Instructeur: De volgende draadloze
verbinding die we moeten bespreken zijn satellietverbindingen.
Internettoegang via satelliet is een methode
waarbij communicatiesatellieten in de ruimte worden gebruikt om een
gebruiker met het internet te verbinden.
Tot voor kort was satellietinternet
alleen weggelegd voor een paar speciale
toepassingen.
Als je bijvoorbeeld op het platteland of in een afgelegen
gebied woont waar je geen kabel-, cellulaire,
glasvezel- of koperverbindingen kunt krijgen, dan
kun je kijken naar satellietinternet.
Het mooie van satellietconnectiviteit is
dat je het overal kunt krijgen,
omdat vrijwel de hele aarde op dit moment
kan worden gedekt door satellietinternet.
Zolang je een antenne kunt monteren
en deze een duidelijke zichtlijn
heeft naar de satelliet in de ruimte, kun je
internetservice krijgen.
Voor thuisgebruikers die in een
afgelegen gebied van de Verenigde
Staten wonen, kun je bijvoorbeeld een commerciële
dienst zoals HughesNet gebruiken, die een
kleine satellietschotel op je dak plaatst,
net zoals DirecTV of Dish
Network dat doet voor je
satelliettelevisie.
Dit gaat je echter meer kosten dan
een gelijkwaardige glasvezel-, kabel- of DSL-service thuis.
Maar omdat je in een afgelegen gebied
woont, is satelliet misschien je enige optie.
Gebruikers op afstand zijn één van de gebieden waar satelliet wordt
gebruikt, maar de echte plaats waar satellietdiensten
hun stempel drukken is voor mobiele gebruikers onderweg.
Als je iemand bent die vanuit een camper of
een vrachtwagen midden in de olievelden van Texas werkt, kan
dit een geweldige plek zijn om satelliet te gebruiken.
Of als je een zakenreiziger bent zoals ik,
kun je de wereld rondvliegen in een commercieel vliegtuig
of een cruise maken over de oceaan
en toch de hele tijd verbonden blijven met het internet.
Een paar jaar geleden maakte ik bijvoorbeeld een cruise, maar ik kon
het me niet veroorloven om 10 dagen offline te zijn omdat ik ervoor
moest zorgen dat ik vragen van studenten kon beantwoorden
als ze binnenkwamen.
Dus toen ik op dat cruiseschip was, kon ik ongeveer
een uur per dag online gaan en vragen van studenten beantwoorden
voordat ik 's ochtends ging
ontbijten.
Dit komt omdat het schip wifi had, maar
die wifi was verbonden met satellietinternet.
Nu was het een beetje duur om dit te gebruiken, maar het werkte goed en de snelheden
waren eigenlijk behoorlijk goed met deze
nieuwere satellietconstellaties die ze gebruiken.
Ik kon zelfs Netflix en Hulu films en televisieprogramma's
streamen en vragen van studenten beantwoorden en
dat allemaal zonder problemen.
Het was net alsof ik thuis zat en
mijn kabelmodem gebruikte.
Satellietinternet heeft echter ook nadelen.
Ten eerste zal de snelheid niet zo snel zijn als een glasvezelmodem of
een microgolfverbinding of zelfs een kabelmodem.
Ten tweede is het vrij duur voor de meeste
satellietinternetproviders in vergelijking
met de andere opties die je hebt.
En ten derde zit er een behoorlijke vertraging in
de internetverbinding als je satelliet gebruikt.
Dit komt omdat communicatiesatellieten voor het grootste deel
gebruik maken van geosynchrone satellieten
die zich ongeveer 22.000 mijl van de aarde bevinden.
Wat er nu gebeurt is dat je het signaal heel erg
hoog stuurt en dat duurt een achtste van een seconde om helemaal
naar de ruimte te gaan.
Daarna duurt het nog een achtste van een seconde om naar het grondstation
van je internetprovider te gaan.
Dan maakt het verbinding met het internet en krijgt
jouw gegevens en gaat het terug naar de satelliet,
nog een achtste van een seconde,
en dan naar jou, nog een achtste van een seconde.
Dus die rondreis duurt ongeveer 500 milliseconden
of een halve seconde.
Ter vergelijking: mijn magnetronlengte heeft
slechts een latentie van ongeveer vijf milliseconden,
100 keer sneller.
Dus als je een grote videogamer
bent, zal die vertraging van
500 milliseconden je keer op keer de das omdoen.
Wat satelliet betreft,
veranderen de dingen snel tussen 2020 en 2025.
Veel bedrijven storten zich
op de markt voor satellietinternet,
vooral in de directe consumentenmarkt.
SpaceX is met hun Starlink een belangrijke speler,
die al meer dan 1.700 satellieten heeft gelanceerd
en goedkeuring heeft gekregen
om in totaal 12.000 satellieten te lanceren.
Nu is Starlink ook een goedkope optie voor veel consumenten met
een maandelijkse service
van slechts 100 tot 200 dollar per maand.
Maar het beste is dat ze hun latentie hebben teruggebracht
naar ongeveer 30 tot 35 milliseconden.
Hoe hebben ze dit gedaan?
Ze hebben ervoor gekozen om geen geosynchrone banen te gebruiken.
Als je in een geosynchrone baan bent, heb
je maar drie tot zes satellieten nodig
om ongeveer 90% van de aarde volledig te bedekken,
wat heel goed is, maar je
moet verder van de aarde af staan om zicht
te houden op al die gebieden.
Vanaf 22.000 mijl afstand kun je met
één enkele satelliet ongeveer
een derde van de aarde zien.
Starlink heeft er daarentegen
voor gekozen om een lage baan om de aarde te
gebruiken, wat slechts ongeveer 340 mijl van de aarde is.
Dit is veel, veel dichterbij en dit is hoe de
latentie wordt verminderd omdat
het minder afstand hoeft af te leggen.
De ruil hiervoor is dat ze nu een veel kleiner gebied hebben met
elke afzonderlijke satelliet.
Voor Starlink kan elke individuele
satelliet slechts een gebied bestrijken van ongeveer 350
mijl op de grond of ongeveer 563 kilometer.
Daarom heeft Starlink veel satellieten nodig om de wereld
volledig te dekken en service te verlenen.
En daarom lanceren ze ongeveer één satelliet per dag om aan
deze vraag te kunnen voldoen.