SERIAL NETFLIX
Karate to nie tylko sport.
W każdym ciosie kryje się wielowiekowa tradycja.
Karate ma bogatą przeszłość. Dziś możesz stać się jego przyszłością.
Witamy w Cobra Kai.
To sztuka walki licząca setki lat,
a nasze dojo oferuje najnowocześniejszy trening.
Ale sprzęt to nie wszystko. Najważniejsi są uczniowie.
W Cobra Kai przekształcamy dzieci w mistrzów.
Naszą wychowanką
jest pierwsza mistrzyni Turnieju All Valley,
Tory Nichols.
W Cobra Kai każdy może być mistrzem.
Wystarczy odpowiedni trener.
- Tak, sensei! - Możesz zostać naszym uczniem.
Zapisz się do naszego dojo w Encino. Wkrótce otworzymy ich więcej.
Cobra Kai wkroczyło w nową erę.
Dołącz do nas.
Tak, sensei!
Dzień dobry, Amanda-san.
To nie w porządku.
Samo sprowadzenie go to wariactwo,
ale nie mówiłeś, że z nami zamieszka.
I nie uprzedzałeś, że jest nudystą.
Nie jest nudystą, tylko ma swoje nawyki.
Na Okinawie dzień zaczyna od kąpieli w gorącym źródle.
Załatwmy mu członkostwo w YMCA.
Niech tam lata na golasa.
- W głowie się nie mieści. - To się nie powtórzy.
Nie chodzi o basen, tylko o wszystko.
Po All Valley miało się skończyć.
Sam i Tory walczyły, nikt nie ucierpiał.
Kreese trafił za kratki.
Zdarzył się cud! To powinien być koniec.
Wiem, ale pod wodzą Silvera Cobra Kai się rozrasta.
Nigdy nie było tak groźne.
Jeśli czegoś nie zrobię, wypierze mózgi dzieciakom w dolinie.
Nie martwię się o inne dzieci. Martwię się o nasze.
Obiecuję, że nie narażę naszych dzieci.
Jak możesz to obiecać?
Dzięki Chozenowi. Dlatego tu jest.
Jest lato.
Myślałam, że będziemy sączyć mai tai przy basenie.
Ale twój okinawski zbir musi tam trenować.
CEUTA, MEKSYK
Dziękuję.
Nie trzeba. Nie.
Szlag.
BRAK SIECI POŁĄCZ SIĘ Z WI-FI
Pomóc ci w czymś?
Tak.
Byłbym wdzięczny. Mój telefon nie łapie sieci.
Jak dostanę się do Avenue Santurce 137?
Masz fart, pokażę ci.
- Świetnie. - Łatwizna.
- Dziękuję. - No dobra.
To tutaj.
- Zaznaczyłem. - Bosko.
- Jasne. - Idealnie, dzięki.
Luzik. Niełatwo się tu odnaleźć.
Właśnie.
Może kopsniesz trochę peso, co?
To moja mapa.
Spoko, ile?
Pięć dolców brzmi rozsądnie?
- Jak najbardziej. - Świetnie.
- Proszę. - Dzięki.
- Ile chcesz zapłacić za plecak? - Plecak?
Oddaj.
Uważam, że należy się znaleźne.
Skoro znaleźliśmy twój plecak.
No dobra.
Ile chcesz?
A ile masz?
Właśnie.
Chcesz?
Coś dla ciebie.
Myślałeś, że zabiorę ci całą forsę?
Uważasz mnie za potwora?
Jeszcze jedno.
Witamy w Meksyku.
Dzięki.
Dobra, dzięki.
Zrobiłem zapasy na kolejny etap naszej wyprawy.
- Meksykańska cola. - To chyba zwykła cola.
Meksykańskie cuksy.
Chicharróny.
Mam też kozacką komórkę.
Wbite 60 minutos, czyli jakieś 300 amerykańskich.
Coś dla ciebie.
„Witamy w Meksyku”.
Nie mów, że to obraźliwe. Kupione w Meksyku, ich pomysł.
I jeszcze.
Drugi upominek.
Odwróć.
INSPEKTOR KOBIECEGO CIAŁA
Niezłe, co? Sobie też wziąłem.
Co tu robimy?
Nie mów, że budujemy więź. Mogliśmy to zrobić 800 kilometrów stąd.
Posłuchaj.
Chodzi o budowanie więzi. Ale musimy też coś załatwić.
Podejdźcie.
Wspaniale was widzieć.
Trenując do turnieju, mieliśmy jeden cel.
Pokonać Cobra Kai.
Zdobyliśmy pierwsze miejsce dzięki Eliowi.
Reszta turnieju nie poszła po naszej myśli.
Mieliśmy zamknąć dojo, jeśli przegramy.
No i…
Tak właśnie zrobimy.
Niniejszym zamykam dzisiaj Miyagi-Do.
- Co? - Panie LaRusso…
Wiem, że nie to chcieliście usłyszeć, ale przez rywalizację z Cobra Kai
kontynuacja działalności Miyagi-Do tylko zaogniłaby konflikt.
Muszę was chronić. Pamiętajcie, czego się nauczyliście.
Dojo zostanie zamknięte,
ale nauki Miyagi-Do pozostaną w każdym z was.
Świetnie. Jednak poszukam pracy na lato.
Nie wierzę, że to robisz.
Jesteś rozczarowana.
Chcę wszystko naprawić.
Gdybym nie przegrała z Tory, nie doszłoby do tego.
To moja wina.
Nie, Sam, moja.
Johnny odszedł, więc sam to naprawię.
Poprosiłem o pomoc Chozena, bo nie chodzi już o turniej.
To prawdziwe życie.
- Potrafię walczyć. - Ale to nie twoja walka.
Sam się przekonałem, że Silver nie oszczędza dzieciaków.
Muszę was trzymać od tego z dala.
Proszę cię.
Zaufaj mi.
Hector?
Zakaz wstępu. Szef jest zajęty.
Pueblo, wpuść chłopaka.
Czołem, synu. Pierwszy raz cię tu widzę.
Dopiero przyjechałem.
Jestem Miguel. Diaz.
Miło poznać, Miguelito.
Moja matka to Carmen Diaz.
Pewnie gorąca laska.
Jest z Ekwadoru.
O co ci chodzi? Masz nierówno pod deklem?
- Pueblo, zabierz go stąd. - Chodź.
Dałeś się sprać, kuzynie?
Jesteś odważny, Miguelin.
Chcesz piwa?
Chcę odpowiedzi.
Carmen i Rosa Diaz.
Znałeś je, gdy mieszkałeś w Guayaquil.
Twardy zawodnik.
Posłuchaj.
To nie mnie szukasz.
Nie znałem żadnej jebanej Carmen.
Jeśli się nie odpierdolisz,
ci goście spiorą cię na kwaśne jabłko.
Wypieprzaj stąd.
Przepraszam…
Już wychodzę.
Wstawaj, Pueblo.
Nie dramatyzuj.
Tępy ćwoku.
Chyba żartujesz.
Masz prawo się wkurzać.
Zabrałeś mnie do Meksyku i nie wspomniałeś o Miguelu?
„Jedźmy do Meksyku, będzie co opowiadać”.
Nie ściemniałem. Chcę naprawić nasze relacje.
Ale Miguel ma kłopoty. Muszę działać.
Nie mogłem zostawić cię w domu.
Już tego nie zrobię.
- Musisz mi pomóc odnaleźć Miguela. - Niby jak? Masz plan?
Jasne, że mam. Miguel szuka Hectora Salazara.
Wiem, gdzie wysiadł z autobusu. Tam zaczniemy.
I co dalej?
Popytam, czy ktoś widział Miguela.
- To twój plan? - Jasne, że nie.
Zawsze jest książka telefoniczna.
O Boże.
Równie dobrze mogliśmy umieścić ogłoszenie na opakowaniu mleka.
Nadal to robią?
Mógłbym być w domu z Tory. To był błąd.
Dobra. Przepraszam.
Liczyłem, że dogadasz się z Miguelem.
Możemy podjechać na dworzec, kupię ci bilet do domu.
Nie chcę, żebyś wracał…
- Uważaj! - Cholera!
Z dumą ogłaszamy,
że wkrótce otworzymy filie w całej dolinie…
COBRA KAI WYGRYWA TURNIEJ ALL VALLEY
…aby wszyscy nastolatkowie mogli wstąpić do naszego mistrzowskiego dojo.
Oto nasz problem, Terry Silver.
Tak wszyscy go postrzegają.
Jako filantropa, który ratuje dzieciaki.
Dlatego tu jesteś.
Próbowałem powstrzymać Cobra Kai, na próżno.
Można to zakończyć tylko w jeden sposób. Musimy uciąć wężowi łeb.
Tak, Daniel-san. Mogę to zrobić.
Nie mówiłem dosłownie.
Nie służą do cięcia.
Lecz do blokowania, dźgania,
szarpania i żłobienia.
Odłóż to, zanim Amanda zobaczy.
Musimy ujawnić prawdziwe oblicze Silvera.
Uczniowie poznają prawdę.
Sęk w tym, że Silver jest szalony, ale nie głupi.
Planuje dwa ruchy do przodu. Musisz uważać na tego gościa.
Nie, Daniel-san.
Niech on uważa na mnie.
Prowadź do Terry’ego Silvera.
Punkt. Zwycięzca.
- Miguel? - Cześć, Sam.
Gdzie jesteś? Wszystko gra? Dzwoniłam…
Nie chciałem nikomu mówić, zanim nie odnajdę ojca.
Udało ci się?
Właśnie dlatego dzwonię.
Idzie trudniej, niż sądziłem.
Dlatego dzwonisz?
Twoja mama się zamartwia. Nie powiedziałeś, dokąd jedziesz.
Próbowalibyście mnie powstrzymać.
Bo zależy nam na tobie.
To bardzo niebezpieczne.
Twoja mama i babcia uciekły od twojego taty. Pewnie nie bez powodu.
Ja…
Nie zapytasz o turniej?
Wiesz, ile znaczyła dla mnie walka z Tory.
Nie spytasz, kto wygrał?
W takiej chwili mi to wypominasz?
Wcale nie. Oczekiwałam twojego wsparcia.
A co ze wsparciem dla mnie? Nie wiesz, jak to jest.
Są ważniejsze sprawy niż karate.
Masz rację.
Hector! Co robisz?
To robota Rogelia.
Co?
Jest zmęczony. Urodziło mu się dziecko. Musimy go odciążyć.
Bywasz zbyt uprzejmy, Hectorze.
Tata?
Gdzie LaRusso schował klucz?
- Mieszkałem tu, pamiętasz? - Jasne, że pamiętam.
Jak zdobyłeś ten wóz?
Szukałem cię.
Razem z LaRusso próbowaliśmy cię odnaleźć.
Natknęliśmy się na tego gruchota.
Prowadził go jakiś frajer, pojechaliśmy za nim do dziupli.
Skończyło się draką ze złodziejami.
Nie wiedziałem.
Wiem, że nie było mnie przy tobie. Zbyt często, by zliczyć.
Zawiodłem też Miguela.
To przeze mnie zniknął.
Próbuję naprawić błędy, żeby nie żyć z poczuciem winy.
Jeśli chcesz coś naprawić, zacznij od pomocy Miguelowi.
Wiem, że gryzie cię sumienie.
Zadzwonię do Carmen, zaraz wrócę. Odkręć śruby.
Johnny. Jesteś już na dworcu?
Złapaliśmy gumę, dotrzemy za kilka godzin.
Miguel się odezwał?
Nie, ale dzwonił do Sam. Jest cały.
Świetnie. Mówił, dokąd jedzie?
Wiem tylko, że jeszcze nie odnalazł Hectora.
Odchodzę od zmysłów.
Hector nie wie, że ma syna, a Miguel nie odbiera.
Może tam przyjadę.
Nie powinnaś się narażać. Kto wie, co Hector zrobi na twój widok.
Obiecuję, że go znajdę.
- Będzie dobrze. - W porządku.
WIELKIE OTWARCIE
Ustawiła się kolejka.
Jakby rozdawał tesle.
Wybrał dobre miejsce. Sporo przechodniów.
Witamy w Cobra Kai.
Tego się obawiałem.
Werbują naiwne dzieciaki.
Daniel-san, spójrz.
Cholera.
O co chodzi?
Widziałem te ruchy.
Tak? Gdzie?
Kim Sun-Yung.
Przepraszam, jestem Terry Silver.
Mój mistrz, Kim Sun-Yung z Korei, przekazuje wyrazy szacunku.
Zaraz. Ten człowiek istnieje?
Myślałem, że Silver wymyślił te bzdury.
Nie. Naprawdę istnieje.
Wuj Sato niewiele mówił o Kimie Sun-Yungu.
Ale złościł się na niego.
Jak to Sato.
Pan Miyagi nie wspominał o Kimie Sun-Yungu.
Bo opuścił Okinawę przed drugą wojną światową.
Kim zasłynął w wojnie koreańskiej.
Uczył wielu amerykańskich żołnierzy.
To ma sens. Kreese i Silver poznali się na wojnie. Czego ich nauczył?
Kim Sun-Yung był mistrzem tangsudo, ale nie tego uczył.
Jego styl był kontrowersyjny.
W jakim sensie?
Zademonstruję.
Podstawą stylu Kima Sun-Yunga jest podstęp.
Zero honoru, zero litości.
Mogłeś wyjaśnić.
Jeśli Silver jest uczniem mistrza Kima, musimy być ostrożni.
Przewidzi wszelkie ataki bezpośrednie.
Nie chcę go atakować, tylko zdemaskować.
Żeby upolować węża, musisz myśleć jak wąż.
Wykorzystamy jego styl.
Jak to zrobimy?
Cześć.
Jestem Miguel.
A ty?
Luis!
Autobus odjeżdża stąd?
- Tak. - Dziękuję.
Autobus odjeżdża za kilka godzin.
To na bilet.
A to na żarcie.
A ty dokąd?
Gość mówił, że Miguel chyba gadał z surferami.
Popytam.
Wybacz, że cię tu ciągnąłem.
- Angol? - Australijczyk.
Może być. Szukam dzieciaka.
To 17-letni Ekwadorczyk, szczupły, ale pracujemy nad tym.
- Widziałeś go? - Pytał o drogę.
Świetnie. Dokąd poszedł?
Będzie łatwiej, jeśli pokażę.
Mam mapę.
No dobra.
Odwróć się.
Chciał się dostać tutaj.
Zaznaczam miejsce.
Zły pomysł.
Co to za przekręt?
Dajesz lewy adres i kosisz portfel?
Adres się zgadza.
Jeśli chodzi kasę, to może być dwojako.
- Na luzie albo rozrywkowo. - Słuchaj, gnoju.
Masz pięć sekund.
Mów, dokąd poszedł, albo wpakuję ci deskę tak głęboko w dupę,
że będą na tobie surfować.
No dobra.
- To rozrywkowo. - Żebyś wiedział.
No proszę.
Adios, pisiory.
Luis!
Bardzo dziękuję.
Naprawdę.
To było niesamowite.
To nic takiego. Byłem tu w odpowiedniej chwili.
Co to za akcent?
Jestem Amerykaninem.
Mamy szczęście, że nasze drogi się spotkały.
Na to wygląda.
Uratowałeś mojego syna. Jesteś bohaterem.
Jak się odwdzięczę?
Nie trzeba.
Zjedz z nami kolację.
- Nie. - Proszę, nalegamy.
Chcemy podziękować.
No dobrze.
Jestem Hector Salazar.
Miguel.
Miło cię poznać.
Wzajemnie.
To dziwne.
Czuję, jakbyśmy się znali.
Nie sądzę.
Może jesteś nieznajomym, ale dziś należysz do rodziny. Dobrze?
- No dobrze. - Chodźmy, zapraszamy.
Zgoda.
Wielkie dzięki.
Nie ma sprawy.
Ten wypad od początku był do bani.
To błąd, że cię tu przywiozłem.
Wcale nie.
Może po części.
Porwałeś nieletniego i wywiozłeś za granicę.
Ale będzie o czym opowiadać.
Tak, to prawda.
Masz autobus, czas na ciebie.
Muszę ogarnąć swój bajzel.
To prawda, ale…
zostanę.
Chcę wszystko naprawić. Pomogę ci.
Przynajmniej nie błądzimy po omacku. Mamy adres.
Racja.
No dobra.
To punkt zwrotny dla Cobra Kai.
Rywale zamknęli dojo.
Oczy mieszkańców doliny zwrócone są na nas.
Przed nami długa droga.
To dopiero początek.
Na razie jesteśmy obcy.
Ale to szybko się zmieni.
To początek czegoś wyjątkowego.
Dla innych
zaczęły się wakacje.
Ale dla nas
zacznie się ciężka praca.
Cobra Kai ma więcej uczniów niż kiedykolwiek.
Potrzebujemy więcej senseiów.
Będę wymagał więcej, niż się od was oczekuje.
Ale zapłacę też więcej, niż oczekujecie.
Ale najpierw
musicie sprawdzić się w drodze pięści.
Przekonamy się, czy jesteście godni.
Witam w Cobra Kai.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk