‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(อดีตกาล ณ มหาสมุทรต่างถิ่นห่างไกล ‎กะลาสีไล่ล่าฉลามเจเบิลยักษ์))
‎(เรืออับปางบ่อยครั้ง ‎ในยุคที่การเดินเรือแสนอันตราย)
‎(เรือเหล่านั้นได้ชื่อว่าผ่าน ‎ "การเดินทางเลวร้าย")
‎(เส้นทางมรสุม)
‎ธานาพอด ด้านตรงข้ามกับลม!
‎ฉันเชื่อว่านี่เป็นวิธีเดียวที่ยุติธรรม
‎มาเร็ว เซิร์ท
‎หยิบเลย
‎อย่าเพิ่งไปไหน
‎ขอบใจ คุณเมลิส
‎ขอบใจ เซอร์วาล
‎เมื่อเราเลือกผู้นำแล้ว
‎ฉันจะเลือกคนที่จะไป
‎ก็ได้
‎พวกนายไม่ต้องลงไม้ลงมือกับฉันอีก
‎ฉันจะไปแต่โดยดี
‎ฉันจะมารายงานสิ่งที่เห็น
‎ใช่
‎อย่างนั้นแหละ
‎โชคดีนะ
‎โชคดีกับผีสิ
‎เกาะเฟเด้น
‎ว่าไงนะ
‎พาข้าไป
‎ข้ากินเนื้อ
‎- พระเจ้า ‎- ข้ากินเนื้อ
‎แน่นอน
‎แต่ก่อนอื่น นายกับฉันต้องตกลงกันเรื่องหนึ่ง
‎ที่สำคัญที่สุดคือฉันคือช่างคนเดียวบนเรือลำนี้
‎ตัวฉัน นายห้ามแตะต้อง
‎ห้ามกิน
‎เข้าใจไหม
‎ดี
‎ทีนี้ มีอีกอย่างที่นายมี
‎ซึ่งฉันจะขอ
‎หวัดดี
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ทอร์ริน
‎ฉันเจรจาด้วยสิ่งนี้
‎ทีนี้นายต้องมากับฉัน
‎ฟังให้ดี ฉันไม่มีอารมณ์จะพูดซ้ำ
‎- สิ่งนั้นพูดได้ ‎- นายคุยกับเจ้าปูยักษ์เหรอ
‎ซึ่งฉันไม่ใจเย็นพอจะอธิบาย ‎นอกเหนือจากบอกว่ามันอยากให้เรา
‎พามันไปเกาะที่ใกล้ที่สุด
‎เราเห็นแล้วว่าสัตว์ร้ายตัวนี้ทำตามใจชอบ
‎นายอยากให้เราเชื่อว่านายจะต่อต้านมันเหรอ
‎ที่จริง เราพามันไปส่ง ‎เพราะหวังว่ามันจะไว้ชีวิตเรา
‎แต่เราไม่มีอาหารพอป้อนมัน ‎และมันก็อยากลิ้มรส...
‎งั้นเขาเป็นไง เขาก็ใช้ไม่ได้ครึ่งตัวอยู่แล้ว
‎จริง ดูป่วย
‎ครึ่งเดียวของเขายังคึกคักมากกว่าคนอื่น
‎ที่จ้องจับผิดพี่ชายฉันซะอีก
‎พอแล้ว!
‎เราตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายด้วยกัน
‎ซึ่งพาเรากลับสู่จุดเริ่มต้น
‎- เหรอ ‎- แต่ ชอนเทรอะ นายพูดถูก
‎เราพบว่าตัวเราเผชิญหน้ากับ ‎การตัดสินใจที่โหดร้าย
‎เว้นแต่ว่า
‎เราตัดสินใจกันไปแล้ว
‎นั่นแหละ
‎เคี้ยวให้ละเอียดนะ
‎เกาะเฟเด้น
‎มันอยากให้เราพาไปที่นั่น
‎ขนาดมีกระแสลมหนุน ‎ เรายังต้องใช้เวลาอีกวันครึ่ง
‎และการส่งธานาพอดขึ้นฝั่ง
‎ก็หมายถึงปล่อยมันไปกิน ‎พลเมืองบนเกาะเฟเด้นที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่
‎ฟังดูดีนะ
‎เคยเจอมาแล้ว ชาวเกาะไม่เป็นมิตรกับคนนอก
‎ฉันเคยเจอ
‎สองครั้ง
‎แต่ฉันขอเสนออีกหนทาง
‎หมู่เกาะไร้ชื่อที่อยู่ไกลออกไปเหล่านี้ถูกทิ้งร้าง
‎เราพาปีศาจตัวนี้ไปที่นั่นได้โดยที่มันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
‎วิธีนี้เป็นโอกาสไว้ชีวิตผู้บริสุทธิ์นับไม่ถ้วน
‎ได้ เราจะลงคะแนนเสียงตัดสิน
‎ทุกคนจะมีเสียงเท่ากัน
‎เป็นการโหวตแบบลับๆ ‎ไม่มีใครรู้ตัวเลือกของคนอื่น
‎แต่ละคนแยกย้ายกันเขียนและพับกระดาษนี้
‎แล้วส่งคืนให้ฉัน
‎วงกลมบอกว่าตกลง ‎ที่จะแล่นเรือขึ้นฝั่งบนเกาะร้าง
‎แม้ว่าจะเสี่ยงภัย
‎และกากบาทคือเลือกล่องเรือ ‎ระยะสั้นกว่าไปที่เกาะเฟเด้น
‎กากบาทแปลว่าเราจะทำตามสิ่งที่เจ้าตัวนั้นขอ
‎ให้จิตสำนึกนำทางเรา
‎ฉันจะเริ่มด้วยคำสารภาพ
‎มุมที่พับตรงนี้ และมุมเบี้ยวบางแผ่น
‎เป็นเครื่องหมายที่ฉันจงใจทำ ‎ไว้บนใบลงคะแนนโดยไม่มีใครรู้
‎หลังจากบรรจงยื่นใบลงคะแนน ‎ให้แต่ละคน ก็เป็นหน้าที่ฉัน
‎ที่จะเปิดเผยว่าฉันพบตัว ‎คนขี้ขลาดในหมู่พวกเราแล้ว
‎- เขาพูดว่าไงนะ ‎- มีคนขี้ขลาด
‎คนขี้ขลาดที่ยินดีทรยศคนแปลกหน้า
‎ถ้าเพื่อให้ตนเองรอด
‎คนขี้ขลาดสองคนที่โหวตให้เรา ‎ผลักภาระเลวร้ายนี้
‎ไปยังชายหญิงและเด็ก ‎ผู้ป้องกันตัวเองไม่ได้บนเกาะเฟเด้น
‎- คุณเมลิส ช่วยขยับไปทางขวานายหน่อย ‎- ว่าไงนะ
‎- เขาบอก "ขยับไปทางขวานาย" ‎- โอเค
‎ดีมาก ขอบใจ
‎เรียบร้อย ไม่ค่อยน่าดูแต่ก็จำเป็น
‎ในที่สุดพวกเราก็เป็นเอกภาพ ‎ทั้งจิตวิญญาณ เป้าหมายและจุดประสงค์
‎คุณซูพริน ช่วยเปลี่ยนเส้นทางด้วย
‎เพิ่มอาหารให้แล้ว ‎ขอเวลาเพิ่มสองเท่าด้วยละกัน
‎หวังว่านะ
‎เดี๋ยวนะ ขอร้อง
‎พวกเขาบังคับฉัน
‎ทอร์ริน
‎เรียกฉันเหรอ
‎เกาะเฟเด้น
‎ใช่
‎ช่วยอดทนหน่อย เรากำลังไป...
‎หิว
‎แน่นอน
‎มีหลายชีวิตให้เลี้ยงดู
‎ต้อง รีบ กิน
‎เรา ต้อง กิน
‎เกาะเฟเด้นอยู่นั่นไง
‎ใกล้นิดเดียว
‎ฉันยินดีจะมองว่าการพยายามคิดฆ่าฉัน
‎เป็นการแสดงจิตใจต่ำทราม
‎แต่ฝันร้ายนี้ใกล้จบแล้ว
‎สาบานได้
‎แล้วพรุ่งนี้ล่ะครับ ถ้าเพื่อนข้างล่างเกิด...
‎รักษาทิศทางเรือไว้
‎และปลุกฉันด้วยเมื่อถึงเวลา
‎อะไรนะ
‎ฉันไม่ยอมร่วมมือน่ะ
‎ซึ่งฉันขอขอบใจ
‎เพื่อเห็นแก่ความยุติธรรม
‎ก่อนหน้านี้ฉันโกหก
‎ที่จริงฉันไม่ได้ทำเครื่องหมายบนบัตรหรอก
‎ฉันไม่ต้องทำเลย
‎ทุกคนกากบาท
‎เรามาถึงแล้ว
‎ออกมาสิ
‎เกาะเฟเด้น
‎ใช่
‎อย่างที่รู้
‎ฉลามเจเบิลไม่ค่อยมีอะไรให้กินมากนัก
‎เนื้อมัน
‎มีแต่ไขมัน
‎ส่วนหนังของมัน
‎ก็หยาบมากจนทำเสื้อผ้าไม่ได้
‎แต่ที่มันมีเหลือเฟือ
‎คือน้ำมัน
‎เปลือก ป้องกัน
‎ไม่ใช่สำหรับแก
‎คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย