SERIAL NETFLIX
Beowulf. Zdradzę, że nie chodzi o wilkołaka.
- Więc odpada. - Polecam Folwark zwierzęcy.
Właśnie o tym jest książka.
O zwierzętach na farmie.
To mi coś przypomina. Przy podstawówce mieszkał taki facet.
Pan Landry z kurami.
To… było wieki temu.
Dziwne, że przestaliśmy się kumplować.
Możemy coś razem porobić.
Byłoby miło znów się przyjaźnić.
Jasne, jako przyjaciele.
Wymyśl coś i daj znać.
Truskawkowy duchu, wyglądasz całkiem realnie.
Pewnie.
Speniałeś, typie.
Zawsze wygrywasz. Zagrajmy w coś nowego.
Każdy woli coś nowego.
Jak myślicie?
Ile punktów rzucił kryty przez LaRusso? Dwadzieścia? Trzydzieści?
I z dziesięć przechwytów.
Nie mówiąc o odbiciu dziewczyny.
Wal się, typie. Serio.
Wyluzuj, jaja sobie robię.
On ma jaja?
Spójrzcie!
Rozciągasz się od szóstej rano. Nie przesadzasz?
Za miesiąc turniej. Sensei będzie nam dawał wycisk.
Odpowiada ci to?
No pewnie.
- Johnny. - Cześć.
Twój uczeń jest gotów na ostry trening.
Serio? Przekonamy się.
Chwila. Zostawiłem wodę w aucie.
Kluczyki są na szafce nocnej.
Dobra.
- Powinniśmy mu powiedzieć. - Dobrze.
Tym razem się nie wycofasz?
Chciałem to zrobić odpowiednio.
Zabierzmy go na kolację. Ulubiona restauracja?
Lubi Applebee’s.
Nie przejdzie. Miałem tam spięcie.
Co się stało?
Serwują gęstą zupę ziemniaczaną.
- Tak. - Trochę…
Sensei?
To należy do pana.
Anthony?
Znalazłem coś twoim pokoju. Wyjaśnij to.
No cóż…
Zgrywasz chojraka w szkole?
Czy robisz mi na złość?
Nie, to nie moje. Przechowuję dla kumpla.
Dobra.
Mamy w szkole dzieciaka z Cobra Kai.
Daje mi trochę popalić.
Dręczy cię? Wszystko gra? Co zrobił?
Tylko mnie zaczepia i wyzywa.
To nic takiego.
Przykro mi, że cię to spotkało.
Wiem, jak to jest.
Nie pozwolę, by ci z Cobra Kai cię skrzywdzili.
- Nie jest tak źle. Poważnie. - Nie.
Trochę się tego spodziewałem. Powinienem…
Nie jesteś już maluchem.
Już czas. Przebierz się.
Po co?
Idź na górę i się przebierz.
Zwinęli ci ciuchy?
Mam tego dosyć. Wykorzystam swoje treningi.
- Co zamierzasz? - To, czego mnie uczyłeś.
Skopię im tyłki.
Trafiłem za to do poprawczaka.
Bądź mądrzejszy ode mnie i brata.
Muszę coś zrobić.
Zbiórka.
Dzisiejsze zajęcia są bardzo ważne, prawda?
Zgadza się.
Słabość.
Należy wykorzystać słabość przeciwnika.
Na turnieju musicie szukać tych słabości.
Możecie być pewni, że ma je każdy.
Nie sensei Kreese.
Pewnie, że ma. Jak my wszyscy.
Dziś waszym celem będzie znalezienie słabości przeciwnika
i atak.
Żadnych punktów.
Kto upadnie na matę, przegrywa. Jasne?
Przygotować się do walki.
- Może to urozmaicimy? - Co masz na myśli?
Będziemy wybierać zawodników.
Sześciopak piwa dla zwycięzcy.
Zgoda.
Niech wygra lepszy sensei.
- Słuchaj… - Chcemy pomówić…
- Ty zacznij. - Nie, ty.
Ktoś musi.
Twoja mama i ja się spotykamy.
W sumie nie tylko.
Gdy dwoje ludzi…
Gdy dwoje…
podoba się sobie…
- Czaję, jesteście parą. - Właśnie tak.
Tak. Nie chcieliśmy, żebyś tak się dowiedział.
Czekaliśmy na odpowiedni moment.
Chcieliśmy zabrać cię do restauracji.
Powiedzieć ci w miłym miejscu.
Chili’s, Marie Callender’s albo Red Lobster.
Miggy, w porządku?
Jasne. Chyba.
Jestem zaskoczony.
Ale nie aż tak bardzo.
Wybrałbym kogoś z lepszym żarciem w lodówce,
ale poza tym sensei jest w porządku.
Grunt, żebyście byli szczęśliwi.
- Jesteśmy. - Bardzo.
Fajnie.
Mogę iść po moją wodę?
- Tak. - Dobra.
- Mówiłem, że pójdzie gładko. - Czyżby?
Tak.
Oby tak zostało.
To znaczy?
Miguel potrzebuje czasu, żeby oswoić się z sytuacją.
Postarajmy się go nie pospieszać.
Jasne.
Rozumiesz, że dając mi je,
znacznie zwiększyłaś szanse, że zostanę zadźgany?
Wolałabym trenować do walki z Tory,
ale musimy dopracować pokaz umiejętności.
Gotów?
- Fajnie tu. - Czułem, że ci się spodoba.
Nie mówiłeś, że będę używał broni.
Nie będziesz. Na razie.
Gdy pan Miyagi mnie tu zaprosił, byłem w twoim wieku.
Nie wiedziałem, co o tym sądzić. Nie doceniałem tego.
Chciałem się nauczyć samoobrony.
Powiem wprost: nauka karate nie jest łatwa.
Wymaga dużo pracy.
Można ją porównać do gry wideo.
Uczenie się podstaw jest nieszczególnie ciekawe,
ale im więcej grasz, tym lepiej ci idzie.
Nagle wsiąkasz i wbijasz 12. poziom.
Poza tym zdradzę ci kilka sztuczek.
Chodź.
- Jaka jest nazwa wi-fi? - Tu nie ma wi-fi.
Odłóż telefon.
W Miyagi-Do nie ma rozpraszaczy.
Tylko ty, twoje serce i umysł.
Wkraczasz do świata, który pochłonie cię bardziej
niż cokolwiek w twoim telefonie.
- Gotowy na tę przygodę? - Tak.
O Boże.
Jak widzisz, zapomniałem przykryć auta.
Jak z obrazu Pollocka.
Anthony, przygotuj się na pierwszą lekcję Miyagi-Do.
Robocza nazwa: „Nakładasz szampon, ścierasz gówno”.
Pokażę ci, jak to robić.
Ogarniesz auta, a ja pomogę mamie w salonie.
- Co ty na to? - Szczerze?
Pamiętaj, poziom pierwszy.
- Jasne. - Przyniosę wiadro.
Będzie fajnie.
Jezu.
Elswith.
Nichols.
Widziałaś, jak walczyła. Jaką ma słabość?
- Lewą nogą zdradza kopnięcie. - Wiesz, co robić.
Tańczysz czy coś wyprowadzisz?
Jedno i drugie.
Musimy to powtórzyć.
Nie rób sobie nadziei.
Nieźle, sensei Kreese. Kto następny?
Słuchajcie, nerdy.
Dzisiaj poczujecie ból.
Ustawić się.
Ktoś do nas dołączy.
To Devon Lee, nasza nowa mistrzyni.
Cześć. Moje zaimki to „ona” i „jej”.
Jedyne zaimki w tym dojo to „sensei” i „uczeń”.
- To rzeczowniki. - Wybacz.
Chciałem powiedzieć…
Cisza!
- To wykrzyknienie. - Na miejsce.
Dzisiaj będzie o oszukiwaniu.
W Orlim Kle nie uznajemy nieczystej walki.
Cobra Kai nie przestrzega tych zasad.
Musimy być gotowi na każdą ich sztuczkę.
Jak Chong Li, który sypnął pyłem w oczy Van Damme’a.
Właśnie. Ktoś się przygotował.
Obejrzałam też sequele.
Do tego Oddział Delta, Billy’ego Jacka, Ośmiokąt i Waleczną damę.
- Cynthia Rothrock to bestia. - No pewnie.
- Widziałem Ostatniego smoka. - Morda, Prąciak!
Przygotujcie się, dziś dostaniecie wycisk.
- Poza tobą, Diaz. Podejdź. - Co?
Musisz unikać kontuzji przed turniejem.
Będzie niebezpiecznie.
Będziemy senseiować. Fajnie?
No dobra. Przygotujcie się.
Zaczynamy!
Gdy wybiją wam bark, walczcie jedną ręką.
Najlepsi z najlepszych!
Stoisz za daleko i kopnięcie nie dochodzi.
Spróbuj…
- Nieźle. - Nigdy nie powtarzam błędów.
Dałbym radę, sensei.
Wiem, ale to dla początkujących.
Wyluzuj. Pomożesz mi w kolejnym ćwiczeniu.
- Nic nie widzę. - Użyj innych zmysłów.
Nieźle. Załatwisz go następnym razem.
Stawiają na nieczyste zagrywki i ciosy poniżej pasa.
Musicie być gotowi.
Trafiłam w dziesiątkę.
Moje klejnoty!
Jeśli bełt wam podchodzi, przełknijcie.
Założyli ochraniacze?
Brawo, panie Park.
Dziękuję, sensei.
Kolejny punkt dla mnie.
Wszystko albo nic?
Niech będzie.
Panie Keene.
Payne.
Wszystko w porządku?
Do narożników.
Nie wiem, co zrobić.
Robby nie ma słabości.
Źle do tego podchodzisz. Każdy ma słabość.
Przestań się cackać.
Załatw go.
Tak, sensei.
Na pozycje.
Kenny, przepraszam…
Czego się nauczyliśmy?
Panuje przekonanie,
że nie należy się przejmować, co myślą inni. Tak?
Nie.
To kluczowe, co myśli przeciwnik.
Na wojnie.
W interesach.
W walce.
Nie pozwól przeciwnikowi kombinować.
Ty decyduj, o czym myśli.
Jeśli ma cię za słabiaka, zaskoczysz go swoją siłą.
Dobra robota.
Wisisz mi kilka browców.
Dobra robota.
Przykładajcie lód, do jutra.
Twoja mama szykuje rodzinną kolację.
Nie spóźnij się.
- Fajnie być pupilkiem nauczyciela. - Otuli cię kołderką?
Wykonał zadanie.
Mogę w czymś pomóc?
Prawie skończyłem. Jeszcze biały.
- Kim pan jest? - Jestem…
Artie, skończył się cytrynowy, ale jest lodowcowy…
Cześć, tato. Wcześnie wróciłeś.
Co tu się dzieje? Kto to?
Jestem pomocą, miałem umyć cztery auta.
Zapłaciłeś komuś za czyszczenie aut? Czym?
Połączyłeś kartę z moim ApplePay.
Jednorazowo, nie na wszelkie zachcianki.
Wiem. Przepraszam.
Po prostu… nie chciałem tego robić.
Ja też nie, ale dorabiam na operację kota.
Może pan już iść?
Dziękuję.
Nie wierzę.
Nie możesz opłacać innych, żeby odwalali za ciebie robotę.
Dorastanie to osiąganie czegoś samodzielnie.
Wiem.
Wiesz, co pan Miyagi by na to powiedział?
- Nie obchodzi mnie to. - Co?
Mówisz tylko o panu Miyagim.
Rozumiem, że był świetny i nauczył cię karate.
Nauczył Sam nakładania i ścierania wosku.
Znam te historie i mam tego dość.
Masz dość?
Nie chcesz się uczyć samoobrony.
Umiejętności, które pomogą ci w życiu.
Nie przez sprzątanie gówna.
Wyrażaj się.
Myślałem, że jesteś na tyle dojrzały, że to docenisz, ale…
chyba się myliłem.
Wracaj do gier wideo.
Gdzie on jest?
Pewnie to nic.
Zabiję go, gdy wróci.
Pójdę już.
Dlaczego? Musisz mnie poprzeć.
Faceci mamy próbowali mnie ustawiać. Szlag mnie trafiał.
- Nie chcę wyjść na dupka. - Teraz jest inaczej.
Gdzie byłeś? Powinieneś uprzedzić.
- Straciłem rachubę czasu. - Zdarza się.
To bardzo nieodpowiedzialne, nie możesz tak martwić mamy.
Spotkałem się z Sam.
Był ze swoją panną. Rozumiem.
Chodzi o twoje bezpieczeństwo.
- Właśnie. - Dobra.
Zawsze się zabezpieczaj.
Co? Nie.
- Nie zabezpieczaj się. - Johnny…
- Niech ona decyduje. - Dosyć.
Było mi dziwnie z tym, że jesteście parą,
ale uznałem, że się przyzwyczaję,
bo chcę waszego szczęścia.
Miało być po staremu, ale wszystko się zmieniło.
Jest dziwnie na treningach i tutaj. Mam dość.
Zabezpieczać się?
DOJO Z JEDNYM UCZNIEM POKONUJE KOBRY
MISTRZ DOLINY BRONI TYTUŁU
Nowy mistrz!
Daniel LaRusso!
LaRusso, pokaż, co potrafisz.
- Załatw go w stylu Miyagiego. - Dawaj, LaPipo.
Co robisz?
Przepraszam. Tylko oglądałem.
Nie przepraszaj. Dziwię się, że cię tu widzę.
- Fajne, co? - Co to jest?
Pewna technika. Oby nikt z nas nie musiał jej użyć.
Ostrożnie z tym.
Myślałem, że to cię nie obchodzi.
Chodzi o to, że…
Każdy ma wspaniałe wspomnienia o panu Miyagim.
Ale…
Ja go nie poznałem.
Nie nauczył mnie fajnych ciosów. Zawsze czułem się…
Pominięty?
Tak.
Wiesz, czego nie zapomnę?
Gdy po narodzinach przywieźliśmy cię ze szpitala,
pan Miyagi chciał cię potrzymać.
Wziął cię na ręce i wiesz, co zrobiłeś?
Co?
Kopnąłeś go w twarz.
- Serio? - Tak.
Pierwszy raz widziałem, jak ktoś go trafił.
Mocno mu dokopałeś.
Pan Miyagi się roześmiał. Powiedział, że będziesz urwisem.
I że kiedyś będziesz chronił tę rodzinę.
Powaga?
Posłuchaj…
Nie chcę cię do niczego zmuszać.
Miałem nadzieję, że zapragniesz się dowiedzieć,
co to wszystko znaczy.
I nauczysz się bronić przed tym łobuzem.
Co? O co chodzi?
O nic.
Nie przejmuj się chłopakiem z Cobra Kai.
Poradzę sobie.
- Na pewno? - Tak. Dzięki, tato.
Dobrze.
BAL W STYLU HOLLYWOOD
Raz Jekyll, raz Hyde.
Przywykłem, że sensei był jak Hyde. Teraz zupełnie się zmienił.
Chociaż miałeś trening.
Tata spędził dzień z moim bratem. Niańczyłam uczniów.
A Tory umacnia pozycję.
Plan mojego taty nie działa.
Miguel.
Tu jesteś. Szukałem cię.
- Co pan tu robi? - Wycieczka. Ty i ja, dawaj.
Mam lekcje. Zaraz zaczynam historię.
Jest dla kujonów. Chodź na wagary.
Napiszę ci zwolnienie, u mnie zawsze działało. To jak?
- Dobra. - Świetnie.
Wróci w jednym kawałku.
- Co u ciebie? - Nic szczególnego.
Wiem, co możemy porobić.
W Westwood Park jest jarmark.
Mają tam karuzele i smażone oreo.
Oreo do mnie przemawia.
Zaprosiłam kilka osób.
Kenny mówi, że statek piratów się obraca.
Do góry nogami.
- Kenny? - Jest przezabawny.
Polubicie się.
Do soboty. Jane, zaczekaj.
To musi boleć.
- Czego chcesz? - Myślałem o kwasie między nami.
Chcę pogadać. Może zaczniemy od nowa.
Nie mam ci nic do powiedzenia, LaPipo.
Jeszcze raz to powiesz, a pożałujesz.
Zapomniałem, że jesteś taki wrażliwy.
LaPipo.
Łapcie go!
Gdzie jest?
Nieważne. Nie ucieknie.
Co jest?
Znajdźmy go.
Marcus?
Co to było?
Chłopaki?
LaPipo.
W końcu jesteś sam.
Co tu się dzieje?
Nie lubisz arbuza?
Lubię.
Ale myślałem, że urwałem się z lekcji,
żeby potrenować, a nie poruszać drętwe tematy.
Nie musi być drętwo.
Może zachowuję się dziwnie,
ale nie mam w tym doświadczenia.
Wiem wszystko o karate, rocku lat 80. i Rowdym Roddym Piperze.
Ale w tej kwestii
chyba speniałem.
Tak było z Robbym, prawda?
Spietrał pan?
Tak.
Ale nie wiesz dlaczego.
Tata odszedł, gdy byłem w przedszkolu.
Słabo go pamiętam. Mama robiła, co mogła.
Wyszła za dzianego fiuta, chciała dobrze.
Ale tęskniłem za tatą.
Nie wiedziałem, o co chodzi.
Czułem się…
Oszukany.
Tak.
Próbował pan go znaleźć?
Co miałbym mu powiedzieć?
Mógłby pan spytać, dlaczego odszedł.
Wysłuchać jego wersji.
Nie wiem nawet, jak zacząć poszukiwania.
Szczerze mówiąc, boję się poznać prawdę.
Rzecz w tym,
że nie miałem męskiego wzorca.
Pojawił się Kreese i resztę znasz.
Nie chciałem być jak on ani Sid.
Albo mój tata.
Wszystkie złe doświadczenia przelałem na życie Robby’ego.
Nie naprawię tego.
Nie chcę powtórzyć tego błędu.
Nie wiem, co robię.
Pewne rzeczy muszą się zmienić, skoro jest pan z moją mamą.
Trochę dziwnie to zabrzmi, ale…
chciałbym, żeby to i owo zostało po staremu.
Na przykład?
Żeby był pan moim senseiem.
- Tak? - Jasne.
Dobra.
Sam chciałeś.
Po co te arbuzy?
Jednym z najmocniejszych kopnięć w karate
jest latające tornado.
Nie byłem pewien, czy jesteś gotów, bo trudno je opanować…
- Ale chyba nie boisz się wyzwań? - Nie, sensei.
Ani ja.
Fajna miejscówka, ale brakuje jej kobiecej ręki.
- Tata wie, że tu jesteś? - Wie, że chcę się uczyć obu stylów.
Tak też zrobię.
Nie wierzę, znów to samo. Najpierw Sam, teraz Anthony?
Nie martw się, będzie bezpieczny.
Dopilnujemy, żeby łobuzowi nie uszło to na sucho.
Anthony. Wszystko w porządku?
Państwo LaRusso, zapraszam.
Proszę usiąść.
Nie wiemy, co zaszło.
Cokolwiek to było, domagamy się surowej kary.
Taka będzie.
Rozmawiałem już z rodzicami pozostałych uczniów.
Zostaną zawieszeni.
Dobrze.
Państwa syn również.
Co? To nie wina Anthony’ego.
Obawiam się, że mamy dowód.
To nie pierwszy raz.
Nie wiem, jak wlali tam tyle mleka.
Anthony i inni nękają Kenny’ego Payne’a również w sieci.
Mam dość dowodów, by stwierdzić, że w tym roku Anthony jest łobuzem.
Dokopałem ci.
LEWIATAN
Honorowy facet.
To Ba Muoi Ba?
Stare 33. Trochę się zmieniły od wojny.
Zwycięzca zgarnia łupy.
Bosko!
Wiesz, kogo mi przypominają?
Scovila.
Poczciwego chłopaka z Utah.
No tak.
Nigdy nie mył tyłka. Czuć go było z kilometra.
Pamiętasz, jak byliśmy na patrolu
i wysforował się naprzód?
Świr jakich mało.
Wlazł prosto na pole minowe.
Wysadził się koncertowo.
Wolałbym o tym zapomnieć.
Nie mamy tego luksusu.
I nie powinniśmy.
Powinniśmy pamiętać,
co czeka żołnierzy, którzy nie słuchają dowódcy.
Johnny, czy chodzi o…?
Cisza! Nie skończyłem, poruczniku.
Ostatnio podczas zajęć
powiedziałeś uczniom, że mam słabości.
Że wszyscy je mają.
Nie, mówiłeś o mnie.
Zacząłem rozmyślać,
co to niby za słabość?
To była lekcja dla uczniów.
Boisz się powiedzieć.
Pamiętasz klatkę?
Obaj myśleliśmy, że zginiemy.
Nie.
Nie bałem się.
Ja pójdę.
Ty tak.
Byłeś jak kałuża szczyn.
Gdyby nie ja, wciąż byś tam siedział.
Zgadza się?
Tak.
To ja wyciągnąłem cię z tej klatki.
A później znalazłem cię w innej, którą sam stworzyłeś.
Zawsze o ciebie dbałem.
I zawsze będę.
Ale musisz znać swoje miejsce.
I słuchać rozkazów.
Przed tobą pole minowe.
Jeśli nie będziesz uważał,
wszystko wybuchnie.
Nie masz nic przeciwko?
Nie, kapitanie.
Nie.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk