‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪ดาฟห์นี ลูกรัก ตื่นเร็ว!
‪ได้เวลาแล้วลูก รีบไปเก็บของเร็วๆ
‪ไปกันได้แล้ว
‪ใส่รองเท้าบูท หยิบกระเป๋า เสื้อโค้ท แล้วไปกัน
‪ไปเร็วๆ ลูกรัก
‪พ่อรู้ว่าลูกนอนอยู่แต่เราต้องรีบไปกันแล้ว
‪เร็วๆ สิ ใส่แขนเสื้อเข้า
‪- ดีมาก หยิบขวดน้ำของลูกมาหรือเปล่า ‪- ค่ะ
‪- หยิบถุงเท้ามาเผื่อหรือเปล่า ‪- ค่ะ
‪- อุปกรณ์การเอาตัวรอดล่ะ ‪- ค่ะ หนูเอามาหมดแล้วพ่อ
‪ราฟาเอลอยู่ที่ไหน ไปกันเลย
‪ได้แล้วค่ะ พ่อ
‪รีบไปกัน ลูกรัก เร็วๆ หน่อย
‪มาสิ ลูก มาเร็วๆ
‪มาสิ รีบๆ หน่อย
‪- พวกเรามีทุกอย่างครบแล้วนะ ‪- ค่ะ ก็คิดว่าอย่างนั้น
‪โอเค จะเปิดแล้วนะ
‪ต่อจากนี้ไป จะไม่พูดอะไรทั้งนั้น
‪สาม สอง หนึ่ง
‪ใช้เวลา 17 นาที 53 วินาที ‪ในการออกไปจากเกาะนี้
‪- มันดีมากๆ เลย ‪- มันสองนาทีเร็วกว่ารอบที่แล้ว
‪เป็นเวลาที่ดีมาก ยินดีด้วยนะ
‪แต่พ่อจะเตือนลูกนะ ดาฟห์นี ‪คราวหน้าจะไม่มีโอกาสรอบที่สองอีกแล้ว
‪ถ้าลูกลืมเต่าของลูก เราจะไปโดยที่ไม่มีมัน ‪เข้าใจไหม
‪แต่อย่างอื่น ลูกทำได้ดีมากเลยนะ
‪- เยี่ยมไปเลย ‪- เยี่ยมไปเลย ลูกรัก
‪กลับไปนอนกันดีไหม
‪ร้านขายของชำในมอนทรีออล ‪จะเก็บตุนของไว้เป็นเวลาสามวัน
‪นั่นหมายความว่าหลังจากสามวัน
‪ถ้ารถบรรทุกยังไม่มา มันจะไม่มีอะไรเหลือ
‪ทุกคนจะอดอาหาร ‪จะเกิดความโกลาหล และจะมีการต่อสู้เกิดขึ้น
‪นี่คือเหตุผลที่ผมจะมาสอนในมาร์วันนี้
‪เราจะมาเรียนการถนอมอาหาร
‪เพราะมันจะสร้างความแตกต่าง
‪เพราะความสงบสุขที่เรามีอยู่ในตอนนี้ ‪ถูกแขวนอยู่บนเส้นด้าย
‪แน่นอน แต่ถ้ารัฐบาลล่ม
‪หรือ เกิดการระบาดของโรค H1N1 ที่รุนแรง ‪หรือภัยพิบัติทางธรรมชาติ
‪นี่เป็นปริมาณที่ดี ‪ผมมีข้าว 20 กิโลกรัมตรงนี้
‪สิ่งต่อไปที่เราต้องทำคือการเอา ‪ออกซิเจนออกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
‪คุณสามารถใช้ตัวดูดออกซิเจน ‪หรือเครื่องอุ่นเท้า มันก็ใช้ได้เช่นกัน
‪และนอกจากนี้, ‪หากคุณไม่ได้ใช้มันเพื่อสิ่งนั้น
‪คุณสามารถใส่มันไว้ในรองเท้าบู๊ตของคุณ ‪มันจะทำให้เท้าของคุณอบอุ่นในความเย็น
‪ใส่ทุกอย่างไว้ในถุง มันเริ่มต้นแล้ว
‪ทำแบบนี้ถ้าคุณรีบ
‪แบบนี้
‪ปิดปากถุงด้วยเตารีดร้อนๆ
‪ระวังนิ้วของคุณด้วย
‪้เราจะปิดผนึกทั้งสองด้านของถุง
‪กดมันไว้ ใช่แล้ว ‪กดเอาไว้ แน่นๆ
‪เตารีดผ้าทำได้ดี
‪ใช่เลย ให้สุดเลยนะ
‪ตอนนี้มาดูผลงานกันหน่อย
‪มันปิดสนิทดีไหม
‪ค่ะ
‪เราจะสามารถกินข้าวนี้ได้ในอีก 20 ปี
‪ไม่แน่ก็อาจจะเร็วกว่านั้น
‪ในกรณีที่มีโรคระบาดหรือ...
‪หากมีวิกฤตเศรษฐกิจ ‪หรือถ้าโลกอุ่นขึ้น
‪ผู้คนจะหิวและเราจะเตรียมพร้อม
‪ขอไฮไฟฟ์หน่อย อีกข้างด้วย
‪กดติดตามช่องของผม ‪หากคุณมีคำถาม ผมจะตอบมันให้
‪หากคุณมีความคิดเห็น ผมจะอ่านมัน
‪และอย่าลืม: เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ ‪เราต้องอยู่รอด
‪ว่าไง อันทวน นี่อแลงนะ
‪อแลง เฟนเนต
‪ผมชอบจดหมายการนำเสนอของคุณ ‪มันทำให้ผมประทับใจจริงๆ
‪ฟังนะ ผมรู้ว่านี่มันกระชั้นชิด ‪แต่ถ้าคุณอยากจะ คือว่า...
‪หนึ่งในผู้เข้าร่วมของเรายกเลิก ‪ผมเลยมีที่ว่างสำหรับคุณ
‪ถ้าคุณอยากมา มันจะเป็นของคุณ
‪คุณจะโทรกลับมาหาผม ‪หรือว่าจะตอบอีเมล์กลับมาก็ได้
‪มันจะดีมากเลยถ้าคุณมาร่วม ลาก่อนครับ
‪แจ้งให้เราทราบว่าจำนวน ‪ของผู้ลี้ภัยโดยสภาพภูมิอากาศ
‪จะถึงจุดสูงสุดในปี 2050
‪องค์กรระหว่างประเทศประกาศ ‪ไม่มีอะไรน้อยไปกว่าวิกฤต ทำให้พวกเราลำบาก
‪แต่ในไม่ช้าจะมีการจัดสัดส่วนเฉพาะถิ่น
‪ข่าวลือมีว่าในปี 2050 ‪ผู้ลี้ภัยโดยสภาพอากาศอย่างน้อย 250 ล้านคน
‪จะหาบ้านใหม่
‪ประชากรที่เปราะบางที่สุด ‪เป็นเกษตรกร
‪คนงานที่มีสถานการณ์ที่ล่อแหลมอยู่แล้ว
‪บางคนยังต้องการอยู่ในประเทศของพวกเขาต่อ
‪แต่คนอื่นๆ เริ่มโยกย้ายไปยังประเทศอื่นๆ แล้ว
‪ผู้นำรัฐได้ประกาศว่า ‪ประตูของพวกเขาจะยังคงปิด
‪สำหรับผู้ลี้ภัยโดยสภาพอากาศ ‪และมาตรการความปลอดภัยที่จะต้องดำเนินการ
‪เพื่อจำกัดการโยกย้ายนี้
‪ในทางกลับกัน ประเทศอื่นๆ ได้ต้อนรับผู้ลี้ภัย
‪เข้าในเขตแดนของพวกเขา ‪แม้ว่าจะไม่รู้ว่า...
‪- อันทวน ‪- ครับ
‪แปลกดีนะในที่สุดเราก็ได้พบกัน
‪ไปเอาของๆ คุณมา
‪ผมจะเก็บมือถือของคุณ
‪นั่งสิ
‪นี่ สำหรับคุณ
‪คุณไม่เคยระวังตัวมากเกินไป
‪โอเค มันจะทุลักทุเลหน่อยนะ จับให้แน่นๆ
‪ออนไลน์ มันฟังดูง่าย
‪แต่คุณจะเห็นว่าในชีวิตจริง ‪มันเป็นคนละเรื่องกันเลย
‪ผมมีที่ดินประมาณ 500 ไร่
‪มันโคตรใหญ่เลย
‪มันป้องกันผลกระทบที่จะเข้ามาได้
‪คุณถอดมันออกได้แล้ว เรามาถึงแล้ว
‪ผมต้องไปเอาของบางอย่าง ‪และผมจะพาไปดูว่าจะวางมันที่ไหน
‪ครับ
‪อแลง
‪จะให้เอาไปวางตรงไหน
‪บนเคาน์เตอร์ครับ แล้วผมจะมาจัดการทีหลัง
‪ยอดเยี่ยม
‪- ว่าไงคะ ‪- ว่าไง
‪- ฉันชื่อแอนนา ‪- ผมชื่ออันทวน ยินดีที่ได้รู้จัก
‪ด้วยความยินดีค่ะ
‪- เดวิด ‪- อันทวน
‪- มันจะสนุกมากๆ เลยเพื่อน ‪- ครับ
‪ไป!
‪คุณจะเลือกหนึ่งในสองเตียงนี้นะ ‪สองเตียงที่อยู่ข้างหลัง
‪- ว่าไง ผมฟร็องซัว ‪- อันทวน
‪เขาเป็นคนสุดท้ายเหรอ
‪เปล่า ยังมีอีกหนึ่งคน
‪พักผ่อนให้สบายนะ ‪ทำตัวให้เหมือนบ้านของคุณเอง
‪และอีกอย่าง มันมีกฎอยู่นะ
‪อ่านมันด้วย
‪และเคอร์ฟิวเวลาสี่ทุ่มครึ่ง
‪- ว่าไง ฉันราเชล ‪- อันทวน
‪จะเอาเตียงนี้ก็ได้นะ ‪แต่เตือนไว้ก่อนว่าผมกรน
‪โอเค
‪ฉันหวังว่าคุณเอาที่อุดหูมาด้วยนะ
‪เดวิด
‪พาเซบาสเตียนไปดูหน่อยว่า ‪จะเอาของไปว่างที่ไหน
‪- โอเค ‪- ว่าไง
‪- เดวิด ‪- เซบาส
‪ว่าไง ผมอันทวน
‪ว่าไง เซบาส
‪คุณสูบบุหรี่เหรอ เซบาสเตียน
‪ครับ บางครั้งตอนที่ผมกินเหล้า
‪คุณจะสูบบุหรี่ในเต็นท์ไม่ได้นะ
‪หรือในบ้านก็ไม่ได้ ‪นี่คือแฟรงค์นะ เซบาสเตียน
‪- ว่าไง ‪- ว่าไง ครับ
‪โดยทั่วไป อแลงจะไม่ชอบตอนที่เราสูบบุหรี่
‪ได้ครับ ไม่มีปัญหา
‪มาใกล้ๆ พวกเรา
‪แต่เรายังเข้าใจปัญหาย้อนหลังได้ดีกว่า
‪บ้าจริง เก้าชั่วโมง
‪มาใกล้ๆ กว่านี้
‪มันสวยดี
‪ผมต้องการอธิบายว่าเขตปกครอง ‪ชั่วคราวของผู้รอดชีวิตคืออะไร
‪อะ ทาซ
‪นี่คือโครงการที่ผมรัก
‪ผมทำมันมาได้สิบปีแล้ว
‪คุณจะเห็นที่อื่นๆ ‪แต่ไม่มีที่ไหนเหมือนที่นี่
‪โอเต ผมมีหกแผงที่นี่ ซึ่งจะให้ 2,600 วัตต์
‪ผมมีก๊าซหุงต้มเยอะแยะ น้ำมันเชื้อเพลิง
‪ไม้แห้ง เพราะไม้สีเขียว ‪จะไม่ให้ความอบอุ่นกับคุณ
‪และเครื่องกำเนิดไฟฟ้า 1,500 ลิตร
‪- เครื่องกำเนิดไฟฟ้าอยู่ที่ไหน ‪- ข้างหลังบ้าน
‪ด้วยเครื่องนี้ ทำให้ผมมีตู้แช่แข็ง
‪- ตู้เย็น ไฟฟ้า ‪- ครับ
‪และพลังงานพิเศษ ‪แบบชาร์จแบตเตอรี่สำหรับตอนเย็น
‪เรามีเล้าไก่ที่นี่
‪ตรงโน้นที่บ้านปลูกผัก ‪ทั้งสองแห่งมีความร้อน
‪คุณเห็นได้ว่าเราอยู่ดีกินดีที่นี่
‪ไก่ของผมรสชาติดี
‪ไม่เหมือนกับไก่ป่วยๆ ที่คุณซื้อจากร้าน
‪ไกลออกไปจากที่นี่ ‪ผมมีต้นแอปเปิลที่มีประโยชน์มากๆ
‪คุณต้องมีกวางแน่ๆ
‪คุณคิดไม่ถึงแน่ๆ ที่นี่เราไม่เคยขาดเนื้อสัตว์เลย
‪และไกลออกไปอีกเล็กน้อย ‪ผมมีต้นเมเปิล
‪ทุกฤดูใบไม้ผลิ ผมจะทำน้ำเชื่อม
‪เห็นไหม ตอนนี้ ผมทำทุกอย่างด้วยมือ...
‪ผมวางแผนที่จะติดตั้งมันอย่างจริงจัง ‪เพราะเมื่อสถานการณ์แย่...
‪น้ำเชื่อมเมเปิ้ลจะเหมาะสำหรับการซื้อขาย
‪เพราะทุกคนชอบความหวาน
‪คุณใช้มันได้กับทุกอย่าง ‪กาแฟ ซีเรียล มันทำให้รู้สึกดีขึ้น
‪นี่คือสิ่งที่ผมเรียกว่าเส้นทางการอพยพ
‪ในกรณีที่ฉันถูกโจมตี
‪ในฤดูร้อนผมกวาดพวกมันออก ‪และผมเอาสิ่งที่ทำให้มีเสียงดังออก
‪และในฤดูหนาวผมจะทิ้งพวกมันเอาไว้แบบนี้
‪คนที่โจมตีคุณจะไม่ได้ยินเสียงตอนที่คุณเคลื่อนไหว
‪โอเค
‪สมมติว่าผมถูกไล่ล่า ผมทำทางแยก
‪นี่คืออันแรก
‪ทุกๆ ครั้ง คุณต้องเลี้ยวขวา ‪ไม่อย่างนั้น คุณจะเจอทางตัน
‪ถ้าคิดจริงๆ มันก็เหมือนกับรหัส
‪- สุดยอด ‪- และในที่สุด
‪จะเห็นกล่องเต็มไปด้วยของที่จำเป็น
‪ดังนั้นถ้าผมถูกโจมตี
‪ผมจะสามารถป้องกันตัวเองและเอา ‪ที่ดินของผม คุณเข้าใจแนวคิดหรือไม่
‪ครับ มันเหมือนกับการ บั๊กเอาท์
‪มันไม่ใช่แค่ "เหมือนบั๊กเอาท์" ‪มันคือบั๊กเอาท์เลยล่ะ
‪- แต่มันอยู่คงที่หรือเคลื่อนที่ ‪- อยู่คงที่
‪คุณเคยคิดที่จะทำให้มันแบบเคลื่อนที่หรือไม่ ‪เป้าหมายที่กำลังเคลื่อนที่นั้นยากที่จะยิง
‪ใช่ แต่มันเกี่ยวกับการเอาคืนพื้นที่ของผม ‪ไม่ใช่เพื่อวิ่งหนีอย่างกับคนขี้ขลาด
‪- พวกเราไปดูได้ไหม ‪- ฟังนะ
‪เชื่อผมนะ อย่าไปที่นั่นเลย ‪มันเต็มไปด้วยสิ่งประหลาดใจ
‪ขอย้ำ: ‪ทางเดินเหล่านั้นไม่มีไว้สำหรับเดินเล่น
‪- โอเค ‪- โอเคนะ
‪งั้น...
‪- นี่เป็นครั้งแรกของใครบ้าง ‪- ผมครับ นี่เป็นครั้งแรกเลย
‪นี่เป็นครั้งแรกของฉันที่นี่ ‪แต่ฉันสำเร็จการรอดชีวิตมาแล้ว
‪สองสัปดาห์ของการล่าสัตว์ต่อปี นับหรือเปล่า
‪ครับ มันช่วยนะ
‪อันทวน นี่เป็นครั้งแรกของคุณหรือเปล่า
‪ครับ นี่เป็นครั้งแรก ผมติดตามวิดีโอ ‪ของอแลงมาสักพักแล้ว
‪- มันดีนะ ‪- ผมอยากจะเตรียมตัว
‪คุณเปิดทีวี คุณรู้เลยว่ามันจะไปไม่รอด
‪คุณรู้เลยว่ามันจะไปไม่รอด
‪แค่คิดถึงธารน้ำแข็งที่กำลังละลาย ‪และน้ำที่เพิ่มสูงขึ้น มันน่ากลัวจริงๆ
‪ผมคิดว่านั่นเป็นเรื่องไร้สาระ
‪ถ้ามันพัง มันจะเป็นวิกฤติทางสังคม
‪มันจะเกิดขึ้นเร็วกว่าที่เราคิด
‪- ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสภาพอากาศ ‪- ใช่ หรือว่าเป็นความผิดพลาดทางเศรษฐกิจ
‪ใช่แล้ว
‪มันเหมือนรัฐบาล ‪ดูเหมือนว่าจะจัดการ...
‪ทำให้พวกเราอ่อนแอจะได้ควบคุมได้ดีมากขึ้น
‪- เหมือนกับการควบคุมอาวุธของพวกเขา ‪- บ้าจริง อย่าให้ผมพูดเลย
‪ผู้ที่ต้องการฆ่าคนควร ‪ลงทะเบียนอาวุธของพวกเขา ไม่ใช่ผม
‪ผมไม่ได้บ้า
‪เคอร์ฟิว
‪เอาล่ะ ราตรีสวัสดิ์ทุกคน
‪- ฝันดี ‪- ฝันดี
‪ฝันดี
‪อย่ายอมแพ้ ไปกันเลย
‪มาสิ ไปได้แล้ว
‪อย่ายอมแพ้นะ อย่ายอมแพ้
‪ไปกันได้แล้ว
‪คุณทำชาร์ดหรือเปล่า
‪มันอร่อยมากๆ เลย
‪และมันก็ทำไม่อยากด้วยนะ ‪ฉันทำมันบ่อยๆ
‪ใส่น้ำส้มสายชู เครื่องเทศ
‪พวกมันเก็บได้นานด้วย
‪คุณเก็บมันได้สำหรับฤดูหนาว
‪- ยายของฉันสอนวิธีทำมัน ‪- แต่คุณต้องมีเวลาทำมัน
‪- ครับ ‪- แน่นอนว่ามันเป็นการทำงาน
‪แต่พอทำกับเพื่อน มันก็จะสนุก
‪ทุกคนกลับไปพร้อมกับขวดดองของพวกเขา
‪ผมซื้อมันดีกว่า
‪นี่ พวกเรา
‪ผมอยากจะพูดอะไรหน่อย
‪- แด่ อแลง ‪- ไม่เอา
‪มันเป็นโอกาสที่ดีจริงๆ และ...
‪มันเป็นความสุขที่แท้จริง ‪ที่ได้เรียนรู้เคียงข้างคุณ
‪- ขอบใจมาก เพื่อน ‪- ไม่เลย ผมอยากจะขอบคุณพวกคุณ
‪ที่มาที่นี่
‪พลเมืองแบบคุณมันหายากนะ
‪ถ้าผมสามารถ...
‪ถ่ายทอดความรู้ของผมได้ ‪มันก็ทำให้ผมมีความสุข
‪และเห็นว่าคุณใช้มันและบอกต่อไป ‪ผมว่ามันสวยงามจริงๆ
‪คุณสวยมาก อแลง
‪แต่คุณต้องรู้ว่า ‪ไม่ใช่ทุกคนที่มีความรู้สึกดีเหมือนคุณ
‪และคนเหล่านั้น ‪ผมกำลังบอกคุณตอนนี้
‪จะพยายามขโมยของทุกอย่างที่คุณมี
‪- ฝูงโกลเด้น ‪- ใช่
‪นั่นคือที่ที่มันมา
‪นั่นเป็นเหตุผลที่เราต้องปกป้องกันและกัน
‪และดูแลซึ่งกันและกัน
‪สิ่งสำคัญคือการล้อมรอบตัวเราด้วยคนดีๆ
‪ฉันไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียวเสมอ
‪แต่เธอไม่สนใจ
‪เธอคิดว่ามันอยู่ไกลเกินไป
‪อยู่ไกลจากตัวเมือง จากทุกสิ่ง ‪ไกลเกินไปและแรงเกินไป
‪แต่เมื่อผมเห็นพวกคุณทุกคน ‪ผมไม่เห็นคนที่รุงแรงเหล่านั้น
‪ผมเห็นพลเมืองที่ชัดเจน
‪ด้วยอุดมคติที่เหมือนกัน
‪และเมื่อผมพูดถึงอุดมคติ...
‪เพื่อที่จะให้มันเป็นจริง... ‪เราต้องทำงานหนัก
‪สำหรับพวกเรา
‪ทุกๆ คนร่วมกัน
‪- แด่ อแลง ‪- แด่ คนทำอาหาร
‪- แด่ พวกเรา ‪- ไชโย
‪- แด่ อแลง
‪โอเค ผมจะพยายามไม่ทำร้ายคุณจนเกินไป
‪มาสิ
‪เธอมีทักษะ
‪โอเค
‪โอเคแล้ว
‪นั่นคือสิ่งนั้น
‪บ้าเอ๊ย!
‪- อยู่ที่ไหน... ‪- ที่หลังของคุณ
‪โธ่เอ๊ย
‪- นายตายแล้ว ‪- ฉันก็ไม่เลวเลยนะ
‪คนถัดไป
‪- มาสิ ‪- กลัวเหรอไง เขากลัว
‪- ไม่ ‪- ผลัดกัน
‪มาสิ
‪ครับ
‪ตั้งใจหน่อยนะ นี่คือเดฟ
‪แสดงให้พวกเราเห็น
‪ใช่แล้ว
‪คนแรกที่ทำให้ไหล่ของอีกฝ่ายถึงพื้น
‪ไม่เป่าเหรอ
‪มันสำหรับเทียนเท่านั้น
‪มันจะจบไม่สวย
‪เป็นอะไรไหม
‪นี่มันเยี่ยมเลย
‪- รอบที่สอง ‪- คว้าเขาด้วยหน้าแข้ง
‪ดีมากเลย
‪- โอเค ‪- กระดิ่งๆ
‪- ทำอะไรไม่ได้มากนะ เดฟ ‪- เงียบเลย
‪ไม่เป็นไร
‪มันน่าอายนิดหน่อย
‪เขาภูมิใจ
‪คุณเอาชนะเดฟก่อนหน้านี้เหรอ
‪คุณเรียนคราฟมากา มาเหรอ
‪ใช่ คุณเรียนมาจากที่ไหน ‪ในกองทัพเหรอ
‪- ค่ะ ‪- เข้าใจแล้ว
‪คุณบอกว่าแฟนของคุณไม่ได้อยู่ในประเทศ ‪เขาอยู่ในกองทัพหรือเปล่า
‪- อยู่ประจำการ ‪- ที่ไหนเหรอ
‪ที่ไหนสักแห่งในโลก
‪คุณเคยไปประจำการกับเขาหรือเปล่า
‪มันต้องยอดเยี่ยมแน่ๆ
‪ได้อยู่ในสนามรบด้วยกัน ‪ปกป้องกันและกัน โรแมนติกสุดๆ
‪ฉันไม่คิดแบบนั้นหรอก
‪- คุณเคยไปสงครามหรือเปล่า ‪- แฟรงค์
‪อะไร มันน่าสนใจออก
‪- คุณเคยเห็นศพหรือเปล่า ‪- ไม่เอาน่า
‪- อะไรล่ะ ‪- โอเค เลิกก็ได้
‪- จริงๆ แล้ว ฉันไม่ได้อยู่ในกองทัพแล้ว ‪- จริงเหรอ ทำไมล่ะ
‪มันไม่ใช่เรื่องอะไรของคุณ
‪เตรียมพร้อม
‪บ้าเอ๊ย
‪นี่
‪- เจ๋งเลย ‪- ขอบใจ
‪น่าประทับใจมากๆ
‪จริงๆ นะ ทำได้ดีมาก ‪คุณเป็นคนที่เก่งที่สุดในทีม
‪ครับ
‪ผมคิดแล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้
‪มันจะสนุกมากถ้าได้เห็นอะไรมาติดกับดัก
‪นี่คือเทคนิคเซนต์ไมเคิล
‪ผมจะไม่อธิบายวิธีการทำงานของบ่วง ‪คุณเคยเห็นวิดีโอของผม
‪แต่คุณไม่รู้ว่านี่คือเครื่องส่งสัญญาณดาวเทียม
‪มันส่งข้อความถึงมือถือของผม
‪ด้วยวิธีนี้ผมจะเป็นคนแรกที่มาถึง ‪และจะไม่เสียเนื้อไป
‪มีบ่วงอย่างนี้อยู่ในพื้นที่ของผมมาก
‪สำหรับคุณ
‪ผมควรจะบอกพวกคุณ...
‪มันเหม็นเล็กน้อย แต่ก็ไม่เป็นไร
‪คุณต้องเอานิ้วของคุณเข้าไป ‪และฉีกมันออก ง่ายมากๆ
‪สิ่งที่คุณเห็นที่นี่คือกระเพาะรูเมน
‪ตรงนี้คุณเห็นกระเพาะ ‪และกระเพาะปัสสาวะจะสูงขึ้นเล็กน้อย
‪ฉีกมันออกทั้งหมดก็เสร็จแล้ว
‪บิงโก!
‪หัวใจ ปอด ตับ ของดีๆ ทั้งนั้น
‪และมันกินได้ทั้งหมดเลย ‪เราจะเก็บพวกมันไว้
‪อย่าสลับกันล่ะ ดึงหางมันออกด้วย
‪ดูไม่เห็นจะยากเลย
‪เคยทำมาก่อนหรือเปล่า
‪- เปล่า ‪- โอเค งั้นก็นี่
‪เอาตัวนี้ไปทำ พวกเราจะดูว่าคุณทำถูกไหม
‪- ผมไม่อยากแซงคิวใคร ‪- ไม่ มันคือคิวของคุณ
‪ไม่มีคิวใครทั้งนั้น เอาไปสิ
‪- ผมต้องใช้มีดหรือเปล่า ‪- ไม่
‪ดูสิ มันมีรูเล็ก ๆ อยู่ข้างบน
‪- ครับ ‪- เอามือเข้าไป แล้วดึงมันลงมา
‪มันง่ายนะ แล้วคุณจะเห็น
‪มันฉีกออกด้วยตัวเอง
‪ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกไม่สบาย
‪เป็นอะไรหรือเปล่า แฟรงค์
‪ไม่เอาน่า ทำได้แล้ว ‪จะไม่อ้วกออกมาใช่ไหม
‪ไม่
‪โชคดีที่ไม่ใช่มูซ ใช่ไหม
‪บ้าเอ๊ย
‪ไม่เอาแล้ว
‪สมมติเกิดอะไรไม่ดีขึ้น ‪และมีผู้ชายติดอยู่ในกับดักของคุณ
‪คุณจะทำอะไร
‪ผมจะดูแลตัวเอง
‪- คุณจะตีเขาเหรอ ‪- ผมก็ไม่รู้สิ
‪ผมจะตัดสินใจทันที แต่มันจะไม่สวยแน่ๆ
‪คุณจะไม่ทำเหรอ
‪ทำร้ายคนโดยที่ไม่มีเหตุผลไม่ใช่ตัวฉัน
‪แต่มันจะต้องมีเหตุผล
‪และคุณล่ะ อันทวน
‪ผมจะเอาตัวเขาลง
‪ขู่เขา ทำให้เขากลัว ‪และทำให้แน่ใจว่าเขาจะไม่กลับมา
‪ยังน้อยไป
‪บางทีเขาอาจจะเป็นลูกเสือ
‪อาจมีคนอื่นอยู่ข้างหลังเขาก็ได้ ทั้งแก๊งเลย
‪เข้ามาหาเขา
‪คุณจะฆ่าเขา
‪คุณแขวนเขาไว้ที่ต้นไม้
‪และพวกเขาจะเห็นร่างจากที่ไกลๆ
‪เซบล่ะ
‪ใช่เลย ผมต้องฆ่าเขาแน่
‪ผมจะปลี่ยนหนังของเขาให้เป็นเสื้อโค้ท
‪มันเป็นความจริงที่ในสถานการณ์...
‪บางทีคุณอาจไม่มีทางเลือก
‪แน่นอนว่าคุณมีทางเลือก
‪คนที่ติดกับดักของคุณ คุณมีไพ่เหนือกว่าเขา
‪คุณตัดสินใจว่าจะฆ่าหรือไม่
‪อันทวนพูดถูก ‪หากเป็นการโจมตี มันจะง่าย
‪แต่คนที่ติดอยู่ในกับดัก...
‪ไม่แน่เขาอาจจะเป็นหมอ
‪หรือคนช่วยดูแลเลี้ยงสัตว์ของคุณ
‪- อรุณสวัสดิ์ ‪- อรุณสวัสดิ์
‪คุณคิดยังไงบ้าง
‪มันเยี่ยมไปเลยครับ
‪จริงแล้ว มันสร้างแรงบันดาลใจ
‪มันไม่ใช่แค่ความเพ้อฝัน มันเป็นเรื่องจริง
‪มันถูกคิดออกมา มันทำให้รู้สึกดีมาก
‪มันสำคัญสำหรับผมที่คุณรู้สึกดี
‪รู้สึกสงบ
‪นั่นเป็นสิ่งที่ผมและลูกสาวของผมตามหา
‪ที่นี่มีพื้นที่กว้างขวาง
‪คุณมาลงหลักปักฐานได้
‪ย้ายมาที่นี่กับเธอ
‪มาอยู่ที่นี่
‪มันขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น ‪ว่าเรื่องร้ายๆ จะเริ่มเมื่อไร
‪และเมื่อมันเริ่มขึ้น...
‪ผมไม่อยากเปลี่ยนแปลงชีวิตของผม
‪ผมต้องการกินของที่ผมหามา
‪ผมต้องการรักษาสิ่งที่เป็นของผม
‪และ...
‪เล่นเปียโน
‪นี่ ผมกำลังเลียนแบบใคร
‪ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกไม่สบาย
‪- ผมไม่เคยทำแบบนั้นเลย ‪- ไม่เป็นไร แฟรงค์
‪คุณแค่มีท้องที่แข็งไม่พอ
‪- พอได้แล้ว ‪- เขาไม่พอใจแล้ว
‪ไม่ ผมเปล่า
‪คิดว่าทำอะไรอยู่แม่คนฉลาด ‪ปิดน้ำเดี๋ยวนี้
‪คิดว่าอยู่ที่โรงแรมหรือยังไง
‪- ขอโทษค่ะ ฉันคิดว่ามันมาจากแม่น้ำ ‪- ก็ไม่สมควรจะใช้มันอย่างสิ้นเปลือง
‪โอเค อแลง ฉันเข้าใจแล้ว
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ขอบใจ
‪อย่ามาเล่นกันแถวนี้นะ
‪คุณต้องระวังให้มากกับสิ่งนี้
‪หลีกเลี่ยงแรงเสียดทาน...
‪และไฟฟ้าคงที่
‪พูดจริงๆ นะ ไม่ใช่เรื่องตลก
‪ปกป้องทรัพยากรของคุณ ‪และดินแดนของคุณ
‪คือกุญแจสู่ความอยู่รอดในช่วงโกลาหล
‪เมื่อคุณมีคนงาน 5,000 คนเข้ามา ‪ในละแวกบ้านคุณด้วยมีด
‪คุณอาจมีปืน 50 กระบอก
‪แต่คุณไม่มีมือ 50 ข้างที่จะยิงมัน
‪นั่นเป็นเหตุผลที่ต้องวางกับดัก
‪เพื่อระเบิด 20 คนในครั้งเดียว
‪สาบานได้ว่ามันจะทำให้พวกเขาออกไป
‪พวกเขาจะอึใส่กางเกง ‪ตอนที่มันระเบิดใส่หน้าพวกเขา
‪เสร็จแล้วเหรอ ดีมาก
‪โอเค อันนี้ใช้ไม่ได้
‪คุณต้องตัดและบิดเข้าด้วยกัน
‪นั่นคือวงจรเปิด หากเรามีไฟฟ้าคงที่ที่นี่ ‪พวกเราทั้งหมดคงตายไปแล้ว
‪นั่นเป็นระเบิดที่อัดแน่น เก่งมากแอนนา!
‪- เยี่ยมมาก ‪- ขอบใจ
‪โอเค วันนี้เราพอแค่นี้ แยกย้ายกันได้
‪เซบาสเตียนกับผมจะไปทำอาหาร
‪พวกคุณที่เหลือก็เอาเกียร์ ‪ไปเก็บในที่ที่เอาออกมานะ เข้าใจไหม
‪- ครับ ‪- โอเค ไปกันได้
‪ผมกำลังล้างจาน แล้วเขามั่วแต่ดูอะไร
‪ผมเดินไปห้องนั่งเล่น เปิดทีวีและ...
‪- รายการนี้คือรายการอะไร ‪- มีแค่สัตว์ที่พูดได้
‪ผมต้องหยุดทุกๆ สองนาที ‪เพื่อที่จะอธิบายให้เขาฟัง
‪มันไม่ใช่ชีวิตจริงๆ
‪นั่นเป็นเพราะการ์ตูน ‪ทำให้ทุกอย่างดูเป็นเรื่องไม่จริง
‪จริงนะ การ์ตูนสมัยนี้ไม่ดี ‪เหมือนตอนที่พวกเราเคยดู
‪บ้าเอ๊ย
‪เวร บ้าเอ๊ย อแลง
‪- อแลง มีคนเจ็บ ‪- อแลง
‪เวร
‪- ฟร็องซัว ‪- อแลง
‪อแลง
‪- เรายังหายใจอยู่ ‪- เราต้องเรียกรถพยาบาล
‪อยู่กับฉันนะ ฟร็องซัว
‪- พูดกับเขา ‪- แฟงค์
‪ฟร็องซัว อยู่กับฉันนะ
‪ไปตามรถพยาบาล ไปเรียกรถพยาบาลมา
‪เราจะเสียเขาไปไม่ได้นะ
‪- อแลง ‪- แอนนา ไปตามอแลงมา
‪อแลง
‪- เวร ‪- ฟร็องซัว
‪- คุยกับเขา ‪- แฟงค์
‪- อแลง ‪- คุยกับเขา
‪- แฟงค์ อย่ายอมแพ้นะ ‪- อแลง
‪อแลง
‪- เขาไปอยู่ที่ไหน ‪- อแลง
‪ช่วยพวกเราด้วย เดฟ บ้าเอ๊ย
‪ฟร็องซัว อยู่กับพวกเรานะ
‪- แฟงค์ ‪- เวร
‪เขาไม่หายใจแล้ว ไม่มีชีพจรด้วย
‪เราต้องเอาเขาเข้าไปข้างใน ‪พาเขาเข้าไปกัน
‪ยกขาของเขา
‪เดวิด ตื่นสิ ช่วยพวกเราหน่อย
‪- เดวิด ไปเปิดประตู ‪- เดฟ
‪ทำไมเราไม่บอกไปว่าเป็น ‪อุบัติเหตุจากการล่าสัตว์
‪แหกตาดูศพหน่อย
‪เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่อุบัติเหตุจากการล่าสัตว์
‪โอเค แล้วจะทำยังไงดี ‪เราทิ้งเขาไว้ตรงนี้ไม่ได้
‪บ้าเอ๊ย พวกเราตกที่นั่งลำบากแล้ว
‪ไม่ มันเป็นอุบัติเหตุ ‪ไม่มีใครต้องรับผิดชอบ
‪ใช่ ไม่มีใครอยากจะให้มันเกิดขึ้น
‪- พวกเราจะเรียกรถพยาบาล ‪- คิดว่าพวกเขาจะทำอะไร
‪เอาศพอกเละจากระเบิดไป ‪ที่ตายมาแล้วหลายชั่วโมง
‪โดยที่ไม่ถามอะไรเลยเหรอ
‪พวกเขาจะเรียกตำรวจ
‪และตำรวจจะมาที่บ้านของผม
‪งั้น...
‪พวกเขาจะรู้ว่ามันเป็นอุบัติเหตุ
‪คุณโคตรใสซื่อจังเลย
‪เมื่อพวกเขามาถึงที่นี่และเห็นอุปกรณ์ ปืน
‪คิดว่าพวกเขาจะไม่พูดอะไรเหรอ
‪เราทุกคนจะไปเข้าคุกข้อหาฆ่าคนตาย ‪โดยไม่เจตนาและการก่อการร้ายในประเทศ
‪- แล้วจะให้พวกเราทำอะไร ‪- สิ่งที่พวกเราต้องทำ...
‪ฝังเขาซะและปิดปากของเราไว้
‪- อะไรนะ ‪- จะบ้าไปแล้วเหรอ
‪เราจะไม่ฝังเขา
‪คุณต้องการจะเข้าคุกจริงๆ ‪เพราะไอ้งั่งคนนี้เหรอ
‪อย่างแรก เขาไม่ใช่ไอ้งั่ง
‪และคุณก็เข้าใจว่ามันเป็นอุบัติเหตุ
‪มันเป็นความผิดของเขา ‪พวกเราจะไม่ติดคุกเพราะเขา
‪ถ้าเราโทรหาใครข้างนอก พวกเราก็จบ
‪อันทวน...
‪คุณจะอธิบายกับลูกสาวของคุณว่าอย่างไร
‪ว่าคุณจะไม่ได้เห็นเธออีกแล้ว ‪เพราะคุณติดคุก
‪เพราะมันจะเกิดขึ้นถ้าตำรวจมาที่นี่
‪ไม่แน่นอน
‪พวกเราจะไม่ติดคุก
‪ไม่มีใครทั้งนั่นที่จะติดคุก ‪พวกเราเป็นพยาน...
‪มันเป็นอุบัติเหตุ
‪ภรรยาของเขา เขามีครอบครัวนะ
‪เธอจะรู้ว่าเกิดอะไรไม่ดีขึ้น ‪และเธอจะแจ้งตำรวจ
‪- แล้วของๆ เขาล่ะ ‪- ฝังไปกับเขาด้วย
‪- และเราจะแยกชิ้นส่วนรถของเขา ‪- ไม่
‪ไม่นะ อแลง เราจะไม่ฝังเขา
‪เราจะโทรหาตำรวจ
‪ผมหมายถึง อุบัติเหตุมันเกิดขึ้นได้
‪นั่นไม่ได้ทำให้เราเป็นฆาตกร
‪คุณบ้าไปแล้ว ไม่เข้าใจอีกเหรอ ‪เราจะถูกจับทั้งที
‪- มันจะเป็นแบบนั้น ‪- โอเค หยุดได้แล้ว
‪- โทรศัพท์ฉันอยู่ที่ไหน ‪- อยู่ที่ที่ปลอดภัย และมันก็จะอยู่ที่นั้น
‪เอาโทรศัพท์ฉันมานะ และฉันก็ ‪ไม่ได้ขอความคิดเห็นจากคุณ
‪- เอาโทรศัพท์ฉันมา อแลง ‪- พอได้แล้ว
‪ผมเฝ้าดูพวกคุณอยู่นานพอสมควร
‪ผมขอเตือนอะไรคุณหน่อย
‪ฟร็องซัวตายแล้ว ไม่ว่าจะพูดอะไรในห้องนี้
‪มันก็แก้ไขอะไรไม่ได้
‪เกิดอะไรขึ้นในตอนนี้ ‪จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเรา
‪คือสิ่งที่พวกเราต้องเตรียมพร้อม
‪ตอนมีวิกฤต เราต้องจัดการกับมัน
‪พวกเราต้องทำใจเย็นๆ แต่พวกคุณก็ทำไม่ได้
‪แตกตื่นไปกันใหญ่
‪โอเค
‪เราทุกคนเหนื่อยแล้ว
‪พวกเราจะเก็บไปนอนคิด
‪และพรุ่งนี้เช้าค่อยมาตัดสินใจว่าจะทำยังไง
‪เข้าใจไหม
‪เห็นด้วยไหม
‪เห็นด้วย
‪ไปเข้านอนได้แล้ว พวกเราเหนื่อยกันมาก
‪โอเค พวกเราต้องใจเย็นๆ
‪ได้ยินผมไหม อันทวน
‪คุณโอเคไหม อันทวน
‪ครับ
‪ฝันดี
‪ผมรู้ว่าการฝังศพดูเหมือนเป็นวิธี...
‪แต่ผลที่ตามมาเท่านั้น
‪ภรรยาของเขาจะแจ้งความคนหาย
‪ด้วยกล้อง ตำรวจจะติดตามป้ายทะเบียนของเขา
‪แล้วติดตามโทรศัพท์ของเขา
‪ตำรวจจะมาปรากฏตัวที่นี่ ‪เรามีศพที่ซ่อนอยู่
‪พวกเราจะตกที่นั่งลำบากและติดคุก
‪ผมคิดว่าเราจะติดคุก ‪ไม่ว่าเรื่องมันจะเป็นยังไง
‪ไม่ เขาต่างหากที่มีปัญหา ไม่ใช่พวกเรา
‪ใช่ มันเป็นเสบียงของเขา ‪ดินแดนของเขา ความคิดของเขา
‪ใช่ แต่เราเป็นคนที่ยิงปืนและทิ้งระเบิด
‪นี่ เราทุกคนมีใบอนุญาตอาวุธปืน ‪เราจะไม่เป็นไร เราทำถูกกฎหมาย
‪เขาจัดฝึกอบรมและไม่สามารถ ‪มั่นใจในความปลอดภัยของทุกคนได้
‪เขาเป็นคนที่มีปัญหา ไม่ใช่พวกเรา
‪ครับ ผมเข้าใจแต่...
‪- มันไม่ง่ายแบบนั้น ‪- เราต้องโทรเรียกตำรวจจ
‪เราต้องหาโทรศัพท์ของอแลง
‪นั่นมันอะไรกัน
‪เวร
‪บ้าเอ๊ย อแลง
‪ให้ตายสิ...
‪เราบอกคุณว่าไม่ให้ทำ
‪คุณไม่มีสิทธิ์นะ
‪- นี่ ‪- นี่
‪โรคจิต! เป็นอะไรไหม
‪ฉันจะออกไปจากที่นี่
‪- คุณโอเคไหม ‪- ฉันจะไป
‪ดูตัวคุณสิ
‪คุณปล่อยให้อารมณ์ควบคุมตัวเอง
‪- ความคิดพวกคุณหายไปไหนกันหมด ‪- ให้ตายสิ อแลง
‪เราควรจะหาวิธีแก้
‪วิธีอะไร วิธีที่จะทำลายทุกอย่างเหรอ
‪ฟังนะ วางของลงซะและอยู่ที่นี่
‪มีปัญหามากพอแล้ว มาคุยกันดีกว่า
‪ฉันจะออกไปจากที่นี่
‪เอารถของเราคืนมา
‪ออกไปให้ห่างจากฉัน
‪- นี่ ‪- นี่
‪เดวิด
‪เดวิด เอาปืนลง เข้าใจไหม
‪พวกเขาต่อต้านคุณนะ อแลง
‪พวกเขาต้องการเอาโทรศัพท์ของคุณ
‪พวกเขาจะโทรหาตำรวจและโยนความผิดให้คุณ
‪จะปล่อยให้เขายิงพวกเราเหรอ
‪เหรออ อแลง
‪เพราะมันจะไม่ใช่อุบัติเหตุอีกต่อไป อแลง
‪นี่
‪พวกแกอยู่ที่นี่ ไม่ได้ยินผมเหรอไง
‪พวกแกอยู่ที่นี่
‪พวกแกทำลายทุกอย่างที่พวกเราสร้างมา
‪ได้ยินผมไหม บ้าเอ๊ย
‪บ้าเอ๊ย
‪ได้เวลาแล้ว ไปกันเถอะ
‪พวกนาย หยุด
‪นี่ เดฟ มาช่วยผม
‪พวกนาย เราจะทิ้งเธอไว้ที่นี่ไม่ได้
‪ไม่เอาน่า ไปกันเถอะ
‪มันแค่ลูกกระสุนเล็กๆ ที่ขาเท่านั้น
‪ผมไม่ต้องการให้เป็นแบบนี้นะ
‪- ‪ปล่อยฉันไป ‪- ‪อแลง พวกเขาวิ่งไปที่แทร็ก
‪ฟังนะ พวกเขาไปได้ไม่ไกล ‪เราจะหาพวกเขาเจอ
‪เอาเธอออกไปจากที่นี่ ‪เราต้องพาเธอเข้าข้างใน โอเคไหม
‪ปล่อยฉัันไป
‪ปล่อยฉัน...
‪- พวกเราพยายามช่วยเธอนะ ‪- ไปกันเลย
‪แก้มัดฉัน
‪ไม่
‪ผมไม่มีทางเลือก มันจะเจ็บนะ
‪- แก้มัดฉัน ‪- ผมต้องไปแล้ว
‪ไม่ ฟังฉันนะ ฉันขอร้อง
‪ผมต้องไปตามคนที่เหลือ ‪ไม่งั้นเขาจะหลงทาง
‪- ฉันขอร้องล่ะ แก้มัดฉัน ‪- ผมจะกลับมา ใจเย็นๆ
‪ผมไม่ใช่ฆาตกร แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า ‪ผมจะไม่ปกป้องสิ่งที่เป็นของผม
‪ไม่
‪ไม่นะ เดฟ
‪แก้มัดฉัน ไม่นะ
‪เวร
‪บ้าเอ๊ย
‪เดวิด เราไม่ได้ไปสู้ในสงครามนะ
‪สิ่งนี้...
‪แค่ทำให้พวกเขาเข้าใจเท่านั้น
‪- โอเคไหม ‪- ได้เลย
‪เขาตายแล้ว
‪เขาเป็นคนโรคจิต
‪เขารู้ว่าเราอยู่ที่นี่ ‪เราต้องออกจากเส้นทาง
‪มาสิ
‪พวกเราจะตายกันที่นี่
‪เดินต่อไป
‪เวร
‪อแลง
‪พวกเขาผ่านมาทางนี้ อแลง
‪อันทวน
‪พวกเรากลับมาบนเส้นทาง
‪ระวังด้วยนะ
‪ดูทางโน้นสิ
‪มันคือบั๊กเอาท์ของเขา
‪ลองนี่สิ
‪เวร
‪นับถึงสามนะ โอเคไหม
‪หนึ่ง สอง สาม
‪อีกรอบหนึ่ง
‪อีกรอบสิ หนึ่ง สอง สาม
‪ใช่แล้ว
‪- มีจีพีเอส ‪- เยี่ยม
‪ไปกันเถอะ
‪ไป
‪เดวิด ไปรอบๆ
‪เรามาสายไปแล้ว
‪พวกเขาเอาของบางอย่างไป
‪ปืน
‪บ้าเอ๊ย
‪นี่มันเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
‪เราต้องหาพวกเขาให้เจอ
‪เราต้องป้องกันตัวเราเองด้วย
‪ผมไม่อยากให้มีคนตาย ‪ในพื้นที่ของผมอีก เข้าใจนะ
‪พวกเขาเอาปืนไป เราก็มีปืน ‪จะไม่มีการเจรจาอีกแล้ว
‪ถ้าพวกเขาออกไปจากที่นี่ ‪พวกเราจะไปหาตำรวจ
‪หมายความว่าบ้าน พื้นที่ ก็จะไม่เหลือ
‪ไม่มีทางเลือกแล้ว
‪- พวกเขาคงอยู่ไม่ไกล ‪- ไม่ ไปไม่ได้ไกล
‪- เห็นอะไรไหม ‪- ไม่เลย
‪- พวกเขาจะต้องวิ่งผ่านเส้นทางแน่ๆ ‪- โอเค
‪ไปดูกัน
‪คุณแน่ใจนะว่านี่คือแม่น้ำที่ ‪เราข้ามมาตอนที่เรามาถึงที่นี่
‪มันหนามาก พวกเราจะไม่มีที่กำบัง
‪ฉันรู้ แต่เราไม่มีทางเลือก ‪เราต้องทำอย่างเร็ว
‪เดี๋ยวฉันจะดูต้นทางให้
‪ไว้ใจฉัน ไป
‪ไม่
‪ราเชล
‪ราเชล!
‪ไม่เอาน่า ผ่อนคลายขาของคุณสิ
‪ขยับร่างกายของคุณ ขยับเยอะๆ
‪ทำสิ
‪ขยับเยอะๆ ทำสิ
‪เวร มันไม่ได้ผล
‪ราเชล
‪พวกเราต้องไปกันแล้ว
‪ไปกันเถอะ
‪ต้องการมันไหม
‪คุณโอเคไหม
‪ค่ะ ฉันโอเค
‪และ...
‪ขอบคุณ
‪ด้วยความยินดี ผมไม่มีทางทิ้งคุณ
‪คุณอาจจะลังเล
‪คุณไม่มีทางรู้ว่าคุณจะตอบสนองอย่างไร ‪ในสถานการณ์เหล่านั้น
‪จริงๆ แล้วผมไม่ต้องคิดอะไรมากเลย
‪ดีแล้ว นั่นเป็นสิ่งที่คุณควรทำ
‪ฉันเคยลังเลครั้งหนึ่งและ...
‪เราเสียคนไปสองคน
‪มันเป็นเหตุผลที่คุณลาออกเหรอ
‪ฉันทำมันต่อไปไม่ได้อีกแล้ว
‪ในสนามรบ เมื่อคุณเริ่มรู้สึกกลัว
‪มันยากที่จะควบคุม
‪ผมก็แน่ใจ
‪คุณช่วยดูหน่อยว่ายังอีกไกลไหม
‪ทางนั้น
‪เวร
‪ราเชล
‪เราหยุดกันแค่นี้เถอะ
‪มันมาไกลเกินไปแล้ว
‪ราเชล ทิ้งผมไว้ที่นี่ ได้โปรด
‪พวกเขาจะไม่เชื่อคุณ ‪พวกเขาจะจับกุมคุณเหมือนกัน
‪แต่เมื่อผมเห็นพวกคุณทุกคน...
‪ผมเห็นพลเมืองที่ชัดเจน
‪ด้วยอุดมคติที่เหมือนกัน
‪และเมื่อผมพูดถึงอุดมคติ
‪เพื่อที่จะให้มันเป็นจริง...
‪เราต้องทำงานหนัก
‪สำหรับพวกเรา ทุกๆ คนร่วมกัน
‪แด่ อแลง
‪- แด่ พวกเรา ‪- ไชโย
‪- แด่ อแลง
‪(คำบรรยายโดย: S)