NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Że też na nas to trafiło.
Zgoda.
Tuż przed końcem zmiany.
Wiesz, gdzie jesteśmy?
Nie mam pojęcia.
Szukamy porywacza dziewczynek. Nie czytasz gazet?
Jesteśmy wsparciem dla Francisco Juáneza.
Prowadzi sprawę Dziewic z Luján.
No dobrze.
Czuwamy na wypadek, gdyby pojawił się psychol.
Co za ulga.
Dokładnie. Jak nam się uda, dorwiemy najgroźniejszego przestępcę roku.
Skoro to taka wielka sprawa,
dlaczego jesteśmy sami?
Wszyscy są w Luján.
Glin jest cała armia,
a my patrolujemy szczere pole.
„Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski”.
Jest o tym w kilku fragmentach.
Czyli miejsce pielgrzymek, modlitwy.
Dziewczyny są z Luján, facet też…
Bazylikę w Luján odwiedza tysiące pielgrzymów.
Co jest w Zelayi?
Tam trafiła Dziewica, gdy sprowadzono ją z Europy.
Do Luján przywieziono ją później.
Najpierw była w Zelayi.
Cuenca jest obsesyjny i pobożny.
Skoro Dziewica najpierw była w Zelayi, tam odbywają się jego rytuały.
To pieprzony szaleniec, degenerat.
Szef dwoi się i troi, żeby sprofilować tych wariatów.
Nie bądź głupia, Ano.
Nie muszę nic rozumieć.
Dajcie mi go na linii strzału, a już nikomu nie zaszkodzi.
Nie spudłuj, chodzi o życie dwóch dziesięciolatek.
Co nim kieruje?
- Nienawiść. - Miłość…
do Boga.
Uważa się za wybrańca.
Ale porwane dziewczyny sieją w nim zwątpienie.
Obyśmy zdążyli.
Juánez, gdzie ty jesteś?
Ponoć Acuña dowodzi operacją, ale ja go nie znam. O co chodzi?
Acuña wie, co robić. Pojechałem do Zelayi.
Co jest w Zelayi? Przyjedź tu, nie możemy tego spieprzyć.
Już spieprzyliśmy. Porwano dwie dziewczyny,
a niebawem będą dwa trupy.
- Jak mam to wyjaśnić sędziemu? - Że takie mam domysły.
Idziemy.
NIE LĘKAJ SIĘ, BO JESTEM Z TOBĄ NIE TRWÓŻ SIĘ, BOM JA TWOIM BOGIEM
KTO ZAŚ SWOJEGO BRATA NIENAWIDZI, ŻYJE I DZIAŁA W CIEMNOŚCI,
I NIE WIE, DOKĄD DĄŻY, BO CIEMNOŚCI DOTKNĘŁY ŚLEPOTĄ JEGO OCZY
PRZYBLIŻMY SIĘ Z UFNOŚCIĄ DO TRONU ŁASKI
Gadałem z Acuñą, nie ma go w bazylice. Wie, że znaleźliśmy biblię u niego w domu.
Spodziewał się nas.
Tak, ale nie przestanie, dopóki nie wypełni swojej misji.
Dziewczyn tu nie ma.
Mogę coś powiedzieć?
Tak. Co takiego?
Psy.
Co z psami?
Wciąż szczekają.
Muszą być niecały kilometr stąd na południowym wschodzie.
Za tamtymi drzewami.
Ordóñez, odbiór?
Ana, odbiór?
Co się stało?
Pożerał ją.
Weźcie go stąd.
Są oswojone.
To nie psy, dobrze je karmiono.
Juánez, Ana, odbiór?
Znajdę ich. Zaczekajcie tu.
Trzymaj się.
Już dobrze.
- Halo? - Szefie, gdzie jesteś?
- W San Isidro zamordowano dziewczynę. - Prześlij adres, widzimy się tam.
Jestem sam.
- Anę zabrano do szpitala. - Zabierz tę nową.
Pelari!
Jedziesz z nami w zastępstwie Mariani.
Wsiadaj, proszę.
Jest z nami prokurator Emilio Roger. Co pan nam powie?
To był wyścig z czasem, ale zawsze byliśmy o krok przed nim.
Założyliśmy bazy operacji w Luján i w Zelayi.
Byliśmy pewni, że nie zawiedziemy.
Prokuratorze, czyli zabójca nie żyje?
Tak, wygląda na to, że się zabił.
Czy dowodził Francisco Juánez?
Za śledztwo odpowiada prokuratura
przy wsparciu specjalisty, jakim jest inspektor Juánez.
Proszę, powiedz nam, co wiesz o…
Juánez, gdzie jesteś? Ofiara jest VIP-em.
Oto twoja recepta.
Dam ci zastrzyk wzmacniający za 48 godzin.
Wpakujesz mnie w kłopoty, Juánez.
Myślałem, że się o mnie martwisz.
Nie możesz tego tak ciągnąć. Co jeśli zginiesz podczas akcji?
To moje życie.
Nie chodzi tylko o ciebie. Narażasz wszystkich.
Rozumiem.
To dwudziestokilkuletnia kobieta.
Według świadków nazywała się Gloriana Márquez.
Ugodzono ją ostrą bronią.
Ma ranę na szyi.
Za przyczynę zgonu uznałbym wstrząs hipowolemiczny.
- Gdzie Juánez? - Już jedzie.
Będę mówić dalej. Nie ma śladów prób samoobrony.
Być może zabito ją podczas snu.
Nie ma też śladów przemocy seksualnej.
Martwiłeś się o mnie, Aguado?
Nie prowokuj mnie.
Dziś zacząłem wakacje. Mimo to jestem po łokcie w robocie.
Ona też ma się kiepsko.
- Narzędzie zbrodni? - Nie znaleźliśmy.
- O której ją zamordowano? - Ciało jest sztywne i zimne.
Moim zdaniem zamordowano ją od 18 do 24 godzin temu.
- To nie włamanie. - Poczekam na transport ciała.
Twoja kolej, Juánezie.
- Juánez, możesz zejść na dół? - Szef tu jest.
Chodźmy.
- Imię? - Manuela Pelari, ale zwą mnie Pipa.
Znaleźli ją jej chłopak i przyjaciółka współlokatorka.
- W sumie to chłopak ją znalazł. - Juánez, chodź tutaj.
Ta dziewczyna to Gloriana Márquez.
Córka właściciela sieci handlowej.
- Każdy jest czyjąś córką. - Wiesz, o co mi chodzi.
Facet ma wejścia do mediów.
Wiem, jak działasz. Poradzę sobie z szumem wokół Cuency.
Nikogo nie obchodzi śmierć psychopaty. Wręcz to świętują.
Tu jesteśmy na świeczniku.
- Nie chcę kłopotów. - Zrozumiano.
- Robles. - Cześć.
Tak.
Zgadza się.
Kim jest Patricio Galván?
Kurwa mać.
Tak, rozumiem.
Zajmij się tym. Informuj mnie na bieżąco.
Wczoraj zabito Patricio Galvána.
Zginął, gdy wracał do domu na rowerze.
Co to ma wspólnego z Juánezem?
Juliana Herrera.
Żona Juáneza.
Dzieciak przypadkowo ją zastrzelił.
Napadnięto na niego, a ona była w złym miejscu, o złym czasie.
Ale to było nieumyślne spowodowanie śmierci.
Zgadza się.
Miesiąc temu Galván wyszedł z aresztu tymczasowego.
Nie miał kartoteki, prowadził sklep, był prawym obywatelem.
Sędzia zwolnił go aż do rozprawy.
Teraz nie żyje.
Myślą, że to Juánez.
Juánez wpadł w furię, gdy aresztowano Galvána.
Prawie stłukł go na śmierć. Nie złożono raportu.
Jego ekipa z szóstego posterunku wyciszyła sprawę, a teraz…
prowadzą śledztwo w sprawie śmierci dzieciaka.
To nie lojalność tylko korupcja.
Możliwe, że mamy do czynienia ze sprawą o zabójstwo wewnątrz policji.
Pelari…
Juánez jest wybitnym śledczym.
Przez lata wiele zrobił dla policji.
Ale nie jest sobą od śmierci żony.
Jego podejście wpływa negatywnie
na skuteczność spraw sądowych.
Bez niego dziewczyna byłaby martwa.
Przez niego policjantka Mariani jest w szpitalu
i może już nigdy nie chodzić.
Jeśli podejrzewasz Juáneza, możesz rozpocząć śledztwo.
Nie jestem ci potrzebna.
Chce ciebie do sprawy Márquez. Wykorzystamy to.
Sprawdź, czy Juánez miał coś wspólnego ze śmiercią Patricia Galvána.
Jeśli mam rację i znajdziemy wystarczające dowody,
nie odmówią mi śledztwa.
Rodolfo będzie twoim łącznikiem.
Mam szpiegować Francisco Juáneza.
Co u ciebie, Rodrigo?
Chcę wyjść.
Nic więcej nie wiem.
To ty ją znalazłeś, prawda?
Od dawna jesteście razem?
Od jakichś dwóch lat.
Co ci się stało w twarz?
- Nic, wpadłem na coś. - Boisz się Márqueza?
Myśli, że to twoja sprawka. Jak zresztą cały kraj.
OJCIEC OFIARY WSKAZUJE NA CHŁOPAKA
Nawet nie wiem, jak go dziś mamy wypuścić.
Zabiłeś ją?
- Nie wolno tu używać telefonu. - Mój tata przyjechał.
Rodrigo…
Dowiem się, jeśli to ona cię uderzyła.
Wygląda…
Wygląda, jak ślad po pierścionku. Zgadza się.
O tak.
Ale nie dowiem się, kiedy to zrobiła. Czyli uznam, że musiała się bronić.
Mamy się domyślać, że to ty ostatni się z nią kłóciłeś?
Gloriana biła się z każdym, nie tylko ze mną.
Mówią, że miała wredny charakter.
Była pijana, chciała, żebym z nią pojechał.
Zawsze robiliśmy to, co chciała. Każdy z nas.
Uderzyła cię, bo nie chciałeś z nią pójść?
To lekka przesada, nie sądzisz?
Cóż… Kobiety są nieprzewidywalne.
Gdzie potem byłeś?
Twierdzi, że spał w domu. Sam.
- Okropne alibi. - Nie planowałem, że mi się przyda.
Dość tych bzdur. Wypuśćcie mnie, to nie ja.
Nie?
Walić to. Wnosicie oskarżenie? Chcę mojego prawnika.
Co robisz? Nie możecie sprawdzać mojego telefonu.
Wiesz, co to jest?
- Komórka Gloriany. - Doskonale.
Przeczytaj na głos.
„Rodri, wybacz mi. Wróć do domu, pogódźmy się.
Skarbie, czekam na Ciebie”. Nie widziałem tych wiadomości.
Okłamujesz mnie, ty szczylu.
Skasowanie wiadomości nie ukryje tego, czy u niej byłeś.
To jego gospodyni.
Masz dziesięć minut, by zmienić wersję.
Wiesz, jakie są kobiety.
Nieprzewidywalne.
CHCEMY SPRAWIEDLIWOŚCI DLA PATRICIO GALVÁNA
Prokurator nie widział, gdzie zabito Galvána?
To pośrodku niczego.
Najbliższa kamera jest kilometr dalej.
- To nie wygląda na wypadek. - Daj mu, co masz.
- Powiedz szefowi, że działamy. - Dzięki.
Przecież jesteśmy w jednej drużynie.
Przepraszam.
Pani Arévalo.
Jennifer. Wiesz, dlaczego tu jesteś?
Tak, wczoraj spał w domu. Mam złożyć zeznanie.
Zgadza się.
Jaki jest twój związek z Rodrigo?
Normalny.
To grzeczny dzieciak, zależy mi na nim.
- I jemu na mnie. - Czy Gloriana była u niego tego dnia?
- Krótko. Pokłócili się i wyszła. - Co się stało?
Była zła, że zrobiłam ceviche, jego ulubione danie.
Stwierdziła, że przez nie wymiotuje i że to było celowe…
Że zrobiliście to celowo?
Kto? Ty i Rodrigo?
Powiedziała: „Ty śmieciu, ugotuj mi coś porządnego”.
Wyrzuciła talerz do kosza.
- Więc się wkurzyłaś. - Nie, on.
- Widziałaś go następnego ranka? - Tak, wrócił około czwartej rano.
Miał posiniaczoną twarz, poprosił mnie o lód.
- Potem znowu wyszedł? - Nie.
- Skąd wiesz? - Cóż…
Nie spałam…
Widziałabym, gdyby wychodził.
Zmarłą zidentyfikowano jako Glorianę Márquez.
Wzrost 165 centymetrów. Waga 62 kilogramów.
Ogólna czystość dobra.
Dobrze odżywiona.
Komplet zębów, zdrowa.
Rany wrzodziejące na szyi
i dźgnięcia w tej samej okolicy.
Brak materiału genetycznego pod paznokciami.
- Nie broniła się. - Nie.
Nie ma też śladów więzi.
Brak uszkodzeń na nadgarstkach i kostkach.
Do tego mamy obrzęk płuc,
uszkodzenia przegrody międzypęcherzykowej, krwotok płucny, uduszenie.
Nie zapisuj tych bzdur. A przynajmniej nie wierz w nie.
Będziesz wciąż się mnie czepiać?
Uduszenie nie było przyczyną zgonu. Zabiły ją ciosy w szyję.
Co ze zmianami w płucach? Nie rozśmieszaj mnie.
Nastąpiło mechaniczne uduszenie,
które mogło wywołać omdlenie i zmiany w płucach.
Broń z ostrzem.
Dźgnięto ją w gardło. Szybko, trwało to od 30 do 40 sekund.
A stan żyły podobojczykowej?
- Jest podziurawiona. - Wiedziałem.
W pokoju była krew, ale bez rozprysku.
Większość krwi zebrała się w jamie opłucnej.
Biorąc pod uwagę kierunek i obrażenia,
- zabójca jest praworęczny. - Zgadza się.
Ciało znaleziono leżące na boku.
Ale plamy ma na plecach.
Zgadza się.
Krążenie ustaje, kiedy umieramy. A co się dzieje z krwią?
Grawitacja sprawia, że opada w dół.
Z czasem przypomina fioletowe plamy.
Dobrze. Co nam to mówi?
Pozwala stwierdzić położenie trupa w chwili śmierci.
Analiza tych plam pozwala ustalić, czy zmieniono pierwotną pozycję.
Juánez,
proszę, nie zamieniaj sali do autopsji
w szkołę dla śledczych.
Co widzisz w tych zwłokach?
Ma plamy na plecach, co sugeruje inne ułożenie niż to,
w którym ją znaleziono.
Przyjrzyj się.
Pomyśl.
Plamy wskazują, że zmarła na łóżku twarzą do góry.
Zabójca z jakiegoś powodu obrócił potem jej ciało.
- Dwie lub trzy godziny później. - Bardzo dobrze.
Teraz pomówmy o znaku.
- Jakim znaku? - Tym nad łopatką, pani mądralo.
Widzę go.
Ciało leżało na przedmiocie, który zostawił ślad, zanim je obrócono.
Nie znak jest tu kluczowy.
Tylko czas.
Morderca zaatakował Glorianę, gdy spała. Ręką zakrył jej usta, nos
i dźgnął ją w szyję czymś ostrym.
Twardy przedmiot zostawił znak nad łopatką.
Tego przedmiotu nie znaleziono na miejscu zbrodni.
Zgadza się. Aby krew zakrzepła i zostawiła taki ślad,
ciało tak leżało przynajmniej trzy godziny.
Co nam to mówi?
Ktokolwiek ma ten przedmiot, może być zabójcą.
WYJŚCIE
Śmierć Patricio Galvána nastąpiła między 19,00 a 23,00.
W wyniku zderzenia z samochodem.
Juánez był w Zelayi do 21,00.
Gdzie był między 21,00 a 23,00?
Dlaczego dotarł tak późno do domu Gloriany Márquez?
Akta i nagrania z szóstego posterunku są bezużyteczne.
Muszę znaleźć auto, które przejechało Galvána.
Zapytaj bezpośrednio służby drogowe.
Znalazłam coś, co trzeba wysłać do laboratorium.
Miałeś go chronić.
Twój brat domaga się zemsty.
Słyszysz go?
Słyszę, jak płacze.
Słyszysz go?
Tak, mamo.
Niech przestanie.
To nie jest zwykły glina.
Muszę być pewien.
Bez obaw. Zajmę się tym.
Zrobił to ten policjant.
Wiem to.
Jeśli nie pomścisz brata…
diabeł zagarnie jego duszę.
Zabił go jak psa.
Więc sam musi zdechnąć jak pies.
- Co łączyło cię z Glorianą? - Była moją najlepszą przyjaciółką.
- Kiedy po raz ostatni widziałaś ją żywą? - Tamtego ranka.
- Zanim poszłam do babci. - Nie w nocy, tylko następnego dnia?
- Proszę to powiedzieć. - Tak.
- Spała. - Widziałaś ją czy nie?
- Widziałam ją, ale spała. - To jak w końcu?
- Pospieszyłam się. Spała. - Uspokój się i pomyśl.
Dlaczego weszłaś do jej pokoju? Zawsze patrzysz jak śpi?
Nie wiem, co robiłam.
Nie wiem.
Kto jej szukał?
- Chyba ja. - Dlaczego wzięłaś ze sobą Rodrigo?
- Już mówiłam. - Proszę powtórzyć.
Nie odbierała telefonu.
Ale dlaczego wzięłaś ze sobą Rodrigo?
To był twój dom, twoja przyjaciółka, zerwali ze sobą.
Dlaczego nie poszłaś sama?
Ona raczej nie zaprzyjaźniała się łatwo.
Pewnie ciężko żyje się z kimś takim.
Okłamywanie śledczego to przestępstwo.
Zawsze byłaś taka miła i cierpliwa. Dlaczego?
Czemu zostałaś z nią i wszędzie bywałyście razem?
- Nie miała nikogo innego. - Broniłaś ją?
Tak.
Nie chciałaś nigdy bronić się przed nią?
Byłam z babcią, a potem poszłam na studia.
Cały czas byłaś u babci?
Tak, już to mówiłam.
Drzwi frontowych nie wyważono.
Opuściłaś klub po tym, jak obraziła cię przy wszystkich.
Nikt jej już potem nie widział żywej.
Minerva.
Pomóż mi teraz,
opowiedz, co się stało, a będę mógł ci pomóc.
To moja wina.
Zostawiłam ją samą.
Gdybym została, byłybyśmy razem.
Czy na pewno się rozumiemy, Minervo?
Alibi babci ci nie pomoże.
Śmierć Gloriany miała miejsce wcześniej, czyli…
tylko ty byłaś wtedy na miejscu zbrodni.
Wiem, że mnie okłamujesz.
Większość takich przestępstw dotyczy bliskich sobie osób,
gdy znienacka miłość zamienia się w nienawiść. O tak!
Wiem o tym, choć tego nie usprawiedliwiam.
Ale rozumiem.
Wcale tego nie planowałaś.
Taka jest prawda.
Nie mogłaś już tego znieść, broniłaś się.
Przed jej atakami. Mam rację czy nie?
Powiedz mi, co się stało. Zobaczysz, że poczujesz się lepiej.
Tak.
Co „tak”?
Zabiłam ją.
Nie ma tam niczego, co wykluczyłoby Juáneza.
Ja pierniczę.
Co takiego?
Samochód Juáneza był 2 km od miejsca, w którym zabito Galvána.
Był na miejscu zbrodni?
Nie.
Kamera wskazuje 21,27.
Tyle czasu, ile trzeba, żeby dojechać z Zelayi do domu Marqueza.
Czas pasuje też do śmierci Galvána.
Prześlę to Rogerowi.
Jeśli mamy współpracować, musisz robić, co każę.
Dotyczy to też Rogera. To nagranie nic nie znaczy.
- Ale… - Żadnych ale.
Musimy odtworzyć ruchy Juáneza.
- Też myślisz, że Juánez jest winny? - A ty nie?
Podaj informacje o Galvánach?
Rodzina Galvánów. Należą do społeczności cygańskiej.
Mają sklep z częściami samochodowymi.
W tym sklepie Patricio Galván
zabił żonę Juáneza.
A Zorro?
Zorro jest najstarszym z braci Galván.
To lokalna szycha.
Miał zarzut handlu kradzionymi częściami, ale go wycofano.
Nie było rozprawy.
Nie rozumiem, jaki to ma związek z naszym śledztwem.
A jeśli śmierć Patricio to nie wina Juáneza,
tylko biznesów Zorro?
Juánez chciał go dorwać.
To typowa reakcja dla rodziny ofiary, nie robi z niego mordercy.
Prowadzimy śledztwo w sprawie Galvána,
nie Juáneza.
Miałaś to wczoraj wysłać.
Dobrze. Prześlij mi to.
Inspektorze.
Poprosiłeś sędziego o nakaz?
Tak, właśnie złożyłem wniosek.
Usiądź.
Wstępna autopsja Aguady była błędna. Zakres czasowy jest zły.
Oto nowy raport.
Nie leć w kulki, Juánez.
Mam gdzieś autopsję, dziewczyna się przyznała.
To ty lecisz w kulki, Roger.
Zeznania są fałszywe.
Márquez cię pogania?
Ani Márquez, ani nikt inny.
Zeznanie dziewczyny wystarczy do aresztu tymczasowego.
Wiesz, co się stało?
Jak ją zabiła? A gdzie jest nóż?
Już nic nie powie, jest z prawnikiem.
Przez samooskarżenie stała się podejrzaną.
Nie mogę jej przesłuchiwać bez prawnika. Wiesz o tym.
Formalnie oskarżymy ją za 24 godziny. Donieś brakujące dowody.
Rób swoje, a ja swoje.
Za bardzo się spieszycie.
Zgadza się.
- Słyszałem. - Co za zrządzenie losu.
Nie minął miesiąc, a nie żyje.
- Czego chcesz? - Prawdy.
Prawdy?
Mów śmiało.
Śledztwo jest w toku. Prowadzę je.
To nie…
kolejne przesłuchanie wystraszonej nastolatki.
Nie mam nic wspólnego ze śmiercią Galvána.
Daję ci szansę.
Cześć, słońce.
Ale ciacho! Zrobię, co chcesz.
Cześć, skarbie.
- Nie jestem lesbijką. - Nie tego szukam.
Nie sprzedaję, ale weź mnie, to załatwię ci coś.
Wsiadaj.
Nic nie zrobiłam. Wyświadczyłam ci przysługę.
Chcę informacji o Patricio Galvánie.
Siedzieliście razem, prawda? Przyjaźniliście się?
Tak, ale Pato nie żyje.
- Powiedz mi coś nowego. - Był dobry.
- Nie był mordercą. Żałował tego, bał się. - Dlaczego?
Zabił żonę policjanta. Nie wystarczy?
Nie było mu łatwo.
Nie nadawał się do więzienia.
Matka płaciła za jego ochronę.
Pilnowałam go na każdym kroku.
- Ledwo wyszedł i go zabili. - To znaczy?
Chcę odnaleźć mordercę Patricio.
Jeśli masz jakieś pomocne informacje, musisz mi powiedzieć.
- Pato wyszedł wcześniej. - Bo nie miał kartoteki.
Stąd jego prawnik mógł to załatwić.
Zawarł układ, dlatego go wypuścili.
Jaki układ?
Nie wiem. Pato przekazał ważne informacje, a jego brat się wściekł.
Dlatego był sam, brat zostawił go samemu sobie.
Po wyjściu przestali ze sobą gadać.
Chciał pogodzić się z rodziną.
Myślał, że brat się nim zaopiekuje.
Powiedziałam mu, żeby zwiewał.
Ale nie posłuchał.
I proszę. Został zamordowany.
Taki chojrak, a pozwolił na śmierć brata.
To jego wina.
- Chłopaki pozdrawiają. - Jak ci idzie szefowanie?
Nie jestem tobą, ale dzięki, że mnie poleciłeś.
Co słychać?
Miałeś rację. Roger zaangażował kogoś w sprawę Galvána, prawnika.
Szukał informacji, ale nie ma świadków ani dowodów.
Akta trzymają się wersji o ucieczce z miejsca wypadku.
Spokojnie, jesteś kuloodporny.
Wspieramy cię.
Sukinsynowi się należało.
Uspokój chłopaków.
Mówienie o sprawiedliwości nie pomaga.
Sprawiedliwość jest dla żywych, a Juliana nie żyje.
Dzięki.
Okej.
Zorro ma kryminalną przeszłość.
Patricio Galván zawarł układ z prokuratorem
- i zginął w ciągu miesiąca. - Kogo dotyczył?
Starszego brata.
Bracia byli ze sobą skłóceni.
Może doniósł o jednym z interesów Zorro
albo podał jakieś nazwisko.
To nielegalne, a nawet jeśli, nie ma tego w aktach.
Może ktoś nie chciał, żeby gadał?
Może zginął, żeby wysłać bratu wiadomość?
Nie wiemy komu zaszkodziły informacje od Patricio.
Nie wiemy nawet, czy w ogóle coś powiedział.
Skąd to wiesz?
Od bliskiej mu osoby.
Każdy z otoczenia Zorro jest podejrzany. Nie mniej niż Juánez.
W tym jego brat.
Sprawdźmy rodzinę Galvánów i dowiedzmy się, co Patricio wygadał.
Pelari, miałaś sprawdzić,
czy Juánez był zamieszany w śmierć dzieciaka.
Galvánowie nie są podejrzanymi. Nawet jeśli, to nie twoje zadanie.
Jeśli Zorro jest w to zamieszany, może spróbować wrobić Juáneza.
Dobrze.
Porozmawiam z prokuratorem o sprawie,
ale skup się na swoim zadaniu.
Pamiętaj, po co tu jesteś.
Pani wnuczka się przyznała. Nic nie mogę zrobić.
- Proszę, inspektorze… - Juánez.
Francisco Juánez.
Inspektorze Juánez, wkręcono moją wnuczkę.
Namówili ją, żeby tak mówiła.
Jest młoda, w szoku. To była jej najlepsza przyjaciółka.
Wiem, że to dla pani trudne, ale z takim zeznaniem prokurator…
Uratował pan tę dziewczynę ze sprawy Luján, prawda?
Gloriana była trudna w obyciu. Pełna żalu i zazdrości wobec nas.
Zawsze pakowała moją wnuczkę w kłopoty.
Nawet martwa nam nie odpuszcza.
Była z panią cały ranek?
Tak. Ciekawe, prawda?
Podcina jej gardło i je śniadanie, jakby nigdy nic.
- Co za człowiek mógłby tak zrobić? - Bardzo chory.
- Nie rozumiem. Co pan mówi? - Nic.
To wiarygodne wyjaśnienie.
Moja wnuczka kochała Glorianę, łączyła je silna więź.
Ojciec był nieobecny w jej życiu, moja córka zmarła wiele lat temu.
Minerva jest delikatna. Nie radzi sobie, gdy czuje się osaczona.
Ma pani osobliwe pojęcie delikatności.
Domyślam się, że robi to pan od wielu lat.
- Spotkał pan już kogoś takiego jak ona? - To znaczy?
Kogoś delikatniejszego od innych.
Zawsze najłatwiej dopaść najsłabszą osobę.
Jest najbardziej oczywistym sprawcą.
Tak to działa.
Prawda ma tu znaczenie drugorzędne.
Ktoś wydaje się winny, więc jest.
Tak po prostu.
Zabiła Glorianę, gdy ta spała.
Przydusiła, a potem zadźgała.
Wiem, że Gloriana dostała to, na co zasłużyła.
Była złym, mrocznym demonem. Nie obchodzi mnie, że nie żyje.
- Ale moja wnuczka nie jest morderczynią. - Radzę tak nie mówić o Glorianie.
To nie pomaga pani wnuczce.
Wszyscy przejmują się właścicielem sieci handlowej, prawda?
Trzeba szybko znaleźć kozła ofiarnego,
a moja wnuczka jest do tego idealna.
Proszę, inspektorze, pomóż mi.
Pomów z nią, daj jej ostatnią szansę.
Tylko o to pana proszę.
To przesłuchanie jest nieważne bez jej prawników.
- Postawiono zarzuty. - Prawnicy nie dadzą jej mówić.
Muszę ją przesłuchać. Nie wystarczy mi, że się przyznała.
Teraz.
Chodź, mamy mało czasu.
- To zbyt ryzykowne. - Słuchaj mnie.
Wejdziesz tam.
Ja? Nie mogę. Nigdy nikogo nie przesłuchiwałam.
Ze mną nie porozmawia.
Jako kobieta w podobnym wieku masz większą szansę do niej dotrzeć.
Proszę.
Co to jest?
Zapytaj, jak ją zabiła i gdzie jest broń.
Nie mów jej nic o miejscu zbrodni.
Niech nie wie, co mamy.
Manuelo, ufam ci.
Pozbądź się tej skwaszonej miny.
Będę cię obserwował.
Pięć minut.
Cześć, Minerva.
Trochę się denerwuję. To mój pierwszy raz.
Jestem Manuela Pelari.
Mówią mi Pipa.
Nie mogę z nikim rozmawiać bez adwokata.
Nie musisz nic mówić. Muszę tylko zapytać.
Wyznałam już wszystko. Czego jeszcze chcesz?
Czemu się przyznałaś?
Bo tak.
- Nie zależy mi. - Na czym ci nie zależy?
Na tym, co mi się stanie.
Na życiu bez niej.
Już nic nie mam.
Nie chcę stąd wychodzić.
Chcę być sama.
Też straciłam najlepszą przyjaciółkę, gdy miałam 14 lat.
Carmelitę.
Zaginęła. Pamiętam, jakby to było wczoraj.
Też uważałam, że to moja wina.
PRZYJACIÓŁKI NA ZAWSZE
Choć wszyscy mówili mi, że nie.
Powinnam nie żyć.
Ale żyjesz.
- Przyjaciele mówią, że jesteś niewinna. - Nie mam przyjaciół.
- Miałam tylko Glorianę. - Babcia też tak twierdzi.
Babcia chce, żebym wróciła do niej.
Wolałabym tkwić tu w zamknięciu, niż do niej wracać.
Martwa…
Gdzie ją zabiłaś.
Co potem zrobiłaś?
Jak to? Nie rozumiem.
Ależ rozumiesz.
Co zrobiłaś Glorianie?
- Nic, wyszłam. - Kłamiesz, Minervo.
Musisz powiedzieć mi prawdę.
Już ci ją mówiłam.
Zabiłam ją.
Potem przykryłam kocem, bo nie mogłam spojrzeć jej w twarz.
Przeprosiłam ją i wyszłam.
A broń? Gdzie ją zostawiłaś?
Nie wiem. Nie ruszałam jej.
Dzień dobry.
Mogę w czymś pomóc?
Tak, dziękuję.
Ile to kosztuje?
Nic pani nie jest?
To pani syn?
Tak, mój najmłodszy.
Chciał zostać pilotem.
Stwierdził, że gdy nauczy się latać, wyjedzie stąd.
Zwiedzi świat.
I weźmie mnie ze sobą.
Wyobraź to sobie.
Nigdy stąd nie wyjechałam, a on chciał, żebym poleciała.
Wydaje się inteligentny.
Zabili go.
Przykro mi.
Tak mi przykro.
Poproszę 120 peso.
Nie ma wiadomości na telefonie chłopaka.
Twierdzi, że…
ich nie otrzymał.
Ale Gloriana je przesłała.
Nie ma ich na WhatsAppie Rodrigo, wykasował je.
Albo ktoś to zrobił.
- Co powiedziała gosposia? - To, co wszyscy.
Że Gloriana była suką.
Alibi dzieciaka to gospodyni.
Mówią prawdę, ale kłamią. Byli razem.
Dlatego Gloriana uderzyła go w klubie. Przyłapała ich.
Dlatego wiadomości zniknęły.
Jenny musiała je usunąć,
żeby Rodrigo nie poszedł do Gloriany.
Wolą być podejrzani o morderstwo
niż przyznać się do romansu?
Może, ale zeznania Minervy nie trzymają się kupy.
To na rękę Rogerowi, zajmie nimi media
i przyniesie ulgę rodzinie, mimo że są sprzeczne.
Dlaczego przyznała się, skoro jest niewinna?
Jeszcze nie wiem, ale jej zeznanie to za mało.
Teraz musi udowodnić, że jest sprawcą. To znaczy my musimy to zrobić.
Czytałeś raport?
W czasie zabójstwa była i na miejscu zbrodni, i poza nim.
To nie wszystko. Jest leworęczna.
Z autopsji wynika, że zabójca był praworęczny.
Opis Minervy odnośnie ułożenia ciała nie pasuje do zastanej pozycji.
Nie ma narzędzia zbrodni. Musimy wrócić na miejsce zabójstwa.
Co się stało?
Muszę zapytać.
Gdzie byłeś po Zelayi?
- Miałem sprawy do załatwienia. - Tak?
Znikasz na trzy godziny,
a potem okazuje się, że Patricio Galván nie żyje.
Ty też?
Słuchaj…
Co mam powiedzieć?
Czy to byłeś ty?
- Zabiłeś go? - Nie.
Jak myślisz? Czy powiedziałbym ci, gdybym to zrobił?
Dlaczego miałbym? Bo pracujemy razem od ilu? Sześciu lat?
- Siedmiu. - Siedmiu.
Widzisz, jakie to trudne?
Siedem lat i wciąż nie wiesz, kiedy mówię prawdę.
Chodź.
Musiałem zapytać.
Zaczekam w samochodzie.
Nie.
Jadę z Manuelą.
No i?
Znalazłaś coś?
Mam pamiętnik, ale jest stary. Nie pisze nic o ostatnich dniach.
Jest porządna. Jeśli wyszła o siódmej,
na pewno posłała łóżko, posprzątała i wyszła.
Znalazłam pudełko od francuskiego jubilera.
Jest puste.
Ktoś taki jak Minerva raczej sobie nie kupi takiego klejnotu.
To pamiątka albo podarunek.
Chodź tu zobaczyć.
Czy drzwi są zamknięte?
- Tak. - Otwórz je.
ZAMKNIĘTE - OTWARTE
Zepsute. Cały czas były otwarte.
Nikt z kryminalistyki tego nie sprawdził. Założyli, że zamek działa.
Zobaczyli zamknięte drzwi,
zabrali odciski i wykluczyli włamanie. Ale nikt nie otworzył drzwi.
Nikt nie sprawdził też zamka.
Ktoś tędy wszedł. Sprawdźmy, co jest po drugiej stronie.
Co widzisz?
Taras.
Wspinam się.
Jest krwawy odcisk.
METOPROLOL 100 MG DWA DZIENNIE
Znalazłem broń.
To co teraz?
Krew na murku załatwi nam nakaz.
Roger.
Połącz mnie z Rogerem.
Mam gdzieś, że jest na spotkaniu. To pilne.
Czego państwo szukają? Chętnie pomogę.
Czy można bez robienia bałaganu?
Mauro dużą wagę przykłada do swoich rzeczy i zwyczajów.
Proszę ze mną.
- Dlaczego trafił do psychiatryka? - To się zdarza.
Muszą zmienić mu leki,
gdy wydarzy się coś nietypowego.
- Panikuje, gdy się czegoś boi. - A czego?
Czyjegoś dotyku.
Albo gołębi.
Głośnej muzyki.
Szefie.
Znaleźliśmy coś.
- Panią też zapraszamy. - Tak.
No i?
To plecak pani syna?
- Tak. - Do protokołu:
matka potwierdza, że należy do podejrzanego.
- Podejrzanego o co? - O zabójstwo.
Nie rozumiem.
Mauro…
byłby niezdolny do tego.
Porównajcie materiał genetyczny
z próbkami od ofiary.
Chcę mieć odciski Mauro Solariego.
Pan się myli.
Coś się panu pomieszało.
Czy widzi pani, co jest w plecaku?
Jak pani myśli?
Że to wszystko należy do pani syna?
Nie.
Pani syn schodził tam na dół.
Zakradał się przez drzwi do pokoju sąsiadki.
- Wiedziała pani o tym? - Nie.
To bez znaczenia.
Robił to dosyć często.
Znaleziono broń.
Gdyby to się przytrafiło komuś z mojej rodziny,
też chciałbym zemsty.
Boi się, nie wie, co zrobił.
Juánez łapie morderców, ale Patricio nie jest potworem.
Patricio jest mordercą.
Otwórz oczy, a może Juánez okaże się potworem.
Może przez tyle lat ich ścigał, aż stał się jednym z nich.
O co chodzi?
Wyniki badań fragmentu roweru Galvána.
Czerwony ślad na błotniku to lakier samochodowy.
Czyli auto sprawcy było czerwone, co wyklucza Juáneza.
Osiemnastego lipca.
To dzień z recepty Juáneza.
Szpital Santa Ana.
Doktor Aguirre? Zlokalizuj to.
Mam.
Mamy nagranie, gdy auto Juáneza opuszcza szpital.
Pojechał do szpitala.
- Sprawdzę to. - Nie, ja pojadę.
Chcę go zobaczyć.
- Wykluczone. Jest na silnych lekach. - Nie obchodzi mnie to.
Dzieciak jest głównym podejrzanym o zabójstwo.
Więc szybko odłącz go od kroplówki.
Gdy obniżamy mu dawkę, zawsze kończy się to katastrofą.
Ma napady i stanowi zagrożenie dla siebie i innych.
Za późno, doktorze.
Już kogoś skrzywdził.
Być może zabił dwudziestolatkę.
- Trudno mi w to uwierzyć. - Dlaczego?
Mówił pan właśnie, że stanowi zagrożenie.
Pacjent nie jest agresywny, mimo napadów.
Może zranić siebie. Albo popchnąć, jeśli ktoś go powstrzymuje.
Ale nie umie kierować własnymi zachowaniami.
Jego umysł tak nie działa. Zazwyczaj jest odcięty od rzeczywistości.
Powtarza mechaniczne czynności.
Stałe posiłki, nawyki, przechadzki.
Chcę poznać jego umysł.
Ale pana słowa to za mało.
Chcę zobaczyć…
jego napady. Proszę wycofać mu leki.
SOR
Dobry wieczór.
Podobno pani mnie szuka.
To był ciężki dyżur. Jak mogę pani pomóc?
Miło pana poznać. Manuela.
- Witam. - To ważne.
- Chciałam pomówić o Francisco Juánezie. - Nie mam wiele do powiedzenia.
Wiem, że…
jest chory, a pan jest jego lekarzem. Proszę wybaczyć najście,
ale chcę wiedzieć, co mu jest. Nie tylko ja.
Lepiej, żeby pan gadał.
Dobrze. Proszę za mną.
Wszystko zawdzięczam Juánezowi. Mój syn żyje tylko dzięki niemu.
To była jego pierwsza sprawa.
Miał osiem lat.
Porwano go trzy przecznice od szkoły.
Szukał go przez cztery miesiące.
Wszyscy twierdzili, że już nigdy go nie zobaczę,
bo wywieziono go za granicę albo nie żyje. Ale Juánez się nie poddał.
Codziennie go odwiedzałem i mówił mi, że jest coraz bliżej.
Wierzyłem mu, więc szedłem do domu i czekałem.
Aż pewnego dnia powiedział mi…
- że go znalazł. - Od kiedy jest pana pacjentem?
Nie jest moim pacjentem. Juánez…
ma chorobę serca, ale jej nie leczy.
Jakiś rok temu przyszedł tu w kiepskim stanie.
Mówił, że łatwo się pobudza i ma skurcze.
Zaproponowałem mu szereg badań, poleciłem specjalistę.
Mówił, że jego serca nie można wyleczyć i prosił, żebym pomógł mu zostać w pracy.
On umrze bez opieki, a pan jest lekarzem.
Jestem ojcem.
Mam u niego dług.
Był tu w czwartek wieczorem?
- Tak. - O której?
Około 22,00. Na początku mojej zmiany.
Źle wyglądał, był bardzo chory.
Dałem mu zastrzyk dopaminy
i przepisałem tabletki.
Był tu z panem?
Jeśli pan tego nie zgłosi, będzie pan za niego odpowiadać.
Zgadza się.
A teraz ty też.
Z Zelayi Juánez pojechał do szpitala Santa Ana.
Nie zabił Galvána. Jest niewinny.
To nie jest zwykła okazja, żółtodziobie.
Odtąd jesteś częścią ekipy.
Szkoda, że od razu nie wiedziałam, że wystarczy wykazać się w piciu.
Cóż…
No popatrz…
Szef jest charyzmatyczny.
Zauważyłaś?
Dwie sprawy w jeden dzień to więcej niż charyzma.
Szefie! Chodź tu.
- Widzę, że zaczęliście beze mnie. - Nie, czekaliśmy na pana.
- Przejdźmy na ty, Pipo. Jesteś tu z nami. - Wiem, jestem częścią ekipy.
Wyjaśnili mi to.
Wypijmy za to.
- Witam. - Dzięki.
- Załatwiłeś sprawy z Rogerem? - Tak.
Wypuszczą Minervę.
Nakaz dla Solariego jest gotowy, czekamy na przesłuchanie.
Mamy krwawy odcisk z muru i broń.
Powinno wystarczyć.
Tak, choć nie wiemy, co zostawiło ślad na łopatce.
Chcę z nim pogadać.
Przywiozą go dopiero jutro, dziś wypijmy za sukces!
Ktoś mnie szuka.
- Zawsze tak się zachowuje? - Bywa jeszcze gorszy.
Idziesz?
Dobra.
Pelari twierdzi, że Juánez jest niewinny i był wtedy w szpitalu Santa Ana.
Są na to dowody?
Tak, potwierdził to lekarz.
Pelari nie zna Juáneza.
To może być fałszywe zeznanie.
Idź do szpitala. Poszukaj nagrań.
Fizycznych dowodów.
- Dobra. Mam dać znać Pipie? - Nie.
Zajmę się nią.
Doskonale.
Poproszę piwo.
Dzięki.
Ja stawiam, Pelari.
Jutro mam wolne.
Kilka przecznic stąd jest klub nocny. Masz jakieś plany na dziś?
Tak.
Przepraszam, szefie. Nie wiedziałem.
Nie ma za co.
Czeka ją jeszcze sporo pracy.
Oczywiście. Przepraszam.
- Poradziłabym sobie. - Na pewno.
Ale chciałem zaoszczędzić mu wstydu.
- Jaki jest twój sekret? - Jeśli powiem, już nim nie będzie.
Muszę wiedzieć, jeśli mam być w tym dobra. Nie taką mamy pracę?
Aby być w tym dobrą, trzeba samemu go odkryć, prawda?
Nie obchodzi cię, co myślą?
Wszyscy mówią o Galvánie.
Wiem, że to nie ty. To niesprawiedliwe, że mają cię za winnego.
Czemu się nie bronisz?
Chcę ci pomóc.
Nie potrzebuję pomocy.
Ale dzięki.
Odwieziesz mnie?
Cześć, doktorze.
Czy coś się stało?
Policja?
Kiedy?
Jak wyglądali?
Tak, rozumiem.
Coś jeszcze?
DIABELSKA STRONA
DLA MOJEGO BOHATERA, KOCHAM CIĘ, „DETEKTYWIE”, JULIANA
Obudziłem cię?
- Czy coś się stało? - Nie.
Zaspałam.
Muszę iść.
Wysłałem ci zdjęcia z komórki Solariego.
Dzięki. Zaraz je obejrzę.
ZDJĘCIA SOLARIEGO
Fito, sprawdź,
czy Juliana Herrera zarejestrowała auto pod swoim nazwiskiem.
Prześlij też inne informacje, jak marka, adres, mandaty.
Francisco!
- Dobrze, że cię złapałam. - Co tu robisz? Co się stało?
Muszę z tobą porozmawiać.
Szefie,
ze zdjęć Solariego wynika, że miał obsesję na punkcie Minervy Del Valle.
Zwiększ straże dla Mauro Solariego.
Dobra, szefie, właśnie dotarłem do wariatkowa.
Muszę iść.
Miałaś tu nie przychodzić. Nic mi nie jest.
Już niedługo.
Znam cię, Francisco.
Jesteś dla mnie jak syn. Co ukrywasz?
Nic.
Tylko ty mi zostałeś. Wiesz o tym, prawda?
Ani tobie, ani mnie nic nie będzie, ale nie mogą cię w to wmieszać.
Proszę.
Gdzie on jest?
- Był tu. - Tyle to ja wiem.
- Gdzie byłeś? - Poszedłem po kawę.
Miałeś pilnować zatrzymanego, a nie jego pustego pokoju, kretynie!
- Siedź i się nie ruszaj. - Tak jest.
Solari zwiał. Gdzie jesteś?
Minerva poszła po rzeczy. Nie odbiera.
Jestem w okolicy. Będę za 10 minut.
- Halo? - Minervo?
Zabójca uciekł.
Policja uważa, że może cię szukać.
Policja!
Minervo!
Nie. Nie!
- Przepraszam. - Inés.
- Minerva kończy zeznanie. - Jasne.
Chciałam osobiście podziękować za wszystko.
WYSYŁAM WIDEO ZE SZPITALA, G. 22,04.
MOŻLIWE ALIBI
ON JEST NIEWINNY
- Nie ma za co. - Mam prezent.
Doceniam, ale to moja praca.
Pan się nie poddał i uwolnił moją wnuczkę.
Pipa…
Ratownicy przesłali wstępny raport.
Spotkaliście się już kiedyś? Może przed domem?
SPRAWA GALVÁNA NAGRANIA ZE SZPITALA SANTA ANA
Wierzy pan w anioła stróża?
Wraz z córką mieliśmy po jednym.
To nasz obrońca, nasz najcenniejszy skarb.
Są unikatowe, przekazywane z pokolenia na pokolenie
kobietom w mojej rodzinie.
Minerva ma takiego po mojej córce. To jedyna pamiątka po niej.
Swojego przekazuję panu.
Nie może pan odmówić.
- To bardzo miłe. - Pójdę do wnuczki.
Dziękuję za wszystko.
Zawróć ich.
Przepraszam.
Dawaj to, co wziąłeś.
- Nie wiem, o co chodzi. - Nie?
Nie wiesz, o co chodzi?
Wybaczcie, tyle jest pracy, że musimy jeść przy okazji.
- Chcecie? - Nie, dziękuję.
Ja poproszę.
Dzięki.
Dobrze, że nie straciłaś apetytu. Trudno się je po popełnieniu morderstwa.
Część ludzi przybiera wtedy na wadze.
Parę lat temu poznałem faceta, który po zabójstwie przytył ponad 20 kilo.
Na diecie więziennej…
Co za nieprzyjemna historia.
Tak, ale to nie koniec.
Wie pani, jak uzasadnił to przytycie?
Siedział za to, że dźgnął żonę 12 razy i powiedział mi:
„Moja żona była okropną kucharką.
Dlatego ją zabiłem.
Nie z zazdrości.
Zabiłem ją, bo przez 10 lat musiałem jeść to, co ugotowała.
To była samoobrona”.
Panie inspektorze, Minerva musi odpocząć.
Jak pan to odkrył?
Zabójca zawsze coś zabiera i zostawia.
- Scena zbrodni jest kluczowa. - Tak.
Zabrał obrączkę.
Zatrzymał ją, przez co go złapaliśmy.
Tak jak Mauro.
Zgadza się.
Właśnie.
Jednej rzeczy nie znaleźliśmy wśród rzeczy, które zabrał.
Zostawiła ona ślad na plecach Gloriany.
To twoja babcia, Inés, nieświadomie dała mi klucz do zagadki.
- Ja? - Tak.
Gdy dałaś mi ten prezent.
Dlaczego oddałaś sowę nieznajomemu?
Ocalił cię od życia w więzieniu.
Nie rozumiem, dokąd pan z tym zmierza.
Mauro Solari zabrał sowę mojej wnuczki?
Nie. Wszedł później.
Zakradł się, jak zwykle, gdy dziewczyn nie było,
by szpiegować Minervę. Zmienił scenę.
Zmienił ułożenie ciała, wziął nóż, ale nie było sowy.
Mauro wszedł, gdy Gloriana już nie żyła.
- Wstawaj, Minervo, wychodzimy. - Nie.
Zabrałam sowę.
Należała do mamy.
Wykluczyliśmy Minervę jako podejrzaną mimo jej zeznań.
Nic się nie zgadzało.
Jej opis ułożenia ciała był błędny.
Twierdziła, że zostawiła nóż w sypialni.
A skoro…
przyznała się do winy, dlaczego kłamała?
Autopsja wykazała, że obrażenia zadano prawą ręką.
Minerva jest leworęczna.
Minerva zraniła się w rękę, gdy zabiła Mauro.
Mały procent leworęcznych wykonuje pewne czynności prawą ręką.
Mycie zębów, używanie noża.
Nie znała pani Gloriany.
Opiekowała się mną.
Była dla mnie wszystkim. Byłam jej jedyną przyjaciółką.
Tego dnia wyrzuciła mnie.
Ale nie jest zła.
To stara sprawa.
Zapomnij o Rodrigo.
Dobrze?
Zasługujesz na kogoś lepszego.
Nie lubię, kiedy płaczesz. Rodrigo cię nie kocha.
Cicho. Oczywiście, że mnie kocha.
Nie wiesz, co to miłość, ty pieprzona sierotko.
Nie miałaś rodziców.
Mam go zostawić, żebym też była sama, tak?
- Nie zaczynaj. - Mam cię dość, wynoś się!
Bierz swoje rzeczy i idź stąd.
Pozwoliłam ci zamieszkać ze mną i nawet się nie dokładasz.
- Mówiłam ci, że zapłacę. - Nie trzeba. Już odebrałam dług.
- Słucham? - Sprzedałam tę żałosną sowę twojej mamy.
- Myślałaś, że pożyjesz na mój koszt? - Kłamiesz.
- Twój spadek w końcu na coś się przydał. - Kłamczucha.
- Nie chcę patrzeć, jak płaczesz. - Przestań.
Wynoś się, Minervo.
Lepiej, żeby cię tu rano nie było.
Zasnęłam płacząc.
Kiedy się obudziłam, uznałam, że to był sen.
Wzięłam prysznic,
złożyłam łóżko…
sprzątnęłam pokój.
Zaczekałam, aż będzie pora wychodzić.
Najpierw wróciłam do niej.
Wybacz mi.
Przepraszam.
Wciąż mam przed oczami Mauro.
Jego twarz.
Nie wiedział, co go spotka.
Przez naszą pomyłkę zginął niewinny chłopiec.
Nic nie mogłaś zrobić.
To nie twoja wina.
Wykonywałaś swoją pracę.
Dobry z ciebie glina.
Nie powinnam była iść do ciebie.
- To był błąd. - Tu nie chodzi o nas.
To nie ma z tym związku.
Pani Solari mówiła, że nie był agresywny.
Jego matka zrobiłaby wszystko, by go chronić.
- Nie wiesz tego. - Wiem.
Wiem to.
Inés dała wnuczce fałszywe alibi.
Jenny i Rodrigo ukrywali swój romans.
Estela Solari też skłamałaby dla syna. Każdy kłamie.
To nie jest istotne.
Wykrycie, kto mówi prawdę,
przez nieznaczny gest, drobną informację…
oto sekret naszej pracy.
Fito…
gdzie jesteś?
Zadzwoń.
Jest sprawa.
- Napadnięto na Fito. - Co?
- Nic mu nie jest? - Ma tylko kilka siniaków.
Trafił do szpitala Santa Ana.
Santa Ana?
- Kto to zrobił? - Nie wiem.
Założę się, że ktoś z szóstego.
Zabrali nagranie z Juánezem.
To nie ma sensu.
Fito mówił, że to dowód na jego niewinność,
więc po co to ukradli?
SOR
Fito widział tylko nagranie z wejścia, ale wysłał nam więcej.
Te są ze szpitalnego parkingu.
To nasza wina.
- Spokojnie. - Dobrze wiemy, co zaszło.
Wysiada z auta, które zabiło Galvána,
dlatego jego ludzie zabrali nagranie. Oszukał nas.
To był on.
Gdzie on jest?
Mamy kopię. Nie wie o tym.
Wystarczy do wszczęcia śledztwa, ale Juánez jest gliną, istnieją procedury.
Jakie znowu procedury?
Gdzie on jest?
Szukamy go, dlatego tu jestem.
Dam ci ochronę.
Masz zostać w domu, póki go nie znajdziemy.
Zgubiliście go?
Zabił Galvána,
ukradł dowody,
a ty go zgubiłeś?
Myliliśmy się. Też wierzyłem w jego niewinność.
Ale on to zrobił.
Wiesz o tym. Wszyscy to wiedzą.
Zajmę się tym, ale musi już coś podejrzewać.
Nikt nie wie, gdzie jest i do czego jest zdolny.
- Nikt inny z mojej ekipy nie ucierpi. - Nie wyłączysz mnie.
Już to zrobiłem. To koniec.
Kończy nam się czas, Juánez.
Rozważyłeś moją ofertę?
Musisz to dziś zakończyć.
Zajmę się sprawą.
Dobrze. Bądź tam za godzinę.
Mam kopię nagrania, a Pelari już wyjechała.
Idealnie.
Słucham?
Krewny Galvána czeka na pana.
Wpuść go.
Proszę wejść.
Zapraszam. Dziękuję, Marío. W razie potrzeby dam znać.
Oto dowód, że to sprawka gliny.
Oddaj mi zdjęcia.
- Gdzie on jest? - Właśnie z nim rozmawiałem.
Mamy się spotkać za godzinę. Myśli, że zaproponuję mu układ.
Niech to wygląda jak napad.
Oto oryginały zdjęć.
Ale najpierw policjant ma umrzeć.
Powiedz, że to był napad, a zdjęcia są twoje.
Nie wcześniej.
Skąd mam pewność, że nie zachowałeś kopii?
Chcę tylko sprawiedliwości za śmierć brata.
Będziesz musiał mi zaufać.
Co tu robisz?
- To byłeś ty. Dlaczego go zabiłeś? - Pipa.
Nic nie wiesz.
Jak mogłeś zabić Patricio.
- Koniec z kłamstwami. - Tu się zgadzam.
Ktoś musi zacząć mówić prawdę.
Śledztwo w sprawie Galvána to była moja praca.
- Wszystko było częścią pracy? - Nie zaczynaj.
- Chodź ze mną. Przyznaj się. - Nie mogę.
- Proszę. Gdybym była tobą… - Nie jesteś mną.
Chcesz zrozumieć?
To zaczekaj.
Co robisz?
Wierzyłam ci.
Ale jesteś mordercą.
Zdrajcą.
Zaszłaś tak daleko.
Jeśli pójdę z tobą, umknie ci szerszy obraz.
Chcesz znać prawdę czy pozostać zasadnicza?
Jeśli mam zostać, wyjaśnij mi, co jest grane.
Dobrze.
Ale teraz nie mogę, musisz się ukryć.
Teraz.
- Gdzie jest Roger? - Twój przyjaciel prokurator?
Sprzedał cię za kompromitujące zdjęcia.
Mylisz się.
To was sprzedał za te zdjęcia.
Ale według mnie wciąż masz wybór. Widzisz tam z tyłu?
Celuje w twoją głowę. Każ przyjacielowi odłożyć broń.
Potem porozmawiamy.
Nie.
- Jeśli strzeli, zginiesz. - Jeśli strzeli…
obaj zginiemy.
Daję ci szansę.
- Zabiłeś mojego brata. - A on moją żonę.
Jesteśmy kwita, Zorro.
To nie musi się źle skończyć.
Daj mi zdjęcia i spadaj.
Co się stanie, jeśli teraz strzeli?
Mam to gdzieś.
Cokolwiek teraz zaczniesz,
szybko się nie skończy.
Pomyśl o mamie…
o rodzinie.
Rozumiesz?
Oddaj mi zdjęcia.
Stać, policja!
- Wstań. Pomogę ci. - Nie mogę oddychać.
Dostał?
Co z nim?
To zawał, wezwij karetkę.
Tu Ordóñez, ranny policjant, przyślijcie karetkę.
Prokuratorze, jak inspektor Juánez?
Jest bardzo słaby, ale przeżyje. Ma doskonałą opiekę.
Prokuratorze, policjant i przestępca zginęli,
inspektor Juánez jest w stanie krytycznym, co poszło nie tak?
Wszystko poszło zgodnie z planem.
W walce z przestępczością nie zawsze obejdzie się bez strat.
Należy docenić odwagę naszych ludzi,
którzy ryzykują życie dla sprawiedliwości i prawdy.
Praca Juáneza i jego ekipy jest wzorcowa.
Zlikwidowali siatkę handlarzy kradzionych części,
którą rozpracowywaliśmy od dawna.
Pan wydaje się pewniakiem na stanowisko prokuratora generalnego.
Przykro mi, to nie moment na takie rozmowy.
To nie ma znaczenia.
Jestem lojalnym pracownikiem wymiaru sprawiedliwości,
niezależnie od piastowanego stanowiska.
- Dzięki. - Wszystko dobrze?
Tak.
A u ciebie?
Od roku ukrywa chorobę serca.
Żył na krawędzi. Roger mówi, że uratowałaś mu życie.
Zorro chciał go zabić.
Chciał pomścić brata, był pewien, że to wina Juáneza.
Gdyby nie ty,
Juánez już by nie żył.
Ordóñez nie żyje.
Wciąż nie znaleźliśmy czerwonego auta. Ale szósty posterunek ma trop.
Myślą, że to był pijany kierowca.
Miałaś rację.
Juánez jest niewinny.
Jaki jest twój sekret?
Jeśli powiem, już nim nie będzie.
Muszę wiedzieć, jeśli mam być w tym dobra. Nie taką mamy pracę?
Aby być w tym dobrą, trzeba samemu go odkryć, prawda?
ZWOLNIONO MŁODEGO SKLEPIKARZA, KTÓRY NIECHCĄCY ZABIŁ ŻONĘ POLICJANTA
Gdyby to się przytrafiło komuś z mojej rodziny,
też chciałbym zemsty.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, MAMO
To nie lojalność tylko korupcja.
DYPLOM SZKOŁY JAZDY LUSETTI CARMEN VALDEZ DE HERRERA
To niesprawiedliwe, że mają cię za winnego.
Czemu się nie bronisz?
Jego matka zrobiłaby wszystko, by go chronić.
- Nie wiesz tego. - Wiem. Wiem to.
Każdy kłamie.
Wykrycie, kto mówi prawdę, przez nieznaczny gest, drobną informację…
oto sekret naszej pracy.
Zabierz tę nową.
Jedziesz z nami w zastępstwie Mariani.
SOR
Napisy: Przemysław Stępień
W tłumaczeniu użyto fragmenty Biblii Tysiąclecia