‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎[ดนตรียิ่งใหญ่]
‎(สร้างจากผลงานเกมชุด ‎ไดนาสตี้วอริเออร์)
‎(ไดนาสตี้วอริเออร์ได้รับลิขสิทธิ์ ‎จากโคเอเทคโม)
‎(สร้างจากผลงานเกมชุดของโคเอเทคโม ‎ที่พัฒนาโดยทีมโอเมกาฟอร์ซ)
‎[ผู้บรรยายหญิง] ‎ในแผ่นดินจีนกว้างใหญ่
‎ตำนานแห่งนักรบยอดฝีมือ ‎ปรากฏอยู่ทั่วไป
‎พวกเขาเป็นยอดฝีมือ ‎ผู้เชี่ยวชาญวิทยายุทธ์
‎ที่ได้รับพลัง จากพิภพและสวรรค์
‎พวกเขาจะแข็งแกร่งขึ้น
‎เมื่อได้พบพาน ‎กับเหล่าพันธมิตรที่เข้มแข็ง
‎บรรดาพันธมิตรย่อมส่งเสริมศักยภาพ ‎ซึ่งกันและกัน
‎[ดนตรียิ่งใหญ่]
‎[ผู้บรรยายหญิง] ‎และรวมพลังจักรวาลไว้ภายในร่างกาย
‎นักรบแกร่งกล้าไร้เทียมทาน ‎ผู้ซึ่งได้รับพลังจากสวรรค์
‎ถูกลิขิตให้ปกครองและพิชิตโลก
‎เป็นนักรบ ที่มีชะตาชีวิตยิ่งใหญ่
‎(ราชวงศ์ผงาดและล่มสลาย)
‎(สงครามไร้จุดสิ้นสุดได้เร่งการมาถึง ‎ของความเสื่อมถอยแห่งอาณาจักรฮั่น)
‎(ความอดอยากยากเข็ญของปวงประชา ‎นำไปสู่การลุกฮือของชาวนาทั่วผืนดิน)
‎(เมื่อพวกเขาใช้กำลังต่อต้าน ‎อำนาจการปกครองของราชสำนักฮั่น)
‎(ลั่วหยาง)
‎(เพื่อปราบกองกำลังกบฏ)
‎(ราชสำนักฮั่นจึงมอบอำนาจ ‎ให้ขุนนางท้องถิ่นและกองทหารจัดการ)
‎(ช่วงเวลานี้ในประวัติศาสตร์ ‎ถือเป็นจุดก่อกำเนิดยุคแห่งวีรชน)
‎(ที่รู้จักกันในนามยุคสามก๊ก…)
‎[ดนตรีระทึก]
‎(กว่างจง)
‎[เอฟเฟกต์เสียงไฟลุกลาม]
‎[เสียงกองทัพทหารโห่ร้อง]
‎(ฮั่น)
‎[เสียงสั่งม้าให้วิ่งควบ]
‎[เสียงรบราประอาวุธ]
‎ข้าตั๋งโต๊ะ เป็นผู้นำแห่งกองทัพนี้
‎และข้าจะถอนรากถอนโคน ‎เหล่ากบฏให้ราบคาบ
‎[เสียงฟันดาบและเสียงร้องเจ็บ]
‎(ตั๋งโต๊ะ)
‎[เสียงออกแรงฟันดาบ]
‎[เสียงร้องตกใจ]
‎[เสียงร้องเจ็บปวด]
‎[เสียงกลองใหญ่ดังกังวานเป็นจังหวะ]
‎[เตียวก๊ก] ถึงกาลอวสาน
‎ฝ่ายโพกผ้าเหลืองจะเป็นใหญ่
‎จากนี้ไปโลกจะสงบ
‎และเจริญรุ่งเรือง
‎(เตียวก๊ก)
‎(ขุนพลสวรรค์)
‎[เสียงเคาะเขย่าเครื่องรางทำพิธี]
‎[เสียงร้องตวาด]
‎[เสียงตวาดและเสียงไฟลุก]
‎[เสียงโห่ร้องต่อสู้ดังแว่ว]
‎[เสียงร้องเจ็บปวด]
‎[เสียงอาวุธเฉือนแทงเนื้อ]
‎[เสียงตวาดและเสียงไฟลุก]
‎[เสียงลมพัดโหม]
‎[เสียงตวาดและเสียงไฟลุก]
‎[เสียงร้องเจ็บปวด]
‎[เสียงคำรามดุร้ายเยี่ยงสัตว์]
‎[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
‎[เสียงร้องตะโกน]
‎[เสียงร้องคำราม]
‎[เสียงทหารโห่ร้องระงม]
‎กบฏโพกผ้าเหลือง ‎ต้อนฝ่ายราชสำนักจนมุมแล้ว
‎[เสียงตั๋งโต๊ะอุทานหงุดหงิด]
‎เจ้าเตียวก๊กก็อยู่ที่นี่ ‎รีบไปจับมันกันเถอะ
‎[เล่าปี่] ได้เวลาแล้ว
‎พวกเราสามพี่น้อง
‎ไม่ได้เกิดวันเดียวกัน
‎แต่ขอตายวันเดียวกัน
‎[เสียงร้องคำรามดุร้าย]
‎[เสียงออกแรงหวดดาบ]
‎[เสียงคำรามดุร้าย]
‎[เสียงตะโกนออกแรงยื้อ]
‎[เสียงม้าร้อง]
‎[เสียงควบม้าดังใกล้เข้ามา]
‎[ดนตรียิ่งใหญ่]
‎(เล่าปี่)
‎(กวนอู)
‎(เตียวหุย)
‎[เสียงร้องออกแรงยื้อ]
‎[เล่าปี่ กวนอู และเตียวหุยพร้อมกัน] ‎ฆ่ามัน
‎[เสียงทหารโห่ร้อง]
‎[เตียวหุย] ไปจัดการพวกมัน ‎ให้พินาศราบคาบไปเลย
‎[เสียงรบราประอาวุธ]
‎[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจ]
‎[เสียงอุทานออกแรงยื้อ]
‎[เสียงทหารต้องมนตร์ร้องคำราม]
‎[เสียงเพลิงลุกไหม้]
‎[เสียงร้องเจ็บ]
‎[เสียงร้องเจ็บปวด]
‎นั่นใครกันนะ
‎[เสียงคำรามออกแรง]
‎[เสียงพื้นดินสะเทือน]
‎[เสียงร้องเจ็บปวด]
‎[เสียงกระแทก]
‎[เสียงกวนอูคำราม]
‎[เสียงร้องเจ็บปวด]
‎[เสียงพลังอาวุธเฉือนอากาศ ‎เป็นเสียงแหลมสูง]
‎[เสียงทหารร้องระงม]
‎[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจ]
‎[เสียงร้องตะโกน]
‎[เสียงง้าวเฉือน ‎พร้อมเสียงร้องเจ็บปวด]
‎[เสียงร้องเจ็บ]
‎[เสียงร้องอุทาน]
‎[เสียงศรแหวกอากาศ]
‎[เสียงเตียวก๊กอุทานเจ็บ]
‎เจ้าเป็นใครกันแน่
‎เตียวก๊ก
‎ข้าสาบานว่าจะฆ่าเจ้า
‎คืนความรุ่งเรืองสู่ฮั่น
‎[เสียงแทงและเสียงร้องเจ็บปวด]
‎[เสียงลมพัด]
‎[เสียงกวนอูคำราม]
‎[เสียงคำรามสั่งให้ม้าวิ่ง]
‎ถอย
‎[กองทหารตะโกนทวนคำสั่ง] ‎ถอย
‎[เสียงร้องลนลาน]
‎[เสียงทหารโห่ร้องฮึกเหิม]
‎[ดนตรียิ่งใหญ่]
‎[เสียงผ่อนลมหายใจ]
‎[ลิยู] ข้าคือลิยู
‎ที่ปรึกษาทางทหารท่านนายพลตั๋งโต๊ะ
‎ท่านนายพลสั่งให้ข้า
‎มาขอบคุณท่านทั้งสาม ‎ที่มาช่วยสู้ศึกในครั้งนี้
‎ไม่จำเป็น
‎นายพลตั๋งโต๊ะเป็นผู้นำทัพฮั่น
‎เป็นหน้าที่ที่เราต้องช่วยอยู่แล้ว
‎เราควรขอบคุณอย่างแน่นอน
‎ท่านทั้งสามยังหนุ่มยังแน่น ‎แต่ฝีมือเก่งกาจยิ่งนัก
‎หากจะขอทราบ ‎ชื่อเสียงเรียงนาม จะได้หรือไม่
‎รวมไปถึงยศ ของท่านทั้งสามด้วย
‎ตัวข้าคือเล่าปี่
‎ข้ากวนอู
‎ข้าเตียวหุย
‎เราทั้งสามไม่มียศหรือตำแหน่งใด
‎ตั้งใจมาสู้ ‎เพื่อช่วยแผ่นดินเท่านั้น
‎[เสียงหัวเราะ]
‎[เสียงหัวเราะพึงพอใจ]
‎[เสียงตั๋งโต๊ะแค่นเสียงในลำคอ]
‎[เสียงผ่อนลมหายใจ]
‎[ดนตรีระทึกชั่วร้าย]
‎[กวนอู] เราเสี่ยงชีวิต ‎เพื่อช่วยตั๋งโต๊ะแท้ๆ
‎แต่เขากลับหยาบคายใส่เรา
‎เขาเป็นเจ้าหน้าที่ทางการ
‎ถ้าเขาไม่ต้องการ เราก็ไปที่อื่น
‎ข้าเชื่อว่า ‎เราจะเป็นประโยชน์ที่อื่นได้แน่
‎[เสียงอุทานไม่สบอารมณ์]
‎เราตามพี่อยู่แล้ว
‎[เสียงอุทานกระตุ้นม้า]
‎[เสียงร้องกระตุ้นม้า]
‎[ดนตรียิ่งใหญ่]
‎[เอฟเฟกต์เสียงดาบฟันแหวกอากาศ]
‎(ไดนาสตี้วอริเออร์: ‎มหาสงครามขุนศึกสามก๊ก)
‎(หลังการตาย ‎ของผู้นำกลุ่มกบฏ เตียวก๊ก)
‎(ไม่นานกบฏโพกผ้าเหลืองก็ถูกกำราบ)
‎(แต่ราชสำนักฮั่น ‎ก็อยู่ในภาวะเสื่อมถอยจนเกินกว่า)
‎(จะกอบกู้สันติ ‎และความเป็นระเบียบกลับมาได้)
‎(ขณะกบฏโพกผ้าเหลืองแตกพ่าย ‎ความโกลาหลก็ดำเนินต่อไป)
‎(สุญญากาศทางอำนาจทำให้ ‎เหล่าขุนศึกในท้องถิ่นลุแก่อำนาจ)
‎(สิบขันทีเริ่มยึดอำนาจการปกครอง)
‎(ในขณะนั้นเอง ตั๋งโต๊ะก็นำกองทหาร ‎สองแสนนายจากเสเหลียง)
‎(จับจักรพรรดิน้อยของราชวงศ์ฮั่น ‎เป็นองค์ประกันได้สำเร็จ)
‎[ดนตรีหยุด]
‎(จักรพรรดิน้อยแห่งราชวงศ์ฮั่น ‎เล่าเปียน)
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎[เสียงชักดาบ]
‎[เสียงเก็บดาบคืนฝัก] ‎[ตั๋งโต๊ะ] ฟังข้าให้ดี
‎ข้าอยากจะพูด เรื่องนี้มานานแล้ว
‎ฮ่องเต้ คือผู้นำของประชาราษฎร์
‎[ตั๋งโต๊ะ] พระองค์ต้องสง่างาม
‎เห็นด้วยกับข้าหรือไม่
‎[ตั๋งโต๊ะ] มิเช่นนั้นแล้ว
‎จะทรงปกครองประเทศชาติได้อย่างไร
‎[ตั๋งโต๊ะ] เห็นด้วยกับข้าหรือไม่
‎[หัวเราะ] ‎ว่ายังไงท่านอ้อง
‎ท่านเป็นข้าราชสำนัก ‎ผู้จงรักภักดีนี่นา
‎[ตั๋งโต๊ะ] ตอบข้ามาเถิด
‎ว่าเห็นด้วยหรือไม่
‎เรื่องนี้ต้องถามด้วยหรือ
‎ท่านต้องเห็นด้วยแน่นอน ใช่ไหม
‎บังอาจยิ่งนัก เจ้าตั๋งโต๊ะ
‎[ขุนนาง 1] ฮ่องเต้องค์นี้ ‎คือโอรสฮ่องเต้องค์ก่อน
‎เจ้ากำลังก่อการกบฏนะ
‎- ข้าตายดีกว่าเชื่อฟังเจ้า ‎- จริงด้วย
‎ข้าก็เช่นกัน
‎- เอาตัวไปประหาร ‎- [ขุนนาง 1] เฮ้ย
‎[ขุนนาง 1] ตั๋งโต๊ะ ‎เจ้ามันไอ้คนทรยศ
‎เจ้าจะต้องตายอย่างอนาถ
‎- [ขุนนาง 2] ไอ้คนทรยศตั๋งโต๊ะ ‎- พวกเจ้า…
‎- [ขุนนาง 2] ไอ้คนทรยศ ‎- ก็ไม่กล้าตอบอย่างนั้นเหรอ
‎เช่นนี้เรียกว่าภักดีได้เหรอ
‎[ตั๋งโต๊ะ] ว่ายังไงเล่า
‎เห็นด้วยหรือไม่
‎เห็นด้วย
‎[ตั๋งโต๊ะส่งเสียงสงสัย]
‎- [เสียงดัง] เห็นด้วย ‎- ท่านสมุหนายกปราดเปรื่องยิ่งนัก
‎ฮ่องเต้อ่อนแอ ไม่อาจปกครองได้
‎[ลิยู] องค์ชายเล่าขำ ‎ชาญฉลาดและหมั่นเพียร
‎จากนี้องค์ชายเล่าขำจะขึ้นครอง
‎บัลลังก์
‎[เสียงเหล่าขุนนางฮือฮา]
‎[ลิยู] โดยมีสมุหนายกดูแล
‎[เสียงสะดุ้งตกใจ]
‎[เสียงร้องไห้]
‎(โจโฉ)
‎[เสียงฝนตก]
‎[เสียงดังฉ่า]
‎[เสียงเพลงบรรเลงทำนองจีน]
‎[เสียงร้องไห้ดังแว่ว]
‎[เสียงสนทนาดังแว่ว]
‎[อ้องอุ้น] ขอบคุณ ‎ที่มาร่วมยินดีกับข้า
‎ต้องขอพูดตามตรง
‎(อ้องอุ้น)
‎ราชวงศ์ฮั่น ปกครองมาสี่ร้อยปี
‎ผลสุดท้าย แม้เราจะปราบ…
‎พวกกบฏโพกผ้าเหลืองลงได้
‎แต่ตั๋งโต๊ะ กำลังชิงแผ่นดินนี้ไป
‎[เสียงร้องไห้]
‎[อ้องอุ้น] น่ารังเกียจนัก
‎เขาดูหมิ่นฮ่องเต้
‎- ไป ‎- [อ้องอุ้น] สร้างความวุ่นวายในวัง
‎ช่างน่าอับอายเหลือเกิน
‎ข้าเจ็บปวดหัวใจยิ่งนัก
‎[เสียงร้องไห้]
‎[อ้องอุ้น] ช่างน่าเวทนา ‎เรื่องนี้ ช่างน่าเวทนาจริงๆ
‎[พูดพลางสะอื้น] ‎ไม่อาจทานทนได้เลย
‎[เสียงร้องไห้]
‎[เสียงหัวเราะชอบใจ]
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎นี่ โจโฉ
‎ทุกคนกำลังไว้อาลัยให้ชาติเรา
‎[อ้องอุ้น] เหตุใดยังหัวเราะ
‎ไม่คิดว่ามันน่าขันบ้างเหรอ
‎ร้องไห้ฟูมฟายเช่นนี้
‎[โจโฉ] แล้วจะปราบ ‎ตั๋งโต๊ะได้งั้นเหรอ
‎ถ้าถามความเห็นของข้านะ
‎ผู้ชายทุกคนในที่นี้หาใช่…
‎ลูกผู้ชายไม่
‎[ขึ้นเสียง] ‎บังอาจเกินไปแล้ว
‎ไล่ข้าราชสำนักหนุ่มนี่ออกไปเสียเลย
‎[ขุนนาง] ไปเดี๋ยวนี้
‎เป็นเพียงแค่นายกอง ‎กล้าพูดจาเช่นนี้เชียวหรือ
‎ถึงแม้ตำแหน่งของข้าจะไม่สูงนัก
‎แต่ข้า ก็กล้าทำ ‎ในสิ่งที่พวกเจ้าไม่กล้า
‎- ข้าจะสังหาร ‎- นี่เจ้า เขาบ้าไปแล้ว
‎- ทหาร เอาตัวเขาออกไป ‎- ไม่ต้อง
‎ข้าออกไปเองได้
‎[เสียงหัวเราะ]
‎[โจโฉถอนใจ] ‎พวกเจ้าทำเหมือนสตรีเพศ
‎ดีแต่หลบแล้วก็ร้องไห้
‎(สี่เซี่ยน)
‎[ดนตรีทำนองจีนขบขัน]
‎[เสียงเป่าปากเรียก]
‎[ผู้ว่า] ตัดสินใจหรือยัง
‎เจ้าจะให้ หรือไม่ให้
‎[เสียงแค่นหัวเราะ]
‎[ผู้ว่า] เอาล่ะ
‎นายกองเขต แซ่เล่าผู้นี้
‎ภูมิหลังของเจ้าเป็นยังไง
‎เชื้อสายองค์ชายเล่าเส็งจากจงซาน
‎เริ่มงานที่โซจุนและสู้ศึกกบฏ ‎โพกผ้าเหลืองกว่าสามสิบครั้ง
‎ได้รับความดีความชอบ ‎และได้รับตำแหน่งเป็นผู้ว่าการเขต
‎เจ้าโจรโอหัง
‎ไม่เพียงโกหกเรื่องตำแหน่ง ยังกล้า ‎อ้างเชื้อสายราชวงศ์ด้วยงั้นเหรอ
‎ทางการมีคำสั่งให้ลงโทษ
‎ขุนนางสกปรกฉ้อฉล แบบเจ้านี่แหละ
‎[เสียงผู้ว่าร้องไห้สะอึกสะอื้น]
‎[เสียงชาวบ้านโห่ร้องเชียร์]
‎[ผู้ว่า] กล้าทำร้ายเจ้าหน้าที่ ‎ทางการงั้นเหรอ
‎[เสียงตีและเสียงร้องเจ็บ]
‎เตียวหุย
‎[เสียงผู้ว่าร้องคราง]
‎เจ้าทำอะไร
‎[กวนอู] พี่ใหญ่
‎เจ้าหน้าที่คนนี้ใส่ร้ายท่านนะ
‎ดูสิ ชาวบ้าน ‎เข้าข้างท่านกันทั้งนั้นเลย
‎[เสียงชาวบ้านเห็นพ้องด้วย]
‎ข้าเป็นเจ้าหน้าที่นะ ‎เป็นคนของทางการ
‎[ผู้ว่า] ถ้ากล้าสังหารข้า
‎พวกเจ้าได้เน่าตายในคุกแน่ ตายแน่ๆ ‎[เสียงผู้ว่าร้องคราง]
‎[เสียงคำรามและกระแทกง้าว] ‎พี่ข้าไม่สนตำแหน่งใด
‎และข้าจะไม่ยอมให้เจ้า ‎ทำพี่ข้าเสื่อมเสียชื่อเสียงแน่
‎[ชาวบ้านชายตะโกน] ‎ทหารมา
‎[เสียงชาวบ้านร้องแตกตื่น]
‎ทหารของข้า มาช่วยข้าที ช่วยข้าด้วย
‎[ดนตรีระทึก]
‎[เสียงประอาวุธ]
‎เตียวหุย อย่าฆ่าพวกเขานะ
‎[เล่าปี่] ถ้ามีใคร ‎ตายไปแม้แต่คนเดียว ข้าไม่หนีแน่
‎[เสียงคำรามออกแรง]
‎[เสียงทหารร้องเจ็บ]
‎[เสียงประอาวุธ]
‎เตียวหุย ไปเถอะ
‎[เสียงม้าร้อง]
‎กล้าตามมาหรือ
‎[เสียงกระแทก ‎และเสียงคลื่นพลังกระจายออก]
‎ไป
‎[เสียงกระแทกพลัง]
‎[เสียงพื้นแตกและเสียงระเบิด]
‎[เสียงทหารร้อง]
‎[ดนตรีหยุด]
‎[เสียงคลื่นน้ำ]
‎[เสียงม้าร้อง]
‎[ดนตรีสงบ]
‎[เตียวหุย] พี่ใหญ่ ‎เราเดินทางมาสิบกว่าวันแล้ว
‎เมื่อไหร่เราจะถึงยอดเขาผู้กล้าล่ะ
‎[เล่าปี่] ผ่านภูเขาลูกหน้าไป ‎ก็คงจะถึงแล้วล่ะ
‎[กวนอู] ขอเพียงไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับ ‎ขุนนางฉ้อฉล เราจะไปกับพี่ทุกแห่ง
‎พวกเจ้าลำบาก
‎เพราะข้าไม่อาจเป็นขุนนางในชาติที่
‎[เล่าปี่] ตั๋งโต๊ะปกครอง ‎และจับฮ่องเต้เป็นประกัน
‎[กวนอู] เสียดาย ‎ที่ช่วยตั๋งโต๊ะไว้ในตอนนั้น
‎[เล่าปี่] เราจะไปที่ยอดเขาผู้กล้า
‎เพื่อพบคนที่อยากฆ่าตั๋งโต๊ะ ‎เช่นเดียวกับพวกเรา
‎[กวนอู] ใช่แล้ว เรามาแก้ไข ‎ความผิดพลาด
‎ให้เขาพบจุดจบตามที่ควรเถิด
‎[เอฟเฟกต์เสียงไม่ชอบมาพากล]
‎[เสียงคล้ายสัตว์ดุร้าย]
‎[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
‎[กวนอู] พี่ใหญ่ดูนั่น
‎เราผ่านที่นี่มาแล้วไม่ใช่หรือไง
‎แปลกนัก
‎ป่านี้มีอะไรบางอย่าง
‎[เล่าปี่] ที่ผิดปกติ
‎[กวนอู] หมอกหนาแปลกๆ
‎ไม่รู้เลยว่าควรจะมุ่งไปทางไหน
‎[เตียวหุย] นี่คือที่แห่งใดกัน
‎[เสียงคล้ายสัตว์ป่าร้อง]
‎[เสียงลมพัดแรง]
‎[ดนตรีลึกลับ]
‎[เสียงพูดสะท้อนก้อง] ‎มีใครอยู่บ้าง
‎[กวนอู] นี่มันที่แบบไหนกัน
‎[เสียงแผ่นดินไหวและเสียงง้าวตกพื้น]
‎[เสียงคลื่นสั่นสะเทือน]
‎[เทพี] พวกเจ้าทั้งสาม ‎ถูกลิขิตให้มาที่นี่
‎เจ้าคงเป็นเล่าปี่ ‎ผู้สืบสายเลือดองค์ชายเล่าเส็ง
‎หรือก็คือเล่าเสวียนเต๋อ
‎ส่วนข้างๆ คือกวนอู ‎น้องชายคนรองของเจ้า
‎ส่วนอีกข้างย่อมเป็นเตียวหุย
‎สวรรค์ได้นำทางให้พวกเจ้า ‎เดินทางมาถึงที่นี่
‎- [เทพี] ยินดีต้อนรับ ‎- นี่คือที่ใดกัน
‎[เทพี] ผู้คนเรียกที่นี่ว่า ‎ปราสาทศาสตราวุธ
‎ข้าสร้างอาวุธแห่งตำนานที่ปรับแต่ง ‎ให้เหมาะสมกับนักรบแต่ละคน
‎[เทพี] สร้างจากหินอายุนับพันปี ‎ที่ดื่มเลือดเป็นแหล่งพลังงาน
‎ฆ่าศัตรูมากเท่าไร
‎อาวุธก็แกร่งขึ้นเท่านั้น
‎[เทพี] พวกเจ้ากำลังจะไปที่ใดกันหรือ
‎เหตุใดจึงเดินทางผ่านป่านี้
‎เราได้ข่าวสิบแปดยอดนักรบ ‎รวมเป็นพันธมิตรปราบตั๋งโต๊ะ
‎พวกเราต้องการ ‎ทำงานเพื่อช่วยเหลือแผ่นดินฮั่น
‎ตั๋งโต๊ะเหรอ
‎[เล่าปี่] เพื่อเสริมพลังอำนาจ ‎ให้กับตัวเอง
‎ตั๋งโต๊ะได้ซื้อตัวลิโป้ไปแล้ว
‎ข้าได้ยินว่าลิโป้ได้เสริมพลัง ‎จนกล้าแกร่งไร้เทียมทาน
‎ใครก็ตามที่เข้าใกล้เขา
‎จะได้รับบาดเจ็บจากพลังนั้น
‎[กวนอู] เขาได้กลายเป็น ‎นักรบผู้ไร้พ่าย
‎[เสียงหัวเราะ]
‎ลิโป้
‎อดีตเขาเป็น ‎เพียงคนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น
‎[เทพี] เขาโผล่มาเหมือนกับพวกเจ้า ‎เขามีความเย็นชา
‎ไม่ต่างจากน้ำแข็งและเหล็กกล้า
‎[เทพี] เขาฆ่าคนเหมือนแมลง ‎โดยไม่รู้สึกใดๆ
‎คนที่ถูกฆ่าไม่ทันรู้ตัว
‎พวกเขาไม่ทันได้กะพริบตาเสียด้วยซ้ำ
‎เขาสร้างความหวาดกลัว ‎ไปทั่วทุกหนทุกแห่งที่ย่างกราย
‎เหมือนสัตว์ร้ายที่มีชีวิตอยู่ ‎เพื่อการต่อสู้
‎[เสียงฟ้าร้อง]
‎[เทพี] แต่เมื่อมองจากภายนอก ‎กลับเป็นมนุษย์รูปงาม
‎(ลิโป้)
‎เป็นคนตรง โหดร้าย
‎หลังจากที่เขาได้รับง้าวกรีดนภา ‎จากที่นี่ไปแล้ว
‎เขาก็ไปทำงานกับผู้ว่าการเขตเต๊งหงวน
‎เขาหักหลังเต๊งหงวน ‎ที่กลายเป็นพ่อบุญธรรม
‎เพื่อไปทำงานกับ ตั๋งโต๊ะ
‎(เต๊ง)
‎(เต๊งหงวน)
‎[ดนตรีระทึกชั่วร้าย]
‎[เสียงกระแสไฟฟ้าวิ่ง]
‎[เสียงกระทืบเท้าและสายฟ้าฟาด]
‎[เสียงร้องดังระงม]
‎[เสียงอุทานหวั่นวิตก] ‎ตั๋งโต๊ะกำลังหลอกใช้เจ้าอยู่นะ
‎ก็เหมือนกับท่านนั่นแหละ
‎[เสียงฟันง้าว]
‎[ดนตรีหยุด]
‎[ตั๋งโต๊ะ] ลิโป้ ‎พลังเจ้าน่าทึ่งยิ่งนัก
‎เจ้าจัดการเร็ว ขณะที่เขา ‎ไม่ทันได้กะพริบตา
‎เหลือเชื่อมาก
‎[ทหาร] ยินดีกับการเลื่อนขั้น ‎ของท่านด้วย ท่านนายพลลิโป้
‎ตั๋งโต๊ะรู้วิธีใช้งานลิโป้ ‎มากกว่าเต๊งหงวน
‎เขาให้ยอดอาชาอย่างเซ็กเธาว์ ‎กองกำลังที่ดีที่สุด
‎และยังให้เกียรติซึ่งบรรดานักรบ ‎ต้องการที่สุดด้วย
‎[กวนอูแค่นหัวเราะ] ‎น่าขันสิ้นดี
‎คนทรยศเช่นนั้น เขากลับได้รับเกียรติ
‎ให้ขึ้นเป็นนายพลได้ยังไงกัน
‎ข้าอยากสู้กับเขา
‎ดูว่าเขาจะไร้เทียมทาน ‎สมคำร่ำลือกันหรือไม่
‎[กวนอู] หากได้เผชิญหน้ากัน
‎ข้าจะหยิบยื่นรสชาติ ‎แห่งความพ่ายแพ้ให้เขาเอง
‎แม่นางเคยได้ยินเรื่อง โจโฉไหม
‎[เสียงเทพีหัวเราะ]
‎จะมีใครในยุทธภพ ‎ที่ไม่เคยได้ยินเรื่องของเขาด้วยเหรอ
‎[เทพี] วันนั้นที่โจโฉมีปากเสียง ‎ในงานเลี้ยงที่บ้านพักอ้องอุ้น
‎ทำให้อ้องอุ้นได้รู้ว่าเขาตั้งใจ ‎ลอบสังหารตั๋งโต๊ะ
‎เขาจึงแอบนำตัวโจโฉ ‎ไปคุยในห้องส่วนตัวของเขา
‎[โจโฉ] ไม่ไล่ข้ากลับแล้วเหรอ
‎เหตุใดจึงให้ข้ามาที่นี่
‎[เสียงอ้องอุ้นหัวเราะ]
‎[อ้องอุ้น] เมื่อครู่มีคนอยู่มาก ‎ข้าจึงต้องแกล้ง
‎ทำเป็นโกรธเจ้า หวังว่าจะให้อภัยนะ
‎โจโฉ เจ้ามีวิธี ‎กำจัดตั๋งโต๊ะงั้นเหรอ
‎[อ้องอุ้น] ถึงแม้ข้าจะ ‎ไม่มีอำนาจมากมาย
‎แต่ข้าก็เต็มใจ ‎จะช่วยเจ้าเท่าที่ทำได้
‎ไม่ต้อง
‎ข้าวางแผนเข้าไปลอบสังหารตั๋งโต๊ะ ‎ด้วยตัวเองอยู่แล้วล่ะ
‎[โจโฉ] ขอแค่ฆ่าตั๋งโต๊ะ ‎ได้สำเร็จเนี่ย
‎ข้าก็ยินดีสละชีวิต
‎[ดนตรีอึดอัด]
‎ข้าน้อยนามว่าโจโฉ ‎มาเพื่อขอเข้าพบสมุหนายก
‎ท่านนายพลลิโป้
‎[เสียงตั๋งโต๊ะหัวเราะ]
‎ลูกเอ๋ย ชายผู้นี้ ‎เขียนรายงานได้ดีมาก
‎ทำให้พ่ออยากอ่าน ‎และชอบฟังรายงานจากเขา
‎[ตั๋งโต๊ะหัวเราะ] ‎เป็นตัวอย่างที่ดีมาก
‎ท่านชมกันเกินไป
‎ข้าแค่เขียนไปตามที่ข้าคิดเท่านั้น
‎เมื่อมีท่านอยู่ ‎ประเทศชาติย่อมสงบสุข
‎[เสียงหัวเราะชอบใจ]
‎นี่ข้าเพิ่งจะได้ม้าเหงื่อโลหิต ‎มาฝูงหนึ่งพอดี
‎ลูกพ่อ เลือกม้าตัวดีๆ ‎มาให้เขาไว้ใช้สักตัวสิ
‎ขอบคุณในน้ำใจของท่าน
‎[ตั๋งโต๊ะ] มา วันนี้พวกเรา ‎มาดื่มกันให้เต็มที่เถอะ
‎[เสียงตั๋งโต๊ะหัวเราะชอบใจ]
‎[ดนตรีอึดอัด]
‎[เสียงนกร้อง]
‎[เสียงตั๋งโต๊ะกรน]
‎[เสียงตั๋งโต๊ะอุทานละเมอ]
‎[เสียงครางในลำคอ]
‎[อ้องอุ้น] โจโฉ
‎มีดเจ็ดดาราเล่มนี้นั้น ‎ตัดเหล็กกล้าง่ายดาย
‎ข้าขอมอบมันให้กับเจ้านะ
‎[โจโฉ] ข้าโจโฉสาบานต่อสวรรค์
‎ว่าถึงแม้จะต้องตาย
‎ก็จะนำหัวตั๋งโต๊ะ ‎มามอบแก่ราชสำนักให้จงได้
‎ทั้งโลกจะได้เห็น
‎[ดนตรีอึดอัดลุ้นระทึก]
‎[เสียงผ่อนลมหายใจ]
‎เจ้าจะทำอะไร
‎นี่คือมีดเจ็ดดาราที่ตัดเหล็กได้
‎ราวกับตัดดินโคลน
‎หายากยิ่ง ข้าจึงอยาก ‎มอบมีดเล่มนี้แก่ท่าน
‎[เสียงหัวเราะชอบใจ]
‎มีสมบัติหายากเช่นนี้ ‎อยู่ด้วยงั้นหรือ
‎หายากจริงๆ ท่าน
‎หากว่ายังไม่เชื่อ ก็ทดสอบดูได้
‎[เสียงหัวเราะและออกแรงฟันมีด]
‎[เสียงเหล็กขาดออกจากกัน]
‎[เสียงอุทานทึ่ง]
‎เป็นมีดชั้นเลิศจริงๆ ‎[เสียงหัวเราะชอบใจ]
‎- พ่อบุญธรรม ‎- [ตั๋งโต๊ะ] หือ
‎[ลิโป้] ข้าเตรียมม้าไว้พร้อมแล้ว
‎ขอบพระคุณท่านมาก
‎เช่นนั้น ข้าคงขอตัวกลับก่อน
‎[ตั๋งโต๊ะ] อือ
‎[ตั๋งโต๊ะ] อือ เป็นมีดชั้นยอดจริงๆ
‎มีดเล่มนั้นถูกเตรียมมา ‎เพื่อสังหารท่าน
‎เขาไม่ได้มาเพื่อมอบมีด ‎เขามาเพื่อสังหารท่าน
‎โจโฉดูจริงใจและสงบ ‎ตอนที่มอบมีดให้ข้า
‎[ตั๋งโต๊ะ] ‎ไม่เห็นมีวี่แววให้เห็นว่า
‎เขาต้องการสังหารข้าแม้แต่นิดเดียว
‎ข้าอยากให้เขาอยู่ข้างกาย ‎ทั้งยังให้ม้าเขาด้วย
‎เหตุใดเขาจึงอยากจะฆ่าข้าเล่า
‎เชื่อข้าเถอะ
‎[ดนตรีอึดอัดตึงเครียด]
‎[ทหาร 1] ท่านโจโฉ ‎ม้าท่านพร้อมเดินทางแล้ว
‎นี่เป็นม้าที่ดีจริงๆ
‎ในความเห็นของข้า ‎โจโฉก็ดูน่าสงสัยอยู่ไม่น้อย
‎[ลิยู] ให้ท่านนายพลลิโป้ไปจับโจโฉ ‎มาสอบสวนให้ชัดแจ้งจะดีกว่า
‎ไม่ต้องห่วง
‎ถ้าหากเป็นเรื่องจริง…
‎เขาก็หนีไปไม่พ้นหรอก
‎[เสียงกระแทกง้าว]
‎ตามไป
‎[เสียงฝีเท้าทหารวิ่งดังระงม]
‎[เสียงม้าร้อง]
‎[ดนตรีเร้าใจ]
‎[ทหาร 2] อย่าให้เขาหนีไปได้ ตามไป
‎[เสียงอุทานคุมม้าและเสียงม้าร้อง]
‎[เสียงร้องจุก]
‎[เสียงตวาดคุมม้า]
‎[เสียงอุทานเจ็บ]
‎[เสียงร้องตกใจ]
‎[เสียงตวาดเร่งม้า]
‎[เสียงม้าร้อง]
‎[เสียงโจโฉตวาดเร่งม้า]
‎[เสียงม้าร้อง]
‎[เสียงอุทานเจ็บ]
‎[เสียงลิโป้หัวเราะได้ใจ]
‎[เสียงม้าร้อง]
‎[เสียงอาวุธโลหะกระทบกัน]
‎[เสียงเศษดาบแหวกเฉือนอากาศ]
‎[เสียงสายฟ้าฟาด]
‎[เสียงม้าร้อง]
‎[เสียงสายฟ้าฟาด]
‎[เสียงโจโฉร้องอุทานยื้อม้า]
‎[เสียงร้องกระตุ้นม้า]
‎[เสียงคลื่นไฟฟ้าปะทุ]
‎[เสียงระเบิดพร้อมเสียงโจโฉร้อง]
‎[ดนตรีหยุด]
‎[ดนตรีเวิ้งว้าง]
‎นั่นใช่คนหรือเปล่า
‎ข้าว่าใช่นะ
‎[เสียงนางโลมหัวเราะดังแว่ว]
‎[นางโลม] มาเถอะน่า
‎[เสียงตั๋งโต๊ะหัวเราะชอบใจ] ‎[นางโลม] ปล่อยข้านะ
‎[เสียงตั๋งโต๊ะอุทานพึงพอใจ ‎และแค่นหัวเราะ]
‎- [ลิยู] ท่านสมุหนายก ‎- [ตั๋งโต๊ะ] อะไรกันน่ะ
‎[ลิยู] ท่านขอรับ
‎- ท่านสมุหนายก ‎- [ตั๋งโต๊ะ] ช่วยข้าลุกหน่อย
‎[เสียงตั๋งโต๊ะออกแรงลุกและหัวเราะ]
‎คือว่า เรายังค้นหาศพของโจโฉ ‎ไม่พบที่ไหนเลยขอรับ
‎[เสียงถอนหายใจหงุดหงิด]
‎ข้าไม่เชื่อว่าเขาตาย ‎หากยังไม่พบศพเขา
‎ต้องหาให้เจอ
‎ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย
‎[เทพี] โจโฉถูกตั้งรางวัลนำจับ
‎เพราะว่าเขาลอบสังหารตั๋งโต๊ะ ‎ไม่สำเร็จในคราวนั้น
‎และเพราะเหตุนั้น ‎เขาจึงมีชื่อเสียงไปทั่วหล้า
‎[ทหาร] เคยเห็นเขาไหม ‎[เสียงผู้ชายร้องลนลาน]
‎[เสียงดังวุ่นวาย]
‎เคยเห็นเขาไหม
‎[เสียงบิดผ้ารีดน้ำออก]
‎(ค่าหัว)
‎[เสียงเด็กร้องไห้]
‎[ชาวบ้านชาย] ทางนี้ ไปๆ เร็ว
‎[เทพี] โจโฉนั้นยังมีชีวิตอยู่
‎แต่ถูกหักหลัง โดยชาวบ้าน ‎ที่ช่วยชีวิตเขาเอาไว้ในตอนแรก
‎พวกนั้นแจ้งทางการเพื่อรางวัล
‎เขาถูกจับกุม ‎โดยผู้ว่าการเขตชื่อตันก๋ง
‎ข้าเป็นพ่อค้า แซ่ของข้าคือฮวงปู
‎ท่านจับผิดคนแล้ว
‎(ตันก๋ง)
‎[เสียงหัวเราะ]
‎เจ้าคือโจโฉ
‎[ตันก๋ง] ทำไมข้าจะจำเจ้าไม่ได้
‎สมัยก่อน
‎ตอนข้าไปขอความช่วยเหลือ ‎จากเจ้าที่ลั่วหยาง
‎(ที่ว่าการจงมู่)
‎ข้าจำได้ดีว่าเจ้าดูหมิ่นข้าอย่างไร
‎[ตันก๋ง] วันพรุ่ง ข้าจะเป็นคน ‎เอาหัวเจ้า ไปรับรางวัล
‎เอาไปขังไว้
‎[เอฟเฟกต์เสียงลมพัด]
‎[ดนตรีเศร้าโศก]
‎[ตันก๋ง] ออกไปก่อน
‎เจ้าไม่กลัวตายจริงหรือ
‎ได้ยินว่าสมุหนายกเอ็นดูเจ้า
‎ทำไมถึงได้เลือกทำอะไรเช่นนี้
‎[เสียงแค่นหัวเราะในลำคอ]
‎ถ้าข้ารักตัวกลัวตาย
‎ข้าคงเป็นแค่ขุนนางผู้น้อยเช่นเจ้า
‎แต่ข้าไม่เป็นเช่นนั้น
‎ทุกคนรู้จักชื่อเจ้ากันหมดแล้วนี่นะ
‎ทุกคนจะจดจำเจ้า ‎ในฐานะวีรบุรุษผู้เป็นตำนาน
‎เจ้าคงพอใจแล้วสินะ
‎ก็คงไม่หรอก
‎ข้าไม่ควรคิดทำการลอบสังหาร
‎[โจโฉ] ข้าได้ปฏิญาณ ‎ปกป้องชาติจากหายนะ
‎ข้าควรรวบรวมกองทัพคนและม้า
‎เพื่อมาปราบตั๋งโต๊ะให้ราบคาบ ‎และคืนสันติสุขให้กับโลกต่างหากล่ะ
‎[โจโฉ] ข้าไม่อยากได้ชื่อว่า ‎เป็นมือลอบสังหารหรอก
‎[เสียงโจโฉแค่นหัวเราะในลำคอ]
‎ข้าไม่ต้องการ
‎รู้หรือไม่ว่า ‎ค่าหัวของเจ้ามีค่าเท่าไร
‎เป็นจำนวนที่ข้าใช้ทั้งชาติไม่หมดแน่
‎[เสียงแค่นหัวเราะ]
‎[เสียงหัวเราะร่วน]
‎[โจโฉ] งั้นก็เอาหัวข้าไปให้ตั๋งโต๊ะ ‎เพื่อเงินรางวัลสิ
‎แล้วเอาไปให้ครอบครัว ‎และทายาทของเจ้าเลยเถอะ
‎นกกระจอก จะรู้ความตั้งใจ ‎ของหงส์ได้อย่างไร
‎สั่งฆ่าข้าได้เลย
‎[เทพี] โจโฉตั้งใจจะตาย ‎เยี่ยงวีรบุรุษ
‎หากตันก๋งเปลี่ยนใจทัน ‎ก่อนที่จะสั่งประหาร
‎ท่านเป็นวีรบุรุษที่แท้
‎[ตันก๋ง] ข้านั้น ‎นับถือจิตใจท่านยิ่งนัก
‎โปรดรับการคารวะด้วย
‎[เทพี] ตันก๋งยังเต็มใจ ‎ที่จะสละตำแหน่งของเขา
‎รวมไปถึงครอบครัวเพื่อช่วยโจโฉด้วย
‎(สามเดือนต่อมา)
‎[เทพี] เวลาต่อมา พวกเขา ‎ก็พากันออกเดินทาง
‎ไปที่บ้านของแปะเฉีย ‎ซึ่งเป็นสหายรักของบิดาโจโฉนั่นเอง
‎[ดนตรียิ่งใหญ่]
‎(ลิแปะเฉีย)
‎[แปะเฉีย] สวรรค์โปรด ‎ไม่เป็นไรแล้วนะ ไม่เป็นไร
‎ตอนนี้เจ้าปลอดภัยดีแล้วล่ะนะ
‎- ต้องขอบคุณท่าน ‎- โอ้ อย่าเลย
‎ไม่ต้องเกรงใจ ‎เรื่องเล็กน้อย และนี่คือ…
‎อ๋อ นี่คือสหายรักของข้า
‎- เขามีนามว่าตันก๋ง ‎- อ้อ
‎เขาช่วยชีวิตข้าเอาไว้
‎ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ‎ข้าก็คงสิ้นชื่อไปแล้วล่ะ
‎อ๋อ
‎ข้าขอคารวะแปะเฉีย
‎สวรรค์โปรด น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง
‎ท่านตันก๋ง ขอคารวะ
‎ข้าเต็มใจช่วยน่ะ
‎สวรรค์โปรด ขอบคุณที่ท่าน ‎ช่วยดูแลโจโฉนะ
‎ตามข้ามาเถอะ ตามข้ามา
‎นี่ มาทางนี้เร็วๆ มาเลยๆ
‎มาเร็วๆ สิ มาเร็วๆ ‎[เสียงวางเครื่องไม้เครื่องมือ]
‎นี่ครอบครัวของข้าเอง
‎ลูกชายสามคนและภรรยาของพวกเขา
‎ส่วนนี่ภรรยาของข้า
‎เขาคนนี้เป็นลูกชายสหายรักข้าเอง
‎โจโฉ
‎เข้าตั้งใจเข้าไปลอบสังหารตั๋งโต๊ะ ‎ด้วยตัวเองคนเดียวเลยนะ
‎[แปะเฉีย] ตอนนี้เขามีชื่อเสียงมาก
‎ต้องถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ‎ที่เขามาเยี่ยมเยียนถึงบ้านของพวกเรา
‎[ลูกชาย 1] ท่านพ่อ
‎มีแขกมาเยือน
‎- [แปะเฉีย] ไปเอาเหล้าที่ดีที่สุดมา ‎- เหล้า…
‎หมดแล้วท่านพ่อ
‎ท่านทั้งสอง
‎ข้าจะให้ภรรยาเตรียมอาหารก่อนนะ ‎ส่วนข้าจะออกไปหาเหล้ามาให้
‎รับรองท่านต้องได้ดื่มเหล้า ‎ที่ดีที่สุด อย่าได้กังวลไป
‎[แปะเฉีย] เดินทางมาไกลคงล้ามากแล้ว
‎นี่ลูก พาเขาไปที่ห้องนอนแขก
‎ตามเขาไปและพักผ่อนเถอะ ตามสบายเลยนะ
‎[แปะเฉีย] นี่ๆ เอ้า ‎ฆ่าหมูสองตัวนี้ซะ ให้มันเรียบร้อย
‎[เสียงลับมีดดังต่อเนื่อง]
‎[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
‎[เสียงเอฟเฟกต์ตัดสลับภาพต่อเนื่อง]
‎[เสียงโลหะเสียดสีดังแหลมสูง]
‎[เสียงร้องเจ็บปวดทรมาน]
‎โจโฉ เป็นอะไรไป
‎ข้าได้ยินเสียงลับมีด
‎[เสียงหายใจหอบ]
‎[ลูกชาย 1] โชคไม่ดีเลย ‎มีตัวซวยอยู่สอง
‎อย่าเสียเวลา ไปเอาเชือกมาให้ข้า
‎นี่ๆ เดี๋ยวเรา ‎จะเข้าไปเงียบๆ อย่าส่งเสียงล่ะ
‎ลงมือแบบทีเดียวตายจะดีที่สุด
‎มาสิ เข้าไปเงียบๆ นะรู้ไหม ‎อย่าส่งเสียงล่ะ
‎- จะฆ่าจริงๆ ใช่ไหม ‎- ลงมือแบบทีเดียวเลย
‎แปะเฉียไม่ใช่ญาติท่าน ‎ทำไมต้องเสี่ยงชีวิตช่วยเราด้วย
‎การไปซื้อเหล้าเป็นข้ออ้าง ‎เพื่อไปแจ้งกับทางการ
‎แล้วเขาก็ให้ทางครอบครัว ‎ฆ่าเราตอนที่เราหลับสนิท
‎แล้วเราควรทำยังไงดี
‎ฝ่าออกไปเลย
‎ไม่รอพวกนั้นมาฆ่าแน่
‎[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
‎[ลูกชาย 1] เบาเสียงหน่อย ‎เดี๋ยวก็ได้ตื่นกันหมดหรอก
‎เจ้าเฝ้าประตูไว้ ‎[เสียงลงกลอนประตู]
‎[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
‎[เสียงลูกชาย 2 อุทานสะดุ้ง]
‎[พูดติดอ่างน้ำเสียงวิตก] ‎เจ้าจะทำอะไรน่ะ
‎[เสียงลูกชาย 2 อุทานกลัว]
‎[เสียงฟันดาบและเสียงร้อง]
‎[ดนตรีหยุด]
‎ช้าก่อน
‎[เสียงหมูร้อง]
‎[ตันก๋ง] ดูนั่น
‎[ตันก๋ง] เราฆ่าคนบริสุทธิ์ไป
‎ไปเอาเชือกมามัดหมูไป ข้าลับมีดรอ
‎นี่ แล้วก็ค่อยเข้าไปเงียบๆ
‎อย่าทำให้ตื่นล่ะ
‎[เสียงประตูกระแทกปิด]
‎[พูดติดอ่างน้ำเสียงวิตก] ‎เจ้าจะทำอะไรน่ะ
‎[เสียงตันก๋งหายใจแรง] ‎ไปกันเถอะ
‎หยุดๆ ‎[เสียงม้าร้อง]
‎เอ๊ะ ทำไมกลับเร็วนักล่ะ ‎ทำไมไม่อยู่รอข้าก่อนล่ะหา
‎ท่านแปะเฉีย
‎เรามันคนบาป ‎ไม่ควรอยู่ในบ้านของท่านนาน
‎- เราควรไปกันต่อ ‎- ช้าก่อนๆ
‎อย่าเพิ่งไปเลย อยู่ก่อนเถอะ
‎[แปะเฉีย] เจ้าดูสิ ‎ข้าซื้อเหล้ามาแล้วนะ
‎มาดื่มด้วยกันก่อน พรุ่งนี้ค่อยไป
‎กลับไปกับข้าก่อน
‎ถ้าข้าดูแลเจ้าไม่ดี ‎จะมีหน้าไปเจอพ่อเจ้าได้ยังไงกัน
‎[ขึ้นเสียง] ‎ท่านแปะเฉีย…
‎[เสียงโจโฉสูดหายใจลึก]
‎[น้ำเสียงกล้ำกลืน] ‎มิตรในยามลำบากคือมิตรแท้
‎- ข้าผิดต่อท่าน ‎- หา
‎- ข้าสังหารครอบครัวของท่าน ‎- หา
‎[เสียงร้องตกใจ]
‎[เสียงสั่น] ‎อะไร เจ้า…
‎เจ้าว่าอะไรนะ
‎[เสียงแปะเฉียหายใจเฮือก]
‎ข้าขอโทษ
‎[เสียงแปะเฉียอุทานน้ำเสียงสับสน]
‎[เสียงมีดแทง ‎ตามด้วยเสียงแปะเฉียร้อง]
‎[เสียงแปะเฉียอุทานเจ็บปวด ‎ด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง]
‎[เสียงนกร้อง]
‎[ดนตรีเศร้า]
‎[ตันก๋ง] เจ้าไปฆ่าเขาทำไม ‎ก็มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด
‎[โจโฉ] ถ้าไม่ฆ่าเขา
‎เขาก็ต้องรวบรวมคนมาแก้แค้นแน่นอน
‎ข้ามีเป้าหมายหนึ่งเดียว
‎คือรวมทัพปราบตั๋งโต๊ะ
‎ไม่มีทางเลือกอื่น
‎ข้ายอมทรยศทุกคนบนโลก
‎ดีกว่าให้มีคนมาทรยศข้า
‎ตลอดทั้งชีวิตข้าไม่ได้ติดค้างใคร ‎นอกจากแปะเฉีย
‎หากข้าช่วยชาติ ‎และราชวงศ์ฮั่นไว้ไม่ได้
‎ก็ไว้ค่อยตามมาแก้แค้นในนรกก็แล้วกัน
‎[ตันก๋ง] ช้าก่อน
‎จะทิ้งศพเขาในป่าเหรอ
‎ฝังเขาอย่างถูกต้องเถอะ
‎ไม่เช่นนั้น ผู้คนจะชิงชังท่าน
‎ประเพณีต่อคนตาย
‎มีไว้เพื่อให้คนที่อยู่รู้สึกดีขึ้น
‎ข้ายอมโดนชิงชัง ‎ดีกว่าต้องเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก
‎เราปฏิญาณช่วยชาติไว้แล้ว
‎ไม่สามารถผัดผ่อน ‎เพื่อทำเรื่องส่วนตัว
‎ในเมื่อข้าแก้ไข ‎ความผิดครั้งนี้ไม่ได้แล้ว
‎ข้าก็ขอน้อมรับมัน
‎ปล่อยให้มันผิด
‎ไปจนตลอดเถอะ
‎[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
‎[เสียงปาดมีด]
‎[เสียงนกกระพือปีก]
‎น่าสมเพช
‎จะฆ่าข้าแล้วเหตุใดยังลังเล
‎[โจโฉ] เพื่อช่วยเหลือชาติ ‎ให้รอดพ้นจาก
‎กลียุคเช่นที่เป็นในตอนนี้ ‎ไม่ควรปล่อยให้อารมณ์เป็นใหญ่
‎ต้องใช้ความมุ่งมั่นตั้งใจ
‎ข้ารู้ว่า ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
‎ข้าคงจะหาสหายดีๆ ยากเต็มที
‎แต่ข้าไม่กลัวความโดดเดี่ยว
‎ข้าเชื่อมั่น ‎ว่าสวรรค์จะส่งสหายมาให้ข้าอีก
‎[เสียงลมพัด]
‎[ดนตรีสงบ]
‎ครั้งแรกที่ข้าเห็นเขา ‎ข้ารู้ทันทีว่าเขามีสิ่งพิเศษ
‎พลังไร้เทียมทานของเขาโดดเด่น ‎เป็นขุมพลังไร้ก้นบึ้ง
‎[เทพี] ที่แกร่งกล้าขนาดที่ว่า ‎สามารถกลืนกินโลกเข้าไปได้ทั้งใบ
‎ทั้งยังมีความกล้าหาญ และมีสติปัญญา ‎ที่เหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไปด้วย
‎[เทพี] ดาบนายพลได้ออกจากฝักแล้ว
‎มันรอคอยเจ้ามานานกว่าร้อยปี
‎เจ้าถูกเลือกโดยสวรรค์เพื่อให้ ‎มากอบกู้ประเทศชาติ
‎ชะตาลิขิตให้เจ้าเป็นใหญ่ในแผ่นดิน
‎ท่านพูดถึงดาบนายพล ‎ที่สามารถกู้โลกได้งั้นเหรอ
‎[เทพี] ถูกต้อง
‎เขาได้เอาดาบนายพลไปแล้ว
‎และกำลังทำการรวบรวม ‎กองทัพคนและม้าอยู่
‎(เมืองตันลิว)
‎[โจโฉ] ท่านพ่อ
‎หากจะขายที่ดิน ‎และบ้านทั้งหมดได้หรือไม่
‎ข้าอยากสร้างกองทัพ ‎รวบรวมกำลังคนและม้า
‎เพื่อปราบตั๋งโต๊ะ
‎แม้ว่าเราจะขายทรัพย์สินทั้งหมด ‎ก็เกรงว่าจะไม่พอนะ
‎[เสียงพ่นลมหายใจขำ]
‎[โจโฉ] พอสิ
‎ข้าจะฆ่าตั๋งโต๊ะ ‎ด้วยความกล้าหาญภักดี
‎นั่นยิ่งกว่าพออีก
‎ข้าเชื่อว่า
‎คนทั้งชาติจะขานรับข้า
‎[ดนตรีเร้าใจ]
‎(ประกาศ)
‎[เสียงร้องกระตุ้นม้า]
‎[ทหาร 1] ประกาศพระราชโองการลับ
‎เรากำลังรวบรวมกองกำลังคน ‎เพื่อกำจัดศัตรูแห่งแผ่นดินฮั่น
‎สร้างกองทัพ ‎เพื่อร่วมมือกันปราบปรามศัตรู
‎ช่วยเหลือราชวงศ์และปกป้องราษฎร
‎รับราชโองการและลงมือโดยพลัน
‎[ทหาร 1] กล้าหาญภักดี
‎ลอบสังหารตั๋งโต๊ะ ‎โดยลำพังเพียงผู้เดียว
‎พวกเจ้าพร้อมที่จะร่วมสู้ ‎ไปกับโจโฉหรือไม่
‎[พร้อมกัน] ข้าพร้อม ข้าพร้อม ‎ข้าพร้อม ข้าพร้อม
‎ข้าพร้อม ข้าพร้อม ข้าพร้อม ‎ข้าพร้อม ข้าพร้อม
‎[เสียงคมดาบแหวกอากาศ]
‎(ภักดี)
‎[ทหาร 2] พี่น้องทั้งหลาย มาร่วม ‎ติดตามนายพลโจโฉจนวันตายเถอะ
‎[พร้อมกัน] ยินดี ยินดี ยินดี ยินดี
‎- ยินดี… ‎- [เทพี] ตามกฎที่ตั้งเอาไว้นั้น
‎ผู้ที่ได้มาที่นี่
‎ล้วนมีชะตาลิขิตให้เป็นนักรบในตำนาน
‎พวกเขาจะได้รับอาวุธหายากจากข้าไป
‎[เทพี] อาวุธก็เหมือนมนุษย์ทั่วไป ‎มีเป้าหมายและจิตวิญญาณของตน
‎มันเลือกเจ้าของที่เหมาะสมด้วยตัวเอง
‎และเมื่อมันตัดสินใจเลือกเจ้าของแล้ว
‎มันก็จะร่วมหายใจและเติบโต ‎ไปพร้อมๆ กับเขา
‎[ดนตรีหยุด]
‎[เสียงพ่นลมหายใจ]
‎[เอฟเฟกต์เสียงระทึก]
‎[เสียงถอนอาวุธจากพื้น]
‎ถ้าที่เห็นเป็นภาพหลอน
‎ก็ไม่น่าเหมือนจริงเช่นนี้
‎นี่คงเป็นสัญญาณจากสวรรค์แน่
‎ข้า เล่าปี่
‎ข้า กวนอู
‎ข้า เตียวหุย
‎ให้คำปฏิญาณ
‎[เล่าปี่] ว่าจะกำจัดตั๋งโต๊ะ
‎และจะกอบกู้ราชวงศ์ฮั่น
‎เราทั้งสามคนสาบาน
‎[ทั้งสามพูดพร้อมกัน] ‎จะอยู่และตายเคียงกัน
‎[ดนตรีฮึกเหิมเร้าใจ]
‎(ป้อมปราการ)
‎เชิญท่านเจ้าเมืองแห่งกิจิ๋ว ฮันฮก
‎เจ้าเมืองอิจิ๋ว ขงมอ
‎เจ้าเมืองอิวจิ๋ว เล่าต้าย
‎เจ้าเมืองปักไฮ ขงหยง
‎(ซุน)
‎(โจ)
‎เจ้าเมืองเสียงตง เตียนเอี๋ยง
‎[โกกัน] เจ้าเมืองเจปัก เปาสิ้น
‎เจ้าเมืองเสเหลียง ม้าเท้ง
‎(ซุน)
‎ขุนนางแห่งยูเช็ง ‎เจ้าเมืองเตียงสา ซุนเกี๋ยน
‎[เสียงร้องกระตุ้นม้า]
‎[เสียงหัวเราะชอบใจ]
‎[เล่าปี่] ข้างหน้านั่น ‎คือยอดเขาผู้กล้า
‎อยู่เหนือด่านเฮาโลก๋วน
‎[ดนตรียิ่งใหญ่]
‎[ดนตรีหยุด]
‎(ป้อมปราการ)
‎[เสียงฝีเท้าม้าและเสียงม้าร้อง]
‎หยุด พวกเจ้าเป็นใครกัน
‎[เตียวหุย] เรามาเพื่อเข้าร่วม ‎กับทัพพันธมิตร
‎ร่วมทัพพันธมิตรเหรอ
‎ขอถามว่า พวกเจ้าสังกัด ‎ในทัพของเจ้าเมืองใด
‎หรือเป็นแค่คนเลี้ยงม้า
‎[เสียงพลทหารพยายามกลั้นหัวเราะ]
‎ช่วยไปแจ้ง ว่าคนจากปิงหยวน
‎นามว่าเล่าปี่ กวนอู และเตียวหุย
‎มาร่วมทัพแล้ว
‎นี่หนังสือเชิญพวกเรา
‎(หนังสือเชิญ)
‎[ทหาร] มีหนังสือเชิญด้วย ‎อย่างนั้นเหรอ
‎นี่พวกเจ้าไปขโมยของคนอื่นมา ‎ใช่หรือเปล่า
‎[เสียงเตียวหุยฮึดฮัด] ‎เตียวหุย
‎[เสียงกระแทกง้าว]
‎เจ้าอย่าวู่วาม
‎[โจโฉ] จงอย่ากลั่นแกล้งผู้กล้า ‎ให้พวกเขาเข้าไป
‎[เสียงม้าร้อง]
‎หนังสือเชิญก็มีพร้อมไม่ใช่เหรอ
‎[โกกัน] ท่านนายพลโจโฉ
‎ข้าน้อยโกกัน ‎ที่ปรึกษาท่านอ้วนเสี้ยว
‎นายข้าได้ยินเรื่องที่ท่านเข้าไป
‎ลอบสังหารตั๋งโต๊ะคนเดียวลำพัง ‎มาเป็นเวลานานนักแล้ว
‎[โกกัน] เขาชื่นชมท่านมาก ‎จึงมีคำสั่งเจาะจง
‎ให้ข้ามาต้อนรับท่านเข้าเมือง
‎- ขอบใจ ‎- เขาคือโจโฉงั้นเหรอ
‎[โกกัน] ทางนี้ขอรับ
‎(โจ)
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎[ดนตรีเบาลงและหยุด]
‎[เล่าปี่] อ้วนเสี้ยว
‎ที่มาเขาน่าสนใจ
‎สืบเชื้อสายมาจาก ‎ตระกูลนายทหารชั้นสูง
‎เขามีกำลังทหารเข้มแข็งสุดในกองทัพ
‎และมีเสบียงมากสุดด้วย
‎ถือว่าเป็นหัวหน้า ‎ทัพพันธมิตรอยู่ตอนนี้
‎(อ้วนเสี้ยว)
‎ผู้กล้าแท้จริง ไม่ได้วัดจากที่มา
‎หรือจำนวนของผู้สนับสนุน
‎ข้าอองของ ขอคารวะท่าน
‎ตัวข้า นำทหารมาร่วมทัพ สองหมื่น
‎กองซุนจ้านขอคารวะท่าน
‎ข้านำทหารมา หมื่นห้าพันนาย
‎[ฮันฮก] ส่วนข้าฮันฮก คารวะท่าน
‎ข้านำทหารมาสองหมื่นห้าพันนาย
‎ท่านอ้วนเสี้ยว
‎ส่วนข้าซุนเกี๋ยน
‎นำกำลังมาด้วยสองหมื่นแปดพันนาย
‎[เล่าปี่] เหล่านักรบกังตั๋ง ‎เข้มแข็งไร้พ่าย
‎(ซุนเกี๋ยน)
‎ที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา ‎เห็นทีว่าจะเป็นบุตรคนเล็ก
‎ซุนกวน
‎ข้าได้ยินว่านักรบกังตั๋ง ‎ช่ำชองการต่อสู้ทางเรือ
‎เช่นนั้นพื้นที่หุบเขา ‎นอกด่านเฮาโลก๋วน
‎ถือว่าอันตรายต่อพวกเขามาก
‎[ม้าเท้ง] ข้าม้าเท้ง ‎ผู้ว่าเหลียงตะวันตก
‎มีทหารหมื่นแปดพันนาย
‎ข้าโจโฉ นำกำลังมา
‎[โจโฉ] ทั้งหมดสองหมื่นนาย
‎เนื่องจาก ท่านอ้วนเสี้ยว ‎ได้รับเลือกเป็น
‎[โจโฉ] หัวหน้าทัพพันธมิตร ‎ขอให้ฟังคำสั่งเขา
‎และรับใช้ชาติไปด้วยกัน
‎โจโฉ ประกาศจับเจ้า ‎มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง
‎ใครๆ ก็ต่างรู้จักเจ้ากันทั้งนั้น
‎แต่น่าละอาย ที่ภารกิจฆ่าตั๋งโต๊ะ ‎ของข้าไม่บรรลุผล
‎ตั๋งโต๊ะรู้แล้วว่า
‎[อ้วนเสี้ยว] เรากำลังตระเตรียม ‎กองทัพในลั่วหยางเพื่อกำจัดเขา
‎เขาและลิโป้ได้นำกำลังทหารหนึ่งแสน ‎ห้าหมื่นนายมาเฝ้าด่านเฮาโลก๋วน
‎เรื่องนี้หมายความว่าพวกเขา
‎[อ้วนเสี้ยว] ตั้งทัพรอเรา ‎อยู่ที่ด่านเฮาโลก๋วนแล้วเป็นแน่
‎เรามารวมกันในวันนี้เพื่อให้
‎[อ้วนเสี้ยว] สรวงสวรรค์ พื้นพิภพ ‎รวมถึงบรรพบุรุษ เป็นพยานให้กับเรา
‎มา เลือดกวาง ส่งให้เหล่านักรบ
‎หากแม้แต่ละท่านแบ่งกำลัง ‎มาเพียงครึ่งเดียว
‎เราก็ยังมี ‎ทหารอีกหนึ่งแสนแปดหมื่นนาย
‎ทหารม้าอีกหนึ่งแสน
‎หากพวกเราร่วมมือกัน ‎เราจะพิชิตตั๋งโต๊ะได้อย่างแน่นอน
‎มา มาดื่มกัน
‎- [พร้อมกัน] ดื่ม ‎- [เตียวหุย] ช้าก่อน
‎รวมเราด้วยสิ
‎เราก็มาเพื่อร่วมทัพพันธมิตรนะ
‎เป็นผู้ใดที่อาจหาญ ‎พูดขึ้นมาในที่แห่งนี้เหรอ
‎ตัวข้าคือเล่าปี่ แห่งตระกูลเล่า
‎นี่น้องข้า เขาคือกวนอู
‎ส่วนด้านนี้ น้องข้าเตียวหุย
‎พวกเจ้ามาจากไหน
‎ภูมิหลังเป็นยังไง
‎ข้าสืบเชื้อสายองค์ชาย ‎เล่าเส็งแห่งจงซาน
‎ผู้ซึ่งเป็นบุตรของฮ่องเต้ฮั่นจิง
‎ในเมื่อท่านมีเชื้อสายราชวงศ์ ‎ตอนนี้มีตำแหน่งอะไรล่ะ
‎ข้าไม่มีตำแหน่ง หรือมียศใดๆ
‎ปัจจุบันอยู่ที่ปิงหยวน
‎ครอบครัวเจ้าทำอาชีพอะไร
‎พวกเราทำรองเท้าขายเลี้ยงชีพ
‎[เสียงหัวเราะ]
‎[ซุนเกี๋ยน] แล้วอีกสองคน ‎ที่ยืนอยู่ข้างๆ เจ้าล่ะ เป็นอะไร
‎กวนอู อาชีพเป็นยาม
‎ส่วนเตียวหุย เป็นพ่อค้าขายเนื้อหมู
‎[เสียงหัวเราะ]
‎ขายเนื้อหมูอย่างนั้นเหรอ
‎[นายพล 1] ท่านอ้วนเสี้ยว ‎ไปเอาชายสามคนนี้มาจากที่ไหนกัน
‎ท่านเรียกพวกเขามาเพื่อเล่นตลกใช่ไหม
‎[เสียงหัวเราะ]
‎สามหาวนัก
‎พี่ชายข้าสืบเชื้อสายราชวงศ์
‎กล้าหัวเราะเยาะเขาเหรอ
‎แล้วเจ้ามีกำลังมาด้วยกี่คน
‎มีแค่พวกเรา สามคน
‎[เสียงหัวเราะ]
‎[อ้วนเสี้ยว] อวดดียิ่งนัก
‎สิบแปดยอดขุนศึกที่อยู่ที่นี่
‎[อ้วนเสี้ยว] แต่ละคนนำทหารมา ‎อย่างต่ำสองหมื่นนาย
‎เพียงสามคน จะทำอะไรได้
‎การฆ่าคนทรยศ จำนวนนักรบไม่เกี่ยว
‎อยู่ที่ความกล้าหาญภักดี
‎[เล่าปี่] เราทั้งกล้าหาญและภักดี
‎จึงได้กล้ามายืนอยู่ที่นี่
‎[เสียงหัวเราะ]
‎พูดได้ดี
‎พูดได้ดีมากจริงๆ
‎สามคนนี้ทั้งกล้าหาญและภักดี
‎[โจโฉ] พวกเขาเลือกเป็นนักรบ ‎ในยุคแห่งความวุ่นวายนี้
‎นับว่าหาญกล้า และหาได้ยาก
‎[เล่าปี่] ด้วยเป็นเชื้อสาย ‎องค์ชายเล่าเส็ง
‎ข้ายินดีร่วมทัพกับผู้ที่…
‎คิดปราบตั๋งโต๊ะในยามราชวงศ์มีภัย
‎เพื่อเป็นการพิทักษ์ราชวงศ์
‎ข้าจะทำอย่างเต็มที่
‎ข้าไม่สนเรื่องชื่อแซ่ใดๆ
‎ในการปราบตั๋งโต๊ะ ‎ที่มาและจำนวนคนไม่มีความหมาย
‎เราให้น้ำหนักความกล้าและความสามารถ
‎ข้าพูดถูกหรือไม่
‎- [นายพล 2] ก็มีเหตุผล ‎- [นายพล 3] ใช่ข้าเห็นด้วย
‎[นายพล 1] จริง จริงของท่าน
‎- [โจโฉ] บอกมา ‎- [เล่าปี่] บอกอะไร
‎[โจโฉ] แผนปราบตั๋งโต๊ะ
‎[เล่าปี่] จะปราบเขา ‎ต้องช่วยฮ่องเต้และราชวงศ์ก่อน
‎หากองค์ฮ่องเต้ไม่ได้อยู่กับเขา ‎อำนาจของเขาจะต้องสั่นคลอน
‎แต่การจะช่วยฮ่องเต้
‎เราจะต้องเข้าไปในลั่วหยาง
‎เราต้องผ่านด่านเฮาโลก๋วนให้ได้
‎[โจโฉ] เจ้ากับข้า รวมถึงตั๋งโต๊ะเอง
‎ย่อมเข้าใจเช่นนี้ ‎จึงได้ทุ่มกำลังทหาร
‎คุมด่านเฮาโลก๋วนเอาไว้
‎เขาส่งลิโป้ไปแน่
‎แต่ถ้าเราผ่านด่านเฮาโลก๋วนไม่ได้ล่ะ
‎เช่นนั้นเราคงปราบตั๋งโต๊ะได้ยากยิ่ง
‎ผ่านด่านเฮาโลก๋วน
‎- ฆ่าลิโป้เสีย ‎- ฆ่าลิโป้เสีย
‎ถูกต้องที่สุด
‎เอาล่ะ เราจะให้เจ้าทั้งสาม ‎ร่วมทัพด้วย มา เลือดกวาง
‎[โจโฉ] ข้า
‎โจโฉขอดื่ม ให้กับการร่วมมือของเรา
‎[พร้อมกัน] ดื่ม
‎[เสียงจอกแตกกระจาย]
‎แต่พวกเรายังขาดบางสิ่ง
‎ยังขาดอะไรอีก
‎พระราชโองการ
‎พระราชโองการหรือ
‎[โจโฉ] นี่คือพระราชโองการลับ ‎เขียนด้วยโลหิต
‎ของฮ่องเต้ที่ข้าได้จากวังในลั่วหยาง
‎พระองค์ต้องการให้ข้า เอาออกมาจากวัง ‎เพื่อรวบรวมนักรบไปช่วยพระองค์
‎[โจโฉ] กำจัดตั๋งโต๊ะ ปกป้องราษฎร
‎สิบแปดยอดขุนศึก
‎รับราชโองการ
‎เจ้ากบฏตั๋งโต๊ะ
‎ทำลายประเทศชาติ สังหารอดีตฮ่องเต้
‎ทำราชสำนักวุ่นวาย ‎ทำวังหลวงเสื่อมเสีย
‎และฆ่าผู้บริสุทธิ์
‎[โจโฉ] ด้วยเลือดของข้าเองนี้
‎จงนำทัพมาช่วยข้า จัดการตั๋งโต๊ะ
‎ช่วยราชวงศ์ ปกป้องราษฎร
‎[โจโฉ] จงรับราชโองการ ‎และลงมือโดยพลัน
‎[นายพล 4] นี่เจ้า
‎ได้พบฮ่องเต้จริงเหรอ
‎ใครเป็นคนเขียน ‎พระราชโองการฉบับนั้นกันแน่
‎[เสียงหัวเราะ]
‎ต้องเป็นของปลอมอยู่แล้วสิ
‎[เสียงอุทานประหลาดใจ] ‎[โจโฉ] ข้าเขียนขึ้นเองแหละ
‎[กลุ่มนายทหารโวยวาย] บังอาจนัก
‎- [นายพล 1] ท่านอ้วนเสี้ยว ‎- หยุดก่อน
‎เจ้าเขียนเองเหรอ
‎[โจโฉ] เพื่อสร้างสถานะให้เรา
‎เราต้องการสิ่งนี้เพื่อให้สมจริง
‎[โจโฉ] ตั๋งโต๊ะ ทำกับฮ่องเต้น้อย ‎ราวกับทรงเป็นของเล่น
‎ถ้าหากว่า พวกเราทำสำเร็จได้
‎ราชโองการปลอม ก็จะกลายเป็นของจริง
‎[โจโฉ] แต่หากพวกเราล้มเหลวไป
‎ราชโองการฉบับนี้ก็ไร้ค่า
‎แม้เป็นของจริงก็ตาม
‎พวกเราจะต้องระวังเขาให้ดี
‎[อ้วนเสี้ยว] นี่เป็นราชโองการปลอม
‎ฉะนั้นแล้ว เราควรมา ‎ตกลงกันให้เรียบร้อยก่อน
‎ในบรรดาทุกคนที่รวมกัน ‎อยู่ที่นี่ในวันนี้
‎ใครที่เข้าถึงลั่วหยาง ‎และช่วยองค์ฮ่องเต้ได้ก่อน
‎ผู้นั้นจะได้เป็นผู้บัญชาการของเรา
‎ตกลง
‎ท่านอ้วนเสี้ยว ‎เช่นนั้นข้าขอนำการโจมตี
‎- และไปที่ด่านกิสุยก๋วนเอง ‎- ได้
‎ส่วนข้าจะส่งเสบียงและกองหนุนไปให้
‎- [อ้วนเสี้ยว] ตกลง ระวังตัวด้วย ‎- [นายพล 5] เชิญ
‎[เสียงซุนเกี๋ยนแค่นในลำคอ]
‎[เสียงตั๋งโต๊ะหัวเราะ]
‎[เสียงหัวเราะต่อเนื่อง] ‎[นางโลม] ท่านสมุหนายก
‎[เสียงนางโลมออดอ้อน]
‎[ลิยู] ท่านขอรับ
‎เราได้รับรายงาน
‎ซุนเกี๋ยนแห่งกังตั๋งได้ผ่านแนวกั้น
‎เข้ามาในเขตด่านกิสุยก๋วนแล้วขอรับ
‎[เสียงถ่มน้ำลาย]
‎เขากำลังเตรียมโจมตีลั่วหยาง
‎เราควรทำอย่างไร เราควรทำอย่างไร
‎ข้าไปเอง
‎อย่าใช้มีดหั่นเนื้อล้ำค่า ‎เชือดไก่เลย
‎ข้าฮัวหยงขออาสาออกไปเอง
‎ข้าจะให้พวกนั้นได้เห็น
‎ว่านักรบเก่งกล้าแห่งเหลียงตะวันตก ‎สมคำร่ำลือหรือไม่
‎[ตั๋งโต๊ะ] ฮัวหยง
‎[เสียงลมพัด]
‎[เสียงลมพัดผ่านช่องหินดังหวีดหวิว]
‎(อ้วน)
‎ทำลายรูปแบบหมากดำ ‎และยังสร้างทางหนีเอาไว้อีกด้วย
‎ที่จริงแล้ว ‎เจ้าได้เอาชนะหมากดำไปแล้ว
‎แถมยังต้อนจนมุมอีก
‎เหลือเชื่อจริงๆ
‎ดูจากทักษะเชิงหมากรุกของเจ้า
‎ข้าว่าเจ้าคงเก่งยุทธวิธีด้วยแน่ๆ
‎เมื่อไปร่วมศึกไม่ได้
‎ข้าก็เล่นหมากรุกฆ่าเวลาไป
‎เจ้าก้าวออกมาปกป้องพี่ชาย
‎ข้าขอชื่นชม
‎ตั้งแต่มาถึงที่นี่
‎พี่ชายข้าถูกดูหมิ่นบ่อยครั้ง
‎เขาแค่รอกำจัดกบฏและรับผลตอบแทน
‎เล่าปี่คนนั้นคงเป็นคนที่พิเศษมากนะ
‎เขาจึงได้เป็น ‎พี่ร่วมสาบานของเจ้าได้
‎ข้าชื่นชมเจ้า ที่กล้าลอบฆ่าตั๋งโต๊ะ
‎แต่ข้า…
‎ขอติดตามเพียงพี่ใหญ่ของข้าเท่านั้น
‎[เสียงแค่นหัวเราะในลำคอ]
‎ข้าชื่นชมในความจงรักภักดี ‎ของเจ้ายิ่งนัก
‎[ทหาร] มีข่าวร้าย ทัพซุนเกี๋ยน ‎พ่ายแพ้ต่อทัพฮัวหยงแล้ว
‎ฮัวหยงกำลังกู่ร้องออกมานอกเมือง
‎[ทหาร] เขาบอกว่า
‎อยากได้หัวของท่านขอรับ
‎เขามาท้าเราเพียงลำพัง
‎เพราะต้องการจะข่มขวัญเราน่ะสิ
‎[ดนตรีอึดอัด]
‎[โจโฉ] นี่เป็นโอกาสที่ทัพพันธมิตร ‎จะได้พิสูจน์ตัวเอง
‎หลายอย่างน่าสนใจขึ้นแล้ว
‎[ดนตรีระทึก]
‎เจ้าพวกกองกำลังกบฏทั้งหลาย ‎เจ้าอยู่ที่นี่นานเกินไปแล้ว
‎[ฮัวหยง] ข้าได้รับคำสั่ง ‎จากท่านตั๋งโต๊ะ
‎ให้มาจัดการพวกเจ้าทั้งหมด
‎[โจโฉ] ตั๋งโต๊ะมีขุนศึก ‎ผู้กล้ามากมาย ล้วนเป็นยอดฝีมือ
‎ฮัวหยงเป็นอันดับต้นๆ ‎ของเหลียงตะวันตก
‎เขาเป็นขุนศึก ‎ที่อยู่ในอันดับสามของตั๋งโต๊ะ
‎ยศต่ำกว่าลิโป้สามขั้น
‎[โจโฉ] ถ้าเราชนะฮัวหยงไม่ได้
‎คิดจะเอาชนะลิโป้
‎ก็คงยากยิ่งกว่า
‎จะแพ้ตั้งแต่ศึกแรกไม่ได้
‎[อ้วนเสี้ยว] ใครอยากไปสู้กับฮัวหยง
‎สร้างชื่อให้กับทัพพันธมิตร ‎ของเราบ้าง
‎ท่านอ้วนเสี้ยว ข้ายินดีออกไป ‎ต่อสู้กับเขาด้วยตัวข้าเอง
‎นายพลยูสิด ‎ความดีความชอบมากมาย ไม่เคยพ่ายแพ้
‎เอาเหล้ามา
‎เรามาดื่มเพื่อสร้างขวัญให้กับเขากัน
‎[ยูสิด] ขอบคุณท่านนายพล
‎[ดนตรีฮึกเหิมเร้าใจ]
‎[เสียงคำราม]
‎[เสียงคำรามพร้อมสู้]
‎[เสียงออกแรงต่อสู้]
‎[เสียงยูสิดร้องคำราม]
‎[อุทานน้ำเสียงไม่สบายใจ] ‎สถานการณ์ตอนนี้ไม่ดีมากๆ เลย
‎[เสียงยูสิดร้องคำราม ‎และเสียงฟาดฟันอาวุธ]
‎[กลุ่มทหารฝั่งฮัวหยง] เยี่ยมมาก ‎เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก
‎มีใครกล้า…
‎เสนอตัวออกไปสู้อีกบ้าง
‎[เสียงทหารฝั่งฮัวหยงโห่ร้องฮึกเหิม]
‎ข้าพัวหอง
‎[พัวหอง] ขออาสาออกไป
‎- ฆ่าฮัวหยงเอง ‎- [อ้วนเสี้ยว] ได้
‎ถ้าฆ่าฮัวหยงสำเร็จ ข้าจะ
‎[อ้วนเสี้ยว] ให้ทองหนึ่งร้อยตำลึง ‎และม้าอีกสามสิบตัว
‎เอาเหล้ามา
‎[เสียงพัวหองกู่ร้อง]
‎[เสียงดาบแหวกอากาศ]
‎[เสียงอุทานตกใจ]
‎[กลุ่มทหารฝั่งฮัวหยง] เยี่ยมมาก ‎เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก
‎นายพลทั้งหลาย ใครกล้าสู้เขาอีก
‎[อ้วนเสี้ยว] ข้าเพิ่มรางวัล ‎เป็นสองเท่า
‎[ดนตรีเร้าใจ]
‎[เสียงคมดาบเฉือนเนื้อ]
‎[เสียงศีรษะตกกระแทกพื้น]
‎[กลุ่มทหารฝั่งฮัวหยง] เยี่ยมมาก ‎เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก
‎[เสียงออกแรงต่อสู้]
‎[เสียงอุทานเจ็บ]
‎[กลุ่มทหารฝั่งฮัวหยง] เยี่ยมมาก ‎เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก
‎[เสียงคมดาบเฉือนเนื้อ]
‎[เสียงศีรษะตกกระแทกพื้น]
‎[กลุ่มทหารฝั่งฮัวหยง] เยี่ยมมาก ‎เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก
‎บ้าเกินไปแล้ว
‎[ดนตรีสิ้นหวัง]
‎ใครหน้าไหนกล้ามาพบจุดจบอีก
‎[ฮัวหยง] หากไม่ได้ออกจากเมือง
‎มาคุกเข่ายอมแพ้ ขอความเมตตา
‎แล้วข้าจะยอมไว้ชีวิต
‎[เสียงฮัวหยงหัวเราะ]
‎ข้าขอส่งน้องข้า กวนอู
‎[เล่าปี่] ออกไปสู้กับฮัวหยง
‎น่าขันนัก
‎เขาฆ่ายอดแม่ทัพพัวหอง ‎ผู้เก่งกาจของข้าได้
‎[ฮันฮก] เจ้าเป็นยาม มีสิทธิ์อะไร
‎ถึงจะออกไปสู้ ‎เป็นตัวแทนทัพพันธมิตรของเรา
‎[ส่งเสียงปราม] ‎คนมีฝีมือเหลือไม่มากแล้วนะ
‎[โจโฉ] อย่าได้สนใจประวัติเขา
‎ถ้าเจ้ากล้า ก็เชิญได้เลย
‎ข้าโจโฉ ขอดื่มให้ก่อนเจ้าไป
‎ไม่จำเป็น
‎ทำไมข้าถึงต้องการให้ดื่มเรียกขวัญ
‎[กวนอู] กับแค่การออกไปฆ่าฮัวหยง
‎เอาไว้ดื่มตอนข้ากลับมาดีกว่า
‎[เสียงประตูเปิด]
‎[ดนตรีฮึกเหิม]
‎[เสียงม้าร้อง]
‎ข้ากวนอู ทัพเล่าปี่จะฆ่าเจ้าเอง
‎[เสียงแค่นหัวเราะ] ‎ส่งคนไร้ชื่อเสียงออกมาอีกแล้ว
‎ลงจากม้าแล้วยอมแพ้ซะ
‎[เสียงกวนอูอุทานออกแรง]
‎[น้ำเสียงเรียบนิ่ง] ‎ข้าคนเดียวก็ปราบเจ้าได้แล้ว
‎เราควรส่งใครออกไปสู้ต่อจากนี้ดี
‎ใครจะกล้าส่งคนออกไปอีก
‎[กองซุนจ้าน] ออกไปก็แค่ได้ชื่อว่า ‎เป็นผู้กล้าเท่านั้น
‎[ฮันฮก] แล้วถ้ามีอีกหัวลอยเข้ามา ‎จะทำยังไง
‎พี่รองของข้า จะได้กลับมาแน่นอน
‎[เสียงทั้งคู่ออกแรงฟาดฟันต่อสู้]
‎เจ้าคนไร้ชื่อเสียง
‎ไม่คิดว่า จะฝีมือดีขนาดนี้
‎น่าเสียดาย ‎ที่จะต้องโดนตัดหัวในอีกไม่ช้า
‎เมื่อเจอคู่ปรับที่ฝีมือด้อยกว่า
‎ข้ามักยอมให้ก่อนสามกระบวนท่า
‎ตอนนี้ ครบสามกระบวนท่าแล้ว
‎[เสียงอุทานประหลาดใจ]
‎[เสียงพลังอาวุธเฉือนอากาศ]
‎ใครจะออกมาสู้อีกไหม
‎[เสียงกองทหารร้องจ้าละหวั่น]
‎[ดนตรียิ่งใหญ่ดังโหม]
‎[กวนอูแค่นเสียงในลำคอ]
‎[ดนตรีเบาจังหวะลง]
‎[เสียงประตูเปิด]
‎[ฮันฮก] โอ้ เร็วเหลือเชื่อ
‎- [ทหาร 1] เร็วมากจริง ‎- [ทหาร 2] ไม่น่าเชื่อ
‎[กวนอู] เอ้า
‎เอาหัวนี่ไป ส่งไปให้ถึงตั๋งโต๊ะ
‎[นายพล 6] น่าเสียดาย ‎ข้าไม่ได้เห็นการต่อสู้
‎[เสียงแค่นหัวเราะ]
‎เหล้าจอกนี้ยังอุ่นอยู่
‎เชิญดื่มเสีย
‎มา เชิญนายพลกวนอู ‎นั่งลงเสียก่อนเถอะ
‎ใครไปเอาอาหาร ‎พร้อมเหล้าชั้นดีมาเตรียมด้วย
‎ไม่จำเป็น
‎ข้าสู้ศึกนี้ ภายใต้คำสั่ง ‎จากพี่ชายของข้า
‎หากต้องการ ก็มอบรางวัลให้เขาเถอะ
‎ท่านอ้วนเสี้ยว
‎กวนอูสังหารคนของตั๋งโต๊ะ ‎สมควรได้รับรางวัล
‎รวมไปถึงเล่าปี่และเตียวหุยเช่นกัน ‎พวกเขาควรได้รางวัลทั้งหมด
‎ถูกต้องที่สุด พวกเขาควรต้องได้
‎[อ้วนเสี้ยว] เล่าปี่ ฟังคำข้า
‎กองทัพพันธมิตร ‎รับกองกำลังที่ 19 เข้าร่วม
‎ผู้นำกองนี้คือ เล่าปี่
‎เล่าปี่ น้อมรับ
‎[ดนตรีฮึกเหิม]
‎[เสียงโห่ร้องต่อสู้]
‎[เสียงศรพุ่งแหวกอากาศ ‎แหลมสูงดังต่อเนื่อง]
‎[เสียงทหารโห่ร้องและเสียงประอาวุธ]
‎[เสียงทหารร้องหวาดกลัว]
‎[เสียงศรพุ่งแหวกอากาศดังระงม]
‎[เสียงทหารร้องหวาดกลัว]
‎[ทหาร] เรียนท่านสมุหนายก ‎ซุนเกี๋ยนโจมตีด่านกิสุยก๋วนแล้ว
‎[น้ำเสียงโมโห] ‎น่าผิดหวัง
‎พวกมันสังหารฮัวหยงไปแล้ว
‎กองทัพสามหมื่นนายของข้า พ่ายแพ้แล้ว
‎การสังหารฮัวหยง ‎เพิ่มขวัญและกำลังใจให้พวกนั้น
‎ซุนเกี๋ยน ล้อมเมืองเอาไว้แล้ว
‎ทัพกบฏสิบแปดกอง ‎มีทหารรวมกันห้าแสนนาย
‎[ตั๋งโต๊ะ] และยังส่งหัวฮัวหยง ‎มาให้ด้วย ช่างน่าผิดหวังนัก
‎[ตะโกน] ‎น่าผิดหวัง
‎ฝีมือใคร
‎เป็นแค่คนไร้ชื่อเสียงขอรับ นามว่า…
‎กวนอู
‎[เสียงลิโป้สูดและพ่นลมหายใจแรง]
‎ทุกคนฟังข้าให้ดี
‎[ตั๋งโต๊ะ] ข้าส่งกำลังทหาร ‎ไปห้าแสนนาย โดยแบ่งเป็นสองส่วน
‎ลิฉุยกับกุยกีจะนำกำลังห้าหมื่น ‎ไปเสริมการป้องกัน
‎[ตั๋งโต๊ะ] สองด้านข้าง ‎ของด่านเฮาโลก๋วน
‎เพื่อกันการซุ่มโจมตี
‎ฆ่าทุกคนที่เข้ามา
‎ข้าจะนำกำลังหนึ่งแสนห้าหมื่นนาย
‎ไปกับลิยู หวนเตียว และเตียวเจ ‎ป้องกันด้านหน้าของด่านเฮาโลก๋วน
‎เราห่างจากลั่วหยางพันหกร้อยลี้ ‎เราต้องเฝ้าที่นี่ให้ดี
‎หน้าไหนก็เข้ามาไม่ได้
‎[เสียงกระแทกง้าว]
‎[ตั๋งโต๊ะ] ลิโป้
‎ส่วนเจ้านำกำลังสามหมื่นนาย ‎ไปตั้งค่ายหน้าด่านเฮาโลก๋วน
‎เตรียมพร้อมสำหรับ ‎การเข้าโจมตีตลอดเวลา
‎[ดนตรีระทึก]
‎[เสียงอุทานตกใจ]
‎[นายพล] นี่เป็นสารท้ารบ
‎ส่งมาจากลิโป้
‎ลิโป้
‎[ดนตรียิ่งใหญ่ตึงเครียด]
‎(ลิ)
‎[เสียงหัวเราะชั่วร้าย]
‎(ลิ)
‎[กลุ่มทหารของลิโป้] แด่ท่านนายพล
‎[เสียงสาดเลือด]
‎[ลิโป้] พวกสุนัขสิบแปดตัว
‎[อ้วนเสี้ยวถอนใจ] ‎ตอนนี้ทัพพันธมิตรของเรา
‎มีเหลืออยู่แค่แปดกองกำลังเท่านั้น
‎หนีไปหมดเลยเหรอ
‎[อ้วนเสี้ยว] อือ
‎งั้นเราก็เหลือกำลังคน ‎อยู่ไม่ถึงสองแสนนายใช่หรือไม่
‎ใช่แล้ว
‎[เสียงแค่นหัวเราะ]
‎[โจโฉ] ส่วนใหญ่ที่มาน่ะ ‎มีเจตนาไม่ชัดเจนตั้งแต่ต้น
‎พวกเขาแค่อยากมาดูสถานการณ์ ‎แล้วดูว่าจะได้ประโยชน์อะไร
‎แสร้งอยากปราบตั๋งโต๊ะ
‎แต่กลับมีความทะเยอทะยานอื่น ‎แอบแฝงอยู่
‎ที่จริงก็แค่ ‎อยากได้ประโยชน์จากเรื่องนี้
‎ลิโป้ยอดขุนพล
‎เซ็กเธาว์ยอดอาชา ได้ยินมาว่า
‎[อ้วนเสี้ยว] เขาสามารถฆ่าคน ‎และม้านับพันได้โดยลำพัง
‎นอกจากนั้น ตั๋งโต๊ะยังมีกองกำลังจาก ‎ตะวันตกที่โหดเหี้ยม ไร้ผู้ต้านทาน
‎[อ้วนเสี้ยว] ไม่มีใคร ‎อยากเสียกำลังทหารของตนไป
‎[เสียงแค่นหัวเราะ]
‎มีเรื่องกับลิโป้ ‎ย่อมต้องเสียกำลังทหาร
‎แต่ถ้าเราไม่ปราบลิโป้ให้ได้
‎[โจโฉ] เราจะกำจัดตั๋งโต๊ะได้อย่างไร
‎[เสียงแค่นหัวเราะ]
‎หากขี้ขลาดก็ไม่ควรเข้าร่วม
‎เป้าหมายของพวกเรานั้น
‎ไม่ใช่แค่มา ‎เพื่อสังหารฮัวหยงใช่หรือไม่
‎ยังกล้าเรียกตัวเอง ‎ว่าเป็นนายพลอยู่อีกเหรอ
‎[เสียงกวนอูอุทานไม่สบอารมณ์]
‎[ตั๋งโต๊ะ] เมืองหานตงในลั่วหยาง
‎เป็นเมืองหลวงมามากกว่าสองร้อยปี
‎ตอนนี้ไม่ปลอดภัย
‎เพื่อสวัสดิภาพของฮ่องเต้ ‎ข้าจึงตัดสินใจว่า
‎จะต้องย้ายเมืองหลวง ‎ไปตั้งอยู่ที่ฉางอาน
‎[เสียงเหล่าขุนนางซุบซิบ]
‎[ขุนนาง] ย้ายเมืองหลวง ย้ายยังไง
‎[ตั๋งโต๊ะ] ไปได้
‎[ดนตรีเศร้า]
‎[เสียงผู้หญิงสะอื้น]
‎[เสียงลมพัด]
‎[เสียงพ่นลมหายใจ]
‎[ลิโป้] แม่นาง
‎[เสียงชักมีด]
‎เจ้าเป็นใคร
‎อย่าเข้ามานะ
‎[ดนตรีโรแมนติก]
‎ทำไมเจ้าคิดฆ่าตัวตาย
‎[เสียงสูดหายใจลึก]
‎มีคนมาสู่ขอข้า
‎พ่อบุญธรรมรับสินสอดแล้ว
‎แต่ข้าไม่อยากแต่งกับเขา
‎[เตียวเสี้ยน] ข้าชิงชังเขา
‎แต่ข้าไม่มีทางเลือกอื่น
‎ข้ายอมตายดีกว่า
‎[เสียงเตียวเสี้ยนอุทานประหลาดใจ]
‎(ลิ)
‎[เตียวเสี้ยน] นี่ท่านคือ…
‎จากนี้จะไม่มีใครกล้ายุ่งกับเจ้า
‎[ลิโป้] บอกคนที่จะมาขอตัวเจ้าว่า
‎เจ้าเป็นผู้หญิงของข้า
‎ข้าจะกลับมาแต่งงานกับเจ้า ‎หลังชนะศึกแน่นอน
‎นายพลลิโป้
‎ท่านล้อข้าเล่น
‎ข้าไม่ได้ล้อเจ้าเล่น
‎เราเพิ่งพบกัน
‎ข้าจะเชื่อท่านได้อย่างไรล่ะ
‎[เสียงเตียวเสี้ยนหายใจเฮือก]
‎[น้ำเสียงตกใจ] ‎ข้าเชื่อท่านแล้ว
‎ข้าเชื่อท่าน
‎เจ้านามว่าอะไร
‎เตียวเสี้ยน
‎จากนี้…
‎ข้าจะอุทิศชีวิตให้เจ้า
‎ส่วนชีวิตของข้าก็…
‎เป็นของท่านเช่นกัน
‎[ดนตรีหยุด]
‎[ดนตรียิ่งใหญ่ฮึกเหิม]
‎[เล่าปี่] เราไม่เคยมีโอกาส ‎ได้ประลองกันเลย
‎[โจโฉ] วันนี้เป็นโอกาส ‎ที่จะได้ทำเช่นนั้น
‎ไม่แน่อาจเป็นโอกาสครั้งสุดท้าย
‎เราอาจมีโอกาสอีก
‎[เสียงต่อสู้ประดาบ]
‎ข้าว่าอ้วนเสี้ยวเองก็คงอยากหนี
‎แต่เกรงว่าจะขายหน้า
‎เพราะว่าเป็นผู้นำทัพ ‎ทั้งยังมาจากตระกูลสูงส่ง
‎เป็นเหตุผลหนึ่ง
‎แต่ที่สำคัญก็คือ ‎ถ้าเขาไม่กำจัดตั๋งโต๊ะ
‎ตั๋งโต๊ะจะต้องหาทาง ‎กลับมาแก้แค้นเขาแน่นอน
‎เขาไม่มีทางเลือก
‎แล้วเหตุผลที่เจ้าอยู่ล่ะ ‎คืออะไรกันแน่
‎ก็คงเหมือนกับท่านนั่นแหละ
‎รู้ได้อย่างไรว่าข้าคิดอะไร
‎ข้ารู้ว่าท่านอยากช่วยราชวงศ์ฮั่น
‎- [โจโฉ] เจ้าไม่กลัวตายเลยเหรอ ‎- [เล่าปี่] ไม่กลัว
‎- ข้ากลัวเพียงเรื่องเดียว ‎- [โจโฉ] เรื่องใด
‎[เล่าปี่] ข้ากลัวว่าจะตาย ‎ตอนที่ราชวงศ์ฮั่นยังวุ่นวายอยู่
‎[เสียงต่อสู้ประดาบ]
‎ราชวงศ์ฮั่นเสื่อมมานานมากแล้ว ‎จะช่วยอย่างไร
‎เจ้าเองก็เห็นขุนพลพวกนั้นแล้วนี่
‎แล้วอย่างไรเล่า
‎พวกเขาไม่ได้อยากปราบตั๋งโต๊ะ ‎เพื่อแสวงหาความยุติธรรมใดๆ หรอก
‎พวกเขาก็แค่ต้องการ ‎เป็นเหมือนกับตั๋งโต๊ะ
‎เจ้ามีเป้าหมายอะไรกันแน่ ‎ถึงได้มาเสี่ยงชีวิต
‎เราไม่ต้องการสิ่งใด
‎พวกเราทั้งหมด ‎อยู่ในฐานะคนแผ่นดินฮั่น
‎พวกเรา มีหน้าที่รับใช้
‎ข้าไม่อยากเห็นประชาชน ‎ต้องทนทุกข์เพราะตั๋งโต๊ะ
‎เพื่อราชวงศ์ฮั่น และราษฎร
‎ข้าจะต้องสู้จนถึงวันสุดท้าย
‎[ดนตรีโหมระทึกยิ่งขึ้น]
‎[เสียงเล่าปี่อุทานออกแรง]
‎ท่านล่ะกลัวตายหรือไม่
‎ข้าไม่กลัว เชื่อหรือไม่ล่ะ
‎ข้าเชื่อ
‎[เสียงหินผาแยก]
‎ยินดีที่ได้คุยกัน
‎ยินดี
‎ข้าว่า เจ้าคงรู้ ‎ขั้นตอนต่อไปของเจ้าแล้ว
‎[เสียงเหล่านายพลซุบซิบกัน]
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎[นายพล] แล้วแผนการเป็นยังไง
‎[โจโฉ] พวกเรามีแผนแล้ว
‎ข้ากับน้องชายทั้งสองจะไปสู้กับลิโป้
‎แปดกองกำลังจะแบ่งออกเป็นห้ากลุ่ม
‎เพื่อยึดลั่วหยางและฆ่าตั๋งโต๊ะ
‎[โจโฉ] วรยุทธ์ของลิโป้นั้น ‎เหนือกว่าผู้ใดทั้งหมด
‎เจ้าระวังตัวด้วย ถ้าเจ้ารอดได้…
‎แปลว่าชนะ และย่อมได้ชื่อเสียง
‎[เสียงเล่าปี่พ่นลมหายใจขำ]
‎[เสียงโจโฉแค่นขำ]
‎[เสียงลมโหม]
‎[ดนตรีสงบ]
‎หากแม้นไม่มีกบฏ ‎จะมีผู้กล้าได้อย่างไร
‎[เสียงหัวเราะในลำคอ]
‎[เสียงหัวเราะลั่น]
‎[กวนอู] เหล่าพี่น้องทั้งหลาย
‎เรามีกำลังพลสองหมื่นนาย
‎แต่เราจะต้อง เผชิญกองกำลัง ‎บนหลังม้าสามหมื่นนาย
‎[กวนอู] แต่เรา จะสู้จนตัวตาย
‎เดิมทีพวกเรามาจากแปดกองกำลัง
‎แต่ถูกส่งมาให้ปกป้องที่นี่ ‎ใต้การนำของเรา
‎[กวนอู] พวกเจ้าคงคิดว่า ‎จะต้องตายพร้อมเรา
‎(เล่า)
‎[กวนอู] แต่ข้าไม่คิดเช่นนั้น
‎ถ้ามีใคร ไม่เต็มใจติดตามเรา ‎ออกไปสู้กับลิโป้
‎จงจากไปเสียบัดนี้
‎(เล่า)
‎พี่รอง
‎[เสียงม้าร้อง]
‎ยามศึกเราต้องสามัคคี
‎ถ้าใจไม่ได้อยู่ที่นี่ ‎สู้ไปก็มีแต่แพ้
‎[กวนอู] ข้าต้องการนักรบ ‎ที่พร้อมสู้จนตัวตาย
‎สำหรับผู้ที่อยู่สู้
‎หากข้าไม่ตายไปก่อน
‎ข้าจะสู้ข้างพวกเจ้า
‎ไม่ทอดทิ้งไปแน่
‎[ดนตรียิ่งใหญ่ฮึกเหิม]
‎ข้าเต็มใจติดตามท่านทั้งสาม
‎[กลุ่มทหาร] ข้าเต็มใจ
‎- ข้าเต็มใจ ข้าเต็มใจ ข้าเต็มใจ ‎- [ทหาร] ข้าเต็มใจติดตามท่านทั้งสาม
‎- [กลุ่มทหาร] ข้าเต็มใจ ข้าเต็มใจ ‎- [ทหาร] ข้าเต็มใจติดตามท่านทั้งสาม
‎- ข้าเต็มใจ ข้าเต็มใจ ‎- [กวนอู] ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเรา
‎[กลุ่มทหาร] ข้าเต็มใจ
‎จะได้มีกองกำลังทหาร ‎ของเราเองในที่สุด
‎[กลุ่มทหาร] ข้าเต็มใจ…
‎[ดนตรียิ่งใหญ่เร้าระทึก]
‎(โจ)
‎เดินทางสู่ลั่วหยาง
‎[ส่งเสียงกระตุ้นม้า]
‎[เสียงเหล่าทหารโห่ร้อง]
‎[โจโฉ] ด้วยราชโองการลับของฮ่องเต้ ‎เรารวบรวมกองทัพ
‎ไปยังห้าจุด เหนือ ใต้ ออก ตก ‎และพื้นที่ตรงกลาง
‎เราจะช่วยเหลือกัน เพื่อยึดด่าน ‎เฮาโลก๋วน และช่วยเหลือองค์ฮ่องเต้
‎(เฮาโลก๋วน)
‎(เล่า)
‎(เฮาโลก๋วน)
‎[ดนตรีหยุด]
‎[ดนตรีอึดอัดตึงเครียด]
‎[เสียงพ่นลมหายใจแรง]
‎[เสียงเซ็กเธาว์ร้อง]
‎[ดนตรีหยุด]
‎[เสียงลมพัดหวีดหวิว]
‎[ดนตรีสงบ]
‎[เสียงลมพัดโหม]
‎[เสียงลมค่อยๆ โหมแรงขึ้น]
‎[เสียงหัวเราะ]
‎พวกขี้แพ้ทั้งนั้น ‎[เสียงร้องกระตุ้นม้า]
‎[ดนตรีเร้าใจ]
‎ถอยทัพ
‎[เสียงกองทหารโห่ร้อง]
‎[ส่งเสียงกระตุ้นม้า]
‎[เสียงโห่ร้อง]
‎[เสียงกระแทกโล่ลงพื้น]
‎เปลี่ยนกระบวน
‎[เสียงกองทหารโห่ร้องฮึกเหิม]
‎[เสียงสู้รบประอาวุธ]
‎[เสียงกองทหารโห่ร้องฮึกเหิม]
‎[เสียงแผ่นดินแตก]
‎[เสียงเพลิงลุกโชน]
‎[เสียงระเบิด]
‎[เสียงกวนอูร้องคำราม]
‎[เสียงระเบิดตามด้วยทหารร้องเจ็บปวด]
‎[เสียงร่างกระแทกพื้น]
‎[เสียงม้าร้อง]
‎[เสียงร้องเจ็บ]
‎[เสียงร้องผวา]
‎[เอฟเฟกต์เสียงน้ำวน]
‎[เสียงระเบิด]
‎[เสียงพลังปะทุ]
‎[เสียงร่างกระแทกพื้น ‎พร้อมเสียงกระอัก]
‎[เอฟเฟกต์เสียงลมพายุ]
‎[เอฟเฟกต์เสียงเพลิงปะทุ]
‎[เสียงกวนอูร้องคำราม]
‎[เสียงคลื่นพลังแหวกผ่านอากาศ]
‎[เสียงกองทหารโห่ร้อง]
‎[ดนตรีระทึกเร้าใจ]
‎[เสียงคลื่นพลังไฟฟ้าปะทุ]
‎[เสียงกระแทกและเสียงไฟฟ้าดูด]
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎[เสียงระเบิด]
‎[เสียงคลื่นพลังไฟฟ้าปะทุ]
‎[เสียงสายฟ้าฟาด]
‎[เสียงทหารร้องดังระงม]
‎[เสียงร่างทหารร่วงกระทบพื้น]
‎[เสียงหัวเราะชั่วร้าย]
‎[เสียงเตียวหุยร้องคำราม]
‎นี่เจ้า ฆ่าฮัวหยงได้ ‎ก่อนเหล้าเย็นเหรอ
‎[เสียงแค่นหัวเราะ]
‎เจ้า ก็จะโดนเช่นเดียวกัน
‎[เสียงคลื่นพลังไฟฟ้า]
‎[เสียงลิโป้คำราม]
‎[เสียงระเบิด]
‎[เสียงน้ำเชี่ยวกราก]
‎[เสียงกวนอูคำราม]
‎[เสียงเซ็กเธาว์ร้อง]
‎[เสียงคลื่นโหมซัด]
‎[เสียงเพลิงปะทุ]
‎[เสียงต่อสู้ประอาวุธ]
‎[เสียงเพลิงปะทุ]
‎[เสียงสายฟ้าฟาด]
‎[ดนตรียิ่งใหญ่]
‎[เสียงระเบิด]
‎[เสียงสายฟ้าฟาด]
‎[เสียงเตียวหุยร้องคำราม]
‎[เสียงคลื่นพลังแหวกน้ำ]
‎[เสียงเตียวหุยอุทานเจ็บ]
‎[เสียงคลื่นพลังกระแทกกำแพง]
‎[เสียงเพลิงแผดเผา]
‎[เสียงพลังคลื่นไฟฟ้า]
‎[เสียงสั่นสะเทือน]
‎[เสียงหัวเราะชั่วร้าย]
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎[เสียงคลื่นไฟฟ้ารุนแรง]
‎[เสียงคลื่นไฟฟ้ากระแทก]
‎[เสียงทั้งสามคนร้องเจ็บ]
‎[เทพี] อาวุธมีเป้าหมาย ‎และจิตวิญญาณของตน
‎มันเลือกเจ้าของที่เหมาะสมด้วยตัวเอง
‎[เทพี] ฆ่าศัตรูได้มากเท่าไร
‎อาวุธก็แกร่งขึ้นเท่านั้น
‎[เล่าปี่] จำกันได้หรือไม่ว่า ‎อาวุธเราสร้างจากหินดื่มเลือด
‎มันจะแข็งแกร่งขึ้นอีก ‎ถ้าหากได้ดื่มเลือด
‎[เล่าปี่] ถ้าเป็นเลือดของเจ้าของล่ะ
‎[ดนตรีหยุด]
‎[เสียงผ่อนลมหายใจ]
‎พี่ใหญ่
‎[กวนอู] เดิมทีข้าเป็นผู้ลี้ภัย
‎[ดนตรีเศร้า]
‎แต่ท่านก็ได้ให้ชีวิตใหม่กับข้า
‎วันนี้
‎ข้าไม่มีอะไรจะตอบแทน
‎[เสียงระเบิดพลัง]
‎[ดนตรีฮึกเหิมเร้าใจ]
‎อยู่และตายเคียงกัน
‎[เอฟเฟกต์เสียงเปล่งพลัง]
‎[เสียงอุทานฮึกเหิม]
‎[น้ำเสียงเจ็บปวด] ‎อยู่และตาย
‎เคียงกัน
‎[น้ำเสียงเจ็บปวด] ‎อยู่ และ ตาย เคียงกัน
‎[เสียงหัวเราะ]
‎[เสียงร้องคำราม]
‎[เสียงทั้งสามร้องคำราม]
‎[ดนตรีระทึกเร้าใจ]
‎[เสียงทั้งสามร้องคำราม]
‎[เสียงคลื่นพลังกระแทก]
‎[เสียงเพลิงปะทุ]
‎[เสียงระเบิด]
‎[ดนตรีหยุด]
‎[เสียงเศษหินกระจาย]
‎[เสียงหัวเราะกระหยิ่ม]
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎[ลิยู] ท่านขอรับ
‎ลูกสาวบุญธรรมของอ้องอุ้น ‎รอท่านอยู่ในห้องแล้วขอรับ
‎เวลาเช่นนี้
‎ท่านยังจะแต่งงานกับนางอยู่หรือไม่
‎แต่งสิ
‎ข้ารอหญิงงามผู้นั้นมานานแล้ว
‎ทำไมจะไม่แต่งเล่า
‎[ตั๋งโต๊ะ] ‎เจ้าพวกกบฏโจโฉและซุนเกี๋ยน
‎ผ่านด่านเฮาโลก๋วนมาแล้ว
‎เราต้องออกจากลั่วหยางโดยเร็วที่สุด
‎อย่าให้มีเสบียงหรือสมบัติใดๆ ‎เหลือเอาไว้ในเมือง
‎ภายในสามวัน ข้าอยากให้ลั่วหยาง ‎กลายเป็นเมืองผีให้ได้
‎[โจหยิน] ท่านนายพล ‎ถ้าเรายังบุกต่อไป
‎เสบียงของเราจะเหลือใช้ได้ ‎แค่สามวันเท่านั้น
‎เราต้องเข้าไปในลั่วหยาง ‎เพื่อช่วยองค์ฮ่องเต้
‎อุตส่าห์มาถึงที่นี่ ‎ได้เห็นลั่วหยางแล้ว
‎เราจะหยุดตอนนี้ไม่ได้ ‎จะมาตายอยู่แค่ที่นี่ไม่ได้
‎[ตะโกน] ‎บุก
‎ปล่อยควันสัญญาณแจ้งให้ท่าน ‎นายพลลิโป้กลับมาคุ้มกันเราเร็ว
‎ขอรับ
‎[เสียงคลื่นพลังแหวกอากาศ]
‎[เสียงทหารร้องและพื้นดินแตก]
‎[เสียงพ่นลมหายใจ]
‎นายพลลิโป้
‎[เสียงเซ็กเธาว์ร้อง]
‎[เสียงสูดหายใจเฮือก]
‎[เสียงร้องคำราม]
‎[เสียงออกแรงขยับตัว]
‎ไว้เรามาสู้กันใหม่
‎[เสียงอุทานกระตุ้นม้า]
‎[ดนตรียิ่งใหญ่]
‎[ดนตรีเบาลงและหยุด]
‎[ดนตรีเศร้า]
‎[เสียงประตูปิด]
‎(ตั๋ง)
‎[โจหยิน] ท่านนายพล
‎(โจหยิน)
‎ตั๋งโต๊ะหนีจากลั่วหยาง ‎พร้อมกับฮ่องเต้
‎และตรงไปฉางอานขอรับ
‎[โจหยิน] ซุนเกี๋ยนไม่ยอมรอคำสั่ง ‎ท่านอ้วนเสี้ยว
‎แล้วเข้าไปในลั่วหยาง ‎เพื่อเอาตราประทับฮ่องเต้
‎ควรตามหรือไม่
‎[เสียงหัวเราะ]
‎ตราประทับเป็นแค่วัตถุ ‎เชิงสัญลักษณ์เท่านั้น
‎ที่สำคัญกว่าก็คือ การตามองค์ฮ่องเต้
‎(ตั๋ง)
‎[อ้องอุ้น] ลูกพ่อ
‎อย่าคิดมากไปเลย
‎เจ้ากบฏตั๋งโต๊ะถูกใจเจ้ามาก
‎เจ้าจงพยายามหาโอกาส
‎เพื่อฆ่าเขาทิ้งให้ได้
‎ลูกเข้าใจแล้ว
‎ลูกจะจำเอาไว้
‎[โจหยิน] นายท่าน มีแต่ทัพท่าน ‎กับทัพซุนเกี๋ยนที่สู้กันจนถึงที่สุด
‎แต่ท่านยอมให้ซุนเกี๋ยน ‎เข้าลั่วหยางไป ผู้ที่เข้าไปได้ก่อน
‎จะได้เป็นหัวหน้า ‎ท่านยอมสละเรื่องนี้
‎แต่ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็หมายความว่า
‎ท่านจะเสียเปรียบไม่ใช่เหรอ
‎[เสียงหัวเราะ]
‎ดูเหมือนไม่มีใครเข้าใจนะ
‎ว่าองค์ฮ่องเต้คือชีวิตของราชสำนัก
‎ไม่ว่าฮ่องเต้อยู่ไหน ราชวงศ์ฮั่น ‎และประเทศก็ถือว่าอยู่ที่นั่นด้วย
‎ข้าควรไล่ตามตั๋งโต๊ะและช่วยฮ่องเต้
‎[โจโฉ] แต่ราชวงศ์ฮั่นตกอยู่ ‎ในสถานการณ์เช่นนี้ก็เพราะผู้คน
‎ไม่ร่วมใจกัน ฉะนั้นมีพันธมิตร ‎ไม่สู้เลือกทางเองหรอก
‎[เสียงกระตุ้นม้า]
‎[เสียงทหารกระตุ้นม้า]
‎(ไม่กี่ปีต่อมา)
‎[เสียงฝึกทหารดังแว่ว]
‎[ดนตรียิ่งใหญ่]
‎(เล่า)
‎[เสียงทหารซ้อมรบ]
‎[ดนตรีหยุด]
‎[โจโฉ] ข้าไม่คิดเลย ‎ว่าเจ้าจะมีกองทัพของตัวเองได้
‎แต่ยังเทียบกับทัพหนึ่งแสน ‎ของท่านไม่ได้หรอก
‎[เสียงหัวเราะ]
‎ตอนนั้น…
‎ข้ามีแค่ห้าพันเท่านั้น
‎ท่านโจโฉ มานี่ด้วยเหตุใด
‎ข้ามาดื่มเหล้า แล้วก็คุยกับเจ้า
‎ตั๋งโต๊ะหนีจากลั่วหยางไป
‎ประเทศชาติยกย่องสิบแปดขุนพลผู้กล้า
‎[เสียงแค่นหัวเราะ]
‎ในความคิดข้า ‎ล้วนแต่ไร้ประโยชน์ทั้งนั้น
‎แล้วคนแบบใด
‎ที่เจ้าเห็นสมควร ‎จะเรียกว่าผู้กล้าบ้าง
‎อ้วนเสี้ยวเหรอ
‎อ้วนเสี้ยวรู้มานานแล้วว่า ‎ราชวงศ์ฮั่นจะล่มสลายในอีกไม่ช้า
‎คนโง่เท่านั้นที่คิดช่วยฮั่น
‎[โจโฉ] เขาจึงไม่ได้ช่วย ‎ทั้งยังไม่ได้มาช่วงชิง
‎เขาเก็บแรงเอาไว้ แล้วคอยดูสถานการณ์
‎ไม่จัดเป็นผู้กล้า
‎เช่นนั้นก็คงเป็นคนที่สู้เต็มที่ ‎พร้อมทหารกล้า ซุนเกี๋ยน
‎[โจโฉ] ซุนเกี๋ยนพบตราประทับ ‎แล้วกลับไปกังตั๋ง
‎- เพื่อวางแผนพิชิตประเทศนี้แล้ว ‎- [ทหาร] ขอรายงาน
‎[ดนตรีตึงเครียด]
‎- [ซุนกวน] ขอยินดีด้วยท่านพ่อ ‎- [ซุนเซ็ก] ขอยินดีด้วยท่านพ่อ
‎[กลุ่มทหาร] ขอยินดีด้วยนายท่าน
‎[โจโฉ] น่าเสียดาย
‎คนที่ได้ตราประทับ จะต้องตกเป็นเป้า ‎ของพวกกระหายอำนาจ
‎ข้าว่าเขายัง ฉลาดไม่พอหรอกนะ
‎สิบแปดขุนศึกผู้อยากปราบตั๋งโต๊ะ
‎ได้กลับไปเสริมสร้าง ‎กองกำลังของตัวเอง
‎[เล่าปี่] พวกเขาเฝ้าดู ‎ยุคแห่งความวุ่นวายและหวังหาประโยชน์
‎ไม่ใช่แค่เพียงเท่านั้นหรอก
‎เมื่อถึงคราวที่ประเทศชาติ ‎แตกออกเป็นเสี่ยงๆ แล้ว
‎พวกเขาต่างอยากได้ส่วนที่ใหญ่ที่สุด
‎ข้าหวังว่าราชวงศ์ฮั่น ‎จะผ่านเรื่องร้ายนี้
‎และรุ่งเรืองเช่นกาลก่อนได้
‎หลังเรื่องเลวร้ายพวกนั้น
‎ราชวงศ์ฮั่น ‎คงอยู่แค่เพียงชื่อเท่านั้น
‎ตอนนี้เรา เข้าสู่ยุคศักดินา ‎ที่ปั่นป่วนวุ่นวายเสียแล้วล่ะ
‎มีใครอีก ที่เจ้าคิด ‎ว่าจะยกย่องเป็นผู้กล้าได้บ้าง
‎ข้าคิดถึงใครไม่ออกแล้วจริงๆ
‎ผู้กล้าจะต้องมีความทะเยอทะยาน ‎ยิ่งใหญ่และเจตนาที่ดี
‎เขาจะต้องเอื้อเฟื้อ ‎และมีสติปัญญาสูงส่ง
‎ในความเห็นข้า
‎มีแต่เจ้ากับข้า
‎ที่เป็นผู้กล้า
‎ที่แท้จริง
‎ท่านเป็นขุนนาง แต่กลับกล้า…
‎หวังราชบัลลังก์ได้อย่างไรกัน
‎[เสียงฟ้าร้อง]
‎[เสียงแค่นหัวเราะ]
‎[เสียงหัวเราะโพล่ง]
‎อย่าเสแสร้งเลย
‎[โจโฉ] เจ้าก็ต้องการไม่ใช่เหรอ
‎จริงๆ แล้ว
‎เราสองคนไม่ต่างกันหรอก
‎ข้าไม่เหมือนท่าน
‎ข้าช่วยเหลือราชวงศ์ฮั่น
‎รู้ไหมว่าจุดแข็งสองประการ ‎ของเจ้าคืออะไร
‎หนึ่งคือความภักดี
‎สอง…
‎คือเจ้าซ่อนสีหน้าได้ตลอด
‎ไม่ว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร
‎ในอนาคต
‎ข้าหวังว่าเราจะยังคงเป็นเพื่อนกัน
‎ท่านภักดีต่อราชวงศ์ฮั่น
‎ท่านจะเป็นเพื่อนกับข้าได้เสมอ
‎[เสียงหัวเราะลั่น]
‎จะมอบสันติยั่งยืนได้ ‎ก็ต่อเมื่อข้าพิชิตได้แล้ว
‎[โจโฉ] ไป
‎[ดนตรียิ่งใหญ่]
‎[เสียงฟ้าร้อง]
‎(แล้วเรื่องราว ‎ของยุคสามก๊กก็เริ่มต้นขึ้น)
‎(ไดนาสตี้วอริเออร์ได้รับลิขสิทธิ์ ‎จากโคเอเทคโม)
‎(สร้างจากผลงานเกมชุดของโคเอเทคโม ‎ที่พัฒนาโดยทีมโอเมกาฟอร์ซ)
‎คำบรรยายโดย: ธาวัน มณีสาตร์