NETFLIX SUNAR
Daphné, tatlım, uyan!
Kalk, vakit geldi. Eşyalarını al. Acele et.
Hadi gidelim.
Botlarını giy, çantanı al. Paltonu da. Gidelim.
Hadi tatlım, gidelim.
Yeni uyandın, biliyorum ama acele et.
Hadi, kolundan geçir.
-Harika, şişen yanında mı? -Evet.
-Yedek çorabın var mı? -Evet.
-Hayatta kalma kitin? -Evet baba, hepsi yanımda.
Raphaël nerede? Hadi!
Onu aldım baba.
Hadi gidelim tatlım, acele et.
Hadi tatlım. Hadi, acele et.
Hadi, çabuk.
-Her şeyi aldık mı? -Sanırım.
Işıkları kapatalım.
Şu andan itibaren konuşmuyoruz.
Üç, iki, bir.
Adadan çıkmamız 17 dakika 53 saniye.
-Bu çok iyi. -Geçen seferkinden iki dakika hızlı.
Harika zamanlama. Tebrikler.
Seni uyarmalıyım Daphné, bir daha ikinci bir şans olmayacak.
Kaplumbağanı unutursan onsuz gideriz. Anlaşıldı mı?
Onun dışında harikaydın.
-Aferin. -Aferin tatlım.
Yatmaya gidelim mi?
Montreal'deki gibi marketlerde üç günlük stok var.
Yani üç gün sonra
kamyonlar gelmezse hiçbir şey kalmayacak.
Millet açlıktan ölecek. Kaos olacak. Kavga çıkacak.
O yüzden bu video polyester filmle ilgili.
Yemekleri nasıl saklayacağımızı öğreneceğiz.
Bu kesin bir fark yaratacak.
Çünkü huzurumuz pamuk ipliğine bağlı.
Tabii bu, hükümet çökerse
ya da büyük bir H1N1 salgını veya doğal afet yaşanırsa olur.
Bu yeterli bir miktar. Burada 20 kilo pirinç var.
Şimdi de oksijeni olabildiğince boşaltmamız gerek.
Oksijen emici veya ayak ısıtıcı bir şey kullanabilirsiniz. Onlar da işe yarar.
Ayrıca onları bunun için kullanmazsanız
botlarınızın içine koyabilirsiniz. Soğukta ayağınızı sıcak tutarlar.
Her şeyi poşete koyun. Başlıyor.
Bu noktada acele etmeniz gerek.
Böyle.
Poşeti sıcak ütüyle kapatın.
Parmaklara dikkat.
Poşetin iki ucunu da mühürleyeceğiz.
Şunları koy... Evet, aynen. Şurayı iyice sık.
Normal ütü işe yarıyor.
Evet. Sona kadar git...
Şimdi yaptığımıza bakalım.
Sıkıca kapalı mı?
Evet.
Bu pirinci 20 yıl sonra yiyebiliriz.
Hatta belki daha önce.
Bir salgın olursa ya da...
Ekonomik kriz çıkarsa ya da gezegen biraz daha ısınırsa
kıtlık çıkacak ama biz hazırlıklı olacağız.
Çak bakalım. Bir kez daha.
Kanalıma üye olun. Sorunuz olursa cevaplayabilirim.
Yorum yaparsanız okurum.
Unutmayın, yaşayabilmek için hayatta kalmamız gerek.
Selam Antoine, ben Alain.
Alain Frenette.
Sunum mektubunu çok beğendim, beni çok etkiledi.
Çok ani olacak ama eğer istersen...
katılımcılardan biri iptal etti ve bir yer açıldı.
İstersen o yer senin.
Beni arayabilirsin veya e-postayla onaylayabilirsin.
Umarım kabul edersin. Hoşça kal.
...2050'de iklim mültecisi sayısının
zirveye çıkacağını söyledi.
Uluslararası örgütler, şu anda bizi etkileyen krizin
yakında çok daha sık görüleceğini söylüyorlar.
Söylenenlere göre 2050'de en az 250 milyon iklim mültecisi
kendine yeni ev arayacak.
Durumdan en çok etkilenecek nüfus da
durumu zaten istikrarsız olan çiftçiler.
Bazıları kendi ülkelerinde kalmak istese de
bazıları başka ülkelere göç etmeye başladı bile.
Devlet başkanları, iklim mültecilerine
kapılarının kapalı kalacağını ve bu göç dalgasını durdurmak için
güvenlik önlemleri alınacağını açıkladı.
Öte yandan, diğer ülkeler mültecileri kabul etmeye
açık olsalar da nasıl olacağını bilemiyorlar...
-Antoine? -Evet!
Sonunda şahsen tanışmak ne garip.
Eşyalarını al.
Telefonunu alacağım.
Otur.
Al, bu senin için.
Temkinli olmak gerek.
Yol biraz sarsıcı. Sıkı tutun.
İnternet'te kolay görünüyor
ama göreceksin, gerçek hayatta olay daha farklı.
500 dönüm arazim var.
Çok büyük!
Dünyadan uzakta.
Artık çıkarabilirsin. Geldik.
Bir iki şey alıp bunu nereye koyacağını göstereceğim.
Tamam.
Alain.
Bunu nereye koyayım?
Tezgaha koy, sonra bakarım, tamam mı?
Mükemmel.
-Selam. -Merhaba.
-Ben Anna. -Antoine, memnun oldum.
Ben de.
-David. -Antoine.
-Eğlenceli olacak dostum. -Evet.
Hadi!
Arkadaki iki yataktan birini seçebilirsin.
-Merhaba. François. -Antoine.
O, sonuncu mu?
Hayır, biri daha var.
Yerleş, rahatla, kendi evinmiş gibi.
Bir de... Kurallar şunlar.
Lütfen bunları oku.
22:30'da yasak başlıyor.
- Merhaba, Rachel. - Antoine.
Oraya geçebilirsin ama uyarayım, horlarım.
Pekala.
Umarım kulak tıkacın vardır.
David.
Sébastien'a eşyaları için yer göster.
-Tamam. -Merhaba.
-David. -Sébas.
Merhaba, ben Antoine.
Merhaba, Sébas.
Sigara içiyor musun?
Evet, bazen alkol aldığımda.
Çadırda sigara içemezsin.
Evde de öyle. Bu Frank. Sébastien.
-Selam. -Merhaba.
Alain sigara içmemizden pek hoşlanmaz.
Tabii, sorun değil.
Yaklaşın.
Yine de durumu daha iyi anlıyoruz.
Evet. Dokuz saat.
Yaklaşın!
Çok güzeldi.
Hayatta kalanlara özel geçici özerk alanın ne olduğunu açıklayacağım.
GÖL.
Bu benim projem, bebeğim.
Yaklaşık on yıldır üzerinde çalışıyorum.
Başka üsler de var ama hiçbiri bunun gibi değil.
Pekala. Burada altı panel var ve 2,600 Watt gücündeler.
Çok fazla propan ve akaryakıt var.
Odun yığını. Hepsi kuru çünkü yaş odun ısıtmaz.
Ve 1,500 litrelik jeneratör.
-Jeneratör nerede? -Evin arkasında.
Onun sayesinde dondurucu ve buzdolabı çalışacak,
-elektrik olacak. -Tamam.
Ekstra enerjiyle de gece kullanılan bataryalar dolacak.
Burada tavuk kümesimiz var.
Şurada da sera. İkisi de ısıtmalı.
Burada iyi yemek yiyoruz.
Tavuğum çok lezizdir.
Marketteki hasta tavuklar gibi değil.
İleride de mahsulü bol elma ağaçları var.
Geyiklerin de vardır.
Aynen öyle. Burada et eksiği yok.
Biraz daha ileride akçaağaçlarım var.
Her baharda şurup yaparım.
Şimdilik elde yapıyorum ama...
İleride donanım kuracağım çünkü durum kötüleştiğinde
akçaağaç şurubu takas için harika olacak.
Herkes tatlı sever.
Her şeyde kullanılabilir. Kahvede, mısır gevreğinde. Rahatlatıcıdır.
Burada da saldırıya uğrarsam diye
tahliye yolları var.
Yazın tırmıklayıp ses çıkarabilecek şeyleri toplarım.
Kışın da yolları açık tutarım,
saldıranlar haraket ettiğinizi duymasınlar diye.
Pekala.
Diyelim ki biri peşimde. Yol ayrımları yaptım.
Bu ilki.
Her seferinde doğru olana girmelisiniz, yoksa hiçbir yere varamazsınız.
Düşündüğünüzde, bir kod gibi.
-Harika! -Sonda da
temel ihtiyaçların olduğu konteyner var.
Yani saldırıya uğrarsam
buradan kendimi savunup arazimi geri alabilirim. Anladınız mı?
Sığınak gibi.
"Sığınak gibi" değil, tam olarak öyle.
-Sabit mi mobil mi? -Sabit.
Mobil yapmayı düşündün mü? Hareket halindeki hedefi vurmak zordur.
Konteyner, toprağımı geri almak için, bir korkak gibi kaçmak için değil.
-Onu görebilir miyiz? -Bak.
Güven bana. Sakın oraya gitme çünkü içi küçük sürprizlerle dolu.
Açıkça söyleyeyim, bu yollar yürüyüş yapmak için değil.
-Pekala. -Tamam mı?
Peki...
-Kim bunu ilk kez yapıyor? -Ben. İlk kez yapıyorum.
Buraya ilk kez geldim ama hayatta kalma eğitimini bitirdim.
Yılda iki hafta avlanmak sayılır mı?
Evet, işe yarar.
Ya sen Antoine, bu ilk eğitimin mi?
Evet, ilk eğitimim. Bir süredir Alain'in videolarını izliyorum.
-Güzel. -Hazırlıklı olmak istiyorum.
TV'yi açtığında olayın kötüleşeceğini anlıyorsun.
Kesin kötüye gidecek.
Buzulların erimesi ve suyun yükselmesi çok korkunç.
Bence bu saçmalık.
Durum kötüleşirse sosyal kriz çıkar.
Düşündüğümüzden daha çabuk olacak.
-İklimle ilgilisi yok. -Evet, ya da ekonomik krizle.
Aynen.
Sanki hükümet bizi zayıflatıp
daha çok kontrol etmeye hazırlanıyor gibi.
-Silah yönetmeliğinde olduğu gibi. -O konuyu hiç açma.
İnsanları öldürmek isteyenler silahlarını kaydetmeli, ben değil.
Ben... Deli değilim.
Dışarı çıkma yasağı.
Peki, herkese iyi geceler!
-İyi geceler. -İyi geceler.
İyi geceler.
Pes etmeyin çocuklar, koşun!
Hadi, gidelim!
Pes etmeyin çocuklar, pes etmeyin.
Hadi gidelim!
Pazıyı sen mi yaptın?
Çok iyi olmuş.
Pişirmesi çok zor değil. Sık sık yaparım.
Sirke, baharat koyuyorum.
Çabuk bayatlamıyor.
Tüm kış yetiyor.
-Bunu büyükannem öğretti. -Zaman ayırıp yapmak gerek.
-Evet. -Tabii ki uzun iş
ama dostlarla zevkli.
Herkes kavanozunu dolduruyor.
Ben almayı tercih ederim.
Hey, millet.
Kadeh kaldıracağım.
-Alain'e. -Hayır.
Bu harika bir fırsat ve...
Senden bunları öğrenmek büyük zevk.
-Sağ ol dostum. -Ben size teşekkür etmek istiyorum.
Geldiğiniz için teşekkürler.
Böyle bilinçli vatandaşlar zor bulunur.
O yüzden... Yapabilirsem...
bilgimin bir kısmını aktarabilmek beni mutlu eder.
Bunları uygulayıp başkalarına aktardığınızı görmek de çok güzel.
Güzel insansın Alain.
Şunu bilmelisiniz ki herkeste böyle bir öngörü yok.
Size söylüyorum, o insanlar...
Bazıları elinizdekilere göz dikecek.
-Altın Orda. -Evet.
Oradan geliyor.
O yüzden birbirimizi korumalıyız.
Birbirimize göz kulak olmalıyız.
Etrafınızda iyi insanlar olması çok önemli.
Eskiden burada yalnız değildim.
Ama o... Bununla ilgilenmedi.
Daha çok vakit olduğunu düşündü.
Şehirden, her şeyden uzakta. Çok uzak, çok istekli ve gergin.
Sizlere baktığımda... Öyle insanlar görmüyorum.
Zihni berrak vatandaşlar görüyorum.
Ortak bir ideali olan insanlar.
Bu idealin...
gerçekleşmesi için çok çalışmalıyız.
Hepimiz.
Hep birlikte.
-Alain'e. -Aşçıya!
-Hepimize. -Şerefe!
-Alain'e!
Sana çok zarar vermemeye çalışacağım.
Hadi!
Çok yetenekli.
Pekala.
Tamam.
İşte bu!
Lanet olsun!
-Şey nerede... -Sırtında.
Kahretsin!
-Öldün. -O kadar da kötü değilim.
Sıradaki?
-Hadi! -Korkuyor musun? Korktu.
-Hayır. -Sıra sende.
Hadi!
Evet.
Dikkat, Dave geliyor.
Göster bize.
Evet!
Kim önce diğerini yere sererse.
Darbe yok mu?
Sadece kucaklama.
Bu iş iyi bitmeyecek.
İyi misin?
Bu çok iyi olacak.
-İkinci raunt. -Bacaklarını tut!
Çok iyi!
-Yeter! -Ding ding!
-Pek bir şey yapamadın Dave. -Kapa çeneni.
Sorun değil.
Biraz utanç verici.
Gururuna yediremedi.
Dave'in kıçını tekmeledin.
Krav Maga dersleri mi alıyorsun?
Bunu nerede öğrendin? Orduda mı?
-Evet. -Anladım.
Erkek arkadaşım ülkede değil demiştin. Orduda mı?
-Görevde. -Nerede?
Dünyanın bir yerinde.
Onunla aynı yerde görev yaptınız mı?
Bu harika olmalı.
Birlikte, savaş alanında. Birbirini koruyarak. Ne romantik.
Hiç sanmıyorum.
-Hiç savaş gördün mü? -Frank?
Ne var? Çok ilginç.
-Ceset gördün mü? -Hadi ama.
-Ne var? -Yeter. Kes şunu.
-Artık orduda değilim. -Gerçekten mi? Neden?
Seni ilgilendirmez.
Hazır olun!
Kahretsin!
Hey!
-Çok iyi! -Teşekkürler.
Çok etkileyici.
Aferin! En iyi takım sizsiniz!
ALARM 5. BÖLGE - KAPAN #4
Evet!
Bunun olmasını umuyordum.
İçinde bir şey varsa tuzağı göstermek daha eğlenceli.
St. Michael tekniği.
Tuzağı açıklamayacağım. Videoları izlediniz.
Ama bunun uydu vericisi olduğunu bilmiyordunuz.
Telefonuma mesaj atıyor.
Böylece buraya ilk ben varıyorum ve eti kapıyorum.
Arazimin her yerinde böyle tuzaklar var.
Bu sana.
Şunu söylemeliyim ki...
Biraz kötü okuyor ama olsun.
Parmakları buraya sokup yırtmanız gerek. Çok kolay.
Bu gördüğünüz işkembe.
Burada bağırsaklar var, biraz üstünde de mesane.
Hepsini çıkarıp atın.
Bingo!
Kalp, ciğer, karaciğer. Hepsi işe yarar.
Hepsi yenilebilir, onları tutacağız.
Bunları karıştırmayın. Kuyruğu koparın.
Çok zor görünmüyor.
Hiç yaptın mı?
-Hayır. -Tamam, o zaman... Al bakalım.
Bunu sen yap... Anlamış mısın göreceğiz.
-Kimsenin sırasını almak istemem. -Sıra sende.
Kimsenin sırası değil. Hadi!
-Bıçak lazım mı? -Hayır.
Bak. Üstte küçük delik var.
-Evet. -Onu aşağı çek,
kolay, göreceksin.
Kendi kendine kopar.
Neden bilmem, midem bulandı.
İyi misin Frank?
Hadi, yap! Kusmayacaksın, değil mi?
Hayır.
Neyse ki geyik değildi.
Lanet olsun.
Hadi ama.
Diyelim ki işler ters gitti ve tuzağa bir insan yakalandı.
Ne yapardınız?
Ziyafet çekerdim.
-Onu döver miydin? -Gerçekten bilmiyorum.
O anda bir karar verirdim ama pek hoş olmazdı.
Ya sen?
İnsanları sebepsiz yere dövmek bana göre değil.
Bir sebebi olurdu ama.
Ya sen, Antoine?
Onu tuzaktan kurtarırdım.
Tehdit edip korkutur, bir daha gelmemesini sağlardım.
Merhametli.
Belki izcidir.
Belki arkasında kocaman bir çete vardır.
Onu arıyorlardır.
Onun için işini bitirmelisin.
Onu ağaca asarsın.
Böylece uzaktan görüp mesajı alırlar.
Seb?
Onu kesin öldürürdüm.
Derisini yüzüp ondan palto yapardım.
Olağanüstü durumlarda...
Belki başka seçeneğin yoktur.
Tabii ki var.
Adam tuzağa yakalanmış, avantaj sende.
Onu öldürüp öldürmemek senin kararın.
Antoine haklı. Saldırıysa kolay.
Ama tuzağındaki adam...
Belki de doktor.
Ya da hayvanları beslemeye yardım edebilecek biri.
-Günaydın. -Günaydın.
Ne düşünüyorsun?
Harika.
Hatta ilham verici.
Bu sadece boş bir hayal değil. Gerçek.
İyi düşünülmüş. Harika.
İyi hissetmen benim için önemli.
Huzurlu olman.
Kızımla ben de işte bunu arıyoruz.
Burası büyük bir yer.
Buraya yerleşebilirsin.
Onunla buraya taşının.
Burada yaşayın.
Durumun daha da kötüleşmesi an meselesi.
Ve bu olduğunda...
Hayatımın değişmesini istemiyorum.
Doyana kadar yemek istiyorum.
Yanımdakileri korumak istiyorum.
Ve...
Piyano çalmayı.
Kimi taklit ediyorum?
Neden bilmem, midem bulandı.
-Öyle bir şey yapmadım. -Sorun değil Frank.
Miden pek sağlam değil.
-Bu kadar yeter. -Şimdi de üzüldü.
Hayır, üzülmedim.
Ne halt ediyorsun dâhi? Suyu kapat.
Kendini otelde mi sandın?
-Pardon, nehir suyu sandım. -Öyle olsa da ziyan edilmez ki!
Tamam Alain, anladım.
Tamam, geçti.
Teşekkürler.
Saçma bir şey yapmayın.
Çok dikkatli olmalısınız.
Sürtünmeden...
ve statik elektrikten kaçının.
Ciddiyim. Şakaya gelmez.
Kaos döneminde hayatta kalmak için
kaynaklarınızı ve alanınızı korumalısınız.
5,000 Orta Doğulu tip mahallenize palalarla geldiğinde
50 silahınız olsa da
onları kullanacak 50 adamınız olmayabilir.
20'sini aynı anda havaya uçuracak
iyi yerleştirilmiş bir bubi tuzağı
onları uzak tutacaktır.
Suratlarında patladığında altlarına yapacaklar.
Bitti mi? Güzel.
Pekala. Böyle olmaz.
Bunları açıp birlikte bükmelisin.
Bu açık devre. Statik elektrik olursa hepimiz öldük.
Güzel patlamaydı. Aferin Anna!
-Aferin! -Teşekkürler.
Bugünlük bu kadar. Dağılalım.
Sébastien ve ben yemek yapacağız.
Geri kalanınız da ekipmanı aldığımız yere bırakacaksınız. Tamam mı?
-Tamam. -Tamam, gidelim.
Ben bulaşık yıkarken izlediği şeye bak.
Oturma odasına gidip TV'yi açtım.
O program da ne öyle? Konuşan hayvanlar var.
İki dakikada bir durdurup bunun gerçek hayat olmadığını
açıklamam gerekti.
Çünkü çizgi filmler her şeyi yumuşatıyor.
Cidden, bugünkü çizgi filmler bizim izlediklerimiz kadar iyi değil.
Kahretsin.
Kahretsin! Alain!
-Alain, biri yaralandı! -Alain!
Kahretsin!
-François. -Alain!
Alain!
-Hâlâ nefes alıyor. -Ambulans gerek.
Benimle kal! François!
-Konuş onunla! -Frank!
François! Benimle kal!
Git ambulans çağır, ambulans çağır.
Onu kaybedemeyiz!
-Alain! -Anna, git Alain'i getir!
Alain.
-Kahretsin! -François.
-Konuş onunla. -Frank.
-Alain! -Konuş onunla!
-Frank! Pes etme! -Alain!
Alain!
-Nerede o? -Alain!
Yardım et bize Dave.
François, bizimle kal! François!
-Frank! -Lanet olsun!
Artık nefes almıyor, nabız yok.
Onu içeri taşımalıyız. Hadi içeri alalım.
Bacağını kaldır.
David! Uyan! Yardım et!
-David, kapıyı aç! -Dave!
Neden bir av kazası olduğunu söylemiyoruz?
Lanet cesede bak.
Belli ki bir av kazası değil.
Peki ne yapacağız? Onu burada bırakamayız.
Kahretsin, başımız belada.
Hayır. Bu bir kazaydı. Kimsenin suçu değil.
Evet, kimse bunu istemedi.
-Ambulans çağıralım. -Ne yapacaklarını sanıyorsun?
Saatlerdir ölü olan adamı sorgusuz sualsiz
götüreceklerini mi?
Polisi arayacaklar.
Sonra da lanet polis evime gelecek.
O zaman...
Bir kaza olduğunu anlayacaklar.
Çok safsın.
Buradaki teçhizatı, silahları görünce
bir şey söylemeyecekler mi sence?
Hepimiz adam öldürmekten ve terörizmden hapse gireceğiz.
-Ne yapmamızı istiyorsun? -Tek yapmamız gereken...
onu gömmek ve susmak.
-Ne? -Delirdin mi?
Onu gömmeyeceğiz.
O aptal yüzünden hapse mi girmek istiyorsun?
O aptal filan değil.
Bu bir kazaydı, anlıyor musun?
Onun hatasıydı! Onun yüzünden hapse girmeyeceğiz!
Dışarıdan birini ararsak işimiz biter.
Antoine...
Kızına, hapse girdiğin için
onu göremeyeceğini nasıl açıklayacaksın?
Çünkü polisi ararsan hapse gireceksin.
Hayır!
Kahretsin! Hapse girmeyeceğiz!
Kimse hapse girmeyecek, hepimiz olaya şahidiz.
Bu bir kazaydı!
Karısı! Onun bir ailesi var!
Bir şeyin ters gittiğini fark edip polisi arayacak.
-Peki ya eşyaları? -Onunla gömülecek.
-Arabasını parçalarız. -Hayır!
Hayır, ne... Alain, onu gömmeyeceğiz!
Polisi arayacağız!
Yani, bir kaza olmuş olabilir.
Bu bizi katil yapmaz.
Çok aptalsın! Anlamıyorsun! Bizi hemen tutuklarlar.
-Olacak olan bu. -Buna bir son vermeliyiz.
-Telefonum nerede? -Güvenli bir yerde.
Telefonumu ver. Sana fikrini sormadım.
-Telefonumu ver, Alain. -Bu kadar yeter!
Saçmalamanızı yeterince dinledim.
Size birkaç şeyi hatırlatayım:
François öldü ve bu odada söyledikleriniz
bu gerçeği değiştirmeyecek.
Şu anda yaşananlar, başımıza gelenler...
İşte tam da buna hazırlanıyoruz.
Bu krizle başa çıkmalıyız.
Sakin olmalıyız ama şu anda bunu beceremiyorsunuz!
Saçmalayıp duruyorsunuz!
Pekala.
Hepimiz yorgunuz.
O yüzden... Bu gece bunu düşünelim.
Yarın sabah bir karar veririz.
Anlaşıldı mı?
Anlaştık mı?
Anlaştık.
Gidin yatın. Hepimiz çok yorgunuz zaten.
Sakinleşmemiz gerek.
Duydun mu Antoine?
İyi misin Antoine?
Evet.
İyi geceler.
Cesedi gömmek çözüm gibi görünüyor
ama bu sadece olacakları geciktirecek.
Karısı kesin kayıp ilanı verecek.
Kameralarla plakasını takip edecekler.
Telefonunu da takip edecekler.
Polisler geldiğinde gömülü bir cesedimiz olacak.
Başımız belaya girecek ve hapse gireceğiz.
Bence ne olursa olsun hapse gireceğiz.
Onun başı dertte, bizim değil.
Evet, teçhizatı, arazisi, fikirleri.
Evet ama silahları ateşleyip bombaları yapan bizdik.
Hepimizin silah ruhsatı var, sorun olmaz. Her şey yasal.
Adam eğitim düzenliyor ama insanların güvenliğini sağlayamıyor.
Onun başı belada, bizim değil.
Evet... Anlıyorum. Ama...
-O kadar basit değil. -Polisi aramalıyız.
Alain'in telefonunu bulmalıyız.
Bu da ne böyle?
Lanet olsun!
Alain, lanet olsun!
Tanrım...
Bunu yapmamanı söylemiştik.
Buna hakkın yok!
-Hey! -Hey!
Psikopat! Sen iyi misin?
Ben gidiyorum.
-İyi misin? -Ben gidiyorum.
Hâlinize bakın.
Duygularınız sizi kontrol ediyor.
-Öngörünüz nerede? -Tanrı aşkına Alain!
Buna bir çözüm bulacaktık.
Neye? Her şeyi mahvetmeye mi?
Bırakın eşyaları, burada kalın.
Yeterince sıkıntı yaşadık. Bunu konuşalım.
Ben basıp gidiyorum.
Bizi arabalarımıza götür!
Benden uzak dur.
-Hey! -Hey!
David.
David, silahı indir, tamam mı?
Hepsi sana karşı, Alain.
Telefonunu almak istediler.
Polisi arayıp olayı sana yıkmak istiyorlar.
Bizi vurmasına izin mi vereceksin?
Öyle mi, Alain?
Çünkü bu bir kaza olmayacak, Alain.
Hey!
Burada kalın! Beni duyuyor musunuz?
Durun!
Yaptığımız her şeyi mahvediyorsunuz!
Beni duyuyor musun pislik?
Lanet olsun!
Şimdi tam zamanı, gidelim!
Çocuklar! Durun!
Dave, gel de yardım et!
Çocuklar, durun, onu burada bırakamayız!
Hadi gidelim!
Bacağında küçük bir kurşun var tatlım.
Bunu yapmak istemezdim!
-Bırak gideyim! -Alain, yola doğru gittiler.
Uzağa gidemezler, onları buluruz.
Onu götürelim. İçeri alalım, tamam mı?
Bırak gideyim!
Bırak...
-Yardım etmeye çalışıyoruz. -Gidelim.
Çöz beni.
Hayır.
Başka seçenek yok, acıyacak.
-Çöz beni. -Gitmem gerek.
Beni dinle. Yalvarırım.
Diğerlerini bulmalıyım, yoksa kaybolacaklar.
-Yalvarırım beni çöz. -Döneceğim. Sakin ol.
Katil değilim ama bu, bana ait olanı korumayacağım anlamına gelmez.
Hayır.
Hayır. Dave!
Çöz beni! Hayır, burada kal!
Lanet olsun!
Kahretsin!
David, burada savaş oyunu oynamıyoruz.
Bu...
Sadece bizi anladıklarına emin olmalıyız.
-Tamam mı? -Tamam.
Ölmüş.
O tam bir psikopat.
Burada olduğumuzu biliyor. Bu yoldan çıkmamız gerek.
Hadi.
Hepimiz burada öleceğiz.
Yürü.
Lanet olsun.
Alain.
Buradan geçmişler.
Antoine?
Yine aynı yola girdik.
Dikkat et.
Şuraya bak.
Onun sığınağı.
Şunu dene.
Lanet olsun.
Üç deyince, tamam mı?
Bir, iki, üç.
Bir kez daha.
Bir kez daha. Bir, iki, üç.
Evet.
-GPS var. -Evet.
Gidelim.
Git.
Dave, arkadan git.
Çok geç kaldık.
Bazı şeyleri almışlar.
Silahları.
Kahretsin.
Bu, her şeyi değiştirir.
Onları bulmalıyız.
Kendimizi savunmamız gerekecek.
Arazimde bir ölüm daha istemiyorum. Tamam mı?
Silahları aldılar. Bizim de silahımız var. Pek konuşma olmayacak.
Buradan çıkarlarsa polise gidecekler.
Bu da eve, araziye, her şeye elveda demek.
Bu olamaz.
-Çok uzaklaşmış olamazlar. -Evet.
-Bir şey görüyor musun? -Hayır.
-O yollardan geçmiş olmalılar. -Tamam.
Gidelim.
Buraya geldiğimizde geçtiğimiz nehrin bu olduğuna emin misin?
Üstü donmuş, çok açıkta kalırız.
Biliyorum ama başka seçeneğimiz yok. Acele etmeliyiz.
Seni korurum.
Güven bana. Git.
Hayır!
Rachel!
Hadi. Bacaklarını gevşet.
Hareket et. Hadi. İyice esne.
Hadi.
İyice esne. Hadi.
Kahretsin, işe yaramıyor.
Rachel.
Devam etmeliyiz.
Hadi gidelim.
Bunu ister misin?
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Ve...
Teşekkürler.
Benim için bir zevkti. Seni orada bırakmazdım.
Tereddüt edebilirdin.
Bazen ne tepki vereceğini bilemezsin.
Açıkçası düşünmeye pek vaktim yoktu.
Bu iyi. Böyle yapmalısın.
Ben bir kez tereddüt ettim ve...
iki adam kaybettik.
Bu yüzden mi bıraktın?
Artık yapamadım.
Alanda korkmaya başladığında...
bunu kontrol etmek zordur.
Eminim.
Hâlâ uzakta mıyız, bir bakar mısın?
Bu taraftan.
Kahretsin.
Rachel?
Buna bir son verebiliriz.
Bu iş çığırından çıktı.
Rachel, beni burada bırak lütfen.
Sana inanmayacaklar, seni de tutuklayacaklar.
Sizlere baktığımda...
Zihni berrak vatandaşlar görüyorum.
Ortak bir ideali olan.
Ve bu idealin...
gerçekleşmesi için...
Çok çalışmalıyız.
Hepimiz. Hep birlikte.
Alain'e.
-Hepimize. -Şerefe!
-Alain'e.
Alt yazı çevirmeni: Meltem Oznalci