SERIAL NETFLIX
Widziałeś Sam?
- Nie. - Walka!
Co?
Wiedziałaś, że Silver oszukiwał, i nic nie zrobiłaś?
Nie masz pojęcia, jak to jest.
Przez ciebie moja rodzina cierpiała!
Sam, wystarczy!
Od początku spiskuje z Kreese’em.
- Co? - Czemu dopiero teraz się przyznałaś?
Jesteś tchórzem.
Wal się, LaRusso.
Czułam, że to będzie błąd.
- Tory. - Sam.
- Wiedziałeś o tym? - Nie.
Nie miałem pojęcia.
Co jest?
Nasz dzieciak na pewno jest człowiekiem?
Tak, Johnny.
Widać jego nos,
płuca
i małe nóżki.
O cholera, kopnął!
Jeszcze nie kopie.
Chłopak wcześnie zaczyna, jak jego ojciec.
Za wcześnie też na określenie płci.
Czy wszystko w porządku?
Dziecko wygląda na zdrowe.
Możecie powiedzieć rodzinie i znajomym.
Dobrze. Dziękuję.
- Dam wam chwilę. - Dobrze.
Dasz wiarę, że stworzyliśmy taki cud?
Z Robbym nie chodziłem na badania.
Teraz widzę, jak nasz dzieciak rośnie.
Jest idealny.
Albo idealna.
Pamiętasz, gdzie zaparkowaliśmy?
Przywal dwa razy, P2.
Lawrence-Diaz.
Lawrence-Diaz?
Brzmi nieźle.
Pan Lawrence.
Chyba jeszcze się nie znamy.
- Wiem, kim jesteś. - Czego chcesz?
Pogratulować.
Nie każdemu jest dane doświadczyć takiego szczęścia.
Kto ci powiedział o dziecku?
Mówię o tym, że razem z LaRusso zakwalifikowaliście się do Sekai Taikai.
Ale słyszę, że jest więcej powodów do świętowania.
- Nie teraz. - Johnny.
Nie zamierzam walczyć.
Wiem, jak ważne jest przyszłe pokolenie.
Wszystko robię
z myślą o przyszłości.
Ich…
i mojej.
Ciesz się każdą chwilą,
zanim przeminie.
Potem kutas z kitką wysiadł.
Nadal czuję gówniane perfumy.
Pewnie stale was obserwuje.
Też powinniśmy monitorować sukinsyna.
Pewnie przyszedł na zebranie zarządu albo sprzedać czyjąś nerkę.
Wątpię, żeby nas teraz zaatakował.
Sprawdziłem okolicę. Jest czysto.
Właśnie. No i nie chce stracić miejsca w turnieju.
Możemy odetchnąć, przez jakiś czas.
Zgadzam się z Danielem. Zasłużyliśmy na luźny wieczór.
Ja zdecydowanie go potrzebuję.
Carmen chętnie pomoże mi dokończyć tequilę.
Nie powinna teraz pić.
Tak. Trzeba mieć czysty umysł na wypadek ataku.
- Nie. - Johnny.
Dobrze się domyślamy?
- Tak. - Carmen jest w ciąży?
Cudownie!
- Brawo, stary. - Gratulacje.
- Musimy to uczcić. - Tak.
Może ten nowy lokal na Laurel?
- Portugalska knajpka. - Bez takich.
Proszę, pozwólcie mi wybrać.
Chcę ci wynagrodzić zjaranie fury.
Dobra, ale z potańcówką. Carmen to lubi.
Jasne, będą tańce.
Mój kumpel Reggie załatwi darmową limuzynę.
Będzie alko, ubaw i szaleństwo.
Hej, Anoush!
Balujemy, idziesz?
Świętujemy, Johnny zrobił dzieciaka.
Chciałbym balować z typem, który mi przyłożył.
Ale mam randkę.
- Gratuluję prokreacji. - Będziesz żałował.
Imprezujemy jak dorośli.
Włóżcie ładne ciuchy.
Zgarnę was o 20.00.
Szafa gra?
Czyli sensei Targaryen przekupił sędziego na turnieju
i wrobił Kreese’a w przestępstwo?
Już nigdy nie przegapię domówki.
- Powiedzmy senseiom. - I co zrobią?
Wiemy, co spotkało mojego tatę.
Nie chcę, żeby znów ucierpiał.
Jeśli sędzia i Stingray są opłacani, nigdy się nie przyznają.
Niekoniecznie.
Jest w Cobra Kai, a ja w Orlim Kle,
ale Stingray to mój przyjaciel.
Nie okłamałby mnie. Tak sądzę.
Puści farbę?
Ustalcie, gdzie mieszka.
Idziemy.
Jeśli chodzi o wczoraj…
Pogadamy o tym później, dobrze?
Nichols.
Dwa razy szybciej.
Jak wytłumaczyła swoją nieobecność?
Kłamstwami.
LaRusso, Lawrence, Toguchi.
Zapłacą za ten numer z Sekai Taikai.
To tylko insekty.
Następnym razem, gdy szkodnik wejdzie nam w paradę,
zmiażdżymy go.
Pan Keene.
Czemu zawdzięczamy ten zaszczyt?
Przyszedłem przeprosić.
Zawiodłem was.
Odwróciłem się od was.
Zrozumiałem, że się myliłem. Nie powinienem tak po prostu odchodzić.
Powinienem zabrać was ze sobą. Uczą was tu bzdur.
W tym dojo króluje strach.
To nie wasz sensei, tylko wróg.
Jeszcze nie jest za późno. Możecie się opamiętać.
Zapewniam,
że jest inna droga.
Odważny ruch, panie Keene.
Odważny ruch.
Wysłuchaliśmy cię.
Teraz ja coś powiem.
Postawa!
Prawa noga w tył.
Kopnięcie boczne.
Wysłuchać to jedno,
a posłuchać to drugie.
Wysłuchali cię.
Ale to mnie słuchają.
A teraz…
Jeśli to wszystko,
chcemy kontynuować trening.
Jeśli pan Keene lub jego przyjaciele
wejdą do tego dojo,
co im okażecie?
Zero litości!
Dobrze, kontynuujcie.
JAZDA PO BANDZIE REGGIEGO
To musiał być pomysł Louiego.
Dziwisz się? Widziałeś jego skromny sygnet.
Reg.
Mam prośbę.
Zrelaksuj się. Zapowiada się długa noc.
Nie rób niczego, czego ja bym nie zrobił.
Proszę rozchylić kurtkę.
Żadnej broni. Odbierze pan, wychodząc.
Przejście dla pani w ciąży.
- Louie. - Jak leci, brachu. Miło cię widzieć.
Zajmij się nimi.
Czego się napijesz?
„Biały szpon” brzmi nieźle.
Niech będzie. Dla pani woda.
Jak szczyny po arbuzie.
Ketel martini z lodem,
czysty Macallan 18, a ty?
Nic. Muszę zachować czujność na wypadek ataku.
Doceniam, jak nas chronisz,
ale jako przyjaciel proszę, odpuść na jeden wieczór.
Czym się trujesz?
- Long Island Iced Tea. - Wjeżdżają shoty.
Nie dla ciebie. Do dzieła.
Są mocne, prawie jak kopniak w twarz.
Carmen, Johnny, wasze zdrowie!
Dziękujemy.
Za przyszłość. Karii!
Karii!
Jesteście w bardzo trudnej sytuacji.
Jeden fałszywy ruch i możecie zginąć.
A może już popełniliście błąd?
DUNGEONS & DOJO
Panowie,
przed wami Metallicus,
który gra najbardziej zuchwałą melodię, jaką słyszeliście.
Melodia ta przenika i oszałamia wasze umysły.
Dosłownie łby wam wybuchają.
Rzucacie K12 na obrażenia psychiczne.
Obrażenia psychiczne.
- Zginąłem. - Ja też. Jesteś najgorszym mistrzem gry.
Odwołaj to.
Może i tak, ale jestem mistrzem dojo.
Zakładam, że to dostawa pizzy.
Ale nie tolerujecie glutenu, więc…
Bert! Co tam, stary?
Grasz w D&D?
Oni… właśnie wychodzą.
Nooby szły już w stronę światła, a teraz czmychają pod osłoną nocy.
Kły Miyagiego?
Jejku, to pułapka.
Zrobiłeś mnie jak Ackbara.
- E tu, Berte? Wiemy, że Kreese cię nie pobił.
Według moich zeznań w sądzie zrobił to.
Przeczytajcie zapis.
Okłamałeś sąd i mojego tatę.
Nam nie wciśniesz kitu.
Pozwolicie jej… Wszyscy wchodzicie.
Odważnik złamał się w pół.
Nie odkryłbym twojego oszustwa, gdyby nie ten kosz marchewek.
Skoro odważniki były sztuczne,
to oszukiwałeś sam siebie
zamiast wieśniaków?
To nie był mój najsprytniejszy plan.
Stare dzieje. Byliśmy zupełnie inni.
Niesamowite,
jak bardzo się zmieniliśmy.
Wszystko się ułożyło.
Jesteśmy gotowi na dolewkę. Pójdę po kolejkę.
- Zajmę się tym. - Nie, ja przyniosę.
Chyba parkiet mnie wzywa.
Mnie też.
Do boju, dziewczyno.
Idziesz?
Za chwilę.
Winszuję tobie i żonie.
Nie jesteśmy małżeństwem.
Jest wyjątkowa.
To prawda.
Jak się masz?
Szczerze?
Sam nie wiem.
Całe życie prześladował mnie głupi kopniak.
Gdybym mógł cofnąć się w czasie, naprawić ten błąd,
zrobić unik, zblokować…
Naprawiłbym swoje życie.
Ale nie chodziło o kopniak.
Wystarczyło przestać rozdrapywać rany.
Zacząć doceniać to, co mam.
Też tak miałem.
Obaj popełniliśmy błędy.
Czuliśmy winę za wyrządzone krzywdy.
Teraz masz przyjaciół.
Rodzinę.
Dzieci.
Zawsze tego chciałem.
Nie masz kobiety na Okinawie?
Żadna nie czeka.
Wieczny kawaler.
Ale jest pewna kobieta.
Wyjątkowa.
Ruchy.
Dobra, wystarczy.
Uwaga.
Ukłon.
Koniec zajęć.
Zaczekaj, Nichols.
Zostań na trochę.
O co chodzi?
To twój wróg.
Zniszcz go.
To kamień.
Połamię rękę.
Do turnieju się zagoi.
To przesada.
Idę do domu.
Pójdziesz sobie,
gdy skończymy zajęcia.
Za słabo.
Żeby go zniszczyć, musisz użyć całej siły.
Czy ty w ogóle próbujesz?
Coś cię powstrzymuje.
Nie dam rady.
Ten chłopak?
Zgrywasz silną, a wewnątrz jesteś miękka.
Nieprawda!
- Uczucia cię osłabiły. - Nie!
Bardziej zależy ci na chłopaku niż na dojo!
Zerwałam z nim przez to dojo, suko!
To musiała być trudna decyzja.
Ale słuszna.
Obyś nie zbaczała z drogi.
Zajęcia skończone.
No dobra.
Spróbujmy jeszcze raz.
Co się wtedy stało? Kto cię pobił?
Bert, jakie to uczucie?
Patrz na mnie.
Dźgnąć kumpla między łopatki
i gapić się, jak sączy się krew?
Skończ z tym!
Dosyć gierek.
Mój tata wiele wycierpiał przez ciebie i Silvera.
Inni też będą cierpieć,
jeśli nic nie zrobisz.
Ale jeśli powiem, co się stało,
on się dowie. Nie mogę.
To nie takie proste.
Chwila.
Pracuję nad kampanią D&D.
- Nie mamy na to czasu. - Zaczekaj.
Jak przebiega kampania?
Dawno temu żył sobie
krasnoludzki mnich.
Należał do najbardziej kozackiej gildii w krainie.
Został wygnany na jakiś czas. Gówniana poprawność polityczna.
Gdy już odbył swoją pokutę,
powrócił.
Ale okazało się, że w gildii zmienił się przywódca.
Mnichowi odmówiono powrotu.
Dosyć bezceremonialnie.
Co zrobił mnich? Zawarł pakt
ze srebrnowłosym królem,
który to przejął władzę.
Wcześnie rano, zanim przybyli wojownicy,
król powalił mnicha.
Okładał go raz za razem.
Później razem oskarżyli o napaść przywódcę.
Zakuto go w kajdany,
a srebrnowłosy król przejął gildię.
A ty…
Krasnoludzki mnich został przyjęty do gildii?
Tak, z przywilejami.
Owszem, z przywilejami.
Czemu nie powiesz wszystkim, co się stało?
- Nie chce stracić przywilejów. - Nie.
Ja… Mnich zrezygnowałby ze wszystkiego, gdyby mógł.
Ale siwowłosy król
omal nie zabił mnicha.
Mógł go zabić.
Po co? Żeby przejąć władzę.
Mnich boi się, do czego jest zdolny król, żeby ją zachować.
Myślę, że mnich…
chciał tylko wrócić do gildii,
bo myślał, że może być…
dumnym i szlachetnym wojownikiem.
Jak ty, Jastrząb, Samantha i cała reszta.
Ale nie jest dumny ani szlachetny.
I nie jest wojownikiem.
Tylko go zgrywa całymi dniami.
Mnich się boi.
Nie potrafię.
Przepraszam.
Dzięki, nic tu po nas.
Sam…
Do bani, że nic nie wskóraliśmy.
Wiele rzeczy jest do bani.
Przepraszam za wczoraj.
Dopiero co poznałem tę dziewczynę…
Nie musisz przepraszać.
Zerwaliśmy, możesz robić, co chcesz.
Myślałem, że się wkurzyłaś.
Próbuję to zrozumieć, Sam.
Chciałaś rzucić karate i się przyjaźnić.
W porządku.
Ale teraz bierzesz udział w mistrzostwach świata
i nie podoba ci się, gdy spotykam się z kimś innym.
Tego lata chciałam, żeby wszystko wróciło do normy.
Ale wszystko opierało się na kłamstwie.
Gdyby wyszło, że turniej był ustawiony,
tata nie musiałby zamykać Miyagi-Do.
Nie myślałabym o odejściu i nie musiałabym…
- Nie musielibyśmy… - Tak.
To wina Tory.
Posłuchaj.
Wiem, że jej nienawidzisz.
Masz wiele powodów.
Ale nie wiesz, jak jest w Cobra Kai.
Ja wiem.
Musiało być jej bardzo ciężko się przyznać.
Powinna powiedzieć wcześniej? Pewnie.
Ale…
ważne, że w ogóle to zrobiła.
A teraz…
sama zdecyduj, co z tym zrobisz.
Pogadaliście sobie?
Tak, Chozen to spoko koleś.
Mało powiedziane.
Szkoda, że nie ma dziewczyny.
Tak. Szkoda, że ta Kokomo mieszka milion kilometrów stąd.
Mówisz o Kumiko?
Tak. Znasz ją?
To dawna przyjaciółka.
Chozen rozpływał się, mówiąc o niej.
Dość gadania. Jesteś mój.
Muszę lecieć.
Daniel-san.
Ten tu przełamie sześć bloków lodu.
Jedno uderzenie!
Sam pokaż.
Na pewno nie mają tu wielkich płyt lodu.
Co to za bar?
Johnny coś mi wygadał.
O Kumiko.
Miałem nadzieję, że nic nie powie.
Wiem, ile dla ciebie znaczy.
Nie chciałem cię wprawiać w zakłopotanie.
Nie wiedziałem, że coś do niej czujesz.
Gdy Kumiko i ja byliśmy dziećmi,
bawiliśmy się w ruinach zamku króla Shō Hashi.
Ukrywałem się, ale zawsze mnie znajdowała.
Po tym, jak się zhańbiłem…
Chciałem ukryć się przed wszystkimi.
Ale Kumiko znów mnie znalazła.
Jej dobroć przywróciła mi wolę życia.
Jest wyjątkowa.
- Wie, co czujesz? - Nie!
Nie.
Jak ją potraktowałem,
co jej zrobiłem…
To niewybaczalne.
Nie możesz się karać.
Zrobiłeś wszystko, by odkupić winy.
Kumiko o tym wie.
To dzięki niej tu jesteś.
Ona cię odnalazła.
Może pora, byś o nią zawalczył.
Dziękuję, Daniel-san.
Proszę, przyjacielu.
Chodźmy potańczyć.
Na Okinawie byłeś duszą towarzystwa.
Jazda.
Patrzcie, kto wpadł!
Co tutaj robisz?
- Szlag. - Z nami nie chciałeś wyjść?
Faktycznie umówiłeś się z laską. Jak się masz?
Nessa?
Z moją siostrą?
Wiem, że bywasz porywczy. Zamierzałem…
Co ty wyprawiasz?
Stać cię na więcej. Przynosisz wstyd rodzinie.
O Boże, co za bzdury.
Przestańcie! Natychmiast!
Cały Louie.
- Zabieraj swojego facia! - Próbuję!
Limuzyna, drinki i kłopoty.
Przestańcie!
- To koszula za dwie stówy! - O Boże.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Tu Chozen.
Jak się masz?
Z Danielem-san dobrze się układa,
ale dzwonię, bo…
po powrocie chciałbym się z tobą spotkać, Kumiko.
- Bardzo bym chciał. - Chozen!
- Znajdziemy inny klub. Jedziesz? - Chwileczkę.
Chodź.
Muszę kończyć.
Mam ważną misję.
Cieszę się, że tu jestem, Kumiko.
Ale popełniłem jeden błąd.
Powinienem był cię tu zabrać.
To cześć.
Chodźcie.
Imprezka!
O rety.
Mnie chyba wystarczy.
Też już bym się położyła.
Ale ty się zabaw.
Na pewno?
Jasne, weźmiemy Ubera.
Ale tylko Ubera Black.
Zwykłe bywają szemrane.
Dobra, tylko uważaj na siebie.
Oczywiście.
- Poliżecie się później! - Na razie.
Teraz balanga!
Jazda!
- Baw się dobrze. - Rany.
- Chodźmy. - Tak.
Co tu robisz?
Ja…
O Boże. Co się stało?
Nie udawaj przejętej.
Nie chciałam przychodzić.
Ale jeśli masz problemy z Cobra Kai,
chętnie cię wysłucham.
Pragnęłam wygrać ten turniej.
Gdy po walce dostałam puchar…
to była najlepsza chwila w moim życiu.
Potem zobaczyłam Silvera i sędziego.
Ścięło mnie z nóg.
Poczułam się jak oszustka.
Chciałam odegrać się na Silverze.
Poszłam do Kreese’a, ale też karmił mnie kłamstwami.
A teraz moje życie to piekło.
Nie wiedziałam.
Ale skoro już wiem…
Możemy sobie pomóc.
Rozmawiałam ze Stingrayem.
Przyznał się, że to Silver go pobił.
- Boi się iść na policję. - Wiedziałam, że był w to zamieszany.
Nie sądziłam, że sam to zrobił.
Niestety nie mamy dowodu.
To było w starym dojo. Może znajdziemy dowód.
Proszę.
- Ty to potrafisz ugościć. - Oczywiście.
Ty i twój zespół spisujecie się na medal.
Możesz tu zostać, jak długo chcesz.
Dobiłaś dziś Nichols.
Młodsi uczniowie mają większy potencjał.
Mniej do oduczenia.
Chociażby Lee.
Myślisz, że Devon Lee ma szansę wygrać Sekai Taikai?
Jest zielona.
Młodość nie jest minusem.
To największa siła.
Młodość.
Tylko jej nie da się kupić.
Ale to bez znaczenia.
Bo jeśli nam się uda,
Cobra Kai będzie trwać wiecznie.
A jeśli twoi wrogowie zdołają zniweczyć to marzenie?
Nie pozwolę na to.
Trzy, cztery!
Przepraszam za tę akcję.
- Muszę chronić siostrę. - Nie, to ja przepraszam.
Mogłem ci powiedzieć.
Wstaję i wracam go gry
Wykorzystałem dane szanse
- Wybacz, bardzo ją lubię. - Szanuję to, jeśli ty szanujesz ją.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
…przetrwać chcę
To spojrzenie tygrysa
Adrenalina w walce
Stawiam czoło rywalowi
Jak ostatni ocalały
Poluje nocą na ofiarę
Patrzy na nas spojrzeniem…
Kiedy dojedziemy? To trwa wieki.
Powinniśmy już tam być.
Widziałeś, dokąd odjechała limuzyna? Zaparkowałem tutaj.
Chwila. Jeśli on nie prowadzi, to kto?
Przepraszam!
Chyba źle jedziesz!
Kierowca chyba zamknął drzwi.
Silver.
Próbowałem już!
Napisy: Krzysztof Kowalczyk