‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎(ปี 1879 ปีเมจิที่ 12)
‎(สถานีโยโกฮาม่า)
‎มันอันตรายนะเจ้าคะ
‎คุณรินทาโร่
‎คนที่ขายเรือรบให้ชิชิโอ มาโกโตะ
‎คือเจ้าใช่ไหม
‎พูดเรื่องอะไรน่ะ
‎เราได้รับรายงานมาว่า
‎มีพ่อค้าอาวุธจากเซี่ยงไฮ้อยู่บนรถไฟ
‎บังอาจนัก
‎สุภาพบุรุษท่านนี้…
‎ก่อนจะมาถามคนอื่น ‎ก็บอกมาก่อนสิว่าเจ้าเป็นใคร
‎เจ้าเป็นคนญี่ปุ่นเหรอ
‎ฟูจิตะ โกโระ จากหน่วยสันติบาล ‎กระทรวงมหาดไทยใช่ไหม
‎ไม่สิ…
‎อดีตชินเซ็นกุมิ ไซโต ฮาจิเมะ
‎เจ้าอยากได้อาวุธเหมือนกันเหรอ ‎ถ้าอยากได้จะขายให้เท่าที่ต้องการเลย
‎เรือรบหุ้มเกราะ ปืนแก็ตลิง ปืนชไนเดอร์
‎สงครามเซนันก็จบลงแล้ว ‎มีอาวุธเหลืออยู่เยอะแยะ
‎เอาตัวมันมา
‎ยืนขึ้นสิวะ
‎เป็นข้าจะไม่ทำ
‎มือพิฆาตบัตโตไซอยู่ที่ไหน
‎มาเฟียเซี่ยงไฮ้มาถามถึงบัตโตไซทำไม
‎บนแก้มมัน…
‎ยังมีรอยแผลกากบาทอยู่หรือเปล่า
‎ว่าไงนะ
‎ว่าไงล่ะ
‎บนแก้มบัตโตไซ ‎ยังมีรอยแผลกากบาทอยู่หรือเปล่า
‎งั้นเหรอ
‎มันยังมีรอยแผลอยู่สินะ
‎พี่สาวข้ายังแค้นมันไม่หายล่ะสิ
‎จะสู้กับข้าเหรอ ไอ้ชินเซ็นกุมิ ‎เข้ามาสิ
‎หยุดนะ!
‎หยุดนะ
‎อยากจับข้าใช่ไหมล่ะ
‎จับไปสิ
‎เอาตัวมันไป
‎(อาซากุสะ โตเกียว)
‎โทษที
‎โห สวยเชียว
‎น่ายินดียิ่งนัก
‎เฮ้ยๆ ดูนั่นสิ
‎ตายจริง
‎พัฒนาตามอารยประเทศจริงๆ ด้วย
‎ชุดแต่งงานแบบญี่ปุ่นก็ดี ‎แต่ข้าเองก็อยากลองใส่ชุดตะวันตกอยู่
‎พวกผู้หญิงนี่มันจริงๆ เลย ‎จะแต่งงานกี่รอบกันเชียว
‎แต่ทำทรงผมญี่ปุ่นดั้งเดิมดีกว่านะ
‎- ญี่ปุ่นเลยเหรอ ‎- หา
‎จะเอามาไว้บนหัวทั้งหมดเลยเนี่ยนะ
‎เอ๊ะ คาโอรุ
‎คาโอรุ เหม่ออะไรอยู่ล่ะ
‎สงสัยคงละเมออยู่น่ะ ‎ว่าจะได้แต่งงานกับเคนชิน
‎เป็นเด็กเป็นเล็ก พูดอะไรแก่แดดแบบนั้น
‎ยัยนี่ น่ารำคาญจริง
‎อ้าว เคนชิน
‎สวยจริงๆ นะขอรับ
‎อ้าว ท่านคาโอรุ
‎เป็นอะไรไปหรือขอรับ
‎เจ้าก็ลองไปคิดดูเองสิ
‎อ้าว
‎(สถานที่ฝึกซ้อมกองบัญชาการตำรวจ ‎กระทรวงมหาดไทย)
‎เริ่มได้
‎เริ่มต้นขึ้นสักทีนะขอรับ
‎ช่างน่ายินดีจริงๆ
‎ขอรับ
‎คุณมาเอกาวะ
‎หัวหน้าอุรามูระ
‎คนจากสำนักกระผมมาเป็นผู้ฝึกซ้อม ‎อยู่ที่นี่หลายคนเลยขอรับ
‎งั้นหรือขอรับ
‎ตั้งแต่ปฏิรูปเมจิมาก็ 12 ปีแล้ว
‎คนหนุ่มพวกนี้แทบไม่เคยเห็นสงครามเลย
‎หลังจากรัฐบาลส่งกองกำลังไปไต้หวัน ‎คราวนี้ก็บังคับให้เกาหลีเปิดประเทศ
‎ส่วนเรื่องริวกิว ยังเจรจากับราชวงศ์ชิงอยู่
‎ว่าริวกิวเป็นของญี่ปุ่นเราขอรับ
‎ณ เวลานี้ จะเกิดสงครามกับราชวงศ์ชิง ‎ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรขอรับ
‎(สำนักงานใหญ่กรมตำรวจโตเกียว)
‎ยินดีต้อนรับทุกท่าน
‎เจ้าได้แต่สร้างปัญหา
‎ช่วยยืนยันการส่งตัวด้วยขอรับ
‎เขาให้ยืนยันการส่งตัวน่ะขอรับ
‎ขอบใจเจ้านะ
‎ไปกันเถอะ
‎ที่ปล่อยมาเฟียเซี่ยงไฮ้ไป ‎มันเรื่องอะไรกัน
‎ไม่ได้ปล่อยไปสักหน่อย
‎เขาแค่ย้ายไปอยู่ในความดูแลของกงสุล ‎ภายใต้สนธิสัญญาญี่ปุ่นกับชิงแทนน่ะ
‎เขาทำผิดกฎประเทศเรา ‎แต่ทำไมราชวงศ์ชิงถึงต้องมายุ่งด้วย
‎มันอยู่ในความคุ้มครองของชาติเขาไง
‎คนญี่ปุ่นที่อยู่ประเทศจีน ‎ก็ได้รับความคุ้มครองเช่นกัน
‎เข้ามา
‎จำได้ไหม
‎หนึ่งในสิบดาบสังหารของชิชิโอ ‎"นักล่าดาบ" โจยังไงล่ะ
‎นับแต่นั้นมา เขาทำงานเป็นสายลับ ‎ให้เรามาโดยตลอด
‎ขอบคุณที่ช่วยเหลือข้าไว้นะ
‎ข้าไม่เชื่อพวกแปรพักตร์ง่ายๆ หรอก
‎โห น่ากลัวจัง
‎อย่าพูดแบบนั้นน่า
‎จะให้มันไปสืบมาว่าทางเซี่ยงไฮ้ ‎คิดทำการอะไรอยู่
‎ฝากด้วยนะ
‎(ร้านนาเบะเนื้อ อากาเบโกะ)
‎เอามาอีกสิ นี่มันไม่พอ
‎หิวจังเลยเนอะ
‎ไม่ได้กินนาเบะเนื้อมานานแล้วนะขอรับ
‎ใช่ไหมล่ะ
‎อาหารมาแล้วเจ้าค่ะ
‎ยอดไปเลย
‎คุณคาโอรุ มาจากสนามฝึกหรือเจ้าคะ
‎ใช่จ้ะ ไปซ้อมดาบกับพวกพลตำรวจใหม่ ‎ที่สนามฝึกซ้อมตำรวจมาน่ะ
‎ทสึบาเมะจังทำงานวุ่นเลยนะเนี่ย
‎คุณทาเอะเขาใช้งานหนักมากเลยเจ้าค่ะ
‎ถ้าทสึบาเมะหาแฟนดีๆ ได้แบบคุณคาโอรุ ‎ฉันให้หยุดเลย
‎คุณทาเอะก็
‎อ๊ะ
‎ไม่ต้องแซวเลยนะ
‎ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ มากินกันดีกว่า
‎ร้อนชะมัด
‎จะรีบกินทำไมล่ะ
‎เงียบเถอะน่า
‎ใจเย็นๆ สิ คาโอรุ
‎ข้าก็ใจเย็นอยู่นี่ไง
‎อิ่มแปล้เลย
‎เจ้านี่ตะกละเสียจริง
‎เจ้าก็กินเนื้อเยอะมากเลย
‎หน้ายังแดงอยู่เลยนะ
‎เงียบเถอะน่า ข้าไม่ได้หน้าแดงสักหน่อย
‎เป็นอะไร ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ
‎เปล่า ข้าไม่ได้เป็นอะไรหรอก
‎เจ้าน่ะ ชินกับความสงบสุขได้แล้วน่า
‎เอาล่ะ คุณคุจิระนามิ
‎ส่งสัญญาณเริ่มต้นการล้างแค้นได้
‎เมื่อกี้มันเสียงอึกทึกอะไรน่ะ
‎หลบไป
‎หลบไป หลบไปซะ
‎หลีกไป
‎หลบไป
‎คุณฮิมูระ คุณฮิมูระขอรับ
‎ท่านหัวหน้า เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ
‎ไอ้แว่นหนวด เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‎มีคนยิงปืนใหญ่จากเนินเขาอุเอโนะ ‎เข้ามาในเมืองนัดหนึ่ง
‎โดนร้านอากาเบโกะเสียหายเละเทะเลย
‎อากาเบโกะเหรอ
‎เราจะนำกำลังไปล้อมเนินเขาอุเอโนะไว้
‎อาจจะมีนัดที่สอง ที่สามตามมาก็ได้
‎ระวังตัวด้วยนะขอรับ
‎ข้าจะมุ่งหน้าไปเนินเขาอุเอโนะ ‎กับหัวหน้า คนอื่นไปดูร้านอากาเบโกะ
‎- ได้ ‎- เคนชิน ข้าไปด้วย
‎รีบไปกันเถอะ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎คุณทาเอะ ทสึบาเมะจัง
‎ค้นให้ทั่วพื้นที่
‎มีแค่ต้นไม้ในศาลเจ้าที่หักไป
‎ไม่มีร่องรอยของปืนใหญ่เหลืออยู่เลย
‎พวกมันอาจจะใช้ต้นไม้นี้ ‎วางกั้นแรงดีดของปืนใหญ่
‎ถึงพวกมันจะใช้วิธีนั้นก็เถอะ
‎แต่ยิงจากตรงนี้ ‎ก็ไม่น่าโดนอากาเบโกะไม่ใช่หรือไง
‎หัวหน้า
‎- หัวหน้าขอรับ ‎- อะไร
‎เราเจอสิ่งนี้ขอรับ
‎"มนุษย์ลงทัณฑ์" เหรอ
‎ไม่เห็นจะเข้าใจเลยขอรับ ‎ปกติมันต้อง "สวรรค์ลงทัณฑ์" นี่นา
‎เปล่าหรอก
‎จะมีใครสักคนลงทัณฑ์แทนสวรรค์น่ะ
‎(จดหมายแสดงเจตจำนงในการสังหาร)
‎รัฐบาลโชกุนและชินเซ็นกุมิ…
‎ชอบใช้คำนี้แก้ต่างเวลาฆ่าคนน่ะ
‎งั้นก็แปลว่า…
‎เขาคงอยากพูดว่าถึงสวรรค์ไม่ลงทัณฑ์
‎ตัวเขาก็จะลงทัณฑ์เอง
‎อย่างนี้นี่เอง
‎แปลว่ายังมีคนที่ไม่ชอบ ‎รัฐบาลใหม่อยู่งั้นหรือขอรับ
‎ไม่ได้นะขอรับแบบนี้
‎- ตามข้ามา ‎- ขอรับ
‎- หาให้ครบทุกซอกทุกมุม ‎- ขอรับ
‎พอจะนึกอะไรออกไหม
‎ไม่เลย
‎ไอ้คนที่มาจากเซี่ยงไฮ้หรือเปล่า
‎มันนั่นแหละที่ขายเรือรบให้ชิชิโอ
‎มันพูดอะไรแปลกๆ ด้วยนะ
‎มันถามว่า "บัตโตไซยังมี ‎รอยแผลกากบาทอยู่หรือเปล่า"
‎(มนุษย์ลงทัณฑ์)
‎(สถานพยาบาลโอกุนิ)
‎เฮ้ย
‎ผ้าพันแผลไม่พอ ไม่มีแล้วรึ
‎ที่เตรียมไว้ใช้ไปหมดแล้วเจ้าค่ะ ‎จะหามาเพิ่มนะเจ้าคะ
‎ฝากด้วยนะ
‎ฆ่าเชื้อเสร็จแล้วเจ้าค่ะ
‎- เอาสำลีกดแผลไว้ด้วยนะ ‎- เจ้าค่ะ
‎เมกูมิ
‎เฮ้ย ยัยจิ้งจอก เป็นยังไงบ้าง
‎ก็พยายามอยู่นี่ไงเล่า
‎คุณทาเอะ
‎ทสึบาเมะ นี่เจ้า…
‎เพราะช่วยลูกค้าอยู่เลยหนีออกมาช้า ‎จนโดนไฟลวกเสียเยอะ
‎คุณคาโอรุกับยาฮิโกะคุงเพิ่งกลับไป
‎งั้นเหรอ
‎ระยำเหลือเกิน
‎ท่านคาโอรุ ยาฮิโกะ
‎ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
‎อือ ข้าเพิ่งไปดูคนเจ็บ ‎ที่โรงหมอของคุณเมกูมิมาน่ะ
‎แล้วท่านทสึบาเมะกับท่านทาเอะล่ะ
‎จะว่าไปแล้ว ‎ใครกันนะที่ทำอะไรเลวร้ายแบบนี้ได้
‎เมกูมิ ข้าถามอะไรหน่อยได้ไหม
‎อะไรเหรอ
‎รอยแผลบนแก้มเคนชินน่ะ…
‎มันก็นานมากแล้วนี่ ทำไมยังไม่หายสักที
‎ไม่รู้สิ
‎ข้าเคยถามหมอโอกุนิเรื่องนี้ด้วยนะ
‎เขาว่าไง
‎มันฟังดูเหนือธรรมชาติอยู่หน่อยๆ น่ะ
‎เขาบอกว่าแผลที่ได้จากดาบแห่งรอยแค้น
‎มันจะไม่หายไป ตราบใดที่แค้นยังไม่ได้ชำระ
‎ยังไม่นอนอีกเหรอ
‎ซาโนะ…
‎มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ มีอะไรที่เรายังไม่รู้อีก
‎นี่ เคนชิน…
‎ที่เจ้าไม่อยากทำให้คาโอรุ ‎ยาฮิโกะแล้วก็เมกูมิ
‎ต้องเป็นห่วงเจ้าน่ะ ‎ข้าเข้าใจดี เข้าใจดีมากๆ เลยด้วย
‎แต่ว่า…
‎เจ้าบอกข้ามาก็ได้นี่
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอ เสียงอะไร…
‎ท่านฮิมูระ เปิดประตูหน่อยขอรับ
‎ท่านฮิมูระขอรับ
‎รีบไปเร็วขอรับ สำนักดาบมาเอกาวะ…
‎มีอะไรรึ
‎โดนโจมตีขอรับ
‎โดนฆ่าเรียบเลยขอรับ ตำรวจมากันแล้ว…
‎แต่สู้ไม่ไหวเลยขอรับ
‎- ข้าขอไปด้วย ‎- ไม่ต้อง
‎ข้าจะกลับมาตอนรุ่งสาง ‎ปิดประตูให้มิดชิดแล้วระวังตัวด้วย
‎ฝากด้วยนะ
‎คุณฮิมูระ
‎- คุณฮิมูระ ‎- อะไรอีก
‎ขอโทษนะ
‎ฝากบอกหัวหน้าอุรามูระให้คุ้มกัน ‎สำนักดาบคามิยะกับโรงหมอโอกุนิด้วย
‎เรื่องนั้นน่ะ กระผมติดต่อหัวหน้าไม่ได้เลย
‎กำลังจะไปหาด้วยตัวเองขอรับ
‎เคนชิน
‎เดี๋ยวข้าไปดูสำนักดาบมาเอกาวะเอง ‎เจ้าไปหาไอ้แว่นหนวดเถอะ
‎ขอบใจนะ
‎(อุรามูระ)
‎วางดาบลง ไม่งั้นยิงจริงๆ ด้วย
‎ไอ้พวกโง่
‎คิดว่าอาวุธแบบนั้นจะโค่นข้าได้รึ
‎คุณคะ
‎นี่แก เป้าหมายของแกคืออะไร
‎โธ่เว้ย เกิดอะไรขึ้นกันวะ
‎ใครอยากเป็นคนต่อไป
‎ไอ้เวรเอ๊ย
‎แกต้องการอะไร
‎อย่าโวยวายน่า อย่าโวยวาย
‎ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าเหงาหรอก
‎เดี๋ยวข้าจะส่งไปยมโลกทั้งโคตรเลย ‎ไม่ต้องห่วงหรอก
‎อย่านะ ฆ่าข้าแทนเถอะ
‎อย่าเกลียดข้าเลยน่า
‎ถ้าจะเกลียด…
‎ให้เกลียดข้าแทนงั้นรึ
‎โทษทีนะ แต่คนเกลียดข้ามากพอแล้วล่ะ
‎รอยแผลกากบาทที่แก้มซ้าย…
‎คุณฮิมูระ ระวังไอ้หมอนั่นด้วย
‎เจ้าเองรึ
‎มือพิฆาตบัตโตไซ
‎ดีเลย
‎บอกข้าหน่อย…
‎ใครใช้เจ้ามาล้างแค้นข้า
‎คนดีๆ คนหนึ่งน่ะ
‎ค่ำคืนที่ได้แข่งกันนับว่า ‎ใครฆ่าคนได้มากกว่ากัน
‎มันช่างสนุกเหลือเกิน
‎เจ้าเองก็เดินในเส้นทาง ‎แห่งความละอายมาเหมือนกันรึ
‎เรามันก็คนประเภทเดียวกันแหละนะ
‎ถ้าเป้าหมายเจ้าคือการแก้แค้น ‎ข้าจะเป็นคู่ต่อสู้ให้เจ้าเอง
‎แต่อย่าเอาคนอื่นมาเกี่ยวด้วย
‎นี่ของดูต่างหน้าของเจ้านั่น ‎เจอศรลับดอกเหมยหน่อยเป็นไง
‎รีบหนีไปซะ
‎เฮ้ย
‎ยังไหวไหม
‎ข้ามาช้าไปรึ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่
‎คิดว่า "ไอ้พวกนี้เป็นใคร"
‎"มันมากันกี่คน"
‎"ใครคอยบงการอยู่" ‎"คราวหน้ามันจะโจมตีที่ไหน"
‎ทรมานไปเถอะ ทรมานไปซะ
‎เอาล่ะ…
‎ถึงเวลามนุษย์ลงทัณฑ์แล้ว
‎คุณฮิมูระ
‎ทำไม
‎ทำไมเราต้องเจอเรื่องแบบนี้ด้วย
‎ทำไม
‎เป็นอะไรไปล่ะ
‎บัตโตไซ
‎เห็นวิญญาณพี่สาวข้าหรือไง
‎เจ้าคือ…
‎อย่าบอกนะ…
‎ถ้าใช่แล้วจะทำไม
‎เจ้าจะฆ่าข้ารึ
‎เหมือนที่ฆ่าพี่สาวข้าน่ะเหรอ
‎ด้วยดาบอันโสมมของเจ้าน่ะรึ
‎นับจากวันนั้นมา 14 ปี
‎ข้าจากญี่ปุ่นไปยังเซี่ยงไฮ้ ‎กระเสือกกระสนไต่เต้าขึ้นมา
‎จนได้เป็นมาเฟียเซี่ยงไฮ้แถวหน้า
‎ด้วยแรงดลใจที่จะกลับมา
‎เพื่อล้างแค้นให้พี่สาวของข้า
‎รอก่อนเถอะ
‎ใกล้ถึงเวลามนุษย์ลงทัณฑ์แล้ว
‎ข้ามีพวกพ้องที่มีความแค้นกับเจ้า
‎แถมพวกข้าก็มีอำนาจ ‎ที่จะเสกทุกอย่างให้เป็นไปได้
‎บัตโตไซ…
‎สิ่งที่ข้าอยากมอบให้เจ้าไม่ใช่ความเจ็บปวด
‎แต่เป็นความทรมานต่างหาก
‎เคนชินกลับมาแล้ว
‎เฮ้ย นี่มันเรื่องวุ่นวายอะไรกัน
‎นี่ เคนชิน
‎เคนชิน
‎กลับมาแล้วเหรอ เคนชิน
‎ขอข้าพักสักหน่อยนะ
‎ดูพิลึกชอบกลนะ
‎ข้าไม่เคยเห็นเคนชิน ‎สีหน้าทรมานเช่นนั้นมาก่อนเลย
‎จากนี้ไป โตเกียวจะเข้าสู่…
‎สภาวการณ์เตือนภัยขั้นสูงสุด
‎เมื่อคืน สำนักดาบมาเอกาวะ ‎ที่เราใช้เป็นที่ฝึกซ้อมโดนโจมตี
‎ขณะเดียวกัน ที่บ้านพักของ ‎หัวหน้าอุรามูระก็ถูกโจมตีเช่นกัน
‎เจ้าหน้าที่ตำรวจที่รีบรุดไปยัง ‎ทั้งสองที่ก็ได้รับบาดเจ็บจำนวนมาก
‎เรายังไม่ทราบว่าคนร้ายเป็นใคร
‎ทว่า…
‎นี่เป็นการท้าทายเจ้าหน้าที่ตำรวจอย่างเห็นได้ขัด
‎เราจะเอาเกียรติยศศักดิ์ศรีเป็นเดิมพัน
‎และจะปกป้องความสงบเรียบร้อย ‎ของโตเกียวให้จงได้
‎ถึงจะหาไม่ง่าย แต่ก็เจอสักที
‎อาวุธของพวกมันน่ะ
‎พวกมันเช่าที่อยู่ตรงโยโกฮาม่า
‎เจ้าของชื่ออู๋เฮยซิง เป็นเจ้าสัวเซี่ยงไฮ้น่ะ
‎พอไม่เลือกวิธีการ ‎ก็หาข้อมูลได้เพียบเลยนะ
‎ขอบใจก็แล้วกัน
‎ข้าคือโจ หนึ่งในสิบดาบสังหารนะ
‎จะไปทำงานให้รัฐบาลเมจิได้ยังไงกัน
‎หลังเกิดเรื่องเมื่อวาน
‎เราส่งพรรคพวกไปประจำการ ‎ในที่สัมปทานแล้ว
‎เข้ามาสิ
‎ไม่เจอกันนานเลยนะ บอส
‎เฮยซิงเองเหรอ
‎กลับมาจากเซี่ยงไฮ้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎พอดีมีคนบอกอั๊วว่า ‎บอสใกล้ทำธุระเสร็จแล้วน่ะ
‎อั๊วอยากมาถามบอสให้แน่ใจว่า ‎บอสยังจำสัญญาของเราได้น่ะ
‎ข้าจำได้
‎ข้าเสร็จธุระเมื่อไหร่ ‎องค์กรจะเป็นของเจ้าทั้งหมด
‎ทั้งอาวุธ ฝิ่น เจ้าจัดการตามใจชอบเลย
‎จะทำอะไรกับญี่ปุ่นก็เชิญ
‎ข่าวดีขอรับ ท่านพี่
‎ในที่สุดก็ถึงเวลาที่สวรรค์ ‎จะลงทัณฑ์ไอ้บัตโตไซแล้ว
‎เอนิชิ อย่าบอกนะว่าเป็นเจ้า
‎พี่ไม่รู้รึ
‎เห็นว่าพวกนั้นบอกพี่แล้วนี่
‎กลับบ้านไปเถอะ เอนิชิ
‎เจ้าเป็นลูกชายคนโตของตระกูลยูกิชิโระนะ
‎- อย่ามายุ่งกับเรื่องนี้เลย ‎- ช่างตระกูลเราสิ
‎ข้าน่ะอยากช่วยพี่…
‎กลับไปเสียเถอะ เอนิชิ
‎ทำไมล่ะ
‎มันเกิดอะไรขึ้น
‎ทำไมต้องปกป้องมันด้วย ‎มันเป็นศัตรูของท่านพี่นะ
‎มันช่วงชิงความสุขของพี่ไป ‎พี่ต้องแก้แค้นมันสิ
‎(สำนักดาบคามิยะ)
‎เมื่อคืน ตอนที่พวกเจ้ารีบวิ่งออกไป
‎เด็กคนนั้นเขาพูดว่า…
‎ไม่ชอบที่ตัวเองเป็นคนอ่อนแอน่ะ
‎เขารู้สึกได้เองว่า ‎ตอนนี้มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น
‎เขาเลยอยากแข็งแกร่งขึ้น ‎แบบเอาเป็นเอาตายเลยล่ะ
‎งั้นข้าก็ควรบอกพวกท่านสินะ
‎ท่านคาโอรุ ‎ไปเรียกทุกคนมารวมกันหน่อยได้ไหม
‎เมื่อคืนสำนักดาบมาเอกาวะและ ‎บ้านหัวหน้าอุรามูระถูกโจมตี
‎ทั้งหมดก็เพราะจะมาแก้แค้นข้า
‎แก้แค้นเคนชินเหรอ
‎ที่พวกมันโจมตีอากาเบโกะก็เช่นกัน
‎ผู้บงการมีนามว่ายูกิชิโระ เอนิชิ
‎เป็นน้องชายของฮิมูระ โทโมเอะ
‎ภรรยาของข้าที่ถูกข้าแทงตายกับมือ
‎มันเริ่มต้นขึ้นปลายยุคบะคุมัตสึ
‎ตอนที่…
‎ข้าได้รอยแผลกากบาทนี้มา
‎นี่ เจ้าน่ะ
‎มารินเหล้าให้พวกข้าหน่อยสิ
‎พวกข้าออกไปเสี่ยงชีวิตเช้ายันค่ำ ‎เพื่อพวกเจ้าเลยนะ
‎เกียวโตไม่ใช่ที่ของพวกรักชาติ ‎แบบจอมปลอมอย่างพวกเจ้าหรอกนะ
‎เสร็จข้าล่ะ
‎ข้าอยากมาขอบคุณเรื่องเมื่อสักครู่น่ะเจ้าค่ะ
‎ท่านนี่ทำให้…
‎ฝนมันตกเป็นเลือดได้จริงๆ สินะเจ้าคะ
‎ข้าขออยู่เคียงข้างท่าน…
‎อีกสักพักนะเจ้าคะ
‎สิ่งที่เรียกว่าความสุขมันคืออะไรกัน
‎การใช้ชีวิตอยู่กับเจ้าที่นี่ ‎มันตอบคำถามนี้จนหมดแล้วล่ะ
‎ตอนนั้น…
‎ข้าถูกหมั้นหมายให้ออกเรือนเจ้าค่ะ
‎ก่อนพิธีแต่งงาน…
‎ตอนเกิดเหตุความไม่สงบในเมืองหลวง ‎เขาก็ไม่ได้กลับมาอีกเลยเจ้าค่ะ
‎ถ้าเจ้าอยากจะแก้แค้น…
‎จงไปตีสนิทบัตโตไซ สืบทุกเรื่องของมันมา
‎แล้วหาจุดอ่อนของมันให้เจอ
‎โทโมเอะ…
‎ความสุขที่เจ้าเคยสูญเสียไป…
‎ข้าจะปกป้องมันไม่ให้เจ้าเสียมันไปอีก
‎วันที่ 5 เมษายน
‎ก่อนพิธีแต่งงาน ท่านคิโยซาโตะจากไป ‎จากเหตุความไม่สงบในเมืองหลวง
‎ข้าตายไม่ได้
‎ข้ามีนางอันเป็นที่รัก
‎ข้าอยากล้างแค้นให้ท่านคิโยซาโตะ
‎ท่านพี่
‎ท่านพี่ก็…
‎โกรธใช่ไหมล่ะ
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎เจ้าเพิ่งเคยได้ยิน ‎เรื่องของคนที่ชื่อคุณโทโมเอะสินะ
‎อืม ตกใจเลยล่ะ
‎แต่ข้าว่าคุณโทโมเอะเขาน่าสงสารนะ
‎คุณโทโมเอะ เขาอาจจะ ‎เป็นคนที่จิตใจบริสุทธิ์มากเลยก็ได้
‎เขาคงให้อภัยตัวเองไม่ได้ที่ไปหลงรักเคนชิน
‎คนที่ช่วงชิงชีวิตของคนที่เขารักไป
‎คงเพราะอย่างนั้น…
‎ก็เลยเอาตัวเข้าไปรับดาบของเคนชิน
‎ข้าคิดว่าเคนชินเอง…
‎ก็คงลืมคุณโทโมเอะไม่ได้หรอก
‎การรักใครสักคนได้ลึกซึ้งแบบนั้น…
‎หนำซ้ำ…
‎คนคนนั้นต้องมาตายด้วยน้ำมือตัวเองอีก
‎คงจะลืมไม่ได้หรอก
‎แต่ว่า…
‎เจ้ากับคุณเคนชินก็ยังมีชีวิตอยู่นี่
‎หากยังมีชีวิตอยู่ ‎ก็สร้างความทรงจำใหม่ๆ ร่วมกันได้
‎นี่แหละ สิ่งที่คุณโทโมเอะ ‎ที่ตายไปแล้วทำไม่ได้
‎เอ้า รีบไปหาเขาสิ
‎เคนชิน
‎ท่านคาโอรุ
‎ข้ารู้ว่าเคนชินน่ะ
‎ไม่ชอบสร้างปัญหาให้คนอื่น ‎ข้ากลัวว่าเจ้าจะหายไปอีก
‎ขอบคุณขอรับ
‎มีแต่สมบัติเต็มไปหมดเลย
‎นี่มัน…
‎ดาบยาวจากราชวงศ์หมิงรึ ‎เพิ่งเคยเห็นนะเนี่ย
‎อะไรวะข้ายุ่งอยู่นะ
‎เจ้าเองรึ
‎ไอ้โจรขโมยดาบที่แพ้บัตโตไซ ‎จนต้องไปเข้ากับพวกสันติบาลน่ะเหรอ
‎"นักล่าดาบ" ต่างหาก
‎ช่างเถอะ
‎ข้าล่อตำรวจให้ไปผิดที่ ‎ตามที่ไอ้อู๋จากชิงมันบอกข้ามาแล้ว
‎ข้าสมควรได้รับการตกรางวัลนะ
‎ดาบนี่สุดยอดไปเลยจริงๆ
‎ถือไม่ระวังเดี๋ยวคมดาบมันบาดเอานะ
‎จุดศูนย์ถ่วงมันไม่เหมือนดาบญี่ปุ่น
‎เจ้านี่ปากเก่งนักนะ
‎เจ้ามีความแค้นกับบัตโตไซด้วยงั้นรึ
‎ข้าชักจะอยากลอง…
‎ทดสอบคมดาบเล่มนี้แล้วสิ
‎(สำนักดาบคามิยะ)
‎ขอบคุณที่ทุกคนพยายามมาตลอดปีที่ผ่านมานะ
‎- ขอบคุณขอรับ ‎- ขอบคุณขอรับ
‎เลิกแถว
‎- ขอรับ ‎- ขอรับ
‎พักแล้วมาทำความสะอาดกันนะ
‎- ขอรับ ‎- ขอรับ
‎เอาล่ะ
‎ถึงเวลามนุษย์ลงทัณฑ์แล้ว
‎ทำไม
‎ทำไมเราต้องเจอเรื่องแบบนี้ด้วย
‎(มนุษย์ลงทัณฑ์)
‎ขอประทานโทษเจ้าค่ะ
‎ไงจ๊ะ
‎มิซาโอะจัง
‎สบายดีหรือเปล่า
‎เจ้ามาทำอะไรที่นี่ มาจากเกียวโตรึ
‎เดินทางมานานมากเลยล่ะ ‎โตเกียวนี่ไกลเหลือเกินนะ
‎ก็แน่อยู่แล้วล่ะ นี่เจ้ามาคนเดียวเหรอ
‎คุณอาโอชิด้วยเหรอ
‎ฮิมูระอยู่ไหม
‎ว่าแต่ ทำไมจู่ๆ ก็มาที่นี่กันล่ะ
‎เจ้าอาวาสที่วัดซุยโคน่ะ…
‎ได้ยินมาว่าฮิมูระมีส่วนเกี่ยวข้อง ‎กับการตายของท่านผู้เฒ่า
‎ท่านเจ้าอาวาสรุ่นก่อน…
‎ดูเหมือนจะรู้จักกับฮิมูระน่ะ
‎แหม ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ…
‎เรื่องที่มือพิฆาตบัตโตไซ ‎สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับโอนิวาบังน่ะ
‎โชคชะตาเล่นตลกอะไรกันนี่
‎ตอนนี้ฮิมูระเขาใช้ชีวิตอย่างสงบ ‎อยู่ในโตเกียวเจ้าค่ะ
‎งั้นเหรอ
‎เช่นนั้น ท่านช่วยไปบอกเขาหน่อยได้ไหม
‎เจ้าอาวาสรุ่นก่อนตายไปแล้ว อาตมาอยาก ‎คืนสมุดบันทึกของภรรยาเขาที่ฝากไว้
‎เขามาปรึกษาพ่อของอาตมาบ่อยน่ะ
‎ว่าคนที่เข่นฆ่าผู้คนมามากเช่นเขา…
‎ควรใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร
‎หรือควรมีชีวิตอยู่ต่อหรือไม่
‎นี่จ้ะ
‎สมุดบันทึกของคุณโทโมเอะเหรอ
‎เจ้ารู้จักนางด้วยเหรอ
‎เจ้าได้อ่านหรือเปล่า
‎จะไปอ่านได้ยังไง
‎มันคงเป็นของสำคัญของฮิมูระ ‎ข้าเลยเอามาให้เขาเฉยๆ น่ะ
‎(สร้างเสริมจิตใจให้อยู่ในความจริงแท้)
‎เครือข่ายของโอนิวาบังบอกข้าว่า
‎มีข้อมูลที่น่าสนใจขอรับ
‎เขาบอกว่าเดือน 12 ‎ฝนจะตกเป็นเลือดในโตเกียว
‎และมันเกี่ยวข้องกับบัตโตไซด้วยขอรับ
‎(เขตโกดังโยโกฮาม่า)
‎หน่วยที่สองไปล้อมมาจากทางซ้าย
‎- หน่วยที่สามไปเฝ้าทางออกด้านหลัง ‎- ขอรับ
‎เราจะบุกเข้าไป
‎- ขอรับ ‎- ขอรับ
‎หลอกข้ามาติดกับจนได้ ไอ้เวรนี่
‎น่าจะถ่วงเวลาได้สักหน่อยนะขอรับ
‎นี่อะไร ข่าวฉบับพิเศษเหรอ
‎นี่อะไร
‎(มนุษย์ลงทัณฑ์)
‎เฮ้ย นั่นอะไรน่ะ
‎ดูนั่นสิ
‎เมื่อกี้เสียงอะไรน่ะ
‎เสียงเหมือนตอนที่ร้านอากาเบโกะ ‎ถูกโจมตีเลย
‎ท่านอาโอชิ
‎โทษทีนะ คาโอรุจัง
‎ได้เวลาเริ่มงานเทศกาลแล้ว
‎พาข้าลงไป
‎ตามมันไป
‎จะใช้วิธีไหนก็ได้
‎รับทราบขอรับ
‎ใกล้ถึงเวลามนุษย์ลงทัณฑ์แล้ว
‎ข้ามีพวกพ้องที่มีความแค้นกับเจ้า
‎แถมพวกข้าก็มีอำนาจ ‎ที่จะเสกทุกอย่างให้เป็นไปได้
‎บัตโตไซ…
‎สิ่งที่ข้าอยากมอบให้เจ้าไม่ใช่ความเจ็บปวด
‎แต่เป็นความทรมานต่างหาก
‎ไม่เป็นอะไรใช่ไหมขอรับ
‎ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
‎เร็วเข้า
‎เร็วๆ
‎บัตโตไซอยู่ที่นี่หรือไม่
‎เอาไปให้มันซะ
‎ไปซะ
‎รีบขึ้นข้างบน เร็วเข้า
‎ขอบพระคุณขอรับ
‎เจ้าเป็นใคร
‎พวกอันธพาลนอกรีตน่ะ…
‎จะถูกอำนาจมืดนอกรีตดูดกลืน ‎ไปในเส้นทางแห่งความมืดมนอนธการ
‎และนั่นคือหน้าที่ของข้า…
‎ในฐานะหัวหน้าโอนิวาบังคนสุดท้าย
‎เจ้าจะเป็นใครก็ตาม
‎อย่ามาขัดขวางท่านมุเมียวอิคนนี้นะ
‎เลิกดูของพรรค์นี้ได้แล้ว
‎เจ้าก็เหมือนกัน
‎ใครน่ะ
‎เจ้าเองเหรอ
‎น้องเขยของเคนชิน
‎น่าเสียดายที่เคนชินไม่ได้อยู่ที่นี่
‎แต่ว่า…
‎ถ้าเจ้าอุตส่าห์มาหาเรื่องถึงที่ ‎เดี๋ยวข้าสนองให้เอง
‎จะลองไหมล่ะ
‎ขี้โม้เหลือเกินนะ ไอ้แว่น
‎ท่านอาโอชิ
‎เป้าหมายพวกข้าคือบัตโตไซ
‎ไม่ใช่พวกเจ้า
‎ซาโนะสุเกะ
‎พวกเจ้าน่ะ เวลาจะสู้กับใคร
‎ใช้หัวซะบ้างนะ
‎ท่านอาโอชิ
‎ท่านอาโอชิ…
‎ท่านอาโอชิ
‎เขาเอาตัวบังข้าไว้
‎เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
‎ท่านอาโอชิ ท่านอาโอชิ
‎ท่านอาโอชิ
‎โธ่เว้ย
‎ช้าก่อน บัตโตไซ
‎ปลิดชีวิตข้าเสียเถอะ
‎เจ้าขโมยความภาคภูมิ…
‎แห่งซามูไร เพื่อการฟื้นฟูสถาบัน
‎เจ้าช่วงชิง…
‎การตายอันมีเกียรติไปจากข้า
‎คราวนี้…
‎ใช้มือของเจ้า…
‎สังหารข้าเสียเถอะ
‎เรื่องนี้…
‎เจ้าต้องรับผิดชอบ
‎ปลิดชีวิตข้าซะ
‎ข้าขอโทษ
‎ข้าสาบานกับดาบเล่มนี้แล้วว่า ‎ข้าจะไม่ฆ่าคนอีก
‎จงมีชีวิตอยู่ในยุคใหม่นี้เถอะ
‎หยุด อย่าขยับ
‎งั้นก็ตัดแขนข้าไปซะ
‎มานี่เลย
‎หากข้ายังมีแขนอาบเลือดเช่นนี้อยู่…
‎บัตโตไซ
‎ฆ่าข้าเถอะ ฆ่าข้าซะ
‎ซาโนะ
‎เคน…
‎คาโอรุ…
‎ข้าขอโทษ
‎มันเอาตัวคาโอรุไป
‎ข้าทำอะไรไม่ได้เลย
‎ข้าได้แต่ยืนมอง…
‎ทำอะไรไม่ได้เลย
‎เจ้าดูดีแล้วล่ะ
‎เดี๋ยวก่อนสิโว้ย
‎อย่ามาแตะต้องคาโอรุนะ
‎ไม่ต้องห่วง
‎ยาฮิโกะ
‎"สร้างเสริมจิตใจให้อยู่ในความจริงแท้" ‎งั้นเหรอ
‎ไร้สาระ
‎เจ้าคือยูกิชิโระ เอนิชิงั้นรึ
‎ถ้าใช่แล้วจะทำไม
‎ฆ่าข้าหรือเคนชินไป ‎คุณโทโมเอะก็ไม่ฟืนขึ้นมาได้หรอก
‎เจ้าก็แค่ถูกความโกรธจองจำ
‎และสูญเสียจิตวิญญาณไป
‎ทำไมเจ้าถึงรู้จักพี่สาวข้าล่ะ
‎เจ้าได้ยินมาจาก…
‎บัตโตไซงั้นเหรอ
‎ชื่อของพี่สาวข้าน่ะ
‎ข้าจะรับบทมนุษย์ลงทัณฑ์ ณ ที่แห่งนี้เอง
‎ไม่มีทางหนีหรอก
‎หากไม่ฆ่าเจ้า บทมนุษย์ลงทัณฑ์ก็จะไม่สมบูรณ์
‎คุณโทโมเอะคงไม่ต้องการ ‎ให้เรื่องมันเป็นแบบนี้หรอก
‎หุบปาก
‎เจ้าจะไปรู้อะไร
‎ตายซะ
‎อย่าบังอาจมาพูดแทนพี่สาวข้า ตายไปซะ
‎ตายซะ
‎ตายซะ ตายไปซะ
‎ตายซะ
‎ทำไม
‎ทำไมต้องทำหน้าเศร้าเช่นนั้นด้วย
‎ทำไมไม่ยิ้มให้ข้าเลย
‎(สร้างเสริมจิตใจให้อยู่ในความจริงแท้)
‎เจ้าคนที่ข้ารู้จัก…
‎เป็นเพียงชายพเนจรที่ชื่อเคนชินต่างหาก
‎การออกพเนจร ‎เป็นเพียงแค่การหนีปัญหาแบบง่ายๆ
‎ก็มาช่วยเจ้าไง เจ้าโง่เอ๊ย
‎ดาบสลับคมเล่มนี้
‎ท่านเก็บมันไว้เถอะ
‎ชีวิตของเจ้า
‎ไม่ได้เป็นของเจ้าเท่านั้น
‎เจ้าต้องห่วงชีวิตของตนเองก่อนผู้อื่น
‎ข้าจะปล่อยให้เขาตายที่นี่ไม่ได้
‎ข้าจะต้องปกป้องเขาให้ได้…
‎ถึงแม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม
‎เคนชิน
‎จะไปจริงๆ เหรอ
‎ยาฮิโกะ
‎ฝากซาโนะด้วย
‎ใครเจอบัตโตไซก่อน คนนั้นจะได้ฆ่ามัน
‎ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม
‎เชิญตามสบายเลย
‎ไปกันเถอะ
‎เรียกพวกข้ามาหรือขอรับ
‎ออกจะเร็วไปหน่อย
‎แต่องค์กรเป็นของเจ้าตามที่สัญญากันไว้
‎หมายความว่ายังไงขอรับ
‎สงครามส่วนตัวของข้าใกล้จะจบลงแล้ว
‎มันไม่ง่ายเช่นนั้นหรอกขอรับ บอส
‎ตำรวจญี่ปุ่นมันดมกลิ่นแกะรอยจนเจอที่นี่แล้ว
‎ถ้าบอสแพ้ ‎แล้วตำรวจมันพาตัวบอสไปอีกล่ะก็…
‎เฮยซิง
‎เจ้าพูดว่าอะไรนะ
‎เจ้าคิดว่าข้าจะแพ้งั้นเหรอ
‎เปล่าขอรับ ข้าไม่เคยคิดเลย
‎รีบไสหัวไปเลย
‎ถ้ายังพูดพล่ามอีกล่ะก็ ข้าจะฆ่าเจ้าด้วย
‎จะยอมถอยไปเฉยๆ แบบนี้หรือขอรับ
‎ฆ่าพวกมัน
‎ฆ่าบัตโตไซซะ ‎จากนั้นก็ฆ่ายูกิชิโระ เอนิชิด้วย
‎คุณอู๋
‎ขอบคุณที่ช่วยข้า ‎จากทะเลเพลิงคราวนั้นนะขอรับ
‎พอดีได้ยินมาว่ามีงานให้ข้าทำ
‎เฮ้ย เจ้าน่ะ หยุดเดี๋ยวนี้นะ
‎หยุดเดี๋ยวนี้
‎เจ้าคือบัตโตไซงั้นรึ
‎กำลังรออยู่เลย
‎ฮิมูระ
‎มาสู้คนเดียวแบบนี้ ‎ทำเป็นคนอื่นคนไกลไปได้
‎ท่านมิซาโอะ
‎ในฐานะตัวแทนชิโนโมริ อาโอชิ ‎หัวหน้าโอนิวาบัง
‎มากิมาจิ มิซาโอะ ขอร่วมกับเจ้าด้วย
‎นี่เป็นงานของข้า
‎เคนชิน
‎ซาโนะ
‎หลบไปเร็ว หลบไป
‎เคนชิน ไปซะ
‎ไปสิ ฮิมูระ
‎ไปเร็ว
‎โธ่เว้ย
‎พลาดจนได้ อ้อมไปทางโน้นแล้วยิงมัน
‎ข้าไม่มีเวลามาเล่นกับเจ้าหรอก
‎"เล่น" งั้นเหรอ
‎เจ้ากล้าดียังไง
‎ข้ามีไพ่ตายอยู่นะ
‎เอาล่ะ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดา ‎สิบดาบสังหาร เซตะ โซจิโร่
‎เล่นมันให้เต็มที่เลย
‎นี่เจ้า…
‎ไม่เจอกันนานเลยนะขอรับ คุณฮิมูระ
‎นี่ เจ้าทำอะไรของเจ้า
‎ข้าก็มาเป็นคนพเนจรเหมือนกันขอรับ
‎ตั้งแต่แพ้คุณฮิมูระ ‎ข้าก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดี
‎ไม่ได้ชักดาบออกจากฝักเสียนาน
‎แต่ข้าว่าข้าแกร่งกว่าพวกท่านนะขอรับ
‎ฆ่ามัน ฆ่ามันทั้งสองคนเลย
‎สนุกจังเลยขอรับ
‎เป็นครั้งแรกเลยนะขอรับ ‎ที่ไม่ต้องพะวงหลังตอนต่อสู้
‎คุณฮิมูระไปเถอะ
‎แล้วก็ทำให้ข้าเห็นด้วยนะขอรับ
‎ว่าดาบนี้ได้ขจัดความเกลียดชัง ‎และปลดปล่อยผู้ที่ติดอยู่ในวังวนอดีต
‎ขอบใจเจ้านะ
‎เข้ามาเลย
‎มาแล้วรึ
‎บัตโตไซ
‎ขอโทษที่ให้รอนาน
‎ท่านคาโอรุอยู่ที่ไหน
‎ไม่รู้สิ
‎เจ้าคิดว่าอยู่ที่ไหนล่ะ
‎เอนิชิ
‎มันเป็นธรรมดา ‎ที่เจ้าคิดอยากล้างแค้นให้พี่สาวเจ้า
‎แต่อย่าลากคนอื่น ‎เข้ามาเกี่ยวข้องไปมากกว่านี้เลย
‎ศัตรูของเจ้าคือข้าเพียงคนเดียว ‎คนที่ต้องรับโทษก็มีแต่ข้าเท่านั้น
‎หุบปากซะ
‎ศัตรูของข้าไม่ได้มีแค่เจ้าคนเดียว ‎แต่เป็นพวกเจ้าทุกคน
‎คนที่สนิทกับเจ้า ‎คนที่พูดคุยกับเจ้า แล้วก็…
‎ทุกสิ่งทุกอย่างในประเทศเส็งเคร็ง ‎ที่เจ้าสร้างขึ้นมายังไงล่ะ
‎พี่…
‎ในที่สุดก็ถึงเวลาสักที
‎เอาล่ะ ถึงเวลามนุษย์ลงทัณฑ์แล้ว
‎เป็นยังไงล่ะ บัตโตไซ
‎แผลเจ้าเจ็บปวดเหมือนแผลพี่สาวข้าไหม
‎แผลพี่สาวข้าต้องเจ็บปวดกว่าแน่
‎ตายซะ
‎บาปของการฆ่าคน ‎ต้องชดใช้ด้วยโทษตายเท่านั้น
‎คนผิดจะต้องเจ็บปวดทรมาน ‎และตายไปด้วยความเสียใจสิ้นหวัง
‎นี่เป็นทางเดียวที่เจ้าจะชดใช้บาปได้
‎ลุกขึ้นมา
‎แค่นี้…
‎เจ้ายังชดใช้บาปไม่หมดหรอก
‎ลุกขึ้นมาสิ บัตโตไซ
‎เป็นอะไรไปล่ะ
‎ไม่ไหวแล้วเหรอ
‎งั้นก็ฆ่าตัวตายซะสิ
‎หันดาบสลับคมจอมปลอมนั่นเข้าหาตัวเอง
‎แล้วก็ตายไปซะ
‎เจ้าคนชั่ว
‎ฆ่าผู้คนมานับไม่ถ้วน ‎ยังจะมารักตัวกลัวตายอีกเหรอ
‎บัตโตไซ
‎ข้าคิดจะตายหลายต่อหลายรอบ
‎แต่ข้ารู้ดีว่าความตาย ‎คงไม่อาจชดใช้บาปกรรมของข้าได้
‎เลิกพล่ามได้แล้ว
‎ข้ายังไม่รู้เลยว่า…
‎จะต้องชดใช้กรรมนี้อย่างไร
‎แต่ว่าตอนนี้…
‎เพื่อสหายของข้า…
‎และเพื่อโลกแห่งสันติสุขที่โทโมเอะเฝ้าฝันถึง
‎เอนิชิ
‎ข้าจำเป็นต้องหยุดเจ้า
‎เอนิชิ
‎โทโมเอะที่เจ้าเห็นอยู่ตอนนี้น่ะ
‎ยิ้มอยู่หรือเปล่า
‎ทำไมพี่สาวข้าถึงรักคนอย่างเจ้าได้ลง
‎ความรู้สึกที่เจ้ามีต่อพี่สาว ‎มันไม่ผิดหรอก
‎และความเกลียดชังที่เจ้ามีต่อข้า ‎ก็ไม่ผิดเช่นกัน
‎แต่การใช้ชีวิตของเจ้า
‎มันผิดยิ่งนัก
‎พอแค่นี้เถอะ
‎พี่…
‎บัตโตไซ
‎โธ่เว้ย
‎เอนิชิ
‎ข้าขอโทษ
‎ไม่ว่าไอ้ตัวไหนก็เห็นข้าเป็นแค่ตัวตลก
‎ข้าจะฆ่าเจ้า
‎- ฆ่าให้หมดเลย ‎- อย่านะ
‎อย่านะ
‎อย่ามาขวางข้านะ
‎ไอ้เวรนี่
‎เฮยซิง
‎อย่ามาขวางข้า
‎ไม่นะ!
‎หยุด!
‎ถ้าไม่ยั้งมือ เขาจะตายจริงๆ นะ
‎จริงๆ นะ
‎ที่ช่วยปกป้องท่านคาโอรุน่ะ
‎ข้าขอขอบคุณ
‎เปล่าหรอก
‎- เปล่าเลย ‎- เคนชิน
‎คนที่ข้าอยากปกป้อง…
‎คนที่ข้าอยากจะปกป้องจริงๆ น่ะ…
‎พี่
‎โธ่เว้ย
‎ยูกิชิโระ เอนิชิ มีของมาถึงเจ้าแน่ะ
‎(ถึง ยูกิชิโระ เอนิชิ ‎ได้รับการอนุมัติแล้ว)
‎(บันทึกนี้ควรอยู่กับเจ้า)
‎(ขอร้องล่ะ ‎เจ้าควรมีชีวิตอยู่เพื่อพี่สาวเจ้า)
‎(คามิยะ คาโอรุ)
‎เขาผู้นั้น ‎เป็นคนที่ช่วงชิงความสุขของข้าไป
‎และเป็นคนนำพาความสุข ‎อีกอย่างหนึ่งมาให้ข้า
‎ต่อจากนี้ไป เขาก็คงจะเข่นฆ่าคนอีก
‎ทว่า หากการเข่นฆ่าของเขาจบลง
‎ข้าเชื่อว่าคนที่เขาปกป้อง ‎จะมีจำนวนมากกว่าคนที่เขาฆ่าแน่นอน
‎ข้าจะปล่อยให้เขาตายที่นี่ไม่ได้
‎ข้าจะต้องปกป้องเขาให้ได้…
‎ถึงแม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม
‎(ข้าจะต้องปกป้องเขาให้ได้ ‎ถึงแม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม)
‎- สิบ ‎- สิบ
‎- หนึ่ง ‎- หนึ่ง
‎- สอง ‎- สอง
‎- สาม ‎- สาม
‎(สร้างเสริมจิตใจให้อยู่ในความจริงแท้)
‎- สี่ ‎- สี่
‎- ห้า ‎- ห้า
‎- หก ‎- หก
‎- เจ็ด ‎- เจ็ด
‎- แปด ‎- แปด
‎- เก้า ‎- เก้า
‎- สิบ ‎- สิบ
‎- หนึ่ง ‎- หนึ่ง
‎อย่าพันเยอะเกินไปสิ
‎เงียบเถอะน่า
‎โอ๊ย เจ็บนะ
‎ไม่ต้องดิ้นขนาดนั้นก็ได้
‎ท่านพูดอะไรกับโทโมเอะรึ
‎คงจะบอกว่าขอบคุณล่ะมั้ง
‎สุดท้ายแล้วเอนิชิก็เป็นคนช่วยข้าไว้
‎พอมาคิดดูอีกที คุณโทโมเอะ ‎อาจจะคอยปกป้องข้าอยู่ก็เป็นได้
‎ยูกิชิโระ เอนิชิ
‎เขาเป็นอย่างไรบ้างนะ
‎จากนี้ไป เอนิชิก็ต้องชดใช้เช่นกัน
‎ไม่ได้ชดใช้ด้วยความตาย แต่ด้วยชีวิตที่เขามี
‎หากเขาไม่ทำเช่นนั้น…
‎โทโมเอะที่อยู่ในใจเอนิชิก็คงยิ้มไม่ออก
‎นี่ เคนชิน
‎เคนชิน ท่านพูดอะไรกับคุณโทโมเอะเหรอ
‎เหมือนท่านคาโอรุนั่นแหละ
‎บอกว่าขอบใจ
‎แล้วก็…
‎ขอโทษ และ…
‎ลาก่อน
‎(ไม่มีสัตว์ชนิดใดได้รับบาดเจ็บ ‎ในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้)
‎คำบรรยายโดย: มนัสวี อิสรธำรง