SERIAL NETFLIX
Jeszcze!
Szkolenie wojskowe to za mało!
Musicie zapomnieć o bólu.
Aby odnieść sukces,
musicie go przezwyciężyć!
Trenujcie umysł!
Trenujcie ciało!
Stop!
- Pokaż ręce. - Wujku?
Użyłeś worka, by złagodzić ból?
Tak postępuje tylko tchórz!
Mężczyzna bez honoru
jest nikim.
Chcesz być mężczyzną, Chozen?
Czy wolisz być tchórzem?
Dalej!
Jeszcze!
Patrzę na was dziś
i widzę przyszłość.
Nie ukrywam, że w przeszłości popełnialiśmy błędy.
Sensei Kreese padł ofiarą swych słabości.
Ale nie on tworzy Cobra Kai.
Tylko my.
Dowiedliśmy, że jesteśmy mistrzami.
Te zawody wyniosą nas na nowe wyżyny.
Dlatego zebrałem najlepszych senseiów w dolinie.
Niech to będzie ich rozmowa o pracę.
Brawa dla naszej mistrzyni.
Przymknę oko na spóźnienie. Tylko dziś.
- Kiedy przyniesiesz puchar? - Nie dziś.
Rozgrzewka.
Senseiowie was poinstruują. Zobaczmy, co potrafią.
Dobra, do dzieła.
Stańcie w kole.
Więc jesteś mistrzynią?
Na to wygląda.
Dobrze.
Nie będę cię oszczędzał.
Dziękuję.
- Jak sytuacja? - Wpisałem adres do telefonu.
Zostało kilka kilometrów. Sporo tu barów i restauracji.
Spytajmy tego gościa. Hola!
Hiszpański?
- Co? - Hiszpański?
- Nie, Ameryka. - Meksyk.
Zakaz parkowania.
Musisz przestawić wóz.
Dzięki, naklejki na zamówienie.
- Nie… - Chcę faceta.
Hectora Salazara.
Nie znam żadnego Hectora Salazara. Zabierz auto.
Chyba chce forsy.
Żadnej forsy.
Przeparkuj wóz.
Nie sprzedam vana. Jest wyjątkowy.
Gadaj, gdzie znajdę Hectora Salazara. Zapłacę ci.
Pieniądze?
Tak.
Dobra.
Dasz wiarę? Co?
Jeśli Hector jest groźny, lepiej o nim nie rozpowiadać.
Chcesz jabłek, potrząśnij drzewem.
Albo wejdź na drzewo.
Że co? Jakie drzewo?
Jabłoń. Powiedziałeś…
Stój!
Czołem!
Jesteś.
- Pewnie byłeś wykończony. - Trochę.
Co gotujesz?
Moje słynne churrasco.
Churrasco, nieźle.
Do dzieła. Pokaż, co potrafisz.
Gdzie się nauczyłeś tak ruszać?
Trenowałem sztuki walki.
Karate. Wygrałem lokalne mistrzostwa.
Mistrz Kalifornii? Nieźle.
- Dziwne, nie słyszałem o tobie. - Mogłeś słyszeć.
Dlatego tu jestem.
Wybacz, bywa tu hałaśliwie.
Maluch daje do wiwatu.
Myśleliście o kolejnym?
Nie. Nie jest mój.
Jest z poprzedniego małżeństwa żony. Nie mam swoich dzieci.
Kiedyś prawie zostałem ojcem.
Nawet się ożeniłem.
Planowaliśmy założenie rodziny.
Ale odeszła.
Szkoda.
Mam świetny pomysł.
Jadę później do El Hoyo Verde.
Jedź ze mną. Spodoba ci się.
Proszę, zgódź się.
Musisz coś przeżyć w Meksyku.
Proszę. Spodoba ci się.
Chcę się odwdzięczyć, zapewnię ci rozrywkę.
WIELKIE OTWARCIE
- Stać cię na więcej. - Skąd wiesz?
- Nie widziałeś, jak walczę. - To oczywiste. Coś cię dręczy.
Może nie chcesz trenować, skoro jesteś mistrzynią.
Nie walczę tylko o trofeum. Chcę być silna, by bronić tego, co moje.
Dobry powód.
A ty? Czemu chcesz być senseiem?
Honor.
- Tylko tyle? - Aż tyle.
Myślałem, że straciłem honor.
Ale w końcu zrozumiałem.
Nikt nie może pozbawić cię honoru.
Tylko sam możesz to zrobić.
Jak idzie, sensei…
Joichi Tatsuya.
Wszyscy mówią mi Joe.
Sensei Joe. Nad czym pracujesz z mistrzynią?
Najpierw trenujemy umysł, później ciało.
Nie przeszkadzam.
Jeśli chcesz uwolnić się od trosk,
musisz stawić im czoło.
Skup się.
Środek.
Oddychaj.
Atak!
Bardzo dobrze, Nichols.
A teraz tak.
Znasz tangsudo.
Skąd pochodzisz, senseiu Joe?
Z Kioto.
Piękne miasto.
Uwielbiam świątynię Fushimi Inari.
Za dużo turystów.
Na kolejną wizytę polecam świątynię Nanzen-ji.
Wydadzą nam wóz za cztery tysiące pesos.
To z milion dolców.
Dwieście, ale mamy tylko połowę.
Bez fury nie znajdziemy Miguela.
Obstawiajcie!
Papryczka Red Savina. Pali jak ogień.
Widziałem to na YouTube.
Mamy okazję się odkuć.
Jak zacznę się dławić, zakryj mi usta, żebym nie wypluł.
Zaczekaj.
- Ja to zrobię. - Ja nas w to wpakowałem.
Sam mówiłeś, że to nasza okazja. Wiem, że wygram.
To mój syn!
Mały gringo poci się jak świnka.
Wykituje przed drugą rundą.
Jeszcze jedna.
Daj najostrzejszą.
El dragón!
- Miggy. Jesteś cały? - Okłamałaś mnie.
Nie wie, że istnieję.
Musiałam, nie wiesz, jaki jest niebezpieczny.
Zupełnie nie pasuje do twojego opisu.
Jest mądry, hojny, szanowany. Ma własną firmę.
Przez ciebie straciłem to wszystko.
Miggy, nie. Posłuchaj mnie.
Jedziemy, Miguel.
- El Hoyo Verde czeka. - Nie…
Jedźmy.
Idziemy na całość.
Wszystko!
Obstawiajcie!
Dasz radę, jestem tego pewien.
Tak!
Senseiu Joe. Jakie masz dziś plany?
Chciałbym posłuchać, jak japoński mistrz trafił do doliny.
Chętnie ci opowiem.
Świetnie. Kolacja i drinki u mnie.
Amber, przekaż senseiowi szczegóły.
Do zobaczenia.
- Chcę porozmawiać. - O co chodzi?
Cieszysz się z naszego sukcesu?
Po co? Znów zapłacisz za moje mistrzostwo.
Wiesz o sędzi.
Mówiłaś komuś?
Jeszcze nie.
- Nie zaprzeczasz? - Wcale.
Zapłaciłem mu, żeby Cobra Kai wygrało.
To zabezpieczenie.
I tak wygrałaś walkę.
- Czyżby? - Oczywiście.
Jesteś mistrzynią. Ja to wiem,
LaRusso wie i cała dolina też.
Jesteś jedyną osobą, która w to nie wierzy.
Co mam zrobić? Udawać, że nic się nie stało?
Posłuchaj.
Nie jestem Kreese’em.
Nie znam cię tak dobrze jak on.
Nie musiałem całe życie walczyć o swoje.
Ale wiem,
jak zapewnić sobie zwycięstwo.
Czyli oszukiwać.
Turniej zdecydował o przetrwaniu Cobra Kai.
Czy kradnąc jedzenie, aby przeżyć, oszukujesz?
Czy robisz to z konieczności?
Chcę cię tutaj.
I chcę, żebyś była sobą.
Nie będę miał ci za złe, jeśli odejdziesz.
Ale jeśli jutro wrócisz,
uczynię cię przyszłością tego dojo.
Decyzja należy do ciebie.
Na pewno wszystko gra?
Jak najbardziej.
Nie wiem, jak zjadłeś ostatnią papryczkę.
Nie zjadłem.
To co tam żułeś?
To będzie niezła historia.
Najbardziej kozacka akcja, jaką widziałem.
- Carmen? - Miguel jest z ojcem.
Nie rozumie, co mu grozi. Nie wie, jaki jest Hector.
- Powiedział coś? - Nic.
Hector mówił, że jadą do El Hoyo Verde.
Jadą do El Hoyo Verde.
Byliśmy tam.
Już jedziemy.
Czołem, Hector.
Cześć, bracie.
- Wpuścisz nas? - Oczywiście.
Zapraszam.
Tędy.
Niesamowite!
Wiedziałem, że ci się spodoba.
Fortaleza, dwa razy.
Vicente.
Hector!
Jak leci, brachu?
Mój nowy przyjaciel.
Pomógł mi uniknąć wypadku.
Vicente jest faworytem dzisiejszych walk.
- Miło poznać. - Jasne.
Mój kumpel jest mistrzem sztuk walki.
Może odebrać ci pozycję.
Muszę się rozgrzać.
Nie dłużej niż dwie rundy.
Jesteś jak burmistrz?
Kiedyś zarobiłem dużo pieniędzy,
ale nie jako restaurator.
To biznes, który zapewnia ci wysoko postawionych przyjaciół.
I wrogów.
Ale to przeszłość.
Tequila.
Zatem…
za zamykanie rozdziałów.
Zdrowie.
Niebywałe!
Jest lepiej, niż sądziliśmy.
Nawiązałeś relację.
Możemy sięgać głębiej, odkryć jego plany.
Oby wyjawił coś, co można wykorzystać.
Za ciasna.
Tak. Chyba mam większy rozmiar
w drugiej szafie.
Zaczekaj.
Denerwujesz się, Daniel-san.
Tak, na to wygląda.
Każdy ruch Silvera ma jakiś cel.
To człowiek bez honoru.
Wuj próbował nauczyć mnie honoru.
Ale nie byłem gotowy na naukę.
Myślałem, że oszukiwanie daje szybszy efekt.
Ułatwia życie.
Wszyscy zobaczyli moje tchórzostwo.
Odkryjemy jego słabość.
Przyprzemy go do muru.
Ujawni swoje prawdziwe oblicze.
Wszyscy je zobaczą.
Musisz grać w jego grę. Ale zachowaj czujność.
Jeśli dostrzeże słabość, wykorzysta ją, nim się zorientujesz.
Sprawi, że poczujesz się wyjątkowo.
Raz mnie przekabacił. Z tobą też spróbuje.
Musimy się uwijać. Silver jest cwany.
Proszę.
W końcu nas przejrzy.
A wtedy…
bądź gotów do walki.
Yamazaki,
50-letnia.
To najlepsza whisky, jaką piłeś.
Masz rację.
Rodzime smaki.
Filetowany hamo.
- Od kiedy jesteś w dolinie? - Od roku.
Planowałem emeryturę, ale znalazłem twoje ogłoszenie.
Po co ci ta praca?
Zakładasz, że jej chcę.
Jeszcze nie wiem.
Inni zabiliby, by dla mnie pracować.
Wspomniałeś o problemach z poprzednim wspólnikiem.
Mieliśmy kilka nieporozumień.
Chodziło o nielojalność.
- Ale to już za nami. - Twój sukces mnie nie dziwi.
Uczniowie są dobrze wyszkoleni.
Zwłaszcza twoja mistrzyni.
Uczniowie to nasze dziedzictwo.
Czyje dziedzictwo ty kultywujesz?
Moim mistrzem był Kim Sun-Yung.
Między innymi.
A twoim? Ojciec?
Wychował mnie wuj.
Mój ojciec…
zmarł, gdy byłem młody.
Co go zabiło?
Tchórzostwo.
Zmagałem się z własnym tchórzostwem.
Przegrałem.
A powinienem był wygrać.
Waśnie zamierają powoli,
zwłaszcza w Japonii.
Coś o tym wiem.
Mam rywala w tym biznesie.
Niejakiego LaRusso.
Ale nigdy nie jest za późno
na ostatni cios, prawda?
Zabierz whisky.
Coś ci pokażę.
Gówniane macanki MMA. Znacie Hectora Salazara?
Chcę faceta.
Hectora Salazara.
Co tam?
Jacyś gringos pytają o ciebie.
Gringos?
Z kim przyszli?
Myślę, że są z FBI.
Jasna cholera.
Zejdź na dół.
Posłuchaj.
Ich władza tu nie sięga.
Zajmijcie się nimi.
W porządku?
Z kim rozmawiałeś dziś przez telefon?
- Z mamą. Pytałem, co u niej. - Jasne.
Sam przyjechałeś do Meksyku?
Tak.
- Mówiłem, że podróżuję z plecakiem. - Pamiętam.
Śledziłeś mnie?
Co? Nie.
- Jesteś z federalnymi? - Skądże.
Spokojnie…
- Daj telefon. - Nic w nim nie mam.
- Jestem… - Drugi raz nie będę prosił.
Przepraszam za to. Wybacz.
Czasami pozory mylą.
Nigdy nie wiadomo.
Chodźmy stąd. Wychodzimy.
- A teraz walka wieczoru! - To tych dwóch dupków.
Vincent „Wilk” Gonzales!
Miguel!
Nie przegapcie tego!
Patrz, tam!
Pokaż im, jak walczymy.
Odsuń się.
- Nie zbliżysz się do Hectora. - Chwila.
Wilk ma problem z wejściem na ring.
Wilk chwycił białego szaleńca!
Wywinął mu się!
Poradzę sobie. Zostań tu.
Wariat przeszedł do ofensywy!
Stosuje karate!
Karate kontra MMA!
Kopie szybko jak błyskawica!
Wielkie nieba!
Zdaje się, że MMA ma przewagę nad karate!
To nie wygląda dobrze dla Białej Błyskawicy!
Tato!
Łap!
Moje oczy!
Spektakularny nokaut!
Co za walka!
Gdzie Hector?
Spójrz na to.
Jedne z najlepszych mieczy na świecie.
Wiedziałem, że docenisz.
Piękne.
Ten?
Władał nim sam Uesugi Kenshin
w czwartej bitwie na Kawanakajimie.
Nazywa się Meiyo aru kyodai.
„Szanowany brat”.
Tak twierdzili w domu aukcyjnym.
Może to bzdury, prawda?
Ale cóż.
Niewiele jest rzeczy cenniejszych od dobrej historii. Nie sądzisz?
Historia to tylko słowa.
Wiara w historię jest cenniejsza.
Nadal nie jesteś pewien Cobra Kai?
Nie przyszedłem tu, bo szukasz senseia.
Dążysz do czegoś znacznie większego.
Czego pragniesz?
Nie mam dzieci.
Moim dziedzictwem jest Cobra Kai.
Jesteśmy najlepszym dojo w dolinie,
ale mierzę znacznie wyżej.
Nasze lekcje
to narzędzia potrzebne dzieciakom na całym świecie,
aby się zahartowały.
Mam plan, dzięki któremu Cobra Kai i karate staną się synonimami.
Jak Starbucks i kawa.
Co to za plan?
Mógłbym to wyjawić tylko swojemu zastępcy.
Jeśli przyjmiesz tę pracę.
Zgoda.
Wznieśmy toast. Za…
naprawienie błędów przeszłości
i powrót na szczyt.
Zdrowie!
Zdrowie.
Powinniśmy wrócić do domu. Mogę prowadzić.
Nie. Przyczaimy się na kilka dni.
Tydzień lub dwa.
Co z Marią i Luisem?
Poradzą sobie.
Zależy jej tylko na mojej forsie.
Czemu tak mówisz?
Wiesz, kim był Ikar?
Tata opowiadał mi wspaniałe historie.
Ta była jego ulubiona.
„Nie leć za blisko słońca, chłopcze,
bo spalisz sobie skrzydła”.
Dopiero gdy dorośniesz, przekonujesz się, że słońce to rząd.
I kobiety.
Gdy lecisz za wysoko…
ciągną cię w dół.
Ludzie zawsze chcą ci odebrać, co twoje.
Musisz stale mieć się na baczności.
Nie mogę wrócić do domu w Ekwadorze.
Wyobrażasz sobie?
Co się stało w Ekwadorze?
Sukces.
To się stało.
Mówiłem ci o kobiecie.
Gdy się pobieraliśmy, byłem w twoim wieku.
Nie popełnij tego błędu.
Nie mogła znieść moich interesów. Jej matka była jeszcze gorsza.
Próbowały mnie oszukać, człowieka sukcesu!
Skorumpowane sukinsyny w Ekwadorze zrobiły to samo!
Wiesz, czego żałuję?
Niczego.
- Niczego? - Takie są koszty interesów.
Taka jest cena.
Przepraszam.
Zagalopowałem się. Wiem, czego nam trzeba.
Chcesz chicharrón?
Nie.
Nie jestem głodny.
Pójdę już.
- Tak? - Tak.
Dobra.
Zjem sam.
Uważaj na siebie, młody.
Miguel?
Cześć, mamo.
Przepraszam.
Miałaś rację.
Powiedz, że wszystko gra.
Nie wiem, ale…
Miguel!
Miggy?
Wszystko gra, mamo.
Wracam do domu.
Już dobrze.
W porządku.
Nichols, podjęłaś decyzję.
Wróciłam.
- Gdzie reszta? - Dziś nie ma zajęć.
Muszę coś załatwić.
Za wcześnie?
Przeciwnie. W samą porę.
Zbiórka!
Zdaje się, że nie byłeś ze mną szczery.
Chozen.
Skąd wiesz?
Słyszałeś kiedyś o niejakim Masatace Taketsuru?
Jakieś sto lat temu
wyjechał z Hiroszimy i udał się do Szkocji.
Studiował chemię organiczną.
Potem wrócił do Japonii
z sekretem doskonałej whisky.
Zbudował własną destylarnię pod Kioto.
Jego whisky, Suntory,
którą piliśmy wczoraj,
uchodzi za najlepszą na świecie.
Miałem przyjemność pić ją tam, skąd pochodzi.
Za każdym razem, gdy podnoszę kieliszek z kumplem z Kioto,
mówimy kanpai.
Wyobraź sobie moje zdziwienie…
gdy mój nowy znajomy z Kioto
wznosi kieliszek
i wypowiada słowo, którego używa się tylko na Okinawie.
Karii.
Ten, kto go pokona,
dostanie pracę.
Zapłacę trzy razy tyle,
ile obiecałem!
Teraz wyznaczymy granicę.
Dosyć ekspansji.
Dosyć senseiów.
Dosyć wyzywania Miyagi-Do.
Nie zbliżaj się do rodziny LaRusso.
Przekrocz granicę,
a będziesz błagał o litość.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk