Kapsamlamış olduğumuz Javascript işlevlerinin son temel parçası return anahtar sözcüğüdür.
Dolayısıyla bu video, dönüş anahtar kelimesi kavramsal olarak odaklanacak.
Ve sonra da onu kullanan fonksiyonları nasıl yazacağız.
Bu yüzden fonksiyonların bir makine olduğunu hayal etmek hoşuma gidiyor.
Bir işlevi yazıyoruz ve bazı girdiler alıyor ve bunlar argümanlar olacak.
Ve bu girdilerin matematiğiyle bir şey yapar.
Bir kullanıcının oturum açıp açmadığını kontrol eder ve puanı ekler ve sonuçta bir şey döndürür.
Geri gönderdiği bir çıktı var.
Şimdiye dek, işlevler yalnızca girdileri almış ve aslında hiçbir şey geri gönderilmemiş durumda.
Dolayısıyla, son derste gördüğümüz Square adlı bir işleve sahipsek, kare bir giriş aldığında ne
demek istediğimi göstereceğim.
Diyelim ki X diyoruz ve içinde yaptığımız şey x x kez X iptal edildi. Kare koşarsam ve 4 gibi bir sayı geçirdim, burada 16 numara görüyorum.
Aslında sahip olduğum bir çıktıya sahip olduğum gibi görünüyor, konsol iletişim kutusuyla konsola yazdırılan
ancak döndürülen bir şey aslında yok gibi görünüyor.
Yani gerçekten büyük bir fark var.
Dönüş sözcüğünü kullanırsam, işleve gelen değeri geri alabilirim demektir.
Şu anda onu yakalayamıyorum.
Yani sabit bir günlük sadece konsola yazdırır.
Dolayısıyla yalnızca bir geliştirici bunu zaten görecekti ve kodumun başka bir bölümünde de kullanamıyorum.
Diyelim ki dört kare gibi bir çizgiye sahip
olduğum bir şey yapmak istediğimi ve daha sonra dördüncü kareden gelenleri koymak istedim diyelim.
Yani böyle bir şey bunları bir araya getirmek istedim.
Yani dört kare, dört artı kare.
Şu anda yaparsam, bana dört kare tanımsız olduğunu söyler.
Bunun sebebi, hiçbir şey geri döndürülmemekte ya da bu çıktıyı kaybetmemektedir.
Dolayısıyla, aslında dayanmayan bir şeyi basmasına rağmen bir şey göndermez.
Bunu yapmak için return anahtar kelimesini kullanıyoruz.
Bu gerçekten basit bir değişiklik.
Geri döneceğiz ve karşılaştırılabilir kayıtlar yerine sadece dönüş yazacağım.
Return anahtar kelimesi fonksiyon başına bir şey döndürür.
sürece gerçekten çalışacaktı; bunun yerine IF deyimi yerine bir şey döndürdük ve
Else yerine başka bir şey döndürdük, ancak yine de yalnızca bir tanesi döndürdüler. Aslında gerçekten geri dönecek.
Teorik olarak birden fazla geri bildirim alabiliriz ancak birincil bir şey aslında if deyiminin olmadığı
Bu durumda bu durumda X kez x geri döndürüyoruz.
Bu yüzden şimdi dörtte
bir kare yayınlarsam, bana 16 gösterdiğini görebilir, ancak bu öncekinden biraz farklı.
16 numaralı baskıyı yazdırma şekli, burada bu okun görüleceğini ve bunun bir dönüş değeri olduğunu söyler.
Yani sadece iptal edersem, kendi başına bir şey yazmazsanız, günlüğünü baskı numarası
dört için iptal ettirirsiniz, ancak hemen altında, sabit günlüğün bir dönüş değeri var aslında undefined döndürür.
Bu yüzden neden bu kadar çok tanımı görüldüğünü açıklıyoruz.
Bunun ne olduğunu merak ettiniz mi?
Dönüş anahtar kelimesine ulaşana kadar açıklamayı bıraktık.
Yani her fonksiyon bir şeyler döndürür.
Ve ne olacağını açıkça söylemezsek, sadece undefined döndürür.
Kare işleve sahip olduğumuzu görün ve ne zaman
çalıştırırsak, 16 undefined olsa da undefine döndü, ancak yine de undefined döndürdü.
Bu yüzden şimdi başka bir yerde kullanmak istiyorsanız dörtlü
karenin çıktısını elde etmek için bu değeri kullanmak için 4 kare artı 4 kareye benzeyen bu satırı geri çağırayım.
Ve bu devam edecek.
Biri geçecekse, X çarpı x 16 çarpılacak ve sonra 16 döndü.
İşlevin dışına gönderecek ve işi burada yapacak.
Ve böylece dört kare 16 olsun.
Return anahtar sözcüğüyle yapabileceğim diğer şey, bir
değişkene kaydedin ve böylece böyle bir şey yapabilirim.
Var sonucu, 104 karesiyle eşittir.
Ve şimdi sonuçlara bakarsam on bin sekiz yüz onaltı alırız.
Böylece 104 işlev çağrısı karesi değerlendirilerek 10000 816 döndürülerek sonuçta saklandı.
Bu nedenle, capitalize adlı bir şeyi döndüren ve Paris sözcüğü gibi bir dize giren bir
işleve ait başka bir örneğim var ve ne yaptığını
ilk harfi büyük harfle ve bu harfi büyük harfle döndürerek tamamlıyor.
Böylece Paris Paris'e başkent P ile dönüyor.
Bu yüzden, bu işlevin bütün noktası, orijinal verimizi biraz değiştirdiğinden
dize olarak geçtikten sonra, ilk harfin büyük harf kullanan dize sürümünü geri alıyoruz.
İlk harfi nasıl sermayeleştirdiğinin mantığı burada vurgulamak istemediğim şey.
Burada vurgulamak istediğim şu: Paris küçük P olan değişken bir şehrim var. Sonra da büyük harfle yazılmış şehri ve dönüş değerini yeni bir değişkene kaydetmekten yararlanıyorum.
Bu yüzden yapacağımız bir şey, dönüş değerini bir değişkene kaydetmek
için bir fonksiyon çalıştırır, böylece tekrar başka bir yerde kullanabilirsiniz.
Bu işlevin nasıl işlediğini merak ediyorsanız, ilk bölüm ilk harfi alır.
Yani 0 dizinindeki ve büyük harflerdeki karakter.
Bu durumda bize büyük harf P verecek ve sonra bu dilim bir sayı alır.
Bu durumda 1.
Bu, indeks 1'den itibaren her şeyi alır.
A R sanırım hepsi
küçük harf ve bunu başparmağıyla birlikte artı işaretiyle birlikte parçaladı.
Böylece ilk harfi büyük harfle kullandıktan sonra ilk karakterin ardından gelen her şeyi alıp ikisini birleştirip geri getiriyoruz.
Return anahtar sözcüğünün başka bir yönü de bir işlevin yürütülmesini durdurmasıdır.
Bir şey döndürdükçe işlevi yapılır.
Dolayısıyla bir işlevin tüm noktası, bir çeşit girdi alır ve sonra bir şeyler döndürür.
Bu yüzden döndüğünde işlevin yürütülmesinin sonu budur.
İşte bir örnek:
Bu, küçük bir fark dışında, aynı büyük harfle aynı işlevdir.
Ve bu, girdi türü, sayıya eşitse,
bu satırın yaptığı bir dize yerine bir sayı geçip götürmediğimizi kontrol ediyor, sonra sadece dönüş yapalım, bu bir dize değil.
Bunların hiçbiriyle uğraşmak istemiyoruz.
Bu yüzden dönersek bu dönüş olur ve bir sayı kısa devre yapar ve bu kod hiçbir zaman
L ifadesi olmasa da asla çalışır.
Dolayısıyla bu kod çalıştırılmalıdır.
Aslında hiç çalışmıyor çünkü bu kısa devre yapıyor.
Eğer Paris gibi bir dizede başka bir sayı geçersek bu doğru değildir.
Yani bu return deyimi asla çalıştırılmaz.
Ve sonra bu iade ifadesi yanlış.
Sonunda şunu eklemek istediğim en son şey bir
işlevi bildirmek için iki farklı sözdizimi ve birincisi kullandığımız şeydir.
Buna bir işlev bildirimi denir.
Bu yüzden işleve sonra işlevimizin adını yazarız.
Ardından argümanları gönderir ve işlevler bölümünü iki köşeli parantez içinde yeniden yazarız.
Bir fonksiyon ifadesi olarak adlandırılan bir fonksiyon yazmanın başka bir yolu var.
Ve bunu yapmanın yolu aslında büyük harfli bir değişken yazmamız ve bunu bir işleve eşit olarak ayarladık.
Dolayısıyla, eşdeğer işlevleri tanımlamanın iki yolu vardır.
Bu bir beyan ve bu bir ifade.
Yani işlevi şu şekilde var olan büyük harfli eşitlik fonksiyonunu bildirirsem küçük bir fark var.
Sadece sayıları 10 veya sayı 15'e eşit olarak değiştirmeye karar verdim.
Benim görevim kayboldu.
Bu yüzden ne demek istediğimi göstereceğim.
Bu yüzden bir işlevi var bildirmek için gidiyorum.
Merhaba bir işleve eşit olduğunuzu ve tüm işlevin günlüğü sildiğini söyle.
Merhaba.
Aynen böyle.
Ve böylece demiştim merhaba ve gördüğüm işlev bildirimleriyle aynı şekilde.
Ama yine de selam'ın 34'e eşit olduğuna karar verebilirim.
Şimdi şunu söylersem, merak ettiğimi söyleyemeyeceğim merhaba,
sınıfa ilerledikçe onu bir işlev olarak çalıştıramam.
Deklerasyon ve ifadeler kullanacağız ve ayrıca neden birbiri ardına kullanacağınız hakkında daha fazla
konuşacağız.