Instructeur: Naast
standaardcomputers en -servers zijn
er veel andere apparaten die gebruikmaken van onze netwerken,
en deze vormen samen het internet der dingen.
De term Internet of Things wordt gebruikt om een
wereldwijd netwerk van apparaten en persoonlijke apparaten te beschrijven
die zijn uitgerust met sensoren,
software en netwerkconnectiviteit om status-
en configuratiegegevens te rapporteren.
Deze IoT-apparaten kunnen ook op afstand worden
beheerd via een IP-netwerk, zoals het internet.
Je hebt waarschijnlijk al een aantal
van deze apparaten gezien of zelf gebruikt,
waaronder gebouw- en huisautomatiseringssystemen, regelaars
voor verwarming, ventilatie en airconditioning, IP-videosystemen,
audiovisuele systemen, fysieke toegangscontrolesystemen en wetenschappelijke en industriële apparatuur.
Automatiseringssystemen voor gebouwen
en woningen zullen zich richten op het beheer
van verlichting, HVAC, water en beveiligingssystemen.
Deze systemen beheren efficiënt alle apparaten
in realtime om geld te besparen op de energiekosten en
het comfort van de bewoners van een gebouw te verhogen.
Het is belangrijk om eraan te denken dat
al deze systemen in uw kantoorgebouwen worden
gebruikt om ervoor te zorgen dat ze geen interferentieproblemen
hebben met andere draadloze apparaten die u mogelijk
gebruikt, en dat deze apparaten op de
juiste manier worden beveiligd en
dat de voeding naar deze apparaten wordt geleverd via
Power over Ethernet of een batterijvoeding.
Hoewel deze systemen soms op ons bedrijfsnetwerk
kunnen worden geplaatst om de beheerbaarheid van dat
systeem te vergroten, wordt dit niet als een goed idee beschouwd
en gaat het in tegen de best practices.
In plaats daarvan moeten apparaten zoals deze op hun
eigen netwerk worden geplaatst en worden afgescheiden
van het bedrijfsnetwerk.
Als je een voorbeeld nodig hebt om je CIO te bewijzen
waarom je een apart netwerk nodig hebt voor deze apparaten,
kijk dan maar eens terug naar 2014 en de inbreuk bij Target.
Hier braken hackers in op het bedrijfsnetwerk door
misbruik te maken van een fout in het HVAC-controllersysteem
en gebruikten dat om toegang te krijgen tot
het kassanetwerk en creditcardgegevens
te stelen.
Geloof me, scheiding van IoT-apparaten is van cruciaal belang voor
de beveiliging van je bedrijfsnetwerk.
Nu zijn internetprotocol- of IP-videosystemen
een ander type IoT-apparaat dat je kunt tegenkomen.
Deze IP-videosystemen bieden bedrijven een uitstekende
methode voor samenwerking op afstand met behulp
van systemen zoals videoconferentiesuites en Skype.
Deze mogelijkheid heeft organisaties
veel geld bespaard op reiskosten, omdat
werknemers nu virtueel kunnen vergaderen via een
synchrone IP-videostream vanuit hun vergaderruimte,
in plaats van het hele land door
te moeten vliegen voor een persoonlijke
vergadering.
Wanneer je een IP-videosysteem implementeert, moet
je rekening houden met de kwaliteit
van de service die je wilt, of QoS, die nodig is om dat systeem
soepel te laten werken.
Deze videostreamingpakketten vereisen
ook veel bandbreedte, dus daar moet
rekening mee worden gehouden in je netwerkarchitectuur
als je ze ontwerpt.
Bovendien kunnen deze systemen
vooraf veel geld kosten.
Een IP-videooplossing voor vergaderruimtes die ik bij een van mijn
vorige organisaties heb geïnstalleerd, kostte
ons bijvoorbeeld bijna 25.000 dollar voor de apparatuur en de installatie.
Voor deze systemen zijn ook beveiligingspatches nodig en
ze moeten worden beschouwd als onderdeel
van het beveiligingsbeleid van je organisatie.
De audio-videosystemen van je organisatie
kunnen ook worden verbonden door IP-netwerken te gebruiken.
De High-Definition Serial Digital Interface wordt bijvoorbeeld
gebruikt om live videoproducties over de hele wereld of
door het hele gebouw te streamen.
In veel beveiligingscentra zijn er
meerdere beeldschermen in de ruimte, die allemaal
worden bestuurd en gerouteerd via een digitaal
videoschakelsysteem dat via een IP-netwerk
loopt.
Nogmaals, dit netwerk voor dit videosysteem
moet fysiek gescheiden of
logisch gescheiden zijn van je productienetwerk.
Nu kunnen fysieke toegangscontrolesystemen,
zoals proximiteitslezers, toegangscontrolesystemen, beveiligingscamera's
en biometrische lezers, ook allemaal communiceren
via IP-netwerken.
Deze apparaten worden gebruikt
om te bepalen of iemand toegang moet
krijgen tot een beveiligde ruimte door via dat
IP-netwerk terug te communiceren naar de authenticatieserver.
Vanwege de hoge beveiliging die deze apparaten moeten bieden,
moeten ze op een apart netwerk worden geplaatst
dat extra bescherming biedt buiten het standaard
bedrijfsnetwerk van de organisatie.
Wetenschappelijke en industriële apparatuur
is te vinden in ziekenhuizen,
fabrieken en laboratoria.
Vroeger waren deze apparaten niet verbonden, maar in de loop der
jaren begonnen ze ook te migreren naar onze IP-netwerken, waardoor
al deze apparaten centraal bewaakt
en beheerd kunnen worden.
Deze apparaten kunnen echter een aanzienlijk risico vormen
voor ons netwerk omdat ze niet eenvoudig kunnen
worden geüpgraded of gepatcht als er bugs worden ontdekt.
Daarom is het cruciaal om ze hun eigen fysieke of logische
netwerk te geven, zodat ze geïsoleerd kunnen
blijven van de rest van ons bedrijfsnetwerk.
Wanneer je nu kijkt naar verschillende IoT-apparaten, kun
je ze over het algemeen onderverdelen
in een van de vier categorieën van componenten.
Dit is de hub en het besturingssysteem,
de slimme apparaten, de wearables of de sensoren.
Nu zal het hub- en besturingssysteem worden
gebruikt als een centraal communicatiepunt
voor veel automatisering en besturing van die IoT-apparaten, omdat veel
van hen vertrouwen op verschillende protocollen,
zoals Z-Wave en Zigbee voor netwerken, in plaats van
te vertrouwen op dingen zoals
Wi-Fi en Bluetooth.
Om dit te laten werken, hebben je IoT-apparaten een besturingssysteem
of een slimme hub nodig voor de verschillende apparaten en sensoren
die erop worden aangesloten.
Als je bijvoorbeeld een Amazon Echo in huis hebt, is dit een
perfect voorbeeld van een hub en besturingssysteem waarmee
je al je andere slimme
apparaten en sensoren kunt bedienen.
Vervolgens hebben we slimme apparaten en dit zijn de IoT-eindpunten, ze gaan terug
verbinding maken met die centrale hub of dat
besturingssysteem om je te voorzien
van een soort automatisering of functie.
Als je bijvoorbeeld een slimme lamp, een videodeurbel
of een Nest thermostaat hebt, zijn dit allemaal
voorbeelden van slimme apparaten.
In mijn studio gebruik ik bijvoorbeeld een groot aantal slimme
apparaten om mijn omgeving te regelen, waaronder
een slimme thermostaat om de temperatuur te regelen, slimme
lampen waarmee ik de kleur en de toon
van de verlichting kan regelen en slimme
stopcontacten waarmee ik verschillende apparaten
in mijn studio kan in- en uitschakelen door gewoon met
mijn stem te praten.
Als ik bijvoorbeeld tegen mijn slimme systeem zeg
dat het zich klaar moet maken om te filmen,
dan schakelt het mijn camera in, mijn lampen, mijn airconditioner en alle
andere apparatuur die ik nodig heb om te beginnen met opnemen.
Als ik in plaats daarvan zeg dat ik me klaar moet maken voor podcasts,
zal het alles uitschakelen dat ik niet nodig heb
om een audiopodcast op te nemen en
me in plaats daarvan instellen op alleen audio-opname.
Dit is voor mij een handige manier om
tijd te besparen en ik hoef niet 10 of 15 verschillende
apparaten in mijn studio aan te zetten.
Ten derde hebben we wearables.
Wearables zijn een categorie IoT-apparaten die zijn
ontworpen als accessoires die kunnen worden gedragen.
Hieronder vallen slimme horloges, armbanden, fitnesstrackers,
slimme brillen en headsets.
In principe is een wearable gewoon een slim apparaat
dat ontworpen is om gedragen te worden,
anders wordt het gewoon beschouwd als een ander slim apparaat
in een andere vormfactor.
De vierde categorie staat bekend als een sensor.
Nu kan een IoT-sensor worden gebruikt
om veel verschillende dingen te meten,
zoals temperatuur, geluid, licht, vochtigheid, druk, nabijheid,
beweging, rook, vuur, hartslag en nog veel meer.
Nogmaals, je slimme apparaten, wearables en sensoren
kunnen allemaal verbinding maken met
die centrale hub en dat besturingssysteem
via verschillende communicatiemethoden om hun gegevens te verzenden.
Dit omvat zaken als Z-Wave, Zigbee, Wi-Fi en Bluetooth,
afhankelijk van de mogelijkheden van je specifieke
hub en besturingssysteem.