ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Sensei Kim Da-Eun.
Welcome sa Valley. Kumusta ang flight?
Walang abiso.
Hindi mo kasama si Sensei Kreese?
Wala na sa Cobra Kai si John Kreese.
May problema siya sa legal.
Nakakalungkot marinig.
Hiniling mong dalhin ko ang magagaling na sensei sa dojang ko.
Ginawa ko na.
Siguradong pagod ka.
May mga inumin sa limo.
Mga Limousines at private planes.
Ang ganyang uri ng kagarbuhan ay mapapabilib ang mga dating shareholder,
pero hindi 'yan uubra sa'kin.
Ang ugaling 'yan
ang dahilan kaya gusto kitang magturo sa dojo ko.
Kailangan kong makita kung sino sa mga estudyante ko ang handa na.
Bibigyan kita ng kalayaan para subukan ang mga estudyante ko sa sarili mong paraan.
Isa lang sa magiging benepisyo mo bilang kasosyo ko sa negosyo.
Nakaka-engganyo ang alok mo, pero hindi ako pumunta para sa pera.
Ang 50% ay numero lang.
Ang inaalok ko sa'yo
ay pamana.
Hindi itinuro ng lolo mo sa American soldiers ang Paraan ng Kamao
para gamitin lang sa digmaan.
Kailangang ibahagi natin ang istilong ito sa mundo.
Sa tingin mo kaya ng mga Amerikanong estudyante mo?
Oo.
Tingnan natin.
-Ilang linggo na. Matagal na-- -Hayaan nating gumaling si Daniel-san.
Tama si Chozen. Gusto ko, pero 'di pwedeng basta sugurin si Silver--
Dad.
Johnny? Ano'ng ginagawa mo rito?
Iniisip paano pagbabayarin si Silver sa ginawa sa'yo.
Bakit naka-suit ka?
Hindi pwedeng nakapajama sa LaRusso Auto.
Magtatrabaho ka?
Kailangang magplano tayo--
Guys, pinapahalagahan ko ang pananaw n'yo.
Pero tapos na ako kay Silver. Kung gusto niya ang Valley, sa kanya na.
-Tapos na ako sa karate. -Ano'ng ibig mong sabihin?
'Wag tayong sumuko.
Suko na ako.
Isang pagkakamali ang labanan si Silver.
Kapalit ng pamilya ko.
-Hindi ko na uulitin. -Kasama mo kami.
Hindi mo kailangang tumigil lumaban.
Oo. Kailangan.
Naging sensei ako para tulungan ang mga bata. Hindi para maging gulo.
Ano? Tinulungan mo ang mga bata.
Ilista ko ba kung gaano sila nasaktan dahil dito,
kasama anak ko?
Tanungin mo si Robby kung natulungan ko siya?
Noon, hindi ko naiintindihan kung bakit umalis si Mr. Miyagi sa laban,
ngayon alam ko na.
Hindi natin trabahong labanan ang masama sa mundo.
Hindi na.
Kreese, nandito ang apo mo.
Hi, Lolo.
Hi, apo.
Kumusta ang plano natin?
Hindi gaya ng inaasahan.
Hindi man lang tinatablan si sensei Silver.
Naka-focus siya sa pagpapalaki ng dojo.
Ang malas naman.
May iba pa ba?
Oo.
Nasaktan si Mr. LaRusso.
Dahil sa atin.
Wala na ang isang kaaway.
'Pag nakalabas ako, ako na bahala sa iba.
Wala kang pakialam?
-Nakatakda siyang matalo. -Ganyan ba ako?
Hindi. Tayo lang ang magkakampi.
Hanggang kailan ako mananatili sa dojo?
Alam ko kung gaano kahirap na nasa likod ng mga kaaway.
Kailangan pa kita roon.
May plano ako para makaalis dito.
May plano ka?
Oo. Magkukunwari akong mabait na sundalo, na kailangan kong gawin.
Gawin mo kung ano'ng gusto ni Silver, pero maging maingat ka,
Ngayon matalino siya,
pero magkakamali siya.
'Yon ang pagkakataong kailangan natin.
Kaya mo ba 'yon?
Oo, Sensei.
Mabuti.
Pwede ba, hindi naman ganoon kalakas.
Magaling ang sipa mo, Devon. Pero tandaan mo, magkakaibigan tayo rito.
-Kaya iwasang magalit. Okay? -Palagay ko magaling siya.
Masaya akong makita ka, Terry.
Class, magtipon kayo.
Punto! Panalo!
May masaya at malungkot akong anunsyo.
Binigyan ako ni Terry Silver ng magandang alok,
at malugod kong sabihin
na bago na ang mamahala ng Topanga Karate.
Masaya kaming maging parte ng Cobra Kai family.
Salamat, Sensei Rosenthal.
Malamang nagtataka kayo kung ano'ng mangyayari sa dojo n'yo.
Oo, may mga pagbabago.
Lahat para sa ikabubuti.
Sana ayos lang na mas mura ang babayaran n'yo.
Magkakaroon kayo ng bagong sensei.
Para sa araw na ito,
sina Sensei Kim at Sensei Jung-woo.
Pinapalitan mo na ko, Terry?
Hindi ito ang pinag-usapan natin sa Shabbat services.
Ang Topanga Karate
ay gumugol ng maraming taon
sa kabilaang pagkatalo.
Na magtatapos na ngayong araw.
Ang mga bago kong sensei
ay huhubugin kayong maging panalo,
kagaya ng ating All Valley Tournament Champion na si, Tory Nichols.
Kung gusto n'yong matuto sa mahusay,
pumunta sa unahan kunin ang gi kay Sensei Odell.
Kung gusto n'yong umalis,
kunin ang pakunsuelong termos kay Sensei Bacaria,
bilang regalo ko sa inyo.
Mukhang nakapag-desisyon na ang mga estudyante mo.
Shalom, Sensei.
-Sa'yo na ang klase. Nichols, tara na. -Hindi.
Mananatili ang kampeon mo.
Para saan?
Kailangan kong makita kung sino ang magagaling sa dojo na 'to.
Tutulungan mo akong subukan sila.
Oo, Sensei.
Hindi ko maintindihan.
Ayaw ng gulo, pero hahayaang manalo si Silver?
Hindi ko akalaing magbabago si Daniel
na akala ko hindi mangyayari.
Babalik din siya. Kailangan niya ng oras.
Wala na tayong oras. Lumalaki ang sakop ni Silver.
Oo, pero, ibig kong sabihin, ang daming mga bata sa Valley.
Ilang dojos ang kaya niyang buksan?
Hindi lang siya nagbubukas ng bago. Kinukuha niya ang ibang dojos.
Nandito ako sa Topanga Karate,
para i-welcome sila sa aming Cobra Kai family
-Kailan 'yan nangyari? -Live 'to.
Ayos. Pupunta ako para talunin siya.
Hindi ka pwedeng pumunta ng mag-isa.
Hindi nga. Alam ko ang gusto niya, hintayin tayong mahulog sa patibong niya.
Alam natin kung nasaan siya. Wala sa bahay niya.
Magsalita ka.
Tama si Amanda-san.
-Hindi maganda ang mag-isa. -Salamat.
-Sasama ako sa'yo. -Hindi ganoon.
-Alam mong hindi 'to kumpetisyon 'di ba? -Hai.
Oo ba 'yan?
Hindi ko alam kung paano 'to makakatulong kay Dad.
Hindi ko alam Sam.
Sa ngayon, hindi ko na alam.
Hoy, Sensei.
Ah, wow. Tingnan mo sariling kumakain.
Palagay ko naka-day off ang nurse na nagpalit ng diaper mo.
-Oo. -Gusto ko 'tong pula.
Alam mo?
Simula ngayon, Jell-O ko na 'to.
Ano sa palagay mo?
Palagay ko ayos lang.
Palagay ko nga.
Kita tayo, Sensei.
Isang bagay na talagang ikinagulat ko
na madali makisama sa ibang mga lalaki.
Talaga? Hindi ko naisip na nakikipagkaibigan ka rito.
Oo, madali akong nakipagkaibigan.
May nakikita akong kabutihan habang nagtatagal.
Masaya akong marinig na maayos kang nakikisama.
Hindi lahat sa pareho mong edad ang ganyan.
Sila madalas ang mga target.
Gawa ako sa malakas na bagay.
Pwede mo akong itapon sa labas ng bintana. Nang hindi nagagalusan.
Sa emosyon, siyempre.
Oo naman.
Mukhang tapos na ang oras natin.
Ah, parang nag-uumpisa palang tayo.
Ganoon talaga…
Salamat. Doc. Natuwa ako sa pag-uusap natin.
Ako rin.
Maganda ang sinasabi mo sa'kin para makakuha ng rekomendasyon?
Ah, hindi.
Natutulungan lang talaga ako ng mga session na 'to.
Magpares.
Ipakita ang hataw ng kutsilyo, hataw ng kamay.
Lima sa taas, lima sa baba.
Magsimula.
Maglakad lang.
Sige. Pero mapipilay ang kamay mo 'pag ganyan ang suntok mo.
Alam ko ang ginagawa ko.
Suntukin mo ako.
Mali.
Gawing matulis ang kamay na parang kutsilyo.
Mas maganda. 'Wag sobra.
Bakit ganyan ang uniform mo? 'Wag mong sabihing magaling ka.
Iniisip ko kung karapat dapat ang dojo mo para makuha ako.
Nakalimutan mo na ata sino sumipa sa'yo.
Ano? Bulag ang referee
Binigyan ka ng puntos kahit hindi tama.
-Bakit ka nandito? -Sabi ng mama ko--
"Matatalo ka lang kung susuko ka."
Mukhang matalino siya.
Noon.
Pasensya na.
Para saan? Wala kang ginawa.
Gusto kong sipain ang cancer.
Oo.
Naiintindihan kita.
Kunin mo lahat ng galit mo at ilagay sa kamao mo.
Tigil!
Sapat na ang nakita ko.
Ginamit ang lakas n'yo para sanayin ang isa't-isa.
Ngayon gagamitin n'yo ang lakas laban sa isa't isa.
Nichols, ihanda sila.
'Di mo kailangang sumama. Kaya ko 'to.
Hindi, mapanganib si Silver.
Oo, alam ko.
Handa na ako sa kanya. Mapanganib din ako.
Sinabi ni Daniel-san gaano ka mapanganib.
Sinabi niya ba na sinipa ko siya noong high school?
-Ninakawan ko siya habang nakikipag-date. -Talaga? Tinulak ko siya sa bangin.
-Naglaban kami hanggang kamatayan. -Talaga? Multo ka ba?
Hindi, naawa sa'kin si Daniel-san.
Oo, para kang si LaRusso.
Grabe, nakakainis siya.
Nakakairita siya.
Pero lagi siyang lumalaban sa pinapaniwalaan niya.
Hindi siya umaatras sa laban, kahit kailangan na.
Noong nakaraang buwan, nilabanan niya ang buong hockey team.
Lima sa isa. Tinalo niya lahat.
Nakita ko siyang niligtas ang bata sa bagyo.
Pinatumba niya ang lalaki sa isang tira lang.
Sino sa palagay mo ang nagturo sa kanya?
Nandito na tayo.
Devon? Ano ba 'yan?
-Bakit? -Nandoon ang estudyante ko.
Para kay Silver kaya tayo nandito.
Maghintay tayo ng tamang pagkakataon.
'Pag pumunta ka sa kuta ng mga leon, kakainin ka.
Sige, maghihintay tayo.
Kreese.
May sulat para sa'yo.
Ah. Salamat.
Doc!
May natanggap akong sulat mula sa warden.
Mukhang may mali sa rekomendasyon mo.
Talaga? Mukhang tama naman.
Oo, pero nirekomenda mo ang pagtutol laban sa maaga kong paglabas.
Bakit? Akala ko may magandang pagbabago?
John, magpakatotoo ka.
-Ano? -Palagay mo unang araw ko 'to?
Alam ko ang pagkakaiba
sa pagitan ng totoo at pagsasabi ng gusto kong marinig.
Wala akong ibang pagpipilian.
Binigyan ako ng abogado na walang kakayahan.
Kung gusto mong makalabas agad,
isipin mo kung bakit ka nandito.
Libre ako bukas kung gusto mo akong makausap.
Marami tayong oras para mag-usap.
Sa Korea, aakyatin ng mga estudyante ko ang Chiri-san,
ang pinakamataas na bundok sa mainland,
na maraming dala na tubig lang ang laman.
Magsasanay kami sa tuktok
hanggang lumubog ang araw at lumamig ang gabi.
Nagsasanay ako kasama nila,
na may suot na malaking bag.
Determinado ang mga estudyante ko.
Makikita ko kung gaano kayo ka-determinado.
Tumayo kayong dalawa.
Kunin mo ito.
Pigilan mo siya.
Gawin ang mga kinakailangan.
May isang minuto kayo.
Simulan na!
Asa ka.
Ang ibig sabihin ng Paraan ng Kamao 'wag magpipigil. 'Wag makampante.
O ganyan ba ang kampeon sa America?
Isa pa!
Pag-igihan mo.
Sabi ko, pag-igihan mo pa!
Hindi tayo tumatanggap ng pagkatalo, pagsuko
Ayos.
Lakas,
determinasyon,
'yan ang Paraan ng Kamao.
Wala nang iba.
Tandaan mo 'yan.
Tapos na ang klase.
Okay. Tama na ito.
Nagtatampo ka na parang bata na napa-away sa klase.
Ano'ng gusto mong gawin ko.
Umiyak sa tissue?
-Akala ko sensei ka. -Sensei ako.
Umakto kang sensei.
Hindi ako nandito para pagalitan ka.
Nandito ako para tumulong.
Naniniwala akong mabuti kang tao.
Hindi ako naniniwalang marahas kang uri ng tao.
Palagay ko may nangyari sa nakaraan mo.
Nawalan ako ng isang tao.
Maraming taon ang nakalipas.
Sino siya?
Ang mahal ko.
Ikinalulungkot kong marinig 'yan, John.
Nasaan ka noong nangyari 'yon?
Sa ibang bansa.
Sa pagkamatay niya…
nagawa ko ang dapat kong gawin.
Anuman ang kailangan para iligtas ang sarili mo.
'Wag mo akong husgahan tulad ng mga hippie.
Giyera 'yon.
Pero sinundan ka ng karahasan pag-uwi mo.
Binasa ko ang file mo.
Pagkatapos sa Vietnam, naging sensei ka,
nagbukas ng dojo, nagturo sa mga batang lumaban.
Tinuruan ko silang maging matapang.
Para gamitin ang galit nila
at gawing kapangyarihan.
Ayaw ko na 'to.
Kawili-wiling mga salita.
"Gamitin ang galit nila."
Nagagalit ka ba, John? Kanino?
Sa mga taong naglagay sa'kin dito.
-Pero ikaw ang may gawa nito sa sarili mo. -'Wag kang magpatawa.
Wala akong kasalanan.
Wala akong ginawang masama.
Wala kang pinagsisisihan?
Pagsisisi?
Sabihin mo. Saan ako dapat magsisi?
Sa mga taong nasaktan mo.
Wala akong sinasaktan na sinuman.
Pinapatatag ko lang ang mga estudyante ko.
Gusto mo silang maging kagaya mo.
Hindi.
Gusto kong maging mas mahusay sila kaysa sa'kin.
Magiging mas mabuti ka kaysa dati.
Nakatago sa loob mo.
Kung saan mas malalim.
Kailangan mo lang siyang hanapin.
Sa Miyerkules ang klase ng matanda.
Hindi kami kukuha ng klase. Nandito kami para magturo.
-Nasaan si Terry Silver? -Bakit n'yo hinahanap si Sensei Silver?
-May mensahe kami. -Tatalunin namin siya.
-Imposible. -Ah, akala mo hindi ko kaya?
-Hindi mo ako kayang talunin. -Ah talaga?
Gaano ka na katagal nagsasanay sa dojo ni Kim Sun-Yung?
Buong buhay ko.
Tama na!
Ikaw siguro si Chozen Toguchi.
Mula sa kawawa at malayong lugar, 'di ba?
Nakakagulat makita agad si Daniel LaRusso na magaling na mula sa mga pinsala.
Ano? Hindi ko siya kamukha.
Kailangang sagutin ni Silver bakit niya nagawa 'yon.
Kumakahol ka gaya ng blonde mong aso.
Marami akong kayang gawin kaysa kumahol.
Gusto mong makipaglaban?
Maghanda!
Mas nakakalamang sila.
Ang dojo nila.
Lalaban tayo sa tamang panahon.
Hindi namin kayo hahayaang sakupin ang Valley.
Nagawa na namin.
-Uy. -Palagay mo nagawa na nila?
Oo, salamat, Riley.
Uy, ang sarap ng snack na 'to.
Sarap kainin. Parang paputok.
Purong protina 'yan. Dapat isa o dalawa lang kainin mo.
-Totoo? -Talaga?
Bwisit. Tingnan mo kung sino nandito.
Ano'ng ginagawa mo rito? Akala ko umalis ka na.
Natalo mo ako sa mat,
pero matatalo lang ako 'pag sumuko ako.
Miss Lee, magcheck in ka sa receptionist.
Bibigyan ka ng pass kung gusto mo pang magsanay.
Ah. Gagawin ko.
Kailangan kong sabihin sa'yo. Kinausap kami ni Lee kahapon.
Gusto niyang sumali sa flagship dojo.
Kumbaga, gusto niyang matuto sa'yo.
Hinahangaan kita.
Nabigo siya sa test. Umalis siya.
Hindi para sa kanya ang test. Kundi sa'yo.
Gusto kong makita gaano katibay ang loob mo
para magawa ang dapat mong gawin.
At ano 'yon?
Mas malaki kaysa sa inaasahan mo.
Halatang may plano si Silver.
Ngayon may mga bihasa siyang tauhan. Bwisit na 'yon ayaw lumaban ng patas.
Sinanay lahat ng master ni Silver, Kim Sun-Yung.
Tinalo ko ang anim na sensei mula sa Valley nang mag-isa.
Dalawa kaming lumaban laban sa isa.
Matatalo natin siya.
Bigyan ako ng gamit at sasabog sila.
Okay, huminahon muna tayo
bago natin isaalang-alang ang paggamit ng mga sandata.
Chozen, bago ka pa lang,
'wag kang masaktan, Johnny, pero hindi ka magaling magplano.
-Mas ano ka…mapurol na instrumento. -Salamat.
Kung lalaban tayo, kailangan natin si Daniel na manguna rito.
'Yon lang, ayaw na niyang lumaban.
Akala ko tapos na rin akong lumaban.
Pero, mali ako.
Pareho ng naisip ni Dad.
Pakiramdam ko… pinalala lang ng karate ang lahat.
May peklat pa ako para patunayan 'yan.
Pero 'pag lipas ng panahon, 'pag nawala na ang peklat…
ang leksyon na natutunan ko,
mga leksyon ni Mr. Miyagi,
ay mas magiging makabuluhan kaysa sa unang beses kong sinuot ang gi.
Tama si Dad. Hangga't maaari iniwasan lumaban ni Mr. Miyagi.
Pero lumaban siya noong kailangan.
Kung nandito siya ngayon,
Palagay ko sasabihin niya kay Dad ito ang laban na hindi natin maiiwasan.
Wala mang aasahang Mr. Miyagi si Daniel,
pero…nandito naman tayo.
Cell Block C, tumuloy sa commissary.
Tanghalian na, boys.
Hoy, Sensei!
Nandito ako para sa Jell-O cup ko.
Ano'ng problema? Maraming dumi ang tainga, matanda?
Hayaan mong linisin ko para sa'yo.
Paanong nandito 'to dahil sa pag-atake?
Hindi mo ako kilala.
Halika!
Sensei! Sensei!
Sige pa!
Sensei! Sensei!
Ayos!
Sensei! Sensei!
Simula ngayon, ibibigay mo na ang Jell-O mo sa'kin.
May problema ka ba roon?
Wala.
Ano'ng wala?
Wala, Sensei.
Bakit tayo nandito? Akala ko uuwi na tayo.
Ah, kailangan lang natin bumaba saglit.
Halika na.
Amanda, hindi ako pumapasok diyan.
Uy. Okay lang 'yan.
Nasasaktan ka ngayon.
Pero gusto kong gumaling ka.
At nandito lang ako.
PAINT HOUSE
Parang time capsule rito.
Noong gabi bago tayo ikasal,
kinakabahan ako.
Pumunta ako rito, kay Mr. Miyagi.
Pinaupo niya ako, binigyan ako ng tsaa… at ilang sake.
Pinag-usapan ka namin.
Mahal na mahal ka niya, Daniel.
Sabi niya, "Amanda-san,
sa buhay, laging mas madali itago ang ulo sa buhangin."
Sabi niya na magiging medyo pasaway ka minsan.
Na lagi mong ipaglalaban kung ano ang pinaniniwalaan mo.
At wala kang pinaniniwalaan kundi ang pamilya at mga kaibigan mo.
At ang pinaniniwalaan ko ngayon
ay lumaban kay Silver.
'Yon ang tamang gawin para sa iyo,
para sa'kin, at sa pamilya natin.
Pasensya na kung natagalan ako bago ko napagtanto.
Ang laking bagay niyan sa'kin, Amanda.
Paano kung lumala na naman sa paglaban kay Silver?
Sa tuwing sinusubukan kong ipaglaban ang tama,
may nasasaktan.
Ayaw ko na'ng biguin ang mga bata.
Hindi mo ako binigo.
Sinabi sa'kin ni Sam at ni dad kung ano'ng nangyayari.
Noong una mo akong nakilala, magulo ang buhay ko.
Pero binigyan mo ako ng trabaho.
At tahanan.
At layunin.
Hindi ka pwedeng sumuko na lang.
Robby, ang mga bagay na nagawa ko,
juvie, sinusubukan lang kitang tulungan.
Hindi, pasensya na.
Dapat nakinig ako tungkol sa Cobra Kai.
Pero hindi ko naintindihan hanggang sa may tinuruan ako.
Ngayon, hawak na ni Silver ang batang 'yon..
May iba pang pinagmamalasakitan ko, at...
kailangan nating pigilan ang Cobra Kai.
Hindi namin magagawa kung wala ka…
Sensei.
Dad, hindi lahat ng tao may katulad mo
para protektahan at turuan sila.
Oras na para para magkaisa tayong lahat sa laban na 'to..
Tayong lahat?
Hindi ka na nag-iisa.
Kaya, ano ang masasabi mo, Dad?
Lalaban ka ba?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Rose Hernandez