NETFLIX PRZEDSTAWIA
Uwaga, tu policja!
Co się dzieje?
Ewakuacja! Ewakuacja budynku!
Uwaga, tu policja!
Proszę opuścić budynek!
Javi, idź na górę!
Uciekaj!
Widzę dym, nie wiem!
- Uciekaj! - Schodami!
Proszę opuścić budynek!
Schodami!
Spokojnie, pomożemy.
- Dym! - Proszę ze mną.
Ze mną. Tak, proszę ze mną.
Proszę zejść na dół!
- Proszę zejść na dół. - Okropne!
Ewakuować budynek.
Sprawdzę trzecie piętro.
Proszę opuścić budynek.
POLICJA
Ewakuacja!
Nic pani nie jest? Może pani iść?
Zabierz panią na dół.
Mój mąż... Mąż jest w środku!
W środku! Jest tam! Mój mąż!
Mój mąż, proszę!
W środku są ludzie. Trzeba wrócić.
Zostaw to, kurwa, strażakom!
Uciekaj stamtąd!
Budynek zaraz się zawali. Słyszysz?
Słyszysz mnie, Javier?
Javier...
Posłuchaj mnie!
Natychmiast schodź!
BOHATER
RADA MIASTA POŚMIERTNIE ODZNACZA MEDALEM BOHATERA Z CANILLEJAS
Dziewięćdziesiąt osiem. Pięć plus...
A więc...
Równa się... OK.
Pięć, 90.
Cholera.
Spóźnisz się!
Znowu.
Jorge Elíasie!
Po co ja się w ogóle przejmuję?
Cosme, słyszysz mnie?
Mam tu coś odlotowego.
Dzięki, Ibarra. Wyślij mi adres.
Tato?
Dzień dobry.
Paczka.
Ciekawe, kto będzie mieć jaja, żeby mnie okraść.
Mam moc!
Przepraszam, kolego. Musisz podpisać.
Jasne.
Dziękuję.
- To są wszystkie latarki? - Tak.
Wszystkie takie brudne?
Wezmę to.
Mówili, że cię tu znajdę.
Detektyw Cosme Galiardo.
To zaszczyt, nawet jeśli pana zastąpię.
Spokojnie, przywyknę do tego.
David Valentín.
Dość tych formalności.
Idziemy?
SKLEP Z PAMIĄTKAMI HONG
Coś ciekawego?
Mieszkanie cuchnie martwym psem.
Żadnej umowy najmu, rachunków za wodę czy prąd.
Nic.
Tylko sąsiadka skarżąca się na hałas.
Całe noce podnosił ciężary.
Suplementy na mięśnie.
Odżywki proteinowe.
Sterydy anaboliczne.
Witaminy.
Cynk, magnez.
Siłownia gościa z problemami.
Co to za posrana akcja?
Nie wiem.
Co z jego skórą?
To od światła?
Nie, nie od światła.
Skóra jest szara.
- Cuchnie gównem. - Aha.
W porządku, synu?
Kurwa, obrzydliwe.
Mój ulubiony garnitur.
Proszę.
Dziękuję.
My nie mieliśmy takich pralni.
Bardzo by się przydały.
Wcześnie zostałem wdowcem.
Musiałem się wszystkiego nauczyć. Wychować dwóch synów.
Jesteś żonaty?
Starałem się zostać detektywem. Nie było czasu.
Dobre.
W wydziale zabójstw wiemy, gdzie dobrze zjeść na ulicy.
- Mogę ci zadać pytanie osobiste? - Jasne.
Dlaczego zostałeś gliną?
- A dlaczego? - Czytałem o tobie.
Ludzie myślą, że z powodów romantycznych, bo zabito mi rodziców.
Sprawiedliwość, zemsta, takie tam.
A ja chciałem po prostu spełnić oczekiwania.
Zrobić to, co należy.
Nikogo nie zawieść.
Jak tak to ująć, brzmi głupio.
Ale głupie nie jest.
Najlepsi gliniarze to ci, którzy mają... takie głupie poczucie obowiązku.
Wściekli zwykle kończą gorzej.
Proszę. Spójrz na to.
Znalazłem u kulturysty.
Recepta.
Balbino Blázquez.
Sprawdziłem.
Zaginięcie zgłoszono rok temu.
Zostawił wskazówkę.
Davidzie, ten Blázquez wykładał fizykę na Uniwersytecie Madryckim.
Tworzył z Brukselą europejski program inteligentnej energii.
I spójrz na to.
- Chudzielec? - Tak.
O normalnym kolorze skóry.
Dlaczego?
Tylko morderca to wie.
Zabójstwo?
Synu, jeśli to nie morderstwo, to ja jestem księżną Alby.
Bruguera.
Witam!
Kogo my tu mamy?
Kogo tu mamy?
Cosme, stary wygo. Jednak nie odszedłeś bez słowa.
- Bez przytulania? No weź. - Bez, czekaj...
To detektyw Valentín. On prowadzi tę sprawę.
To ty... nie utrzymałeś lunchu, kiedy zobaczyłeś ten syf, co?
Tak, to ja.
Tylko bez rzygania.
Nie obiecuję.
Lepiej nie jeść śniadania przed przyjściem tutaj.
Mamy tu dziś tułów sześciolatki. Prawda, Federico?
Dzieciak zgwałcił ją, rozczłonkował
i odciął jej głowę. Nie mówi, gdzie jest reszta ciała.
A ponieważ jest nieletni, nie pójdzie do więzienia.
Trzy lata poprawczaka i już. Co za świat…
Co możesz powiedzieć o kulturyście?
Mnóstwo.
Chodźcie.
W ciele mamy...
przeróżne rzeczy.
Zażywał sterydy i całą listę substancji
szaleńczo budujących masę mięśniową.
Widzicie te rozstępy?
Tak szybko rosły mu mięśnie,
że skóra nie nadążała.
Powód śmierci?
Uraz tchawicy po uderzeniu tępym przedmiotem.
Drążek był tutaj.
Nadgarstki mu pękły. Upuścił ciężary i...
Miał też naderwane mięśnie,
co oznacza, że trenował non stop
przez długi czas.
A szara skóra?
No tak.
Na początku myślałem, że to przez...
zapalenie otrzewnej albo brak słońca.
Ale mamy tu pigmentację podskórną,
która jest bardzo skomplikowanym i precyzyjnym procesem.
Więc...
Więc morderca z jakiegoś powodu chciał, żeby był szary.
Bingo.
Cosme, jaja sobie robisz?
Wpadłem.
- Znów? - Fajny kostium, pani detektyw.
Ty do pracy.
Co to za wariatka?
Twoja szefowa.
Ona?
Najlepsza na roku, najmłodsza szefowa wydziału zabójstw w mieście.
Co to za strój?
Byłam na zjeździe fanów mangi. Mam wolne,
a ten ma się za Jessicę Fletcher.
Psuje mi dni wolne i życie osobiste. Może dlatego jestem troszkę zła?
Kto daje ci cynk?
Ibarra. Przyznaj się.
Pomagałem detektywowi Valentínowi...
- Odchodzisz na emeryturę. - Na siłę?
Jego doświadczenie przydałoby mi się.
Bądź tak miły i przyjdź jutro po swoje rzeczy.
Dobrze?
A ty...
Dla jasności to zwykle jestem... cholernie fajną szefową.
Ale nie szukaj kłopotów,
bo je znajdziesz.
Jorge!
Jeśli chodzi o jedzenie,
przylatujesz na zawołanie.
Dlaczego założyłeś piżamę? Musisz wynieść śmieci.
Jaką piżamę? To koszulka.
Cholera... Nie wiedziałem.
Ja nie wyglądam jak notariusz.
Co mówiła ci mama przed wyjściem do pracy?
„Załóż garnitur
i uczyń ten świat lepszym”.
Ale kicz.
Nieprawda.
Javiemu się podobało.
Wiem, brat był Gryfonem, ja jestem Ślizgonem.
- Tak już jest. - No dobrze...
Podaj mi, proszę, chleb.
Stój prosto.
Ruch okrężny, uwaga na prawą rękę.
Halo?
Nie, kolację z przyjaciółmi. A co?
Już jadę. Wyślij mi adres.
Mieliście nie ruszać ciała, aż nie przyjadę.
Nie ruszaliśmy go.
Nosze są częścią miejsca zbrodni.
Co to ma być?
Nie wiem nawet, co tu widzę.
Co on ma na sobie?
Sprzedawał online broń kolekcjonerską.
Uważamy, że między innymi zbroje, katany i takie tam.
To trafił mu się niezadowolony klient...
Coś dla mnie?
Wycinek z czasopisma.
Przyklejony do karku ofiary.
Do laboratorium.
Sprzątnij ze stołu.
Potrzebuję miejsca.
- Cholera! - Co?
Skąd to?
- Wygląda jak Hulk. - Serio?
- Musiałby być zielony. - Niekoniecznie.
W pierwszym wydaniu był szary.
- Naprawdę? - Tak. To częste w latach 60.
Kolorysta mógł nawalić, nie przyłożyć się.
Albo Stan Lee zmieniał zdanie.
Jak z Iron Manem.
W pierwszym wydaniu miał szary kostium.
W następnym...
złoty.
Bałagan.
- Cóż... - Co jest?
- Szkoda. - Co?
Cholera, z tą pamięcią wymiatałbyś na egzaminie rządowym.
Cholera.
Dobra.
POLICJA
Dobra,
podpisz tutaj.
Nie patrz tak na mnie, bo mnie to dołuje.
Słuchaj,
jesteś na tyle dobrym gliną,
by wiedzieć o imprezie-niespodziance na górze.
Może celowo się ukrywam.
Nie zamierzam tam iść, póki wszyscy nie wyjdą.
Kurde, Cosme.
Czasem bardziej dziecinny niż Jorge.
- Wątpię. - Mówił, że będziesz mu pomagać w sklepie.
Na emeryturze.
Bzdura. Jak wiele rzeczy, które mówi.
Moja wiedza o komiksach kończy się na El Guerrero del Antifaz.
Tak.
Proszę.
- Jak się masz? - Jak emeryt.
Co to?
Co?
A, to. Gość kręci się po okolicy i wyrywa serca jak Kuba Rozpruwacz.
Słuchaj,
według Bruguery całe godziny utrzymywała go przy życiu maszyna.
- Szaleństwo, co? - A to?
Nie wiem. Stare wycinki z czasopism czy coś.
Nie rozumiemy tego.
- Mogę? - Mowy nie ma.
Ale ponieważ zawsze robisz, co chcesz, to śmiało. Bierz.
Dziękuję, Normo.
DOWÓD
To nie z czasopisma.
TAJEMNICZE POCZĄTKI
RĘKOMAN
- Jak tam impreza, tato? - Dobrze.
- Mam sprawę... - Jest tort?
Zostaw kawałek. Lubię czekoladowy.
Posłuchaj mnie przez chwilę.
Jak się nazywa pierwsza seria komiksów, w której pojawia się Hulk?
Niesamowity Hulk nr 1. A co?
Tato?
TAJEMNICZE POCZĄTKI NIESAMOWITY... NR 1
Chcesz trochę?
Musisz tak głośno?
- Przesuń się! - Nie, ty.
Przy pierwszej zbrodni
morderca nawiązuje do komiksu. Do Hulka.
Zmienia chudego naukowca
w szary worek mięśni
dokładnie tak samo
jak w Niesamowitym Hulku nr 1.
Przy drugim morderstwie
inscenizuje inny komiks. Iron Mana.
Producenta broni przemienia
w mężczyznę w zbroi, który potrzebuje maszyny,
żeby jego serce pracowało.
Zupełnie tak samo
jak w Tales of Suspense #39.
Chodzi o geeków.
Detektywie, zważywszy na twoją całkowitą nieznajomość tematu,
uznaliśmy, że przyda ci się konsultant zewnętrzny.
Serio? Komiksy to tylko wymówka do zabijania.
Teraz może się zainspirować piosenką Bustamantego. Po co...
Mówiłeś, że przyda ci się osoba z doświadczeniem.
Z innym rodzajem...
Masz, czego chciałeś.
Uważamy, że jego wiedza może nam pomóc zapobiec morderstwom.
Pomaga nam od początku śledztwa.
Halo.
Zostaw to!
- Cholera, to moje. - Co do...
Stój, grubasie!
- Areszt za kradzież dowodów. Co to? - Nie...
- Kompromitacja. - Co to?
Tort... Chciałem zjeść na zewnątrz, żeby nie nakruszyć.
Dzięki za tort, Normo.
Davidzie, to jest Jorge.
Twój partner.
To mój ojciec.
Zapomnijmy o tym. Jestem Jorge Elías.
Detektyw Valentín.
Fajnie. Mogę cię nazywać Val?
- Nie. - Byłbyś kozak.
- A ja ciebie Jor? - Super.
- Nic z tego. - Kozacka ksywa.
Możesz przestać tak mówić?
Dobrze, Val.
To jaką masz teorię?
Pierwsza wiadomość to „tajemnicze początki”.
Tak nazywamy genezę superbohaterów. Jak stali się postaciami, którymi są dziś.
Studiowałem filozofię, nie kryminologię, ale modus operandi wyraźnie pokazuje,
że mamy do czynienia z mordercą, który odtwarza początki superbohaterów.
Kto wie dlaczego.
Ej! Co robisz?
Masz brudne okulary.
Nie wiem, jak ty coś widzisz.
Masz, czyść je. Nie bądź niechlujem.
No dzięki.
Jeszcze jedno.
Dostanę odznakę?
Przepustkę.
- Ale odznaka jest fajniejsza. - Działa tak samo.
Chciałem się popisać.
Nie ruszaj.
- Zamknięte. - Zostaw to.
Nie wiem, co ja mam robić.
Podobno jesteś ekspertem. Jeśli coś ci tu nie pasuje,
jeśli coś przeoczono, mów.
Do dzieła.
Super. Zero presji.
Antxon Azkar, ofiara od Suspense #39. Nie wiem, jak to wymawiać.
Urodzony w Bilbao, produkował broń w Toledo.
Ale nie taką jak Tony Stark.
Produkował repliki broni filmowej.
- Broń kolekcjonerską? - Tak.
Na przykład to jest miecz Conana.
To wszystkie katany z Kill Billa. Hattori Hanzō.
A to topór z Jeźdźca bez głowy.
I oczywiście Lód.
Miecz Neda Starka w Grze o tron.
Nazywa się tak nie w serialu, a w książkach. Zawsze są lepsze.
Wiele takich skarbów mam w sklepie.
Jak ten miecz Leonidasa.
Świetnie wykonany.
Chwila.
Coś mi tu nie pasuje.
Co?
Ten topór.
Reszta jest z Władcy pierścieni.
Jesteś pewien?
Tak.
No...
jeśli Jackson nie ma więcej scen do wersji superrozszerzonej,
to jestem pewien.
- Mogę... - Zostaw.
To już czwarty kompletny odcisk.
Wygląda na to, że zostawił je tam specjalnie.
Cholernie dziwne.
Mordercy nie zostawiają podpisów.
Są źli, ale nie głupi.
Całe to pojęcie zła... Są po prostu chorzy.
Dobre.
Leć się przejść.
A wyniki?
Myślisz, że to CSI?
Wprowadzasz odciski i już?
Trochę potrwa, zanim program je dopasuje.
Nie chcesz nigdzie pójść?
Nie powiedziałbym, że chcę.
Dumbledore i Grindelwald się ruchali. To pewne jak Luna Lovegood w Ravenclaw.
„NAPISZ SWOJE ŻYCIE”
- Val. - Cholera!
Przepraszam. To dla ciebie.
Całe popołudnie szukałem tajemniczych początków, które mogą pomóc.
I dałeś mi cały sklep?
Co? Ograniczyłem się.
Nic związanego z magią.
Jak Doktor Strange, Fate.
Nic związanego z bogami jak Wonder Woman, Thor.
- Zielona Latarnia? Główny kandydat? - Zielony pierścień i wyobraźnia...
Przestańcie!
Zamknąć się i uważać.
- Brzmi znajomo. - Za mało mi płacą...
Sala wielofunkcyjna.
Poniedziałek: Magic, piątek: Warhammer.
- Dziś cosplay. - Co?
Cosplay... Kostiumy.
Jak z anime.
- To ona? - Tak.
Czyli jest geekiem?
A więc ja i moje magiczne długie włosy ogłaszamy koniec zajęć.
Cholera!
Impreza rocznicowa. W piątek.
O pomoc poproście teraz
- lub zamilknijcie na wieki. - Ma kiepskich uczniów.
Ich tłuste palce nie mogą nawlec nitki, więc często wykańcza im kostiumy.
Zbija masę kasy.
Felipe, nie chcę takich telefonów na ostatnią chwilę:
„Wybrałem Avengers. Zrób mi kostium Scarlet Witch”.
- Potrzymaj. - Mowy nie ma, kotku.
- No więc... - Dorabiasz sobie?
Możecie już iść.
Dlaczego muszę pracować z Jorge, skoro sama jesteś ekspertką?
Ja nigdy w życiu nie czytałam, kurwa, komiksu.
Oglądam filmy, seriale anime i jestem cosplayerką.
Zupełnie normalna dziewczyna.
Czekaj, chcę to zobaczyć.
A czemu zawdzięczamy obecność szanownego pana detektywa
pośród geeków?
Niech zgadnę: masz tu gdzieś fryzjera.
Szefowa zarzuciła mi „całkowitą nieznajomość tematu”,
więc się uczę.
To musi być bardzo zadowolona.
Wystarczy nauczyć się czytać.
Nie jesteś trochę za stara na przebieranki?
A ty nie jesteś za dużym palantem...
Wypad stąd, do cholery.
O co ci chodzi?
To niby nie jest kostium?
Ten twój tandetny garnitur niedoszłego gliny z lat 90.
Ogolony, fryzurka bogatego dzieciaka?
Masz na sobie kostium,
panie detektywie.
Jesteś przebrany tak samo jak my,
ale jest mała różnica.
Twój kostium...
jest do bani.
Valar morghulis wszystkim
poza gajerkiem.
Dla niego: dracarys.
Zamknijcie się!
Prowadzę śledztwo. Nie jestem frajerem jak wy. Uważajcie.
Sam uważaj!
Felipe jest dentystą.
Toño ma aptekę.
Pepe jest urzędnikiem.
Isabel jest sędzią.
A jego nie znam, bo nigdy nic nie kupuje.
Wszystko ściągam.
Jestem Galván.
Mam najważniejszą firmę lotniczą w Madrycie.
Przez miesiąc zarabiam więcej niż glina przez rok. A to... Proszę.
To mój samochód.
Czym ty jeździsz?
I proszę.
Musisz zapłacić za komiksy, Val.
- Ile? - Sto czterdzieści pięć euro. Kartą?
Jak to 145?
Kurwa, kto by za to tyle zapłacił?
Ci, którzy nie są frajerami?
W szkole na bank przezywałeś innych i miałeś najseksowniejszą dziewczynę.
Ale sorry. Nie tutaj.
W moim sklepie
to ty jesteś geekiem.
Nie znasz mnie.
Gówno o mnie wiesz.
Trochę szacunku. Mój partner. Żeby się śmiać, kupcie coś.
Ja wszystko ściągam.
Aż takie złe?
To Bendisa?
Nie wiem, kto to jest, ale w sklepie po nim jeżdżą.
Co ty tu robisz?
Jadłeś obiad samotnie...
przy biurku?
Czego chcesz?
Udało się z toporem.
Dzwonił Bruguera.
Mamy podejrzanego.
Rusz tyłek.
Gość nazywa się Jordi Fórum, strażak-piroman.
Wzniecił pożar w Galicji. Zginęło siedem osób,
a dupek przekonał sąd, że to zaniedbanie karalne.
W więzieniu spędził trochę ponad miesiąc.
Mieszka przy parku Retiro. To jego dane.
Dojadę, jak skończę robotę papierkową.
Nie zapomnij zajechać po Jorge.
Ekscytujące, nie?
Bohater i pomocnik jadą do kryjówki złoczyńcy.
Jeszcze muzyka.
Sprzątnij to.
- Co takiego? - Wszystko.
Jest.
Od lat nie nagrałem płyty, ale nic innego tu nie włączę.
Słuchaj.
- Wyłącz ten szajs. - No weź.
Szukamy prawdziwego zabójcy. Wiesz?
- Oczywiście. - To, kurwa, dorośnij!
Pieprzysz ciągle o komiksach.
Superbohaterowie są śmieszni. Dla dzieci.
Nie tylko. Są też tacy dla dorosłych. Znasz Strażników?
Mogą mi obciągnąć!
Co byś powiedział takiemu superbohaterowi?
Nie, serio. Co byś powiedział?
„Supermanie, to ja, dorosły gość z cyckami w ubraniu dziecka”.
Zaimponujesz mu.
- Czemu tak nienawidzisz superbohaterów? - Nie o to chodzi.
Kiedyś mówisz wreszcie dzieciom,
że Trzech Królów nie ma, Mikołaj nie istnieje.
Jebana Zębowa Wróżka nie istnieje.
Nikt nie mówi, że bohaterowie nie istnieją.
Nikt nie uratuje bliskich. Szybko się tego nauczyłem.
- Popularny był w szkole taki optymizm. - Grubym też nie było lekko.
Codziennie mnie bili,
aż brat zaczął mnie odprowadzać do szkoły. I dostało im się.
- Byliście z bratem blisko? - Nie.
Bił się z trzema, bo mnie przezywali,
a w drodze do domu mówił na mnie Kuleczka.
Tak robią bracia?
Nie wiem.
Nie miałem brata.
Przepraszam.
Detektyw David Valentín. Co się dzieje?
Od dwóch dni z komina wydobywa się dym.
Wchodzi do innych mieszkań. Wezwano nas, żebyśmy sprawdzili, bo...
Bardzo panią proszę. Co pani robi?
Proszę się cofnąć.
Co jest?
Mowy nie ma, trzeba czekać na nakaz.
- Ja spróbuję. - Nie, Jorge.
- Val. - Nie... Wracaj tu!
Agent specjalny Jorge Galiardo, muszę tam wejść.
Co ty nie powiesz.
Chwileczkę.
Galiardo?
Czyżby Kuleczka?
To Kuleczka!
- Kuleczka! - Hej!
- Wystarczy. - Czego?
Halo!
Co się tam dzieje?
Zobaczmy.
Celiméndiz, szefowa wydziału zabójstw.
Proszę wyjaśnić, dlaczego moi ludzie tu czekają.
Mówiłem panu detektywowi, że czekamy na nakaz.
Ma pan rację.
Tyle że... biedak jest nowy. Przeniesiono go
i wciąż nie wie, jak tu działamy.
No proszę. Drzwi są otwarte.
Policja!
Policja! Przeszukać!
- Chodźmy! - Przeszukajcie wszystko!
Chodźmy! Policja!
Chodźmy!
Cholera, jak zimno!
Ruchy!
Idziemy dalej!
Czysto!
Gówno tu widać.
Kurwa, jak zimno.
Pérez!
Idę!
- Chodźmy! - Tam!
Chodźmy!
Cofnąć się!
Co to?
Słyszycie?
- Tak. - Skąd to dochodzi?
Możesz ze mnie zejść?
Jasne, tak.
Super. Ochroń laskę i wyruchaj grubasa.
- Zamknij się! - Różnica temperatury spowodowała wybuch.
Jest zimno, ale silniki chłodziarek są gorące.
Chodźmy.
Ruchy.
Coś tu jest.
Jordi Fórum!
Aresztuję cię za zabicie Balbina Blázqueza i Antxona Azkara!
Pali się żywcem!
Musimy jakoś rozbić szybę!
Czekaj! Trzeba obliczyć ciśnienie wewnętrzne
i ustalić...
Nie żyje.
To chyba oczywiste.
Człowiek Ognia ze Wspaniałej Czwórki.
Ludzka Pochodnia.
Jorge.
Tak, to Marvel Comics #1.
O innych początkach Ludzkiej Pochodni.
Nie tej z Fantastycznej Czwórki.
Pierwotnie to android płonący po kontakcie z powietrzem.
Nie umiera, no bo jest robotem. Tak naprawdę nie żyje.
- On żyje! - Puść go!
Jorge!
Nic mu nie jest?
Dupek zemdlał.
Co to, kurwa, jest? Ja pierdolę!
Zasrany syf.
Potwierdziliśmy, że to Jordi Fórum.
Dzięki zębom.
I spójrzcie na to.
Prawie cała skóra przylega do kostiumu, kiedy się go zdejmuje. Widzicie?
Jakby obierać winogrono.
Makabra.
Jak coś z Gantz albo Berserk.
Bruguera, powiedz coś, co zrozumiem.
Chodzi o to, że wszystkie płyny zaczęły się gotować.
Oczy zagotowały się w oczodołach,
a substancja szara wypłynęła mu przez nos... i uszy.
A kostium?
No tak, kostium...
chłodził mu ciało
oraz odżywiał go i nawadniał rurkami.
Taki eksperyment,
żeby zobaczyć, ile przeżyje w ekstremalnych warunkach.
I ile przeżył?
Biorąc pod uwagę stopień oparzeń i brak martwicy,
szacuję, że żywcem gotowano go...
jakieś trzy dni.
Na wolnym ogniu.
No...
dobra.
- I co teraz, detektywie? - Z czym?
Dobra.
Mógłbym namierzyć chłodziarki
czy co to tam było.
Ale kupił je pewnie Jordi Fórum i gówno to da.
Pojadę więc do domu, wezmę prysznic
i założę coś, co nie cuchnie spoconym grubasem.
Pierwszy raz założyłeś coś, co mi się podoba.
W dobrym rozmiarze byłoby...
idealnie.
Naprawdę stroisz sobie teraz żarty?
Nasz podejrzany nie żyje.
A ty dobrego glinę wysyłasz na emeryturę.
- Nie zaczynaj. - Tak!
- Potrzebuję jego doświadczenia, wizji. - Dość. Nie!
- Nie. To był jego ostatni dzień. - Normo.
Bez przerwy łamiesz zasady. Dlaczego, kurwa, tu się tak upierasz?
Bo Cosme ma raka, do cholery.
Jakiego raka?
Nie do wyleczenia.
Nie poznałeś go dobrze,
ale widziałeś, jaki jest.
Nie chce chemii ani nic innego.
Jorge wie?
Nie, nie powiedział mu.
To my musimy.
Nawet o tym nie myśl.
Nie zniósłby tego. To przecież dzieciak.
Trzy lata temu nie był gotowy na śmierć brata. Jak przyjmie śmierć ojca?
To nie twoja decyzja.
Jak to nie?
Wykryli go podczas badań na komisariacie.
Poprosiłam o sprawozdanie.
Inaczej nikt by nie wiedział.
Zmusiłam go do emerytury, żeby odpoczął i trochę się rozerwał.
Rozumiesz?
I tą rozrywką ma być siedzenie w domu?
Tak.
Glina nigdy nie przechodzi na emeryturę.
Śmierć to dla niego jedyna emerytura.
Filmów się naoglądałeś.
Ćwiczyłeś to?
Wczoraj na siłowni.
Brzmiało idealnie.
Powaliłeś mnie na nogi.
Val.
Słuchaj...
Odwieziesz mnie? Metro zamknięte.
Idę!
O, co za niespodzianka!
Zdążyłem na obiad?
No jasne.
Zajrzyj do tego lenia. Na końcu korytarza.
- Proszę. - Dzięki.
Obiad prawie gotowy.
Jorge.
Szanuj mój świat Bo ten twój nie jest mój
Afrodyzjakalny rap
Kurwa.
Ile on na to wydał?
Laleczki...
NIE PRZEJDZIESZ
- Głupi jesteś? Puka się! - Pukam, krzyczę, rzucam długopisem.
Obiad gotowy!
Już nigdy nie otwieraj tych drzwi.
Jorge...
to świetne wino.
Widać.
Cosme,
widziałem zdjęcie starszego syna.
Musisz być z niego dumny.
- Zginął... - Jak bohater.
Zabawne, wszyscy powtarzają te bzdety.
Jorge, do cholery.
Bądź wdzięczny za takiego brata.
Wystarczyłby mi taki, który mnie nie bije za czytanie.
Chciał, żebyś przestał czytać komiksy
i wyszedł na dwór pobawić się z dziećmi.
I przydałaby się jakaś reakcja ojca.
Ale tupet, żeby narzekać na ojca.
Ty nie masz problemu. Co się stało starym?
Kopnęli w kalendarz, ale jak?
- Jorge Elías, do cholery! - Spokojnie.
Nic się nie stało.
Jeśli musisz wiedzieć...
miałem osiem lat.
Dzień wyjątkowy, bo miałem nowe ubrania.
Wracaliśmy z kina i ktoś nas zaatakował.
Chciał pieniędzy.
Groził matce strzykawką.
Ojciec chciał ją ochronić.
Facet miał broń.
Później dowiedziałem się, że tego dnia ukradł ją policjantowi.
Strzelił.
Matka zaczęła krzyczeć,
a on ją zabił, żeby ją uciszyć.
Nie znaleźli go.
Pamiętam, że czułem się brudny.
Mama...
kazała mi obiecać, że się nie pobrudzę...
Czasem czuję się umazany tą krwią.
No dobrze.
Trochę się rozgadałem.
To cała historia. Proszę bardzo.
„Proszę bardzo?”
- Żartujesz. - Co ty pieprzysz?
Tak z ciekawości... Przeglądałeś kiedyś akta sprawy?
Nie...
Osoby bliskie nie mogą.
Walić to.
Tato, obiad pyszny, ale my lecimy.
Jorge.
Jorge!
Zadzwoń do Normy.
Ale po co?
Synu, zadzwoń do niej.
To było w 1989.
To może potrwać wieki.
Nie marudź. Byłaś w domu i szyłaś kostium z Naruto.
To jest fajniejsze.
Przymknij się,
bo jeśli mnie tu zobaczą,
jak przeglądam akta osobiste przebrana za króliczka...
to będzie dupa zbita.
Jesteś szefową wydziału zabójstw.
Wystarczy wypełnić formularz.
Proszenie o pozwolenie jest nudne.
Nie ma wtedy zabawy.
PARA ZABITA NA OCZACH SYNA
Ej, mam to.
Pokaż.
Patrz.
Pokaż.
O ja pierdolę.
Co jest?
Spójrzcie, to lista przedmiotów z miejsca zbrodni.
Był tam wycinek
ze słowem i numerem.
Detective #33. To z komiksu, prawda?
- Tak. - Tak.
Detective Comics #33 jako pierwszy przedstawia początki Batmana.
Thomas i Martha Wayne wychodzą z kina i...
są zamordowani na oczach syna.
Żartujesz, prawda?
To był ćpun.
Nikt.
Nie wiemy nawet, jak wyglądał ani...
czy działał sam.
Byłem tam.
To niemożliwe.
Nie wierzę.
Cholera, nie wierzę.
Nie wierzę! Kurwa!
Nie wierzę!
To niemożliwe!
David...
To możliwe przyszłe zbrodnie.
Mam powiedzieć, co znaczą?
- Nie. - Tak.
Nie.
Nie wiemy, ile zbrodni mu zostało. Nie znamy kolejności.
A i tak by to nam nie pomogło.
Łatwiejsze byłoby siedem grzechów głównych.
To musi być prostsze.
Szukamy grubasa-frajera uwielbiającego superbohaterów.
Nie wszystkich.
Wszystkie początki były ze srebrnego i złotego wieku.
Czyli to stare komiksy.
I niekoniecznie jest frajerem.
Miał maszynę do przeszczepów, bardzo drogi sprzęt chłodniczy,
nieruchomości...
Cicho.
Gość sra pieniędzmi.
Dobrze. Szukamy geeka, który lubi stare komiksy i jest nadziany.
To nic nie zmienia.
Chwila.
Tak.
To wszystko zmienia. Chodź, Val.
- Dokąd? - Idziemy.
Normo, słuchaj...
Wyłącz światło, jak będziesz zamykać.
Spoko. Na razie, skurwysyny.
Maska.
Cześć, Paco. Tu Jorge Elías.
Jasne, że to ty.
Hasło czy zagadka?
Nie znam hasła. Zagadka.
Nie wszystko złoto.
- Co się świeci... - Co?
Kto tam z tobą jest?
Nikt, to mój bezmyślny przyjaciel.
- Jeśli kłamiesz... - Nie.
Odpowiedź brzmi...
Mū, Aldebaran, Saga,
Maska Śmierci,
Aiolia, Shaka, Dohko,
Milo, Aiolos, Shura,
Camus i Aphrodite.
Rycerze Zodiaku, którzy są złoci.
Dobrze odpowiedziałem.
Po kryzysie zamknął sklep i sprzedaje nielegalnie.
Jest bardzo nieufny, więc daj mi mówić.
Cześć.
Jorge, Jorgito Elías...
Musisz potrzebować czegoś
bardzo ważnego, żeby przyjść do Maski.
Kim jest twój chłoptaś?
Muszę wiedzieć, kto ma te komiksy.
Niezła kolekcja.
Tylko domy aukcyjne mają takie informacje.
Albo sklepy z licencją CGC.
Masz ją.
Miałem.
Jeśli użyję jej teraz,
ludzie dowiedzą się, że działam.
To by nam pomogło powstrzymać mordercę.
Ludzie umierają.
Mam to...
w dupie.
Ludzie są przereklamowani.
Jak zaczną zabijać kotki,
daj znać.
Zapłacimy ci. Ile?
Jorge...
Nie zapłacimy temu...
Przymknij się.
Czego chcesz?
Neala O’Neila?
Zinco vs Neal O’Neil.
Podpisany przez wszystkie postaci z okładki.
- Ukradłeś mi go. - Wygrałem na aukcji.
Tak, jasne... Spoko.
To moja cena.
Zgoda?
Zgoda.
Co się tu odpierdala?
Jakbyś sprzedawał duszę diabłu.
Jest spis właścicieli pewnych komiksów.
Almanach Siegela-Shustera.
Wyjątkowe komiksy,
jak Superman #1, kosztują ponad milion dolarów.
Milion?
Te, których używa morderca, są warte co najmniej pół miliona.
Ale ja kupiłem je u ciebie.
Mówię o oryginalnych komiksach z USA.
Wydano je 60, 80 lat temu.
Może morderca je kupił i jest w almanachu.
- Nie warto spróbować? - Dlaczego...
W Hiszpanii
jest tylko jedna osoba...
która ma te cztery wydania.
A gdzie jest?
W Madrycie.
Dziękuję.
Spadajcie. Już późno, pora na kolację.
A potem walnę konia.
Víctor Vid!
Według Google’a jest deweloperem i filantropem.
Musimy jechać...
Co jest?
Jestem jak on.
Skończę jak on.
- Co? - Jak Paco.
Sam, w otoczeniu kotów. Moja wersja Przeszłości, która nadejdzie.
Przestań. Masz ojca.
A jak zachoruje?
Ludzi ze sklepu.
Nie lubią mnie.
Norma znajdzie chłopaka...
Bo ktoś się jej podoba? Jest ktoś taki?
Odejdzie ze sklepu.
Masz mnie, prawda?
Przyjaźnimy się.
Tak?
Jasne.
Chodź. Odwiozę cię. Tata się pewnie martwi.
- A Víctor Vid? - Najpierw powiemy Normie.
Jutro go dorwiemy. Chodź.
Chodźmy.
Bardzo dziękuję. Serio.
Tu C-45. Potrzebuję adresu.
Słucham.
Víctor Vid.
„Najpierw powiemy Normie”.
Za kogo on mnie bierze?
ODKRYJ ŻYCIE W MADRYCIE! OSIEDLE SURCO
Kurwa!
Oto Víctor Vid.
To jego szukałeś, prawda?
Dzięki Bogu już nie żył. Inaczej miałbyś kłopoty.
Bohater zachowuje zimną krew.
Bohaterowie nie istnieją!
- Psycholu! - To prawda. Nie jesteś bohaterem.
Jednak rozwiązałeś zagadkę i znalazłeś kryjówkę złoczyńcy.
Nie ma tu złoczyńcy, jest jebany świr!
Tak, jest tu świr, ale nie ja nim jestem!
Przepraszam za ten halucynogenny gaz.
Otworzenie umysłu pomoże ci zrozumieć lekcję.
Zabijesz mnie, to powiedz, kim jesteś.
Możesz mnie nazywać...
profesor Nóvaro!
Profesor Nóvaro? Kurwa.
„Nóvaro” to nazwisko.
„Profesor” to powołanie.
Muszę cię wiele nauczyć.
Wiesz, dlaczego nie mogłeś mnie pokonać?
Bo jesteś zwykłym mężczyzną!
Musisz nauczyć się być kimś więcej. Nawet jeśli to boli!
Więc to twój szczęśliwy dzień.
Bo ja jestem kimś więcej.
Jestem kobietą.
Odejdź od niego.
A jak nie odejdę?
Głupie pytanie. Dostaniesz kulkę w łeb.
Cholera!
Nikogo tam nie było.
I tyle. Tak jak poprzednio.
- Na razie. - Dobrze.
Zajęte są dwa mieszkania po drugiej stronie osiedla.
Więc nikt nic nie widział.
Cały czas robił, co tylko, kurwa, chciał.
Dzięki, że mnie kryłaś.
Podziękuj, nie powtarzając tego.
Nie zdążyłem powiedzieć.
Myślisz, że policja jest głupia?
- Byłeś sam, chciałeś go zabić. - Nie.
Tak. A tak się nie robi.
Nie można zniżać się do poziomu tych pojebów.
Wytatuuj to sobie na mózgu.
Czuję się, jakbym dostał w głowę kijem.
W sumie dostałeś.
Pamiętam metalową twarz, potwora.
To przez ten gaz.
- Gość w masce. - Widziałem tam potwora.
Zwykły mężczyzna.
Nóvaro.
Tak się przedstawił.
Mówił o byciu „zwykłym mężczyzną”. Zasłonił się mną...
A ty strzeliłaś.
Ja?
Halucynacje po gazie.
Na pewno?
Dlaczego miałabym to robić?
Musiałabym być szalona. Myślisz, że jestem? Pokaż.
Jestem.
Kurwa, co to za strój?
Dziś jest impreza rocznicowa.
Za jakieś...
14 godzin?
Przymierzyłem wczoraj i nie mogę zdjąć.
Nie dosięgam.
Dobra, Ibarra.
Oby dobre wieści. Co wiemy o Vidzie?
Był właścicielem budynku. Sprawdziliśmy konta. Milioner.
Ale parę lat temu roztrwonił połowę fortuny.
Drugą połowę powoli wypłacano w gotówce.
Sprawdzamy jego posiadłości, szukając kryjówki mordercy,
ale jest ich mnóstwo.
- Ma rezydencję w centrum Madrytu. - Zacznij tam.
Wysłaliśmy zespół i nic.
No dobrze...
- Daj znać o odciskach. - Jasne.
Szukamy odcisków. Ruchy.
To z Amazing Fantasy #15.
Początki Spider-Mana.
To początki X-Menów.
Jakaś wskazówka w sprawie następnego morderstwa?
Jak wiele innych początków te mają związek z radioaktywnością.
Dlatego mutanty nazywa się dziećmi atomu.
Ale...
on chyba nie ma bomby atomowej, co nie?
Pusto.
Dzwoni Bruguera. Ma coś o Víctorze Vidzie.
No to jedźmy tam.
Nie powinien śmierdzieć?
Stary, został zabalsamowany. Co myślałeś?
Nie ma pewności, jak długo nie żyje, ale co najmniej...
cztery lub pięć lat.
Cały ten czas ktoś posługiwał się jego tożsamością.
Bardziej cierpliwy niż fani G. R. R. Martina.
Z formaldehydu wyjął go niedawno.
Jeśli chodzi o postrzały pośmiertne...
mógł sobie na nim ćwiczyć.
Nie znalazłem śladów przemocy,
więc zacząłem szukać oznak otrucia. No i uwaga...
Śladowe ilości polonu-210.
- I co? - Jaja sobie robisz?
- Wiem. - Co takiego?
- Co jest, kurwa? - Przykro mi.
- Walić to. - Co się tu dzieje?
Jest radioaktywny.
Kwestia bezpieczeństwa narodowego.
Sprawę przejmie wywiad.
- Nie można tego ukryć? - Oszalałeś?
Kilka lat temu była sprawa polonu-210.
Zniknęło kilka nieistotnych próbek.
Wydział wewnętrzny dostał fioła.
To co teraz?
To tyle?
- Nie wiem. - Koniec?
Nie wiem.
Chociaż...
mógłbym troszkę później złożyć sprawozdanie.
Jeśli poczekam do rana, nie będzie to podejrzane.
- Nie. - Tak.
Nie możemy na to pozwolić. Będzie miał kłopoty.
Trudno.
Rozcinam tu ofiary morderstw, a sprawcy są wolni
przez jakiś błąd proceduralny. Tym razem to ja będę tym,
który nawali, jeśli to pomoże go złapać.
Bruguera,
bardzo dziękuję. Dziękuję!
Halo...
Dokąd ty się wybierasz?
Po najlepszego glinę, jakiego znam.
Czekaj. Zapomniałeś, że jestem twoją szefową?
Myślisz, że możesz tak sobie pójść?
Przepraszam. Zapomniałem o czymś.
Nie... o to mi chodziło, ale...
OK.
Najwyższy czas. Wejdź.
Dlaczego wyciągnął ciało z kryjówki?
Bez sensu.
To było ryzykowne.
Poza tym mógł dłużej używać tej tożsamości.
Tak. Albo popełnił błąd,
albo chce, żebyśmy się o nim dowiedzieli czegoś więcej.
Czegoś nowego.
Zastanówmy się.
Víctor Vid doprowadził nas do ściany.
Ściana powinna nas zaprowadzić dalej.
Sam nie wiem.
Wysłałem kogoś do sklepu, w którym kupił pająki.
Bruguera powiedział, że polon będzie namierzał kilka dni.
Wtedy pewnie będzie już za późno.
Synu, chyba już jest za późno. Patrz.
...straszne zdarzenie.
Ofiarę, niezidentyfikowanego szesnastolatka,
znaleziono dziś rano,
gdy otworzono teren targów.
Ciało zawieszono pod sufitem za nadgarstki.
Według jednego z policjantów
miało przeraźliwe ukąszenie.
Co robimy?
- Idę do sklepu. - Co?
Nie mogę się kręcić po komisariacie bez Ibarry.
A ja?
Zadzwoń do swojego konsultanta.
Na razie.
...w serii drastycznych zdarzeń w całym Madrycie.
Policji nie udało się znaleźć...
To początki...
Tak, wiem. Nie jestem głupi.
Coś jeszcze?
Coś, co mogłoby nam pomóc? Nic?
Super. Zmarł młody chłopak.
Dziś sprawozdanie trafi do wywiadu. I koniec.
Wciąż nie wiemy, czego skurwiel chce.
- Nie? Czy nie chcesz tego dostrzec? - Czego?
Nóvaro uważa się za superzłoczyńcę.
I chce stworzyć superbohatera: ciebie.
Zabił twoich rodziców.
Morderstwa zaczęły się, gdy tu przyjechałeś.
To chyba oczywiste.
Ze wszystkich twoich bzdur
ta jest zdecydowanie największa.
Normo, przywróć nas do rzeczywistości.
Zgadzam się z nim.
To popieprzone, ale też jasne.
Serio?
Tak.
Dobrze się bawicie, traktując życie jak grę.
Ale tu umierają ludzie, nie ktoś z komiksu!
David, nie zrobimy tego, co mówi ten skurwiel.
- Ale zrozum to. - Walić to!
Zostawcie mnie. Oboje!
Wiedziałeś, że ojciec jest chory? Bardzo.
To się dzieje naprawdę, kiedy wy się przebieracie.
Boże.
Tato.
Co ty tu robisz?
Co ty masz na sobie?
Dziś rocznica sklepu.
To... jak się masz? Pomóc ci?
Nie trzeba.
- Daj mi to. - Nie. Zostaw!
OK, dzięki.
Przepraszam, tato.
Za co?
Za to...
że byłem dupkiem od tego z Javim.
Nic się nie stało.
Gdybyście tylko się lepiej dogadywali...
Ciężko jest rywalizować z duchem.
Albo z Davidem.
To przestań rywalizować.
Jesteś tutaj.
I powiem ci, że jestem dumny z tego, kim się stałeś.
Bardzo.
- Naprawdę? - Tak.
A twój brat...
został gliną, żeby mnie uszczęśliwić.
Ale i tak nigdy mu nie mówiłem, że jestem z niego dumny.
Chodź do domu. Pokażę ci coś.
Jorge...
Czekaj.
POLICJA
Kombinezon Javiego?
Tak. Ciężko było go zdobyć, ale...
cały czas go miałem.
I...
nie chcę go trzymać tutaj.
Wezmę go do sklepu,
bo należał do bohatera.
- Na chwilę spuściłam ich z oczu. - Spokojnie.
- Zostawiłeś ją. - Nie chce się bić.
Nie jęcz! Już!
- To Thanos! - I tak ci się dostanie.
Daj rękę. Hej! Zaczekaj!
Chodź tu. Brat nie wie, co go czeka.
DZIESIĄTA ROCZNICA
Nie wejdziesz.
- Dlaczego? - Kostium obowiązkowy.
To jest kostium?
Ja do Jorge.
Jorge kazał mi wpuszczać tylko ludzi w kostiumie.
Daruj sobie. Jest tu?
Nie, poszedł po pizzę.
Mam go zastępować.
Jestem Heimdall, strażnik tęczowego mostu.
Jebany tęczowy strażniku,
- jest Norma? - Nie.
Jeszcze jej nie ma.
Zrobiła mi ten świetny kostium.
Super. Fantastycznie. Jestem gliną.
Proszę.
Z jakiego filmu?
Prawdziwym.
Jorge zostawił dla ciebie kostium.
Żartujesz?
Dobry wieczór.
Mowy nie ma. Psycholka ma mnie wylać?
Ostatnia przysługa.
Przyniosłem marcepan.
Dziękuję.
Nazista bierze najdroższy kielich.
Złoty, z rubinami...
Podnosi go i mówi:
„To kielich Króla Królów”. I pije z niego.
Spieprzył i nie ma o tym pojęcia.
Staje się szkieletem i się rozpada.
Potem Indiana podnosi
najbrzydszy kielich i mówi: „To kielich cieśli”.
Patrz. Aż dostałem gęsiej skórki. Zajebiste.
- Pamiętasz film? - Nie.
- Nie pamiętasz... - Pizza!
Pogadamy później.
- Ja chcę z ananasem! - Umieram z głodu!
Znalazłeś kostium.
Edna Mode nie uszyłaby lepszego niż Norma.
Świetnie się bawisz.
Jeszcze ksywka. Jaka?
Nocny Strażnik. Żółty Kaptur.
Pogadamy na zewnątrz?
Ksywka ma wzbudzać szacunek
i mówić, że sam stawisz czoła niebezpieczeństwom.
- Proszę. - Nie jesteś sam,
bo jest nas troje.
Stąd ten trójkąt. Jesteś wierzchołkiem.
Idealnie, Człowiek-Trójkąt.
Nie, jesteś Vertex.
OK, Vertex. Mam ksywę superbohatera.
Możemy pogadać na dworze?
Wszystko możesz powiedzieć tu. I idź. Zaraz karaoke z anime.
Potrzebuję cię.
OK?
Jeśli ktoś może mi pomóc, to tylko ty.
Co jeszcze?
Przepraszam.
Dziękuję.
Przyjmuję przeprosiny i ja też przepraszam.
Gorzko!
- Mówiłem Normie, że jesteś impotentem. - Co?
Wyglądacie debilnie!
Co zgodnie z twoją teorią będzie dalej?
Gdy złoczyńca nie dostaje tego, czego chce, zwykle podnosi stawkę.
Atak osobisty. Na bliskich bohatera.
Na rodzinę, przyjaciół, partnerów...
Jak Kingpin i Daredevil.
Joker i Batman w Zabójczym żarcie.
Zielony Goblin i Gwen Stacy.
To prywatna rozmowa, a nie otwarta dyskusja.
Spierdalać.
OK, ja nie mam bliskich.
Problem w tym, że pomocnicy zawsze giną jako pierwsi.
Robin ginie co pięć lat.
Potem wraca do życia.
Nie, jesteś krzepkim pomocnikiem.
Wreszcie przyznajesz, że nim jestem.
- Cholera, no jasne. - Co?
Nóvaro tak nie uważa.
- Co? - To nie ja cię ostatnio uratowałem.
Norma.
Długo jeszcze?
Nie, już kończę.
Celiméndiz mnie zabije.
Tak.
NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ STAŁA
PRZENIESIENIE
Żeby się milej czekało, zaśpiewam piosenkę z Dragon Police.
- Ale z niej geek. - Co mówi?
Poczta głosowa.
Norma!
Serio? Nawet...
Co się stało?
- Cosme. - Co z nim?
Ktoś napadł na niego.
Godzinę temu.
- Halo? - Czekaj.
Witaj, bohaterze.
Nie byłeś dobrym uczniem.
- Ale dam ci jeszcze jedną szansę. - To Nóvaro!
- Gdzie Cosme? - Gdzie?
Nie martw się o detektywa Galiarda. Posłuchaj mnie.
Co się dzieje?
Co jest, kurwa?
Co ty zrobiłeś?
Dobrze. Domyślam się, że polon w lemoniadzie zadziałał.
To lemoniada.
Niech nikt nie pije lemoniady!
- Przyniosłeś ją, Jorge? - Ja?
A co to niby jest? Amerykańska impreza?
Przyniosłem calimocho.
Nic jej nie jest?
Wieża ciśnień w Chamberí dostarcza wodę całemu Madrytowi.
To, co zrobiłem z lemoniadą, mogę zrobić z wodą z kranu.
Jeśli nie przyjdziesz sam, zabiję twojego mentora.
A potem całe miasto.
Ostrzegam: nie chcę żadnej policji.
Chcę superbohatera.
Nie przekonasz mnie, to żegnaj, Cosme. Żegnaj, Madrycie.
Muszę iść. Natychmiast. Jest w wieży ciśnień w Chamberí.
Nie, zadzwońmy na posterunek. Wyślemy całą armię.
Wiemy, gdzie jest. Dorwiemy go.
Iks...
Dorwiemy, ale zabije Cosme.
- Zatruje miasto. - Nieważne.
- Nie przestanie... - Nieważne!
Grupa wyrzutków znienawidzonych przez świat...
zostaje napromieniowana.
Sukinsyn.
- Każemy ratuszowi odciąć wodę. - Nie rozumiesz.
Wezwiemy siły specjalne. Tak jak trzeba!
Norma!
Bez względu na wszystko zabije ojca.
Idę.
Nie. Jeśli idziesz, to ja też.
- I ja. - Nie. Ty nie!
No dobrze. Ale chodź na chwilę.
Kurwa, nie wierzę!
Przyniosłem go dziś, ale nie zdążyłem wystawić.
Czy to...
Kombinezon największego z bohaterów.
Mojego brata.
Chiński. Tu są nielegalne, bo za mocne.
Kto ją wypił? Powiedzcie, kto ją wypił!
Jak nie potraficie pić, nie pijcie.
Cholera!
Cosplay jest super, ale nawaleni...
Vertex potrzebuje samochodu.
Spokojnie, nie dotykać go!
- Jaki znowu Vertex? - Nie mam czasu. Leć!
Ale... zajebiście.
Jest jeszcze lemoniada?
A nie ściągasz wszystkiego?
No tak.
Śmiało. Jeszcze trochę zostało.
Detektywie...
Galiardo.
Ironia losu, prawda?
Ostatnią zbrodnię nazwałem Uncanny po X-Menach.
A pan...
skończył na wózku jak Charles Xavier.
Ironią losu jest to, że mój syn ma sklep z komiksami,
a nie widział, żebyś jakiś czytał.
Zdejmij to.
Jeszcze większą ironią jest to,
że wysłali na emeryturę
jedynego policjanta, który odgadł moją tożsamość.
Jak ci się udało?
Zaświadczenie o niepełnosprawności Víctora Vida
podpisał Jonathan B.
- Jonathan Bruguera. - Brawo.
Tego się po tobie spodziewałem.
No więc...
witaj
w tajemniczych początkach pierwszego prawdziwego superbohatera.
Superbohatera?
Wszędzie byłoby to głupie, ale w Hiszpanii w szczególności.
Tak sądzisz?
Skorumpowany kraj
bez wiary w wymiar sprawiedliwości.
Prawdziwa wylęgarnia bohaterów.
Nie bądź głupcem.
Hiszpanie już najmniej ufają bohaterom.
Gdy Anglicy pisali o królu Arturze, my pisaliśmy o Don Kichocie.
Tylko wariaci robią tu dobre uczynki.
A więc stworzę wariata!
Cholera!
- Kurwa. - Co jest, kurwa?
Zatrzymaj się.
Może coś pod samochodem.
Spokojnie, sprawdzę.
Serio, pieprzony gnojku?
Posłuchaj, pacanie, chcesz mnie tak zostawić?
Ile razy mam cię ratować, żebyś przyznał, że mnie potrzebujesz?
Potrzebuję cię, Normo.
Ale teraz moja kolej. Miałem być sam, nie zaryzykuję.
Dla Cosme.
Pod jednym warunkiem.
Masz wrócić żywy.
Chcę, żebyś wrócił żywy. Chcę ciebie...
Wiesz, o co mi chodzi.
Jesteś skończonym idiotą.
Ale...
lubię cię.
Wiem.
Co za palant.
Bezwiednie cytuje Hana Solo.
Ktoś w kostiumie walczący z przestępczością
to dziecinne marzenie. Bzdura.
To coś niewinnego.
Tylko chore społeczeństwo niewinność uznaje za przejaw słabości.
Coś niewinnego jak David... kiedy zabiłeś jego rodziców?
Cosme, proszę cię.
Nie zabiłem ich.
Czytałem, że ćpun próbował ich okraść i coś poszło nie tak.
No ale nie było mnie tam.
Był wycinek.
Nic tam nie było.
To ja jakiś miesiąc temu dodałem ten dowód do akt.
Przypisałeś sobie cudze morderstwo?
Tak.
Zgadza się.
Łatwiej byłoby przyciągnąć innych policjantów,
ale historia Davida była idealna.
Z tą uliczką, kinem...
Nie mogłem się oprzeć.
To kłamstwo cię zgubi.
Przyjdzie tu z myślą, że ich zabiłeś...
O to właśnie...
mi chodzi.
Nóvaro musi umrzeć...
żeby narodził się bohater.
Nie dzwoń! Skradam się.
To wycisz telefon. Co jest?
Norma brzmiała jak Imperator Furiosa.
Jestem w wieży ciśnień. Pusto.
Czeka na górze na ostateczny pojedynek. Zawsze tak jest.
Są schody.
- Wchodzę. - Idź!
To paradoks Joe Chilla.
Mordercy rodziców Batmana.
Jeśli Batman dowie się, kim jest,
to przeciw niemu skieruje zemstę.
Jeśli się nie dowie,
zemstę
skieruje przeciw anonimowemu przestępcy,
przeciw zbrodni jako takiej.
Nie ma to końca.
Dlatego ja...
zginę jako pytanie,
a nie odpowiedź.
Jeśli mi się uda, pobłagam trochę, żeby było wiarygodnie.
„Błagam... Poddaję się!
Wygrałeś. Pomóż mi”.
Może to lekka przesada.
Po prostu będę improwizował.
Bruguera, to jest niedorzeczne. David nie przyjdzie. I nie w kostiumie.
Patrz na kostium.
Z peleryną i tak dalej. Ekstra. Super.
To na pewno pomysł mojego syna.
Przepraszam, nie powiedziałem.
Troszkę cię odurzyłem.
Chcę cię zabić bezboleśnie.
Byłeś...
wybitnym policjantem.
Ale...
David potrzebował celu.
Śmierć rodziców to odległe wspomnienie,
a ja mogę poświęcić duszę i cię zabić,
jeśli stworzy to kogoś, kto nas ochroni.
Takiś święty?
Zabiłeś nawet dziecko, do cholery.
To dziecko...
jak mówisz...
zgwałciło i rozczłonkowało sześcioletnią dziewczynkę.
Rodzice wciąż nie mogą pochować głowy.
Blázquez tuszował wycieki chemiczne przy szkołach.
Fabryka broni Antxona Azkara to przykrywka dla narkotyków.
- Piroman Fórum... - To usprawiedliwienie?
Każdy czyn usprawiedliwia
stworzenie bohatera.
Szykuj się, Cosme.
Kurtyna się unosi.
Jorge, zaraz będę na górze.
- Jorge? - Val?
- Jorge?
Rozmawiasz z nim?
To on?
Przerwało.
- Norma. - Co?
Teraz jego kolej. Musimy mu zaufać.
A tak przy okazji
to wiedziałeś, że do historii nie przechodzą ci, którzy grają Batmana?
Tylko ci, którzy grają Jokera.
Jack Nicholson,
biedny Heath Ledger.
Znam o tym opowieść.
Dziennikarz powiedział Nicholsonowi, że Ledgera znaleziono martwego.
Poczciwy Jack był na czerwonym dywanie
z dziennikarzami, fotografami...
Zatrzymał się...
i powiedział:
„Ostrzegałem go!”.
Powiedział: „Ostrzegałem go!”.
Stój!
Rzuć to.
Witam.
Rzuć broń albo go zabiję.
Dobrze.
Nie!
Tato!
Synu.
Synu...
jestem z ciebie bardzo dumny.
Dlaczego?
Co dlaczego?
Dlaczego zabiłem ci rodziców?
Dlaczego jestem zły?
Dlaczego zabiłem Cosme?
Dlatego że mogę.
Dlaczego Bóg pozwala, aby dobrym ludziom działo się zło?
By stworzyć tych, którzy to powstrzymają.
Czy jesteś...
jednym z nich?
Oto jest pytanie.
Tylko na tyle cię stać?
Ależ zawód.
Spodziewałem się czegoś bardziej ekscytującego.
Czegoś takiego?
Kim jesteś?
Nikim.
Pierwszym z wielu.
Z czego się śmiejesz?
Z twojej nadziei.
Wciąż miałeś nadzieję, że mordercą jest lokaj.
Ale na tym świecie zło nie ma twarzy.
Jestem tylko luką w układance.
Brakującą częścią jesteś ty.
W porządku. Poddaję się.
To koniec. Wygrałeś.
Pomóż mi.
Nie jesteś gliną?
Aresztuj mnie.
Widzisz tu glinę?
Jestem Vertex.
...stanął w łasce Ojca Niebieskiego
i odnalazł pokój,
na który tak ciężko pracował.
Amen.
- W zbiorniku zielonego kwasu? - Tak.
Jak coś z odcinka Batmana z lat 60.
Skojarzenie geeka?
Kurwa, żadne skojarzenie geeka.
Wszyscy to oglądali.
Nie psuj.
Davidzie Valentínie,
ukończyłeś szkołę.
To mógłby być koniec historii,
ale byłby zbyt smutny.
Po trzech miesiącach nastąpiła zmiana. Razem badaliśmy zaginięcie Bruguery.
Sprawozdanie nie trafiło do wywiadu.
Bruguera namierzył promieniowanie i sam znalazł polon.
Dokonał triangulacji okolicy,
a w samym środku była posiadłość Víctora Vida.
Milionera, którego tożsamość ukradł Nóvaro.
Policja ją przeszukała, ale nic nie znalazła.
Nam się poszczęściło.
No może nie do końca. Policja nie zna komiksów złotego wieku.
I godziny śmierci rodziców Bruce’a Wayne’a.
Xanadu kryła wiele niespodzianek.
Nóvaro wszystkim stamtąd kierował.
Miał dostęp do głębokiej sieci
i do akt przestępców na całym świecie.
Miał wszystko, o czym mógł marzyć superbohater.
Nagle Val zrozumiał, że możemy zrobić tylko jedno.
Gdyby świat nie potrzebował Vertexa...
Ale czy życie nie byłoby ciekawsze, gdybyśmy mogli go zawsze wezwać?
Val zapytał mnie kiedyś, co bym powiedział superbohaterowi.
Teraz znam odpowiedź.
Powiedziałbym:
„Załóż kostium
i uczyń ten świat lepszym”.
Kim jesteś?
- Jak tu wszedłeś? - Użyłeś licencji.
- Co? - Wciąż działasz.
Sprzedajesz komiksy na czarnym rynku. Zapłacisz za to.
Nie możesz mnie za to karać.
To tylko komiksy. Nic takiego.
Dla mnie to coś ważnego.
Musi być jakiś sposób, żebyśmy się dogadali.
Mam tu mnóstwo rzeczy.
Możesz wybrać...
co tylko chcesz.
Wezmę to.
Napisy: Katarzyna Puścian