WEBVTT 00:00.090 --> 00:02.910 Instruktor: W tej lekcji omówimy protokół IPv4, czyli 00:02.910 --> 00:05.250 protokół internetowy w wersji czwartej. 00:05.250 --> 00:08.730 IPv4 jest niezwykle popularny i jest najczęstszym typem adresowania 00:08.730 --> 00:11.100 IP używanym w naszych sieciach. 00:11.100 --> 00:12.840 W rzeczywistości, jeśli jesteś jak 00:12.840 --> 00:15.690 większość ludzi, już wcześniej widziałeś adres IPv4. 00:15.690 --> 00:16.530 Są one zapisane jako 00:16.530 --> 00:18.660 seria czterech liczb dziesiętnych oddzielonych 00:18.660 --> 00:20.010 kropkami. 00:20.010 --> 00:24.180 Niektóre przykłady to adresy IPv4, takie jak 10. 1. 2. 3 lub 00:24.180 --> 00:28.470 172. 21. 243. 67. 00:28.470 --> 00:31.200 Jak widać, każdy adres IPv4 składa 00:31.200 --> 00:33.360 się z czterech części. 00:33.360 --> 00:35.970 Jest to znane jako notacja kropkowo-dziesiętna. 00:35.970 --> 00:36.900 Odnosząc się do każdej 00:36.900 --> 00:39.690 z tych czterech pojedynczych części, nazywamy je oktetami, ponieważ 00:39.690 --> 00:41.400 każda z nich ma liczbę dziesiętną, która jest 00:41.400 --> 00:43.890 używana do reprezentowania liczby ośmiobitowej. 00:43.890 --> 00:45.060 Ponieważ te liczby dziesiętne 00:45.060 --> 00:47.640 reprezentują osiem bitów lub osiem cyfr binarnych, 00:47.640 --> 00:49.770 oznacza to, że mogą one reprezentować tylko 00:49.770 --> 00:53.580 wartości od 0 do 255 w każdej z tych czterech pozycji. 00:53.580 --> 00:55.620 Teraz, gdy wszystkie cztery oktety są 00:55.620 --> 00:58.680 połączone, mamy cztery oktety, z których każdy zawiera 00:58.680 --> 01:01.950 osiem bitów, co daje łącznie 32 bity całkowitej przestrzeni 01:01.950 --> 01:04.350 adresowej przy użyciu adresu IPv4. 01:04.350 --> 01:08.413 Na przykład, jeśli mam adres IPv4 192. 168. 1. 4, jest to zapisane 01:10.290 --> 01:12.480 w notacji dziesiętnej z kropkami, aby ułatwić 01:12.480 --> 01:14.730 nam jako ludziom odczytanie tego. 01:14.730 --> 01:16.740 W rzeczywistości jest to jednak 01:16.740 --> 01:17.583 11000000. 01:20.941 --> 01:21.774 10101000. 01:24.682 --> 01:25.515 00000001. 01:28.690 --> 01:29.523 00000100 jeśli 01:32.100 --> 01:34.620 przedstawię to w prawdziwej formie binarnej. 01:34.620 --> 01:37.200 Jak widać, możliwość korzystania z notacji kropkowo-dziesiętnej 01:37.200 --> 01:40.110 jest dla nas o wiele łatwiejsza do odczytania i wpisania. 01:40.110 --> 01:42.630 Dlatego jest mniej podatny na popełnianie błędów, ponieważ 01:42.630 --> 01:44.580 jako ludzie wprowadzanie tych liczb do naszych 01:44.580 --> 01:46.440 urządzeń sieciowych za pomocą binarnych 01:46.440 --> 01:48.660 byłoby dla nas dużym problemem. 01:48.660 --> 01:50.460 Po prostu nie myślimy w ten sposób. 01:50.460 --> 01:55.380 Teraz, gdy widzimy adres IP, taki jak 192. 168. 1. 4, w rzeczywistości 01:55.380 --> 01:57.990 jest on dzielony na dwie części za pomocą 01:57.990 --> 02:02.010 drugiej 32-bitowej liczby znanej jako maska podsieci. 02:02.010 --> 02:04.020 Teraz jedna część adresu IPv4 jest używana 02:04.020 --> 02:05.910 do identyfikacji części sieciowej, a 02:05.910 --> 02:07.350 druga część będzie używana do 02:07.350 --> 02:09.150 identyfikacji części hosta. 02:09.150 --> 02:10.470 Patrząc na maskę podsieci, 02:10.470 --> 02:13.050 będzie ona wyglądać podobnie do adresu IPv4, ale 02:13.050 --> 02:15.030 jeśli przekonwertujesz ją na binarną, 02:15.030 --> 02:16.830 zobaczysz, że ma ona ciągłe ciągi 02:16.830 --> 02:19.320 jedynek lub zer w celu identyfikacji części sieci 02:19.320 --> 02:21.300 i hosta tego adresu używanego przez klienta 02:21.300 --> 02:23.370 lub urządzenie. 02:23.370 --> 02:28.370 Jeśli więc mam maskę podsieci 255. 255. 255. 0, jest to tak zwana 02:28.560 --> 02:31.590 domyślna maska podsieci klasy C. 02:31.590 --> 02:33.630 Nie martw się jeszcze o klasy, 02:33.630 --> 02:35.910 zajmiemy się nimi za chwilę. 02:35.910 --> 02:36.960 Na razie chcę tylko, abyś 02:36.960 --> 02:38.820 zobaczył, jak wygląda maska podsieci. 02:38.820 --> 02:41.700 Teraz, jeśli przekonwertowałbym to na binarny, każdy 02:41.700 --> 02:43.740 z tych oktetów o wartości 255 zostanie 02:43.740 --> 02:45.693 zapisany jako 11111111. 02:47.400 --> 02:51.360 Zamierzam więc pobrać 11111111. 02:51.360 --> 02:52.653 11111111. 02:54.434 --> 02:55.267 11111111. 02:57.780 --> 02:59.193 a następnie 00000000. 03:01.530 --> 03:05.760 Dzieje się tak, ponieważ w systemie binarnym osiem jedynek będzie równe 255, gdy odczytam je 03:05.760 --> 03:06.930 w systemie dziesiętnym. 03:06.930 --> 03:08.580 A jeśli mam osiem zer w systemie binarnym, 03:08.580 --> 03:11.100 będzie to równe zero w systemie dziesiętnym. 03:11.100 --> 03:12.810 Teraz, gdy spojrzysz na ten numer, 03:12.810 --> 03:15.480 jeśli zobaczysz jedynkę w układzie binarnym tej maski 03:15.480 --> 03:17.670 podsieci, oznacza to, że jest to część sieciowa 03:17.670 --> 03:19.110 adresu IP. 03:19.110 --> 03:21.840 Jeśli widzę zero w części binarnej maski podsieci, 03:21.840 --> 03:23.610 oznacza to, że jest to część hosta 03:23.610 --> 03:25.140 adresu IPv4. 03:25.140 --> 03:28.527 Połączmy to razem, pokazując zarówno adres IPv4, 03:28.527 --> 03:30.360 jak i maskę podsieci. 03:30.360 --> 03:35.360 Najpierw mamy nasz adres IPv4 192. 168. 1. 4. 03:35.790 --> 03:38.340 Poniżej znajduje się maska podsieci 03:38.340 --> 03:42.030 255. 255. 255. 0. 03:42.030 --> 03:44.430 Teraz wszędzie, gdzie widzę 255, będzie to reprezentować 03:44.430 --> 03:46.950 jedynkę w systemie binarnym. 03:46.950 --> 03:49.230 Staje się to więc częścią części 03:49.230 --> 03:51.120 sieciowej adresu IPv4. 03:51.120 --> 03:59.520 Jeśli użyję tego przykładu, 192. 168. 1. 4, 198. 03:59.520 --> 03:59.520 168. 1, który jest częścią sieci. 03:59.520 --> 04:04.440 Teraz mogę zrobić wszystko, co zaczyna się od 192. 168. 1. coś i wszystkie będą 04:04.440 --> 04:07.020 adresowalne przez tę samą sieć lokalną, 04:07.020 --> 04:10.260 ponieważ wszystkie dzielą tę samą część sieci. 04:10.260 --> 04:11.850 Teraz, gdy przechodzę do drugiej części, 04:11.850 --> 04:13.530 za każdym razem, gdy widzę te zera, reprezentuje 04:13.530 --> 04:15.930 to wszystkie zera w systemie binarnym. 04:15.930 --> 04:19.770 Będzie to więc część hosta tego adresu IPv4. 04:19.770 --> 04:23.250 W tym przypadku jest to . 4 część tego adresu, która będzie 04:23.250 --> 04:24.930 reprezentować hosta. 04:24.930 --> 04:27.780 Hostem tym może być serwer, komputer stacjonarny, laptop, 04:27.780 --> 04:30.780 tablet, smartfon lub inne urządzenie sieciowe. 04:30.780 --> 04:32.070 To naprawdę nie ma znaczenia. 04:32.070 --> 04:34.200 Ale kiedy o tym mówimy. 4 urządzenie, czyli 04:34.200 --> 04:35.760 pojedynczy host. 04:35.760 --> 04:38.700 Kiedy mówię o 192. 168. 1, czyli sieć, 04:38.700 --> 04:43.320 która może zawierać do 254 urządzeń. 04:43.320 --> 04:47.670 Więc jeśli mam urządzenie takie jak 192. 168. 1. 50 z podsiecią 04:47.670 --> 04:51.540 255. 255. 255. 0, to urządzenie 04:51.540 --> 04:54.030 jest również w tej samej sieci co nasze 04:54.030 --> 04:57.330 192. 168. 1. 4 i mogą komunikować 04:57.330 --> 04:59.820 się ze sobą za pomocą przełącznika i nie musiałyby używać 04:59.820 --> 05:01.320 routera, ponieważ oba mają ten 05:01.320 --> 05:06.320 sam fragment sieci, 192. 168. 1. 05:06.480 --> 05:07.530 Z drugiej strony, załóżmy, że 05:07.530 --> 05:11.970 mam urządzenie takie jak 192. 168. 0. 100 z podsiecią 05:11.970 --> 05:15.960 255. 255. 255. 0, urządzenie 05:15.960 --> 05:18.150 znajduje się w innej sieci. 05:18.150 --> 05:22.710 Konkretnie chodzi o 192. 168. 0. coś sieciowego. 05:22.710 --> 05:24.840 Nie możemy więc komunikować się z naszym oryginalnym 05:24.840 --> 05:28.710 urządzeniem na 192. 168. 1. 4 bez opuszczania 05:28.710 --> 05:30.330 naszej sieci i kierowania 05:30.330 --> 05:32.820 naszego ruchu do tej nowej sieci, tej 05:32.820 --> 05:36.360 192. 168. 0. coś sieciowego. 05:36.360 --> 05:38.430 Dlatego właśnie potrzebujemy routera. 05:38.430 --> 05:40.320 Teraz, jeśli to jeszcze nie ma sensu, 05:40.320 --> 05:41.820 nie martw się zbytnio. 05:41.820 --> 05:44.250 W tej chwili ledwo zarysowaliśmy powierzchnię przykładów, o 05:44.250 --> 05:45.280 których rozmawialiśmy. 05:45.280 --> 05:46.920 Chciałem tylko przedstawić ci ten 05:46.920 --> 05:48.960 pomysł i wprowadzić cię w tę koncepcję. 05:48.960 --> 05:51.090 Kolejną koncepcją, o której musimy porozmawiać, 05:51.090 --> 05:52.950 są adresy IPv4 i sposób, w jaki są one 05:52.950 --> 05:55.620 podzielone na klasy lub grupy zakresów, które mogą 05:55.620 --> 05:58.440 być wykorzystywane do różnych celów. 05:58.440 --> 06:01.650 Teraz każda klasa ma również własną domyślną maskę podsieci. 06:01.650 --> 06:04.710 Kiedy mówimy o klasach, oznaczamy je literą. 06:04.710 --> 06:08.850 Litery te to A, B, C, D i E. 06:08.850 --> 06:11.610 Teraz, aby zidentyfikować klasę dla danego adresu 06:11.610 --> 06:14.130 IP, wystarczy spojrzeć na pierwszy oktet. 06:14.130 --> 06:17.850 Jeśli pierwszy oktet zaczyna się od liczby z przedziału od 1 do 127, zostanie on 06:17.850 --> 06:19.920 uznany za adres klasy A i będzie miał domyślną 06:19.920 --> 06:24.360 maskę podsieci 255. 0. 0. 0. 06:24.360 --> 06:26.430 Oznacza to, że część sieciowa tego adresu 06:26.430 --> 06:28.170 to tylko pierwszy oktet. 06:28.170 --> 06:30.000 Drugi, trzeci i czwarty oktet 06:30.000 --> 06:32.070 będą stanowić część hosta. 06:32.070 --> 06:34.260 Oznacza to, że w sieci klasy 06:34.260 --> 06:39.180 A możemy mieć 256 razy 256 razy 256 hostów w jednej sieci, 06:39.180 --> 06:40.560 co oznacza, że jest 06:40.560 --> 06:43.320 ich 16. 7 milionów możliwych adresów 06:43.320 --> 06:44.940 IP hosta dostępnych dla pojedynczej 06:44.940 --> 06:47.250 części adresu sieciowego przypisanego 06:47.250 --> 06:49.050 do klasy A. 06:49.050 --> 06:50.880 Nasza druga klasa występuje, 06:50.880 --> 06:53.070 gdy pierwszy oktet zaczyna się 06:53.070 --> 06:55.800 od liczby między 128 a 191. 06:55.800 --> 06:58.050 Byłby to adres klasy B, a nasza domyślna 06:58.050 --> 07:03.050 maska to 255. 255. 0. 0. 07:03.150 --> 07:05.460 Oznacza to, że część sieciowa tego adresu 07:05.460 --> 07:07.560 będzie pierwszym i drugim oktetem. 07:07.560 --> 07:08.970 Trzeci i czwarty oktet 07:08.970 --> 07:11.010 będą stanowić część hosta. 07:11.010 --> 07:12.990 Oznacza to, że w przypadku sieci 07:12.990 --> 07:17.490 klasy B możemy mieć do 256 razy 256 hostów w jednej sieci. 07:17.490 --> 07:22.490 Oznacza to, że mamy 65 536 możliwych adresów IP hosta dostępnych dla pojedynczej 07:22.710 --> 07:24.810 części adresu sieciowego przypisanego 07:24.810 --> 07:27.120 w ramach klasy B. 07:27.120 --> 07:29.820 Trzecia klasa występuje, gdy pierwszy 07:29.820 --> 07:33.600 oktet zaczyna się od liczby pomiędzy 192 a 223. 07:33.600 --> 07:35.610 Jest to adres klasy C i ma domyślną 07:35.610 --> 07:40.610 maskę podsieci 255. 255. 255. 0. 07:40.920 --> 07:42.780 Oznacza to, że część sieciowa 07:42.780 --> 07:45.720 adresu będzie pierwszym, drugim i trzecim oktetem, 07:45.720 --> 07:48.720 a czwarty oktet zachowamy na część hosta. 07:48.720 --> 07:50.550 Oznacza to, że w sieci klasy 07:50.550 --> 07:53.910 C można mieć tylko 256 hostów w jednej sieci. 07:53.910 --> 07:57.600 Oznacza to, że dla jednej przydzielonej części adresu sieciowego 07:57.600 --> 07:59.640 dostępnych jest tylko 256 możliwych 07:59.640 --> 08:01.020 adresów IP hosta. 08:01.020 --> 08:03.720 Czwarta klasa występuje, gdy pierwszy 08:03.720 --> 08:07.260 oktet zaczyna się od liczby pomiędzy 224 a 239. 08:07.260 --> 08:09.780 Jest to adres klasy D. 08:09.780 --> 08:11.790 Adres klasy D nie ma przypisanej 08:11.790 --> 08:13.710 maski podsieci. 08:13.710 --> 08:16.410 Wynika to z faktu, że adresy klasy D są specjalne 08:16.410 --> 08:20.010 i są zarezerwowane dla multiemisji lub routingu multiemisji. 08:20.010 --> 08:22.650 Adres multicastowy jest logicznym identyfikatorem 08:22.650 --> 08:24.720 grupy hostów w sieci komputerowej, które 08:24.720 --> 08:26.130 będą już dostępne do przetwarzania 08:26.130 --> 08:29.490 datagramów lub ramek przeznaczonych do multicastingu dla wyznaczonej 08:29.490 --> 08:31.380 usługi sieciowej. 08:31.380 --> 08:33.720 Tak więc rzeczywisty adres multicast nie 08:33.720 --> 08:35.940 musi być zgodny z pojedynczym hostem, ale 08:35.940 --> 08:38.490 zamiast tego jest zgodny z grupą hostów. 08:38.490 --> 08:40.410 Kiedy myślisz o adresie multicast, chcę, 08:40.410 --> 08:42.900 abyś myślał o nim jak o czacie grupowym na Facebooku. 08:42.900 --> 08:44.250 Możesz mieć nazwę czatu grupowego, 08:44.250 --> 08:46.320 w naszym przypadku adres multiemisji. 08:46.320 --> 08:48.720 Gdy wyślesz wiadomość na nazwę czatu grupowego, wszyscy 08:48.720 --> 08:49.860 członkowie tej grupy otrzymają 08:49.860 --> 08:51.690 kopię tej wiadomości. 08:51.690 --> 08:54.150 Cóż, to samo dzieje się w multicastach, 08:54.150 --> 08:56.160 gdzie używamy IPv4. 08:56.160 --> 08:57.450 Oto idea tego, co należy zrozumieć 08:57.450 --> 08:58.830 w przypadku multicastingu. 08:58.830 --> 09:01.650 Wysyłam go od jednej osoby i trafia on do wielu 09:01.650 --> 09:02.970 osób jednocześnie. 09:02.970 --> 09:05.220 Piąta klasa występuje, gdy pierwszy 09:05.220 --> 09:08.520 oktet zaczyna się od liczby pomiędzy 240 a 255. 09:08.520 --> 09:10.650 Nazywa się to adresem klasy E 09:10.650 --> 09:13.410 i nie ma domyślnej maski podsieci. 09:13.410 --> 09:16.140 Wynika to z faktu, że adresy klasy E są również specjalne. 09:16.140 --> 09:18.960 W tym przypadku są one zarezerwowane wyłącznie do celów eksperymentalnych, 09:18.960 --> 09:21.780 badawczo-rozwojowych lub badawczych. 09:21.780 --> 09:25.680 Ten eksperymentalny zakres zawiera około 268 milionów adresów, które są zarezerwowane 09:25.680 --> 09:28.050 do wykorzystania w przyszłości. 09:28.050 --> 09:30.030 Na przestrzeni lat pojawiło się kilka propozycji 09:30.030 --> 09:33.150 ponownego przydzielenia tych adresów klasy E do ogólnego użytku, 09:33.150 --> 09:35.430 ponieważ publiczne adresy IPv4 stawały się coraz 09:35.430 --> 09:37.920 bardziej ograniczone w zakresach klasy A, klasy B i 09:37.920 --> 09:40.410 klasy C, ponieważ coraz więcej urządzeń zaczęło łączyć 09:40.410 --> 09:42.330 się z Internetem. 09:42.330 --> 09:45.450 To powiedziawszy, do tej pory te adresy klasy C nadal są przydzielane 09:45.450 --> 09:48.180 wyłącznie do użytku eksperymentalnego, a większość implementacji 09:48.180 --> 09:50.550 IP w naszych sieciach uzna dowolny adres IP z tego zakresu 09:50.550 --> 09:55.080 od 240. 0. 0. 0, aż do 09:55.080 --> 09:59.100 255. 255. 255. 255, aby być nieprawidłowym 09:59.100 --> 10:03.210 jako źródło lub miejsce docelowe w datagramie. 10:03.210 --> 10:05.430 Dlatego datagram zostałby odrzucony 10:05.430 --> 10:07.050 przez system docelowy. 10:07.050 --> 10:08.670 Jeśli więc spróbujesz wysłać coś 10:08.670 --> 10:10.830 do serwera Windows lub stacji roboczej, 10:10.830 --> 10:13.230 odmówi ona komunikacji z tym urządzeniem, jeśli 10:13.230 --> 10:16.080 twierdzisz, że pochodzisz z adresu klasy E. 10:16.080 --> 10:16.913 W porządku. 10:16.913 --> 10:18.930 Teraz, gdy omówiliśmy już pięć różnych 10:18.930 --> 10:20.370 klas adresów IPv4, porozmawiajmy 10:20.370 --> 10:23.040 trochę więcej o maskach podsieci. 10:23.040 --> 10:24.630 Załóżmy, że mamy adres 10:24.630 --> 10:27.540 IP 192. 168. 1. 4 ponownie z maską 10:27.540 --> 10:32.010 podsieci 255. 255. 255. 0. 10:32.010 --> 10:34.680 Ta maska podsieci jest domyślną maską podsieci 10:34.680 --> 10:36.150 dla sieci klasy C. 10:36.150 --> 10:38.700 A ponieważ nasz adres IP zaczyna się od 192, 10:38.700 --> 10:40.890 jest to również adres klasy C. 10:40.890 --> 10:42.960 Oznacza to, że mamy adres klasy C używający 10:42.960 --> 10:45.240 domyślnej maski podsieci klasy C. 10:45.240 --> 10:48.240 Więc uważamy to za klasowe. 10:48.240 --> 10:50.610 Nazywamy to maską klasową. 10:50.610 --> 10:53.610 Teraz klasowa maska podsieci jest po prostu domyślna 10:53.610 --> 10:55.770 dla danej klasy adresów IP. 10:55.770 --> 10:57.750 Nie oznacza to jednak, że jest to najlepsze 10:57.750 --> 10:59.130 rozwiązanie dla nas. 10:59.130 --> 11:01.590 Na przykład, jeśli używamy adresu klasy A, możesz pamiętać, że domyślną 11:01.590 --> 11:06.590 maską podsieci jest 255. 0. 0. 0. 11:06.900 --> 11:08.550 Oznacza to, że mamy możliwość 11:08.550 --> 11:12.630 posiadania 16. 7 milionów hostów w jednej sieci. 11:12.630 --> 11:13.920 Nie wiem jak ty, ale ja rzadko 11:13.920 --> 11:16.530 spotykam się z sieciami, które są tak duże i wymagają 11:16.530 --> 11:18.240 tak wielu hostów. 11:18.240 --> 11:19.350 W rzeczywistości pracowałem 11:19.350 --> 11:21.510 w jednym z największych intranetów na świecie i 11:21.510 --> 11:23.730 mieliśmy nieco ponad milion hostów rozmieszczonych 11:23.730 --> 11:26.310 na sześciu kontynentach na całym świecie. 11:26.310 --> 11:28.560 To była naprawdę duża sieć. 11:28.560 --> 11:30.000 I wciąż nie zbliżyliśmy się do wykorzystania 11:30.000 --> 11:32.880 wszystkich 16. 7 milionów adresów 11:32.880 --> 11:34.980 IP w podsieci klasy A. 11:34.980 --> 11:37.950 Dlatego często zamiast tego chcemy podzielić te 11:37.950 --> 11:39.450 duże sieci na mniejsze. 11:39.450 --> 11:42.330 Aby to zrobić, użyjemy procesu znanego jako podsieć. 11:42.330 --> 11:43.830 W tym kursie nie będziemy szczegółowo 11:43.830 --> 11:45.690 omawiać podsieci. 11:45.690 --> 11:47.520 Na razie chcę tylko, abyś pamiętał, 11:47.520 --> 11:50.280 że nie musimy trzymać się klasowej maski podsieci. 11:50.280 --> 11:53.970 Zamiast tego możemy użyć bezklasowej maski podsieci, jeśli chcemy. 11:53.970 --> 11:57.540 Jest to proces znany jako Classless Inner-Domain Routing. 11:57.540 --> 11:59.850 Pozwoli nam to pożyczyć niektóre z tych bitów hosta, 11:59.850 --> 12:01.860 te zera, które pokazałem ci w masce podsieci, 12:01.860 --> 12:04.500 a następnie ponownie przypisać je do części sieciowej. 12:04.500 --> 12:07.080 Pozwala mi to zmniejszyć rozmiar moich sieci do znacznie 12:07.080 --> 12:09.570 mniejszych porcji z mniejszą liczbą hostów, co jest 12:09.570 --> 12:10.770 bardziej wydajne. 12:10.770 --> 12:12.000 To da mi ten sam czas, o wiele 12:12.000 --> 12:14.310 więcej sieci, które mogę wykorzystać. 12:14.310 --> 12:16.230 Ponownie, jeśli myślisz o ciastku, możesz 12:16.230 --> 12:17.730 je pokroić na wiele różnych sposobów, 12:17.730 --> 12:20.310 ale nadal jest to jedno ciasto i jest to stała liczba IP, które 12:20.310 --> 12:21.540 mamy w sumie. 12:21.540 --> 12:23.340 Mogę więc przekroić ciasto na pół i będziemy 12:23.340 --> 12:25.110 mieć dwie połówki ciasta, albo mogę je 12:25.110 --> 12:26.430 pokroić na ćwiartki i będziemy 12:26.430 --> 12:28.110 mieć cztery kawałki ciasta, ale każdy 12:28.110 --> 12:30.060 z tych kawałków będzie mniejszy, tak samo 12:30.060 --> 12:31.920 jest z naszymi sieciami. 12:31.920 --> 12:33.180 Załóżmy na przykład, 12:33.180 --> 12:35.820 że mam maskę podsieci klasy C i mam 12:35.820 --> 12:40.740 255. 255. 255. 0 jako maska podsieci. 12:40.740 --> 12:43.620 Dzięki temu mogłem mieć 256 hostów, prawda? 12:43.620 --> 12:47.220 W mojej sieci domowej nie potrzebuję 256 hostów. 12:47.220 --> 12:50.550 Może więc podzielę to na cztery mniejsze sieci. 12:50.550 --> 12:53.310 Jeśli wezmę 256 i podzielę przez cztery, otrzymam 12:53.310 --> 12:56.670 64 hosty dla każdej z tych czterech sieci. 12:56.670 --> 12:58.710 W tym celu należy zmienić maskę podsieci 12:58.710 --> 13:05.940 z 255. 255. 255. 0 do 255. 13:05.940 --> 13:05.940 255. 255. 192. 13:05.940 --> 13:06.960 Jak to zrobiłem? 13:06.960 --> 13:09.030 Cóż, pożyczyłem dwa bity od hosta 13:09.030 --> 13:11.760 i dałem je do części sieciowej adresu. 13:11.760 --> 13:15.420 W ten sposób tworzę cztery różne podsieci, używając 13:15.420 --> 13:17.610 maski podsieci. 13:17.610 --> 13:19.380 Na razie chcę tylko, abyś pamiętał, że 13:19.380 --> 13:22.140 podsieć pozwala na użycie bezklasowej maski podsieci do tworzenia 13:22.140 --> 13:24.330 mniejszych sieci z mniejszą liczbą hostów w każdej 13:24.330 --> 13:25.620 z tych sieci, niż byłoby to możliwe, 13:25.620 --> 13:28.830 gdybyś miał samą klasową maskę podsieci. 13:28.830 --> 13:32.130 Proces ten znany jest jako Classless Inner-Domain 13:32.130 --> 13:35.730 Routing lub C-I-D-R i będziemy skracać nasze adresy 13:35.730 --> 13:39.030 IP za pomocą notacji C-I-D-R lub CIDR. 13:39.030 --> 13:40.140 Teraz, gdy to robimy, nie 13:40.140 --> 13:42.000 musimy wpisywać maski podsieci. 13:42.000 --> 13:46.050 Zamiast tego wpisujemy adres IP, ukośnik i liczbę. 13:46.050 --> 13:48.300 Jest to znane jako notacja CIDR. 13:48.300 --> 13:53.100 Jeśli więc mam adres IP 192. 168. 1. 4 z maską podsieci 13:53.100 --> 13:57.270 255. 255. 255. 0. 13:57.270 --> 13:59.610 Mogę to skrócić używając notacji 13:59.610 --> 14:04.610 CIDR jako 192. 168. 1. 4/24. 14:04.620 --> 14:08.310 Często słyszy się to pod nazwą CIDR lub notacja z ukośnikiem. 14:08.310 --> 14:12.300 Teraz, gdybym miał adres IP 192. 168. 1. 4, ale moja maska 14:12.300 --> 14:17.300 podsieci to 255. 255. 255. 192, mogę to skrócić 14:17.370 --> 14:22.370 do 192. 168. 1. 4/26, ponieważ pamiętaj, 14:23.520 --> 14:26.790 że pożyczyłem dwa bity z części hosta, więc 14:26.790 --> 14:31.790 przeszedłem z 24 jako domyślnej maski podsieci /24 do /26, pożyczając 14:32.190 --> 14:35.220 dwa bity i zwiększając moją część sieciową, 14:35.220 --> 14:39.210 zwiększając ją z 24 do 26. 14:39.210 --> 14:41.160 Teraz, w przypadku klasowych masek podsieci, 14:41.160 --> 14:43.950 nasza adnotacja CIDR będzie raczej prosta. 14:43.950 --> 14:46.530 Jeśli masz maskę podsieci klasy 14:46.530 --> 14:49.560 A, po adresie IP pojawi się znak /8. 14:49.560 --> 14:53.490 Oznacza to, że maska podsieci wynosi 255. 0. 0. 0 lub ma osiem 14:53.490 --> 14:55.620 bitów jedynek, czyli /8, 14:55.620 --> 14:58.530 a następnie 24 bity zer wewnątrz 14:58.530 --> 15:00.390 maski podsieci. 15:00.390 --> 15:02.760 Teraz, jeśli masz maskę podsieci 15:02.760 --> 15:05.940 klasy B, użyjesz /16 po swoim adresie IP. 15:05.940 --> 15:10.230 Oznacza to, że maska podsieci wynosi 255. 255. 0. 0. 15:10.230 --> 15:12.750 Oznacza to również, że w masce podsieci 15:12.750 --> 15:16.020 znajduje się 16 bitów jedynek i 16 bitów zer. 15:16.020 --> 15:18.390 Teraz, jeśli masz maskę podsieci 15:18.390 --> 15:21.690 klasy C, użyjesz /24 po adresie IP. 15:21.690 --> 15:26.460 Oznacza to, że maska podsieci będzie wynosić 255. 255. 255. 0 lub że ma 24 bity 15:26.460 --> 15:30.510 jedynek, a następnie osiem bitów zer w tej masce 15:30.510 --> 15:32.280 podsieci. 15:32.280 --> 15:34.470 Następnie musimy omówić dwa różne 15:34.470 --> 15:36.180 typy adresów IPv4. 15:36.180 --> 15:38.430 Są one nazywane publicznymi i prywatnymi 15:38.430 --> 15:39.930 adresami IP, a także routowalnymi 15:39.930 --> 15:42.390 i nierutowalnymi adresami IP. 15:42.390 --> 15:45.270 Gdy adres IP jest uważany za publiczny lub routowalny, 15:45.270 --> 15:47.460 można uzyskać do niego bezpośredni dostęp 15:47.460 --> 15:49.830 przez Internet i jest on przypisany do sieci przez 15:49.830 --> 15:51.900 dostawcę usług internetowych. 15:51.900 --> 15:54.030 Routowalne adresy IP są publicznie routowalne 15:54.030 --> 15:55.590 w całym Internecie, a zatem są globalnie 15:55.590 --> 15:57.270 zarządzane przez korporację internetową 15:57.270 --> 16:00.330 w zakresie przypisanych nazw i numerów. 16:00.330 --> 16:02.460 Jeśli więc chcesz mieć publiczny adres IP, na przykład 16:02.460 --> 16:04.530 do uruchomienia serwera WWW dla swojej firmy lub 16:04.530 --> 16:06.330 serwera Minecraft dla swoich dzieci, możesz 16:06.330 --> 16:07.860 kupić taki adres IP za pośrednictwem 16:07.860 --> 16:10.080 lokalnego dostawcy usług internetowych. 16:10.080 --> 16:12.810 Z drugiej strony istnieją również nieroutowalne adresy 16:12.810 --> 16:13.980 IP znane jako prywatne adresy 16:13.980 --> 16:16.290 IP, ponieważ nie są one publiczne. 16:16.290 --> 16:19.260 Prywatne adresy IP mogą być używane przez każdego w dowolnym momencie, 16:19.260 --> 16:21.960 ale tylko w ramach własnych sieci lokalnych. 16:21.960 --> 16:24.810 Dlatego te adresy IP są uważane za nieroutowalne, ponieważ 16:24.810 --> 16:26.820 nikt nie kontroluje, kto ich używa i 16:26.820 --> 16:28.470 w jakich sieciach. 16:28.470 --> 16:30.360 W rzeczywistości, jeśli spojrzysz 16:30.360 --> 16:31.620 teraz na adres IP swojego 16:31.620 --> 16:32.883 komputera, założę się, 16:32.883 --> 16:36.660 że używasz adresu IP, który zaczyna się od 10, 172 lub 192 jako pierwszego 16:36.660 --> 16:38.130 oktetu. 16:38.130 --> 16:41.430 Nie wierzysz mi? Śmiało, zatrzymaj ten film i sprawdź. 16:41.430 --> 16:42.300 Jeśli nie wiesz, jak 16:42.300 --> 16:44.250 to sprawdzić, powiem ci teraz, jak to zrobić. 16:44.250 --> 16:45.660 Jeśli korzystasz z komputera 16:45.660 --> 16:47.310 z systemem Windows, przytrzymaj 16:47.310 --> 16:49.380 klawisz Windows i naciśnij jednocześnie 16:49.380 --> 16:52.350 klawisz R, a następnie wpisz cmd i naciśnij Enter. 16:52.350 --> 16:53.850 To oznacza polecenie. 16:53.850 --> 16:56.070 Następnie na ekranie pojawi się czarne 16:56.070 --> 16:59.700 okno, w którym należy wpisać ipconfig dla konfiguracji IP, a następnie 16:59.700 --> 17:02.370 nacisnąć Enter i sprawdzić adres IP. 17:02.370 --> 17:05.520 Czy zaczyna się od 10, 172 czy 192? 17:05.520 --> 17:06.870 Założę się, że tak. 17:06.870 --> 17:08.220 Jeśli korzystasz z komputera Mac, nie martw się. 17:08.220 --> 17:09.420 Nie pomijam cię. 17:09.420 --> 17:11.340 Możesz również spojrzeć na to. 17:11.340 --> 17:12.300 Jeśli oglądasz ten 17:12.300 --> 17:14.040 film za pośrednictwem sieci bezprzewodowej, 17:14.040 --> 17:16.020 przytrzymaj klawisz Option, a następnie 17:16.020 --> 17:17.850 kliknij ikonę Wi-Fi w prawym górnym 17:17.850 --> 17:19.560 rogu paska menu. 17:19.560 --> 17:21.600 Pod nazwą sieci bezprzewodowej 17:21.600 --> 17:23.130 znajduje się adres IP. 17:23.130 --> 17:27.690 Ponownie, założę się, że zaczyna się od 10, 172 lub 192 jako 17:27.690 --> 17:29.490 części tego adresu IP. 17:29.490 --> 17:31.290 Czy jestem magikiem, że potrafię powiedzieć 17:31.290 --> 17:32.640 ci, jaki jest twój adres IP? 17:32.640 --> 17:33.870 Cóż, nie do końca. 17:33.870 --> 17:36.240 Te trzy wartości są częścią tego, co nazywamy 17:36.240 --> 17:38.040 prywatnymi zakresami IP. 17:38.040 --> 17:41.280 Obejmuje to około 10. 0. 0. coś lub 17:41.280 --> 17:44.490 172. 16. 1. coś lub 17:44.490 --> 17:47.640 192. 168. 1. coś i kilka 17:47.640 --> 17:49.590 innych adresów IP. 17:49.590 --> 17:51.780 Jeśli więc korzystasz z jednego z tych prywatnych adresów 17:51.780 --> 17:53.370 IP i powiedziałem, że nie są one routowalne, 17:53.370 --> 17:54.780 w jaki sposób faktycznie łączysz się z 17:54.780 --> 17:56.310 Internetem, aby obejrzeć ten film? 17:56.310 --> 17:58.140 Cóż, kiedy łączysz się z Internetem, 17:58.140 --> 18:00.360 twój router wykonuje małą sztuczkę polegającą 18:00.360 --> 18:02.160 na translacji adresów sieciowych 18:02.160 --> 18:05.074 i zmienia twój prywatny adres IP na publiczny. 18:05.074 --> 18:05.907 W porządku. 18:05.907 --> 18:07.560 Na egzaminie i w prawdziwym 18:07.560 --> 18:09.270 życiu technika sieciowego 18:09.270 --> 18:11.220 bardzo ważne będzie zrozumienie 18:11.220 --> 18:13.620 zakresów prywatnych adresów IP. 18:13.620 --> 18:15.630 Jeśli chodzi o adresy klasy A, wszystko, 18:15.630 --> 18:18.150 co zaczyna się od 10 w pierwszym oktecie, będzie 18:18.150 --> 18:20.340 uważane za prywatny adres IP. 18:20.340 --> 18:23.730 Można więc mieć wszystko od 10. 0. 0. 0 aż do 18:23.730 --> 18:28.440 10. 255. 255. 255 jako adres i będzie 18:28.440 --> 18:30.030 to prywatny adres IP. 18:30.030 --> 18:33.840 Daje to w sumie 16. 7 milionów adresów IP, z których 18:33.840 --> 18:35.400 może korzystać każdy. 18:35.400 --> 18:36.480 Oprócz tego mamy też 18:36.480 --> 18:38.340 kilka adresów klasy B, które są nieco 18:38.340 --> 18:40.380 trudniejsze do zapamiętania. 18:40.380 --> 18:44.610 W przypadku adresów klasy B wszystko zaczyna się od 172. 16, aż do 18:44.610 --> 18:47.850 172. 31 będzie częścią prywatnego 18:47.850 --> 18:49.560 zakresu IP. 18:49.560 --> 18:52.260 Obejmuje to ponad 1 milion adresów 18:52.260 --> 18:56.250 IP, ponieważ mamy 16 razy 256 razy 256. 18:56.250 --> 18:58.470 Jeśli chodzi o adres klasy C, wszystko 18:58.470 --> 19:01.200 zaczyna się od 192. 168 jest uważany 19:01.200 --> 19:03.120 za prywatny adres IP. 19:03.120 --> 19:06.930 Obejmuje to zakres 192. 168. 0. 0 aż do 19:06.930 --> 19:11.190 192. 168. 255. 255. 19:11.190 --> 19:15.090 Daje to 65 536 adresów IP, z których możesz korzystać, 19:15.090 --> 19:17.520 jeśli chcesz. 19:17.520 --> 19:19.860 Teraz chcę, abyś zapamiętał te zakresy. 19:19.860 --> 19:22.050 Pamiętaj, że klasa A jest naprawdę łatwa. 19:22.050 --> 19:25.200 Wszystko, co zaczyna się od 10. coś. coś. coś jest prywatnym 19:25.200 --> 19:27.600 adresem IP w zakresie klasy A. 19:27.600 --> 19:29.220 Klasa C jest również dość łatwa, ponieważ 19:29.220 --> 19:32.970 wszystko, co jest 192. 168. coś. Coś jest również 19:32.970 --> 19:34.920 uważane za adres prywatny, w tym 19:34.920 --> 19:37.410 przypadku adres prywatny klasy C. 19:37.410 --> 19:39.960 Ale klasa B to miejsce, w którym większość ludzi będzie się 19:39.960 --> 19:41.520 zmagać, ponieważ jest nieco inna. 19:41.520 --> 19:43.260 Będzie on zawierał wszystkie adresy zaczynające 19:43.260 --> 19:46.800 się od 172. 16. coś. coś aż do 19:46.800 --> 19:50.550 172. 31. coś. coś. 19:50.550 --> 19:53.880 Zasadniczo jest to 16 klas adresów klasy B, które znajdują 19:53.880 --> 19:55.350 się obok siebie. 19:55.350 --> 19:58.110 Możesz wybrać dowolny z nich jako prywatny adres IP. 19:58.110 --> 20:01.350 W dniu testu CompTIA może próbować cię oszukać i powiedzieć, 20:01.350 --> 20:03.180 który z tych adresów nie jest prywatnym 20:03.180 --> 20:04.890 adresem IP. 20:04.890 --> 20:06.060 A potem dadzą ci coś takiego 20:06.060 --> 20:09.060 jak 172. 12. coś. coś. 20:09.060 --> 20:12.420 Teraz zaczyna się od 172, więc wygląda jak prywatne IP, ale 20:12.420 --> 20:15.240 ponieważ jest to 172. 12, to nie jest 20:15.240 --> 20:19.680 między 172. 16 i 172. 31. 20:19.680 --> 20:22.710 Tak 172. 12. coś. coś jest w rzeczywistości 20:22.710 --> 20:24.390 publicznym adresem IP, ponieważ znajduje 20:24.390 --> 20:26.580 się poza moim prywatnym zasięgiem. 20:26.580 --> 20:27.900 Musisz być szczególnie ostrożny, 20:27.900 --> 20:30.120 gdy zobaczysz adres zaczynający się od 172, ponieważ musi 20:30.120 --> 20:34.403 on znajdować się pomiędzy 172. 16 do 172. 31 ma być prywatnym 20:35.580 --> 20:37.350 adresem IP. 20:37.350 --> 20:41.520 Wszystkie pozostałe 172. coś adresy będą publiczne. 20:41.520 --> 20:43.170 Następną rzeczą, o której musimy porozmawiać, 20:43.170 --> 20:44.940 są niektóre wyspecjalizowane adresy IP i istnieją 20:44.940 --> 20:47.340 dwie duże kategorie, które musimy omówić. 20:47.340 --> 20:50.160 Adres Loopback i adresy APIPA. 20:50.160 --> 20:53.070 Teraz pierwszym specjalnym adresem IP jest adres Loopback. 20:53.070 --> 20:56.550 Jest on przypisany jako 127. 0. 0. 1. 20:56.550 --> 20:58.080 Teraz, kiedy został on stworzony we 20:58.080 --> 20:59.520 wczesnych dniach Internetu, projektanci 20:59.520 --> 21:02.040 nie martwili się zbytnio o marnowanie adresów IP, ponieważ 21:02.040 --> 21:03.900 nigdy nie przewidzieli, że będziemy używać 21:03.900 --> 21:06.390 wielu adresów IP na całym świecie. 21:06.390 --> 21:11.287 Więc po prostu dedykują całą gamę, która wynosi 127. 0. 0. 0/8 lub 21:12.600 --> 21:15.510 16. 7 milionów adresów IP do wykorzystania 21:15.510 --> 21:18.240 jako adresy Loopback hostów internetowych. 21:18.240 --> 21:20.520 Teraz pozwala to każdemu protokołowi wyższego poziomu 21:20.520 --> 21:22.500 na wysyłanie danych do samego hosta bez faktycznego 21:22.500 --> 21:24.900 wychodzenia do przełącznika lub routera. 21:24.900 --> 21:27.300 Zasadniczo tworzy to pętlę zwrotną do hosta 21:27.300 --> 21:29.220 i testuje protokoły sieciowe. 21:29.220 --> 21:30.690 Jest więc często używany do rozwiązywania 21:30.690 --> 21:33.180 problemów i testowania protokołów sieciowych w danym systemie, 21:33.180 --> 21:35.370 aby upewnić się, że sterowniki działają poprawnie. 21:35.370 --> 21:37.440 Teraz, ze względu na sposób, w jaki standard został opracowany, 21:37.440 --> 21:38.550 wszystko, co widzisz, zaczyna 21:38.550 --> 21:41.220 się od 127. coś. coś. coś jest uważane 21:41.220 --> 21:43.110 za adres Loopback. 21:43.110 --> 21:47.400 Chociaż większość ludzi używa po prostu 127. 0. 0. 1 jako domyślny 21:47.400 --> 21:49.560 adres Loopback. 21:49.560 --> 21:53.640 Oznacza to pozostałe 16. 7 milionów adresów IP jest prawie zmarnowanych, 21:53.640 --> 21:55.110 ponieważ używamy tego zakresu 21:55.110 --> 21:56.700 jako całego zakresu Loopback, mimo 21:56.700 --> 21:59.820 że większość z nas używa tylko tego jednego adresu IP. 21:59.820 --> 22:01.320 Być może słyszałeś stary dowcip, którego 22:01.320 --> 22:03.180 używają niektórzy technicy sieciowi. 22:03.180 --> 22:06.450 Nie ma takiego miejsca jak 127. 0. 0. 1, co oznacza, 22:06.450 --> 22:09.240 że nie ma to jak w domu, prawda? 22:09.240 --> 22:12.420 To 127. 0. 0. 1. To lokalny host. 22:12.420 --> 22:16.380 Teraz, jeśli chodzi o adres IP 127. 0. 0. 1, usłyszysz, że nazywa 22:16.380 --> 22:18.210 się to albo Loopback, albo możesz usłyszeć, 22:18.210 --> 22:20.580 jak ludzie nazywają to lokalnym hostem, tak jak zrobiłem 22:20.580 --> 22:21.900 to wcześniej. 22:21.900 --> 22:26.340 Teraz słowo local host będzie zawsze rozwiązywane na 127. 0. 0. 1 na każdym komputerze 22:26.340 --> 22:29.250 w ramach lokalnych ustawień DNS. 22:29.250 --> 22:34.250 Więc jeśli ping 127. 0. 0. 1 lub ping lokalnego hosta, 22:34.410 --> 22:36.030 otrzymasz ten sam wynik. 22:36.030 --> 22:39.270 Wynikiem będzie adres IP tego adresu Loopback 22:39.270 --> 22:41.910 IP, 127. 0. 0. 1. 22:41.910 --> 22:44.130 Drugi specjalny adres IP 22:44.130 --> 22:47.220 jest znany jako APIPA, A-P-I-P-A. 22:47.220 --> 22:50.460 Jest to również znane jako automatyczne prywatne adresy IP. 22:50.460 --> 22:52.200 Adresy te są dynamicznie przypisywane 22:52.200 --> 22:53.370 przez system operacyjny, 22:53.370 --> 22:55.650 gdy serwer DHCP jest niedostępny, a adres IP 22:55.650 --> 22:58.860 nie został jeszcze przypisany statycznie. 22:58.860 --> 23:00.720 Adresy APIPA zawsze zaczynają 23:00.720 --> 23:04.320 się od 169. 254. coś. coś. 23:04.320 --> 23:06.360 Znajdziesz je więc w zakresie adresów 23:06.360 --> 23:09.630 169. 254. 0. 0, aż do 23:09.630 --> 23:14.070 169. 254. 255. 255. 23:14.070 --> 23:16.590 Jeśli więc kiedykolwiek zobaczysz adres IP w tym zakresie, 23:16.590 --> 23:18.660 gdy spojrzysz na adres IP urządzenia sieciowego, 23:18.660 --> 23:21.360 oznacza to, że coś jest nie tak z procesem DHCP i urządzenie 23:21.360 --> 23:23.790 nie otrzymuje normalnego prywatnego adresu IP z jednego 23:23.790 --> 23:27.240 z naszych zakresów klasy A, klasy B lub klasy C. 23:27.240 --> 23:28.950 Teraz, po uruchomieniu stacji roboczej, 23:28.950 --> 23:31.050 będzie ona próbowała uzyskać własny adres IP 23:31.050 --> 23:34.560 za pomocą dynamicznych adresów IP, przy użyciu protokołu DHCP. 23:34.560 --> 23:37.620 Odbywa się to w czteroetapowym procesie znanym jako 23:37.620 --> 23:41.160 DORA, czyli odkryj, zaoferuj, poproś i potwierdź. 23:41.160 --> 23:42.060 Jeśli coś pójdzie 23:42.060 --> 23:44.910 nie tak w procesie negocjacji DORA z DHCP, system po prostu 23:44.910 --> 23:46.980 nie będzie mógł uzyskać adresu, a komputer 23:46.980 --> 23:48.660 w końcu się zawiesi, ponieważ nie 23:48.660 --> 23:49.767 będzie wiedział, co zrobić 23:49.767 --> 23:52.080 i będzie próbował w kółko. 23:52.080 --> 23:53.610 Tak więc genialni inżynierowie 23:53.610 --> 23:56.820 z internetowej grupy zadaniowej stworzyli tę gamę APIPA. 23:56.820 --> 23:58.950 Zasadniczo oznacza to, że jeśli stacja robocza 23:58.950 --> 24:01.800 nie może uzyskać przydziału DHCP dla dynamicznego adresu 24:01.800 --> 24:03.240 IP w określonym czasie, stacja 24:03.240 --> 24:05.490 robocza po prostu wybierze własny adres z tego 24:05.490 --> 24:07.260 specjalnego zakresu APIPA. 24:07.260 --> 24:08.790 Zasadniczo każdy adres IP, o ile 24:08.790 --> 24:13.260 zaczyna się od 169. 254. coś. coś. 24:13.260 --> 24:14.730 Jeśli więc znajdziesz komputer, który 24:14.730 --> 24:16.290 nie może połączyć się z Internetem, pierwszą 24:16.290 --> 24:19.080 rzeczą, którą powinieneś zrobić, jest sprawdzenie jego adresu IP. 24:19.080 --> 24:20.460 Teraz, jeśli widzisz adres 24:20.460 --> 24:23.670 IP 169. 254. coś. coś, wiesz, że 24:23.670 --> 24:25.740 masz problem z DHCP i musisz sprawdzić 24:25.740 --> 24:27.600 serwer DHCP, aby upewnić się, że 24:27.600 --> 24:29.040 działa poprawnie, a następnie 24:29.040 --> 24:31.020 przekazuje prywatne adresy IP z przypisanych 24:31.020 --> 24:34.380 zakresów klasy A, klasy B lub klasy C. 24:34.380 --> 24:37.980 To tyle, jeśli chodzi o DHCP w tej chwili, ale obiecuję, 24:37.980 --> 24:41.100 że wrócimy do DHCP później i porozmawiamy o wszystkich 24:41.100 --> 24:42.690 tych rzeczach i o tym, jak 24:42.690 --> 24:44.730 zapewnia te adresy IP i jak będą 24:44.730 --> 24:47.520 one używane w sieciach. 24:47.520 --> 24:48.353 W porządku. 24:48.353 --> 24:51.390 Wiem, że w tym długim filmie znalazło się mnóstwo informacji. 24:51.390 --> 24:53.370 Jeśli więc poszedłem za szybko, 24:53.370 --> 24:55.950 proszę, obejrzyj tę lekcję drugi raz. 24:55.950 --> 24:57.600 Istnieje wiele ważnych informacji 24:57.600 --> 25:00.600 na temat adresowania IPv4, które po prostu trzeba znać. 25:00.600 --> 25:02.700 Bardzo ważne jest, aby zrozumieć różne 25:02.700 --> 25:05.340 klasy adresów IP, publiczne i prywatne adresy 25:05.340 --> 25:06.930 IP oraz kiedy każdy z nich jest 25:06.930 --> 25:09.240 używany, a także różne specjalne adresy 25:09.240 --> 25:11.763 IP, takie jak Loopback, APIPA i inne.