SERIAL NETFLIX
Podwójny cios.
Oto i on.
We własnej osobie.
Postawa hachiji.
Uosobienie wartości Cobra Kai.
Lojalności.
Dyscypliny.
Siły ducha.
Po tchórzliwym ataku senseia Kreese’a
większość usunęłaby się w cień.
Nie Stingray.
On się nie ugiął. Walczył o sprawiedliwość.
W duchu Cobra Kai.
Powitajmy go należycie.
Stingray!
Nichols, poprowadź zajęcia.
Pomówię z kolegą.
- Jak tam? Zadomowiłeś się? - Tak.
Tak, sensei. Dziękuję.
Pierwszy raz ktoś wynajmuje mi mieszkanie.
- Jakbym był utrzymanką. - Nic podobnego.
Mój wierny żołnierz ma żyć na poziomie.
Drobny gest za twoje poświęcenie.
Ale ja się nie rozdrabniam.
Mam dla ciebie niespodziankę.
Grubo!
Sensei Lawrence…
Mój były sensei miał taki wóz.
Dokładnie ten.
Wystawiono go na licytacji.
Teraz jest twój.
Otwórz bagażnik.
Czadowe.
GAJ OLIWNY KUCHNIA WŁOSKA
- Ciebie też zaprosił? - Tak.
- Nie wspomniał o mnie? - Nie.
A wy dokąd? Usiądźcie, chcę pogadać.
Zwabiłem was podstępem.
Po akcji na basenie nie przyszlibyście dobrowolnie.
Obaj jesteście wkurzeni, bo zerwaliście z dziewczynami.
Skoro wypad do Meksyku był krokiem w dobrą stronę,
wybierzmy się na kolejną wycieczkę.
Na wycieczkę?
Do centrum handlowego?
Myślisz o centrum handlowym,
ale twoje kubki smakowe odwiedzą stary kraj.
- Wie, o czym mówię. - Jasne.
Nieważne, gdzie jesteśmy. Poznacie kolebkę kulinarnej rozkoszy.
Makaron Alfredo przeniesie was do Rzymu.
Ravioli do Toskanii.
Tutaj zasmakujecie czekoladowej lazanii.
Takie rzeczy tylko w Ameryce, jak baseball i wielkie napoje.
Na początek paluszki chlebowe prosto z pieca.
Zaraz wrócę. Załatwione.
Trochę życia. Facet się stara, a wy siedzicie wkurzeni?
- Nie w tym rzecz. - Paluszki nie załatwią sprawy.
Nigdy nie jadłeś ich paluszków.
Jeden kęs i zapomnicie o wszelkich sporach.
- Ja nie zapomnę. - Ani ja.
- Dam wam chwilę. - Dzięki.
Późno wstałeś.
Późno się położyłem.
Daniel-san.
Rodzina wróci.
Na pewno?
Tak.
Rodzina jest najważniejsza dla was wszystkich.
Wspólnie budowane silne więzi.
Silne więzi?
Terry Silver zerwał je bez trudu.
Dlatego musimy go pokonać.
Spróbuj wyjaśnić to Amandzie.
Sukinsyn działał z wyrachowaniem.
Dlaczego go nie przejrzała?
Czemu jeszcze nikt go nie przejrzał?
- Skąd to masz? - Było w skrzynce.
Bez koperty.
To sensei Cobra Kai.
Były sensei.
Partner Silvera, który trafił do pudła za skatowanie tego gościa.
Ktoś uważa, że sprawa jest bardziej zawiła.
Musimy z nim pogadać.
I co dalej? Spłonie kolejny salon meblowy?
Może to następne machinacje Silvera,
żeby uprzykrzyć mi życie.
Być może.
Albo to sposób
na zdemaskowanie Silvera
i odzyskanie rodziny.
Warto to sprawdzić.
Mamo, grajmy w karty. Nie chcę porad małżeńskich.
Małżeństwo stało się zbędne,
gdy wynaleziono elektryczność i telewizję.
Sam, Anthony, idziemy! Na pewno nie pójdziesz na kolację?
- Pogadasz sobie z kuzynką. - W porząsiu.
- Mandy! - Jessie!
O mój Boże.
Wielkie nieba! Kogo ja widzę!
Dajcie się uściskać.
O rany!
Gdzie wasz tata?
Mam dla niego makaron z serem.
Nie przyjechał z nami.
Ma sporo na głowie.
Na pewno przetrwa, jeśli ciocia włoży go do zamrażarki.
- Odstawię ich na czas. - Obiecanki.
No dobrze, w drogę.
- Mówiłem, że Robby’ego nie ma. - Spoko.
A to co?
Nie przejmuj się.
WIĘZIENIE
POSZUKIWANI
Mówiłeś, że go tu nie ma.
Znów skłamałem i znów dałeś się nabrać.
Zwabienie was na lunch nie było dobrym pomysłem.
Rozeznałem się w internetach.
Znalazłem metody budujące zaufanie przez pracę zespołową.
Najmniej kulawa to escape room. Chodzi o…
Wiem, o co chodzi. Nie zgadzam się.
Ani ja.
Odwróciłem zamki, otwiera się od zewnątrz.
To jedyny klucz.
Okno jest zaklejone. Wyjdziemy tylko przez współpracę.
Zacznę od tego, że mamy motyw przewodni.
Tematem jest wojna w hrabstwie Lincoln.
Terytorium Nowego Meksyku, rok 1878.
Regulatorzy José Chavez y Chavez i Josiah „Doc” Scurlock
mieli zostać powieszeni.
- Będziesz Chavezem. - To fabuła Młodych strzelb 2.
- Oglądałeś? - Tak, z tobą.
Nie o to chodzi.
Zrozum, że nigdy się nie zaprzyjaźnimy.
Czemu tak mocno naciskasz?
Bo ja i twoja mama
zamierzamy zostać rodziną.
Mamy być rodziną? Żartujesz?
- Może nie tradycyjną. - Żadną.
Miejcie swoje relacje.
Ale nie naciskaj, bo typ znów oberwie.
- Znowu fikasz. - Wybierz czas i miejsce.
Jestem Billy Kid i mam dla was zagadkę.
Nawaliłam.
Nie, Rosa. To moja wina.
Znowu.
Nie zamykaj!
Cholera.
AMANDO, PRZEPRASZAM. PROSZĘ, ODDZWOŃ.
„Najważniejsze jest serce”.
Amanda zna twoje serce.
Doceniam twoje starania,
ale nie chcę słuchać frazesów.
Chcę mieć to już za sobą.
To stary wóz Johnny’ego.
Kreese posłał go do szpitala,
a teraz gość jeździ klubową furą Cobra Kai?
Niewolnikiem
Judasza w mojej głowie
Czy nie mam już nic do powiedzenia
Na gruzach mojego życia?
Staję się
Judaszem w mojej głowie
Ja chrzanię.
Słucham?
Raymond Porter? Daniel LaRusso.
Wiem, kim pan jest. Ale pański zbir…
Widzieliśmy, że jeździsz nietypowym autem.
- Skąd je masz? - Z licytacji komorniczej.
Wiesz, że to wygląda dziwnie po tym,
co zrobił ci Kreese?
Skądże. Sensei Silver odmienił Cobra Kai.
Stawia na lojalność i dyscyplinę.
I lojalność.
Masz fundusz powierniczy? Tak to działa?
- No proszę. - Nie.
Jestem typowym amerykańskim robotnikiem.
Ja widzę szastanie forsą.
Nowe mieszkanie i auto.
Masz sprzęt jak Ninja?
Chciałbym. Ninja ma kosmiczny zestaw.
A moją sytuację finansową zna tylko TurboTax.
Wiesz, co myślę?
Że kłamałeś w sprawie Kreese’a.
Silver zapłacił ci za to, żeby przejąć Cobra Kai.
Nie wiem, jak… Na jakiej podstawie…
Czemu ktoś wrzucił mi to do skrzynki?
Słuchaj… Nie. Wiecie co?
Nie wiem, po co ktoś wrzucił to panu do skrzynki.
Wiem tylko, że sensei Silver to szlachetny człowiek.
Był zdruzgotany.
Silver zaatakował moją rodzinę. Takim jest człowiekiem.
Jeśli to prawda,
widocznie pan sobie nagrabił.
Lepiej zacznij gadać!
O nie.
Moje PlayStation.
- Kogo to obchodzi? - Daniel-san, wystarczy.
Nie jesteś sobą.
Opanuj się.
- Łże jak pies. - Tak.
Ale żadna z niego płaszczka.
To żółw.
Jeśli będziesz naciskał, schowa się do skorupy.
Masz rację, został opłacony. Nigdy nam nie pomoże.
Ale wiem, kto to zrobi.
Rany, to miejsce się nie zmieniło.
Mówisz to za każdym razem.
Spójrz na ten automat.
Przerabiają je na styl lat 80.
Uroczy chłopak.
To żadna podróba.
Tylko oryginał.
Twoja mama grała w to godzinami, póki nie odkryła alkoholu.
Nawet wbiła na nim rekord.
Może wciąż tam jest.
Dowiesz się, jeśli wejdziesz na tablicę wyników.
Jasne.
To nie może być trudne.
No dobra. Co u ciebie?
Po staremu.
Właśnie wróciłam ze wspinaczki. Trochę ruchu dla dziewczynek.
Nie po to spławiłyśmy dzieci, żeby gadać o mnie.
Dlaczego Daniel nie przyjechał?
Już się domyśliłaś?
Jessica Andrews.
Widzę cię.
Boże.
Cześć.
No proszę.
Amanda Steiner.
Cześć, Lizzie-Anne.
Pamiętacie, jak rozwaliła furę kijem bejsbolowym?
Jaką cię wtedy nazwałyśmy?
Idealna ksywka.
Szkoda, że nie pamiętam. To było wieki temu.
Musimy poplotkować. Było miło.
Tak.
Miłego.
Raz dopuściłam się wandalizmu.
Olej wredne, zapuszczone baby z tatuażem nad tyłkiem.
Wyduś to z siebie. Co się dzieje z Danielem?
Wszystko zaczęło się, gdy wrócił do karate.
Otwórz od zewnątrz.
- Cześć. - LaRusso?
Wyglądasz jak ściera.
Potrzebuję pomocy.
Silver opłacił Stingraya, żeby skłamał o Kreesie.
Jeździ twoją starą furą Cobra Kai.
Co?
Dołączył do Cobra Kai, gdy dojo należało do ciebie.
Jeśli go nakłonisz, może wyda Silvera.
Musimy działać.
Wybacz, mam sprawy rodzinne.
Olałem spór z Cobra Kai, gdy przegraliśmy.
Sam to zacząłeś!
Wróciłeś do tego i otworzyłeś puszkę Pandory, nie ja.
Nie wiem, kim jest Pandora i co ma w puszce.
Mam tu Robby’ego, a Kreese siedzi w pudle.
Jak dla mnie same plusy. Lepiej się nie mieszać.
Co z resztą dzieciaków?
Od kiedy nie chcesz się mieszać?
Gdzie ten twardziel? Mam ci przyłożyć, żebyś się ogarnął?
Wystarczył jeden przegrany turniej, żebyś stał się cipą?
O co ci chodzi?
Wparowałeś tu, bredzisz jak wariat i cuchniesz wódą.
Teraz chcesz się bić,
żebym wrócił do rywalizacji z Silverem?
Co się dzieje?
Co ja wyprawiam?
Nawet ty sądzisz, że mi odbija…
Bardzo. Nie wpuściłeś koszulki w spodnie.
Amanda na to pozwala?
Nie ma jej w domu.
Miała już mnie dosyć.
Jest u matki w Ohio. Zabrała dzieci.
Cholera. Kosmiczne raki mają wiązki holownicze?
Gówniana gra.
Czy to ty?
Cała dolina to obejrzała.
Czemu nic nie wspomniałeś?
Nie wiem.
Nasyłanie siostry, żeby zlała łobuza,
to słabe rozwiązanie na dłuższą metę.
Poza tym należało mi się.
Ktoś cię nęka?
Od kiedy to trwa?
Najwyraźniej to się nie skończy.
Ciężka sprawa.
Gdy już się z kimś upora,
pojawia się kolejny wróg z przeszłości Daniela i tak bez końca.
Teraz dręczy go Terry Silver.
- Na aukcji dobroczynnej… - Wybacz.
Terry Silver wrócił?
Znasz go? Skąd?
Gdy poznałam Daniela,
miał poważne problemy.
Ich przyczyną był Silver.
- I nic mi nie wspomniałaś? - Nie sądziłam, że wróci.
Gdy przeniosłaś się do Los Angeles
i poznałam cię z Danielem, miał to już dawno za sobą.
Silver nieźle go urządził.
- Coś o tym słyszałam. - Nie wiem, ile ci opowiedział.
Silver zgrywał przyjaciela.
- Później mentora. - Odczepcie się!
Nasłał zbirów, żeby zdemolowali mu lokal z bonsai i go pobili.
Ja też oberwałam.
Terroryzowali Daniela przy każdej okazji.
Wszystko po to, by podkopać więź Daniela i pana Miyagiego.
Dopięli swego.
Na jakiś czas.
- Nie wiedziałam o tym. - Tak było.
Ale uporał się z tym, więc teraz też sobie poradzi.
Okazuje się, że wcale się nie uporał.
Wysłałem jej masę wiadomości po pijaku.
Nadal się nie odezwała.
Obaj wiemy, że nie jestem autorytetem w tych sprawach.
Rodzina nigdy nie była moją mocną stroną. To twoja działka.
Tym mnie wkurzałeś.
Ty i Amanda miewaliście problemy, ale jakoś się dogadywaliście.
Tym razem też się ułoży.
Jeśli nie będziesz dupkiem.
Słuszna uwaga.
Powiesz, co tu się dzieje?
Robby się wprowadził. On i Miguel skaczą sobie do gardeł.
Miałem głupi pomysł, by ich pogodzić.
Totalna porażka.
Szukałem panaceum w goglach.
Dziwne, że umiesz „goglować” i znasz termin „panaceum”.
Rozumiem, że ci na nich zależy.
Mam przeczucie,
że to też ogarniesz.
Za pomocą nowatorskich rozwiązań
albo w stylu klasycznego Johnny’ego.
Klasycznego Johnny’ego?
- Nie sądziłem, że jesteś fanem. - Cóż, z czasem się przekonałem.
Jeśli komuś wygadasz, naprawdę ci przyłożę.
I to nieregulaminowo.
Może tak powinniśmy byli to załatwić lata temu.
Gdybyśmy mogli walczyć dłużej, może oczyścilibyśmy atmosferę.
Wygrałbym, ledwo stałeś na nogach.
Oto on.
Dobra. Tym akcentem…
Dzięki za piwko.
I za…
świeżą perspektywę.
Możesz na mnie liczyć.
Spoko.
Przeprosiłem na turnieju, ale wkurzył się jeszcze bardziej.
- Gdyby nie Robby… - Robby?
Wkroczył, gdy dostawałem łomot, i zapobiegł większemu wpierdzielowi.
Już czaję, czemu tata nienawidzi Cobra Kai.
O Boże.
Bezwzględna Laska.
Tak cię nazywaliśmy.
Zgadza się. Dzięki za przypomnienie.
Rety, przepraszam.
„Miss Elity Wybrzeża” nie chce pamiętać o przeszłości?
Przymknij mordkę, Rooney.
Spróbuj mnie przymknąć, Andrews.
Zgrywasz twardzielkę.
Odwal się, Elizabeth.
Tak? Bo co?
Uważaj, bo się przekonasz.
Nie pusz się, Steiner.
To bar, a nie sala jogi.
Jeśli nie chowasz kija za tym kościstym tyłkiem…
Nie potrzebuję kija, szmato.
Puszczaj.
Nagrabiłaś sobie, suko.
O cholera!
Wiejemy!
Spakowałeś się?
Daniel-san, nie możemy dać za wygraną.
Rozumiem cię.
Nie mogę znieść, że Silver postawi na swoim,
ale to nie jest warte utraty rodziny.
Nic nie jest.
Zawiodłem cię.
Nie.
Przeciwnie.
Dałeś z siebie więcej, niż oczekiwałem. Wszelkie porażki były moje.
Wybacz, że zmarnowałem twój czas.
Obrona honoru Miyagi-Do
nie jest stratą czasu.
Tak jak pomoc przyjacielowi.
Muszę przeprosić Raymonda za swoje zachowanie.
Załatwię to, a ty dokończ pakowanie.
Zawiozę cię na lotnisko.
W przyszłości chętnie odwiedziłbym cię z bliskimi.
O ile z nimi też się pogodzę.
Na pewno, Daniel-san.
Co tu się dzieje?
Nie twoja sprawa, spieprzaj.
- Zostańcie. - Żartujesz?
- Ile razy…? - Cisza!
Wolicie chować urazę? Dobra.
Ale miejcie jaja i wyjaśnijcie to pięściami.
Co mamy zrobić?
Walczcie.
Bez punktów i mat.
Walczcie, aż oczyścicie atmosferę.
Tu, teraz?
Jest czas i miejsce.
- Chyba że to puste słowa. - Nie dla mnie.
Ani dla mnie.
Dobra. Do dzieła.
Na tyle was stać?
Jesteście śmiertelnymi wrogami?
Dalej.
Klatka schodowa jest zabroniona!
Dobra, koniec walki!
Dosyć tego!
Robby, Miguel, przestańcie!
Cholera.
Szlag.
Miguel!
Dlaczego odpuściłeś?
Nie po to trenowałem karate.
Chciałem być twardzielem i znaleźć równowagę.
Rozumiem.
Gdy wtedy walczyliśmy, dlaczego nie odpuściłeś?
Chciałem dokończyć walkę.
Ale nie w ten sposób.
Nie myślałem, ogarnął mnie szał.
Nie widziałem, gdzie jesteśmy.
Inaczej bym odpuścił.
Zgotowałem ci najgorsze chwile w życiu.
Wiedz, że dla mnie to też był koszmar.
Choć tyle dobrego.
No i?
Przyklepane?
Wyjaśnione?
W końcu. Gdyby to trwało do narodzin dziecka…
Dziecka?
Co?
Ty i moja mama?
Tak, spodziewamy się dziecka.
W razie czego udawajcie zaskoczonych.
- Jasna cholera! - Właśnie tak.
Tato, rewelacyjne wieści.
Jak w filmie akcji.
Jesteś Jean-Claude Van Sam.
Mogę cię nauczyć.
- Mówiłaś, że olewasz karate. - Tak było.
Chyba chciałam, żeby wszystko wróciło do normy.
Żeby życiem nie rządziło karate.
Ale na świecie zawsze będą łobuzy i dupki.
Czasem dobrze jest móc się postawić.
Wiem, że nie lubisz rutyny,
możemy pominąć podstawy.
- Nie mów tacie. - Spoko, ściemniam mu od lat.
Dobre dzieciaki.
Ale Sam!
Laska ma talent.
- Chyba ma to we krwi. - Jasne.
Tak jak obronę najbliższych.
To ma po was obojgu.
Co chcesz przez to powiedzieć?
Wdałyśmy się w barową bójkę.
Z byle powodu.
Natomiast Daniel ma poważne powody,
żeby nienawidzić Silvera za to, co mu zrobił.
Wciąż miewam koszmary.
Czyli mam mu odpuścić?
Właśnie o tym mówię.
Dobra, wcinajcie.
Nie żartowałeś co do paluszków.
Nie ściemniałbym. Trzy razy tego samego dnia.
Cześć, mamo.
- Cześć. - Pani Diaz.
W porządku, że tu jestem?
Zdecydowanie.
Zawsze jesteś mile widziany.
Cześć, kochanie.
Dogadali się? Jak ci się udało?
Te sińce chyba nie oznaczają, że spuściłeś im lanie?
Oczywiście, że nie. Sami doszli do porozumienia.
Pod moim czujnym okiem.
To był pomysł LaRusso.
Nie wiedziałam, że znowu razem działacie.
Nie działamy.
Ale chyba powinniśmy.
Stingray?
Tu Daniel LaRusso.
Jesteś tu?
Zostawiłem ci wiadomość.
Odkupiłem konsolę.
Halo?
Chciałeś go podburzyć przeciwko mnie?
Czyny niosą konsekwencje, panie LaRusso.
Zrozum, nie szukam kłopotów.
Jasne?
Wycofuję się z wojny.
Poddaję się, jeśli to chcesz usłyszeć.
Dolina jest twoja.
Dolina?
Stale mnie to zaskakuje,
jak ciasny jest twój umysł.
Sram na twoją dolinę. Mam większe plany.
Nie mieszaj mnie do nich.
Co u twojej pięknej żony?
Niebywałe, jak łatwo było was skłócić.
Otworzyłeś drzwi, a ja gładko wparadowałem.
Wyobraź sobie, jak łatwo będzie
włożyć kimona Cobra Kai na twoje dzieciaki.
Brawo, LaRusso. Wychowanek Cobra Kai, jakiego pamiętam.
Nigdy nie miałeś dość siły.
Byłem gotów odpuścić.
Ale ciągle wchodziłeś mi w drogę.
Jesteś za cienki w uszach.
Wyczułeś porażkę i nagle chcesz się poddać?
Nic z tego.
Czas białych flag minął, Danny.
To tylko krew. Co z tego?
Wyobraź sobie, że to jego. On chce cię złamać.
Upokorzyć cię! Wdeptać w ziemię!
Co z nim zrobisz?
Nie myśl, że to litość.
Przeciwnie.
Masz być cały i zdrowy, gdy zgotuję ci piekło.
Przynajmniej żywy.
Prawdziwy ból dopiero nadejdzie.
Po turnieju miało być lepiej.
Ale jest gorzej.
Staję się kimś, kim nie chcę być.
Ukrywam prawdę przed kimś bliskim.
Okłamuję kogoś, kogo się boję.
Podrzucam anonimowy cynk, który może kogoś narazić.
Musi być inny sposób.
Albo ktoś inny, kto przejmie tę walkę.
Powiedz, że można to zakończyć.
Muszę wiedzieć, że czemuś to służy.
Można to zakończyć.
Silver pójdzie na dno.
Tylko jeszcze o tym nie wie.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk