Instructeur: Onze volgende draadloze
technologie die we moeten bespreken staat bekend als de magnetron,
maar niet het soort waar je je diepvries burrito mee opwarmt.
Een microgolfverbinding is een communicatiesysteem
dat gebruik maakt van een bundel radiogolven
in het microgolffrequentiebereik
om informatie te verzenden tussen twee vaste locaties.
Als we het hebben over het microgolffrequentiebereik,
hebben we het over frequenties
in het bereik van 300 megahertz tot 300 gigahertz, waaronder
UHF, ultrahoge frequentie, SHF, superhoge frequentie, en EHF, extreem hoge
frequentie.
Er zijn veel plaatsen die microgolven
gebruiken voor hun verbindingen.
Het is eigenlijk heel populair voor grote universiteitscampussen om
verschillende delen van hun netwerk met elkaar
te verbinden via microgolfantennes
bovenop hun gebouwen in plaats van te proberen
glasvezel aan te leggen tussen
al die verschillende gebouwen.
Nu kunnen ook kleine bedrijven microgolftechnologie gebruiken.
De belangrijkste internetverbinding
die ik in mijn kantoor in Puerto Rico heb, is een microgolfverbinding.
Ik heb een antenne op het dak van ons gebouw en
die staat in verbinding met een antenne op het dak van het ziekenhuis
in het centrum van onze stad.
Zodra de verbinding de antenne op de top
van het ziekenhuis bereikt, wordt
deze gecombineerd met alle andere bedrijven in onze stad die een
soortgelijke opstelling hebben
en vervolgens wordt dit alles over het eiland naar onze internetprovider
gestuurd via een glasvezelverbinding
die zij hebben van het ziekenhuis terug naar onze internetprovider.
Met deze microgolfverbinding kunnen
we snelheden tot één gigabit per seconde naar onze
kantoren halen, afhankelijk van hoeveel we per maand aan onze
internetprovider willen betalen.
Zoals je kunt zien, kan microgolftechnologie zorgen
voor een supersnelle punt-tot-punt verbinding
tussen twee plaatsen, maar er is een beperking.
Beide antennes moeten een zogenaamde zichtlijn behouden.
De twee antennes die deze verbinding vormen,
moeten elkaar namelijk kunnen zien.
Vanwege de visuele horizon en de kromming van de
aarde, zorgt dit normaal gesproken voor
een afstandsbeperking van ongeveer 40 mijl of 64 kilometer.
Dit is een van de redenen waarom onze internetprovider
het dak van het ziekenhuis in onze stad heeft gehuurd om de ontvangstantennes
te plaatsen.
Dit komt omdat ik vanuit mijn huis niet
helemaal terug kan kijken naar de ISP 120 mijl over het eiland.
Dus ik maak verbinding met het ziekenhuis
en zij geven het via een glasvezellijn door aan de ISP.
Dit komt omdat we in een behoorlijk heuvelachtig gebied
wonen en het ziekenhuis dus
een van de hoogste gebouwen in onze stad is.
En dus kunnen de meeste gebouwen en kantoren een directe
zichtlijn krijgen naar het dak van het ziekenhuis
als ze zich binnen 20 of 30 mijl
van het ziekenhuis bevinden.
Daarom werd dit een ideale plek om die
antennes te installeren.
Hierdoor kan de internetprovider betalen
voor één glasvezelverbinding naar dat ziekenhuis en
sluiten ze alle microgolfklanten aan op
die hogesnelheidsvezel in plaats van rechtstreeks
glasvezel aan te leggen naar ieders huis of kantoor.
Toen microgolfverbindingen
voor het eerst aan consumenten werden
verkocht, werden ze op de markt gebracht onder de term
WiMAX in plaats van WiFi.
WiMAX is eigenlijk IEEE 802. 16 wanneer je te maken hebt
met microgolftoegang
in plaats van 802. 11 standaard die wordt gebruikt door WiFi.
WiMAX is een afkorting voor
Worldwide Interoperability for Microwave Access.
Magnetron is eigenlijk een heel goed alternatief
voor cellulaire of DSL-diensten omdat
het snellere snelheden biedt, maar
het gaat je meestal meer kosten dan een
kabelmodem van je lokale internetprovider.
Voor microgolftoegang moet er ook een antenne op het dak van
je huis of kantoor worden geïnstalleerd en daarvoor
is een professional nodig die de antenne
voor je installeert.
Microgolfverbindingen worden
beschouwd als een draadloze vaste locatiedienst
omdat je een grotere antenne en een grotere
radio nodig hebt om dat signaal goed op te pikken, maar het biedt je wel hele
mooie snelheden.
Hier kun je zien hoe WiMAX
zich verhoudt tot traditionele snelheden zoals GSM (2G),
UMTS (3G) en HSPA (3). 5G, en WiMAX is sneller
dan al deze.
Maar sinds de toevoeging van 4G en 5G midband cellulaire
modems, zit WiMAX meestal in datzelfde
snelheidsbereik, terwijl de cellulaire modems veel eenvoudiger
te installeren zijn omdat er geen speciale antennes op je dak hoeven te
worden gemonteerd.
Om deze reden begint WiMAX en microgolf wat aan
populariteit in te boeten als direct-to-consumer
internetdienst, maar het wordt nog steeds vaak
gebruikt voor interne WAN-verbindingen, zoals in een bedrijvenpark of
op een universiteitscampus als je niet gemakkelijk
glasvezel tussen de gebouwen kunt leggen.