NETFLIX PRZEDSTAWIA
Co robisz? Pospiesz się!
Panie Lee?
Proszę się obudzić.
NOWE TRAMPKI
Ostra żółtaczka.
I wysoka temperatura.
Żółtaczka wskazuje, że to dopiero początek.
Ból powinien być w fazie szczytowej.
No tak.
- Skąd wiesz? - Co?
Wracać do łóżek. Już.
Dobrze.
Mam problem z oddawaniem moczu…
- Mogę aerozol? - To normalne.
- Ślinię się. - To nie szkodzi.
Panie Lee Jang-hyeok.
Lee Jang-hyeok.
Proszę pana. Proszę się obudzić.
Musi się pan obudzić.
- Proszę pana. - Tak?
Kandydat numer 2567.
Absolwent inżynierii komputerowej.
Trudno znaleźć pracę, prawda?
Chyba osłabł pan od tych poszukiwań.
Nie.
Udało mi się.
Zostałem przyjęty.
Gratuluję, panie inżynierze.
Proszę odpocząć, dobrze?
Mamo.
O rany.
Wyglądasz okropnie.
Mamo…
- Ale schudłeś! - Moment.
Co to? Mamo?
Załóż maseczkę.
Co wy robicie?
Zasłońcie zasłonę!
A jeśli się zarazimy…? Czy nie?
Jesteśmy w szpitalu, nic nam nie będzie.
Sucho tu.
Przepraszam…
Co?
- Dziękuję. - Dziękuję.
Do widzenia.
Czemu zawsze jest wściekła?
Dzisiaj ładnie wyglądała.
Co?
Za długo tu siedzi.
Nie sądzicie, że moje ręce są żółte?
- Zaczęło się. - Co?
- Skąd wiesz? - Załóż maskę.
- Mogłem założyć wcześniej. - No…
Powiedz, jak czegoś potrzebujesz.
Przyślę ci jedzenie.
Zostańcie!
Mama cię kocha.
Tata też.
No weźcie.
Trzymaj się, synu!
Chodź, szybko!
Zostawcie drzwi otwarte.
Zabierzcie go.
HYEOK W SZPITALU? ODWIEDŹMY GO.
WEZMĘ KURCZAKA. MA ŻÓŁTACZKĘ.
PRZYJDŹCIE.
POMODLĘ SIĘ. JESTEŚMY Z TOBĄ DUCHEM.
CZEKAM, AŻ WYZDROWIEJESZ. MOŻEMY POPISAĆ.
NA RAZIE!
SZPITAL INCHEON JUAN
Hej, moment.
Nie można odsłaniać zasłony.
- Ma żółtaczkę. A jak się zarazimy? - To niebezpieczne.
Nie zarazicie się od niego.
Skąd pani wie?
Przecież to zaraźliwe?
Ma żółtaczkę, nie jest zaraźliwa.
Żółtaczka typu B nie jest zakaźna.
- Nic mi nie jest? - A jeśli jednak?
Proszę zasunąć!
Dobra!
Już ją zasuwam.
- Całkiem. No już. - Przecież to zakaźne.
Jakby choroba była nie dość zła.
Ludzie potrafią być okropni.
Proszę się nie martwić.
Przepiszę panu coś specjalnego i szybko pan wyzdrowieje.
FAJNIE, ŻE JESTEM CHORY.
DOBRZE CIĘ KARMIĄ?
DBAJĄ O MNIE.
A MASZ DOBRE WI-FI?
JEST TAM JAKIŚ SKLEP?
Ale mnie pan przestraszył.
To pan.
Myślałam, że to szefowa.
Co? Dziwnie widzieć palącą pielęgniarkę?
Nie. To urocze.
To pamiątka z uczelni.
Rozumiem.
A więc ma pan pracę?
- Stałą? - Tak.
Szczęściarz.
Ja jestem na zleceniu.
A haruję jak pies. Bez sensu.
Zmiany po osiem godzin?
Nie da się odpocząć.
Palę, żeby się dobudzić.
Kto tam pali?
No wie pan!
Nie można tu palić!
Jeszcze raz, a zostanie pan wyrzucony.
No dobrze…
Nienawidzę tego smrodu.
Czemu on tu pali? Nie rozumiem.
Co to za palenie?
- Wracać do sali! - Już.
Dobrze, nie rozsunę zasłon.
Dziękuję za wczoraj.
Potrąciliby mi z pensji, gdyby mnie przyłapali.
W porządku.
Proszę jeść. Musi pan nabrać sił.
Proszę jeść.
O właśnie.
Nie można wybrzydzać.
Rany, co ja wyprawiam?
No nie.
Nic nie jadłam, więc jestem głodna.
Kupię panu coś do jedzenia.
Przepraszam bardzo.
W porządku, proszę zjeść ze mną.
Zostawcie pana inżyniera w spokoju.
Pana inżyniera?
Zabrała mi pałeczki.
Fajna jest.
Proszę, Hyeok.
Mogę mówić „Hyeok”?
Oczywiście, proszę bardzo.
Spać mi się chce.
Zostanę tu tylko chwilkę.
Jak długo spałam?
Nawet nie minutę.
CHYBA FLIRTUJĘ Z PIELĘGNIARKĄ.
CHYBA WCIĄŻ JESTEŚ CHORY.
ŁADNA JEST?
MUSZĘ ZNALEŹĆ WSPÓLNY TEMAT.
WEŹ PRZESTAŃ. ZEJDŹ NA ZIEMIĘ.
Żółtaczka!
Powinien pan tu palić?
Cholera. A co mam zrobić?
NIE BĘDĘ JUŻ PALIĆ.
WEZWANIE LEE JANG-HYEOK
WITAMINY NA ODZYSKANIE ENERGII!
Dziękuję.
MAM NADZIEJĘ, ŻE POMOŻE.
IDŹ SPAĆ, OBUDZĘ CIĘ.
Za długo spałam.
Przez 172 sekundy.
Spałaś dwie minuty i 52 sekundy.
Dziękuję.
LEE JANG-HYEOK
Dwieście osiemdziesiąt jeden…
Dwieście osiemdziesiąt dwa…
Dwieście osiemdziesiąt trzy…
Dwieście osiemdziesiąt cztery.
Sto dwadzieścia jeden…
Trzysta pięćdziesiąt dziewięć…
Tysiąc pięćdziesiąt jeden…
ZDROWIA!
LEE JANG-HYEOK
Chce się trochę przewietrzyć.
Zaraz wrócę.
Te fińskie ciastka są przepyszne.
Tak.
Gdzie są moje fińskie ciastka?
Oddawać je. To prezent dla pielęgniarki.
- Skąd mamy wiedzieć? - A mój żeńszeń?
Kosztował 5000 wonów. Też zniknął.
Nie brałem go.
Ej, żólty! Widziałeś…
Przestań, to nie on.
- Nie wychodzi stamtąd. - To pewnie on.
Mogłeś mi powiedzieć.
- Oskarżasz mnie? - Pielęgniarka…
Połóż tu dłoń.
- Muszę? - Tak.
Podbierałeś czyjeś jedzenie?
W życiu!
Widzisz? Wiedziałem, że to ty!
- To ty, co? - Wiedziałem!
Twoja matka świetnie gotuje.
Twoja dziewczyna ma szczęście.
Bankowo, że nie mam dziewczyny.
Nie znoszę ludzi, którzy tak mówią.
Hej, Da-eun.
Karta pacjenta…
Da-eun…
- Dzień dobry. - Witam.
Wyspała się pani?
Ja nie wytrzymałem.
Jak się czujemy?
- Mam gazy, ale poza tym dobrze. - Dobrze się bawiłem.
- Gazy. - Z wami też.
Jadł pan wczoraj ramyeon?
- Nie może jeść pan produktów mącznych! - Tylko wywar.
- Z tego co widziałem… - Jadł pan ciastka.
- Trzeba uważać na dietę. - Co on mówi?
- To się nie powtórzy. - Nie można pobłażać.
Jak się czujemy?
Za dzień czy dwa wróci pan do domu.
Co? Za dzień czy dwa?
A kiedy mamy pana puścić?
Zaplanujmy to na pojutrze.
Pojutrze?
Moment!
Tak?
Ale nie czuję się dobrze.
Nie mogę zostać…
ze dwa czy trzy tygodnie?
Może pan wyjść i wracać tu na terapię.
Zjedzmy obiad i…
Co z tobą?
Nie można się z nimi kolegować.
Co żeś powiedziała, że nie chce wychodzić?
I chcesz brać dzień wolny?
No co?
Cholera.
CHYBA SIĘ Z NIĄ UMÓWIĘ.
KUP PIERŚCIONEK.
ALE MA JUŻ JEDEN.
TO MOŻE KWIATY?
O TEJ PORZE?
ALE MÓWIMY O GRZE?
WCIĄŻ JESTEŚ CHORY, CO?
WEZWANIE LEE JANG-HYEOK
Co?
Nie, nic!
Synku! Czekałeś na mnie?
Dobrze wyglądasz.
Co tu robicie?
Do diabła.
Jest niezadowolony.
Humorki po mamie.
Chyba był bardzo chory. Sporo stracił na wadze.
To to szpitalne jedzenie. Niskosodowe.
Ponoć to niebezpieczna dieta.
Nienawidzę niskosodowego jedzenia.
Hyeok.
Chyba nie wierzysz w tę pielęgniarkę?
Miałeś halucynacje z powodu choroby.
Takie dziewczyny są nie dla nas.
To znaczy? Da-eun bardzo mnie lubi!
Nazwałeś ją Da-eun.
Na pewno jej nie wymyśliłeś?
O rany!
To jeszcze surowe!
- Znów trafisz do szpitala. - No i dobrze!
BAZA DANYCH
„Jung Da-eun”.
No i proszę.
Numer 010-6687…
- A to co? - Co?
Co?
Ale tęskniłem!
Numer 010-6687…
Wróciłeś.
Numer 010-6687…
To numer Jung Da-eun?
Numer 6687…
Halo?
Przepraszam.
Sześć, sześć, osiem, siedem…
Halo?
- Hyeok? - Co?
Tak, to ja, Lee Jang-hyeok.
Skąd masz mój numer?
No wiesz…
Byłem w szpitalu.
Nie było cię, więc…
Wzięłam wolne, bo źle się czułam.
Co?
Już dobrze? Co się stało?
Nic mi nie jest.
Dzięku Bogu.
Całe szczęście nic ci nie jest.
Dlaczego dzwonisz?
No bo…
Co o mnie myślisz?
Słucham?
Byłaś dla mnie miła, bo byłem pacjentem?
Da-eun, słuchaj…
Bardzo cię lubię.
Chcesz do mnie wpaść?
Proszę?
Jestem sama w domu.
Chcesz do mnie przyjść?
Co się stało, synku?
Biorę samochód!
Co powiedział?
Bierze samochód.
Że co?
Dlaczego zabierasz samochód?
NAPÓJ WITAMINOWY
Cześć.
Ale jesteś szybko.
Proszę.
Nie musiałeś.
Wejdź.
- Dlaczego tak stoisz? - Słucham?
Wejdź, usiądź.
Dobrze.
Przepraszam za późną wizytę.
Zaprosiłam cię.
No tak.
Masz ładną trwałą.
Lepiej odpocznij. Pójdę już.
Chcesz tu spać?
Słucham?
Zostań ze mną.
Chciałam cię tak mocno przytulić.
Co robisz?
Przepraszam.
Nie chciałem.
Jak mogłeś tak zrobić?
SYNU, JESZCZE CIĘ NIE MA?
TATA NIE MOŻE SPAĆ PRZEZ AUTO!
Hyeok?
Wstałaś?
Na stole były składniki.
Dzięki, że zmieniłeś żarówkę.
Co?
Czekaj.
To nie tak.
Nie.
Umarł.
On.
Hej.
Spotykasz się z kimś?
Tak.
Kłamca.
Ale naprawdę.
- Znasz się na karabinach? - Nie bardzo.
Cholerny tłuścioch.
Da-eun!
Moja kochana!
Zadzwonię.
Lepiej już idź.
Ale fura.
Serio? Droga jest?
Tak. To…
Kto jest grubszy? On czy ja?
Ale jesteś słodki. Czemu się porównujesz?
Naprawdę?
NIE WIDUJĘ SIĘ JUŻ Z MOIM SYNEM
EJ, PACANIE!
ODDAJ SAMOCHÓD!
Da-eun, gdzie masz obrączkę?
Zgubiłam ją.
Zdjęłam na chwilę i przepadła.
Ach tak.
ZNÓW UŻYŁEŚ MOJEJ KARTY?!
ODDAWAJ SAMOCHÓD!
Da-eun.
Jak znajdę mieszkanie, rzuć pracę.
Nie mogę patrzeć, jak tak harujesz.
Przytul mnie.
PRZEGRANA!
- Kurczę. - Trafiony!
Dobra jest.
Nie zapraszaj jej już, grubasie.
- Hyeok. - Tak?
Znajomy odstąpił mi wakacje na Czedżu.
Pojedziesz ze mną?
Co?
Poszukam tam fajnych knajpek.
Większej nie mieli.
- Może kupimy takie same? - Pewnie.
- Urocza. - Wygląda ładnie.
Dobrze ci w niej.
Kupmy makaroniki.
Spróbujcie tego.
Masz.
Nie, nie jadam ich już.
Dlaczego?
Bo nie.
Już pani kiedyś u mnie kupowała?
Skoro tak, to obniżę cenę do 5000 wonów.
- Naprawdę? - Tak.
- Dziękuję. - Dobranoc.
Chwileczkę.
Wysiadam.
Da-eun!
Da-eun! Przepraszam.
Tata zabrał mi kluczyki.
Chciałem cię odebrać,
ale tata mnie zabije, jeśli zabiorę mu znowu auto.
Ta-da!
Podobają ci się?
Kupiłaś nam takie same buty, bo nie mogliśmy znaleźć koszulek?
Nie.
Pomyślałam, że będą ci pasować.
Podobają ci się?
Są świetne.
Pojedźmy znów na Czedżu na przyszłe święta.
Założę buty od ciebie i schudnę,
żebyśmy mogli kupić koszulki.
Obiecuję, że schudnę.
Naprawdę schudnę, dobrze?
Naprawdę schudnę.
Uda mi się.
STARE TRAMPKI
Co to? Suflet?
Dobra jesteś.
- O której wychodzisz? - O trzeciej.
Ośmiogodzinne zmiany są okropne.
Na razie.
Pa.
Hyeok!
Czekaj.
Nie, zabierz śmieci.
W porządku.
Dobra.
- Rety. - Ciężkie?
Nie. Na razie.
RECYKLINGUJ I URATUJ ŚWIAT MAŁYMI KROCZKAMI
A ten co?
Nie mam czasu…
Zostałem przeniesiony?
Bez takiego straszenia.
Do jakiejś dużej korporacji?
Nie żartuję.
Powiedziałem „przeniesienie” ze względu na innych.
Zostaniesz zatrudniony na stałe przez korporację.
Nie myśl o niczym innym
i pracuj do upadłego,
jak zaczniesz.
Nie cieszę się,
że zabierają mi pracownika.
Myśli pan, że dam radę?
Słuchaj.
Masz talent.
Świetnie sobie poradzisz.
Chcę, żebyś odniósł sukces w lepszej firmie.
Dlatego cię wysyłam.
Szefie…
Tak.
- Postaram się. - Dobrze.
- Proszę trzymać kciuki. - Tak.
Prawie mnie błagał.
„To świetna okazja, musisz się zgodzić”.
Chce mnie duża korporacja.
Wreszcie doceniają moją pracę.
To świetnie.
Coś nie tak?
Nie przyjąć oferty?
Przyjmij. To dla ciebie duża szansa.
Oczywiście, że tak.
Dla mnie i dla ciebie.
Dla nas obojga.
Nie powinieneś najpierw tego ze mną omówić?
Spójrz na nią.
Randkuje w szpitalu?
- Muszę iść. - Ale gołąbeczki.
- Wyrzuć moje jedzenie. - Ja nie skończyłem.
Na razie.
Trzymaj się.
No dajcie spokój.
Wygląda znajomo.
No nie?
I to bardzo.
Da-eun, znasz się na karabinach?
- Ten grubas wciąż… - Zawsze grasz jako snajperka?
- Słucham. - Zawsze jesteś snajperką.
- Idziemy. - Cześć.
- Zadzwonię. Snajperka? - Dobrze.
Proszę.
Co to ma być?
Głupio tak ciągle pożyczać auto od ojca,
więc kupiłem swoje.
Stać cię na to?
- Wsiadaj. - Ale…
Nie martw się.
Odkąd zgubiłaś pierścień uczelni, nie nosisz żadnego.
Więc kupiłem ci.
Ale ładny.
Dziękuję.
Nie musisz się już martwić.
Mam już samochód i będę cię codziennie wozić.
Nie martw się, dobrze?
Mamy piękny poniedziałek, ale dojazd do pracy jest nużący.
Na drodze Gyeongin do Seulu panuje
- spory ruch. - Przeklęty korek.
- Zjazd Sinwol do Seulu i na Yeouido… - Cholera.
…również jest zakorkowany.
Zabierze to kilka godzin…
Mógł wstać wcześniej.
Przepraszam. Przeniesiono mnie…
Dzień dobry.
Przedstawię pani nowe osoby dołączające do tego projektu.
Struktura konstrukcji. Kim…
Nie. Lee…
- Jestem Jang… - Lee Jang-hyeok.
- Ale… - Miło mi poznać.
Witam.
Projekt konstrukcji.
Proszę się przedstawić.
Han Bo-yeong. Miło mi.
Witamy.
No to wspólne „cheer up”.
Cheer up!
- Cheer. - Do dzieła.
Nie. Cheer.
Cheer up.
Co do…?
Rety.
- Co jest? - A co?
Jest tylko jeszcze jedna nowa.
Serio?
W dużych korporacjach jest inaczej.
Niełatwo.
Co to ma znaczyć?
Nie stresuj się.
Zawsze możesz wrócić.
Kupiłem samochód i wynająłem mieszkanie w Seulu.
- Nie mogę wrócić. - Jeny.
No to musisz się postarać, jeśli chcesz tam zostać.
Cholera.
Pora na obiad.
Może coś chińskiego?
- Chińskiego? - Mam ochotę na ryż.
Biały ryż?
Nie mam dziś chęci na koreańskie jedzenie.
Co do…
Zawsze ma taką ponurą minę.
Nie bądź taki. Musisz tylko dobrze pracować.
Pracujecie razem, bądź miły.
Gratuluję pierwszego dnia w pracy.
Zdrówko.
Możesz się zaprzyjaźnić z ludźmi i sprawić, że cię docenią.
Raz, dwa, trzy, cztery…
Co do…
Pomóc ci?
Nie, poradzę sobie.
- Proszę, kawa. - Bo-yeong.
- Americano. - Dziękuję bardzo.
- Dzięki. - Smacznego.
- Dziękuję. - Proszę.
- Dziękuję. - Dzięki.
Oto kawa dla pana.
Thank you, Bo-yeong.
To bardzo miłe.
Thank you, boss.
Co to ma…?
Hej.
Nie powiesz im, że ja ją kupiłem?
Co?
Tylko pomagałam.
Chcesz się pochwalić, że to ty kupiłeś kawę.
Przepraszam.
Następnym razem pozwolę ci ją rozlać.
Dobra.
A to co?
Mówili, że najpilniejszy jest most, a nie podbudówka.
Nie słuchałeś na zebraniu?
Wiem.
Tylko chciałem zobaczyć.
Powinieneś mi podziękować.
Miałbyś niezłe kłopoty.
Było blisko.
Jang-hyeok. Nie widzi pan, że wszyscy pracują nad podbudówką?
Tylko pan zajmuje się mostem.
Dlaczego?
Trzeba uważać, co mówię.
Hej.
Ej!
Co ty sobie…
To kobieta?
Od tych durnych pomysłów?
W przeciwnym razie bym jej…
Brzmi całkiem poważnie.
Musi być ci ciężko.
Nie znoszę słodyczy.
Wiem, bo się boisz, że przytyjesz.
Wepchnęła mi cukierka do ust. Do tego miętowego.
Naprawdę?
Ale wariatka. Co z nią nie tak?
- Świruska. - Naprawdę dziwna.
Mieliśmy dzisiaj pacjenta, który…
Ale mnie wkurzyła.
Nie wiem, co robić.
Chyba powinniśmy zrobić rezerwację na święta na Czedżu.
Zajmij się tym.
Chodź tutaj.
Za moment.
No chodź.
Daj mi pomyśleć. Chwileczkę.
Jak mam się odegrać?
Nieźle.
Good.
Kto miał taki pomysł?
Czyj to?
Bo-yeong. Dobra robota.
Dopiero zaczęła pracę. Nice job.
Dziękuję.
Przepraszam.
Z taką konstrukcją byłby problem.
Jaki?
To tereny zalewowe.
Most mógłby się zawalić.
Myślę, że projekt mostu
powinien być ponownie przemyślany.
OSTRZEŻENIE
No to…
To nie jest ostateczna wersja. Zmienimy konstrukcję,
a błędy projektowe…
Jak to jest po angielsku?
„Correct”?
Tak, „skorektujemy” przed terminem.
- Będzie dobrze. - Dobra.
Może nowe osoby się tym zajmą?
Zobaczymy, co potraficie.
- Są świetni i… - Idziemy?
Wstajemy?
Potrzebujemy trochę czasu, a wszystko będzie idealnie.
To się zawali.
Powodzenia.
Przeklęty, mały…
Nie. Za słabe.
A to co?
A niech mnie.
To aż takie trudne?
No ja pier…
Słucham?
Chodźmy już.
Muszę iść do domu.
Jest okropna.
JUŻ WYCHODZĘ. KIEDY KOŃCZYSZ?
WŁAŚNIE WYCHODZĘ.
Idę do domu.
Skończysz do rana, tak?
- Co się tak na mnie gapisz? - Nie gapię się na ciebie.
To chyba masz zeza.
Do zobaczenia.
- Zostawisz ją tak? - Słucham?
- Specjalnie? - Proszę?
Niezły jesteś.
To dobrze.
Że co?
No ruszaj się.
Da-eun!
Jung Da-eun!
- Ale się zemściłem. - Hej.
Umyj się.
- Za moment. - Nie, teraz.
- Za chwilę. - Proszę.
Za moment.
Da-eun.
Przepraszam, byłem wczoraj wykończony.
Nie jest za ciężko dojeżdżać z Incheonu?
Jeśli skończysz późno,
spotkajmy się w weekend. Może będę miała wolne.
Nie przyjeżdżaj codziennie.
Naprawdę?
Tak, to nie szkodzi.
Dobra, to widzimy się w weekend.
- Dobrze. - W porządku.
Co do…
Ale przerażająca.
Dobra.
Moment.
Co to za niemiły zapach?
Nie jedzcie w sali konferencyjnej.
Twarda jest.
Ale jestem zmęczony.
Jest obrzydliwa.
Ciągle tu jesteśmy!
Dlaczego wyłączyli światła?
Włączcie…
Panie Jang.
Chciałem tylko pomóc.
Co?
Trzeba chwytać szansę, kiedy się nadarza.
Tylko amator za długo się namyśla i przepuszcza okazję.
Proszę włączyć światła.
Trzeba być ekspertem.
No doprawdy.
Naprawdę. Jest okropna.
Przepraszam. Albo praca, albo jedzenie. Nie oba naraz.
Jem, żeby nie zasnąć, palancie!
Wiesz, jak bardzo chcę iść do domu?
To co, że jestem brudna.
Liczy się tylko most.
Ten projekt!
Patrz, jaki jest ładny.
Przysięgam, że dokończę i będzie piękny.
Przez ciebie nie mogę iść do domu.
To co, że się nie myję?
Zrób tak.
JUTRO MAM WOLNE. PRZYJEDZIESZ?
PEWNIE JESTEŚ ZAJĘTY.
BEZPIECZNE
Nowy narybek to powiew świeżości.
Nasi pracownicy powinni szybko nadrabiać.
Mimo wszystko efekt jest udany,
- więc możemy świętować. - Dziękuję.
Dziękujemy.
Weź prysznic.
Błagam cię.
Proszę.
Ale mi się podoba ten most.
NIEDŁUGO KOŃCZĘ. PRZYJEŻDŻASZ?
MAMY PRZYJĘCIE. ZARAZ IDĘ.
BARDZO TĘSKNIĘ, DA-EUN.
Ochlapałaś się.
Rany.
- Napij się. - Słucham.
Napij się.
Mam chorą wątrobę.
Nie powinienem pić.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
- Jesteś zabawny. - Przepraszam.
To chyba było serio.
Zwolnij.
Spokojnie.
- A co mu do tego? - Bo-yeong, Jang-hyeok.
- Tak? - Szybko, come on.
Proszę tutaj.
Ty idź.
Naleję panu.
- Dobrze. - Proszę.
- Be-yeong. - Dla mnie też.
Dobrze.
Wspaniale.
Zwolnij trochę.
Widać między wami chemię. To dobrze.
Pracujcie dalej razem
i opracujcie teraz projekt podziemia.
Ale nasz zespół już się tym zajmuje.
Cicho! Silence!
Cisza.
Pracujcie dalej na szacunek
- zespołu. - Nie pij tyle.
Jak się inaczej mówi na „szacunek”?
„Respect”?
Właśnie.
- Zapracujcie na „respektę” zespołu. - Nie pij.
A będzie się między nami układało.
Poproszę jeszcze.
- Jeszcze? - Okej!
Dużo pijesz…
- Ja też? - Naleję jeszcze.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
- Dalej. - Sorry.
Nie szkodzi.
Gdzie nauczył się pan angielskiego?
Świetnie pan mówi. Ma pan wymowę
jak japoński oficer z ery kolonialnej.
Ale słowa dobiera pan jak Koreańczyk.
Zna pan słownictwo.
Ale wymowę ma pan jak…
- kolaborant! - Słucham?
- Japoński kolaborant! - Co?
Japoński kolaborant!
- Kolaborant! - Upiła się.
Wyjdę z nią.
Nienawidzę kolaborantów!
- Nie. - Jak to się mówi?
- Nienawidzę ich. - Nie jestem pijana!
- Nienawidzę przyjaciół Japonii! - Daj mi soju!
Dlaczego o takiej porze jest korek?
Da-eun.
Jung Da-eun.
Szefowa znowu przełożyła mój dzień wolny.
Wkurzające.
Dzisiaj znowu pracuję.
Przepraszam. Chciałam się spotkać.
- Dobra. - W porządku.
Odpocznij i idź do pracy.
Kupiłam żarówkę. Wymienisz ją?
Dobrze.
Jutro to zrobię.
Nie mogę się ruszyć.
Jestem padnięty. Nie mogę.
Nie zrobiłam wczoraj nic głupiego?
Co?
Nie pamiętasz?
Wzięłam prysznic.
Ładnie pachnę?
Morning. Chodźcie do mojego biurka. Oboje.
Chcę, żebyście przejęli projekty trzeciego zespołu.
Każę je im przekazać.
Nie mogę już patrzeć na ich pracę.
Cieszę się, że tu jesteście.
Dzień dobry.
- Witam. - Cześć.
Dzień dobry.
-Dzień dobry. - Cześć.
Hej.
Lubię,
jak mnie po cichu wspierasz.
Co ty na to? Lubisz ze mną pracować?
Tak.
Przydałaby się tu strefa usługowa albo techniczna.
Tak wygląda bogaciej.
DZISIAJ NIE MOGĘ.
WOLNO IDZIE, BO JEST NAS TYLKO DWOJE.
Chodźmy.
Co zjemy?
Nóżki wieprzowe!
Nóżki?
- Tak. Wieprzowe. - Nóżki wieprzowe!
DZISIAJ ZNÓW NIE MOŻESZ?
UMIERAM TUTAJ.
ZNÓW JESTEŚCIE TYLKO WE DWÓJKĘ?
TAK, DZIŚ TEŻ PRACUJĘ.
MUSZĘ.
Odłóż już telefon.
Przepraszam.
MUSZĘ CI COŚ POWIEDZIEĆ.
PRZYJEDŹ DZIŚ, NAWET PÓŹNO.
PRZEPRASZAM, BĘDĘ PRACOWAĆ CAŁĄ NOC.
PRZYRZEKAM, ŻE JUTRO WPADNĘ!
Znowu on? No weźcie.
Co robisz?
Cholera.
PRZYJEDZIESZ JUTRO, TAK?
TAK, OBIECUJĘ, ŻE PRZYJADĘ!
TO DO JUTRA. TĘSKNIĘ.
JA ZA TOBĄ TEŻ.
Most, który łączy naturę.
Który łączy serca.
Dzięki niemu miasto i natura staną się jednością.
Co pani o tym sądzi?
Dobry projekt.
Tak zróbmy.
- Dobrze. - Świetnie.
Nasze asy.
Brawo.
Wspaniale, fantastycznie.
Przekażcie projekt zespołowi, zajmiemy się kolejną fazą.
Chodźmy.
Gratulacje.
Napijmy się dzisiaj.
Tylko my, na kontrakcie.
Ja tu rządzę, więc stawiam.
Dobrze, czemu nie.
Pijesz piwo z soju?
- Prowadzę. - Mięczak. Weźmiesz taksówkę.
Za dużo soju.
Pij i nie gadaj.
Podoba mi się twój styl pracy.
Tylko nie masz poczucia humoru.
Masz.
Może już zbyt długo nie piłam.
Jestem pijana.
To nie pij.
Cholera.
Czemu mam przestać?
MOJA DA-EUN
Zaraz wracam.
Cześć, Da-eun.
Gdzie jesteś?
Kiedy przyjedziesz?
Jeszcze nie skończyłem pracy.
Ciągle jesteś w biurze?
Jeszcze nie skończyłem.
Czyli nie przyjedziesz?
Mówiłam, że mam coś ważnego. Nie wpadniesz później?
Powinienem wyjść, ale…
jestem z szefem i całym zespołem.
Chyba nie mogę.
Głośno jest, jakbyś był na zewnątrz.
Akurat jemy.
Szef się rozkręcił
i nie przestaje gadać.
- Dobra. - Przepraszam.
Nie szkodzi.
-Muszę wracać. - Dobrze.
Przepraszam.
W porządku.
Co tak długo ci zeszło?
Napijmy się.
Do dna.
Lepiej to zabezpieczyć. Co ty na to?
Podoba mi się ten pomysł.
A tobie?
Dlaczego zgasły światła?
Chyba…
powinniśmy być odważniejsi.
Muszę iść do domu.
Będzie korek.
- Spieszę się. - Co?
Czekaj…
Dokąd idziesz?
- Panie Jang! - Cholera.
- Chwilę! - Niech to.
- Moment. Nie może pan iść. - Z drogi!
Jeśli pan pójdzie,
będzie pan sfrustrowany.
Ale to frustrujące.
Jaki korek.
Hej.
Wyniesiesz śmieci?
Później wyniosę.
Zabierz je teraz.
Umyjesz się i pójdziesz spać.
Padam z nóg. Później to zrobię.
Nie wymieniłeś żarówki.
Wynieś te śmieci i już.
Dobrze, ale…
Musimy dyskutować o śmieciach, jak tylko wszedłem?
Słuchaj.
Ostatnio pracuję na nocne zmiany
i dopiero wróciłam. Też jestem wykończona.
Czemu tak się denerwujesz o śmieci?
Przyjechałem, no nie?
Kłócisz się o śmieci i żarówkę.
Nie wpadłem? Nie cieszysz się?
Przyszedłeś odpocząć czy się spotkać?
To motel czy co?
Czemu przekręcasz moje słowa?
Jestem zmęczony, bo był okropny korek.
Czemu jesteś taką egoistką?
Ja jestem egoistką?
Cholera.
Serio.
Nie dostałam okresu.
Co masz na myśli?
Nie dostałam okresu.
Byłaś u lekarza?
Zrobiłaś test?
Kiedy miałabym czas pójść do lekarza?
No to…
wyniosę śmieci.
Strefa handlowa…
Skup się. Nie chcesz iść do domu?
Przepraszam.
BYŁAM U LEKARZA.
I co powiedział?
Czwarty tydzień ciąży.
Jakie to musi być szerokie?
Ekstra! Ale trafiłam!
Przepraszam.
Hej!
Albo jedz, albo pracuj.
Nic nie jadłeś, więc to miało być dla ciebie.
Przepraszam.
Jesteś zły?
Nie wściekaj się.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Wyglądałeś…
No serio, nie mogę.
Jesteśmy tutaj.
W czwartym kwartale mieliśmy okropne wyniki.
Musimy szybko skończyć,
żeby inne zespoły mogły kontynuować pracę.
Park nad wodą, most i podziemne centrum handlowe.
Przekazaliśmy je innym zespołom.
Co wy robicie?
Czemu stoją?
Do diabła.
Cicho.
Nie żyjesz!
- Przegrałaś! Jeśli nie grasz… - Wygrałam.
Przesuń się, co?
Jest pani z osobą towarzyszącą?
Proszę na dole napisać jej nazwisko.
Poczekaj w samochodzie.
Co?
Nie. Będę przy tobie.
Poradzę sobie sama.
Jestem pielęgniarką.
Będzie dobrze. Idź.
- To będę czekać. - Dobrze, idź.
No już.
HWANG, GINEKOLOG
Jedźmy do domu.
Nie wytrzymam.
Nie wychodzisz?
Nie, wziąłem dzień wolnego.
Nigdzie nie idę.
Nigdzie nie muszę iść.
Nieważne.
Mam to gdzieś, nieważne.
To z pracy?
Tak.
Ale nie musisz iść?
Nie, to nieważne.
Ważne, potrzebują cię.
Nie mogę, muszę zostać z tobą.
Nie trzeba.
Musisz zrobić dobre wrażenie.
Na pewno?
Tak.
Nie mogę iść.
Nie mogę. Nie pójdę.
Nic mi nie jest.
Nie boli mnie. Mam doła, nic poza tym.
Na pewno?
Tak.
No to…
To coś ważnego.
Szybko to załatwię i wyjdę wcześniej.
Odpocznij.
Przepraszam cię.
NIE MOGĘ SIĘ SKUPIĆ.
CZUJĘ SIĘ DOBRZE. PRACUJ. IDĘ SPAĆ.
JUŻ? WŁAŚNIE WYCHODZIŁEM.
WYJDĘ JUŻ Z PRACY I WPADNĘ JUTRO.
PRZYNIEŚĆ OWSIANKĘ? ALBO ZUPĘ?
DOBRA, PEWNIE ŚPISZ. ODPOCZNIJ.
Jak usuniemy tę podłogę, to można podnieść strop.
Tak będzie dobrze?
Przepraszam, ale muszę iść.
Przepraszam.
Czekaj…
INCHEON
Hej.
Cześć.
Jestem wyczerpany.
Pewnie padasz.
Tak.
Fajnie byłoby zobaczyć ich na żywo.
Kiedy ja będę miał tyle energii?
Idę już.
Kiedy chcesz to skończyć?
- Ale ładne. - Będziesz mieć czas w święta?
Mieliśmy jechać na Czedżu.
Kup mi to.
Chyba tak.
Chrupki ryżowe.
Kto chce chrupki ryżowe?
Chrupki ryżowe.
Jadę.
O cholera.
Dlaczego mnie nie obudziłaś?
Wyszłam w środku nocy.
Smacznie spałeś, więc nie chciałam…
Nie mogę się spóźnić. Już po mnie.
Co z tym krawatem?
Rozłączam się!
Ale zimna. Cholera.
Przepraszam bardzo.
Zawiodłem się.
Przepraszam, muszę iść.
Mówiłem mu, że tu jesteśmy. A on…
A ty co?
Nie idź dzisiaj.
Co?
No bo…
dobrze nam się pracuje.
Ale idzie wolniej, niż myślałam.
Zostało dużo do zrobienia,
więc musimy wszystko omówić.
Jak taki będziesz, projekt się nie uda.
Musimy być razem…
Na co patrzysz?
Co? Na nic.
Słuchasz mnie?
Tak.
Jak nawalimy, to na nas nakrzyczą.
I może nas zwolnią.
Byłoby źle. Musimy pracować dalej.
Dobrze, jeszcze trochę popracuję.
Nie idę.
WŁAŚNIE SKOŃCZYŁAM.
NIE MOGĘ WYJŚĆ. ZOSTANĘ DŁUŻEJ.
SZPITAL W INCHEONIE
NIE SIEDŹ ZBYT DŁUGO. WIDZIMY SIĘ JUTRO.
Jeszcze co najmniej dwa.
Dwa?
Dobrze.
- Zdrowie. - Zdrowie.
WYBACZ, ZNOWU ZOSTANĘ DŁUŻEJ.
JA TEŻ. WPADNIJ W SOBOTĘ.
A może dermatologiem?
Dermatologiem?
Dobry byłem.
Nieźle.
- Dobra robota. - Skończone.
To był mój pomysł.
PRZYJEDZIESZ JUTRO, TAK?
TAK. WYSKOCZMY GDZIEŚ.
Już jadę. Serio.
Hej.
Nie mogłem znaleźć parkingu.
Co myślisz?
Ładne.
Która lepiej pasuje?
Ta.
Ta nie jest ładniejsza?
Weź tę.
Dlaczego tyle tu ludzi?
Cholera.
Jestem głodny.
Chodźmy.
- Nie kupujesz? - Nie.
Jestem wykończony.
Mam tyle pracy, nawet jej nie skończyłem.
Spróbujcie makaroników.
Możecie spróbować.
Ten jest truskawkowy.
Nie chcę.
Nie lubię słodyczy.
To zielona herbata, a to jagoda.
Dzisiejsze, bardzo dobre.
Wrócę kiedy indziej.
Chodźmy, jeśli już wszystko załatwiłaś. Jestem zmęczony.
Niczego nie załatwiam.
Chodźmy.
Kupisz je online.
W necie znajdziesz wszystko.
Zjedzmy coś i odpocznijmy.
Zaraz padnę.
Taka jestem męcząca?
Nie bądź taka.
Dlaczego płaczesz?
Nie jesteś męcząca.
Jestem zawalony pracą.
Wiesz…
Też mam dużo pracy i jestem zmęczona.
Ale chcę być z tobą
i wspaniale spędzać razem czas.
Jestem tu, żeby pogłębiać naszą miłość.
Myślisz, że chciałam coś kupić?
Dobra, przepraszam.
Naprawdę.
Chodź, zabiorę cię do świetnej restauracji.
- Głowa do góry. - Co z tobą?
Czemu zawsze tylko chcesz jeść?
Bo jesteś głodny czy chcesz jakoś zabić czas?
Nie chcesz już niczego ze mną robić, prawda?
Jak tak możesz mówić?
Nie bądź zła. Przepraszam.
Nie płacz, moja piękna Bo-yeong, dobrze?
Nie można tu parkować. Proszę odjechać.
Już ruszam.
Dlaczego płaczesz?
Włączyć muzykę?
Pani A., która zadźgała swojego chłopaka za niewierność,
została aresztowana.
Policja potwierdza, że zdradził ją z koleżanką z pracy…
Co zjemy?
Zatrzymaj się.
Słucham?
Mówię, żebyś się zatrzymał.
Dobra, możemy podjechać tutaj.
Co państwo zamawiają?
Poproszę zestaw dla pary.
Co ty robisz?
A co?
Przepraszam. Kupię droższy.
I jeszcze złoty zestaw.
Proszę podjechać dalej.
Jedziemy.
WYJAZD
- Razem 27 000 wonów. - Kim ona jest?
Kto?
To kasjerka.
Już podaję.
Dziękuję.
Kim jest Bo-yeong?
Kto?
Koleżanka z pracy.
Jesteś zła, bo się przejęzyczyłem.
To koleżanka.
Nazywasz koleżankę „swoją piękną Bo-yeong”?
Podejrzewasz mnie o coś?
Niczego między nami nie ma.
Co jest? Myślisz, że cię zdradziłem?
Nic takiego nie mówiłam.
Ale widzę to po twojej minie.
Przepraszam. Jedzenie gotowe.
Z czułością wypowiedziałeś jej imię.
O czym ty mówisz? Bądźże rozsądna.
A co w tym nierozsądnego?
Ty jesteś nierozsądny.
Dlaczego mnie podejrzewasz?
Myślisz, że z nią spałem?
Dlaczego mi to robisz? Jestem zmęczony, ale przyjechałem.
Nie jesteś tu, bo za mną tęskniłeś?
Już za mną nie tęsknisz.
Zmuszam cię, żebyś przyjechał?
Chciałem cię zobaczyć.
Było mi ciebie żal…
Jest ci mnie żal?
Jest mi…
smutno z powodu dziecka, że go nie chciałeś.
Co?
Hej.
To tylko moja wina?
Kurwa, nie mogę.
Jak może mnie podejrzewać?
Zrobiłem to? Zrobiłem? Cholera.
Ciężko ci?
W takim razie to miłość.
- Nie wierzę. - O czym pan mówi?
Znowu poszli jeść bez nas.
Nie idźcie na burgery. Zjedzcie ryż.
Hyeok! Co dzisiaj zjemy?
Coś lepszego niż oni.
Ostatnio jesteś taki poważny.
Coś się stało?
- Ładne. - Prawda?
Ale lepiej będzie w tym kolorze.
Która godzina?
Dlaczego już wstajesz?
Wracaj do łóżka.
- Dobre tu mają jedzenie. - Tak.
Rozgrzewa.
Co bierzemy?
- Może galbitang? - Dobry pomysł.
- Na co patrzysz? - Co?
Nic, jedzmy.
Jedzmy.
Rany, ale słodziutki.
Zobacz, jaki uroczy.
Tak, uroczy.
Chciałabym mieć dziecko.
Halo?
Dawno nie dzwoniłeś.
Olewasz naszą niewielką firmę, bo pracujesz w korporacji?
Ale skąd.
Pracuję na okrągło.
Naprawdę?
Twój kontrakt dobiega końca.
Coś mówili?
Ciężko pracuję, ale nic nie wspominali.
Musisz się tam zakotwiczyć i ściągnąć mnie do siebie.
Dobra?
Halo? Hej.
PRZYPOMNIENIE: CZEDŻU
Jesteś tam?
Tak.
Nie słyszałem.
Teraz pracujesz w wielkiej firmie i całkiem mnie olewasz.
Nie bądź taki. Karma cię dorwie.
Może dziś kimchi z wieprzowiną z Czedżu?
Jak zwykle świetny wybór.
Otworzyli nową knajpę z wieprzowiną z Czedżu.
- Może tam? - Najlepiej smakuje jednak na Czedżu.
Chodźmy na kimchi z wieprzowiną.
REZERWACJA CZEDŻU JEST AKTUALNA.
MOŻESZ JECHAĆ Z KIMŚ INNYM.
HYEOK KOCHA DA-EUN
Dlaczego nie zmieni profilowego?
Teraz mi głupio.
Ci pajace na pełny etat znowu poszli jeść sami.
Możemy zjeść burgery.
Kupiłam ci złowy zestaw.
Na podłogę najlepszy będzie bazalt z Czedżu.
Będzie się ładnie odcinał kolorem od drogi.
Tak, brzmi dobrze.
Czedżu…
ZAPRASZAMY NA CZEDŻU!
POTWIERDZENIE REZERWACJI NA CZEDŻU
Dlaczego jej nie odwołała?
Że co?
Oto projekt Compact City stworzony przez Samyoung.
Samyoung!
COMPACT CITY, SEUL PROJEKT: SAMYOUNG
Uwielbiam swoją pracę.
O ile katastrofa nie zniszczy całego miasta,
nazwa i osiągnięcia firmy Samyoung
nigdy nie znikną.
Chcę podziękować
trzeciemu zespołowi za włożony trud.
Trzeci zespół!
- Brawo! - Brawo, drużyno!
- Dziękuję! - To nasze dzieło.
Nawet nas nie wymienili.
Świetna robota.
Mam nadzieję kiedyś jeszcze współpracować.
Do zobaczenia.
Dziękuję.
Mamy później przyjęcie. Przyjdźcie, dobrze?
- Ty też, Bo-yeong. - Dobrze.
Byliście super. Będziecie mieli kolejną szansę.
- Wpadnij kiedyś. - Macie talent.
Powodzenia.
Jesteś piękna.
Jeśli jesteś
Czasem samotna
Jedź na Czedżu
Zobaczyć niebo nad Czedżu
Dlaczego zaprosili nas na imprezę stałych pracowników?
Musisz wracać do swojej firmy, tak?
W Incheonie? Masz tam umowę o pracę?
Tak.
No a…
wyprowadzasz się od razu?
Masz mieszkanie w Seulu. Możesz dojeżdżać?
Masz przecież samochód.
Pewnie.
Mogę.
A ty co?
Wyjeżdżam za granicę na studia.
Nawet jeśli wrócę, to i tak jestem na zleceniu.
Chcę rozbudować CV i zdobyć stałą pracę.
Idę do łazienki.
Świetnie było!
Pierwszy zespół planowania!
- Tak jest! - Rządzisz!
Kiepska tu dziś atmosfera.
Największy imprezowicz wygra
pięciodniową wycieczkę na Czedżu.
Dla siebie i bliskiej osoby!
To wymarzone wakacje!
Już teraz!
Dziękujemy!
Czego się boicie?
Do dzieła!
Teraz! Jedźcie na Czedżu!
JUNG DA-EUN ŚWIĘTA NA CZEDŻU
Jedźcie już teraz! Prosto na lotnisko!
Panie Jang.
Jeśli taksówka ucieknie, przyjedzie następna.
Ale jeśli straci się kogoś…
to koniec.
Będzie mi pana brakować.
I to bardzo.
LOTNISKO GIMPO LOTNISKO INCHEON
Da-eun…
Wysiadam tutaj. Szybko.
Wszystko dobrze? Nic ci nie jest?
Przepraszam…
TRZY MIESIĄCE TEMU
LEE YANG-HYEOK MĘŻCZYZNA
Pan Lee Jang-hyeok.
Poproszę kartę.
Proszę.
DWIE PARY TRAMPEK
ROK I SIEDEM MIESIĘCY TEMU
JANG HYEOK MĘŻCZYZNA
WRACAJ DO ZDROWIA
Hyeok.
A to co?
Takie same trampki?
Ale fajnie.
Co roku przyjeżdżajmy na święta na Czedżu.
Wreszcie doceniają moją pracę.
Ale ładny.
To kobieta?
Mieliśmy dzisiaj pacjenta, który…
Przepiszę panu coś specjalnego i szybko pan wyzdrowieje.
Wkurzające.
Dzisiaj znowu pracuję.
To pamiątka z uczelni.
Rozumiem.
ZNÓW JESTEŚCIE TYLKO WE DWÓJKĘ?
WOLNO IDZIE, BO JEST NAS TYLKO DWOJE.
Głośno jest, jakbyś był na zewnątrz.
Mogę mówić „Hyeok”?
Jestem zmęczony, bo był okropny korek.
Nie dostałam okresu.
Czwarty tydzień.
W pierwszym trymestrze mogą występować poranne mdłości.
Może pani nagle być głodna i mieć zachcianki.
Bankowo, że nie mam dziewczyny.
Nie znoszę ludzi, którzy tak mówią.
Nawet w przypadku zmęczenia
nie można pić kawy, alkoholu ani palić.
Żółtaczka!
Może być pani senna.
Dziecko mówi: „Mamo, chcę spać”. Tak się komunikuje.
Trzeba więc się wysypiać.
PEWNIE ŚPISZ. ODPOCZNIJ.
Hyeok?
Bardzo cię lubię.
Chcesz do mnie wpaść?
Chcesz tu spać?
Da-eun.
Wstałaś?
Dzięki, że zmieniłeś żarówkę.
Dlaczego mnie nie obudziłaś?
Wyszłam w środku nocy.
Smacznie spałeś, nie chciałam…
WŁAŚNIE SKOŃCZYŁAM. NIE MOGĘ WYJŚĆ.
Hyeok, gdzie jesteś?
Właśnie wyszłam.
Przytul mnie.
Nie płacz, moja piękna Bo-yeong.
Jest ci mnie żal?
Da-eun, gdzie masz obrączkę?
Zgubiłam ją.
Znajomy odstąpił mi wakacje na Czedżu.
Pojedziesz ze mną?
To Lee Jang-hyeok, a nie Jang Hyeok.
To pewnie literówka.
Proszę zmienić.
Wezmę te.
Nic ci nie jest? Możesz wstać?
Bardzo boli?
Przepraszam. Wszystko dobrze?
Mogłeś bardziej uważać.
Wstaniesz?
Tak.
Złap mnie za rękę.
- Rany. - Ojej.
- Chodźmy. - Przepraszam.
Co ja z tobą pocznę?
Nie jesteś głodna?
Nie, nie bardzo.
Zjedzmy coś pysznego.
Pospiesz się.
Cholera.
Szmata.
Niech to.
Zaraz będziemy wsiadać. Chodź.
Hyeok.
Ciężka jest.
Przepraszam.
Pospieszmy się.
A ty co? Gdzie byłeś?
Zostawiłeś mnie samą z tymi kretynami na umowie!
Ale…
Wygrałam wycieczkę na Czedżu!
Czekaj.
PIĘCIODNIOWA WYCIECZKA NA CZEDŻU
Co poszło nie tak?
Padam z nóg. Później to zrobię.
To było wtedy?
Nie płacz, moja piękna Bo-yeong.
A może wtedy?
Poproszę zestaw dla pary.
Mogłem zamówić coś lepszego.
Miałem wtedy zostać?
Kupiłam żarówkę. Wymienisz ją?
To przez żarówkę?
Zgłosiłem twoją kandydaturę.
Nie.
To wina szefa. Niech to szlag!
Przejażdżka elektrycznym samochodem.
I ten hotel…
Bo-yeong.
Nie odchodź.
Kocham cię.
Czekaj! No co ty?
Co ty robisz? Nie jestem gotowa.
- Dobrze? - Dobrze.
Dobra.
Cholera.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI KURUMIEGO INUI
WYDAWNICTWO BUNGEISHUNJU, TOKIO
Napisy: Aleksandra Lazić