‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪คุณคะ คุณต้องใจเย็นไว้ก่อน ขอร้องล่ะ
‪รู้ไหมคะว่าตัวเองเป็นใคร
‪- บอกชื่อคุณได้ไหม ‪- ผม…
‪เอาละ นอนลงค่ะ
‪โทรหาตำรวจนักสืบคนนั้นนะ ‪บอกว่าคนไข้นิรนามฟื้นแล้ว
‪ข่าวดี ดูเหมือนเป็นแค่กล้ามเนื้อฉีกน่ะ
‪- อาจปวดหน่อย แต่เธอจะไม่เป็นไรหรอก ‪- ขอบคุณพระเจ้า
‪แปลว่าผมสู้ต่อได้ใช่ไหมครับ
‪กรรมการให้เวลาเธอฟื้นตัว 30 นาที ‪ให้ความปวดเป็นตัวบอกแล้วกัน
‪ถ้ามันบอกว่าให้ถอนตัว เป็นฉันจะฟัง ‪ฉันจะไปเอาถุงน้ำแข็งมาให้
‪ขอบคุณครับ
‪ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง
‪ก็ไม่แย่ครับ แค่ปวดนิดหน่อย
‪มิกกี้ ลูกไม่ต้องสู้ต่อหรอก
‪ไม่ต้องห่วงครับแม่ ถ้ารู้สึกผิดปกติ ผมจะไม่สู้ครับ
‪- ดูให้เขาโอเคนะคะ ‪- ได้เลย
‪ฟังนะ
‪หลานเก่งมากตอนอยู่บนสังเวียน
‪โดยเฉพาะตอนหลานเตะเด็กนั่นเข้าที่หน้า
‪ขอบคุณครับ คุณยาย
‪ไปละ
‪เอาละ เรามีเวลาครึ่งชั่วโมง ‪ทำให้หลังนายรู้ไปเลยว่าใครเป็นลูกพี่
‪ร็อบบี้ คีนนำอยู่หนึ่งต่อศูนย์
‪ขณะที่เขากับเดเมทรี อเล็กโซปูลอสสู้กัน
‪เพื่อชิงตั๋วเข้าสู่รอบชิง
‪คีนได้แต้ม
‪แต้มสองต่อศูนย์
‪ไปหาอาจารย์ของเธอ
‪เอาละ
‪ตอนเขาอยู่ด้านดี ผมยังเอาชนะเขาได้ยากเลย
‪ตอนนี้เขาเข้าสู่ด้านมืดแล้ว
‪ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเจไดฝึกหัด ‪ที่กำลังจะถูกฆ่าเลย
‪โอเค นายตัวสูงกว่า
‪นายอยู่ตำแหน่งสูงกว่า ‪โอบีวันก็ชนะอนาคินแบบนั้นใช่ไหม
‪เอาละ แค่อย่าลืมพื้นฐาน เดเมทรี
‪หายใจเข้า หายใจออก หายใจให้ทั่วท้อง ‪เธอทำได้ ลุยเลย
‪- ไปลุยเลย ‪- ประจำตำแหน่ง
‪พร้อมนะ
‪สู้ได้!
‪บล็อกได้ ไม่ได้แต้ม!
‪ได้แต้ม
‪ผู้ชนะ
‪โอเค
‪เขาเก่งมากเลย
‪เธอก็ด้วย
‪- ขอบคุณครับ ‪- มาเถอะ
‪ผู้เข้าแข่งขันทุกคนในรอบ ‪รองชนะเลิศประเภทหญิง
‪กรุณาไปรายงานตัวที่สังเวียนกลาง ‪การแข่งกำลังจะเริ่มในห้านาที
‪นี่ เพื่อน
‪ฉัน…
‪ฉันเห็นที่นายแข่งข้างนอกนั่น
‪และฉันก็เคยเห็นร็อบบี้แข่งเมื่อปีก่อน เขา…
‪รู้ไหม เขาเป็นคนที่เก่งที่สุดคนหนึ่งเลย
‪นายต้องการอะไร
‪ฉันคงอยากมาบอกว่าฉันขอโทษน่ะ โอเคไหม
‪สำหรับเรื่องแย่ๆ ที่ฉันทำ
‪มันไม่เจ๋งเอาซะเลย ฉันว่าฉันคงพยายาม…
‪ทำให้เพื่อนประทับใจ ‪ด้วยการแกล้งเด็กใหม่ที่ไม่มีเพื่อนสักคน
‪ใช่ ใช่เลย โอเค ฉันขอโทษ
‪ฉันแค่… ฉันนึกออกเลยว่ามันรู้สึกยังไง
‪อ๋อ นายนึกออกงั้นเหรอ
‪โอเค ว่ามาซิ
‪- ว่ามาอะไร ‪- บอกมาว่ามันรู้สึกยังไง
‪ก็แบบ ไม่สนุกเลยมั้ง
‪งั้นนายก็ไม่ได้รู้จริง
‪เพราะไม่เคยมีใครทำตัวทุเรศกับนาย!
‪บางทีอาจถึงเวลาที่นายต้องรู้แล้ว
‪รู้สึกยังไงบ้าง ลาตุ๊ดโซ่ ‪ไม่สนุกเลยใช่ไหม ลุกขึ้นมาเลย!
‪นายทำบ้าอะไรวะ
‪ก็แค่เอาคืนไอ้เด็กนี่
‪ที่คิดว่าแกล้งฉันแล้วจะรอดตัวไปได้
‪แอนโธนี่ ลารุสโซ่เป็นคนแกล้งนายเหรอ
‪ไม่อีกแล้ว
‪ได้ยินไหม
‪เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับม.ปลายปีหน้าล่ะ
‪เพราะนายจะได้อยู่ในโลกของความเจ็บปวด
‪นี่
‪ฉันไม่ได้ฝึกนายมาแบบนี้
‪ก็นี่คอบร้า ไค
‪ไม่ต้องปรานี
‪- แอนโธนี่ โอเคไหม ‪- ฉันไม่เป็นไร ไม่ต้องมายุ่ง
‪- แอนโธนี่ เรา… ‪- บอกว่าไม่ต้องมายุ่ง!
‪การแข่งรอบรองชนะเลิศนี้ ‪คอบร้า ไคได้เข้ารอบทั้งหมด
‪โทรี่ นิโคลส์เองก็กำลัง ‪จะผ่านฉลุยเข้ารอบชิงแล้วครับ
‪ผู้ชนะ!
‪มันจะเป็นการต่อสู้ที่ตราตรึงเลย
‪เพราะซาแมนธ่า ลารุสโซ่ ‪จากมิยากิโดมาแล้วครับ
‪ได้แต้ม ผู้ชนะ!
‪ได้ผู้เข้ารอบชิงประเภทหญิงแล้ว
‪- เจ้าหนุ่มนั่นเป็นไงบ้าง ‪- ถามอย่างกับจะสน
‪ฟังนะ
‪สิ่งที่แทร์รี่ทำในสำนักเก่า
‪ฉันไม่รู้ว่าเขาจะทำแบบนั้น
‪- ผมไม่มีเวลามาคุยเรื่องไร้สาระ ‪- มันไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนี้
‪นายมาอยู่กับฉันและลูกแท้ๆ ของนายได้
‪คุณไม่ได้แคร์ร็อบบี้มากไปกว่าที่แคร์ผมนั่นแหละ
‪ไร้สาระ
‪ฉันแคร์นายมากกว่าใครทั้งนั้น
‪งั้นคุณก็แสดงออกได้ตลกมาก
‪บังคับให้ผมสู้แบบสกปรก
‪เตะตัดขาเลย
‪นายมีปัญหาหรือไง
‪ไม่ครับ อาจารย์
‪ไม่ต้องปรานี
‪คุณสังเวยจิตวิญญาณของผม ‪เพื่อให้คอบร้า ไคยังคงเป็นที่หนึ่ง
‪นั่นไม่จริงเลย
‪ฉันอยากให้นายเป็นที่หนึ่งต่างหาก
‪แต่นายตามอยู่สองต่อศูนย์
‪และนายก็ใกล้จะถูกอัดเละ
‪และฉันรู้เลยว่าเรื่องนั้น ‪จะทำให้นายจมดิ่งแบบรวดเร็ว
‪และฉันก็คิดถูก
‪เพราะไม่ว่าคนอื่นจะพูดอะไร
‪การที่นายชนะหรือแพ้เป็นเรื่องสำคัญจริงๆ
‪และถ้าฉันช่วยให้ร็อบบี้ชนะได้
‪เขาก็จะจดจำมันไปตลอดชีวิต
‪และบางทีสักวันหนึ่ง
‪เขาอาจเป็นคนที่ทำให้คอบร้า ไคคงอยู่ต่อไป
‪จะไม่มีวันเป็นแบบนั้นแน่
‪เพราะคืนนี้
‪คอบร้า ไคจะต้องปิดฉาก
‪การแข่งขันรอบรองชนะเลิศประเภทชาย ‪ที่เหลือจะมีต่อในห้านาที
‪ไง เอานี่ ทาเจ้านี่ซะ
‪เราต้องรีบแล้ว
‪อาจารย์ครับ ผมไม่รู้ว่าจะแข่งได้ไหม
‪ได้อยู่แล้ว
‪นายทำได้ทุกอย่างนั่นแหละ ‪ถ้านายต้องการมันมากพอ
‪ฉันรู้ว่าสภาพของนายไม่เต็มร้อย ‪แต่นายมีหัวใจของแชมเปี้ยน
‪ทุกอย่างที่นายเรียนรู้ ทุกอย่างที่นายเจอมา ‪เป็นแค่การอุ่นเครื่องเพื่อเจอกับช่วงเวลานี้
‪ได้เวลาทำให้โลกเห็นแล้วว่านายมีดีอะไร
‪ทุ่มสุดตัว ทำแบบที่ฉันบอก ‪และเราไม่เพียงแต่จะโค่นคอบร้า ไคได้
‪เราจะทำให้ลารุสโซ่และคนอื่นเห็นด้วยว่า ‪ใครกันแน่ที่เจ๋งที่สุด
‪- เป็นเรื่องนี้เองสินะ ‪- นี่
‪เราจะไม่มีโอกาสทำเรื่องนี้แล้วนะ ‪ไม่ทำตอนนี้ก็ไม่มีอีกแล้ว
‪นายรู้เดิมพันใช่ไหม
‪ถ้าเราแพ้ ฉันจะไม่ได้เป็นอาจารย์ของนายอีก ‪ต้องการแบบนั้นเหรอ
‪งั้นก็ไปพิสูจน์เลย สู้เพื่อมัน
‪ทำให้ฉันเห็นว่านายไม่ใช่เด็กอีกแล้ว ตกลงไหม
‪ทำให้ฉันเห็นว่านายพร้อมเป็นลูกผู้ชายแล้ว
‪ทำได้หรือเปล่า
‪ครับ
‪อาจารย์
‪เอาละ ดีมาก
‪ทายาซะ นายทำได้ แล้วเจอกันข้างนอก
‪คอบร้า ไคกับมิยากิโดกำลังสูสีกัน ‪บนตารางอันดับสำนัก
‪แต่ก็มีม้ามืด…
‪หรือควรพูดว่านกมืดดี
‪ที่ยังมีโอกาส
‪อีเกิ้ล แฟง คาราเต้จะอยู่รอดต่อไป ‪ในการแข่งจ้าวสำนักของเราไหม
‪เรากำลังจะได้รู้กันแล้ว
‪มิเกล ดิแอซมีเวลาหนึ่งนาที ‪เพื่อกลับมาขึ้นสังเวียน
‪นาฬิกานับถอยหลังเหรอ
‪ดราม่าอะไรขนาดนี้
‪ก็ต้องดราม่าสิ นี่ออลวัลเลย์
‪เร็วเข้า!
‪เขาใช้เวลาจนวินาทีสุดท้ายเลยเนอะ
‪สิบ เก้า แปด เจ็ด
‪หก ห้า
‪สี่
‪สาม
‪สอง หนึ่ง!
‪แหม
‪ดูเหมือนมิเกล ดิแอซจะไม่สู้ซะแล้ว
‪ซึ่งแปลว่า…
‪ผู้ชนะไปโดยปริยายก็คืออีไล มอสโควิตซ์
‪ที่ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ
‪ที่ที่เขาจะได้เจอกับร็อบบี้ คีน
‪ต่อไปคือรอบชิงชนะเลิศ
‪จอห์นนี่ เกิดอะไรขึ้นคะ
‪ผมทำพัง
‪มิเกลอยู่ไหน
‪ผมไม่รู้
‪ผมกลับมา เขาก็ไม่อยู่แล้ว
‪เขาอาจกลัวที่จะเจอคุณ ‪เพราะคิดว่าทำให้คุณผิดหวัง
‪เปล่า ผมต่างหากทำให้เขาผิดหวัง
‪- ไม่นะ ‪- ใช่เลย
‪ยินดีด้วยนะ
‪ได้ยินว่าเธอได้เข้ารอบชิง
‪เกิดอะไรขึ้นกับนาย นายโอเคไหม
‪ฉันไม่เป็นไร
‪ก็แค่รู้สึกว่า…
‪ฉันไม่ได้สู้เพื่อตัวเองอีกแล้วน่ะ
‪ฉันเข้าใจเลย
‪ฉันเองก็รู้สึกกดดันเพราะพ่อตลอดเวลา
‪ใช่ เว้นแต่…
‪จอห์นนี่ไม่ใช่พ่อฉัน
‪ยังไงก็เถอะ ฉันแค่อยากมาอวยพรให้เธอโชคดี
‪และบอกให้เธอรู้…
‪ผู้เข้ารอบชิง กรุณาไปรายงานตัว ‪ที่สังเวียนกลางด้วย
‪ฉันต้องไปแล้ว แต่ฉันจะได้เห็นนาย ‪เอาใจช่วยฉันข้างนอกนั่นใช่ไหม
‪ฉันคอยเอาใจช่วยเธอเสมอ แซม
‪ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‪ในที่สุดการรอคอยก็สิ้นสุดลงแล้ว
‪ได้เวลาการแข่งรอบชิง
‪เนื่องจากคอบร้า ไคได้แต้มมากที่สุด
‪พวกเขาต้องชนะแค่ประเภทเดียว ‪ก็จะได้ครองตำแหน่งแกรนด์แชมเปี้ยน
‪แต่…
‪ถ้ามิยากิโดชนะทั้งสองประเภท
‪ตำแหน่งก็เป็นของพวกเขา!
‪ดราม่าสุดๆ!
‪คู่แรก การแข่งประเภทชาย!
‪ขอให้นักสู้ของเราทุกคนโชคดี!
‪ลุยกันเลย!
‪ถึงเวลาสำคัญแล้ว
‪ได้เวลาทำให้ลารุสโซ่กับพ่อของนาย ‪เห็นแล้วว่านายไม่ต้องการพวกเขา
‪ว่านายแข็งแกร่งพอด้วยตัวนายเอง
‪เป็นโอกาสให้ผมเอาคืนในสิ่งที่ร็อบบี้ทำกับผม
‪การแข่งนี้ไม่เกี่ยวกับเขา
‪การต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือการต่อสู้ภายในเสมอ
‪โอเคนะ มีสมาธิ ป้องกัน โฟกัส พลัง
‪เธอต้องหาสมดุลให้เจอ ‪แล้วแต้มจะมาเอง เข้าใจไหม
‪ผู้เข้าแข่งขัน
‪ออกไปเลย ไปจัดการเขาซะ
‪หันมาทางนี้ คำนับ
‪หันหน้าหากัน คำนับ
‪พร้อมนะ สู้ได้!
‪คีนได้แต้ม ศูนย์ต่อหนึ่ง
‪- มาเลย อีหนู ‪- ประจำที่
‪ขอเวลานอก
‪เขารู้ทุกกระบวนท่าของผม ‪เขาฝึกที่มิยากิโดมานานกว่าผม
‪และเธอก็อยู่คอบร้า ไคมานานกว่าเขา
‪พวกเธอรู้จักคาราเต้ของกันและกันดีกว่าใคร ‪บีบให้เขาเป็นฝ่ายป้องกัน
‪พร้อมนะ สู้ได้!
‪ได้แต้ม มิยากิโด!
‪ประจำที่
‪ลุยเลย อีไล!
‪แต้มหนึ่งต่อหนึ่ง
‪พร้อมนะ
‪สู้ได้!
‪ไม่ได้แต้ม บล็อกได้
‪สู้ต่อเลย
‪ไม่ได้แต้ม บล็อกได้
‪ไม่ได้แต้ม สู้ต่อเลย!
‪กลับไปที่มุมตัวเอง
‪เหลือเชื่อไปเลยครับ!
‪ผู้เข้าแข่งขันที่น่าทึ่งสองคนนี้
‪ได้แต้มเสมอกันหนึ่งต่อหนึ่งจนครบยกสามนาที!
‪ซึ่งแปลว่านับเป็นครั้งแรกตั้งแต่ปี 1985
‪ที่ตำแหน่งแชมป์ของพวกเขาจะถูกตัดสิน
‪โดยแต้มชี้เป็นชี้ตายในช่วงต่อเวลา!
‪ลุยเลย!
‪ไปหาอาจารย์ของพวกเธอ
‪นายแสดงความนับถือเขาเนี่ยนะ ‪การต่อสู้นี้ควรจบไปแล้วด้วยซ้ำ
‪คุณอยากสู้กับเขาเองไหม
‪นายโกรธ
‪ดี
‪ใช้มันซะ
‪เมื่อกี้น่าทึ่งมาก!
‪มีคำแนะนำสำหรับแต้มสุดท้ายไหมครับ
‪มีเท่าไรใส่ไปให้หมด
‪ผู้เข้าแข่งขัน ลงสนามได้
‪แต้มต่อไปชนะเลย โชคดี พร้อมนะ
‪และ…
‪สู้ได้!
‪จัดการมันเลย!
‪เอาเลย!
‪ไม่ได้แต้ม!
‪สู้ต่อเลย
‪- ไม่ได้แต้ม สู้ต่อ ‪- ไม่เป็นไรจ้ะ
‪มาสิ
‪มาสิวะ!
‪ได้แต้ม! ผู้ชนะ!
‪เย่!
‪แชมป์ประเภทชายของพวกคุณ
‪อีไล มอสโควิตซ์!
‪เย่!
‪และเพราะเหตุนี้
‪มิยากิโดจึงขึ้นมาเป็นผู้นำร่วม!
‪ต้องตัดสินกันที่รอบชิงประเภทหญิง
‪ในคู่ต่อไป
‪เย่!
‪ร็อบบี้
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ใช่
‪มีสมาธิกับการสู้ของเธอเถอะ ฉันแค่…
‪ต้องไปทำหัวให้โล่งหน่อย
‪เดาว่าต้องตัดสินกันที่นัดชิงสินะ
‪- ฉันต้องกลับไปในนั้นแล้ว ‪- ฉันคุยกับดร.ฮิลเลียร์แล้ว
‪หล่อนบอกว่าเธอไปตามนัดตลอด
‪ค่ะ หล่อนช่วยฉันหาอาสาสมัครเพื่อช่วยแม่ด้วย
‪ขอบคุณ ฉันติดค้างคุณเรื่องนี้
‪งั้นเธอตอบแทนให้ฉันตอนนี้ได้นะ
‪ด้วยการทำให้แน่ใจว่าแซมจะไม่เจ็บตัว
‪- นี่คาราเต้นะ ฉันจะไปสัญญา… ‪- ฉันไม่ได้ขอให้เธอออมมือ
‪ฉันแค่อยากให้เธอเล่นตามกฎ
‪ถึงฉันจะไม่รู้กฎก็ตาม
‪โอเค ฉันจะออกไปที่นั่นแล้วเชียร์ลูกสาวฉัน
‪แต่สิ่งที่ฉันจะเชียร์จริงๆ
‪คือให้การสู้นัดนี้ยุติเรื่องแย่ๆ ‪ระหว่างพวกเธอสองคนสักที
‪ฉันลงเงินข้างแซมละ
‪ไม่รู้สิ
‪นิโคลส์พร้อมรบมากนะ
‪จอห์นนี่
‪ต้องการอะไร
‪ฉันอยากให้นายช่วย
‪ฟังนะ นายกับฉันอาจยึดมั่นในวิถีของตัวเอง
‪แต่เด็กๆ พวกนี้ พวกเขายังคงเติบโต
‪พวกเขาเรียนรู้จากเราทั้งคู่ได้
‪และใช้สิ่งที่เราสอนเพื่อสร้างวิถีของตัวเอง
‪ฉันเดาว่าที่เคยไม่อยากให้เป็นแบบนั้น ‪เพราะฉันเอาแต่…
‪ยึดมั่นในหลักคำสอนที่คุณมิยากิทิ้งไว้ให้
‪แต่ฉันลืมบทเรียนสำคัญที่สุดอย่างหนึ่งไป
‪ก็เหมือนที่บอนไซเลือกวิถีเติบโตของมันเอง
‪เพราะว่ารากของมันแข็งแกร่ง
‪ด้วยเหตุผลเดียวกัน ‪เธอเองก็ต้องเลือกวิถีคาราเต้ของตัวเอง
‪ผมก็ทำตามวิถีของคุณไง
‪สักวัน เธอจะมีวิถีของเธอเอง
‪ฉันกลัวอิทธิพลที่นายมีต่อแซม
‪แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
‪บางสิ่งที่นายสอน
‪บางครั้งก็เป็นสิ่งที่ดี
‪และฉันขอโทษที่ไม่รู้ให้เร็วกว่านี้
‪ฉันก็ขอโทษ
‪ฉันเห็นนายกับมิเกลเริ่มสนิทกัน ก็เลยสติแตก
‪ฉันกลัวว่าจะเสียสายสัมพันธ์นั้นไป
‪ตอนนี้ฉันเลยต้องชดใช้
‪ฉันน่าจะให้เขาฝึกกับนาย
‪เขาคงเป็นนักสู้ที่แข็งแกร่งกว่านี้
‪ดูเหมือนตอนนี้เราจะปรับความเข้าใจกันได้แล้ว
‪จะว่ายังไงถ้าเราร่วมมือกันอีกครั้ง
‪อยากให้ฉันช่วยมิยากิโดชนะเหรอ
‪มิยากิ…
‪แฟง
‪แค่วันนี้เท่านั้น
‪งั้นมาลุยกันเลย
‪อะไรจะปิดฉากการแสดงคาราเต้อันน่าตื่นเต้น
‪ได้ดีไปกว่าการแข่งนัดชิงชนะเลิศที่น่าตราตรึง
‪ตัวแทนจากคอบร้า ไค
‪ราชินีงูเห่ามาเองเลย
‪โทรี่ นิโคลส์!
‪ได้รับการฝึกจากอาจารย์จอห์น ครีส ‪และแทร์รี่ ซิลเวอร์
‪และตัวแทนจากมิยากิโด คาราเต้
‪บอนไซสุดเก๋า
‪ซาแมนธ่า ลารุสโซ่!
‪ได้รับการฝึกจากพ่อและอาจารย์ของเธอ
‪แชมป์ออลวัลเลย์สองสมัย แดเนียล ลารุสโซ่
‪ซึ่งผมเพิ่งได้รับแจ้งว่าจะร่วมมือกับ ‪อาจารย์จอห์นนี่ ลอว์เรนซ์
‪เพราะงั้น เดี๋ยวนะ
‪ผมพูดผิดไปครับ
‪เพื่อนแชมป์ออลวัลเลย์สองสมัย
‪อาจารย์จอห์นนี่ ลอว์เรนซ์!
‪ลุยกันได้เลย!
‪ไม่ต้องกังวลเรื่องพวกนั้นหรอก
‪เธอสู้มาทั้งชีวิต
‪ถึงเวลาที่การต่อสู้ดิ้นรนทั้งหมดจะให้ดอกผลแล้ว
‪ใช้ไฟทั้งหมดที่อยู่ในตัวเธอ
‪ค่ะ อาจารย์
‪นี่
‪โชคดีนะ
‪มีสมาธิกับการแข่ง นิโคลส์
‪เอาละ พร้อมจะเตะก้นคนหรือยัง
‪ค่ะ อาจารย์
‪ถ้าอาจารย์อีกคนของหนูไม่ว่านะ
‪พ่ออยากให้ลูกชนะมากกว่าใครทั้งนั้น
‪ไม่ว่าจะต้องใช้การป้องกัน
‪หรือการรุก
‪มิยากิโดหรืออีเกิ้ล แฟง
‪พ่อก็อยากให้ลูกเป็นตัวลูกเอง
‪แค่อย่าลืมคุมความโกรธให้อยู่…
‪ขอโทษค่ะ พ่อว่าอะไรนะคะ
‪ไปเตะก้นคอบร้า ไคเลยจ้ะ
‪ผู้เข้าแข่งขัน มาประจำที่
‪ลารุสโซ่!
‪สาวๆ โชคดีนะ
‪หันมาทางนี้ คำนับ
‪หันหน้าหากัน คำนับ
‪พร้อมนะ
‪สู้ได้!
‪- ได้แต้ม! ‪- ต้องแบบนั้น!
‪ลารุสโซ่ได้แต้ม หนึ่งต่อศูนย์
‪แม่เจ้า!
‪เมื่อกี้อะไร
‪ลูกเตะทอร์นาโดบิน
‪เธอไม่ได้ใช้มิยากิโด เธอสู้แบบก้าวร้าว
‪งั้นเธอก็ต้องก้าวร้าวกว่า
‪ฉันเคยเห็นสิ่งที่อยู่ในตัวเธอ ปล่อยมันออกมา!
‪เอาเลย!
‪พร้อมนะ
‪สู้ได้
‪นิโคลส์ได้แต้ม!
‪แต้มหนึ่งต่อหนึ่ง
‪พร้อมนะ
‪สู้ได้!
‪นิโคลส์ได้แต้ม สองต่อหนึ่ง!
‪ให้ตายสิ
‪หนูจู่โจมแล้วแต่ไม่ได้ผล หนูควรใช้สไตล์อะไรดี
‪ของลูก เชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง
‪ใช้ทุกอย่างที่ลูกเรียนรู้จากพ่อ ‪และอาจารย์ลอว์เรนซ์ ทุกอย่างเลย
‪พ่อเธอพูดถูก
‪นานๆ ครั้งเลยนะ
‪เอาเลย แซม!
‪พร้อมนะ
‪สู้ได้!
‪ไม่ได้แต้ม บล็อกได้
‪ไม่ได้แต้ม ออกนอกเส้น
‪ว่าไงนะ
‪ไม่เอาน่า กรรมการ! ‪เธอโดนก่อนถึงออกนอกเส้น!
‪ต้องแบบนั้น!
‪พร้อมนะ
‪สู้ได้!
‪ลารุสโซ่ได้แต้ม!
‪แต้มสองต่อสอง แต้มต่อไปชนะเลย พร้อมนะ
‪สู้ได้!
‪บล็อกได้ ไม่ได้แต้ม!
‪ตักเตือน ศอกโดนหน้า
‪- ไปหาอาจารย์ของเธอ ‪- ตักเตือนเหรอ ควรหักแต้มด้วยซ้ำ!
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ มันเป็นอุบัติเหตุ
‪ไปหาอาจารย์ของเธอ
‪- นี่ โอเคไหม ‪- ค่ะ
‪โดนเข้าเต็มๆ แต่หนูยังสู้ไหว
‪ถ้าฝั่งนั้นรุกมาแบบนั้นอีก ‪เล่นงานตาอีกข้างไปเลย
‪- ถ้ามองไม่เห็นก็สู้ไม่ได้ ‪- ฉันจะไม่โดนตัดสิทธิ์เหรอ
‪จะโดนทำไม ยัยนั่นวิ่งเข้าใส่ศอกเธอเอง
‪ทำแบบที่เธอเพิ่งทำไปนั่นแหละ ‪แอบทำตอนสวนกลับเร็ว
‪แย่ที่สุดเธอก็โดนตักเตือนอีกครั้ง
‪เชื่อฉันเถอะน่า
‪กรรมการคนนี้ไม่ยอมยุติการแข่ง ‪เพราะเรื่องกฎหรอก
‪มันเป็นอุบัติเหตุ ฉันไม่ต้องโกงเพื่อให้ชนะหรอก
‪ไม่ยุติธรรมเลย ผมได้ที่สองนะ
‪ที่สองไม่มีค่า นายออกจากทีมไปเลย
‪นายมันไร้ค่า นายแพ้แล้ว นายมันไอ้ขี้แพ้
‪- คุณทุเรศว่ะ ‪- งั้นเหรอ
‪เฮ้ย ไม่เอาน่า!
‪อย่านะ!
‪พูดสิ ใครกันแน่ที่ขี้แพ้
‪- คุณมันทุเรศ! ‪- พูดสิ
‪ใครกันแน่ที่ขี้แพ้ ฉันไม่ได้ยิน!
‪เธอหัดขัดคำสั่งตั้งแต่เมื่อไร
‪ให้เธอทำตามที่เธอต้องการเถอะ
‪เธอมาไกลขนาดนี้แล้ว ‪นี่เป็นการต่อสู้ของเธอแล้ว
‪ดังนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪ขึ้นอยู่กับเธอแล้ว
‪พร้อมนะ
‪สู้ได้!
‪ได้แต้ม ผู้ชนะ!
‪นี่ เป็นไรไหม
‪ว่าไงนะ
‪- เป็นการแข่งที่มันมาก! ‪- โอเคนะ
‪- มันมาก! ‪- พยายามได้ดี
‪ขอเสียงปรบมือให้กับแชมป์ประเภทหญิงคนแรก
‪โทรี่ นิโคลส์!
‪และผู้ชนะถ้วยรางวัลแกรนด์แชมเปี้ยน
‪และยังคงเป็นสำนักที่เก๋าที่สุดในวัลเลย์
‪คอบร้า ไค!
‪ขอบคุณครับ
‪ขอบคุณ
‪เราภูมิใจกับชัยชนะที่ได้มาอย่างยากเย็นนี้มากๆ
‪และเราก็ภูมิใจเช่นกันที่จะประกาศว่า
‪อีกไม่นานเราจะเปิด ‪แฟรนไชส์คอบร้า ไคทั่ววัลเลย์
‪ดังนั้นพวกคุณทุกคนที่นี่ ทั้งหนุ่มและสาว
‪มาเป็นส่วนหนึ่งของสำนักแชมเปี้ยนของเราได้
‪และเรียนวิถีแห่งกำปั้นของคอบร้า ไค!
‪- ขอบคุณครับ! ‪- คอบร้า ไค!
‪คอบร้า ไค!
‪เราทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว แต่ก็ยังไม่ชนะ
‪หนูขอโทษค่ะ
‪มันไม่ใช่ความผิดลูก
‪แซม
‪จอห์นนี่
‪พ่อแม่ของเด็กคนหนึ่งบอกว่าเห็นมิเกลขึ้นอูเบอร์
‪อูเบอร์คืออะไร
‪เหมือนแท็กซี่น่ะค่ะ เขาไปก่อนการแข่งรอบชิงอีก
‪บ้าเอ๊ย ผมขอโทษจริงๆ เป็นความผิดผมเอง
‪ฉันมั่นใจว่าเขาแค่อยากอยู่ตามลำพัง ‪แต่เราจะกลับบ้านแล้วค่ะ
‪โอเค พวกคุณไปก่อนนะ แล้วเจอกันที่นั่น
‪วันใดวันหนึ่งฉันก็อยากให้เรามีโอกาสอีกครั้ง
‪ผมเข้าใจความรู้สึกเลย
‪คอบร้า ไค!
‪นี่ มีปาร์ตี้ฉลองชัยชนะที่บ้านฉันนะ
‪ราชินีงูเห่า เธอจะมาด้วยไหม
‪เอาสิ ขอไปหยิบกระเป๋าในห้องล็อกเกอร์ก่อน
‪เยี่ยมเลย นี่ ทุกคน ไปกันเถอะ!
‪คอบร้า ไค!
‪มีสองสามครั้งเลยที่ฉันนึกว่า ‪นายจะเบี้ยวข้อตกลงของเราซะแล้ว
‪รู้อะไรไหม
‪นายแสดงละครได้เยี่ยมมาก
‪ไม่มีใครสงสัยอะไรสักนิด
‪เงินจะถูกโอนเข้าบัญชีนายพรุ่งนี้เช้า
‪ขอบคุณครับ คุณซิลเวอร์
‪(พื้นที่ให้เช่า)
‪อะไรวะเนี่ย
‪(จู่โจมก่อน จู่โจมให้แรง ไม่ต้องปรานี)
‪ร็อบบี้
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ผมตามพ่อมา
‪เกิดอะไรขึ้นที่นี่
‪ย้ายไปที่ใหม่น่ะ
‪หลายที่ด้วย คิดว่านะ
‪วันนี้ลูกเจ๋งมาก
‪- น่าจะชนะไปแล้วด้วย ‪- ครับ
‪ขอบคุณ
‪นี่
‪มันก็แค่การแข่ง
‪อย่าให้มันกลืนกินลูก เชื่อพ่อเถอะ
‪ไม่ใช่เรื่องนั้น
‪มีเด็กคนนี้
‪ชื่อเคนนี่
‪ผมนึกว่าจะคุ้มครองดูแลเขาได้
‪เป็นที่ปรึกษาที่ผมอยากให้ตัวเองมีตอนเด็ก
‪แต่ตอนผมเห็นเขาวันนี้ มัน…
‪มันเหมือนกำลังส่องกระจก
‪แล้วผมก็รู้ตัวว่าผมทำพังหมดเลย
‪ผมมีความเกลียดชังทั้งหมดอยู่ข้างใน
‪ที่เกลียดพ่อและมิเกล
‪และผมนึกว่าสามารถใช้คอบร้า ไค ‪เพื่อควบคุมมันได้
‪แต่มันแค่ทำให้อะไรเลวร้ายลง ‪และตอนนี้มันจะไม่มีวันดีขึ้น
‪ไม่จริงเลย
‪ลูกเคยมีสายสัมพันธ์ดีๆ กับลารุสโซ่
‪พ่อเข้ามาขวางเอง ‪เพราะงั้นอย่าโทษตัวเอง ให้โทษพ่อ
‪ผมเหนื่อยที่ต้องโทษพ่อแล้ว
‪ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
‪เราจะหาทางออกด้วยกัน
‪ตกลงไหม
‪โบลลิงเกอร์ปี 1998
‪อยู่ในห้องเก็บไวน์ของฉันเป็นปีๆ ‪รอเอาออกมาปัดฝุ่นเวลาเหมาะๆ
‪ไม่ต่างจากตัวนายเลย
‪พูดได้เด็ด
‪ต้องยกความดีความชอบให้นายเลย จอห์น
‪นายปลุกบางอย่างในตัวฉันขึ้นมาใหม่
‪บางอย่างที่ฉันลืมไปแล้วว่าเคยมี
‪และฉันจะรู้สึกขอบคุณสำหรับเรื่องนั้นเสมอ
‪บอกนายแล้ว
‪แด่คอบร้า ไค
‪สำนักอันดับหนึ่งในวัลเลย์
‪ต้องขอบอกนะ
‪ฉันแปลกใจนะที่นายยอมถอยให้นิโคลส์ ‪ในการแข่งรอบชิง แบบนั้นไม่สมเป็นนายเลย
‪ฉันจะพูดอะไรได้ล่ะ
‪ฉันแค่เห็นอกเห็นใจน่ะ
‪นั่นเป็นครั้งแรกเลย
‪นายจำได้ไหม
‪ตอนนายถามว่าฉันคิดว่าจุดอ่อนของนายคืออะไร
‪มันคือจอห์นนี่ ลอว์เรนซ์
‪ทั้งหมดนี่เกี่ยวกับเขาใช่ไหม
‪ไม่เคยเกี่ยวกับการที่เราร่วมมือกัน ‪เพื่อนำวันวานอันรุ่งโรจน์กลับมา
‪เรื่องพวกนั้นมันไร้สาระ
‪- ไม่จริงสักหน่อย ‪- จริงสิ
‪และฉันก็หลงเชื่อ
‪ทำไมรู้ไหม
‪เพราะทุกคนมีจุดอ่อนไง จอห์น
‪และของฉัน
‪ก็คือนาย
‪นายคิดว่าฉันคือจุดอ่อนของนายเหรอ
‪กลับกันเลยต่างหาก
‪เพราะฉันคือจุดแข็งของนาย
‪ฉันเป็นจุดแข็งของนายมาตั้งแต่สมัยเวียดนาม
‪ใช่เลย! นี่ไงล่ะ
‪เรื่องหงายการ์ดให้รู้สึกผิดนี่เชื่อใจนายได้เสมอ
‪นายคาดหวังจะให้ฉันชดใช้หนี้บุญคุณนั้นกี่ครั้ง ‪จนกว่าเราจะเจ๊ากัน
‪นายทำอะไรน่ะ
‪ไม่เป็นไรนะ เรย์มอนด์ ‪คนที่ทำเรื่องนี้ทำร้ายคุณไม่ได้อีกแล้ว
‪บอกชื่อเขามา และผมสัญญาว่า ‪จะทำให้เขาหายหัวไปนานๆ เลย
‪- นายอยากเป็นคอบร้า ไคใช่ไหม ‪- ครับ
‪นายอยากเป็นคอบร้า ไคใช่ไหม
‪ฉันจะทำให้นายเป็นคอบร้า ไค
‪แต่นายต้องทำบางอย่างให้ฉัน
‪ชื่อของเขาคืออาจารย์…
‪ครีส
‪จอห์น ครีส
‪ฉันกำลังกำจัดจุดอ่อนของตัวเองไง
‪หัวหน้า
‪จอห์น ครีส คุณถูกจับแล้ว
‪ข้อหาทำร้ายร่างกายและพยายามฆ่า
‪- คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูดอะไร ‪- จอห์น นายทำอะไรลงไป
‪เอามือไพล่หลัง
‪- นี่! ‪- จอห์น ใจเย็นๆ ไว้
‪ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น
‪ฉันมั่นใจว่าจะหาเพื่อนเก่าสักคนสองคน ‪มาช่วยดูแลคอบร้า ไคได้
‪ระหว่างที่นายจัดการกับปัญหาทางกฎหมาย
‪นายจะต้องเสียใจที่ทำแบบนี้
‪ฉันคือคอบร้า ไค
‪- พาเขาไปขึ้นรถ! ‪- เดินสิ!
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องลอว์เรนซ์นะ ‪ฉันจะดูแลเขาอย่างดีเหมือนกัน
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ให้เขาดูจดหมายสิคะ
‪แม่ครับ ผมขอโทษที่ทิ้งจดหมายไว้แบบนี้
‪แต่ผมคิดว่าวิธีนี้ดีสุด อาจเป็นวิธีเดียวด้วย
‪เพื่อพูดสิ่งที่ผมต้องพูด
‪สองสามเดือนหลังมานี้ ‪เหมือนขึ้นรถไฟเหาะตีลังกา
‪ทั้งอาการบาดเจ็บของผม
‪การบำบัด
‪ผมกับแซม
‪อาจารย์กับคุณลารุสโซ่
‪ผมกล่อมตัวเองให้เชื่อ
‪ว่าผมผ่านเรื่องทั้งหมดไปได้ ‪ด้วยการตั้งสมาธิกับการแข่งขัน
‪ผมนึกว่าถ้าผมชนะ ทุกอย่างจะออกมาด้วยดี
‪แต่ผมคิดผิด
‪บอกอาจารย์ด้วยว่าผมขอโทษที่ชิ่ง
‪คาราเต้ของเขาช่วยให้ผมเติบโต ‪แต่ผมก็ยังไม่แน่ใจว่าผมอยากเป็นใคร
‪และเพื่อคิดเรื่องนั้นให้ออก ‪ผมว่าผมต้องรู้ว่าตัวเองมาจากไหน
‪อาจารย์กลัวที่จะค้นหาความจริง ‪เกี่ยวกับอดีตของตัวเอง
‪บอกตรงๆ ผมเองก็กลัว
‪แต่การก้าวข้ามความกลัวนั้น ‪เป็นการต่อสู้ที่ผมต้องเผชิญหน้าด้วย
‪แทนที่จะเป็นการแข่งแย่งถ้วยรางวัล
‪ผมต้องไปพบพ่อของผมครับ
‪นี่เป็นเรื่องที่ผมต้องทำ
‪พยายามไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ
‪ผมจะปลอดภัย และจะกลับมาเร็วๆ นี้
‪ผมรักแม่นะ รักคุณยายด้วย
‪ฉันแจ้งตำรวจแล้ว ฉันไม่รู้ว่าต้องทำอะไรอีก
‪ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
‪ผมจะตามหาเขาและจะดูแลให้เขาปลอดภัย
‪จอห์นนี่คะ
‪มีบางอย่างที่ฉันไม่ได้บอกคุณ ‪เกี่ยวกับสามีเก่าของฉัน
‪ผมรู้ คุณเคยบอกว่าเขาเป็นคนไม่ดี ‪ไม่ต้องห่วงนะ ผมรับมือได้
‪และผมมั่นใจว่าเขาจะไม่ทำร้ายลูกตัวเองแน่
‪เรื่องนั้นแหละค่ะ
‪เขาไม่รู้ว่ามิเกลมีตัวตน
‪ฉันแค่อยากให้ลูกฉันกลับบ้านอย่างปลอดภัย
‪ผมจะทำให้เป็นแบบนั้น
‪ตกลงไหม สัญญาเลย
‪(นาริโยชิ มิยากิ ‪9 มิถุนายน 1925 - 15 พฤศจิกายน 2011)
‪ผมทำทุกอย่างที่คิดว่าถูกต้องแล้ว
‪ผมทำตามหลักของมิยากิโดทุกอย่าง
‪ผมถึงกับลืมความเป็นศัตรูและร่วมมือกับจอห์นนี่
‪แต่มันก็ไม่ได้ผล
‪ตอนนี้ผมต้องปิดสำนักและเลิกทำหน้าที่อาจารย์
‪แต่เดิมพันมันสูงเกินไป
‪ที่จะทำตามข้อตกลงที่ทำกับพวกคนที่ไร้เกียรติ
‪ถ้าคอบร้า ไคจะเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
‪ผมก็ต้องทำทุกอย่างเพื่อหยุดพวกเขา
‪ต่อให้นั่นหมายถึงต้องโจมตีก็ตาม
‪ผมรู้ว่านี่ไม่ใช่การต่อสู้ของคุณ
‪และนี่เป็นคำขอที่มากเกินไป
‪แต่คุณจะช่วยผม
‪ปิดฉากคอบร้า ไคไหม
‪ได้เลย
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์