Instruktor: W tej lekcji
omówimy stacjonarną sieć bezprzewodową i sposób
jej wykorzystania w różnych sieciach.
Teraz stacjonarna sieć bezprzewodowa wykracza poza standardowe
Wi-Fi lub 802. 11 sieci.
Kiedy mówimy o stacjonarnych sieciach bezprzewodowych,
tak naprawdę mówimy o czterech różnych typach sieci.
Pierwszym z nich jest oczywiście wifi lub 802. 11.
Drugim jest komórka z hotspotami komórkowymi, w szczególności
stacjonarnymi hotspotami komórkowymi, o których
będziemy mówić w tej lekcji.
Trzeci to łącza mikrofalowe, a
czwarty to połączenia satelitarne.
Przyjrzyjmy się każdemu z nich.
Po pierwsze, mamy 802. 11 lub sieci Wi-Fi.
Teraz, jeśli chodzi o 802. 11 Stałe sieci bezprzewodowe,
zwykle będziemy ich używać
do tworzenia połączeń punkt-punkt
z jednego budynku do drugiego
na stosunkowo niewielką odległość
kilkuset metrów.
Ogólnie rzecz biorąc, podczas
korzystania ze stacjonarnej sieci bezprzewodowej opartej
na standardzie 802. 11, będziesz używać
anten kierunkowych, a to pozwoli ci skierować
anteny na inny budynek,
w którym znajduje się odbiornik, aby
móc odebrać ten sygnał.
Używając anten kierunkowych
zamiast anten dookólnych, skierujesz
sygnał tylko w jednym kierunku, co pozwoli ci uzyskać
wyższe prędkości przy mniejszych
zakłóceniach ze strony innych sieci.
Drugim rodzajem stacjonarnej sieci bezprzewodowej
jest sieć komórkowa.
Obecnie, oprócz telefonów komórkowych i mobilnych hotspotów, mamy
również tak zwane stacjonarne sieci komórkowe.
Teraz stacjonarna sieć komórkowa wykorzystuje
większą antenę i większy hotspot,
który będzie zasilany ze standardowego gniazdka
elektrycznego w biurze lub domu.
Teraz, ze względu na większy rozmiar urządzenia stacjonarnego,
może ono korzystać z większej anteny
i umożliwiać odbieranie większych prędkości
podczas korzystania z połączenia komórkowego
niż zwykły mobilny hotspot lub smartfon.
Na przykład, wraz z ciągłym wdrażaniem
Internetu 5G w całym kraju w Stanach Zjednoczonych, widzimy
wiele firm, takich jak AT&T,
T-Mobile i Verizon, sprzedających tak zwane stacjonarne
usługi bezprzewodowe, które polegają na hotspocie
5G przy użyciu jednego z tych stacjonarnych
modemów komórkowych.
Trzecim typem stacjonarnej sieci bezprzewodowej
jest sieć mikrofalowa.
Nie mówię tu o mikrofalówce
używanej do odgrzewania burrito,
ale o częstotliwościach mikrofal.
Te częstotliwości mikrofalowe
mogą być używane tak samo, jak używamy Wi-Fi jako
połączenia punkt-punkt między
dwoma lub więcej budynkami.
Zaletą korzystania z połączenia mikrofalowego
zamiast połączenia opartego na Wi-Fi jest
to, że sygnały mikrofalowe mogą
w rzeczywistości podróżować dalej niż sygnał oparty na Wi-Fi.
Korzystając ze stałych nadajników i odbiorników
w widmie mikrofalowym, możemy
uzyskać większą prędkość, aby
móc przesyłać nasze informacje wewnątrz
tej sieci, a także być w stanie
pokonać większy dystans.
Za pomocą tradycyjnego łącza mikrofalowego
można pokonać około 40 mil, o ile między
tymi dwoma budynkami jest dobra
linia wzroku.
Czwarty z nich to połączenia satelitarne.
Połączenia satelitarne
są kolejną formą stałej łączności bezprzewodowej
i jest to naprawdę stacjonarne rozwiązanie bezprzewodowe o dużym
zasięgu, które może sięgać tysięcy mil.
Teraz, gdy korzystasz z połączenia satelitarnego,
będziesz mieć stację naziemną,
która jest stałym zasobem bezprzewodowym,
skierowanym w przestrzeń kosmiczną,
aby móc zlokalizować satelitę na orbicie.
Satelita ten może znajdować się na niskiej orbicie okołoziemskiej
lub na orbicie geosynchronicznej.
Teraz, gdy korzystasz z satelitów
znajdujących się na niskiej orbicie
okołoziemskiej, takich jak satelity Inmarsat lub Starlink,
będą one musiały mieć znacznie więcej satelitów,
aby móc pokryć całą planetę z niższej perspektywy
na niskiej orbicie okołoziemskiej.
Zapewnia to jednak niższe opóźnienia, co może zapewnić
lepszą wydajność dla użytkowników końcowych.
I odwrotnie, mamy również satelity
na orbicie geosynchronicznej.
Zaletą orbity geosynchronicznej
jest to, że znajduje się ona dalej
od Ziemi, co oznacza, że jeden
satelita może pokryć dużą część Ziemi.
W rzeczywistości, w przypadku satelitów
geosynchronicznych,
potrzeba tylko około trzech lub czterech satelitów na
orbicie, aby pokryć około 90% powierzchni Ziemi.
Teraz porównajmy to z konstelacją Inmarsat, która
znajduje się na niskiej orbicie
okołoziemskiej i wymaga około 60 do 70 satelitów,
aby móc zapewnić ogólnoświatowy zasięg dla ludzi na Ziemi za
pomocą tych 60 do 70 satelitów.
Jest to jedna z największych różnic
między korzystaniem z konstelacji satelitów na niskiej orbicie okołoziemskiej
a satelitami na orbicie geosynchronicznej.
Każda korzyść ma jednak
swoją wadę.
Gdy korzystasz z geosynchronicznej orbity
satelitarnej, masz do czynienia z większą odległością
do pokonania, co oznacza większe opóźnienia,
a tym samym niższą jakość usług dla użytkowników końcowych, gdy polegasz na geosynchronicznym
połączeniu satelitarnym.
Mając to na uwadze, należy
pamiętać, że istnieją cztery rodzaje stacjonarnych sieci
bezprzewodowych.
Pierwszy z nich to 802. 11 wifi, gdy używasz
go w konfiguracji punkt-punkt.
Drugi to połączenia komórkowe, trzeci
to połączenia mikrofalowe, a czwarty
to połączenia satelitarne.
Podczas korzystania z 802. 11 lub wifi, jest to uważane
za nielicencjonowaną część widma i można używać
dowolnej częstotliwości, która
jest przydzielona do 2. 4 lub 5-gigahercowe pasma
dla 802. 11.
Ale kiedy zaczynasz korzystać z sieci komórkowej, mikrofalowej lub satelitarnej, wszystkie
one są ściśle regulowane i określają, ile
mocy możesz użyć i jakie częstotliwości mogą
być używane, ponieważ wszystkie są używane
na podstawie licencji udzielonej przez FCC za pośrednictwem wybranego dostawcy
usług internetowych.