NETFLIX PRZEDSTAWIA
To nie jej wina.
Magister inżynier Isabel Nylund.
Farhad Darborg. Zapraszam!
Magister inżynier David Daftander.
UROCZYSTOŚĆ WRĘCZENIA DYPLOMÓW
Dziękuję.
Zdrowie!
GRATULACJE, INŻYNIEROWIE
Hej.
Jestem z ciebie dumna.
Nie wierzę, że to koniec.
Dzięki, że czekałaś.
I jeździłaś w kółko do tej dziury.
Teraz to ty będziesz czekał na mnie.
Wszystko gra?
- Z czym? - Chcesz mieszkać ze mną w Sztokholmie?
Tak, oczywiście.
Będzie super.
- Muszę iść do toalety. - Dobra.
To był kawałek Magnusa Rehna, od Erika dla Tove.
Dziś ich trzecia rocznica.
Słuchacie radia Mix Megapol.
Czas na kolejnego zakochanego i jego wyjątkową wiadomość.
Cześć, jestem David.
Cześć. Z kim chcesz się dziś dzielić miłością?
Z dziewczyną, Nadją.
Trochę się denerwuję.
Nie szkodzi, ale pospiesz się. Zostało nam mało czasu.
Cholera. Dobra.
Nadjo, jesteś najlepszym, co mnie spotkało i…
- Wybrałeś piosenkę? - Chwileczkę.
Za chwilę rozpocznie się nasze wspólne życie i…
Cholera, stresuję się.
„Gdybyś była oceanem,
ja byłbym falą.
Gdybyś była niebem, ja miałbym skrzydła”.
Cudownie. A zatem „Om” Niklasa Strömstedta.
Nie, chwila.
Nadjo, czy…
Czy wyjdziesz za mnie?
Cholera.
Szlag.
Odbiło ci.
Oświadczyłeś mi się w najbrudniejszej toalecie w Szwecji.
Ta mina wyraża smutek czy radość?
Jasne, że za ciebie wyjdę!
Tak.
Przepraszam. To było piękne.
Dziękuję.
- Gratuluję zdobycia posady. - Dzięki.
- Będziemy razem. - Na dobre i na złe.
Począwszy od teraz.
1,5 ROKU PÓŹNIEJ
Kurwa mać!
Jebać to!
Halo!
Pomożesz mi? Muszę się uczyć.
Chcę być lekarką, nie kurą domową.
- Czemu się tak wściekasz? - Mam dość tego zrzędzenia.
Miałeś naprawić pralkę, a wciąż się nie zamyka.
Wiem. Nie miałem czasu.
Na Battlefreed jakoś masz.
Battlefield.
Sama to zrobię.
Jak wszystko.
Ja wciąż pracuję. Muszę czasem odpocząć.
To się wyprowadź. Na jedno wyjdzie.
- Zaraz to naprawię. - Za późno.
- Czego ode mnie chcesz? - Żebyś czasem pomyślał o innych.
Co? Haruję jak wół.
Wszystko robię dla nas. To dla nas…
Tak, świetnie wyszło.
Jasne, uciekaj.
To ci akurat wychodzi.
Jesteś jebanym mistrzem!
- Tomas. - Przepraszam.
To ja przepraszam. Pewnie twoja kolej.
- Wyłączę. - Nie, wrócę później.
W porządku.
Chwila.
Nic ci nie jest?
Przepraszam.
To nie wirus.
Biedactwo. Co ci jest?
Jestem w ciąży.
- Będziecie mieli dziecko? - Nie mów Davidowi, jeszcze nie wie.
Nie wiem, czy…
powinniśmy zostać rodzicami.
Wszystko się…
Co takiego?
Sama nie wiem.
Wszystko muszę robić sama.
David wciąż pracuje, a ja zostaję z wszystkim sama.
Z dzieckiem będzie tak samo.
Nie chcę być cholerną kurą domową.
Ty? Kurą domową?
Pamiętam, jak to było.
„Jak mogę mieć dziecko, skoro sam nim jeszcze jestem?”
A to najwspanialsza rzecz w życiu.
Choć wciąż się martwisz, że je stracisz.
- Przepraszam, nie chciałam… - Daj spokój, sam spytałem.
Ty i David na pewno będziecie wspaniałymi rodzicami.
Jesteś odpowiedzialna.
Na pewno podejmiesz najlepszą dla siebie decyzję.
Tomas… Dzięki.
- Jesteś taki miły. - Od tego są sąsiedzi.
Dobra.
Wrócę później.
Chodź, Boris.
SPOTKAJMY SIĘ W ŁAZIENCE
SPOTKAJMY SIĘ NA SCHODACH
SPOTKAJMY SIĘ PRZY SAMOCHODZIE
Myślisz, że mama się ucieszy?
Zostań.
Przepraszam.
Co to?
Pomyślałem, że dobrze byłoby się stąd wyrwać
i spędzić trochę czasu we dwójkę.
Dolina Niedźwiedzi?
Pochodzimy po górach i rozbijemy obóz pod zorzą polarną.
- Masz czas? - Wziąłem chorobowe.
David Daftander wziął chorobowe?
Może i mam najlepszą pracę na świecie,
ale nie chcę stracić najlepszej dziewczyny.
- Jak ckliwie. - Może trochę przesadziłem.
Ja? Ckliwy? Jestem Don Juan Daftander.
Wszystko gra?
Słabo mi od jazdy.
- Boże. - Wybacz.
- Co robisz? - Spokojnie.
- Mam prowadzić? - Nie.
Chodź.
Cześć.
- Mogę go pogłaskać? - Jasne.
Cześć.
Czujesz zapach zwierzyny?
Ja też mam psa. Owczarka niemieckiego.
Wspaniałe stworzenia.
Boris, uspokój się.
Kto jest dobrą psiną?
Ty!
Tak! Dobry pies!
Tak, fajnie.
Dziewczynę też masz ładną.
- Racja. Dzięki. - Żartowałem.
- Do nogi. - Chodź tutaj!
Chodź!
Boris, co ty…?
Boris, co robisz?
Nie tutaj.
Boris, chodź tutaj.
Do nogi.
- Kurwa mać. - Co?
Wiozą na pace głowę renifera.
Kurwa.
Renifer na kolację.
- Cholera. - Kurwa mać.
- David. - Spoko, nie zauważą.
Zaraz zobaczę.
- Powiedzieć im? - Nie zauważą.
PIES W AUCIE
Co jest? Masz.
Chodźmy. Do nogi, piesku!
Cześć.
Mamy rezerwację. Daftander.
Halo?
Co z tobą, siostro?
Co jest?
Cześć. Przepraszam za Monę. Nie lubi obcych.
Nie jest rasistką, ale…
Witamy. W czym mogę pomóc?
Mamy rezerwację. David Daftander.
Proszę.
Zobaczmy.
Trzy noce.
- Ale nie jutro? - Nie, rozbijemy obóz w górach.
- Jak miło. Zobaczcie zorzę polarną. - Właśnie.
Choć nie ma gwarancji.
Chińczycy przyjeżdżają tu z drugiego końca świata,
z aparatami w pogotowiu, i wracają z niczym.
Ale wam może się poszczęści. Zajebiście piękny widok.
Tylko odłóżcie telefony.
Zorza nie jest dla fotografów,
tylko dla kochanków.
No i trzeba się jakoś ogrzać.
Zapamiętam.
To nie żart.
Trzymajcie się blisko.
Z mrozem nie ma żartów.
Za bardzo was straszę.
Nie bójcie się, to spokojne miejsce.
- Idę po klucze. - Dzięki.
Daftander.
Mona!
Ci z północy…
To…
Jak się mówi na takich milczków?
Proszę, wasze klucze.
Pokój 369. Przez główne drzwi, w lewo i dalej.
A tu macie mapę.
Z zaznaczonym szlakiem.
Jeśli będziecie mieli dość mrozu i chodzenia,
to zapraszam do mojej chaty.
Mam tam zimne piwo i saunę.
- Fajnie. - Dzięki.
Życzę wam dobrej nocy.
- Dzięki. - Wzajemnie.
No, leć.
Co jest, kurwa?
CZARNUCH W AUCIE
Hej…
Co jest?
Czy tym ludziom całkiem odjebało?
Gdybyś z nimi pogadał, nie doszłoby do tego.
- To była niewielka rysa. - Jasne.
- Stój! - Co?
Zatrzymaj wóz.
- To ich auto? - Pieprzeni rasiści.
- Gdzie śrubokręt? - Daj spokój, proszę.
Mogą wrócić.
Co…?
Co tu robisz?
Czemu porysowałaś mi samochód?
Pierdol się, rasisto!
Uciekaj!
- Szybko! - Jedź!
- Już!
Co jest, kurwa?
Zajebiste uczucie!
To na pewno był dobry pomysł?
Rysa za rysę. Jesteśmy kwita.
- Siad. - Spokojnie, piesku.
Chodź.
Uwaga na głowę.
Jesteśmy.
Dobra.
Spójrz tylko.
- Witajcie, sąsiedzi! - Pieprz się!
Ty też się pieprz!
- Boris! - Zaczekaj!
- Boris, zwolnij! - David!
Skarbie!
- Zatrzymajmy się. - Tutaj?
- Tak, jestem wykończona. - Dobra.
Dalej!
Masz instrukcje?
W głowie.
Pytam poważnie. Zabrałeś?
- Cztery… - I piąty.
- Gdzie wsadzić to? - Sobie w tyłek.
Czyżby? Pytam…
Muszę znaleźć…
Gdzie to…? To powinno…
- Tutaj. A potem złożyć. - Oszaleję przy tobie.
Co to było?
Głupol.
Co jest?
W górach jest jakiś muzykalny wilk.
Bardzo zabawne.
- Hej. - Złaź, grubasie!
- David… - Mogę…?
Chcę tylko powiedzieć…
Jestem w ciąży.
Co?
Cholera. Na pewno?
Zrobiłam pięć testów.
Co?
Świetnie.
Czyli…? Będziemy mieli dziecko.
Naprawdę tak uważasz?
Wiem, że zrobiłem…
- David. - Co?
Dobra.
Spokojnie.
Halo?
Boris.
Halo?
Spokojnie.
Nie. Cicho, Boris!
Co robisz? Wychodzisz?
- To pewnie jakiś dzieciak. - Tutaj?
Sprawdzę.
Halo?
Co, do chuja?
Skąd to się wzięło? Halo?
- Przeklęte bachory. - Tutaj?
Jest na tobie, odsuń się!
Dość tego!
Kurwa.
Halo?
- Dość! - To nie jest śmieszne!
Kto tam jest? Przestańcie!
Spokojnie, piesku. Dość!
Przestańcie!
- Szlag! - Jesteś cała?
- Tak. - Przepraszam.
Przestańcie!
To seryjny morderca?
Bardzo śmieszne.
Bierzmy rzeczy i spadajmy.
- Jest środek nocy. - Nieważne. Spokojnie.
Spokojnie, piesku.
- Spokojnie. - Już dobrze.
David…
- Halo? - David.
Boris, nie!
Poważnie?
Boris?
Boris!
Myślisz…?
- Wynośmy się stąd! - Uciekaj!
Co jest, kurwa?
Co jest?
Co się dzieje?
Chodź!
Biegnij!
Uważaj!
Co ci jest?
Auć! To nic takiego.
Nie wiem.
Cholera.
Chodź!
Tutaj.
- Nic ci nie jest? - Nie.
- To jakiś świr! - Jest ich dwóch.
- Co się, kurwa, dzieje? - Nie wiem.
To tamci przygłupiaści bracia.
To Boris!
Czekaj.
Co oni robią?
To chore. Co się dzieje?
Zbliżają się. Spadajmy stąd. Chodź.
- Muszę wrócić do namiotu. - Wynośmy się stąd.
Zabierzemy rzeczy i wezwiemy policję.
Chodźmy do auta.
- Stąd go nie znajdziemy. - Kurwa!
Nie wiemy, gdzie jesteśmy.
Może i dotrzemy do auta, ale kluczyki są w namiocie.
Odpalimy na kable.
Nie potrafię. Ty też nie.
Zaczekaj tu.
Pusty.
Zabrali telefony i resztę.
Nie wchodź.
To jest chore.
Zajebię ich.
Zajebię was!
Chuje jebane!
Cicho! Usłyszą cię.
Czemu go zostawiliśmy?
Co myśmy zrobili?
Nic.
Nic nie zrobiliśmy.
Zupełnie nic.
Poszukam kluczyków.
Cholera!
Pomóż mi!
Nadja!
- Co mam zrobić? - Ściągnij to!
- Jak? - Otwórz, na siłę.
- Kurwa. - Dalej!
Proszę, zrób coś! Pomóż mi!
- Przyciśnij. - Dobra.
- Mocno. - Dobra.
Nie patrz.
Musisz jechać do szpitala.
Przecież jesteś lekarką.
Będę za cztery lata.
- Już. - Porysowaliśmy im tylko wóz!
- Wciąż tam są? - Nie wiem.
- Wrócimy po naszych śladach. - Dobra.
Gdzie my jesteśmy?
Ktoś tam jest.
Musimy dotrzeć do drzew.
Pieprz się!
Jeden strzał.
Co?
- Później muszą przeładować. - Jak to?
Broń. Widziałem ją w ich wozie.
Taką jak w Battlefield.
Przeładowanie zajmie im dziesięć sekund.
To na pewno tak działa?
Nie wiem.
Uciekamy po następnym strzale.
- Teraz! - Biegnij!
David!
Nadja!
David!
Nadja!
Uważaj na lód!
Nadja!
David!
Nadja, gdzie jesteś?
Nadja!
Uważaj na lód!
Nadja!
David!
Pomocy!
David!
Pomocy!
Pomóż mi!
Pomocy!
Złapię cię!
Pomóż mi!
Pomóż!
Trafili cię?
Rozbierz się.
Zdejmuj.
Jak to wygląda?
Górskie Pogotowie Ratunkowe, słucham.
Pomocy!
Pomoc niedługo dotrze.
Postaraj się nie ruszać.
Jak to wygląda?
Będzie dobrze.
- Znasz się na tym? - Oblałam egzamin z szycia.
I złapałam szyfilis.
- Auć! - Kiepski żart.
Jak się czujesz?
Mogę?
Czekaj.
Boże.
Powinno bić tak szybko?
Chyba tak.
Jak u chomika.
Będziemy mieli chomika? Chomika Haralda?
- Już są. - Co?
Przyjechali.
Halo!
To ten rasista.
Jest ratownikiem górskim.
Kurwa, to jakiś żart.
Szybciej!
Dalej!
Cholera.
Chodź.
Hej!
Chodź.
Halo?
Nie dam rady.
Chodź!
David!
Nic ci nie jest?
Spokojnie.
Oddychaj. Spójrz na mnie.
Spójrz na mnie. Oddychaj.
Oddychaj.
Co się dzieje?
- Wciąż mam go w głowie. - Oddychaj.
- Miałaś rację. Trzeba było zadzwonić.
Gdzie my jesteśmy?
Spójrz.
Przyszliśmy stąd. A to musi być schronisko.
Musimy być blisko chaty barmana.
- Dasz radę? - Tak.
Widzisz?
Wciąż o nim myślę. Widzę go.
Czemu cię nie posłuchałem?
Nie zasługuję na ojcostwo.
Nie mów tak.
Przestań.
Chata jest tam. To niedaleko.
Chodź.
Nie rozumiesz? To znak.
Nie zasługujemy na rodzicielstwo.
- Nie zasługuję na to. - Nie mów tak.
- Nie zasługujemy. - Przestań.
David, posłuchaj. Już niedaleko, chodźmy.
Po powrocie powiadomimy policję.
Nie jest za późno.
Dobrze?
Dobra, wstawaj.
Chodź.
No dalej!
Nie dam rady.
Nie mogę dalej iść.
Sprawdzę, czy ktoś tam jest i wezwę pomoc.
Hej!
Co się stało? Co robisz?
Musiałem to zrobić. Zastrzeliłby cię.
Chciał cię zastrzelić, tak?
Chodź.
David!
Halo?
Kurwa.
Wstawaj!
Nie zasypiaj.
- Wezwij karetkę! - Co się stało?
Wezwij pomoc.
Już dzwonię.
Nic ci nie będzie. Nie zasypiaj. Spójrz na mnie.
Będzie dobrze.
Tak, to ja.
Są tutaj.
Dzięki. Dobra.
Byle szybko!
W porządku.
Co robisz?
Czekaj…
Co?
Niedługo tu będą.
Usiądź i czekaj.
Pomoc niedługo dotrze.
Co się stało?
Idziemy stąd.
Czekajcie.
Stójcie!
Niedługo będzie po wszystkim.
Przysięgam. Nic się wam nie stanie.
- Właź! - Już niedługo.
Cośmy wam zrobili?
Spokojnie.
Nie chcę was skrzywdzić.
Ale rodzinie trzeba pomagać.
Porysowaliśmy tylko auto!
Nie wiem, o czym mówisz.
Przestańcie!
Dłużej tego nie zniosę!
Nadja.
Nadja!
Co…?
Jego oczy były pełne życia.
Tomas?
Wciąż rozmyślam o tym, jak by dziś wyglądał.
Myśleliście kiedyś o tym?
Leży w tej swojej trumience, przysypany piachem.
Gdzie teraz jest?
Co zrobiliście, Nadjo?
Powiesz mi?
Tomas, my…
Opowiadaj.
Jasne, że za ciebie wyjdę!
- Będziemy razem. - Na dobre i na złe.
Począwszy od teraz.
Jak mogłeś oświadczyć mi się w brudnym kiblu?
Chciałem w kawiarni, sama tam poszłaś. To twoja wina.
Ja też potrafię być świntuszką.
- Czekaj, zatrzymam się. - Tak jest sexy.
Co to za pas cnoty?
Wiem, trudno go… Trzeba…
Co to było?
- Boże! - Nie, czekaj!
Co jest?
Nie!
To był mały chłopczyk.
Nie żyje.
To miał być nasz początek.
Co robisz?
Chyba…
Przejedźmy się kawałek i przemyślmy to.
- Nie możemy… - Wezwijmy policję.
Jedźmy dalej.
Musimy to przemyśleć.
Zadzwonimy później.
W porządku.
Nie wytrzymam tego. Zadzwonię na policję i im powiem.
- Nie rób nic pochopnego. - Muszę.
Czekaj. Nie wiemy nawet, czy on…
Kurwa, dzieciak był martwy.
Widziałam jego twarz. Nie mogę z tym żyć.
To ja prowadziłem.
Pójdę siedzieć, jeśli zadzwonisz.
Nie.
Ja też jestem winna.
Czekaj.
Nie, posłuchaj.
Posłuchaj!
To wyłącznie moja wina. Ty nic nie zrobiłaś.
Policja. Jest tam kto?
- Zaczekaj. - Halo?
- Sam to zrobię. - Halo?
Daj mi trochę czasu.
Zrobię to, obiecuję.
Niesamowite, jak was to nie obeszło.
Żyjecie sobie dalej.
Jakby nic się nie stało.
Próbowałem zrozumieć, co z was za gnoje.
Popatrz tylko!
Tomas.
Widziałeś coś?
SPRAWDŹ DANE POJAZDU
WŁAŚCICIEL
Wiesz o czymś, co może nam pomóc?
Cokolwiek?
Nie mów tak.
- Pomóc ci? - Nie.
- Na pewno? - To ciężkie.
Wprowadzam się tam.
- To naprzeciwko nas. - Tak?
- To tamte dwa okna. - Świetnie.
- Będziemy do siebie machać. - Racja.
- Cześć. - Cześć.
Nie mogłem się oprzeć.
To się pisze przez „ch”.
Dzięki.
- Jesteś taki miły. - Od tego są sąsiedzi.
To dla ciebie.
Pomogliście mi przy wprowadzce.
Dolina Niedźwiedzi?
Sam nie skorzystasz?
Nie, weź.
Powinniście cierpieć jak ja.
Siadajcie.
- Proszę… - Siadać!
Tomas, proszę.
Przepraszam.
Tak mi przykro.
Pójdę na policję i wszystko im powiem.
- Żegnaj. - Tomas, proszę.
Nie jesteś taki.
Doskonale cię rozumiem.
Uciekliśmy. Powinniśmy byli wrócić.
Zrobiliśmy coś niewybaczalnego, ale…
będziemy mieli dziecko.
Pamiętasz, co powiedziałeś?
Mówiłeś…
że nagle masz wszystko…
wszystko do stracenia.
Dzień dobry.
Einar, obudziła się.
Dodzwoniłeś się?
Nie chciałaby tego przegapić.
Einar?
Dzwonię, ale nie odbiera.
Siostra ma problem z telefonem.
Kurwa mać.
Tomas?
- Dość już tego. - Przestań.
To moja chwila.
Chciałem was zastrzelić.
Ale przyszła burza.
Mieliście szczęście.
Masz rację, Nadjo.
Zabicie was w niczym nie pomoże.
Ale nie może wam się upiec.
Zwłaszcza teraz, gdy macie coś cenniejszego
niż wasze żałosne życie.
Tomas, proszę.
Będziesz tego żałował.
Nie dbam o siebie.
Mogą mnie zamknąć, ja już nie żyję.
Proszę, Tomas.
Rozumiem cię. Żyłem z poczuciem winy.
Gówno rozumiesz.
Ale zrozumiesz.
Zaczynamy.
Dalej, David.
Poradzisz sobie.
Może matka przeżyje.
Co mam zrobić?
Wierć.
Proszę…
Do dzieła.
Dlaczego?
To mój dar.
Poczujesz to, co ja czuję.
Nie.
Jeśli tego nie zrobisz, zastrzelę Nadję.
Wtedy oboje zginą.
Twój wybór.
Dobrze.
Pięć sekund.
Co ty, kurwa, robisz?
Pięć.
Cztery.
Trzy.
Dwa.
Jeden.
Nie mogę.
Dobra.
W takim razie…
Wyjdzie bardziej prozaicznie, ale…
Żegnaj, Nadjo.
Tu jesteście!
Wiecie, co zrobiliście?
Wezwij pomoc.
Coś ty za jeden?
- A wy, do cholery? - Wezwij policję.
- Jarmo… - Kto to?
- Co tu robisz? - To psychopaci.
- Co tu się dzieje? - Czekaj.
- Wezwij pomoc! - Spokojnie.
- Pomóż nam! - Co robicie?
Odłóżcie broń!
- To nie zabawki! - O co jej chodzi?
Pomocy!
David!
Uciekaj!
Cholera!
Nie mogę wstać.
Nie dam rady.
Rusz się!
Nie mogę.
Wstawaj!
Przepraszam.
To moja wina.
To nie koniec.
Wstawaj.
Wstawaj!
Proszę.
Musisz stąd uciec.
Uciekaj, już!
Nie mogę.
Musisz.
Teraz.
Uciekaj.
Kocham cię.
Uciekaj.
Gdzie ona jest?
To nie jej wina.
Gdzie ona jest?
Nie mogę wciąż uciekać.
Dość tego.
Słyszysz?
To koniec.
Czemu się uśmiechasz?
Trzeba się było obejrzeć.
Nie.
Zabijcie mnie.
Proszę, zabijcie mnie.
Strzelaj!
Wystarczy.
Będziesz żył.
Zabijcie mnie.
Teraz to czujesz.
Chcę umrzeć!
Wiem.
Nie. Proszę.
Rozumiem.
Już rozumiem.
Zabijcie mnie!
Nie…
Nadja…
Napisy: Aleksandra Basińska