Instruktor: W tej lekcji
porozmawiamy o skrętce komputerowej.
Obecnie skrętka jest najpopularniejszą technologią okablowania
sieci lokalnych, z której korzystamy
w naszych sieciach.
Jeśli podłączasz kabel sieciowy do laptopa
lub komputera stacjonarnego,
zwykle robisz to za pomocą miedzianej skrętki.
Wewnątrz tego kabla znajduje
się osiem indywidualnie izolowanych przewodów,
które będą znajdować się wewnątrz osłony kabla.
Każdy z nich jest skręcony w parę,
dlatego nazywamy go skrętką.
Teraz, jeśli otworzysz ten kabel,
zobaczysz, że będą cztery pary, każda
skręcona z dwoma przewodami w każdej z tych par.
Teraz zwrot akcji jest naprawdę ważny.
Im więcej skrętów w obrębie jednego cala kabla,
tym lepsza ochrona przed zakłóceniami
elektromagnetycznymi (EMI).
Przy mniejszym skręcie kabel
staje się bardziej podatny na
zakłócenia elektromagnetyczne.
Oznacza to również
wolniejsze prędkości dla sieci kablowej.
Staje się to naprawdę ważne,
ponieważ im więcej zakłóceń, tym gorsza
będzie szybkość transmisji danych, ponieważ
trzeba częściej retransmitować dane.
Spowolni to ogólną
przepustowość i przepustowość sieci.
W trakcie tej lekcji zaczniemy omawiać
różne kategorie kabli, począwszy
od Cat5, a skończywszy na Cat8.
Wspólnym tematem jest
to, że im wyższy numer kategorii,
tym więcej skrętów na cal kabla, a tym samym
wyższa prędkość, jaką dana kategoria kabli
będzie w stanie osiągnąć.
Teraz, gdy mamy do czynienia z okablowaniem
skrętką, usłyszysz, że jest ono podzielone
na jeden z dwóch typów: UTP lub STP.
UTP oznacza skrętkę nieekranowaną,
a STP skrętkę ekranowaną.
Na tym ekranie można zobaczyć przykład
nieekranowanej skrętki dwużyłowej.
Teraz zauważ, że przewody są skręcone
i pokryte plastikową osłoną na zewnątrz, która
chroni je przed żywiołami.
Teraz w przypadku skrętki UTP można znaleźć znacznie tańszy kabel.
Kiedy zaczniesz używać STP,
będzie to nieco trudniejsze w użyciu
i będzie kosztować nieco więcej.
Gdy mamy do czynienia ze skrętką
UTP, w części ekranowania nie jest używany metal, a zatem skrętka
UTP będzie tańsza, ponieważ jest w całości wykonana
z tworzywa sztucznego, z wyjątkiem tych cienkich miedzianych drutów wewnątrz
naszych czterech par, tworzących
te osiem przewodów.
Ze względu na niski koszt i łatwość użycia, nieekranowana
skrętka jest obecnie najczęściej wybieranym medium
dla większości sieci lokalnych.
Skrętka UTP może być bardzo łatwo zginana
podczas przepychania jej przez przewody
w sufitach i ścianach, a do jej instalacji
można użyć bardzo tanich narzędzi i w większości przypadków
wystarczy kilka dni szkolenia.
Drugi typ skrętki znany jest jako STP lub
skrętka ekranowana.
Teraz STP jest taki sam jak UTP, z wyjątkiem
tego, że każda skręcona para wewnątrz osłony kabla jest
owinięta metalową folią.
Wokół wszystkich
czterech par znajdzie się również
pleciona metalowa osłona.
Oznacza to, że przewody w kablu STP będą skręcone w pary,
tak jak w skrętce UTP, ale różnica polega na tym, że mają metalowy ekran,
który pomaga jeszcze bardziej zminimalizować zakłócenia
elektromagnetyczne między
wewnętrznymi skręconymi parami.
Jest też zewnętrzna osłona z oplotu, aby zminimalizować
zakłócenia elektromagnetyczne ze środowiska zewnętrznego.
Zasadniczo bierzemy to, co najlepsze w skrętce
UTP i całym ekranowaniu z kabla koncentrycznego i umieszczamy
to w jednym urządzeniu.
Jednak ze względu na cały ten dodatkowy metal,
ekranowane pary skrętki będą kosztować więcej niż
równoważna kategoria nieekranowanej skrętki.
Poza tym STP i UTP działają mniej więcej tak samo, z wyjątkiem
zakłóceń EMI, które będą mniejsze
w przypadku STP.
Teraz zarówno STP, jak i UDP mają
takie same ograniczenia odległości.
Każdy z nich może pokonać około
100 metrów, czyli około 300 stóp.
Oba wykorzystują również ten sam typ złączy do ich zakończenia,
a przewody wewnątrz są dokładnie takie same, z wyjątkiem
metalowego ekranu owiniętego wokół
nich w przypadku STP.
Mówiąc o złączach, omówmy
teraz dwa typy złączy używanych
w okablowaniu typu skrętka.
Są to RJ45 i RJ11.
Obecnie RJ45 jest najczęściej
używanym złączem w naszych sieciach.
Złącze RJ45 to plastikowe, ośmiopinowe złącze, które wygląda jak
grubsza wersja tradycyjnego
gniazda telefonu stacjonarnego.
Obecnie RJ45 jest używany przez cały czas w sieciach opartych
na Ethernecie,
w tym w sieciach z kablami Cat5, Cat6, Cat7 lub Cata.
Jeśli używasz złącza RJ45 z kablem Cat5, będzie ono musiało
wykorzystywać tylko cztery z ośmiu pinów.
Pozostałe cztery są zarezerwowane do wykorzystania w przyszłości,
ale mogą być używane do innych zastosowań,
takich jak zasilanie przez Ethernet i tym podobne.
Odkąd przeszliśmy na gigabitowy ethernet
z 1000 opartym na T i wyższym, wszystkie
cztery pary i ich osiem pinów będą wykorzystywane
do przesyłania danych.
Za chwilę porozmawiamy więcej o różnych
kategoriach i prędkościach.
Drugim typem złącza,
którego używamy ze skrętką, jest RJ11.
RJ11 to sześciopinowe złącze.
A gdy są używane w konfiguracji RJ11, tylko
dwa z tych pinów będą faktycznie używane.
Zwykle można go znaleźć w systemach telefonicznych, aby
podłączyć telefon do gniazda stacjonarnego.
Jeden z tych pinów będzie zarezerwowany dla dzwonka,
a drugi dla sygnału wewnątrz tych
systemów telefonicznych.
Jeśli korzystasz z modemu DSL do połączenia z Internetem
lub świadczysz usługi VoIP za
pośrednictwem analogowego adaptera
telefonicznego, możesz natknąć się na RJ11, ale poza tym
nie są one zbyt powszechne w naszych sieciach lokalnych.
Podczas tworzenia jednej z tych
linii telefonicznych można po prostu użyć okablowania
Cat5 lub podobnego, a następnie umieścić
złącze RJ11 na końcu zamiast RJ45.
Jak już wspomniałem, w większości
sieci będziesz używać złącza RJ45 na
końcu nieekranowanej skrętki, ponieważ
są to najczęstsze rzeczy, które
napotkasz w terenie.
Być może zastanawiasz się teraz: "Ciągle powtarzam,
RJ, co oznacza skrót RJ?
Jak RJ45 i RJ11? Cóż, to skrót od registered
jack.
Zasadniczo są to znormalizowane interfejsy sieci telekomunikacyjnej,
które są używane do przesyłania głosu lub danych i określają standardy,
które urządzenie musi spełniać, aby połączyć się z siecią
telefoniczną lub siecią danych.
Istnieje wiele różnych wariantów,
ale RJ11 jest używany w sieciach telefonicznych,
a RJ45 jest używany w sieciach danych jako dwa
najpopularniejsze i są to jedyne
dwa, które musisz znać na egzaminie.
W porządku, porozmawiajmy o przepustowości i przepustowości.
Przepustowość to teoretyczna miara
ilości danych, które można przesłać
ze źródła do miejsca docelowego.
Z drugiej strony, przepustowość jest faktyczną
miarą tego, ile danych zostało pomyślnie przesłanych
ze źródła do miejsca docelowego.
Warto zauważyć, że terminy te są ze sobą ściśle powiązane i często
można usłyszeć, jak ludzie używają ich zamiennie podczas
pracy w terenie, ale z technicznego
punktu widzenia istnieje tu subtelna różnica.
Mówiąc o różnych kablach i kategoriach, będziemy mówić
o nich w kategoriach przepustowości, która jest teoretyczną
miarą tego, ile danych można przesłać
ze źródła do miejsca docelowego, w
przeciwieństwie do tego, co można zobaczyć
we własnych sieciach w rzeczywistych warunkach,
że rzeczywiste warunki i rzeczy, które widzisz, to przepustowość.
W porządku, do egzaminu wymagana
jest znajomość kilku różnych kategorii
okablowania skrętkowego,
w szczególności Cat5, Cat5e, Cat6, Cat6a, Cat7 i Cat8.
W przypadku każdego typu
kabla należy znać jego numer kategorii,
standard ethernetowy, przepustowość
lub prędkość transmisji oraz maksymalną
odległość, na jaką może działać.
Kiedy wspominam o standardzie ethernetowym,
będzie to oznaczenie nadane
konkretnej kategorii i pozwoli nam
naprawdę łatwo zrozumieć przepustowość i typ kabla,
który będzie używany.
Na przykład, patrząc tylko na ten standardowy numer, można
stwierdzić, czy jest to miedź czy światłowód.
Po pierwsze, mamy Cat5 z TX opartym na 100, który został
nazwany szybkim ethernetem.
Teraz szybki ethernet działa z prędkością 100 megabitów
na sekundę, dlatego jest nazywany siecią TX opartą na
100, teraz TX oznacza tutaj skrętkę szybkiego ethernetu i
jest jedyną skrętką, która używa
czegoś innego niż T w podstawowym zapisie.
Kable Cat5 lub kable 100 Base TX mogą mieć długość do
100 metrów, zanim ich sygnał będzie musiał
zostać powtórzony za pomocą przełącznika, routera
lub innego urządzenia wzmacniającego.
Następnie mamy Cat5e, który jest znany jako 1000 base T.
Teraz sieć 1000 base T lub gigabitowa sieć Ethernet będzie
działać z prędkością 1000 megabitów na sekundę, co jest
również znane jako jeden gigabit na sekundę.
Ponownie, nasz dystans jest tutaj ograniczony do zaledwie 100 metrów.
Następnie mamy Cat6,
który może obsługiwać T oparte na 1000 lub T oparte na 10G.
Teraz, jeśli Cat6 ma być używany z siecią 1000 opartą na
T, może działać z prędkością 1000 megabitów
na sekundę lub jednego gigabita na sekundę, podobnie
jak Cat5e, i ma długość do 100 metrów.
Teraz Cat6 może również działać szybciej i
może osiągnąć prędkość do 10 gigabitów na sekundę,
wykorzystując sieć T opartą na 10G.
Ale kiedy używasz tej wyższej prędkości,
możesz pokonać tylko 55 metrów zamiast pełnych 100 metrów.
Następnie mamy Cat6a, która była ulepszeniem Cat6, Cat6a
pozwoli ci obsługiwać sieci T oparte na 10G z pełną
prędkością 10 gigabitów na
sekundę, aż do 100 metrów.
Następnie mamy Cat7 i Cat7 będzie również
obsługiwać 10 G w oparciu o T, zapewniając
pełne 10 gigabitów na sekundę na odległość
do 100 metrów.
Co dziwne, Cat7 został wydany ponad sześć lat przed
Cat6a, ale mógł korzystać
z tradycyjnego złącza RJ45 lub innego złącza znanego jako
TERA, T-E-R-A, i dlatego był w stanie osiągnąć prędkość
10 gigabitów, znacznie szybciej na dystansie
100 metrów, zanim Cat6 mógł zostać
zmodyfikowany do nowszego standardu Cat6a.
Wszystko to powiedziawszy,
na potrzeby egzaminu muszę tylko zapamiętać, że zarówno
Cat6a, jak i Cat7 są uważane za sieci T oparte
na 10 G i mogą działać maksymalnie do 100 metrów z prędkością
10 gigabitów na sekundę.
Wreszcie mamy Cat8, który
może obsługiwać sieci 40 G oparte na T,
które są w stanie zapewnić 40 gigabitów
na sekundę, ale tylko do 30 metrów.
W porządku, podsumujmy za pomocą wykresu i zobaczmy,
czy możemy znaleźć łatwy sposób na zapamiętanie
wszystkich tych różnych faktów i liczb, zaczynając od
Cat5 i przechodząc do Cat7, możemy po prostu zacząć mnożyć przez
10 za każdym razem, aby uzyskać naszą przepustowość i nasze
standardy ethernetowe.
Tak więc przechodzimy do 100 megabitów na sekundę,
do 1000 megabitów na sekundę, do 10 gigabitów na sekundę.
W przypadku Cat8 wystarczy pamiętać, że przełącza
się on z mnożnikiem cztery,
co daje nam do 40 gigabitów na sekundę.
Jeśli chodzi o odległość, jest to również dość
łatwe, ponieważ prawie zawsze będzie to 100 metrów.
Teraz są tylko dwa wyjątki,
więc jeśli pamiętasz, że wyjątki to Cat6 na 55 metrów i Cat8 na 30
metrów, to musisz tylko pamiętać,
że wszystkie pozostałe będą
miały 100 metrów.
Porozmawiajmy teraz przez chwilę o długości, ponieważ
na egzaminie pojawią się pytania, w których
odpowiedź sprowadza
się do długości kabla.
Zwykle nie zadadzą ci wprost
pytania w stylu: jaka
jest maksymalna długość kabla Cat5e, to
byłoby zbyt proste.
Zamiast tego zwykle włączają to do jakiegoś pytania
związanego z rozwiązywaniem problemów.
Na przykład, możesz otrzymać coś, co wygląda tak: "Pracujesz
jako technik sieciowy i użytkownik
w narożnym biurze skarży się, że ma przerywane
problemy z łącznością sieciową,
gdy używa kabla Cat5e i jest podłączony do sieci LAN.
Ich biuro znajduje się 85 metrów od
najbliższej pośredniej ramy dystrybucyjnej.
Które z poniższych może być źródłem
ich problemów z łącznością? Następnie mogą pojawić się opcje,
takie jak "Połączenie jest ustawione
na półdupleks zamiast pełnego
dupleksu" lub "Połączenie
mogło przekroczyć maksymalną odległość dla kabla
Cat5e" lub "Połączenie korzysta
z WPA zamiast WPA2" lub "Połączenie musi być ustawione na szyfrowane
zamiast niezaszyfrowanego".
Odpowiedź
brzmi: połączenie mogło przekroczyć
maksymalną odległość dla kabla Cat5e.
Ale chwileczkę, Jason, czy nie powiedziałeś przed chwilą,
że maksymalna długość kabla to 100 metrów?
A to pytanie mówiło, że byliśmy tylko 85 metrów dalej.
Co tu się do cholery dzieje?
Cóż, tak, maksymalna długość kabla to 100 metrów,
ale często jest to maksimum, a nie minimum.
Często w rzeczywistym świecie okazuje się, że nie można
uzyskać pełnych 100 metrów długości kabla z tego typu kabli,
ponieważ występują zakłócenia z lamp fluorescencyjnych
i innych źródeł zakłóceń elektromagnetycznych.
Ponadto pytanie mówiło, że IDF znajdowało się 85 metrów dalej.
Nie dlatego, że długość kabla wynosiła 85 metrów.
Jeśli więc IDF znajduje się w odległości 85 metrów,
nadal będziesz musiał poprowadzić
ten kabel od panelu krosowego w górę od IDF do sufitu, a następnie
od sufitu do biura i od sufitu w biurze
w dół do ściany.
Następnie z gniazda ściennego
podłącza się kabel krosowy do komputera.
Wszystko to zwiększy długość, ponieważ
przejście w górę i w dół do sufitu może
wynieść kolejne cztery lub pięć metrów.
Konieczne może być również przejście z tego kabla
krosowego, może to być 15 lub 20-metrowy kabel
biegnący z jednej strony biura na drugą.
Nie można po prostu zakładać, że istnieje
prosta linia od IDF do narożnego biura, ponieważ
może to nie być prawdą.
Z tego powodu zwykle zalecam, aby długość kabli nie przekraczała
70 metrów, gdy idziesz z IDF do biura, do którego chcesz
podłączyć gniazdo, co pozwala na wzloty,
upadki, nad i wokół, które będziesz musiał zrobić podczas prowadzenia tego kabla.
Czy spodziewałbym się, że dobrze odpowiesz na to
pytanie, gdybym zadał ci je teraz?
Cóż, nie, ponieważ nawet nie omówiliśmy wszystkich
kwestii poruszonych w tym pytaniu,
ale chciałem dać ci wyobrażenie
o tym, jak te pytania będą sformułowane
i współpracować ze sobą, aby połączyć
koncepcje z różnych dziedzin w jedno pytanie.
W porządku, więc teraz,
gdy rozmawialiśmy o różnych typach
kabli, ich kategoriach i połączeniach, musimy porozmawiać o tym,
jak faktycznie podłączyć te kable do złączy, aby umożliwić nam podłączenie
tych rzeczy do naszych urządzeń przy użyciu odpowiednich
pinoutów, ponieważ jeden z celów egzaminacyjnych mówi, że powinieneś być
w stanie rozwiązywać typowe problemy za pomocą odpowiednich
narzędzi, takich jak ściągacz izolacji, zaciskarka do kabli i tester
kabli.
Aby upewnić się, że jesteś na to gotowy,
musimy porozmawiać nieco więcej o sposobie okablowania
końcówek i właściwej
kolejności wyprowadzeń tych złączy.
Kabel przelotowy jest
również znany jako kabel krosowy.
Ten typ kabla zawiera dokładnie takie same wyprowadzenia
pinów na obu końcach kabla, dlatego
jest znany jako prosty, ponieważ pin pierwszy
po jednej stronie przechodzi bezpośrednio do pinu pierwszego
po drugiej stronie kabla.
Aby zachować spójność podczas tworzenia
kabli, istnieje standardowy układ pinów znany
jako standard 568A i 568B.
Obecnie 568B jest standardem preferowanym do okablowania
gniazd wewnątrz budynków.
Większość ludzi będzie używać schematu
okablowania 568B do 568B dla prostych kabli krosowych.
Jak to teraz wygląda?
Cóż, jeśli policzymy nasze piny od jednego do ośmiu,
będziemy mieli schemat kolorów pomarańczowy biały, pomarańczowy,
zielony biały, niebieski, niebieski biały, zielony, brązowy biały, brązowy.
Oznacza to przejście od pinu pierwszego do ósmego.
Tak więc obie strony naszego kabla będą do siebie
pasować, a to stworzy prosty kabel krosowy.
Jeśli jednak chcę podłączyć przełącznik do innego
przełącznika, muszę użyć innego typu
kabla, znanego jako kabel krosowy.
Za każdym razem, gdy podłączasz terminal do terminala
lub sprzęt komunikacyjny do sprzętu komunikacyjnego,
musisz użyć kabla krosowego.
Jeśli więc podłączam komputer do laptopa, potrzebny
będzie kabel krosowany.
Jeśli podłączam komputer do przełącznika, nie potrzebuję
go, mogę użyć kabla krosowego.
Co sprawia, że kable krosowe są tak wyjątkowe?
Cóż, kabel krosowy będzie
pobierał piny wysyłania i odbierania z tego kabla
i zamieniał je na drugim końcu podczas
tworzenia złącza i wyprowadzania go.
Tak więc na jednym końcu będziesz potrzebować
568B, a na drugim końcu będziesz mieć 568A.
Służy do łączenia stacji roboczej ze stacją roboczą lub
przełącznika z przełącznikiem.
Ogólnie rzecz biorąc, zawsze należy używać kabla krosowego, gdy
przechodzisz z przełącznika do przełącznika.
Na egzaminie należy pamiętać,
że połączenie przełącznika z przełącznikiem
wymaga kabla krosowanego.
Powodem, dla którego robię z tego wielką sprawę,
jest to, że w prawdziwym świecie nie zawsze tak jest.
Dzieje się tak, ponieważ większość nowoczesnych
przełączników ma coś znanego jako MDIX, co oznacza
zwrotnicę interfejsu zależną od medium.
Zasadniczo MDIX to zautomatyzowany sposób na elektroniczną
symulację korzystania z kabla krosowego, nawet jeśli
używasz prostego kabla krosowego.
Zasadniczo twój umiarkowany przełącznik, jeśli obsługuje
MDIX, pozwoli ci użyć łatki lub prostego kabla
przelotowego i elektronicznie przełączy pinout wewnątrz siebie,
aby działał.
Pamiętaj, że gdy istnieją dwa przełączniki
i nie komunikują się ze sobą,
zwykle dzieje się tak dlatego, że ktoś umieszcza tam
kabel krosowy lub prosty kabel
przelotowy zamiast kabla krosowego, a
przełącznik nie obsługuje MDIX.
Jeśli twój przełącznik nie obsługuje MDIX,
będziesz musiał użyć kabla krosowego, aby
te urządzenia mogły ze sobą rozmawiać.
W porządku, przyjrzyjmy się nieco bliżej wyprowadzeniom
i tym razem spójrzmy na nasze standardy okablowania
568A i 568B.
Należy pamiętać, że 568B to standard,
którego używamy do wszystkich naszych okablowań wewnętrznych
i na obu końcach prostego kabla przelotowego lub walljacka.
Ale jeśli chcemy wykonać kabel krosowy,
użyjemy 568B na jednym końcu i 568A na drugim końcu.
Kiedy to zrobisz,
zaczniesz od 568B na jednym końcu, a następnie
zamienisz piny jeden, dwa, trzy i sześć na drugim końcu, abyśmy
mieli nasze piny nadawcze i odbiorcze
w innym miejscu podczas tworzenia
tego kabla krosowego.
Zasadniczo, twoje zielone pary
zamienią się miejscami.
Czy musisz to zapamiętać?
W prawdziwym świecie
naprawdę nie trzeba go zapamiętywać,
ponieważ można mieć przy sobie smartfon
lub małą tabelę w kieszeni.
I za każdym razem, gdy zamierzasz zrobić
kabel, możesz wyciągnąć go z portfela i spojrzeć na niego.
Ale do egzaminu trzeba znać ten wzór.
Jeśli chodzi o fizyczną konstrukcję kabli, istnieją trzy
rodzaje, których należy być świadomym.
Są one znane jako bezpośrednie zakopanie, plenum i non-plenum.
Kable do bezpośredniego zakopania
to kable, które można układać bezpośrednio w ziemi, a następnie
przykrywać ziemią, cementem lub betonem.
Mają one zwykle grubsze poszycie, które
pomaga im chronić się przed warunkami pogodowymi,
wodą i innymi czynnikami środowiskowymi.
Jeśli kabel nie jest przystosowany do bezpośredniego
zakopania w ziemi, należy najpierw ułożyć przewód,
a następnie umieścić w nim kable przed zakopaniem ich pod ziemią.
Ostatnią rzeczą, którą musimy omówić
w kontekście okablowania miedzianego,
jest koncepcja plenum i non-plenum.
Co więc oznacza plenum?
Cóż, kabel plenum to specjalna powłoka, która
jest nakładana na nieekranowaną lub ekranowaną skrętkę dwużyłową
i zapewnia ognioodporną warstwę chemiczną na zewnętrznym
płaszczu izolacyjnym tego kabla.
W przypadku kabli plenum oznacza to, że
są one bardziej odporne na ogień, a także
minimalizują ilość niebezpiecznych oparów, które są
uwalniane w przypadku zapalenia się kabla.
Jeśli zamierzasz prowadzić
kable w miejscach, których fizycznie nie
widać, takich jak sufit, ściany, podniesiona podłoga lub w pobliżu kanałów
wentylacyjnych, musisz
użyć kabla plenum zgodnie z przepisami i wymogami hrabstwa
w swoim stanie lub hrabstwie, w którym
mieszkasz.
Kabel plenum jest nieco droższy niż kabel
nieplenum, ale nieużywanie
kabla plenum jest poważnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa.
Kabel plenum należy więc stosować za każdym razem,
gdy kabel ma być umieszczony
w miejscu niewidocznym dla użytkowników.
Z drugiej strony, jeśli prowadzisz kabel od gniazda
ściennego do tylnej części komputera stacjonarnego lub laptopa,
nie musisz wydawać dodatkowych pieniędzy na kabel plenum.
W przypadku tych złączy
można zaoszczędzić trochę pieniędzy,
używając kabli nieplenumowych.
Kable nieplenumowe są również znane jako PVC
i mogą być ekranowaną
lub nieekranowaną skrętką.
Teraz na egzaminie pamiętaj, że plenum
to wszystko, czego nie widać, ale ponownie, nie można
umieszczać kabli innych niż plenum w sufitach, ścianach,
podłogach podniesionych lub kanałach powietrznych.
Jest to bardzo, bardzo nie na miejscu i jest
to bardzo niebezpieczne
dla bezpieczeństwa sieci i ludzi.