Instructeur: In deze les gaan
we verschillende hulpmiddelen bespreken die we gebruiken.
Hieronder vallen onder andere kniptangen, kabelstrippers,
kabelkrimpers, kabeltesters, ponsgereedschap,
toongeneratoren, teruglusadapters,
kranen en draadloze analyzers.
Wow, veel dingen die we gaan behandelen.
Oké.
Het eerste bekabelingsgereedschap
dat we hebben is waarschijnlijk het meest basale dat we gaan behandelen.
En het is een snip of een cutter.
Een snip of kniptang wordt
gebruikt om eenvoudig een stuk kabel van
een grotere spoel of kabelbundel af te knippen.
Een snip lijkt veel op een schaar, maar
heeft sterkere bladen omdat
we er twisted pair, koperkabels,
coaxkabels of zelfs grotere kabelbundels mee
gaan afknippen.
Vervolgens hebben we kabelstrippers.
Nadat we het stuk bekabeling van de
grotere spoel hebben geknipt met onze kniptang,
moeten we nu het uiteinde van de kabel afknippen en
klaarmaken voor aansluiting op een plastic RJ-45 connector of wat voor connector
we ook gaan gebruiken.
Stel bijvoorbeeld dat ik een crossover-kabel wil maken.
Ik knip wat gedraaid koper van de spoel af en strip
beide uiteinden met een kabelstripper.
Hierdoor kan ik ongeveer zes tot twaalf centimeter van de buitenste
plastic mantel aan het einde van de kabel verwijderen.
En dan kan ik de binnenste draden spreiden
en me voorbereiden om de RJ-45 connector eraan te bevestigen
en dan moet ik een crimper gebruiken om dat te doen.
Als ik nu een coaxiale kabel maak, gebruik
ik een specifieke coaxiale draadstripper om de buitenmantel
van de kabel en de isolatie te verwijderen, zodat ik nu bij de
centrale doorvoer kan komen waar de RG-6 connector
doorheen gaat en op het uiteinde van de kabel kan
worden gezet.
Vervolgens gaan we een kabelkrimper gebruiken.
En zo bevestigen we de connector aan
het uiteinde van de kabel.
Nogmaals, laten we zeggen dat ik die crossover-kabel maak.
Ik heb een RJ-45-connector en een RJ-45-specifieke
kabelkrimper nodig.
Normaal gesproken wordt je kabelkrimper
gebruikt voor twisted pair
bekabeling en ondersteunt hij zowel RJ-45 als RJ-11 connectoren.
Als je met coaxiale kabels werkt,
moet je een andere kabelkrimper
gebruiken die RJ-6 of RJ-59 connectoren ondersteunt.
Oké, nu we onze kabel hebben
gemaakt met onze kniptang,
kabelstripper en kabelkrimper, moeten
we de kabel testen.
En hier gebruiken we een kabeltester.
Een kabeltester wordt gebruikt om de continuïteit van elk
van de acht afzonderlijke draden in die
twisted pair-kabel te controleren.
Dit zal controleren of er geen breuken in de kabel zitten en dan
hebben we een goede continuïteit van het ene uiteinde naar het andere.
Door een kabeltester te gebruiken,
kunnen we controleren of de pin-outs goed zijn
gedaan en of elke individuele draad in de twisted pair kabel
goed is aangesloten voor
een straight through of crossover kabel, welke
we ook maken.
Er zijn verschillende soorten testers
voor verschillende soorten kabels.
Als je een ethernetkabel test,
heb je er een nodig met een RJ-45 connector op de kabel
en een kabeltester.
Als je echter met veel
verschillende soorten netwerken werkt,
wil je misschien een multitester gebruiken.
Een multitester
ondersteunt niet alleen ethernetkabels met RJ-45, maar
ook BNC-connectors voor coaxkabels, IDE-connectors voor
harde schijven, PATA- en SATA-connectors voor interne
computerapparaten.
RJ-45, opnieuw voor je ethernet.
RJ-11 voor je telefoons, glasvezel, DB25, DB9 en alles
wat je maar wilt testen.
Vervolgens hebben we een hulpmiddel voor het in kaart brengen van draden.
Een draadmeettool lijkt op een kabeltester,
maar werkt specifiek voor twisted pair ethernetkabels.
Naast het testen van de kabel van eind tot eind, kunnen
we eventuele problemen met die kabel vaststellen,
zoals een open paar, een kortgesloten paar, een kortsluiting
tussen de paren, een omgekeerd
paar, een kruispaar of een gesplitst paar.
Een open paar ontstaat wanneer
een of meer geleiders in het paar niet verbonden
zijn op een van de pinnen aan beide uiteinden
van de kabel.
Met andere woorden, de elektrische continuïteit
van de geleider wordt onderbroken.
Dit kan gebeuren als de geleider ergens in het
midden fysiek is afgebroken, of omdat je een onvolledige
of onjuiste punchdown op een patchpaneel had.
Kortsluiting kan optreden
wanneer geleiders van een aderpaar
op een willekeurige plaats
in de kabel met elkaar worden verbonden.
Kortsluiting tussen de paren treedt op wanneer
de geleiders van twee draden in verschillende paren op een willekeurige
plaats in de kabel met elkaar worden verbonden.
Een omgekeerd paar doet zich voor wanneer twee
draden in een enkel paar
verbonden zijn met de tegenovergestelde pinnen van dat paar
aan het andere uiteinde van de kabel.
En kruisparen komen voor als beide draden van een kleurenpaar zijn
verbonden met de pinnen van een ander kleurenpaar
aan de andere kant.
Gesplitste paren ontstaan wanneer een draad van het ene
paar wordt afgesplitst van het andere paar en de draad oversteekt
naar een aangrenzend paar.
Omdat dit type fout in
wezen vereist dat aan beide uiteinden van
de kabel dezelfde fout wordt gemaakt,
komt het meestal niet vaak voor, tenzij
iemand het met opzet heeft gedaan.
Vervolgens hebben we een kabelcertificeerder.
Nu wordt kabelcertificator gebruikt met een bestaande
kabel om de categorie of datadoorvoer te bepalen.
Ik kan in je netwerk
pluggen en uitzoeken of het een CAT 5, CAT 6, CAT 5e,
CAT 7 of CAT 8 netwerk is.
Het vertelt me op basis van het gebruikte frequentiebereik
wat de doorvoer van de kabels is.
En de standaard uitvoer
wordt hier op het scherm getoond zoals je kunt zien.
Merk nu op dat ik hier een bedrade mapping heb die laat
zien dat mijn pinnen correct zijn.
Dat het een rechtdoorgaande kabel is.
Het zal me ook vertellen hoe lang deze kabel is.
In dit geval weet het dat het 10 voet is.
Dan zal het me vertellen wat de vertraging op de kabel is.
Het vertelt me wat de weerstand op de kabel is.
Al dat soort goede informatie kan
worden verkregen bij een kabelcertificeerder.
In wezen kan het veel van dezelfde functies
uitvoeren als een kabeltester,
maar het gaat verder en geeft je extra details zoals lengte
en doorvoer.
Ik kan dit dus gebruiken om de lengte te bepalen
en te controleren of deze goed is voor een bepaalde
kabel of dat de kabel goed gekrompen is, net
zoals een kabeltester dat doet,
maar al deze andere informatie is ook erg goed.
Door al deze extra informatie zijn
deze apparaten duurder.
Als je te maken hebt met een eenvoudige
kabeltester, kun je die voor ongeveer
$10 kopen, maar een kabelcertificeerder kan je 100 of 200 of $300 kosten.
Vervolgens hebben we een 'punch down' blok.
Als ik een 66-blok of een 110-blok ga
gebruiken voor mijn telefoons of netwerken of netwerkaansluitingen
in de muur, dan ga ik ponsgereedschap
gebruiken om die kabels te installeren.
Hiermee sluiten we de draad af op het indrukblok en
strippen we de overtollige installatie
en knippen we alle extra draden weg die we niet meer nodig hebben.
Vervolgens hebben we een toongenerator, ook wel tonersonde genoemd.
Met een toongenerator kan een technicus nu een toon
genereren aan de ene kant van de verbinding en de sonde
gebruiken om de draad die aan de andere kant is aangesloten
hoorbaar te detecteren.
Dit wordt vaak een vos en hond genoemd omdat
de vos de toon voortbrengt en de hond wordt gebruikt
om de toon op te snuiven en de hond te vinden
met behulp van die toon of sonde.
Een toongenerator wordt gebruikt
om te begrijpen waar de kabels lopen in
je muren wanneer je een ongelabeld
of ongedocumenteerd netwerk hebt en je moet uitzoeken
welke draad is aangesloten op
welke aansluiting in je gebouw.
Vervolgens hebben we een teruglusadapter of een teruglusapparaat.
Deze loop back adapters zijn verschillend
afhankelijk van of je Ethernet of glasvezel
gebruikt in je netwerken.
Als je in je netwerken twisted pair bekabeling
gebruikt, kun je je eigen goedkope loop back adapter
maken door simpelweg enkele van de twisted pair
draden van de zendkant
aan te sluiten op de ontvangstpinnen in dezelfde RJ-45 connector.
Het komt erop neer dat je transmit plus naar
je receive plus moet gaan, wat
betekent dat pin één naar pin drie gaat.
Dan moet de min van zenden naar min van ontvangen gaan.
Dit is pin twee die naar pin zes gaat.
Als je glasvezel gebruikt in je netwerken,
kun je gewoon je zendpoort aansluiten op je ontvangstpoort
met behulp van een glasvezel patchkabel.
En dit creëert een lus terug voor jou.
Dit is heel eenvoudig als je
een ST- of SC-aansluiting gebruikt en ze maken
speciale loopback pluggen in een kleine vormfactor
zodat je deze in je zak kunt
meenemen als je als netwerktechnicus
werkt.
Zodra je je loop back adapter op je netwerk hebt
aangesloten, kun je gespecialiseerde
diagnostische software gebruiken om de connectiviteit
van de client te testen en te controleren
of alles naar behoren werkt.
Vervolgens hebben we een kraan.
Een tap is een eenvoudig apparaat
dat rechtstreeks verbinding maakt met de kabelinfrastructuur
en die pakketten splitst of kopieert voor gebruik en analyse, beveiliging
of algemeen netwerkbeheer.
Je moet de juiste kraan kopen voor jouw type
netwerk, afhankelijk
van of je koper of glasvezel gebruikt.
In principe sluit je de tap aan op je netwerk
en wordt er een dubbele kopie
gemaakt van elk frame. De ene gaat de tappoort uit, waar het
wordt verzameld en geanalyseerd
door je cyberbeveiligingsprogramma,
en de andere gaat naar je netwerk
zodat het kan worden verwerkt door
de apparatuur.
Dit wordt veel gebruikt in cyberbeveiliging,
maar kan ook worden gebruikt in netwerkbeheer
en netwerkoperaties.
Tot slot hebben we wireless analyzers, wat een gespecialiseerd
stuk software is dat gebruikt kan worden om draadloze
onderzoeken uit te voeren om er zeker van te zijn dat
je de juiste dekking hebt, en het helpt
je om ongewenste overlap tussen draadloze toegangspunten
en dekkingszones en -kanalen te voorkomen.
Als je geïnteresseerd bent in de gebruikte
kanalen en hun signaalsterkte voor een bepaald
gebied, kun je een weergave in een wifi-analyser gebruiken om
de SSID van elk gedetecteerd netwerk in dat gebied weer te geven, hun relatieve
signaalsterkte en het kanaal
dat ze gebruiken.
Hier kun je zien dat de meeste van de 2. 4 giga wifi-netwerken zijn in gebruik
en zijn gecentreerd op kanaal één, terwijl
vier andere zich op kanaal zes bevinden.
Nu wordt kanaal 11 helemaal niet intensief gebruikt,
het heeft maar één netwerk dat home heet.
Dit bevindt zich op kanaal 11 als het thuisnetwerk, maar
er zijn vier andere draadloze netwerken
op kanaal negen, en dit
kan interferentie veroorzaken
voor zowel kanaal zes als kanaal 11, zoals
je duidelijk kunt zien op deze visualisatie.
Naast deze weergave kun je ook de dekkingszones
op een plattegrond overlappen met behulp van een wifi-analyser
als onderdeel van een draadloos
locatieonderzoek.
Dit toont de locatie van de draadloze toegangspunten en de
signaalsterkte die door elk van deze toegangspunten
wordt uitgestraald.
In dit voorbeeld kun je zien dat het hele kantoorgebouw
vrij goed bedekt is met wifi, zoals
te zien is aan de groene dekkingsgebieden,
maar er is een klein geel en oranje
gebied op de meest linkse muur.
Als je het gebouw verlaat,
zie je meer oranje en rode gebieden, wat
ook duidt op gebieden met een lagere signaalsterkte.
Omdat de linkermuur een
groot oranje en geel dekkingsgebied heeft, kunnen
we voorstellen om nog een toegangspunt toe te voegen
in dit deel van het gebouw.
Dit zou ons in staat stellen
om meer draadloze netwerkmogelijkheden
te hebben in dat deel van het gebouw als dat nodig is.
Oké.
Ik weet dat we zojuist een heleboel verschillende
gereedschappen hebben behandeld.
Onthoud dat wanneer je te maken
hebt met de fysieke laag van je netwerk, je veel
verschillende gereedschappen gaat gebruiken voor
veel verschillende dingen.
Voor het examen is het
belangrijk dat je begrijpt welke tool je
zou kunnen gebruiken om welk type kabel en welk type probleem
op te lossen.