1
00:00:06,320 --> 00:00:08,560
‎(NETFLIX ขอเสนอ)

2
00:01:35,800 --> 00:01:39,160
‎มีคนอยู่สามประเภท

3
00:01:40,200 --> 00:01:42,040
‎คนชั้นบน

4
00:01:42,120 --> 00:01:43,640
‎คนชั้นล่าง

5
00:01:44,320 --> 00:01:45,520
‎คนที่ร่วง

6
00:02:26,000 --> 00:02:28,160
‎ชั้น 48

7
00:02:35,320 --> 00:02:37,440
‎- ของหลุม
‎- ใช่

8
00:02:38,200 --> 00:02:39,320
‎ของหลุม

9
00:02:41,200 --> 00:02:43,000
‎แล้วก็เพิ่งจะต้นเดือน

10
00:02:44,240 --> 00:02:46,280
‎ดังนั้นคำถามก็คือ

11
00:02:46,360 --> 00:02:47,800
‎เราจะได้กินอะไร

12
00:02:49,200 --> 00:02:50,880
‎เราจะได้กินอะไร

13
00:02:52,000 --> 00:02:54,800
‎ก็เห็นอยู่ เป็นของเหลือจากชั้นบน

14
00:02:56,880 --> 00:03:02,160
‎- ชั้นบนอะไรกัน
‎- ก็เห็นอยู่ ชั้น 47

15
00:04:00,800 --> 00:04:02,360
‎ผมชื่อโกเรง

16
00:04:08,440 --> 00:04:11,120
‎ช่วยอยู่ในฝั่งของนายด้วย

17
00:04:13,280 --> 00:04:14,280
‎โกเรง

18
00:04:25,640 --> 00:04:27,480
‎คุณได้ชื่ออะไรมา

19
00:04:28,600 --> 00:04:29,600
‎อ๋อใช่

20
00:04:29,680 --> 00:04:32,320
‎ควรรู้จักชื่อของกันและกัน

21
00:04:32,400 --> 00:04:34,520
‎เราจะใช้เวลาด้วยกันอีกนาน

22
00:04:36,120 --> 00:04:37,320
‎หรือก็ไม่แน่

23
00:04:38,040 --> 00:04:39,680
‎ใครจะไปรู้

24
00:04:44,200 --> 00:04:46,200
‎ฉันชื่อตรีมากาซี

25
00:04:49,760 --> 00:04:54,200
‎คุณตรีมากาซี
‎คุณรู้ไหมว่าหลุมนี้มันทำงานยังไง

26
00:04:54,280 --> 00:04:56,880
‎ก็เห็นอยู่ มันมีเพื่อการกิน

27
00:04:58,320 --> 00:05:00,080
‎บางครั้งมันก็ง่ายมาก

28
00:05:00,160 --> 00:05:02,160
‎ที่เหลือก็ยากมาก

29
00:05:02,240 --> 00:05:03,960
‎แล้วแต่ชั้นที่นายอยู่

30
00:05:04,040 --> 00:05:07,200
‎โชคดีนะ ชั้น 48 น่ะดี

31
00:05:10,520 --> 00:05:13,680
‎ชั้นล่างเรามีคนเยอะไหม
‎เดี๋ยวนะ อย่าเพิ่งบอก

32
00:05:14,720 --> 00:05:16,080
‎ก็เห็นอยู่สินะ

33
00:05:17,960 --> 00:05:20,160
‎อีกหน่อยจะมีน้อยลง

34
00:05:24,280 --> 00:05:27,440
‎- นี่ ข้างล่างได้ยินผมไหม
‎- อย่าร้องหาพวกเขา

35
00:05:28,440 --> 00:05:30,440
‎- ทำไมล่ะ
‎- เพราะพวกเขาอยู่ชั้นล่าง

36
00:05:31,920 --> 00:05:33,800
‎คนชั้นบนไม่ตอบเราหรอก

37
00:05:33,880 --> 00:05:36,960
‎- ทำไมล่ะ
‎- เพราะพวกเขาอยู่ชั้นบน ก็เห็นอยู่

38
00:05:37,040 --> 00:05:40,720
‎คุณรู้ คุณเห็นไปทุกอย่างเลย
‎คงอยู่ที่นี่มานานแล้วสินะ

39
00:05:40,800 --> 00:05:44,880
‎หลายเดือน หลายเดือนมากๆ

40
00:05:44,960 --> 00:05:48,640
‎และบอกอีกครั้ง ชั้น 48 น่ะดี

41
00:05:48,720 --> 00:05:51,160
‎คิดว่าตัวเองโชคดีเถอะ

42
00:05:51,240 --> 00:05:53,760
‎เราจะได้อยู่ในชั้นที่ดีแบบนี้
‎นานเท่าไหร่

43
00:05:53,840 --> 00:05:56,160
‎หนึ่งเดือน อย่างต่ำ

44
00:05:56,920 --> 00:05:58,720
‎จากนั้นก็จะได้รู้กัน

45
00:05:58,800 --> 00:06:01,440
‎และฉันจะไม่ตอบคำถามอะไรอีก

46
00:06:01,520 --> 00:06:03,280
‎พูดแล้วมันเหนื่อย

47
00:06:04,200 --> 00:06:07,440
‎โดยเฉพาะเมื่อฉันต้องให้ข้อมูล
‎มากกว่าจะได้ข้อมูลเพิ่ม

48
00:06:08,800 --> 00:06:10,080
‎เห็นอยู่ ไม่ยุติธรรม

49
00:06:10,160 --> 00:06:12,080
‎ดังนั้นต่อไปนี้

50
00:06:12,160 --> 00:06:15,480
‎ฉันจะให้ข้อมูลกับนาย
‎มากเท่ากับที่นายให้ฉัน

51
00:06:29,240 --> 00:06:31,320
‎ไฟแดงดับแล้ว ไฟเขียวติดแล้ว

52
00:06:32,440 --> 00:06:37,160
‎ผมเพิ่งให้ข้อมูลกับคุณ
‎จะให้ยุติธรรม คุณก็ต้องตอบผม

53
00:06:38,400 --> 00:06:40,680
‎ทำไมไฟสีแดงถึงดับ

54
00:07:09,360 --> 00:07:11,480
‎นี่มันอาหารเหลือนี่

55
00:07:11,560 --> 00:07:14,560
‎เห็นชัดสุดๆ
‎จนฉันไม่ต้องพูดว่า "ก็เห็นอยู่"

56
00:07:14,640 --> 00:07:16,360
‎มันน่ารังเกียจ

57
00:07:22,320 --> 00:07:23,680
‎เอาละ

58
00:07:24,400 --> 00:07:27,120
‎สันนิษฐานว่าข้างบนมี 47 ชั้น
‎หนึ่งชั้นมีสองคน

59
00:07:27,200 --> 00:07:29,440
‎เราก็กำลังกินของเหลือจากคน 94 คน

60
00:07:30,160 --> 00:07:31,160
‎ไม่ต้องกังวลหรอก

61
00:07:31,240 --> 00:07:33,520
‎อีกหน่อยคนชั้นบนจะมีน้อยลง

62
00:07:34,080 --> 00:07:36,280
‎- นายไม่กินเหรอ
‎- ผมไม่หิว

63
00:07:37,120 --> 00:07:38,720
‎อีกหน่อยก็หิว

64
00:07:44,120 --> 00:07:45,880
‎ทำไมถึงมีคนน้อยลงล่ะ

65
00:07:45,960 --> 00:07:48,880
‎ฉันจะไม่พูดว่าก็เห็นอยู่
‎เพราะมันไม่เป็นแบบนั้น

66
00:07:48,960 --> 00:07:51,800
‎กว่าฉันจะเข้าใจก็ตอนอยู่ชั้นแปด

67
00:07:52,320 --> 00:07:53,520
‎ไวน์

68
00:07:54,080 --> 00:07:58,640
‎ชั้นบนต้องมีมุสลิมกับพวกไม่ดื่มแน่

69
00:08:00,440 --> 00:08:02,840
‎แอลกอฮอล์ไม่ค่อยหลุดมาชั้นล่างหรอก

70
00:08:03,600 --> 00:08:05,440
‎นายไม่กินจริงๆ เหรอ

71
00:08:18,960 --> 00:08:19,960
‎เก็บไว้ทีหลัง

72
00:08:35,960 --> 00:08:37,039
‎คุณทำแบบนั้นทำไม

73
00:08:37,840 --> 00:08:39,640
‎คนชั้นล่างจะได้กิน

74
00:08:39,720 --> 00:08:41,360
‎แล้วถ้าชั้นบนทำบ้างล่ะ

75
00:08:42,120 --> 00:08:43,760
‎พวกเขาคงทำไปแล้วแหละ

76
00:08:45,840 --> 00:08:47,159
‎ไอ้พวกชั่ว

77
00:08:50,360 --> 00:08:52,600
‎- ร้อนจังนะ
‎- เดี๋ยวร้อนกว่าเดิม

78
00:08:52,680 --> 00:08:54,200
‎ร้อนกว่าเหรอ

79
00:08:54,280 --> 00:08:56,640
‎เราจะลุกไหม้จนกลายเป็นเถ้าถ่าน

80
00:08:57,280 --> 00:08:58,440
‎เหรอ ทำไมล่ะ

81
00:08:58,520 --> 00:09:00,120
‎เพราะนาย

82
00:09:00,200 --> 00:09:03,760
‎อุณหภูมิจะสูงขึ้นอย่างไม่จำกัด
‎เว้นแต่ว่า...

83
00:09:06,600 --> 00:09:09,720
‎- เว้นแต่อะไร
‎- นายกำจัดแอปเปิลลูกนั้น

84
00:09:09,800 --> 00:09:13,680
‎เรามีสิทธิ์กินอาหาร
‎เฉพาะตอนแท่นอยู่ชั้นของเรา

85
00:09:13,760 --> 00:09:18,280
‎ถ้านายเก็บอะไรไว้
‎อุณหภูมิจะร้อนขึ้นจนตัวเราไหม้

86
00:09:18,360 --> 00:09:20,400
‎หรือหนาวจนเราแข็งตาย

87
00:09:21,000 --> 00:09:21,840
‎แล้วแต่ครั้ง

88
00:09:24,480 --> 00:09:25,760
‎บ้าจริง

89
00:09:33,360 --> 00:09:34,880
‎คุณเข้าใจไหม

90
00:09:37,720 --> 00:09:39,560
‎คุณเข้าใจไหม

91
00:09:39,640 --> 00:09:40,760
‎อะไรครับ

92
00:09:42,560 --> 00:09:46,600
‎คุณเข้าใจไหมว่า เมื่อเข้าไปแล้ว
‎คุณต้องอยู่นานเท่าที่เราตกลงกัน

93
00:09:48,480 --> 00:09:49,920
‎งั้นผมก็ได้รับเลือกแล้ว

94
00:09:50,520 --> 00:09:51,640
‎ยังหรอก

95
00:09:59,920 --> 00:10:01,480
‎ของผมเป็นหนังสือได้ไหม

96
00:10:02,480 --> 00:10:04,120
‎เป็นอะไรก็ได้ที่คุณต้องการ

97
00:10:08,880 --> 00:10:10,680
‎(นวนิยายดอนกิโฆเต้)

98
00:10:20,000 --> 00:10:21,920
‎ผมอยากบอกคุณว่าทำไมผมมาที่นี่

99
00:10:23,080 --> 00:10:24,480
‎เพื่ออะไร

100
00:10:24,560 --> 00:10:27,080
‎เพื่อคุณจะได้บอกผมว่า
‎ทำไมคุณถึงมาที่นี่

101
00:10:27,160 --> 00:10:28,160
‎ก็เห็นอยู่

102
00:10:30,800 --> 00:10:33,160
‎ผมอยากเลิกบุหรี่และอ่านดอนกิโฆเต้

103
00:10:33,960 --> 00:10:37,080
‎มีคนบอกผมว่า นำของติดตัว
‎มาได้หนึ่งชิ้น ผมเลยนึก...

104
00:10:37,160 --> 00:10:38,800
‎นายสมัครใจมาที่นี่เหรอ

105
00:10:42,800 --> 00:10:45,520
‎หกเดือนแลกกับใบรับรอง ใช่แล้ว

106
00:10:46,400 --> 00:10:48,040
‎ใบรับรองเหรอ

107
00:10:49,720 --> 00:10:51,600
‎นายหมายความว่าไง

108
00:10:53,760 --> 00:10:56,040
‎งั้นฉันต้องได้สองใบ

109
00:10:56,120 --> 00:10:58,480
‎ฉันจะติดอยู่ที่นี่หนึ่งปี

110
00:10:58,560 --> 00:10:59,840
‎ทำไมคุณถึงมาที่นี่ล่ะ

111
00:11:11,920 --> 00:11:14,440
‎ไอ้หมอนี่ได้ แต่เราอด

112
00:11:35,480 --> 00:11:37,360
‎ฉันขอแนะนำให้นายหลบ

113
00:12:01,440 --> 00:12:04,360
‎- วันนี้นายก็ไม่กินเหรอ
‎- เห็นอยู่ว่าไม่

114
00:12:05,080 --> 00:12:06,200
‎เสียของ

115
00:12:06,920 --> 00:12:08,560
‎นายไม่สมควรได้อยู่ชั้นนี้

116
00:12:11,040 --> 00:12:12,760
‎คุณยังไม่บอกว่าทำไมคุณมาที่นี่

117
00:12:20,680 --> 00:12:22,120
‎บอกผมเถอะน่า

118
00:12:26,040 --> 00:12:31,400
‎ก็ได้ แต่นายต้องสัญญาว่า
‎จะไม่แย่งใช้คำว่า "เห็นอยู่"

119
00:12:37,520 --> 00:12:42,560
‎ฉันอยู่ที่บ้าน กำลังดูผู้ชายมีเครา
‎มาโฆษณาที่ลับมีด

120
00:12:42,640 --> 00:12:48,080
‎เขาว่า "ซามูไรแมกซ์ลับมีดได้ทุกชนิด
‎ทั้งมีดธรรมดาและมีดฟันเลื่อย

121
00:12:49,080 --> 00:12:50,720
‎ดูมีดนี่สิ

122
00:12:50,800 --> 00:12:54,320
‎มันทื่อจนหั่นฟองน้ำไม่ขาด

123
00:12:54,400 --> 00:13:00,000
‎พอใช้ซามูไรแมกซ์ จะหั่นอิฐก็ยังได้
‎ได้แม้กระทั่งพื้นผิวที่แข็งที่สุด"

124
00:13:00,080 --> 00:13:03,560
‎แล้วมันก็ทำได้

125
00:13:09,600 --> 00:13:12,880
‎จากนั้นแม่บ้านหลายคนก็โผล่มา

126
00:13:12,960 --> 00:13:16,960
‎และอ้างว่าซามูไรแมกซ์
‎เปลี่ยนชีวิตของพวกเธอ

127
00:13:18,080 --> 00:13:20,600
‎"เราปอกมะเขือเทศยังไม่ได้

128
00:13:20,680 --> 00:13:23,320
‎และขนมปังของเรา
‎ก็แตกเป็นเศษเล็กเศษน้อย

129
00:13:24,400 --> 00:13:27,680
‎ซามูไรแมกซ์เปลี่ยนชีวิตเรา"
‎พวกเธอพูดกันแบบนั้น

130
00:13:28,320 --> 00:13:30,960
‎บอกตามตรง ฉันไม่เคยปอกมะเขือเทศนะ

131
00:13:31,040 --> 00:13:33,120
‎แล้วฉันก็ซื้อขนมปังแผ่น

132
00:13:33,200 --> 00:13:38,080
‎ฉันไม่เห็นว่าใครจะต้องหั่นอิฐ
‎ด้วยมีดทำครัวเลย

133
00:13:39,680 --> 00:13:41,120
‎แต่มันทำให้ฉันฉุกคิด

134
00:13:42,000 --> 00:13:44,160
‎ทำไมไม่ลับมีดบ้างล่ะ

135
00:13:44,240 --> 00:13:47,440
‎ชีวิตฉันแย่
‎เพราะฉันไม่ลับมีดหรือเปล่า

136
00:13:47,520 --> 00:13:49,160
‎เพราะฉันไม่ใส่ใจรายละเอียดเหรอ

137
00:13:49,720 --> 00:13:52,520
‎- รายละเอียดน่ะ โกเรง
‎- คุณซื้อมันไหม

138
00:13:53,760 --> 00:13:56,360
‎- ก็เห็นอยู่ ฉันซื้อมา
‎- แล้วไงต่อ

139
00:13:56,440 --> 00:13:59,760
‎คุณลับมีดแล้วไปปาดคอคนเหรอ

140
00:14:03,680 --> 00:14:07,240
‎หลังสั่งซื้อ ฉันก็ดูโฆษณาอันต่อไป

141
00:14:07,320 --> 00:14:10,160
‎ก็เห็นผู้ชายไว้เคราคนเดิม
‎กับแม่บ้านกลุ่มเดิม

142
00:14:11,440 --> 00:14:13,240
‎ทายสิว่าพวกเขาขายอะไร

143
00:14:13,960 --> 00:14:18,920
‎มีดบ้าที่หั่นอิฐได้
‎และก็ไม่มีวันทื่อ

144
00:14:19,000 --> 00:14:23,600
‎เป็นการหั่นอิฐไป ลับมีดไป

145
00:14:24,560 --> 00:14:26,360
‎นายรู้ไหมมันมีชื่อว่าอะไร

146
00:14:27,240 --> 00:14:29,840
‎- ซามูไรพลัส
‎- นายก็ซื้อเหรอ

147
00:14:29,920 --> 00:14:33,200
‎- เปล่าๆ
‎- เห็นอยู่ว่าพวกเขาหัวเราะเยาะฉัน

148
00:14:33,720 --> 00:14:35,200
‎เพราะรายละเอียด

149
00:14:36,400 --> 00:14:39,080
‎รายละเอียดทำให้ฉันสติแตก

150
00:14:40,920 --> 00:14:42,960
‎ฉันคว้าโทรทัศน์ของฉัน

151
00:14:43,040 --> 00:14:44,640
‎เหวี่ยงมันออกนอกหน้าต่าง

152
00:14:44,720 --> 00:14:48,840
‎และมันหล่นใส่คนต่างด้าวผิดกฎหมาย
‎ที่ขี่จักรยานอยู่

153
00:14:48,920 --> 00:14:51,320
‎ฉันผิดเหรอที่หมอนั่นตาย

154
00:14:52,120 --> 00:14:54,080
‎เขาไม่ควรมาอยู่ตรงนั้นด้วยซ้ำ

155
00:14:58,880 --> 00:15:01,680
‎คุณถูกส่งมาที่นี่เพราะฆ่าคนเหรอ

156
00:15:01,760 --> 00:15:05,160
‎ฉันต้องเลือก
‎ระหว่างแผนกจิตเวชกับหลุม

157
00:15:05,840 --> 00:15:07,040
‎ฉันเลยมาที่นี่

158
00:15:07,960 --> 00:15:11,000
‎แต่พวกเขาไม่เสนอใบรับรองให้ฉัน

159
00:15:16,040 --> 00:15:17,360
‎ที่นี่มีอยู่กี่ชั้น

160
00:15:17,440 --> 00:15:21,960
‎ฉันไม่รู้ อย่างน้อยก็ 132 ชั้น
‎เพราะฉันเคยไปอยู่

161
00:15:22,040 --> 00:15:23,520
‎มี 132 ชั้น

162
00:15:23,600 --> 00:15:25,360
‎และยังมีชั้นล่างกว่านั้น

163
00:15:26,240 --> 00:15:28,640
‎- ชั้นล่างแบบนั้นอาหารเหลือเท่าไหร่
‎- ไม่เหลือ

164
00:15:28,720 --> 00:15:31,080
‎คุณอยู่ไม่รอดหรอก
‎ถ้าอดอาหารหนึ่งเดือน

165
00:15:31,160 --> 00:15:32,760
‎ฉันไม่ได้บอกว่าฉันอดกินนี่

166
00:15:32,840 --> 00:15:34,720
‎บอกแค่อาหารลงไปไม่ถึง

167
00:15:34,800 --> 00:15:37,120
‎และนายสามารถอดอาหาร
‎ได้เกินหนึ่งเดือน

168
00:15:37,200 --> 00:15:40,520
‎แต่ถ้าได้ชั้นล่างสองรอบติดกัน
‎นายก็ซวยแหละ

169
00:15:42,720 --> 00:15:44,480
‎เราต้องติดต่อกับพวกชั้นบน

170
00:15:44,560 --> 00:15:45,920
‎เพื่ออะไร

171
00:15:46,000 --> 00:15:48,160
‎พวกเขาต้องแบ่งสำหรับทุกคน

172
00:15:48,240 --> 00:15:50,080
‎พวกเขาจะบอกชั้น 46

173
00:15:50,160 --> 00:15:52,120
‎แล้วชั้นนั้นจะบอกชั้น 45 ต่อๆ ไป

174
00:15:53,880 --> 00:15:55,120
‎เป็นคอมมิวนิสต์เหรอ

175
00:15:55,680 --> 00:15:58,840
‎ผมมีเหตุผล แบ่งให้ทุกคนสิยุติธรรม

176
00:15:58,920 --> 00:16:00,920
‎พวกชั้นบนไม่ฟังคอมมิวนิสต์หรอก

177
00:16:01,840 --> 00:16:03,240
‎งั้นเราเริ่มจากชั้นล่าง

178
00:16:03,320 --> 00:16:05,560
‎นี่ คุณที่ชั้น 49 น่ะ

179
00:16:08,800 --> 00:16:11,600
‎คราวหน้า
‎เหลือไวน์ให้เราเยอะกว่านี้ พวกเวร

180
00:16:11,680 --> 00:16:14,240
‎เอาไวน์ไป ไอ้เวร

181
00:16:17,320 --> 00:16:20,880
‎พวกชั้นล่างก็คือชั้นล่าง โกเรง

182
00:16:21,520 --> 00:16:24,760
‎- เดือนหน้าพวกเขาอาจอยู่บน
‎- ใช่ และพวกเขาจะฉี่ใส่เรา

183
00:16:26,040 --> 00:16:27,680
‎ไอ้พวกชั่ว

184
00:16:38,320 --> 00:16:39,920
‎ผมเลือกหนังสือมา

185
00:16:41,320 --> 00:16:42,960
‎คุณล่ะ เลือกอะไรมา

186
00:16:44,120 --> 00:16:45,320
‎เห็นอยู่

187
00:16:49,200 --> 00:16:50,960
‎มีดซามูไรพลัส

188
00:17:50,280 --> 00:17:51,840
‎คุณทำแบบนั้นไม่เบื่อเหรอ

189
00:17:51,920 --> 00:17:53,280
‎มันเจ๋งดี

190
00:17:54,240 --> 00:17:56,840
‎ยิ่งฉันใช้มัน มันก็ยิ่งคม

191
00:18:09,400 --> 00:18:12,360
‎- นั่นคนเหรอ
‎- แน่ล่ะ

192
00:18:12,440 --> 00:18:14,080
‎อย่าให้เป็นคนที่ไม่ดื่มเลย

193
00:18:14,160 --> 00:18:15,640
‎ไวน์เราน้อยอยู่

194
00:18:19,560 --> 00:18:22,960
‎อยู่ชั้นบนนายจะกินเท่าไหร่ก็ได้

195
00:18:23,960 --> 00:18:26,080
‎แต่นายก็จะไม่มีอะไรให้ตั้งตารอ

196
00:18:27,160 --> 00:18:28,920
‎และมีเวลาคิดฟุ้งซ่านเยอะ

197
00:18:38,880 --> 00:18:40,680
‎จะไม่มีใครทำอะไรเลยเหรอ

198
00:18:49,720 --> 00:18:53,200
‎ถ้าฉันเป็นนาย
‎ฉันจะภาวนาขออยู่ชั้นกลางๆ

199
00:18:54,040 --> 00:18:57,560
‎นายดูเหมือนพวกที่จะกระโดด
‎ถ้าได้อยู่ชั้นบนน่ะ

200
00:18:57,640 --> 00:19:00,440
‎และนายไม่อึดพอจะอยู่ชั้นล่างหรอก

201
00:19:02,600 --> 00:19:04,040
‎อึดพอจะทำอะไร

202
00:19:14,280 --> 00:19:16,280
‎คืนนี้นายอ่านให้ฉันฟังสักบทได้ไหม

203
00:19:17,160 --> 00:19:19,120
‎เดี๋ยวนี้ฉันนอนไม่หลับ

204
00:19:19,960 --> 00:19:21,880
‎ฉันคิดถึงโทรทัศน์ของฉัน

205
00:19:23,520 --> 00:19:25,160
‎คุณเคยอยู่ชั้นไหนมาบ้าง

206
00:19:27,880 --> 00:19:29,760
‎ฉันตื่นขึ้นมาที่ชั้น 72

207
00:19:31,240 --> 00:19:33,880
‎แล้วฉันก็ไปอยู่ชั้น 26

208
00:19:33,960 --> 00:19:36,560
‎แล้วก็ 78 แล้วก็ 43

209
00:19:37,280 --> 00:19:40,880
‎ชั้น 11 ชั้น 79

210
00:19:40,960 --> 00:19:44,280
‎ชั้น 32 และชั้นแปด

211
00:19:45,560 --> 00:19:48,000
‎เดือนก่อนฉันอยู่ชั้น 132

212
00:19:48,960 --> 00:19:50,320
‎ตอนนี้ฉันอยู่นี่

213
00:19:50,400 --> 00:19:53,640
‎คุณเคยอยู่กับใคร
‎ผมคาดว่าคุณคงตื่นมาเจอแต่คนเดิม

214
00:19:54,360 --> 00:19:57,400
‎- คุณอยู่กับใครเหรอ
‎- ทำไมนายถึงคิดอย่างนั้น

215
00:19:57,480 --> 00:20:00,920
‎คุณบอกว่าเดือนหน้าเราก็อยู่ด้วยกัน
‎คุณเคยอยู่กับใคร

216
00:20:03,200 --> 00:20:06,800
‎ไม่สำคัญหรอก ที่สำคัญคือ
‎คุณมีมีดที่ยิ่งใช้ยิ่งคม

217
00:20:06,880 --> 00:20:10,320
‎แล้วเพื่อนร่วมห้องของคุณก็หายไป
‎ในชั้นที่แทบไม่มีอาหาร

218
00:20:10,400 --> 00:20:12,480
‎คุณดูท่าทางไม่อดโซ

219
00:20:14,280 --> 00:20:15,600
‎ข้อสรุปมันเห็นอยู่

220
00:20:15,680 --> 00:20:18,080
‎นายสัญญาแล้วว่าจะไม่ใช้คำนั้น

221
00:20:18,160 --> 00:20:20,120
‎ส่วนคุณก็เห็นอยู่ว่า
‎ละเมิดบัญญัติประการที่ห้า

222
00:20:20,200 --> 00:20:22,200
‎และเห็นอยู่ว่าคุณกินเพื่อนร่วมห้อง

223
00:20:38,760 --> 00:20:40,560
‎ไม่ต้องสนใจเธอ กินซะ

224
00:20:40,640 --> 00:20:42,640
‎- เธอบาดเจ็บไหม
‎- ไม่ร้ายแรงหรอก

225
00:20:44,080 --> 00:20:45,640
‎ใช่ไหม มิฮารุ

226
00:20:50,040 --> 00:20:51,320
‎คุณรู้จักเธอเหรอ

227
00:20:52,240 --> 00:20:53,880
‎เธอลงมาทุกเดือน

228
00:20:54,800 --> 00:20:57,400
‎- มาทำไมล่ะ
‎- เธอตามหาลูกชายอยู่

229
00:20:58,800 --> 00:21:00,640
‎มีเด็กอยู่ในหลุมด้วยเหรอ

230
00:21:08,520 --> 00:21:09,880
‎ไม่เป็นไรนะ

231
00:21:13,480 --> 00:21:15,920
‎แหมๆ

232
00:21:16,000 --> 00:21:17,480
‎อยากเก็บเธอไว้สักสองสามวันใช่ไหม

233
00:21:18,920 --> 00:21:21,120
‎ฉันก็นึกว่านายเป็นหนุ่มแสนดี

234
00:21:21,200 --> 00:21:22,240
‎ผมอยากจะช่วยเธอ

235
00:21:22,880 --> 00:21:24,440
‎ฉันกำลังช่วยเธออยู่

236
00:21:25,960 --> 00:21:28,920
‎อยู่ในหลุม ทุกคนมีสิทธิ์เลือก

237
00:21:29,000 --> 00:21:30,320
‎เธอเลือกจะลงมา

238
00:21:31,120 --> 00:21:33,880
‎นายรู้ไหมว่าคนสวยนี่ทำอะไรทุกเดือน

239
00:21:33,960 --> 00:21:36,960
‎ก่อนลงมา เธอจะฆ่าเพื่อนร่วมห้อง

240
00:21:38,400 --> 00:21:41,440
‎เพื่อเพิ่มโอกาสที่เธอ
‎จะได้อยู่กับลูกในเดือนถัดไป

241
00:21:42,240 --> 00:21:46,440
‎ศพที่นายเห็นตกลงมา
‎คงเป็นเพื่อนร่วมห้องเธอ

242
00:21:49,960 --> 00:21:52,040
‎ฉันไม่ได้ฆ่าใครที่ชั้น 132

243
00:21:52,120 --> 00:21:55,760
‎เพื่อนร่วมหลุมของฉันอยู่ครบกำหนด

244
00:21:56,640 --> 00:22:00,320
‎เขาคงเอาใบรับรองออกไปโลดแล่นแล้วล่ะ

245
00:22:02,040 --> 00:22:06,120
‎แปดวันต่อมา มีศพหล่นลงมา
‎ขณะที่แท่นอยู่ชั้นเรา

246
00:22:07,640 --> 00:22:09,360
‎เรากินเนื้อมนุษย์

247
00:22:10,040 --> 00:22:11,720
‎แต่เราไม่ได้ฆ่าใคร

248
00:22:28,240 --> 00:22:30,040
‎นี่!

249
00:22:32,400 --> 00:22:34,040
‎อย่ายุ่งกับเธอ ไอ้พวกชั่ว

250
00:22:34,120 --> 00:22:36,960
‎พวกเขาเก็บเธอไว้แค่วันสองวันแหละ
‎อย่าไปยุ่งเลย

251
00:22:37,960 --> 00:22:40,000
‎คืนนี้อ่านให้ฉันฟังสักบทนะ...

252
00:22:41,920 --> 00:22:44,720
‎เอาสิ กระโดดเลย

253
00:22:44,800 --> 00:22:47,120
‎ตกไปแค่หกเมตรเอง

254
00:23:14,360 --> 00:23:16,320
‎คุณอยากฟังบทไหนล่ะ

255
00:23:16,400 --> 00:23:18,280
‎บทแรกสิ ก็เห็นอยู่

256
00:23:22,760 --> 00:23:23,720
‎ให้ตายสิ!

257
00:23:24,560 --> 00:23:27,520
‎"ที่ไหนสักแห่งในลามันชา
‎ที่ที่ฉันไม่ใส่ใจจะจดจำ

258
00:23:27,600 --> 00:23:30,800
‎ไม่นานนี้เคยมีสุภาพบุรุษคนหนึ่ง
‎กับทวนที่วางบนชั้น

259
00:23:30,880 --> 00:23:33,640
‎มีโล่เก่าแก่ มีม้าแก่ผอมๆ
‎และสุนัขเกรย์ฮาวนด์"

260
00:24:42,760 --> 00:24:44,440
‎นายเชื่อในพระเจ้าไหม

261
00:24:48,280 --> 00:24:49,720
‎ถามทำไมเหรอ

262
00:24:51,000 --> 00:24:54,480
‎ถ้านายเชื่อ ภาวนาให้เราที

263
00:24:55,920 --> 00:24:57,720
‎ได้กลิ่นไหม

264
00:24:58,640 --> 00:25:00,240
‎มันคือแก๊ส

265
00:25:01,040 --> 00:25:03,440
‎อีกไม่กี่วินาที พวกเขาจะให้เราหลับ

266
00:25:03,520 --> 00:25:06,240
‎พรุ่งนี้เราจะตื่นมาบนชั้นอื่น

267
00:25:09,040 --> 00:25:10,640
‎ฉันชอบนายนะ โกเรง

268
00:25:11,800 --> 00:25:14,360
‎ฉันไม่คิดว่านายจะอยู่ได้นาน

269
00:25:15,200 --> 00:25:16,680
‎แต่ฉันชอบนาย

270
00:25:18,880 --> 00:25:20,280
‎นายมีจิตใจดี

271
00:25:22,720 --> 00:25:25,120
‎ฉันเหลือเวลาที่นี่สองเดือน

272
00:25:26,600 --> 00:25:30,600
‎เมื่อฉันออกไป
‎ฉันคาดว่าจะได้ใบรับรอง

273
00:25:33,200 --> 00:25:34,960
‎และนั่นไม่ใช่รายละเอียดเล็กน้อย

274
00:25:37,720 --> 00:25:39,040
‎คุณเชื่อในพระเจ้าไหม

275
00:25:40,360 --> 00:25:43,840
‎เดือนนี้ฉันเชื่อ

276
00:26:12,520 --> 00:26:14,720
‎นายหลับลึกเลยนะ โกเรง

277
00:26:15,360 --> 00:26:17,560
‎ไม่!

278
00:26:17,640 --> 00:26:19,720
‎ใจเย็นๆ

279
00:26:19,800 --> 00:26:21,440
‎อย่าตกใจไป

280
00:26:25,280 --> 00:26:28,640
‎ตำแหน่งเราไม่ดี นายเข้าใจหรือยัง

281
00:26:29,640 --> 00:26:32,240
‎นายหนุ่มกว่าและแข็งแรงกว่าฉัน

282
00:26:33,800 --> 00:26:36,120
‎นายอาจไม่ทำร้ายฉัน
‎ในวันนี้หรือพรุ่งนี้

283
00:26:36,920 --> 00:26:39,560
‎แต่นานวัน นายก็จะมองฉันเปลี่ยนไป

284
00:26:39,640 --> 00:26:42,080
‎ความหิวทำให้บ้า

285
00:26:43,160 --> 00:26:46,840
‎ในกรณีนั้น ถ้าไม่กินก็จะถูกกิน

286
00:26:48,600 --> 00:26:50,760
‎เห็นอยู่ว่าฉันไม่อยากฆ่านาย

287
00:26:50,840 --> 00:26:53,840
‎เนื้อนายจะเน่าเร็ว

288
00:26:53,920 --> 00:26:56,120
‎และเราจะไม่มีอาหารเลย

289
00:26:56,680 --> 00:26:58,720
‎ฉันจะไม่ทำให้นายพิการเดี๋ยวนี้ด้วย

290
00:27:00,480 --> 00:27:04,120
‎สัปดาห์แรกยังทนหิวได้อยู่

291
00:27:05,680 --> 00:27:07,800
‎นายเคยกินหอยทากไหม

292
00:27:08,560 --> 00:27:11,200
‎อย่าทำนะ ขอร้อง

293
00:27:11,280 --> 00:27:13,440
‎คนชั้นสูงเรียกมันว่าเอสการ์โก

294
00:27:13,520 --> 00:27:16,120
‎มันเป็นที่ต้องการในหลายประเทศ

295
00:27:16,200 --> 00:27:20,040
‎แต่เราต้องคุมอาหารมันก่อนเอามากิน
‎นานเจ็ดถึงสิบวัน

296
00:27:21,360 --> 00:27:24,080
‎ดังนั้นอย่าเพิ่งกลัวไป

297
00:27:29,200 --> 00:27:30,600
‎ได้ยินพวกเขาไหม

298
00:27:33,160 --> 00:27:35,040
‎เสียงกรีดร้องของพวกที่ตื่นมา

299
00:27:35,920 --> 00:27:38,000
‎และพบว่าตัวเองอยู่ไหน

300
00:27:41,000 --> 00:27:42,520
‎อย่าทำนะ

301
00:27:47,200 --> 00:27:49,440
‎คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ ตรีมากาซี

302
00:27:50,080 --> 00:27:53,840
‎มิตรภาพของเราจะเสื่อมอย่างช้าๆ

303
00:27:53,920 --> 00:27:56,720
‎สุดท้ายเราจะไม่เชื่อใจกัน

304
00:27:56,800 --> 00:27:59,640
‎ซึ่งจะก่อให้เกิดความขัดแย้ง
‎และอาชญากรรม

305
00:28:00,320 --> 00:28:03,200
‎ฉันรู้ ฉันเจอมากับตัว

306
00:28:03,280 --> 00:28:04,920
‎แกมันไอ้ฆาตกร

307
00:28:05,000 --> 00:28:08,440
‎เปล่า ฉันแค่กลัว

308
00:28:10,080 --> 00:28:12,520
‎ทำแบบนี้ฉันไม่ได้สนุก หอยทากของฉัน

309
00:28:15,160 --> 00:28:17,320
‎ฉันไม่ใช่หอยทาก

310
00:28:17,400 --> 00:28:20,960
‎ฉันขอโทษ ฉันทำใจง่ายกว่า
‎เมื่อคิดว่านายเป็นหอยทาก

311
00:28:21,040 --> 00:28:23,400
‎ล้างคราบของนาย

312
00:28:23,480 --> 00:28:26,800
‎เห็นไหม ฉันมีความรู้สึกนะ

313
00:28:36,760 --> 00:28:38,080
‎ดูนั่นสิ

314
00:28:39,200 --> 00:28:42,400
‎ไม่เหลือแม้กระดูก

315
00:28:46,120 --> 00:28:47,560
‎ฟังนะ หอยทากของฉัน

316
00:28:47,640 --> 00:28:50,240
‎นายถูกมัด ส่วนฉันอยู่ปกติดี

317
00:28:50,320 --> 00:28:54,440
‎นายมีหนังสือ ส่วนฉันมีซามูไรพลัส

318
00:28:55,120 --> 00:28:57,760
‎เห็นอยู่ว่านายไม่อยู่ในสถานะ
‎ที่จะเรียกร้อง

319
00:28:57,840 --> 00:28:59,640
‎แต่ถ้านายให้ความร่วมมือ

320
00:28:59,720 --> 00:29:02,680
‎ฉันจะให้โอกาสนายมีชีวิต

321
00:29:04,040 --> 00:29:07,920
‎แกจะหวังให้ฉันรอดได้ยังไง
‎ถ้าตัดอวัยวะฉัน ไอ้เลว

322
00:29:09,120 --> 00:29:11,200
‎ฉันจะทำเท่าที่ทำได้ ฉันสัญญา

323
00:29:12,240 --> 00:29:15,360
‎อีกแปดวัน ฉันจะเฉือนเนื้อออกมา

324
00:29:15,440 --> 00:29:18,800
‎ฉันจะพยายามรักษาแผลนายทุกครั้ง

325
00:29:19,400 --> 00:29:21,000
‎และแบ่งส่วนของนายให้กิน

326
00:29:21,080 --> 00:29:22,480
‎เนื้อฉันเองเหรอ

327
00:29:22,560 --> 00:29:25,280
‎คิดเอาตัวเองรอดแล้วช่วยฉัน

328
00:29:26,080 --> 00:29:27,960
‎ฉันหวังว่านายจะได้สติในไม่ช้า

329
00:29:28,040 --> 00:29:31,200
‎เราจะได้อ่านดอนกิโฆเต้ด้วยกันต่อไป

330
00:29:31,280 --> 00:29:34,960
‎เอาละ การตายของคนคนนั้น
‎อาจเป็นอุบัติเหตุก็ได้

331
00:29:35,600 --> 00:29:37,000
‎แต่นี่ไม่ใช่

332
00:29:37,080 --> 00:29:40,560
‎จะเป็นความผิดแกล้วนๆ
‎ที่ฉันตาย ไอ้เวร

333
00:29:40,640 --> 00:29:44,320
‎เปล่า คนชั้นบนต่างหากที่ทำ

334
00:29:45,000 --> 00:29:47,800
‎มีคน 340 ที่เป็นคนผิดก่อนหน้าฉัน

335
00:29:48,400 --> 00:29:50,680
‎เราดื่มน้ำก็อยู่รอดนะ ตรีมากาซี

336
00:29:50,760 --> 00:29:53,080
‎นายอาจจะรอด

337
00:29:53,840 --> 00:29:56,040
‎แต่ฉันแก่แล้ว

338
00:29:56,120 --> 00:29:59,720
‎ฉันต้องมุ่งมั่น
‎กับการออกไปในสองเดือน

339
00:29:59,800 --> 00:30:04,720
‎ถ้าฉันต้องอยู่รอด
‎แล้วเราลงชั้นล่างอีก จะทำยังไงล่ะ

340
00:30:04,800 --> 00:30:07,840
‎- นายเข้าใจแล้วใช่ไหม
‎- เห็นอยู่ว่าไม่

341
00:30:07,920 --> 00:30:11,080
‎- คืนนี้นายจะอ่านให้ฉันฟังไหม
‎- เห็นอยู่ว่าไม่

342
00:30:11,160 --> 00:30:12,760
‎ถ้าอย่างนั้นก็ถือว่าเข้าใจ

343
00:30:12,840 --> 00:30:14,600
‎พูดแล้วมันเหนื่อย

344
00:30:14,680 --> 00:30:17,240
‎แกเหนื่อยตอนหุบปากหรอก ไอ้เวร

345
00:30:17,320 --> 00:30:18,720
‎แกเหนื่อยตอนหุบปากหรอก ไอ้เวร

346
00:31:06,000 --> 00:31:08,160
‎ถึงเวลาแล้ว หอยทากของฉัน

347
00:31:09,680 --> 00:31:11,360
‎ฉันพยายามจะอ่าน

348
00:31:12,240 --> 00:31:13,600
‎แต่ฉันอ่านไม่ได้

349
00:31:14,360 --> 00:31:16,080
‎คำมันผสมปนเปไปหมด

350
00:31:17,680 --> 00:31:19,840
‎สติฉันเลอะเลือน

351
00:31:23,200 --> 00:31:25,240
‎จะดีต่อนายที่สุด ถ้าเราเริ่มวันนี้

352
00:31:26,360 --> 00:31:30,040
‎ไม่อย่างนั้นฉันรับประกันไม่ได้
‎ว่างานจะเรียบร้อย

353
00:31:31,760 --> 00:31:35,400
‎ฉันอยากให้รู้ว่า เป็นความผิดแก

354
00:31:36,520 --> 00:31:38,200
‎ไม่ใช่คนข้างบน

355
00:31:38,920 --> 00:31:40,560
‎ไม่ใช่สถานการณ์

356
00:31:41,160 --> 00:31:43,000
‎ไม่แม้แต่ฝ่ายดูแลระบบ

357
00:31:46,840 --> 00:31:48,200
‎แค่แก

358
00:31:49,320 --> 00:31:51,760
‎นายพูดว่านายสะอาดแล้วก็ได้ หอยทาก

359
00:31:53,040 --> 00:31:54,880
‎ทั้งข้างในและข้างนอก

360
00:31:55,640 --> 00:31:57,400
‎นายไม่มีความโกรธแค้นด้วยซ้ำ

361
00:31:59,000 --> 00:32:02,360
‎ไม่ต้องห่วง
‎ฉันจะตัดส่วนเล็กๆ สองสามชิ้น

362
00:32:02,440 --> 00:32:04,360
‎ฉันจะไม่ยุ่งกับจู๋นาย

363
00:32:08,040 --> 00:32:09,640
‎นายพร้อมไหม

364
00:35:13,840 --> 00:35:15,200
‎ขอบคุณ

365
00:35:41,760 --> 00:35:43,080
‎ขอบคุณ

366
00:35:55,880 --> 00:35:57,280
‎ลูกชายคุณชื่ออะไร

367
00:37:13,360 --> 00:37:14,720
‎กิน...

368
00:37:15,760 --> 00:37:17,280
‎หรือถูกกิน

369
00:37:21,440 --> 00:37:23,160
‎แกบังคับให้ฉันทำ

370
00:37:23,240 --> 00:37:24,560
‎เปล่า

371
00:37:25,280 --> 00:37:28,120
‎ฉันไร้ทางสู้ แต่นายหั่นฉันเป็นชิ้น

372
00:37:28,200 --> 00:37:31,720
‎นายไม่ได้เคารพฉัน
‎แบบเดียวกับที่ฉันเคารพนาย

373
00:37:31,800 --> 00:37:32,800
‎ก็เห็นอยู่

374
00:37:32,880 --> 00:37:35,400
‎ตายไปแล้วแกก็ยังพูดคำนั้นอีก

375
00:37:39,760 --> 00:37:41,200
‎กลิ่นแก๊ส

376
00:37:45,040 --> 00:37:46,640
‎แล้วแกก็ไม่มีจริง

377
00:37:47,520 --> 00:37:48,760
‎อาจจะใช่

378
00:37:49,720 --> 00:37:53,080
‎ใครสนล่ะ ตอนนี้เราเหมือนกันแล้ว

379
00:37:56,160 --> 00:37:58,680
‎เราต่างเป็นฆาตกร

380
00:37:58,760 --> 00:38:01,640
‎เพียงแต่ฉันเป็นผู้เจริญกว่านาย

381
00:38:03,000 --> 00:38:07,520
‎- ไปซะ
‎- ไม่ ฉันไม่มีวันไป

382
00:38:08,360 --> 00:38:12,200
‎ฉันผูกพันกับนายแล้ว ฉันอยู่ในตัวนาย

383
00:38:14,520 --> 00:38:17,800
‎แต่นายก็ผูกพันกับฉัน

384
00:38:17,880 --> 00:38:19,360
‎หอยทาก

385
00:38:21,640 --> 00:38:23,080
‎พูดแล้วมันเหนื่อย

386
00:38:23,840 --> 00:38:25,800
‎เห็นไหม ฉันพูดถูก

387
00:39:21,920 --> 00:39:24,720
‎รามเสสที่สอง มานี่ลูก

388
00:39:27,160 --> 00:39:30,000
‎มันแค่กำลังต้อนรับคุณ คนเถื่อน

389
00:39:36,520 --> 00:39:39,120
‎ฉันชื่ออิโมกิรี ส่วนนี่รามเสสที่สอง

390
00:39:39,840 --> 00:39:41,720
‎เอาสัตว์เลี้ยงเข้ามาในหลุมได้เหรอ

391
00:39:41,800 --> 00:39:44,080
‎ฉันไม่มาที่นี่หรอกถ้าไม่มีมัน โกเรง

392
00:39:44,160 --> 00:39:47,480
‎นำหมาไส้กรอกเข้ามาในนี้
‎ไม่เข้าท่านะ คุณผู้หญิง

393
00:39:47,560 --> 00:39:50,080
‎มันจะเป็นไส้กรอกกว่าหมา

394
00:39:50,160 --> 00:39:53,200
‎ฉันนึกว่าคุณจะเมตตาสัตว์กว่านี้
‎คุณเลือกเอาหนังสือมา

395
00:39:53,800 --> 00:39:55,600
‎ไม่เคยมีใครขอเอาหนังสือมาเลย

396
00:39:56,800 --> 00:39:59,560
‎พวกเขาขอของทุกแบบ ปืน หน้าไม้

397
00:40:00,200 --> 00:40:02,160
‎มีด คบเพลิง

398
00:40:02,240 --> 00:40:04,720
‎ไม้กอล์ฟ ไม้เบสบอล

399
00:40:04,800 --> 00:40:07,280
‎- แม้แต่จักรยานออกกำลัง
‎- คุณรู้ชื่อผมเหรอ

400
00:40:09,400 --> 00:40:11,200
‎คุณสูบบุหรี่ได้นะ

401
00:40:17,560 --> 00:40:20,400
‎- เริ่มกันเลยไหม
‎- ครับ

402
00:40:26,760 --> 00:40:28,360
‎ย่อยกลูเตนหรือแลกโตสได้ไหม

403
00:40:29,440 --> 00:40:30,440
‎ได้ครับ

404
00:40:32,920 --> 00:40:36,880
‎คุณแพ้อาหารทะเล ถั่ว หรือผลไม้ไหม

405
00:40:36,960 --> 00:40:39,200
‎เท่าที่รู้ไม่มีครับ

406
00:40:54,040 --> 00:40:56,640
‎รู้ใช่ไหมว่าภายในนั้น
‎ไม่อนุญาตให้สูบบุหรี่

407
00:41:00,000 --> 00:41:01,320
‎ครับ ผมรู้

408
00:41:14,840 --> 00:41:16,800
‎การสัมภาษณ์ต้องมีช่วงเงียบเหรอ

409
00:41:20,840 --> 00:41:22,000
‎คุณอึดอัดเหรอ

410
00:41:23,080 --> 00:41:24,400
‎เปล่า

411
00:41:33,680 --> 00:41:35,120
‎อาหารโปรดของคุณล่ะ

412
00:41:41,320 --> 00:41:42,400
‎ผมไม่รู้

413
00:41:45,880 --> 00:41:47,440
‎ช่วยนึกหน่อยค่ะ

414
00:41:48,800 --> 00:41:50,360
‎ทำไมคุณถึงอยากรู้ล่ะ

415
00:41:51,040 --> 00:41:52,760
‎เราจะเพิ่มลงในเมนู

416
00:41:54,320 --> 00:41:56,080
‎งั้นผมได้รับเลือกเหรอ

417
00:41:57,240 --> 00:41:58,920
‎ยังหรอก

418
00:42:03,920 --> 00:42:05,840
‎เอสการ์โก

419
00:42:07,280 --> 00:42:08,440
‎หอยทากน่ะเหรอ

420
00:42:09,240 --> 00:42:11,440
‎- ใช่
‎- ดี

421
00:42:12,360 --> 00:42:16,120
‎- คุณพาผมออกไปได้ไหม
‎- คุณก็รู้ ฉันทำไม่ได้

422
00:42:17,080 --> 00:42:20,760
‎กี่คนแล้วที่คุณส่งมาที่โสโครกนี้
‎ก่อนคุณจะมาซะเอง

423
00:42:21,640 --> 00:42:24,560
‎ถ้าฉันจำไม่ผิด คุณสมัครใจมาที่นี่

424
00:42:24,640 --> 00:42:26,640
‎และไม่มีใครส่งฉันมา

425
00:42:26,720 --> 00:42:27,840
‎ฉันเลือกที่จะมา

426
00:42:27,920 --> 00:42:31,160
‎แล้วคุณไม่รู้เหรอว่าที่นี่มีคนตาย

427
00:42:31,240 --> 00:42:34,520
‎เราชอบเรียกมันว่า
‎ศูนย์ดูแลตัวเองแนวตั้งมากกว่า

428
00:42:40,080 --> 00:42:41,640
‎มีทั้งหมดกี่ชั้น

429
00:42:43,040 --> 00:42:44,560
‎มี 200 ชั้น

430
00:42:48,160 --> 00:42:49,520
‎มี 200 งั้นเหรอ

431
00:42:53,160 --> 00:42:56,040
‎มีอาหารไม่พอถึง 200 ชั้นนะ

432
00:42:56,760 --> 00:42:59,120
‎ถ้าทุกคนกินเท่าที่จำเป็น

433
00:42:59,800 --> 00:43:01,640
‎มันก็จะเหลือถึงชั้นล่างสุด

434
00:43:01,720 --> 00:43:05,320
‎- อยู่ในนี้ไม่ง่ายเท่าไหร่
‎- ใช่ ไม่ง่าย

435
00:43:05,400 --> 00:43:06,680
‎อยู่ข้างนอกก็ไม่ง่าย

436
00:43:06,760 --> 00:43:09,720
‎แต่สุดท้ายก็ต้องเกิดอะไรสักอย่าง
‎กับศูนย์ดูแลตัวเองฯ

437
00:43:09,800 --> 00:43:13,440
‎สิ่งที่ทำให้เกิดจิตสำนึก
‎เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม

438
00:43:13,520 --> 00:43:16,600
‎ศูนย์ดูแลตัวเองฯ
‎จิตสำนึกเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม

439
00:43:16,680 --> 00:43:19,280
‎หลุมบ้านี่มันสร้างมา
‎เพื่อการนั้นเหรอ

440
00:43:25,280 --> 00:43:28,240
‎การเปลี่ยนแปลงมันไม่ได้เกิดขึ้นเอง
‎คุณผู้หญิง

441
00:43:29,600 --> 00:43:31,000
‎นั่นอาจเป็นสาเหตุที่คุณมา

442
00:43:41,320 --> 00:43:43,200
‎ผมรอดออกไปก็พอใจแล้ว

443
00:44:19,720 --> 00:44:22,720
‎อร่อยไหม ถูกใจแกล่ะสิ

444
00:44:22,800 --> 00:44:25,520
‎ที่ป้อนหมานั่น ต่อชีวิตคนได้เลยนะ

445
00:44:25,600 --> 00:44:27,240
‎เอาละ

446
00:44:27,960 --> 00:44:31,240
‎ฉันกับหมาจะกินวันเว้นวัน
‎นั่นคืออาหารส่วนของฉัน

447
00:44:32,680 --> 00:44:33,840
‎เด็กสักคนอาจตายได้

448
00:44:35,760 --> 00:44:38,120
‎หลุมนี้ไม่มีคนอายุต่ำกว่า 16 ปี

449
00:44:41,400 --> 00:44:42,960
‎มีอย่างน้อยหนึ่งคน

450
00:44:43,040 --> 00:44:45,800
‎หลุมนี้ไม่มีคนอายุต่ำกว่า 16 ปี

451
00:44:46,560 --> 00:44:49,600
‎ฝ่ายดูแลระบบเคร่งมาก

452
00:45:01,240 --> 00:45:03,000
‎อรุณสวัสดิ์ คุณผู้ชายทั้งสอง

453
00:45:03,600 --> 00:45:05,080
‎กรุณาฟัง

454
00:45:05,160 --> 00:45:07,400
‎ฉันแยกอาหารส่วนของคุณไว้

455
00:45:07,480 --> 00:45:09,200
‎กรุณากินส่วนของคุณ

456
00:45:09,280 --> 00:45:12,120
‎และเตรียมจำนวนเดียวกันนั้น
‎สำหรับคนข้างล่าง

457
00:45:12,200 --> 00:45:16,840
‎อะไรยายแก่ เราเคยอยู่ชั้น 88
‎และแทบเอาตัวไม่รอด

458
00:45:16,920 --> 00:45:20,960
‎ฉันเข้าใจ แต่เราต้องรับผิดชอบ
‎คนที่โชคร้ายในเดือนนี้

459
00:45:21,040 --> 00:45:24,000
‎คุณได้รับแคลอรีมากพอให้อยู่รอดได้

460
00:45:29,280 --> 00:45:30,800
‎ทุกท่านคะ ขอร้อง

461
00:45:34,840 --> 00:45:36,480
‎จิตสำนึกเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม

462
00:45:39,680 --> 00:45:42,600
‎เป้าหมายของที่แห่งนี้
‎อาจตรงข้ามกับที่คุณคิด

463
00:45:42,680 --> 00:45:45,600
‎จิตสำนึกเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม
‎จะเตือนพวกนั้น

464
00:45:45,680 --> 00:45:48,000
‎ให้ป้องกันเรื่องแบบนี้
‎ตั้งแต่ข้างนอก ว่าไหม

465
00:45:48,080 --> 00:45:50,520
‎- เตือนใครเหรอ
‎- คิดว่าใครล่ะ

466
00:45:53,640 --> 00:45:55,040
‎ฝ่ายดูแลระบบไง

467
00:45:56,720 --> 00:46:00,920
‎ใช่สิ คุณคิดว่าฝ่ายดูแลระบบ
‎ทำผิดทุกอย่าง

468
00:46:01,520 --> 00:46:04,040
‎ฉันทำงานให้พวกเขามา 25 ปี

469
00:46:05,080 --> 00:46:07,600
‎และคุณได้รับสิทธิพิเศษบางอย่าง

470
00:46:07,680 --> 00:46:10,840
‎- หมายความว่าไง
‎- คุณเลือกเพื่อนร่วมห้องได้

471
00:46:17,680 --> 00:46:18,720
‎ผมเลือกไม่ได้

472
00:46:36,400 --> 00:46:39,840
‎ทุกท่าน ฉันเข้าใจว่าพวกคุณหิว
‎และไม่ได้ฟังคำของฉัน

473
00:46:39,920 --> 00:46:43,880
‎พวกคุณจำเป็นต้องกิน
‎เฉพาะเท่าที่ฉันแบ่งไว้ให้

474
00:46:43,960 --> 00:46:46,960
‎และแบ่งปริมาณเดียวกันนั้น
‎ให้กับชั้น 35

475
00:46:47,640 --> 00:46:49,120
‎อย่ายุ่งกับเรา!

476
00:46:49,200 --> 00:46:51,200
‎เราจะกินให้หนำใจ

477
00:46:56,640 --> 00:46:58,360
‎สุดท้ายพวกเขาจะเข้าใจ

478
00:46:59,520 --> 00:47:00,720
‎คุณสติดีอยู่หรือเปล่า

479
00:47:00,800 --> 00:47:04,200
‎ทุกท่าน ขอร้องเถอะ กินส่วนของคุณ
‎และแบ่งแบบเดียวกัน...

480
00:47:07,400 --> 00:47:09,160
‎ทุกท่านคะ ขอเถอะ

481
00:47:09,240 --> 00:47:12,040
‎กินส่วนของคุณและแบ่งไว้สองที่...

482
00:47:14,440 --> 00:47:16,440
‎ทุกท่าน ขอร้องเถอะ

483
00:47:17,000 --> 00:47:20,440
‎กินส่วนของคุณและแบ่งไว้สองที่...

484
00:47:21,840 --> 00:47:26,240
‎ทุกท่านคะ ขอร้อง
‎กินส่วนของคุณและแบ่งไว้สองที่...

485
00:47:28,560 --> 00:47:30,880
‎ทุกท่านคะ ฉันแบ่งส่วนของพวกคุณไว้

486
00:47:30,960 --> 00:47:35,200
‎และอีกสองส่วนสำหรับชั้น 35
‎เพื่อช่วยอำนวยความสะดวกให้

487
00:47:35,280 --> 00:47:37,040
‎เตรียมสองที่...

488
00:47:39,640 --> 00:47:42,240
‎ขอร้องเถอะ นี่ 15 วันแล้ว

489
00:47:42,320 --> 00:47:44,840
‎ฉันขอร้องให้คุณทำตามที่ฉันแนะ

490
00:47:44,920 --> 00:47:47,760
‎ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคนชั้นล่างคุณ
‎กำลังล้มตายกัน

491
00:47:47,840 --> 00:47:50,360
‎คุณไม่เข้าใจเหรอ คนกำลังตายกัน

492
00:47:51,160 --> 00:47:52,760
‎ฟังให้ดี ไอ้พวกสวะ

493
00:47:53,360 --> 00:47:57,040
‎ทำอย่างคุณผู้หญิงบอก
‎ไม่งั้นฉันจะขี้ใส่อาหารพวกแกทุกวัน

494
00:47:57,960 --> 00:48:02,120
‎แล้วฉันจะป้ายให้เลอะข้าวทุกเม็ด
‎พวกแกได้ยินไหม

495
00:48:02,200 --> 00:48:03,840
‎พวกแกจะต้องกินขี้ทุกวัน

496
00:48:03,920 --> 00:48:08,000
‎ส่งต่อไปให้พวกเศษสวะข้างล่างแก
‎ชัดเจนไหม

497
00:48:12,040 --> 00:48:13,120
‎ดี

498
00:48:19,600 --> 00:48:21,440
‎ดูท่าทางได้ผล

499
00:48:21,520 --> 00:48:22,600
‎ก็เห็นอยู่

500
00:48:24,240 --> 00:48:26,120
‎มันไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดไว้

501
00:48:26,200 --> 00:48:28,000
‎ฉันอยากทำให้พวกเขาคล้อยตาม

502
00:48:28,080 --> 00:48:29,200
‎พวกเขาคล้อยตาม

503
00:48:29,280 --> 00:48:32,960
‎- ด้วยขี้เหรอ
‎- ได้ผลกว่าการเห็นประโยชน์ส่วนรวม

504
00:48:34,760 --> 00:48:36,600
‎ถ้าเพียงแต่เราทำให้คนชั้นบน
‎คล้อยตามได้

505
00:48:36,680 --> 00:48:38,960
‎ไม่ พวกเขาไม่ฟังผมหรอก

506
00:48:40,640 --> 00:48:42,000
‎ทำไมล่ะ

507
00:48:42,080 --> 00:48:44,280
‎เพราะผมส่งขี้ขึ้นไปข้างบนไม่ได้

508
00:49:00,520 --> 00:49:02,560
‎ช่วยด้วย ช่วยผมหน่อย

509
00:49:08,760 --> 00:49:11,120
‎ไม่เป็นไรนะ

510
00:49:11,200 --> 00:49:12,880
‎คนนี้คือแม่ของเด็ก

511
00:49:14,040 --> 00:49:15,400
‎หมอน

512
00:49:16,280 --> 00:49:18,280
‎หมอน!

513
00:49:25,240 --> 00:49:26,560
‎ไม่เป็นไรนะ

514
00:49:37,040 --> 00:49:39,440
‎เอาละ โอเคแล้ว

515
00:49:41,760 --> 00:49:42,640
‎หนาว

516
00:49:42,720 --> 00:49:44,120
‎- อะไรนะ
‎- หนาวมาก

517
00:49:44,200 --> 00:49:46,360
‎เธอหนาว คลุมตัวเธอหน่อย

518
00:49:47,080 --> 00:49:48,760
‎เรียบร้อย

519
00:49:48,840 --> 00:49:50,720
‎ฉันก็หนาวเหมือนกัน

520
00:49:53,400 --> 00:49:54,720
‎เกิดอะไรขึ้น

521
00:49:56,400 --> 00:49:58,800
‎เจ้าหมาบ้า มานี่นะไอ้เวร

522
00:49:58,880 --> 00:50:01,680
‎มันคาบของบางอย่างมา เอามานะ

523
00:50:49,800 --> 00:50:52,040
‎ฉันเกลียดแก

524
00:50:52,120 --> 00:50:53,800
‎อีเวร

525
00:50:53,880 --> 00:50:55,520
‎- ฉันเกลียดแก
‎- นี่

526
00:50:57,000 --> 00:50:59,880
‎อะไรกัน อะไร

527
00:51:18,680 --> 00:51:19,800
‎นั่นสำหรับลูกเธอ

528
00:51:23,160 --> 00:51:26,040
‎งั้นเหรอ ไม่บอกไม่รู้

529
00:51:27,160 --> 00:51:28,800
‎ฉันไม่ใช่แม่คน

530
00:51:28,880 --> 00:51:31,360
‎นี่อาหารของวันนี้เหรอ

531
00:51:31,440 --> 00:51:33,280
‎เจ๋งไปเลย พวก

532
00:51:34,000 --> 00:51:37,400
‎ฉันเลือกผู้หญิงคนนั้นสิบเดือนก่อน
‎เธอตัวคนเดียว

533
00:51:38,160 --> 00:51:40,280
‎เธอไม่มีพ่อแม่ ไม่มีลูก

534
00:51:40,360 --> 00:51:42,280
‎อาหารโปรดของเธอคือบิบิมบับ

535
00:51:43,120 --> 00:51:46,400
‎เธอเป็นนักแสดงหนัง เธอเลือกอูคูเลเล

536
00:51:46,480 --> 00:51:49,400
‎เธออยากเป็นเหมือนมาริลิน มอนโร
‎ในหนังเรื่องนั้น

537
00:51:49,480 --> 00:51:51,160
‎เธอมาที่หลุมนี้คนเดียว

538
00:51:51,840 --> 00:51:53,440
‎คุณได้ยินถูกแล้ว โกเรง

539
00:51:54,200 --> 00:51:57,480
‎มาคนเดียวลำพัง

540
00:52:01,640 --> 00:52:03,720
‎เธออยากเป็นมาริลิน มอนโรฉบับเอเชีย

541
00:52:03,800 --> 00:52:05,480
‎อีนั่น...

542
00:52:06,640 --> 00:52:08,760
‎เล่นอูคูเลเลด้วยตาตี่ๆ

543
00:52:08,840 --> 00:52:12,080
‎ตอนนี้มันกลายเป็นฆาตกร
‎ตามหาลูกที่ไม่มีอยู่จริง

544
00:52:14,840 --> 00:52:16,920
‎จิตสำนึกเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม

545
00:52:17,600 --> 00:52:20,040
‎จิตสำนึกเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม
‎ห่อด้วยขี้

546
00:52:24,400 --> 00:52:27,680
‎ที่นี่ไม่เหมาะกับหนอนหนังสือ

547
00:52:29,240 --> 00:52:32,000
‎ฉันทำงานให้ฝ่ายดูแลระบบมา 25 ปี

548
00:52:32,760 --> 00:52:36,040
‎ฉันส่งผู้คนมาลงขุมนรกนี้อยู่แปดปี
‎โดยที่ไม่รู้ตัว

549
00:52:36,120 --> 00:52:37,760
‎เพราะว่าฉันไม่รู้

550
00:52:39,920 --> 00:52:41,760
‎ฉันสาบานเลยว่าฉันไม่รู้

551
00:52:44,200 --> 00:52:45,800
‎คุณเชื่อฉันไหม โกเรง

552
00:52:47,880 --> 00:52:49,840
‎คุณไม่เชื่อใช่ไหม

553
00:52:50,920 --> 00:52:53,680
‎ฉันต้องการให้คุณเชื่อฉันตอนนี้

554
00:52:58,680 --> 00:53:03,640
‎มองฉันสิ โกเรง
‎ฉันสู้กับมะเร็งมาสามปี

555
00:53:03,720 --> 00:53:06,400
‎ในวันที่รู้ว่าตัวฉันต้องตาย

556
00:53:08,760 --> 00:53:11,160
‎ฉันก็มาที่นี่เพื่อช่วย

557
00:53:19,520 --> 00:53:20,800
‎แต่คุณรู้อะไรไหม

558
00:53:22,280 --> 00:53:24,280
‎ฉันไม่สนใจอีกแล้ว

559
00:53:25,360 --> 00:53:26,600
‎ฉันไม่สน

560
00:53:27,600 --> 00:53:29,160
‎ฉันไม่สนใจอะไรอีกแล้ว

561
00:53:32,560 --> 00:53:34,560
‎คนบ้าที่ไหนเอาหนังสือมาที่นี่

562
00:53:35,560 --> 00:53:39,760
‎คนบ้าที่ไหนเอาหนังสือโง่ๆ มาที่นี่

563
00:55:06,000 --> 00:55:08,240
‎ปาฏิหาริย์สุดๆ ไม่มีคนกินหอยทาก

564
00:55:14,600 --> 00:55:16,080
‎คุณไม่กินเหรอ

565
00:55:20,680 --> 00:55:22,400
‎ผมจะเหลือไว้บ้างละกัน

566
00:55:30,360 --> 00:55:32,680
‎อิโมกิรี ทำไมคุณไม่กินอะไรเลย

567
00:55:34,120 --> 00:55:36,800
‎วันนี้เป็นตารามเสสที่สองกิน

568
00:55:41,920 --> 00:55:45,080
‎นี่วันสุดท้ายแล้ว คุณควรกินนะ

569
00:55:55,320 --> 00:55:57,320
‎ผมไม่รู้ว่าพรุ่งนี้เราจะอยู่ที่ไหน

570
00:56:47,200 --> 00:56:48,960
‎นายจะไม่ปล่อยเธอลงมาเหรอ

571
00:56:49,640 --> 00:56:50,960
‎เธอเป็นเพื่อนนายนะ

572
00:56:53,640 --> 00:56:55,040
‎นายจะกินเธอไหม

573
00:56:55,120 --> 00:56:57,760
‎แน่นอน ฉันถึงได้แขวนคอตายไง

574
00:56:57,840 --> 00:57:01,160
‎ถ้ากระโดดก็คงง่ายกว่าเยอะ
‎เหมือนคนอื่นๆ

575
00:57:01,240 --> 00:57:03,080
‎แต่ฉันอยากทิ้งของขวัญไว้ให้คุณ

576
00:57:04,480 --> 00:57:05,400
‎ร่างกายของฉัน

577
00:57:06,520 --> 00:57:08,720
‎ได้โปรด กินฉันซะ

578
00:57:08,800 --> 00:57:11,760
‎ย่อยแล้วขับถ่ายออกมา
‎เป็นขี้สำหรับไถ่บาป

579
00:57:11,840 --> 00:57:15,040
‎จำไว้นะ
‎เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมหรือขี้

580
00:57:15,120 --> 00:57:18,080
‎จะปิดหูตัวเองเพื่ออะไร

581
00:57:18,160 --> 00:57:20,840
‎เราอยู่ในหัวนาย ไอ้โง่

582
00:57:20,920 --> 00:57:23,280
‎คุณเรียกเขาว่าไอ้โง่เหรอ ไอ้สวะ

583
00:57:23,360 --> 00:57:25,080
‎คุณกำลังพูดกับพระมหาไถ่นะ

584
00:57:25,160 --> 00:57:28,240
‎พระมหาไถ่แห่งขี้ แต่ก็ยังเป็นนักบุญ

585
00:57:29,200 --> 00:57:31,840
‎- กินฉัน โกเรง
‎- ยายแก่บ้าพูดถูก

586
00:57:31,920 --> 00:57:34,600
‎มันเป็นโอกาสอยู่รอดเดียวของนาย

587
00:57:34,680 --> 00:57:38,600
‎จริงด้วยโกเรง กรีดเนื้อฉัน กินฉันซะ

588
00:57:38,680 --> 00:57:40,000
‎ผู้ไถ่บาป

589
00:57:41,360 --> 00:57:42,800
‎"บอกความจริงแก่ท่านว่า

590
00:57:42,880 --> 00:57:46,440
‎ถ้าท่านไม่กินเนื้อ
‎และดื่มโลหิตของบุตรมนุษย์

591
00:57:46,520 --> 00:57:48,160
‎ท่านก็ไม่มีชีวิตในตัวท่าน

592
00:57:48,240 --> 00:57:50,360
‎ผู้ที่กินเนื้อและดื่มโลหิตของเรา

593
00:57:50,440 --> 00:57:52,280
‎ก็มีชีวิตนิรันดร์

594
00:57:52,360 --> 00:57:55,000
‎และเราจะให้ผู้นั้นฟื้นขึ้นมา
‎ในวันสุดท้าย

595
00:57:55,760 --> 00:57:57,600
‎เพราะว่าเนื้อของเราเป็นอาหารแท้

596
00:57:57,680 --> 00:57:59,880
‎และโลหิตของเราก็เป็นของดื่มแท้

597
00:58:00,720 --> 00:58:03,000
‎ผู้ที่กินเนื้อและดื่มโลหิตของเรา

598
00:58:03,080 --> 00:58:04,680
‎ผู้นั้นก็อยู่ในเรา

599
00:58:04,760 --> 00:58:05,880
‎และเราอยู่ในเขา"

600
00:58:07,040 --> 00:58:08,120
‎อาเมน

601
00:59:28,040 --> 00:59:29,280
‎เอานี่ไป โกเรง

602
00:59:30,080 --> 00:59:32,920
‎ใช้ซามูไรพลัส แล้วจะเหมือนหั่นเนย

603
00:59:36,760 --> 00:59:38,080
‎เอาเลย

604
00:59:59,800 --> 01:00:03,640
‎หู หน้า คาง

605
01:00:03,720 --> 01:00:07,720
‎หน้าอก ซี่โครง เนื้อข้างติดมัน

606
01:00:07,800 --> 01:00:11,000
‎สีข้าง มือ ข้อนิ้ว

607
01:00:11,080 --> 01:00:13,320
‎ไหล่ โคนขา

608
01:00:13,400 --> 01:00:15,320
‎เนื้อตะโพก เนื้อติดกระดูก

609
01:00:49,000 --> 01:00:51,880
‎เฮ้ย ไอ้พวกเวรข้างบน

610
01:00:51,960 --> 01:00:55,800
‎เร็วเข้า ฉันรู้ว่านายอยู่ข้างบน
‎ตอบฉันสิ

611
01:00:55,880 --> 01:00:59,880
‎ฉันชื่อบาฮารัต ฉันดีใจเป็นบ้า
‎นายตื่นหรือยัง

612
01:01:00,640 --> 01:01:02,080
‎นายเห็นชั้นของเราไหม

613
01:01:02,160 --> 01:01:03,920
‎ชั้นหก เพื่อนเอ๋ย

614
01:01:04,000 --> 01:01:06,360
‎ฉันดีใจสุดๆ

615
01:01:06,440 --> 01:01:08,400
‎คราวนี้ฉันได้ออกไปแล้ว

616
01:01:08,480 --> 01:01:11,440
‎ชั้นห้า ตอบฉันหน่อย

617
01:01:11,520 --> 01:01:14,360
‎- อะไร นายอยากขึ้นมาเหรอ
‎- ใช่ ฉันอยากขึ้น

618
01:01:14,440 --> 01:01:16,640
‎- เพื่ออะไร
‎- เพื่ออะไร

619
01:01:17,160 --> 01:01:19,920
‎เพื่อออกจากรูนรกนี่ไง

620
01:01:20,800 --> 01:01:23,320
‎- นายเชื่อในพระเจ้าไหม
‎- ฉันเชื่อ

621
01:01:24,080 --> 01:01:25,760
‎ใช่ ฉันเชื่อในพระเจ้า

622
01:01:26,880 --> 01:01:29,000
‎แต่เชื่อพระเจ้าองค์ไหนล่ะ

623
01:01:30,400 --> 01:01:31,800
‎องค์หนึ่งเดียวนั้น

624
01:01:33,080 --> 01:01:35,000
‎พระเจ้าแท้จริงหนึ่งเดียว

625
01:01:36,160 --> 01:01:38,760
‎เขาบอกว่าเขาเชื่อในพระเจ้า
‎องค์เดียวกับเรา

626
01:01:38,840 --> 01:01:41,360
‎เถอะน่า ฉันแค่ขอผ่านทาง ฉันสัญญา

627
01:01:41,440 --> 01:01:45,120
‎พระเจ้าตรัสกับฉัน
‎ท่านอยากให้ฉันออกไปจากหลุม

628
01:01:45,200 --> 01:01:46,920
‎เขาบอกว่าพระเจ้าตรัสกับเขา

629
01:01:47,000 --> 01:01:49,120
‎พระองค์ตรัสว่าไงเหรอ

630
01:01:49,200 --> 01:01:53,320
‎ว่าดวงวิญญาณที่เมตตาทั้งสองนั้น
‎จะช่วยพาฉันออกจากที่นี่

631
01:01:53,400 --> 01:01:56,080
‎ได้ยินไหมที่รัก ฉันว่าเขาหมายถึงเรา

632
01:01:56,160 --> 01:01:59,480
‎และตรัสว่าพวกเขาจะได้รับรางวัล

633
01:02:01,560 --> 01:02:04,320
‎พระเจ้าจะให้รางวัลเรายังไง

634
01:02:05,080 --> 01:02:07,080
‎ด้วยชีวิตนิรันดร์

635
01:02:07,160 --> 01:02:08,960
‎ชีวิตนิรันดร์เชียวนะ

636
01:02:09,040 --> 01:02:11,560
‎ไม่แย่เลยสำหรับการช่วยคนผิวดำ

637
01:02:11,640 --> 01:02:13,600
‎เร็วเข้า ให้ฉันขึ้นไป

638
01:02:19,640 --> 01:02:21,680
‎เอาละ เหวี่ยงเชือกมา

639
01:02:21,760 --> 01:02:25,360
‎ขอบคุณ ผู้ร่วมศรัทธา พระเจ้าจงเจริญ

640
01:02:29,640 --> 01:02:31,920
‎เจอกันข้างนอกนะ ฉันดีใจจัง
‎ได้เชือกแล้วนะ

641
01:02:46,040 --> 01:02:47,560
‎ช่วยด้วย

642
01:02:50,480 --> 01:02:51,920
‎ช่วยฉันด้วย

643
01:02:59,880 --> 01:03:01,840
‎ไอ้พวกชั่ว!

644
01:03:01,920 --> 01:03:03,000
‎สวะโสมม!

645
01:03:03,080 --> 01:03:04,480
‎มันขี้ใส่ฉัน

646
01:03:04,560 --> 01:03:06,200
‎ขอเชือกจากพระเจ้าสิ

647
01:03:07,000 --> 01:03:09,320
‎เชือกฉัน

648
01:03:11,720 --> 01:03:13,040
‎ไม่นะ

649
01:03:14,040 --> 01:03:16,280
‎เราไม่เป็นไร ต้องคิดบวก

650
01:03:16,360 --> 01:03:18,160
‎ซวยสุดๆ

651
01:03:19,920 --> 01:03:21,720
‎ซวยสุดๆ

652
01:03:23,400 --> 01:03:25,320
‎ห้า ห้าชั้น

653
01:03:26,680 --> 01:03:29,400
‎ไม่มีทางใกล้เท่านี้อีก

654
01:03:30,160 --> 01:03:32,440
‎แค่ห้าชั้นเอง

655
01:04:47,520 --> 01:04:49,960
‎นายปรับตัวได้ดีนะ หอยทากของฉัน

656
01:04:51,640 --> 01:04:53,720
‎ฉันทำร้ายนาย

657
01:04:54,440 --> 01:04:56,800
‎ยายแก่บ้านั่นฆ่าตัวตาย

658
01:04:57,440 --> 01:05:00,920
‎คราวนี้นายก็ได้พักฟื้นที่ชั้นนี้

659
01:05:01,000 --> 01:05:02,640
‎กินได้เท่าที่นายต้องการ

660
01:05:04,160 --> 01:05:07,160
‎แล้วอีกหนึ่งเดือนนายก็ออกไป

661
01:05:07,240 --> 01:05:10,120
‎พร้อมกับใบรับรอง

662
01:05:11,040 --> 01:05:13,480
‎เห็นไหม มันก็ไม่ยากนัก

663
01:05:15,480 --> 01:05:17,320
‎ทุกอย่างขึ้นกับนายแล้ว

664
01:05:18,920 --> 01:05:20,800
‎นายเท่านั้น

665
01:05:24,120 --> 01:05:27,280
‎การเปลี่ยนแปลง
‎มันไม่ได้เกิดขึ้นเอง คุณผู้หญิง

666
01:05:28,560 --> 01:05:30,760
‎นั่นอาจเป็นสาเหตุที่คุณมา

667
01:05:45,800 --> 01:05:47,280
‎ช่วยพาฉันลงไป

668
01:05:53,520 --> 01:05:55,000
‎มาดัดแปลงอาวุธกัน

669
01:05:56,200 --> 01:06:00,240
‎เราจะขึ้นบนแท่นแล้วแจกอาหาร
‎แค่พอกินในแต่ละชั้น

670
01:06:02,800 --> 01:06:03,880
‎อะไรนะ

671
01:06:04,720 --> 01:06:06,640
‎ฉันทำโดยลำพังไม่ได้

672
01:06:07,360 --> 01:06:09,120
‎แต่ร่วมมือกัน เราทำได้

673
01:06:10,840 --> 01:06:13,360
‎ร่วมมือกันแล้วเรามีหวัง บาฮารัต

674
01:06:15,480 --> 01:06:17,760
‎เดือนหน้าฉันจะพยายามขึ้นไปใหม่

675
01:06:19,720 --> 01:06:22,440
‎ก็จะมีไอ้เวรบางคน
‎ไม่ให้นายผ่านอีกแหละ

676
01:06:23,360 --> 01:06:25,240
‎ลงไปคือฆ่าตัวตาย

677
01:06:25,320 --> 01:06:29,240
‎ถ้าเรานำอาหารลงถึงไปชั้นล่างสุด
‎เราก็จะทำลายกลไกของหลุม

678
01:06:30,160 --> 01:06:32,680
‎ไม่มีกลไกอยู่ในหลุมหรอก

679
01:06:33,520 --> 01:06:35,000
‎หลุมก็คือหลุม

680
01:06:35,880 --> 01:06:38,360
‎หลุมมันก็คือคุก

681
01:06:38,440 --> 01:06:41,240
‎เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันลึกแค่ไหน

682
01:06:41,320 --> 01:06:44,400
‎ตอนฉันอยู่ชั้น 202
‎ฉันเฝ้านับทุกวินาที

683
01:06:45,360 --> 01:06:47,760
‎ที่แท่นใช้เวลาในการกลับขึ้นมา

684
01:06:47,840 --> 01:06:52,440
‎มันอาจไม่แม่น
‎แต่พอคำนวณจากเวลาที่มันหยุด...

685
01:06:55,160 --> 01:06:57,720
‎มันต้องมีประมาณ 250 ชั้น

686
01:06:59,040 --> 01:07:02,720
‎- มี 250 เหรอ
‎- มี 250 ชั้น

687
01:07:05,560 --> 01:07:07,520
‎แล้วถ้านายคิดผิดล่ะ

688
01:07:08,200 --> 01:07:11,320
‎ถ้าอาหารเราหมด
‎แล้วเราลงไม่ถึงชั้นล่างสุดล่ะ

689
01:07:12,280 --> 01:07:15,240
‎เราก็จะอยู่บนแท่นแล้วกลับขึ้นมา

690
01:07:16,000 --> 01:07:17,200
‎อย่างที่นายต้องการ

691
01:07:18,680 --> 01:07:21,560
‎- ลงไป
‎- เพื่อกลับขึ้นมาใหม่

692
01:07:21,640 --> 01:07:24,720
‎มีแต่คนบ้าที่จะไปจากชั้นหก

693
01:07:25,720 --> 01:07:27,560
‎หรือคนบ้าสองคนที่ดีใจสุดๆ

694
01:07:56,520 --> 01:07:58,280
‎พวกแกดูโง่จัง

695
01:07:58,360 --> 01:08:00,880
‎ขอให้พวกแกตายทั้งคู่ ไอ้เวร

696
01:08:29,960 --> 01:08:31,920
‎แก ถอยไป

697
01:08:32,000 --> 01:08:33,760
‎ถอยไปจากแท่น!

698
01:08:33,840 --> 01:08:35,880
‎อะไรวะ บาฮารัต

699
01:08:35,960 --> 01:08:38,319
‎ใจเย็น เราแค่ผ่านมา

700
01:08:38,399 --> 01:08:42,000
‎- เราจะให้ส่วนของนายแล้วก็ไป
‎- ไม่

701
01:08:43,760 --> 01:08:45,399
‎- ไม่เหรอ
‎- ไม่

702
01:08:46,040 --> 01:08:47,640
‎ช่วง 50 ชั้นแรกได้กินทุกวัน

703
01:08:47,720 --> 01:08:49,399
‎เราจะเริ่มจากชั้น 51

704
01:08:49,479 --> 01:08:53,319
‎พวกนี้เป็นเพื่อนฉัน
‎สองเดือนก่อนพวกเขาให้ฉันไต่ขึ้น

705
01:08:53,399 --> 01:08:55,520
‎เมื่อวานพวกเขากินแล้ว
‎พรุ่งนี้ถึงได้กิน

706
01:08:56,680 --> 01:08:57,960
‎พวกเขาอดอาหารได้หนึ่งวัน

707
01:08:58,040 --> 01:09:01,240
‎บ้าไปแล้ว ฉันอยู่ชั้นเจ็ด
‎ฉันมีสิทธิ์จะสวาปาม

708
01:09:01,319 --> 01:09:03,120
‎เดือนที่แล้วฉันเกือบตายที่ชั้น 114

709
01:09:03,200 --> 01:09:05,200
‎ตอนนั้นนายอยู่ไหน ไอ้เวร

710
01:09:05,279 --> 01:09:06,880
‎งั้นนายควรจะเข้าใจ

711
01:09:06,960 --> 01:09:08,880
‎นายเป็นใคร พระมหาไถ่เหรอ

712
01:09:08,960 --> 01:09:10,439
‎นายมาไถ่บาปให้เราเหรอ

713
01:09:10,520 --> 01:09:14,520
‎พระมหาไถ่ให้ขนมปังกับปลาเป็นทวี
‎ไม่ใช่ริบไปจากเรา

714
01:09:16,080 --> 01:09:18,240
‎พระเจ้า บาฮารัต

715
01:09:18,319 --> 01:09:19,800
‎ฉันไม่นึกว่านายจะทำแบบนี้

716
01:09:19,880 --> 01:09:23,960
‎นายเป็นใคร ทาสของคนขาวเหรอ

717
01:09:35,760 --> 01:09:38,000
‎แก! ไปยืนที่มุม!

718
01:09:38,080 --> 01:09:40,640
‎ไป ไม่งั้นแกตาย!

719
01:09:40,720 --> 01:09:43,080
‎ไปยืนที่มุม แล้วอย่าขยับ!

720
01:09:44,040 --> 01:09:47,359
‎ไปยืนที่มุม อย่ามาลองดี!

721
01:09:47,439 --> 01:09:49,800
‎วางลง ทิ้งลง!

722
01:09:50,680 --> 01:09:52,640
‎หมอบลง!

723
01:09:53,120 --> 01:09:54,359
‎ขยับไป ไม่งั้นฟาด!

724
01:09:54,680 --> 01:09:56,720
‎เข้ามาใกล้ๆ มีตายแน่!

725
01:09:56,800 --> 01:09:57,880
‎บาฮารัต

726
01:10:03,840 --> 01:10:04,960
‎ผมขอโทษครับ

727
01:10:05,040 --> 01:10:08,080
‎ลงมาเดี๋ยวนี้ ทั้งสองคนเลย

728
01:10:08,160 --> 01:10:11,600
‎พวกนายเหยียบอาหารอยู่ พวกโง่

729
01:10:13,800 --> 01:10:15,360
‎นี่ใครกัน

730
01:10:16,440 --> 01:10:17,880
‎ผู้ปราดเปรื่อง

731
01:10:17,960 --> 01:10:22,120
‎ฉันไม่ได้สอนอะไรนายเลยเหรอ

732
01:10:22,200 --> 01:10:25,600
‎คุณครับ เรากำลังพยายามนำอาหาร
‎ไปแจกแก่ทุกชั้น

733
01:10:26,200 --> 01:10:28,480
‎มันก็ดีอยู่หรอก

734
01:10:29,400 --> 01:10:34,160
‎ดีอยู่ แต่มารยาทขั้นพื้นฐานมาก่อน

735
01:10:34,240 --> 01:10:37,160
‎เกลี้ยกล่อมก่อนใช้กำลังปราบ

736
01:10:37,240 --> 01:10:39,840
‎แล้วถ้ากล่อมพวกเขาไม่ได้ล่ะ

737
01:10:39,920 --> 01:10:43,920
‎งั้นก็ใช้กำลัง แต่ให้พูดคุยก่อน

738
01:10:44,920 --> 01:10:46,480
‎อย่างไรก็ตาม

739
01:10:46,560 --> 01:10:51,560
‎ใครข้างบนเราที่จะรู้เรื่อง
‎หากพวกนายทำสำเร็จ

740
01:10:53,960 --> 01:10:55,360
‎ฝ่ายดูแลระบบ

741
01:10:57,480 --> 01:11:01,720
‎ฝ่ายดูแลระบบไม่มีมโนสำนึก

742
01:11:01,800 --> 01:11:06,120
‎แม้จะมีโอกาสอยู่น้อยนิด

743
01:11:06,200 --> 01:11:09,800
‎ที่พวกคนงานบนชั้นศูนย์
‎จะมีมโนสำนึกบ้าง

744
01:11:09,880 --> 01:11:13,000
‎สารของพวกนายก็ควรส่งถึงคนพวกนั้น

745
01:11:13,080 --> 01:11:15,280
‎แล้วนายจะทำได้ยังไง

746
01:11:28,800 --> 01:11:30,680
‎ด้วยสัญลักษณ์

747
01:11:31,320 --> 01:11:34,040
‎เราต้องการอาหารจานหนึ่ง

748
01:11:34,120 --> 01:11:38,520
‎อาหารจานหนึ่งที่ตกแต่งสวยงาม

749
01:11:38,600 --> 01:11:43,400
‎มันควรกลับไปถึงชั้นศูนย์ในสภาพดี

750
01:11:51,200 --> 01:11:53,840
‎นึกถึงสีหน้าพวกเขาดูสิ

751
01:11:53,920 --> 01:11:58,680
‎ตอนที่หลุมส่งอาหารสภาพดีกลับคืนมา

752
01:11:59,600 --> 01:12:03,680
‎ต้องอย่างนั้นพวกเขาถึงได้รับสาร

753
01:12:06,080 --> 01:12:07,320
‎ปันนาค็อตตา

754
01:12:07,400 --> 01:12:12,240
‎ดูแลปันนาค็อตตา
‎ประหนึ่งชีวิตพวกนายฝากกับมัน

755
01:12:13,000 --> 01:12:15,880
‎ปันนาค็อตตาคือสารที่จะส่งไป

756
01:12:19,480 --> 01:12:20,640
‎เพื่อนๆ

757
01:12:21,240 --> 01:12:24,680
‎ฉันขอความกรุณาให้พวกนาย
‎ยืนห่างจากแท่น

758
01:12:24,760 --> 01:12:27,080
‎เราอยากจะเชิญพวกนาย

759
01:12:27,160 --> 01:12:29,200
‎ทำการประท้วงอย่างสันติ

760
01:12:29,280 --> 01:12:32,520
‎เพื่อเปลี่ยนสิ่งที่เกิดขึ้น
‎โดยไม่มีย้อนกลับอีก

761
01:12:32,600 --> 01:12:34,400
‎มันจะสร้างบรรทัดฐานที่สำคัญ...

762
01:12:34,480 --> 01:12:36,520
‎นายพูดบ้าอะไรอยู่ ของ่ายๆ

763
01:12:36,600 --> 01:12:39,240
‎- เราขอให้พวกนายอดหนึ่งวัน
‎- หนึ่งวันเหรอ

764
01:12:39,960 --> 01:12:41,200
‎ใช่

765
01:12:42,760 --> 01:12:44,280
‎เพ้อเจ้อ

766
01:12:51,080 --> 01:12:53,120
‎สำคัญที่ตัวสาร

767
01:13:05,120 --> 01:13:06,440
‎- เดี๋ยว!
‎- ถอยไป!

768
01:13:16,480 --> 01:13:19,600
‎- อีกไม่กี่ชั้นเอง
‎- ใช่

769
01:13:19,680 --> 01:13:20,880
‎ถอยไป!

770
01:13:23,960 --> 01:13:26,720
‎เพื่อนๆ เราไม่อยากมีเรื่อง
‎เดี๋ยวเราก็ไป

771
01:13:26,800 --> 01:13:29,680
‎เราจะมอบอาหารส่วนของนายให้
‎แล้วก็จะไป

772
01:14:04,880 --> 01:14:07,760
‎- เขากำลังจะตาย
‎- ไม่หรอก ถ้านายดูแลเขา

773
01:14:07,840 --> 01:14:09,680
‎ยังไงเขาก็ตายอยู่ดี

774
01:14:11,240 --> 01:14:13,320
‎ฉันจะเอาหมอนกดหน้าเขา

775
01:14:16,280 --> 01:14:17,920
‎กินซะ แล้วหยุดเพ้อเจ้อ

776
01:14:18,560 --> 01:14:21,960
‎ฉันจะผ่าท้องเขาแล้วกินอาหาร
‎ที่นายมอบให้เขา

777
01:14:36,160 --> 01:14:37,400
‎แย่แล้ว

778
01:14:37,960 --> 01:14:39,520
‎มิฮารุตื่นขึ้นมาที่ชั้นนี้แน่ๆ

779
01:14:39,600 --> 01:14:42,200
‎- แม่เด็กน่ะเหรอ
‎- เด็กนั่นไม่มีอยู่จริง

780
01:14:42,280 --> 01:14:43,240
‎ซวยแล้ว

781
01:14:44,280 --> 01:14:45,560
‎บ้าจริง

782
01:14:46,640 --> 01:14:49,000
‎บ้าจริง บ้าจริง!

783
01:14:50,200 --> 01:14:51,600
‎แท่นไม่หยุด

784
01:14:52,320 --> 01:14:55,680
‎นั่นหมายความว่า
‎มีชั้นมากกว่าที่นายคิด

785
01:15:00,280 --> 01:15:02,080
‎เวรแล้ว

786
01:15:02,160 --> 01:15:05,480
‎แท่นจะไม่หยุดถ้าไม่มีคนรอดชีวิต

787
01:15:05,560 --> 01:15:09,120
‎เวร เวรแท้ๆ

788
01:15:13,920 --> 01:15:15,760
‎มิฮารุ มิฮารุ!

789
01:16:29,680 --> 01:16:30,960
‎เธอตายแล้ว

790
01:16:32,320 --> 01:16:34,720
‎ไม่นะ

791
01:16:35,320 --> 01:16:36,240
‎เธอตายแล้ว

792
01:16:36,320 --> 01:16:39,040
‎ไปที่แท่นกันเถอะ

793
01:16:39,840 --> 01:16:41,360
‎ไปเร็ว

794
01:16:41,440 --> 01:16:43,360
‎แท่นน่ะ

795
01:17:09,760 --> 01:17:11,080
‎ถอยไป!

796
01:17:56,720 --> 01:17:58,400
‎อดทนไว้

797
01:17:58,480 --> 01:17:59,680
‎อดทนไว้

798
01:18:01,960 --> 01:18:03,400
‎อดทนไว้

799
01:19:11,560 --> 01:19:13,120
‎ไม่เหลืออะไรแล้ว

800
01:19:13,200 --> 01:19:15,160
‎เรายังเหลือปันนาค็อตตา

801
01:19:22,360 --> 01:19:24,360
‎เรายังเหลือปันนาค็อตตา

802
01:19:28,080 --> 01:19:30,360
‎ปันนาค็อตตาคือสาร

803
01:19:32,040 --> 01:19:34,760
‎ปันนาค็อตตาคือสาร

804
01:19:35,760 --> 01:19:37,600
‎ปันนาค็อตตาคือสาร

805
01:19:39,400 --> 01:19:42,440
‎ปันนาค็อตตาคือสาร

806
01:20:07,080 --> 01:20:08,400
‎ไม่มีใครแล้ว

807
01:20:10,480 --> 01:20:12,360
‎แท่นหยุดแล้ว

808
01:20:14,120 --> 01:20:16,120
‎นี่ต้องเป็นชั้นล่างสุด

809
01:20:16,960 --> 01:20:19,960
‎เตรียมพร้อม เราจะขึ้นไปแล้ว

810
01:20:35,720 --> 01:20:37,280
‎เด็กนี่

811
01:20:37,360 --> 01:20:38,480
‎ไม่นะ

812
01:20:44,160 --> 01:20:46,320
‎อย่านะ อย่า

813
01:20:58,520 --> 01:21:02,600
‎ไม่นะ บ้าจริง

814
01:21:17,240 --> 01:21:18,400
‎โยนปันนาค็อตตาไป

815
01:21:19,720 --> 01:21:22,120
‎- โยนปันนาค็อตตาไป
‎- ไม่

816
01:21:22,200 --> 01:21:24,080
‎โยนปันนาค็อตตาไปสิ

817
01:21:24,160 --> 01:21:26,120
‎ไม่

818
01:21:26,680 --> 01:21:28,680
‎เดี๋ยว

819
01:21:29,720 --> 01:21:30,760
‎เดี๋ยว

820
01:21:34,880 --> 01:21:36,400
‎มันไม่ร้อน

821
01:21:37,720 --> 01:21:39,000
‎ไม่หนาว

822
01:21:58,320 --> 01:21:59,760
‎นั่นเด็กผู้หญิง

823
01:22:11,560 --> 01:22:13,560
‎เธอหิว

824
01:22:21,360 --> 01:22:22,360
‎แบ่งให้เธอบ้าง

825
01:22:29,000 --> 01:22:30,280
‎ไม่

826
01:22:31,520 --> 01:22:33,320
‎ปันนาค็อตตาคือสาร

827
01:22:34,080 --> 01:22:35,680
‎ปันนาค็อตตาคือสาร

828
01:22:36,280 --> 01:22:37,560
‎ปันนาค็อตตาคือสาร

829
01:22:37,640 --> 01:22:39,880
‎ปันนาค็อตตาคือสาร

830
01:22:39,960 --> 01:22:41,800
‎ปันนาค็อตตาคือสาร

831
01:23:41,040 --> 01:23:44,160
‎"คนดีที่โหดเหี้ยม
‎จะเป็นตัวอย่างชั้นยอดของความชั่ว

832
01:23:44,240 --> 01:23:47,200
‎และคนรวยที่ใจดำจะเป็นเพียงยาจก

833
01:23:47,840 --> 01:23:51,400
‎การถือครองทรัพย์
‎ไม่ทำให้ผู้มั่งมีสุขใจ

834
01:23:51,480 --> 01:23:52,760
‎เขาสุขใจจากการใช้จ่าย

835
01:23:52,840 --> 01:23:54,640
‎ไม่ใช่การใช้จ่ายตามใจปรารถนา

836
01:23:55,560 --> 01:23:57,040
‎แต่เป็นการรู้จักใช้จ่ายให้ดี"

837
01:23:57,960 --> 01:23:59,200
‎"ตามใจเขา"

838
01:24:00,160 --> 01:24:02,760
‎ฉันชอบฟังนายอ่านนะ

839
01:24:03,640 --> 01:24:07,120
‎"รู้จักใช้จ่ายให้ดี"

840
01:24:07,200 --> 01:24:12,480
‎นายใจกล้าที่กวาดของมากมาย
‎จากชั้นหกได้ หอยทากของฉัน

841
01:24:12,560 --> 01:24:15,520
‎- ฉันไม่ได้ทำแบบนั้น
‎- แล้วอะไรต่อ

842
01:24:15,600 --> 01:24:17,960
‎นายจะกินคนผิวดำไหม

843
01:24:20,120 --> 01:24:21,640
‎ทำไมไม่กินเด็กสาวล่ะ

844
01:24:22,400 --> 01:24:25,760
‎เด็กนั่นมีพรสวรรค์นะ นายไม่เห็นเหรอ

845
01:24:26,800 --> 01:24:29,120
‎รามเสส

846
01:24:29,640 --> 01:24:31,160
‎รามเสส

847
01:24:31,240 --> 01:24:33,200
‎รามเสสคือสาร

848
01:24:33,280 --> 01:24:34,960
‎รามเสสที่สองคือสาร

849
01:24:35,880 --> 01:24:38,800
‎รามเสส

850
01:24:39,560 --> 01:24:41,760
‎รามเสส

851
01:24:42,720 --> 01:24:44,800
‎รามเสส

852
01:24:45,560 --> 01:24:46,960
‎ตื่น

853
01:24:47,960 --> 01:24:50,120
‎เด็กสาวคือสาร

854
01:24:50,200 --> 01:24:51,960
‎เธอคือสาร

855
01:25:03,640 --> 01:25:05,040
‎เธอคือสาร

856
01:25:11,800 --> 01:25:13,120
‎บาฮารัต

857
01:27:51,600 --> 01:27:55,320
‎"เราฝ่าอุปสรรคไปด้วยกัน
‎เราเดินบนเส้นทางเดียวกัน

858
01:27:56,000 --> 01:28:00,800
‎เรามีโชคและชะตาที่เหมือนกัน"

859
01:28:03,160 --> 01:28:05,480
‎การเดินทางของนายจบแล้ว หอยทากของฉัน

860
01:28:13,160 --> 01:28:14,480
‎ยังหรอก

861
01:28:15,440 --> 01:28:16,760
‎ฉันต้องขึ้นไปกับเด็ก

862
01:28:16,840 --> 01:28:18,880
‎แต่นายไม่ใช่สาร

863
01:28:21,200 --> 01:28:22,720
‎แต่ฉันเป็นผู้ถือสาร

864
01:28:22,800 --> 01:28:25,360
‎ตัวสารไม่ต้องการผู้ถือสารหรอก

865
01:28:40,480 --> 01:28:42,040
‎อย่าเรียกฉันว่าหอยทากอีก

866
01:28:42,120 --> 01:28:44,520
‎อย่าพูดคำของฉันอีก

867
01:29:11,680 --> 01:29:13,320
‎เธอจะรอดไหม

868
01:29:15,760 --> 01:29:17,200
‎เธอคือสาร

869
01:29:17,680 --> 01:29:19,840
‎เธอคือสาร

870
01:33:54,040 --> 01:33:56,040
‎คำบรรยายโดย รัฐธรรมนูญ แก้วงาม

