1
00:00:06,089 --> 00:00:08,800
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:31,322 --> 00:00:32,323
‎หมัดซ้อน

3
00:00:45,920 --> 00:00:47,172
‎เขามาแล้ว

4
00:00:49,591 --> 00:00:50,717
‎หนึ่งเดียวคนนี้

5
00:00:52,135 --> 00:00:53,553
‎ท่าพัก

6
00:00:54,345 --> 00:00:55,346
‎ผู้เป็นแบบอย่าง

7
00:00:56,014 --> 00:00:58,224
‎ของทุกสิ่งที่คอบร้า ไคมี

8
00:00:59,100 --> 00:01:00,101
‎ความภักดี

9
00:01:01,311 --> 00:01:02,312
‎วินัย

10
00:01:03,897 --> 00:01:04,981
‎ใจที่เข้มแข็งเด็ดเดี่ยว

11
00:01:06,399 --> 00:01:09,360
‎หลังการจู่โจมอย่างขี้ขลาดของอดีตอาจารย์ครีส

12
00:01:11,154 --> 00:01:13,531
‎คนส่วนใหญ่จะมุดหัวหลบซ่อน

13
00:01:14,032 --> 00:01:15,366
‎แต่ไม่ใช่เจ้ากระเบน

14
00:01:16,785 --> 00:01:18,161
‎เขายืนหยัด

15
00:01:18,244 --> 00:01:19,913
‎เรียกร้องความยุติธรรม

16
00:01:21,164 --> 00:01:22,332
‎นั่นคือคอบร้า ไค

17
00:01:25,251 --> 00:01:27,670
‎โปรดต้อนรับเขาอย่างสมเกียรติ

18
00:01:31,549 --> 00:01:32,717
‎เจ้ากระเบน!

19
00:01:36,638 --> 00:01:38,723
‎นิโคลส์ สอนต่อที

20
00:01:39,307 --> 00:01:40,892
‎ฉันต้องคุยกับเขา

21
00:01:41,976 --> 00:01:44,604
‎- ที่ใหม่เป็นไง เข้าที่เข้าทางรึยัง
‎- อ้อ ครับ

22
00:01:45,480 --> 00:01:47,482
‎ครับอาจารย์ ขอบคุณ

23
00:01:47,565 --> 00:01:50,068
‎ไม่เคยมีใครเช่าอะพาร์ตเมนต์ให้ผมมาก่อน

24
00:01:50,735 --> 00:01:52,278
‎รู้สึกเหมือนเป็นเมียเก็บ

25
00:01:52,946 --> 00:01:53,947
‎ไม่ใช่เลย

26
00:01:54,030 --> 00:01:56,407
‎ฉันอยากให้ทหารผู้ภักดีของฉันใช้ชีวิตอย่างมีสไตล์

27
00:01:56,491 --> 00:01:59,577
‎เป็นสิ่งเล็กน้อยที่ฉันให้ได้
‎ให้สมกับการเสียสละของนาย

28
00:02:00,537 --> 00:02:02,789
‎และตั้งใจจะให้มากกว่านั้นอีก

29
00:02:08,753 --> 00:02:10,588
‎เป็นเซอร์ไพรส์ให้นิดหน่อย

30
00:02:11,381 --> 00:02:13,258
‎โอ้โฮ จั๋งหนับ!

31
00:02:14,425 --> 00:02:15,635
‎อาจารย์ลอว์เรนซ์…

32
00:02:15,718 --> 00:02:16,928
‎อดีตอาจารย์ของผมน่ะ

33
00:02:18,221 --> 00:02:19,639
‎เขาก็เคยมีแบบนี้คันนึง

34
00:02:20,807 --> 00:02:22,976
‎คันนี้แหละที่เคยเป็นของอาจารย์ลอว์เรนซ์

35
00:02:23,059 --> 00:02:25,854
‎คนรถของฉันเจอมันที่งานประมูลของโดนยึด

36
00:02:25,937 --> 00:02:26,938
‎และตอนนี้

37
00:02:28,273 --> 00:02:29,274
‎มันเป็นของนายแล้ว

38
00:02:31,860 --> 00:02:32,902
‎เปิดท้ายดูสิ

39
00:02:40,952 --> 00:02:41,953
‎นี่มัน…

40
00:02:42,453 --> 00:02:43,955
‎เจ๋งสุด

41
00:02:50,879 --> 00:02:53,506
‎(โอลีฟการ์เด้น
‎ครัวอิตาเลียน)

42
00:03:04,642 --> 00:03:06,978
‎- ขอเดานะ พ่อนายชวนมาละสิ
‎- ใช่

43
00:03:07,061 --> 00:03:09,063
‎- เขาไม่ได้บอกว่าฉันจะมาเหรอ
‎- เปล่า

44
00:03:09,689 --> 00:03:12,525
‎เฮ่ยๆ จะไปไหน นั่งลง ฟังก่อน

45
00:03:17,238 --> 00:03:19,449
‎เอาละ ฉันโกหกเพื่อให้มากันทั้งคู่

46
00:03:20,074 --> 00:03:22,952
‎หลังเกิดเรื่องที่สวนน้ำ
‎ฉันรู้ว่าพวกเธอจะไม่เต็มใจมา

47
00:03:23,036 --> 00:03:26,623
‎พวกเธอกำลังอารมณ์บูดเพราะเลิกกับแฟน

48
00:03:26,706 --> 00:03:30,168
‎ฉันว่าทริปเม็กซิโกมันเข้าท่า
‎เหมือนเรามาถูกทางหน่อยๆ แล้ว

49
00:03:31,252 --> 00:03:34,088
‎เลยคิดว่าถ้าไปต่ออีกสักทริปอาจช่วยได้

50
00:03:34,631 --> 00:03:35,465
‎อีกทริปเหรอ

51
00:03:35,548 --> 00:03:37,342
‎มาห้างในแชตส์เวิร์ธเนี่ยนะ

52
00:03:37,425 --> 00:03:39,802
‎ตัวอาจจะอยู่ในห้าง

53
00:03:39,886 --> 00:03:42,972
‎แต่ปุ่มรับรสของคุณ
‎แทบจะได้ท่องเที่ยวไกลถึงดินแดนต้นตำรับ

54
00:03:43,056 --> 00:03:44,974
‎- เขาคนนี้รู้ว่าผมหมายถึงอะไร
‎- ใช่ ผมรู้

55
00:03:45,058 --> 00:03:49,520
‎ไม่สำคัญว่าเราจะไปที่ไหน
‎แหล่งกำเนิดของความสุขทางอาหารรออยู่

56
00:03:49,604 --> 00:03:52,190
‎อยากกินอัลเฟรโดใช่ไหม โน่น ไปโรม

57
00:03:52,273 --> 00:03:54,317
‎หรือจะราวิโอลี ต้องไปทัสคานี

58
00:03:54,400 --> 00:03:57,070
‎แต่ต้องมาที่นี่เพื่อกินลาซานญ่าช็อกโกแลต

59
00:03:57,153 --> 00:04:00,865
‎เพราะเหมือนเบสบอลกับเครื่องดื่มบิ๊กกัฟ
‎ที่ถือกำเนิดในอเมริกา

60
00:04:04,160 --> 00:04:07,038
‎เอาเป็นว่า
‎จะไปเอาขนมปังอบเสร็จใหม่ๆ มาเสิร์ฟนะ

61
00:04:07,121 --> 00:04:09,123
‎เดี๋ยวมา ทุกอย่างเรียบร้อย

62
00:04:09,666 --> 00:04:10,667
‎ดูสิ ทั้งคู่เลย

63
00:04:10,750 --> 00:04:13,086
‎เขาจัดพลังบวกมาเต็ม แต่นี่กลับนั่งหน้าบูด

64
00:04:13,169 --> 00:04:16,047
‎- ไม่ได้บูดใส่พลังบวก
‎- ขนมปังไม่ช่วยแก้ปัญหาหรอก

65
00:04:16,130 --> 00:04:18,633
‎พูดเหมือนไม่เคยกินขนมปังสังขยาอาม้า

66
00:04:18,716 --> 00:04:21,803
‎กัดแค่คำเดียว เดี๋ยวจะลืมเลยว่าเคยกัดกัน

67
00:04:21,886 --> 00:04:23,972
‎- ผมจะไม่ลืม
‎- ผมก็ไม่เหมือนกัน

68
00:04:29,352 --> 00:04:31,437
‎- ไม่ต้องรีบครับ
‎- ขอบคุณ

69
00:04:55,295 --> 00:04:56,296
‎คุณตื่นสายนะ

70
00:04:58,339 --> 00:04:59,549
‎ผมเข้านอนดึก

71
00:05:03,678 --> 00:05:04,721
‎แดเนียลซัง

72
00:05:04,804 --> 00:05:06,306
‎ครอบครัวจะกลับมา

73
00:05:06,848 --> 00:05:07,932
‎แน่ใจเหรอ

74
00:05:08,016 --> 00:05:09,017
‎ครับ

75
00:05:10,435 --> 00:05:13,062
‎ครอบครัวเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

76
00:05:13,146 --> 00:05:14,397
‎สำหรับพวกคุณทุกคน

77
00:05:15,023 --> 00:05:18,359
‎สัมพันธภาพอันแน่นเหนียวหลอมรวมกันอยู่

78
00:05:18,443 --> 00:05:20,320
‎สัมพันธภาพแน่นเหนียวเหรอ

79
00:05:22,238 --> 00:05:25,158
‎แค่แทร์รี่ ซิลเวอร์ก็ทำให้แตกหักได้แล้ว

80
00:05:25,241 --> 00:05:27,910
‎เราถึงต้องเอาชนะเขาให้ได้ไง

81
00:05:28,411 --> 00:05:30,413
‎ไปบอกอะแมนด้าเถอะ

82
00:05:35,209 --> 00:05:38,171
‎ไอ้สารเลวนั่นมันรู้วิธีดี

83
00:05:38,796 --> 00:05:40,506
‎ทำไมเธอถึงมองเขาไม่ออกนะ

84
00:05:43,843 --> 00:05:47,513
‎ทำไมทุกคนถึงมองเขาไม่ออก

85
00:05:55,855 --> 00:05:58,191
‎- มันมาจากไหน
‎- พร้อมจดหมาย

86
00:05:58,816 --> 00:06:00,068
‎ไม่ใส่ซอง

87
00:06:00,651 --> 00:06:02,653
‎นี่เป็นอาจารย์ของคอบร้า ไค

88
00:06:03,654 --> 00:06:05,114
‎เคยเป็น

89
00:06:05,198 --> 00:06:09,577
‎เขาเป็นหุ้นส่วนของซิลเวอร์
‎ก่อนถูกส่งเข้าคุกเพราะซ้อมหมอนี่ปางตาย

90
00:06:09,660 --> 00:06:12,872
‎นี่แปลว่ามีคนอยากให้ผม
‎คิดว่าเรื่องนี้มีอะไรมากกว่านั้น

91
00:06:12,955 --> 00:06:14,832
‎เราต้องคุยกับคนคนนี้

92
00:06:16,250 --> 00:06:19,462
‎แล้วไงอีก
‎อยากให้มีร้านเฟอร์นิเจอร์โดนเผาอีกเหรอ

93
00:06:19,545 --> 00:06:22,673
‎เราก็รู้ นี่อาจเป็นซิลเวอร์
‎ที่หลอกให้เราไล่ตามสิ่งที่ไม่มีจริง

94
00:06:22,757 --> 00:06:24,926
‎เขาจะได้ทำลายชีวิตผมให้พังเข้าไปอีก

95
00:06:26,594 --> 00:06:27,595
‎ก็อาจเป็นได้

96
00:06:28,721 --> 00:06:31,599
‎หรือไม่ก็อาจเป็นคำตอบ

97
00:06:31,682 --> 00:06:33,559
‎ของการเปิดโปงซิลเวอร์

98
00:06:34,060 --> 00:06:35,686
‎และได้ครอบครัวกลับมา

99
00:06:40,066 --> 00:06:41,651
‎ทางที่ดีที่สุดคือต้องรู้ด้วยตัวเอง

100
00:06:49,200 --> 00:06:52,620
‎แม่คะ เล่นไพ่ค่ะ
‎ไม่ใช่เวลาให้คำปรึกษาปัญหาชีวิตคู่

101
00:06:53,246 --> 00:06:55,456
‎แค่จะบอกว่ามันหมดยุคของการแต่งงาน

102
00:06:55,540 --> 00:06:57,959
‎ไปตั้งแต่มีการค้นพบไฟฟ้าและโทรทัศน์แล้ว

103
00:07:01,254 --> 00:07:05,550
‎แซม แอนโธนี่ ไปกันเถอะ
‎แม่แน่ใจนะคะว่าไม่อยากออกไปกินมื้อค่ำ

104
00:07:05,633 --> 00:07:08,594
‎- ไม่ละ ลูกไปกับลูกพี่ลูกน้องของลูกเถอะ
‎- โอเคค่ะ

105
00:07:11,681 --> 00:07:13,516
‎- แมนดี้
‎- เจสซี่

106
00:07:14,851 --> 00:07:15,893
‎ดูเธอสิ

107
00:07:16,561 --> 00:07:20,314
‎คุณพระช่วย! หลานฉันเหรอเนี่ย

108
00:07:20,398 --> 00:07:22,733
‎- ไง
‎- มากอดเลย มาให้จูบซะดีๆ

109
00:07:23,651 --> 00:07:25,027
‎โอ้โฮเฮะ!

110
00:07:25,111 --> 00:07:26,737
‎เออนี่ แล้วป๊ะป๋าพวกเธออยู่ไหนล่ะ

111
00:07:26,821 --> 00:07:29,323
‎ฉันซื้อมักกะโรนีอบชีสมาฝากเขา

112
00:07:30,074 --> 00:07:32,034
‎พ่อไม่ได้มากับเราค่ะ

113
00:07:32,952 --> 00:07:34,829
‎เขามีหลายอย่างต้องทำน่ะ

114
00:07:34,912 --> 00:07:38,916
‎งั้นก็ให้ป้าโจเอาไปแช่ตู้เย็นไว้ละกัน

115
00:07:39,000 --> 00:07:42,295
‎- เดี๋ยวเอาทุกคนมาส่งคืนก่อนเวลาเคอร์ฟิวค่ะ
‎- ก็อย่างนี้ทุกที

116
00:07:42,378 --> 00:07:44,547
‎เอาละ มา ทุกคน ไปกันเลย

117
00:07:50,887 --> 00:07:53,806
‎- ใจเย็นน่า บอกแล้วว่าร็อบบี้ไม่อยู่
‎- โอเค

118
00:07:55,433 --> 00:07:56,767
‎นี่มันอะไรกัน

119
00:07:56,851 --> 00:07:58,394
‎ไม่ต้องไปสนใจ

120
00:07:58,895 --> 00:08:01,731
‎(คุก)

121
00:08:02,857 --> 00:08:04,400
‎(ประกาศจับ)

122
00:08:11,199 --> 00:08:12,909
‎คุณเพิ่งบอกว่าเขาไม่อยู่

123
00:08:12,992 --> 00:08:15,578
‎ใช่ ฉันโกหกอีก
‎ทำไงได้ เธอพลาดเองทั้งสองครั้ง

124
00:08:15,661 --> 00:08:19,123
‎พวกเธอพูดถูก
‎การหลอกพวกเธอไปกินมื้อเที่ยงมันไม่ช่วย

125
00:08:19,207 --> 00:08:20,917
‎ฉันเลยใช้อินเทอร์เน็ตหาสิ่งเร้าใจ

126
00:08:22,376 --> 00:08:26,088
‎เจอกลยุทธ์ในการสร้างความไว้วางใจ
‎และการทำงานเป็นทีม ผ่านการฝึกร่วมกัน

127
00:08:26,172 --> 00:08:29,842
‎อันที่เห่ยน้อยสุดเรียกว่าห้องหลบหนี วิธีการคือ…

128
00:08:29,926 --> 00:08:31,928
‎ผมรู้ว่าห้องหลบหนีคืออะไร ผมจะไม่ทำ

129
00:08:32,011 --> 00:08:33,679
‎ผมก็คิดอย่างงั้นเหมือนกัน

130
00:08:35,056 --> 00:08:37,183
‎ฉันกลับลูกบิดประตู มันล็อกด้านใน

131
00:08:38,309 --> 00:08:40,228
‎และนี่ มีกุญแจดอกเดียว

132
00:08:46,817 --> 00:08:50,488
‎หน้าต่างก็ติดกาวปิดสนิท
‎ไม่มีใครออกไปได้นอกจากจะช่วยกัน

133
00:08:50,571 --> 00:08:53,241
‎ทีนี้จะบอกให้ว่าต้องทำยังไง

134
00:08:53,324 --> 00:08:55,159
‎ต้องเริ่มด้วยธีม โอเคนะ

135
00:08:55,243 --> 00:08:57,370
‎ธีมของเราคือสงครามลินคอล์นเคาน์ตี

136
00:09:01,207 --> 00:09:03,584
‎ดินแดนเม็กซิโกใหม่ ปี 1878

137
00:09:04,293 --> 00:09:05,545
‎ผู้ควบคุมลินคอล์นเคาน์ตี

138
00:09:05,628 --> 00:09:08,881
‎โฮเซ ชาเวซ อี ชาเวซ
‎และโจไซอาห์ "ด็อก" สเคอร์ล็อก

139
00:09:08,965 --> 00:09:10,633
‎ถูกจับแขวนคอ

140
00:09:10,716 --> 00:09:13,553
‎- เธอคือชาเวซ
‎- นี่จากเรื่องล่าล้างแค้น แหกกฎเถื่อน 2

141
00:09:13,636 --> 00:09:15,221
‎- อ้าว เธอดูแล้วเหรอ
‎- ดูกับคุณไง

142
00:09:15,304 --> 00:09:16,722
‎พ่อหลงประเด็น

143
00:09:16,806 --> 00:09:19,559
‎ต่อให้ขังเราจนตาย เราก็เป็นเพื่อนกันไม่ได้

144
00:09:19,642 --> 00:09:21,310
‎ทำไมจู่ๆ มาเคี่ยวเข็ญเราเรื่องนี้

145
00:09:21,394 --> 00:09:23,145
‎เพราะฉันกับแม่เธอ

146
00:09:23,229 --> 00:09:25,773
‎เรากำลังจะเป็นครอบครัวเดียวกัน

147
00:09:25,856 --> 00:09:27,984
‎ครอบครัวเหรอ ผมกับเขาเนี่ยนะ ล้อเล่นรึเปล่า

148
00:09:28,067 --> 00:09:30,903
‎- อาจไม่ใช่ครอบครัวแบบดั้งเดิม
‎- แบบไหนก็ไม่เอา

149
00:09:30,987 --> 00:09:33,114
‎พ่อกับเขาผูกพันกัน จะอะไรช่าง

150
00:09:33,197 --> 00:09:35,575
‎แต่ถ้ามาบังคับเรา เขาจะโดนซ้อมเละซะเปล่า

151
00:09:35,658 --> 00:09:38,578
‎- อยากลองก็บอกนะ พ่อรองแชมป์
‎- เมื่อไหร่ ที่ไหน ได้เลย

152
00:09:40,871 --> 00:09:45,167
‎ฉันคือบิลลี่เดอะคิด ฉันมีปริศนามาทาย

153
00:09:56,053 --> 00:09:57,054
‎ฉันทำพังละสิ

154
00:09:58,139 --> 00:09:59,765
‎ไม่ใช่ โรซ่า ผมเองที่ทำพัง

155
00:10:00,933 --> 00:10:01,892
‎อีกแล้ว

156
00:10:06,480 --> 00:10:07,732
‎ไม่ต้องปิดประตู

157
00:10:09,775 --> 00:10:10,651
‎กรรม

158
00:10:10,735 --> 00:10:12,778
‎(808 ถนนพรอสเปกต์)

159
00:10:16,407 --> 00:10:18,784
‎(อะแมนด้า ผมขอโทษ โทรกลับหน่อยนะ)

160
00:10:25,041 --> 00:10:27,251
‎"หัวใจคือสิ่งสำคัญที่สุด"

161
00:10:27,335 --> 00:10:29,003
‎อะแมนด้าซังรู้ใจคุณ

162
00:10:29,086 --> 00:10:31,130
‎ผมซาบซึ้งในสิ่งที่คุณพยายามทำอยู่นะ

163
00:10:31,213 --> 00:10:33,924
‎แต่ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์จะซึ้งกับคำคมจำเจพวกนี้

164
00:10:34,008 --> 00:10:36,010
‎ผมแค่อยากให้เรื่องนี้จบๆ ไปซะ

165
00:10:42,391 --> 00:10:44,060
‎นั่นรถเก่าของจอห์นนี่

166
00:10:47,647 --> 00:10:49,440
‎ครีสยำหมอนี่ปางตายไปแล้ว

167
00:10:49,523 --> 00:10:52,526
‎ตอนนี้เขากลับมาขับรถโฆษณาคอบร้า ไค

168
00:10:52,610 --> 00:10:55,196
‎ฉันกำลังจะกลายเป็น

169
00:10:55,905 --> 00:10:58,491
‎ฉันกำลังจะกลายเป็น

170
00:11:00,201 --> 00:11:02,286
‎ทาส

171
00:11:02,370 --> 00:11:05,039
‎จูดาสในใจฉัน

172
00:11:05,122 --> 00:11:08,376
‎ไม่มีอะไรเหลือให้ฉันพูดแล้วใช่ไหม

173
00:11:08,459 --> 00:11:10,711
‎ในความพังพินาศของชีวิตฉัน

174
00:11:10,795 --> 00:11:13,214
‎ฉันกำลังจะกลายเป็น

175
00:11:14,674 --> 00:11:16,967
‎จูดาสในใจฉัน

176
00:11:18,135 --> 00:11:19,136
‎เวรละ

177
00:11:23,432 --> 00:11:24,433
‎มีอะไรให้ช่วยครับ

178
00:11:24,517 --> 00:11:26,519
‎เรย์มอนด์ พอร์เตอร์ ผมแดเนียล ลารุสโซ่

179
00:11:26,602 --> 00:11:30,106
‎ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร แต่ผมไม่รู้จักมือขวาคุณ…

180
00:11:30,189 --> 00:11:33,359
‎เราเห็นคุณขับรถที่มีเอกลักษณ์สะดุดตามาก

181
00:11:33,442 --> 00:11:36,696
‎- คุณไปได้จากไหนมา
‎- คนรถของผมเจอมันที่งานประมูลของโดนยึด

182
00:11:36,779 --> 00:11:39,990
‎ผมมั่นใจว่าคุณจะรู้สึกว่ามันแปลกๆ

183
00:11:40,074 --> 00:11:41,617
‎หลังจากสิ่งที่ครีสทำกับคุณ

184
00:11:41,701 --> 00:11:45,621
‎ครีส… ไม่ คอบร้า ไคเปลี่ยนไปแล้ว
‎ตั้งแต่อาจารย์ซิลเวอร์เข้ามารับช่วง

185
00:11:45,705 --> 00:11:48,082
‎ตอนนี้เน้นเรื่องของความภักดีและวินัย

186
00:11:49,250 --> 00:11:50,167
‎และความภักดี

187
00:11:50,251 --> 00:11:53,462
‎ได้ทุนก้อนโตมารึไง เรย์มอนด์
‎ถึงได้มีอย่างที่เห็นนี่

188
00:11:53,546 --> 00:11:55,089
‎- เพราะแบบ…
‎- อะไรนะ เปล่า

189
00:11:55,631 --> 00:11:59,760
‎ที่คุณเห็นนี่ก็คือ
‎อเมริกันชนคนใช้แรงงานเต็มร้อย

190
00:11:59,844 --> 00:12:01,887
‎ที่ผมเห็นก็คือ คุณใช้จ่ายเป็นว่าเล่น

191
00:12:01,971 --> 00:12:03,431
‎มีอะพาร์ตเมนต์ใหม่ รถใหม่

192
00:12:03,514 --> 00:12:05,224
‎มีเกมนินจาเล่นด้วย

193
00:12:05,808 --> 00:12:08,811
‎อ๋อ ถ้าใช่ก็ดีน่ะสิ เกมนินจามันเหนือชั้นเลย

194
00:12:09,687 --> 00:12:13,691
‎และการเงินของผม
‎มันก็เป็นเรื่องระหว่างผมกับเทอร์โบแท็กซ์

195
00:12:13,774 --> 00:12:14,859
‎รู้ไหมว่าผมคิดยังไง

196
00:12:14,942 --> 00:12:16,819
‎ผมคิดว่าคุณโกหกเรื่องครีส

197
00:12:16,902 --> 00:12:19,822
‎ซิลเวอร์จ้างให้คุณทำ
‎เพื่อที่เขาจะได้ฮุบคอบร้า ไค

198
00:12:21,115 --> 00:12:23,784
‎นั่นมัน… ผมไม่รู้ว่าคุณ… โยงไกลมาก…

199
00:12:23,868 --> 00:12:27,413
‎แล้วทำไมถึงมีคนเอานี่
‎มาใส่ไว้ในตู้จดหมายของผม

200
00:12:29,498 --> 00:12:31,333
‎ฟังนะ ผม… ไม่ นี่ จะบอกให้

201
00:12:31,417 --> 00:12:34,712
‎ผมไม่รู้หรอกว่าทำไม
‎ถึงมีคนเอาไอ้นั่นใส่ไว้ในตู้จดหมายคุณ โอเคนะ

202
00:12:34,795 --> 00:12:38,132
‎ผมรู้แค่ว่าอาจารย์ซิลเวอร์เป็นคนมีเกียรติ

203
00:12:38,215 --> 00:12:39,633
‎และเขารู้สึกแย่กับสิ่งที่เกิดขึ้น

204
00:12:39,717 --> 00:12:43,012
‎ซิลเวอร์ตามรังควานครอบครัวผม
‎เขาเป็นคนแบบนั้นต่างหาก

205
00:12:43,095 --> 00:12:44,597
‎ถ้าเป็นแบบนั้นจริง

206
00:12:44,680 --> 00:12:48,142
‎ก็แปลว่าคุณต้องทำอะไรบางอย่าง
‎ที่สมควรโดนแบบนั้น

207
00:12:48,225 --> 00:12:51,270
‎ตอบคำถามมาตรงๆ ดีกว่า ได้ยินไหม

208
00:12:52,772 --> 00:12:54,231
‎โอ๊ย ไม่นะ

209
00:12:56,066 --> 00:12:57,151
‎เครื่องเล่นเกมของฉัน

210
00:12:57,234 --> 00:13:01,238
‎- ใครสนเครื่องเล่นเกมของนายกันล่ะ
‎- แดเนียลซัง พอแล้ว

211
00:13:01,739 --> 00:13:03,365
‎คุณไม่เป็นตัวเองเลย

212
00:13:14,335 --> 00:13:16,587
‎- ดูก็รู้ว่ามันโกหกหน้าด้านๆ
‎- ใช่

213
00:13:16,670 --> 00:13:18,380
‎เขาไม่ใช่เจ้ากระเบนด้วย

214
00:13:18,464 --> 00:13:19,673
‎เขาคือเต่า

215
00:13:19,757 --> 00:13:22,468
‎ถ้าโดนกด เขาจะยิ่งหดหัวเข้ากระดอง

216
00:13:23,302 --> 00:13:26,514
‎จริงอย่างที่คุณว่า หมอนี่รับเงินมา
‎เขาไม่มีทางช่วยเราหรอก

217
00:13:30,518 --> 00:13:32,144
‎แต่ผมรู้ว่าใครช่วยได้

218
00:13:37,441 --> 00:13:39,819
‎โอ้โฮ ที่นี่ไม่เคยเปลี่ยน

219
00:13:39,902 --> 00:13:42,029
‎พูดแบบนี้ได้ทุกครั้งที่มา

220
00:13:42,112 --> 00:13:44,323
‎โอ้ ดูนั่นสิ ของวินเทจ

221
00:13:44,949 --> 00:13:47,993
‎ใช่ ของทำใหม่ เลียนแบบของเก่ายุค 80

222
00:13:48,494 --> 00:13:50,162
‎หลานเอ๊ย พ่อหลานคนดี

223
00:13:50,746 --> 00:13:52,248
‎นี่ไม่ใช่ของทำเลียนแบบหรอก

224
00:13:52,331 --> 00:13:53,624
‎นั่นของดั้งเดิมเลย

225
00:13:53,707 --> 00:13:58,045
‎แม่หลานเคยเล่นเป็นชั่วโมงๆ
‎จนกระทั่งติดเหล้าตั้งแต่อายุยังไม่ถึงเกณฑ์

226
00:13:58,128 --> 00:14:00,089
‎เคยทำแต้มได้สูงสุดด้วยนะ

227
00:14:00,172 --> 00:14:02,258
‎อาจจะยังทำได้อยู่นะ ใครจะไปรู้

228
00:14:02,341 --> 00:14:05,052
‎ทางเดียวที่จะรู้ได้ก็คือต้องไปลองเล่นเอง

229
00:14:05,636 --> 00:14:06,720
‎ได้สิ ได้เลยครับ

230
00:14:07,596 --> 00:14:09,056
‎จะยากแค่ไหนเชียว

231
00:14:13,853 --> 00:14:16,522
‎เอาละ มีอะไรใหม่ เล่ามาให้หมด

232
00:14:16,605 --> 00:14:18,399
‎ก็เหมือนๆ เดิมนั่นแหละ

233
00:14:18,482 --> 00:14:23,028
‎เพิ่งกลับจากปีนเขาที่กอร์จ
‎สองสาวนั่นเขาชอบออกกำลังกายแนวนี้น่ะ

234
00:14:23,112 --> 00:14:26,198
‎แต่เราไม่ได้ไล่ลูกเธอไปเล่นเกม
‎เพื่อจะคุยเรื่องของฉัน

235
00:14:27,199 --> 00:14:29,243
‎บอกมาซะดีๆ ทำไมแดเนียลถึงไม่มาด้วย

236
00:14:29,326 --> 00:14:31,370
‎เธอมองเรื่องนี้ทะลุเลยสินะ

237
00:14:31,453 --> 00:14:33,372
‎เจสสิกา แอนดรูส์

238
00:14:34,373 --> 00:14:35,833
‎ฉันเห็นเธอนะยะ

239
00:14:35,916 --> 00:14:37,126
‎งานเข้า

240
00:14:39,044 --> 00:14:39,879
‎ไงจ๊ะ

241
00:14:41,171 --> 00:14:42,089
‎อุ๊ยต๊ายตาย

242
00:14:42,673 --> 00:14:45,426
‎อะแมนด้า สไตเนอร์

243
00:14:45,509 --> 00:14:46,677
‎ไง ลิซซี่-แอนน์

244
00:14:46,760 --> 00:14:49,889
‎จำได้ไหม นางหวดรถนั่นซะยับด้วยไม้เบสบอล

245
00:14:49,972 --> 00:14:52,683
‎ฉายาที่เราตั้งให้เธอหลังจากนั้นคืออะไรนะ

246
00:14:52,766 --> 00:14:54,018
‎เธอเอ๊ย มันโคตรดี

247
00:14:54,101 --> 00:14:57,354
‎แหม ก็อยากจำได้อยู่นะ แต่มันนานมากแล้ว

248
00:14:57,438 --> 00:14:59,857
‎งั้นก็ไว้ค่อยคุยกันนะ ขอบใจที่มาทัก

249
00:15:01,358 --> 00:15:02,318
‎นะ

250
00:15:03,527 --> 00:15:04,486
‎อาฮะ

251
00:15:05,029 --> 00:15:05,946
‎ขอให้สนุกนะ

252
00:15:10,367 --> 00:15:13,078
‎ฉันทุบรถทำลายทรัพย์สินแค่ครั้งเดียว…

253
00:15:13,162 --> 00:15:16,373
‎ไม่ต้องไปใส่ใจนางร้ายสูงวัย
‎ที่รอยสักสะโพกเก่าจนจางหรอก

254
00:15:16,457 --> 00:15:19,543
‎บอกมา มีปัญหาอะไรกับแดเนียล

255
00:15:19,627 --> 00:15:22,671
‎ฉันว่าพอเขากลับมาเล่นคาราเต้ มันก็มีแต่เรื่อง

256
00:15:27,885 --> 00:15:29,970
‎เปิดจากด้านนอกเข้ามาเลย

257
00:15:33,474 --> 00:15:34,767
‎- หวัดดี
‎- ลารุสโซ่

258
00:15:35,893 --> 00:15:37,311
‎โห นายดูเยินมาก

259
00:15:37,394 --> 00:15:38,520
‎นี่ ฉันต้องให้นายช่วย

260
00:15:38,604 --> 00:15:41,565
‎ฉันว่าซิลเวอร์จ้างให้เจ้ากระเบนโกหก
‎เรื่องที่โดนครีสจู่โจม

261
00:15:41,649 --> 00:15:44,193
‎เขาขับรถคอบร้า ไคคันเก่าของนายร่อนไปทั่ว

262
00:15:44,276 --> 00:15:45,110
‎ว่าไงนะ

263
00:15:45,194 --> 00:15:48,197
‎เขาเข้าร่วมกับคอบร้า ไค
‎ตอนที่ยังเป็นสำนักของนาย ถูกไหม

264
00:15:48,280 --> 00:15:51,241
‎ถ้านายทำให้เขายอมแฉ
‎เราอาจโค่นซิลเวอร์ได้อย่างถาวร

265
00:15:51,325 --> 00:15:52,743
‎นายต้องคืนสังเวียนได้แล้ว

266
00:15:52,826 --> 00:15:54,912
‎โทษทีเพื่อน ฉันกำลังจัดการปัญหาครอบครัว

267
00:15:55,537 --> 00:15:58,374
‎ฉันล้างมือจากคอบร้า ไคแล้ว
‎ตั้งแต่ที่เราแพ้การแข่งขัน

268
00:15:58,457 --> 00:16:01,293
‎อะไร นายเป็นคนเอาคอบร้า ไคนั่นกลับมา

269
00:16:01,377 --> 00:16:05,631
‎ถ้านายไม่เอามันกลับมา ก็คงไม่เกิดเรื่อง
‎นายเป็นคนปลุกผี ไม่ใช่ฉัน

270
00:16:05,714 --> 00:16:09,134
‎นี่ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าไปปลุกผีตัวไหนให้ตื่น

271
00:16:09,218 --> 00:16:11,762
‎แต่ฉันเอาร็อบบี้ออกมาจากที่นั่น
‎แล้วครีสก็ติดคุก

272
00:16:11,845 --> 00:16:14,890
‎ที่ฉันทำน่ะมีแต่ได้กับได้
‎ปล่อยไว้อย่างนั้นแหละดีที่สุดแล้ว

273
00:16:14,974 --> 00:16:16,392
‎แล้วเด็กคนอื่นๆ ล่ะ

274
00:16:16,475 --> 00:16:19,728
‎ตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ
‎ที่นายปล่อยไว้แล้วมันดีที่สุดน่ะ

275
00:16:19,812 --> 00:16:21,522
‎"เก๋าจู่โจมก่อน" น่ะหายไปไหน

276
00:16:21,605 --> 00:16:23,440
‎ต้องให้ฉันเตะให้ตื่น

277
00:16:23,524 --> 00:16:27,069
‎หรือว่าแค่นายแพ้การแข่งขันหนเดียว
‎ก็กลายเป็นไอ้หงอไปแล้ว

278
00:16:35,119 --> 00:16:36,120
‎นายทำอะไรเนี่ย

279
00:16:36,704 --> 00:16:40,541
‎จู่ๆ ก็โผล่มาไม่มีปี่มีขลุ่ย
‎เพ้อคลั่งอย่างกับคนบ้า เหม็นเหล้าคลุ้ง

280
00:16:40,624 --> 00:16:42,084
‎แถมจะมาเตะฉัน

281
00:16:42,167 --> 00:16:44,878
‎เพราะฉันไม่อยากถูกดึงกลับไปแข่งกับซิลเวอร์

282
00:16:47,548 --> 00:16:48,549
‎นายเครียดอะไรวะ

283
00:16:54,680 --> 00:16:56,306
‎ฉันทำบ้าอะไรอยู่วะเนี่ย

284
00:16:59,685 --> 00:17:01,729
‎ถ้าขนาดนายยังคิดว่าฉันเลยเถิด…

285
00:17:01,812 --> 00:17:04,440
‎ก็ไปไกลโขแล้วละ ดูสารรูปสิ
‎ชายเสื้อก็ไม่ยัดเข้ากางเกง

286
00:17:07,526 --> 00:17:09,903
‎อะแมนด้าปล่อยให้นายออกมาในสภาพนี้ได้ไง

287
00:17:11,113 --> 00:17:13,115
‎เธอไม่อยู่บ้านเพื่อหยุดฉันน่ะสิ

288
00:17:14,366 --> 00:17:16,160
‎มันเลยขีดจำกัดเธอแล้ว

289
00:17:16,243 --> 00:17:19,496
‎เธอไปอยู่บ้านแม่ที่โอไฮโอ เอาลูกๆ ไปด้วย

290
00:17:29,089 --> 00:17:31,842
‎โธ่เว้ย ล็อบสเตอร์อวกาศ
‎ยิงลำแสงแทรคเตอร์เนี่ยนะ

291
00:17:31,925 --> 00:17:33,177
‎เกมนี้มันบ้า

292
00:17:34,428 --> 00:17:35,387
‎นี่นายรึเปล่า

293
00:17:40,726 --> 00:17:42,144
‎ว่อนไปทั่ววัลเลย์แล้ว

294
00:17:42,227 --> 00:17:43,771
‎ฉันก็อยู่ที่นั่น ทำไมไม่บอก

295
00:17:43,854 --> 00:17:44,688
‎ไม่รู้สิ

296
00:17:44,772 --> 00:17:47,274
‎มีอะไรมันบอกว่า
‎การไปเรียกพี่สาวมาซ้อมคนบูลลี่ให้

297
00:17:47,357 --> 00:17:50,319
‎ไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุดในระยะยาว

298
00:17:50,402 --> 00:17:53,280
‎อีกอย่าง ฉันก็สมควรโดนแล้ว

299
00:17:53,363 --> 00:17:54,615
‎สมควรโดนบูลลี่เหรอ

300
00:17:55,949 --> 00:17:57,409
‎โดนมานานแค่ไหนแล้ว

301
00:17:59,912 --> 00:18:02,414
‎ชัดเลย มันไม่จบหรอก

302
00:18:02,498 --> 00:18:04,208
‎โห หนักเลยนะ

303
00:18:04,291 --> 00:18:05,709
‎ทุกครั้งที่ฉันคิดว่ามันจบแล้ว

304
00:18:05,793 --> 00:18:10,506
‎ก็จะมีศัตรูเก่าของแดเนียลโผล่มาอีก
‎เหมือนเกมทุบตัวตุ่นแบบป่วยจิต

305
00:18:11,090 --> 00:18:12,800
‎คนล่าสุดคือแทร์รี่ ซิลเวอร์

306
00:18:12,883 --> 00:18:14,968
‎- เขาเป็นเจ้าภาพจัดงานกุศล…
‎- โทษที

307
00:18:16,804 --> 00:18:18,847
‎แทร์รี่ ซิลเวอร์กลับมางั้นเหรอ

308
00:18:18,931 --> 00:18:20,557
‎เธอรู้จักแทร์รี่ ซิลเวอร์เหรอ

309
00:18:20,641 --> 00:18:21,725
‎ได้ยังไง

310
00:18:24,895 --> 00:18:27,773
‎โอเค ตอนที่ฉันเจอกับแดเนียล

311
00:18:27,856 --> 00:18:30,943
‎เขากำลังเผชิญปัญหาบางอย่าง

312
00:18:31,485 --> 00:18:33,695
‎และซิลเวอร์คือต้นเหตุ

313
00:18:33,779 --> 00:18:37,825
‎- เธอไม่คิดจะพูดถึงมันบ้างเหรอ
‎- ฉันไม่คิดว่าเขาจะกลับมาอีก

314
00:18:37,908 --> 00:18:39,952
‎ช่วงก่อนเธอย้ายไปแอลเอ

315
00:18:40,035 --> 00:18:43,789
‎และฉันแนะนำเธอให้แดเนียลรู้จัก
‎เขาทำใจเรื่องนั้นได้นานแล้ว

316
00:18:43,872 --> 00:18:46,250
‎ซิลเวอร์ทำร้ายแดเนียลไว้เยอะมาก

317
00:18:46,333 --> 00:18:50,379
‎- ใช่ ฉันพอรู้คร่าวๆ
‎- ถ้ารู้แค่คร่าวๆ ก็แปลว่ายังรู้ไม่จริง

318
00:18:52,339 --> 00:18:54,049
‎ตอนแรกเขาแกล้งทำมาเป็นเพื่อน

319
00:18:55,843 --> 00:18:57,970
‎- จากนั้นก็เป็นคนสอน
‎- เฮ่ย ไม่เอาน่า…

320
00:18:58,053 --> 00:19:01,598
‎ในขณะที่ลูกสมุนของเขา
‎ไปถล่มร้านบอนไซเขา รุมทำร้ายเขา

321
00:19:02,141 --> 00:19:04,226
‎พวกเขาเล่นงานฉันด้วย

322
00:19:05,310 --> 00:19:07,896
‎พวกเขาข่มขู่คุกคามแดเนียลทุกๆ โอกาส

323
00:19:09,815 --> 00:19:13,193
‎ทำทุกอย่างเพื่อผลักดันให้
‎แดเนียลกับคุณมิยากิแตกกัน

324
00:19:13,277 --> 00:19:14,444
‎และมันก็ได้ผล

325
00:19:15,988 --> 00:19:17,531
‎อย่างน้อยก็พักนึง

326
00:19:18,949 --> 00:19:21,076
‎- ไม่ยักรู้ว่ามันรุนแรงขนาดนี้
‎- ใช่

327
00:19:21,827 --> 00:19:26,498
‎แต่ตอนนั้นเขาผ่านมันมาได้
‎ดังนั้นตอนนี้เขาก็จะผ่านมันไปได้ ใช่ไหม

328
00:19:26,582 --> 00:19:30,586
‎ใช่ แต่ตอนนั้นเขายังไม่ผ่านจริงๆ น่ะสิ

329
00:19:33,130 --> 00:19:35,674
‎ฉันทิ้งข้อความไว้ให้เธอเป็นกระบุง
‎ตอนเมาปลิ้นเมื่อคืน

330
00:19:35,757 --> 00:19:37,843
‎แต่เธอยังไม่โทรกลับมาเลย

331
00:19:42,347 --> 00:19:45,726
‎นายก็รู้ว่าฉันไม่ใช่คนที่
‎จะให้คำปรึกษาเรื่องแบบนี้กับนายได้

332
00:19:46,685 --> 00:19:50,022
‎เรื่องครอบครัวไม่ใช่เรื่องถนัดของฉัน
‎แต่เป็นของนาย

333
00:19:51,398 --> 00:19:52,608
‎มันกวนใจฉันตลอด บอกเลย

334
00:19:54,276 --> 00:19:57,988
‎ฉันมั่นใจว่านายกับอะแมนด้าก็มีปัญหา
‎แต่นายมักจะแก้ปัญหาได้เสมอ

335
00:19:59,656 --> 00:20:01,742
‎ไม่มีเหตุผลที่จะคิดว่า
‎นายจะผ่านเรื่องนี้ไปไม่ได้

336
00:20:01,825 --> 00:20:03,619
‎ถ้านายใช้หัวคิดในการแก้ปัญหา

337
00:20:06,371 --> 00:20:09,374
‎นั่น… ก็ถูกนะ

338
00:20:11,668 --> 00:20:14,254
‎ฉันจะถามดีไหมว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ หรือว่า…

339
00:20:14,838 --> 00:20:18,175
‎ร็อบบี้ย้ายมาอยู่ที่นี่
‎เขากับมิเกลก็เลยกัดกันอีกแล้ว

340
00:20:18,258 --> 00:20:20,427
‎นี่เป็นความคิดโง่ๆ ของฉันที่จะประสานรอยร้าว

341
00:20:20,510 --> 00:20:21,929
‎แต่กลับยิ่งทำให้แตกหัก

342
00:20:23,889 --> 00:20:27,434
‎อุตส่าห์ "ก๊อกเกิล" หาคำแนะนำเรื่อง
‎วิธีแก้ปัญหาความขัดแย้ง

343
00:20:27,517 --> 00:20:31,313
‎แปลกใจนะที่นายรู้จัก "ก๊อกเกิล"
‎กับคำว่า "วิธีแก้ปัญหาความขัดแย้ง"

344
00:20:34,233 --> 00:20:36,235
‎เห็นได้ชัดว่านายใส่ใจพวกเขาทั้งคู่

345
00:20:36,318 --> 00:20:38,695
‎ฉันเลยมีลางสังหรณ์ที่ดีว่า

346
00:20:39,655 --> 00:20:41,073
‎เดี๋ยวนายก็จะทำสำเร็จ

347
00:20:42,199 --> 00:20:45,202
‎ไม่ว่าจะด้วยวิธีของจอห์นนี่เวอร์ชันใหม่
‎ผู้รอบรู้คอมพิวเตอร์

348
00:20:45,285 --> 00:20:48,664
‎หรือด้วยแนวจอห์นนี่ของแท้และดั้งเดิม

349
00:20:48,747 --> 00:20:50,666
‎จอห์นนี่ของแท้และดั้งเดิมเหรอ

350
00:20:51,917 --> 00:20:56,463
‎- ไม่คิดว่านายจะเป็นแฟนคลับเขา
‎- เออ ก็… เริ่มจะชอบขึ้นมาละ

351
00:20:57,422 --> 00:21:00,008
‎ไปบอกใครว่าฉันพูดแบบนี้
‎เดี๋ยวเราได้สู้กันอีกแน่

352
00:21:00,092 --> 00:21:01,468
‎ไม่ตามกฎการแข่งขันนะ

353
00:21:03,303 --> 00:21:06,723
‎บางทีเราน่าจะทำงั้นซะตั้งแต่สมัยโน้นแล้ว

354
00:21:06,807 --> 00:21:11,061
‎ถ้าเราไม่ต้องจบที่สามแต้ม
‎เราอาจลุยกันจนรู้ดำรู้แดง ไม่ค้างคาใจ

355
00:21:11,144 --> 00:21:13,730
‎ใช่ ฉันอาจไม่ค้างคา
‎เพราะยังไงนายก็จอดแค่สามแต้มแหละ

356
00:21:16,483 --> 00:21:17,609
‎นั่นไง เขาละ

357
00:21:18,652 --> 00:21:20,570
‎เออ ถ้างั้นก็

358
00:21:21,405 --> 00:21:22,864
‎ขอบใจสำหรับเบียร์ฉลอง

359
00:21:23,657 --> 00:21:24,992
‎แล้วก็…

360
00:21:26,285 --> 00:21:27,619
‎แล้วก็แง่คิด

361
00:21:28,412 --> 00:21:29,788
‎มีให้เสมอ

362
00:21:30,330 --> 00:21:31,331
‎ไปนะ

363
00:21:39,006 --> 00:21:43,677
‎ฉันเลยพยายามจะขอโทษที่การแข่งขัน
‎แต่กลับทำให้เขาโมโหมากขึ้น

364
00:21:43,760 --> 00:21:45,804
‎- และถ้าร็อบบี้ไม่โผล่มา…
‎- ร็อบบี้เหรอ

365
00:21:45,887 --> 00:21:50,892
‎เขาเข้ามาตอนฉันโดนรุม
‎และช่วยห้ามไม่ให้ฉันโดนหนักไปกว่านั้น

366
00:21:51,476 --> 00:21:53,937
‎ฉันเริ่มเข้าใจแล้วว่า
‎ทำไมพ่อถึงเกลียดคอบร้า ไคนัก

367
00:21:55,022 --> 00:21:56,064
‎ต๊าย! นึกออกละ

368
00:21:56,148 --> 00:21:57,983
‎นางฟ้าอำมหิต

369
00:22:00,902 --> 00:22:02,112
‎นางฟ้าอำมหิต

370
00:22:02,195 --> 00:22:04,114
‎นั่นแหละฉายาที่เราเคยเรียกเธอ

371
00:22:04,197 --> 00:22:07,492
‎ถูกต้อง ขอบใจที่อุตส่าห์รื้อฟื้นความจำ

372
00:22:07,576 --> 00:22:09,036
‎อุ๊ย ขอโทษที

373
00:22:09,119 --> 00:22:13,123
‎คุณนายไฮโซไม่ชอบให้ใครรื้อฟื้นกำพืดรึเปล่านะ

374
00:22:13,206 --> 00:22:14,458
‎ไปตายห่าซะ รูนีย์

375
00:22:15,751 --> 00:22:18,253
‎จะไล่ใครก็ต้องออกแรงหน่อย แอนดรูส์

376
00:22:20,380 --> 00:22:23,091
‎อ้าว อีนางถึกเอ๊ย

377
00:22:23,675 --> 00:22:26,094
‎ไปให้ไกลๆ เลย เอลิซาเบธ

378
00:22:26,178 --> 00:22:28,096
‎อ๋อเหรอ ไม่งั้นจะทำไม

379
00:22:28,180 --> 00:22:29,639
‎ปากดีไปสิ เดี๋ยวก็รู้

380
00:22:29,723 --> 00:22:31,350
‎อย่ามาสาระแน สไตเนอร์

381
00:22:31,433 --> 00:22:33,935
‎รู้นะว่านี่บาร์ ไม่ใช่ชั้นเรียนโยคะ

382
00:22:34,019 --> 00:22:36,980
‎หรือว่าซ่อนไม้เบสบอลไว้ข้างหลังก้นขี้ก้างนั่นล่ะ

383
00:22:37,064 --> 00:22:39,274
‎เธอน่ะไม่คู่ควรกับไม้เบสบอลหรอก
‎ยัยสัก กะเบือ

384
00:22:48,617 --> 00:22:49,659
‎ปล่อยนะ

385
00:22:53,538 --> 00:22:55,248
‎วอนหาเรื่องนักนะ นังนี่

386
00:22:59,711 --> 00:23:00,796
‎แม่เจ้าโว้ย!

387
00:23:02,631 --> 00:23:03,882
‎- ไปเร็ว
‎- ไปไหน

388
00:23:10,347 --> 00:23:12,265
‎จัดกระเป๋าจวนเสร็จแล้วเหรอ

389
00:23:12,349 --> 00:23:14,935
‎แดเนียลซัง เราต้องไม่ยอมแพ้

390
00:23:15,727 --> 00:23:17,479
‎ผมเข้าใจว่าคุณรู้สึกยังไง

391
00:23:17,562 --> 00:23:21,358
‎ผมต้องทนทรมานแน่
‎กับการปล่อยให้ซิลเวอร์ชนะ

392
00:23:22,776 --> 00:23:25,404
‎แต่ก็ต้องยอม
‎เพราะมันไม่คุ้มกับการเสียครอบครัวไป

393
00:23:26,071 --> 00:23:27,114
‎ไม่คุ้มเลย

394
00:23:29,116 --> 00:23:30,242
‎ผมทำให้คุณผิดหวัง

395
00:23:31,368 --> 00:23:32,369
‎ไม่ใช่

396
00:23:33,745 --> 00:23:34,746
‎ตรงกันข้าม

397
00:23:35,997 --> 00:23:39,960
‎คุณพยายามเต็มที่แล้ว
‎ความผิดพลาดล้มเหลวเป็นของผมคนเดียว

398
00:23:42,379 --> 00:23:45,006
‎ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องมาเสียเวลา

399
00:23:46,133 --> 00:23:48,677
‎การปกป้องเกียรติของมิยากิโด

400
00:23:49,302 --> 00:23:50,846
‎ไม่เคยทำให้เสียเวลา

401
00:23:53,849 --> 00:23:55,725
‎การช่วยเพื่อนก็เช่นกัน

402
00:24:03,650 --> 00:24:07,362
‎ผมนอนไม่หลับแน่คืนนี้
‎ถ้าไม่ได้ไถ่โทษกับเรย์มอนด์

403
00:24:07,446 --> 00:24:10,407
‎ผมจะไปจัดการให้เรียบร้อย
‎ระหว่างที่คุณจัดกระเป๋า

404
00:24:11,908 --> 00:24:13,326
‎แล้วเราค่อยไปสนามบินกัน

405
00:24:13,410 --> 00:24:16,788
‎คงต้องเริ่มวางแผนทริปครอบครัวลารุสโซ่
‎ไปเยี่ยมเยียนคุณที่โอกินาวะบ้างแล้ว

406
00:24:18,331 --> 00:24:20,959
‎หวังว่าผมจะไถ่โทษกับครอบครัวได้ด้วยเหมือนกัน

407
00:24:21,835 --> 00:24:23,753
‎ผมรู้ว่าคุณทำได้ แดเนียลซัง

408
00:24:37,476 --> 00:24:38,852
‎นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

409
00:24:38,935 --> 00:24:40,687
‎ไม่ต้องมายุ่ง ไปให้พ้น

410
00:24:41,980 --> 00:24:43,398
‎- ทั้งคู่ อย่าหนี
‎- ล้อเล่นปะพ่อ

411
00:24:43,482 --> 00:24:45,150
‎- กี่ครั้งกี่หนแล้ว…
‎- เงียบ!

412
00:24:47,319 --> 00:24:49,654
‎อยากยึดติดกับความแค้นนักเหรอ ย่อมได้

413
00:24:49,738 --> 00:24:52,449
‎แต่อย่างน้อยต้องทำให้มันสมชาย
‎แลกกำปั้น อย่าดีแต่ปาก

414
00:24:53,909 --> 00:24:55,243
‎จะให้เราทำอะไรนะ

415
00:24:56,244 --> 00:24:57,579
‎สู้กันให้ขาดไปเลย

416
00:24:58,872 --> 00:25:00,540
‎ไม่มีคะแนน ไม่มีเสื่อ

417
00:25:01,249 --> 00:25:03,502
‎สู้กันไปให้รู้แล้วรู้รอด

418
00:25:03,585 --> 00:25:04,878
‎ที่นี่ ตอนนี้เนี่ยนะ

419
00:25:06,254 --> 00:25:07,964
‎ถึงเวลาแล้ว ที่นี่แหละ

420
00:25:09,424 --> 00:25:10,675
‎เว้นแต่ว่าจะเก่งกันแค่ปาก

421
00:25:11,468 --> 00:25:12,469
‎นั่นไม่ใช่ผม

422
00:25:14,429 --> 00:25:15,430
‎ไม่ใช่ผมเหมือนกัน

423
00:25:16,139 --> 00:25:18,308
‎ดี งั้นมาเริ่มกันเลย

424
00:25:30,654 --> 00:25:31,780
‎มีแรงกันแค่นี้เองเหรอ

425
00:25:36,535 --> 00:25:38,370
‎นึกว่าเป็นศัตรูคู่สาบานกันซะอีก

426
00:26:02,519 --> 00:26:03,520
‎มาเลย

427
00:26:30,755 --> 00:26:32,716
‎เฮ้ย! บันไดอยู่นอกเขต

428
00:26:35,927 --> 00:26:37,429
‎เอาละ พอได้แล้ว จบแล้ว

429
00:26:43,852 --> 00:26:45,562
‎พอได้แล้ว

430
00:26:48,064 --> 00:26:49,691
‎ร็อบบี้ มิเกล หยุดเดี๋ยวนี้!

431
00:26:51,401 --> 00:26:52,736
‎บ้าเอ๊ย

432
00:26:55,196 --> 00:26:56,573
‎เวรละ!

433
00:27:12,547 --> 00:27:13,381
‎มิเกล!

434
00:27:30,440 --> 00:27:31,775
‎ยั้งไว้ทำไม

435
00:27:32,901 --> 00:27:35,070
‎ฉันไม่ได้เล่นคาราเต้เพื่อทำร้ายคนอื่น

436
00:27:35,612 --> 00:27:38,782
‎ฉันเล่นเพื่อให้เก๋า และให้ได้สมดุล

437
00:27:40,200 --> 00:27:41,618
‎เออ ฉันเข้าใจ

438
00:27:42,494 --> 00:27:46,373
‎แล้วทำไมนายถึงไม่ยั้ง
‎ตอนที่เราสู้กันแบบนี้ครั้งก่อน

439
00:27:47,457 --> 00:27:49,292
‎ฉันแค่อยากสู้ให้จบ

440
00:27:50,210 --> 00:27:52,087
‎ไม่ใช่แบบนั้น ฉันแค่… ฉัน…

441
00:27:52,671 --> 00:27:55,340
‎ฉันมองไม่เห็นอย่างอื่น โทสะครอบงำ ก็เลย…

442
00:27:55,924 --> 00:27:57,842
‎ฉันแทบขาดสติ

443
00:27:58,927 --> 00:28:00,637
‎ถ้าย้อนกลับไปได้ ฉันจะไม่ทำ

444
00:28:01,721 --> 00:28:04,057
‎ฉันเป็นเหตุทำให้นาย
‎เจอช่วงที่เลวร้ายที่สุดในชีวิต

445
00:28:05,850 --> 00:28:08,770
‎ฉันขอโทษ ที่จริงมันก็
‎เป็นช่วงที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตฉันเหมือนกัน

446
00:28:13,316 --> 00:28:14,526
‎ได้ ฉันจะยกให้

447
00:28:15,527 --> 00:28:16,528
‎ไง

448
00:28:17,153 --> 00:28:18,154
‎จบได้รึยัง

449
00:28:18,655 --> 00:28:19,698
‎ไม่โกรธกันแล้วนะ

450
00:28:22,158 --> 00:28:25,578
‎ค่อยดีหน่อย เพราะถ้าพวกเธอเกลียดกัน
‎ตอนเจ้าตัวเล็กคลอด…

451
00:28:27,706 --> 00:28:28,540
‎เจ้าตัวเล็กเหรอ

452
00:28:29,541 --> 00:28:30,458
‎เดี๋ยว อะไรนะ

453
00:28:31,042 --> 00:28:32,127
‎คุณกับแม่ผมเหรอ

454
00:28:32,836 --> 00:28:35,296
‎ใช่ เรากำลังจะมีเจ้าตัวเล็กด้วยกัน

455
00:28:35,797 --> 00:28:38,258
‎ตั้งใจจะบอกพร้อมกัน
‎เพราะงั้นทำหน้าเซอร์ไพรส์หน่อยนะ

456
00:28:38,341 --> 00:28:40,468
‎- เซอร์ไพรส์สิ!
‎- เออ แบบนั้น

457
00:28:40,552 --> 00:28:44,305
‎พ่อ สุดยอดอะ สุดยอดเลย

458
00:28:48,435 --> 00:28:50,103
‎มันเหมือนหนังบู๊เลย

459
00:28:50,186 --> 00:28:52,147
‎พี่เหมือนฌอง-คล้อด แวน แซม

460
00:28:52,814 --> 00:28:53,982
‎พี่สอนให้ได้นะ

461
00:28:54,065 --> 00:28:56,985
‎- นึกว่าพี่เลิกเล่นคาราเต้แล้ว
‎- ใช่ นึกว่าแบบนั้นเหมือนกัน

462
00:28:57,986 --> 00:29:02,157
‎ไม่รู้สินะ คงแค่อยากให้สิ่งต่างๆ
‎กลับไปเป็นเหมือนเมื่อตอนที่

463
00:29:02,240 --> 00:29:04,325
‎คาราเต้ยังไม่ได้อยู่เหนือทุกสิ่ง

464
00:29:05,744 --> 00:29:09,748
‎แต่ความจริงก็คือโลกนี้ย่อมมีคนเลวและอันธพาล

465
00:29:09,831 --> 00:29:12,959
‎บางทีมันก็ดีนะ ที่รู้ว่าต้องตอบโต้คนพวกนี้ยังไง

466
00:29:16,963 --> 00:29:23,011
‎พี่รู้ว่านายไม่ค่อยชอบทำงานบ้าน
‎แต่คืนนี้ไม่ต้องก็ได้มั้ง

467
00:29:23,887 --> 00:29:26,556
‎- อย่าบอกพ่อล่ะ
‎- ไม่มีปัญหา ฉันโกหกเขามาหลายปีแล้ว

468
00:29:28,183 --> 00:29:30,059
‎มีลูกดีทั้งคู่เลย

469
00:29:30,143 --> 00:29:31,269
‎แต่แซมน่ะ

470
00:29:31,936 --> 00:29:33,146
‎บู๊เก่งนะ

471
00:29:34,063 --> 00:29:36,483
‎- คงอยู่ในสายเลือดมั้ง
‎- ฉันก็ว่างั้น

472
00:29:37,192 --> 00:29:40,069
‎แถมปกป้องคนที่เธอรักด้วย

473
00:29:40,904 --> 00:29:43,031
‎อันนั้นได้มาจากทั้งแม่และพ่อ

474
00:29:44,449 --> 00:29:46,868
‎เธอตั้งใจจะสื่ออะไรกันแน่

475
00:29:48,161 --> 00:29:49,871
‎เราเพิ่งมีเรื่องชกต่อยในบาร์มานะ

476
00:29:50,789 --> 00:29:53,124
‎ไม่ได้แย่งอะไรกันเลยด้วย

477
00:29:54,751 --> 00:29:56,628
‎ส่วนแดเนียล ตรงกันข้ามเลย

478
00:29:57,420 --> 00:29:58,755
‎เขามีเหตุผล

479
00:29:59,255 --> 00:30:02,217
‎ที่จะเกลียดแทร์รี่ ซิลเวอร์ ที่ทำร้ายเขาขนาดนั้น

480
00:30:02,967 --> 00:30:05,303
‎บางครั้งฉันเองก็ยังฝันร้ายอยู่เลย

481
00:30:06,221 --> 00:30:09,849
‎เธอกำลังจะบอกว่าฉันไม่ควรไปตัดสินเขางั้นสิ

482
00:30:09,933 --> 00:30:12,727
‎ใช่ ฉันจะพูดอย่างนั้นแหละ

483
00:30:15,688 --> 00:30:17,690
‎มา กินกันเลย

484
00:30:20,693 --> 00:30:23,905
‎เด็ด เหมือนที่พ่อบอก ขนมปังนี่อร่อยจริงๆ

485
00:30:23,988 --> 00:30:28,034
‎ฉันไม่โกหก สามเด้งในวันเดียวหรอก

486
00:30:29,410 --> 00:30:30,411
‎หวัดดีครับแม่

487
00:30:31,037 --> 00:30:32,372
‎- หวัดดี
‎- หวัดดีครับ คุณดิแอซ

488
00:30:33,206 --> 00:30:34,833
‎หวังว่าผมอยู่กินมื้อเย็นด้วยได้นะครับ

489
00:30:36,876 --> 00:30:38,753
‎ได้เลยจ้ะ

490
00:30:39,420 --> 00:30:41,798
‎ที่นี่ยินดีต้อนรับเธอทุกเมื่อจ้ะ ร็อบบี้

491
00:30:43,258 --> 00:30:44,592
‎- ไงจ๊ะ ลูกรัก
‎- สวัสดีครับ

492
00:30:48,096 --> 00:30:51,474
‎สองคนนี้ดีกันแล้ว คุณทำได้ไงเนี่ย

493
00:30:52,141 --> 00:30:56,229
‎อย่าบอกนะว่ารอยช้ำบนหน้าเป็นฝีมือคุณ
‎บังคับให้พวกเขาต้องยอม

494
00:30:56,312 --> 00:30:57,522
‎ไม่ใช่อยู่แล้ว

495
00:30:57,605 --> 00:30:59,524
‎พวกเขาต่อยกันเองจนยอมในที่สุด

496
00:31:00,400 --> 00:31:02,110
‎ไม่ต้องห่วง มันอยู่ภายใต้การควบคุมดูแล

497
00:31:02,944 --> 00:31:04,863
‎ที่จริงเป็นความคิดของลารุสโซ่น่ะ

498
00:31:04,946 --> 00:31:07,866
‎ฉันไม่รู้เลยนะว่าคุณกับแดเนียลร่วมมือกันอีก

499
00:31:07,949 --> 00:31:09,075
‎เราไม่ได้ร่วมมือกัน

500
00:31:11,536 --> 00:31:13,538
‎แต่ผมคิดว่าเราอาจต้องร่วมมือกัน

501
00:31:19,502 --> 00:31:20,503
‎เจ้ากระเบน!

502
00:31:23,339 --> 00:31:24,716
‎นี่แดเนียล ลารุสโซ่

503
00:31:27,218 --> 00:31:28,177
‎สวัสดี

504
00:31:29,012 --> 00:31:30,889
‎ผมทิ้งข้อความไว้แล้ว ผม…

505
00:31:32,265 --> 00:31:34,017
‎ซื้อเครื่องเล่นเกมมาให้ใหม่

506
00:31:37,353 --> 00:31:38,187
‎สวัสดี

507
00:31:43,568 --> 00:31:46,112
‎นายคิดว่าจะทำให้เขาหันมาเล่นงานฉันได้เหรอ

508
00:31:49,949 --> 00:31:53,161
‎การกระทำย่อมมีผลตามมา คุณลารุสโซ่

509
00:31:54,954 --> 00:31:57,540
‎นี่ ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อหาเรื่อง

510
00:31:58,041 --> 00:31:58,875
‎โอเคนะ

511
00:31:59,375 --> 00:32:00,835
‎ฉันออกจากสงครามแล้ว

512
00:32:00,919 --> 00:32:03,504
‎ฉันยอมแพ้ ถ้านายอยากได้ยินคำนี้

513
00:32:04,923 --> 00:32:06,716
‎วัลเลย์เป็นของนายแล้ว

514
00:32:06,799 --> 00:32:07,800
‎วัลเลย์น่ะเหรอ

515
00:32:11,179 --> 00:32:13,264
‎ไม่เคยหยุดทำให้ฉันประหลาดใจเลยนะ

516
00:32:13,848 --> 00:32:15,850
‎ว่าหัวคิดนายมันกระจ้อยร่อยแค่ไหน

517
00:32:17,101 --> 00:32:20,647
‎ฉันไม่สนวัลเลย์ของนายหรอก
‎ฉันมีแผนยิ่งใหญ่กว่านั้น

518
00:32:21,356 --> 00:32:22,941
‎งั้นก็อย่ามายุ่งกับฉัน

519
00:32:26,486 --> 00:32:28,029
‎เมียคนสวยของนายเป็นไงบ้าง

520
00:32:29,948 --> 00:32:33,368
‎วิเศษเลยที่ป่วนชีวิตแต่งงานของนายได้ง่ายๆ

521
00:32:35,745 --> 00:32:37,497
‎นายเปิดประตู

522
00:32:37,580 --> 00:32:39,874
‎ให้ฉันย่างก้าวเข้ามาแบบสบายๆ

523
00:32:42,251 --> 00:32:44,253
‎คิดดูสิว่ามันจะง่ายแค่ไหน

524
00:32:45,380 --> 00:32:47,924
‎ที่จะผูกสายคาดเอวชุดคาราเต้ของคอบร้า ไค

525
00:32:48,007 --> 00:32:49,509
‎ให้กับลูกๆ ของนาย

526
00:33:00,603 --> 00:33:04,315
‎แบบนั้นแหละ ลารุสโซ่
‎นักเรียนของคอบร้า ไคที่ฉันจำได้

527
00:33:07,568 --> 00:33:09,487
‎แต่นายมันไม่เคยแกร่งพอเลยเนอะ

528
00:33:23,584 --> 00:33:25,294
‎ฉันกะจะปล่อยนายไปอยู่แล้วเชียว

529
00:33:25,878 --> 00:33:28,256
‎แต่นายก็ดันมาขวางทางฉันได้ตลอด

530
00:33:44,480 --> 00:33:46,524
‎นายเล่นใหญ่เกินตัวไปหน่อย

531
00:33:46,607 --> 00:33:49,777
‎ทีนี้จะมาประกาศว่าอยากยอมแพ้เหรอ

532
00:33:49,861 --> 00:33:51,154
‎ไม่ได้หรอก

533
00:33:51,237 --> 00:33:54,574
‎เราเลยเวลายกธงขาวมานานแล้ว หนูน้อยแดนนี่

534
00:34:07,295 --> 00:34:09,130
‎เลือด แล้วไงล่ะ

535
00:34:09,213 --> 00:34:12,133
‎คิดซะว่านี่เลือดเขา คนคนนี้อยากทำลายนาย

536
00:34:12,216 --> 00:34:15,094
‎ทำให้นายอับอาย เหยียบนายให้จมดิน

537
00:34:15,178 --> 00:34:17,096
‎แล้วนายต้องทำยังไงล่ะ

538
00:34:45,750 --> 00:34:47,710
‎อย่ามองว่านี่คือความเมตตา

539
00:34:48,294 --> 00:34:49,337
‎ตรงกันข้าม

540
00:34:50,838 --> 00:34:54,300
‎ฉันอยากให้นายยังมีชีวิต สบายๆ
‎รอสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

541
00:34:56,344 --> 00:34:58,513
‎อย่างน้อยก็ยังมีชีวิต

542
00:35:03,184 --> 00:35:04,852
‎เพราะความเจ็บปวดที่แท้จริง

543
00:35:05,394 --> 00:35:07,355
‎กำลังจะเริ่มขึ้น

544
00:35:15,154 --> 00:35:17,657
‎ทุกอย่างควรจะต้องดีขึ้นหลังการแข่งขัน

545
00:35:21,077 --> 00:35:22,620
‎แต่มันกลับแย่ลงเรื่อยๆ

546
00:35:23,663 --> 00:35:25,915
‎ฉันกลายเป็นคนที่ไม่อยากเป็น

547
00:35:28,459 --> 00:35:30,962
‎ปิดบังความจริงจากคนที่ห่วงใย

548
00:35:34,340 --> 00:35:36,342
‎โกหกคนที่ฉันกลัว

549
00:35:40,555 --> 00:35:44,142
‎และส่งข้อความนิรนามออกไป
‎ซึ่งอาจทำให้มีคนตกอยู่ในอันตราย

550
00:35:49,772 --> 00:35:51,607
‎มันต้องมีทางอื่นอีก

551
00:35:56,821 --> 00:36:00,199
‎หรืออย่างน้อยต้องมีใครบางคน
‎ที่อยากร่วมต่อสู้ด้วย

552
00:36:08,916 --> 00:36:12,044
‎แค่บอกมาว่าเรื่องนี้มีวิธีเผด็จศึก

553
00:36:13,171 --> 00:36:15,548
‎ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าที่ทำมามันไม่ได้สูญเปล่า

554
00:36:17,592 --> 00:36:19,552
‎มีเผด็จศึกแน่ นังหนู

555
00:36:20,636 --> 00:36:22,471
‎ซิลเวอร์จะต้องดับ

556
00:36:24,056 --> 00:36:25,850
‎เขาแค่ยังไม่รู้ตัว

557
00:37:09,268 --> 00:37:14,273
‎คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน