WEBVTT

00:00.060 --> 00:01.590
Eğitmen: Şimdi, ağlarımız olduğunda

00:01.590 --> 00:04.320
ve IPv4 gibi IP adreslerine dayandıklarında, cihazlarımıza

00:04.320 --> 00:05.520
hangi adreslere sahip olacaklarını

00:05.520 --> 00:07.680
nasıl söyleyeceğiz?

00:07.680 --> 00:10.170
Aslında kullanabileceğimiz iki farklı yöntem var.

00:10.170 --> 00:12.750
Bunlardan biri manuel veya statik olarak atamak,

00:12.750 --> 00:15.090
diğeri ise dinamik olarak atamaktır.

00:15.090 --> 00:16.740
Şimdi, statik bir atama kullandığımda,

00:16.740 --> 00:18.600
bu gerçekten basit bir işlemdir.

00:18.600 --> 00:19.500
Bir teknisyen olarak,

00:19.500 --> 00:22.290
ana bilgisayarın IP adresini, alt ağ maskesini, varsayılan

00:22.290 --> 00:25.740
ağ geçidini ve DNS sunucusunu manuel olarak yazacağım.

00:25.740 --> 00:28.740
Ancak bu zaman alıcı ve hataya açık olabilir.

00:28.740 --> 00:31.740
Örneğin, ağ üzerinde 20 cihazım olduğunu varsayalım.

00:31.740 --> 00:33.090
Şimdi gidip bu dört bilgiyi

00:33.090 --> 00:35.850
her cihaz için bir kez olmak üzere 20 farklı kez

00:35.850 --> 00:37.230
atamam gerekecek, Bu da

00:37.230 --> 00:39.630
bilgi girmem gereken 80 yer demek.

00:39.630 --> 00:42.450
Bu, insan hatası için çok fazla şans olduğu anlamına gelir çünkü

00:42.450 --> 00:44.730
bu sayıların yanlış yazılması çok kolaydır.

00:44.730 --> 00:46.410
Ve eğer bir tanesini yanlış yazarsanız,

00:46.410 --> 00:48.120
yanlış bilgileri yanlış cihazlara

00:48.120 --> 00:49.440
atamış olursunuz.

00:49.440 --> 00:53.040
Ya da birden fazla cihazda aynı bilgilere sahip olabilirsiniz ve

00:53.040 --> 00:54.510
bu da iki cihaz arasında sorunlara

00:54.510 --> 00:56.670
veya çakışmalara neden olur.

00:56.670 --> 00:59.820
Bu nedenle, büyük kurumsal ağlar üzerinde çalışmaya başladığınızda,

00:59.820 --> 01:02.460
tüm cihazlarınız için IP adreslerinin statik olarak

01:02.460 --> 01:05.130
atanması çok pratik olmaz.

01:05.130 --> 01:07.080
Geçmişte yönettiğim bazı ağlarımızda

01:07.080 --> 01:09.570
500 istemci, 1.000 istemci, 5.000 istemci,

01:09.570 --> 01:12.900
10.000 istemci, yüz bin istemci ve hatta büyük ölçekli

01:12.900 --> 01:15.510
bir internette 1 milyon istemci bilgisayar

01:15.510 --> 01:17.250
vardı.

01:17.250 --> 01:19.350
Dolayısıyla, bunların hepsini statik olarak

01:19.350 --> 01:21.720
atamak ve tüm bu farklı IP adreslerini takip etmek,

01:21.720 --> 01:23.370
dünyanın her yerinde bulunan büyük

01:23.370 --> 01:26.220
bir ekip için tam zamanlı bir iş haline gelecektir, çünkü

01:26.220 --> 01:29.040
bu büyük internet altı kıtaya yayılmıştır.

01:29.040 --> 01:31.500
Bu çok fazla zaman, para, emek ve kaynak

01:31.500 --> 01:33.300
israfı olacaktır.

01:33.300 --> 01:36.060
Bunun yerine IP adreslerinin dinamik tahsisini

01:36.060 --> 01:38.880
kullanarak bu süreci basitleştiriyoruz.

01:38.880 --> 01:41.130
Bu dinamik atama olarak bilinir.

01:41.130 --> 01:43.410
Bunu yaparak, IP'lerimizi ağa katıldıklarında

01:43.410 --> 01:46.110
tüm ağ istemcilerimize atamak için daha hızlı, daha kolay

01:46.110 --> 01:49.020
ve daha az kafa karıştırıcı bir yönteme sahip oluruz.

01:49.020 --> 01:50.820
Büyük veya küçük ağlar için, dinamik

01:50.820 --> 01:52.200
IP adresleme kullanmak genellikle

01:52.200 --> 01:54.630
en iyi seçeneğiniz olacaktır.

01:54.630 --> 01:56.610
Evinizde, farkında olsanız da olmasanız da,

01:56.610 --> 01:59.370
muhtemelen dinamik IP adresleme kullanıyorsunuzdur.

01:59.370 --> 02:01.350
Yeni bir akıllı telefon veya tablet ya da dizüstü bilgisayar

02:01.350 --> 02:02.760
veya masaüstü bilgisayar satın aldığınızda,

02:02.760 --> 02:04.770
onu kutusundan çıkardınız, çalıştırdınız ve ardından

02:04.770 --> 02:06.450
kablosuz ağınıza bağlandınız ve çevrimiçi

02:06.450 --> 02:09.030
olup web'de gezinebildiniz, değil mi?

02:09.030 --> 02:11.370
Herhangi bir çılgın konfigürasyon yapmak zorunda değildiniz.

02:11.370 --> 02:13.860
Bu durumda, yeni cihazınıza bir IP adresi, bir konu

02:13.860 --> 02:16.650
maskesi, bir varsayılan ağ geçidi veya kullanması için

02:16.650 --> 02:18.390
bir DNS sunucusu atamadınız.

02:18.390 --> 02:20.490
Bunun yerine, ağınızın DHCP sunucusu tüm bunları

02:20.490 --> 02:22.230
sizin istemenize bile gerek kalmadan

02:22.230 --> 02:24.300
sizin için otomatik olarak yapar.

02:24.300 --> 02:25.830
Bunun nedeni, kablolu modeminiz,

02:25.830 --> 02:27.360
fiber modeminiz veya kablosuz erişim

02:27.360 --> 02:30.540
noktanız gibi çoğu küçük ofis ve ev ofis ağ cihazının zaten sizin için

02:30.540 --> 02:33.120
çalışan bir DHCP sunucusuna sahip olması ve varsayılan

02:33.120 --> 02:34.800
olarak açık olmasıdır.

02:34.800 --> 02:36.840
Cihaza sadece hangi ağa katılacağını söylersiniz

02:36.840 --> 02:38.430
ve yönlendiriciniz DHCP'yi kullanarak

02:38.430 --> 02:40.200
ağ istemcinizin kullanabilmesi için

02:40.200 --> 02:42.570
dinamik bir IP adresi dağıtır.

02:42.570 --> 02:44.430
Peki tam olarak yapılandırılmış bir istemcinin

02:44.430 --> 02:45.990
bu dört bileşeni nelerdir?

02:45.990 --> 02:47.670
Bunu birkaç kez gönderdim ve ister

02:47.670 --> 02:49.680
statik ister dinamik atama kullanıyor

02:49.680 --> 02:52.440
olun, yine de aynı dört bileşeni kullanmanız gerekir;

02:52.440 --> 02:56.220
bunlar bir IP adresi, bir alt ağ maskesi, genellikle yönlendiricinizin

02:56.220 --> 02:58.170
IP'si olan varsayılan bir ağ geçidi

02:58.170 --> 03:00.900
ve DNS ya da WINS için bir sunucudur.

03:00.900 --> 03:03.570
Şimdi, DNS Alan Adı Sistemidir.

03:03.570 --> 03:05.760
DNS, bilgisayarınızın bağlanabilmesi için bir web

03:05.760 --> 03:06.840
sitesi tarafından kullanılan

03:06.840 --> 03:08.730
alan adlarını sunucusunun IP adresine dönüştürmek

03:08.730 --> 03:10.560
için kullanılacaktır.

03:10.560 --> 03:13.050
Şimdi, DNS'i kendi videosunda daha fazla ele alacağız çünkü

03:13.050 --> 03:14.790
bu konuda bilmeniz gereken çok şey var, ancak

03:14.790 --> 03:17.310
şimdilik DNS'in aslında bir telefon rehberinin İnternet

03:17.310 --> 03:19.620
versiyonu olduğunu, bir adı arayabileceğimizi ve doğrudan

03:19.620 --> 03:20.610
bağlanmak için bir numara

03:20.610 --> 03:22.890
alabileceğimizi anlayın.

03:22.890 --> 03:24.780
Şimdi, isimlerden numaralara ve numaralardan

03:24.780 --> 03:26.790
isimlere, DNS'in tüm olayı budur.

03:26.790 --> 03:29.520
Örneğin, diontraining'e gittiğinizde. com'a bağlandığınızda, sunucuma

03:29.520 --> 03:31.680
bağlanıp web sayfalarımıza veya videolarımıza

03:31.680 --> 03:34.290
erişebilmeniz için sunucumun IP adresinin ne olduğunu

03:34.290 --> 03:35.190
belirlemek üzere arka

03:35.190 --> 03:37.350
planda DNS kullanacaksınız.

03:37.350 --> 03:39.150
DNS iş başında.

03:39.150 --> 03:41.910
Öte yandan WINS, W-I-N-S, bir yerel alan

03:41.910 --> 03:43.980
ağı içinde kullanılır.

03:43.980 --> 03:46.800
Özellikle, WINS Windows etki alanlarında kullanılır

03:46.800 --> 03:49.710
ve Windows İnternet İsim Hizmeti olarak bilinir.

03:49.710 --> 03:51.300
Windows'un bir TCP/IP ağındaki

03:51.300 --> 03:54.630
NetBIOS adlarını tanımlamasını ve bu NetBIOS adlarını IP adreslerine

03:54.630 --> 03:57.690
dönüştürmesini sağlamak için kullanılır.

03:57.690 --> 03:59.790
Temel olarak WINS DNS gibidir, ancak

03:59.790 --> 04:02.880
yalnızca Windows etki alanı ortamında çalışır.

04:02.880 --> 04:04.800
Dolayısıyla, bir Windows etki alanı içindeki

04:04.800 --> 04:06.240
posta sunucuma bağlanmak istersem,

04:06.240 --> 04:08.610
biliyorsam IP adresini yazabilirim ya da sunucunun

04:08.610 --> 04:10.860
adını, posta kutusu gibi bir şey ya da her ne isim

04:10.860 --> 04:13.740
verdiysem onu yazabilirim.

04:13.740 --> 04:15.810
Şimdi, her bir istemci için kritik adresleme

04:15.810 --> 04:18.600
bilgilerinin dinamik atamasını yapma zamanı geldiğinde, bunu

04:18.600 --> 04:21.090
yapmak için dört farklı yöntem kullanabiliriz.

04:21.090 --> 04:25.500
Buna BOOTP, DHCP, APIPA ve ZeroConfig dahildir.

04:25.500 --> 04:27.300
BOOTP bu dört seçenek arasında açık

04:27.300 --> 04:29.640
ara en eski ve en az kullanılanıdır.

04:29.640 --> 04:31.560
BOOTP veya Bootstrap Protokolü, ilk olarak

04:31.560 --> 04:33.870
1985 yılında disksiz Unix iş istasyonlarında kullanılmak

04:33.870 --> 04:36.270
üzere tanıtılmıştır, çünkü IP adres bilgilerini dinamik

04:36.270 --> 04:37.680
olarak atayabilir ve ardından

04:37.680 --> 04:40.140
iş istasyonunun önyükleme görüntüsünün bir kopyasını

04:40.140 --> 04:42.960
ağ üzerinden yüklemesine izin verebilir.

04:42.960 --> 04:46.560
Şimdi, BOOTP IP'lerin ve MAC adreslerinin statik bir veritabanını kullanıyordu.

04:46.560 --> 04:48.840
Yani aslında bir istemci BOOTP sürecini başlatmak

04:48.840 --> 04:50.640
için ağa bağlandığında, veritabanında

04:50.640 --> 04:53.130
Mac adresini bulacak ve ardından eşleşen uygun

04:53.130 --> 04:55.320
IP adresini atama olarak talep eden istemciye

04:55.320 --> 04:58.080
geri gönderecektir.

04:58.080 --> 05:00.030
Bu istediğimiz kadar dinamik değildi,

05:00.030 --> 05:04.020
bu nedenle 1993'te BOOTP'nin yerini almak üzere DHCP olarak bilinen daha yeni

05:04.020 --> 05:06.510
ve güncellenmiş bir protokol tanıtıldı.

05:06.510 --> 05:09.990
Şimdi DHCP veya Dinamik Ana Bilgisayar Yapılandırma Protokolü, atanmış

05:09.990 --> 05:12.000
bir kapsama veya adres havuzuna dayalı

05:12.000 --> 05:15.000
olarak bir IP'nin atanmasına izin verecek ve ayrıca içinde

05:15.000 --> 05:16.650
çok sayıda başka seçeneği yapılandırmamıza

05:16.650 --> 05:19.020
olanak sağlayacaktır.

05:19.020 --> 05:21.600
Şimdi, DHCP kapsamımı yapılandırmama izin verdiği

05:21.600 --> 05:24.030
için, DHCP sunucuma şöyle bir şey söyleyebilirim:

05:24.030 --> 05:26.460
hey, sadece 192'den başlayan adresleri dağıtmanı

05:26.460 --> 05:29.820
istiyorum. 168. 1. 100'den 192'ye

05:29.820 --> 05:33.240
kadar. 168. 1. 200.

05:33.240 --> 05:35.280
Bu da size artık otomatik olarak atanabilecek

05:35.280 --> 05:37.290
yaklaşık yüz müşteri verir.

05:37.290 --> 05:39.060
Birisi ağa her bağlandığında, DHDP

05:39.060 --> 05:42.210
bu aralıktaki IP'lerden birini gönderecek ve bir istemciye

05:42.210 --> 05:43.980
kiralama olarak bilinen belirli

05:43.980 --> 05:46.110
bir süre için atayacaktır.

05:46.110 --> 05:49.380
Şimdi, her IP bu havuzdan belirli bir süre için engellenebilir.

05:49.380 --> 05:50.910
Ve bu kiralama süresi dolduğunda,

05:50.910 --> 05:53.730
DHCP sunucusu bu adresi geri çekecektir.

05:53.730 --> 05:56.280
Bu aslında bizim için bir soruna yol açmıyor çünkü bilgisayarınız

05:56.280 --> 05:57.946
herhangi bir zamanda "Hey, ben hala

05:57.946 --> 06:00.120
bu adresi kullanıyorum.

06:00.120 --> 06:01.200
Bunu alamazsın. Bu durumda DHCP sunucusu

06:01.200 --> 06:03.337
"Tamam, sende kalabilir" der ve kira

06:03.337 --> 06:05.190
kontratını yenileyerek başka

06:05.190 --> 06:08.640
bir dönem için yeniden atama yapar.

06:08.640 --> 06:10.620
Tıpkı kütüphaneden bir kitap almak gibi.

06:10.620 --> 06:12.030
Yani kitabı okumayı yarıladınız ve

06:12.030 --> 06:13.320
yarın teslim etmeniz gerekiyor,

06:13.320 --> 06:15.840
kütüphaneye geri götürüp yeniden ödünç alabilirsiniz.

06:15.840 --> 06:19.260
DHCP ve dinamik adresler ile aynı kavramdır.

06:19.260 --> 06:20.940
Şimdi, kiralama süresi dolduğunda ve

06:20.940 --> 06:22.680
artık müşteri tarafından ihtiyaç duyulmadığında,

06:22.680 --> 06:25.290
kapsama veya havuza geri gönderilecek ve başka bir müşteriye

06:25.290 --> 06:27.480
verilmeye hazır olacaktır.

06:27.480 --> 06:29.850
Esasen, her istemci ataması sırasında bu IP'yi

06:29.850 --> 06:30.930
ödünç alabilir ve daha

06:30.930 --> 06:33.090
sonra işi bittiğinde iade edebilir.

06:33.090 --> 06:34.380
Şimdi, bu IP yönetimi bizim

06:34.380 --> 06:37.590
adımıza DHCP sunucusu tarafından gerçekleştirilecek ve zaman

06:37.590 --> 06:39.450
içinde atanan ve iade edilen tüm bu IP'leri

06:39.450 --> 06:41.670
yönetmek için kullanılacaktır.

06:41.670 --> 06:43.950
Bu harika çünkü kendimiz kontrol etmek veya hepsini manuel

06:43.950 --> 06:45.870
olarak takip etmek zorunda kalmıyoruz.

06:45.870 --> 06:49.230
Bunun yerine, istediğimiz zaman içine girip günlüklere bakma ve "Hey,

06:49.230 --> 06:50.227
192 numaralı IP'yi kim

06:50.227 --> 06:55.110
kullanıyordu? 168. 1. 132 9 Eylül saat

06:55.110 --> 06:57.120
15:00'te mi? Ve sonra DHCP'nin IP adresi

06:57.120 --> 06:58.380
yönetimini ve günlüklerini

06:58.380 --> 07:01.740
kullanarak bunu anlayabiliriz.

07:01.740 --> 07:03.420
Bu da bize kimin ne yaptığını bulmanın

07:03.420 --> 07:04.710
tüm faydalarını sağlarken,

07:04.710 --> 07:06.930
bu IP adreslerini dağıtmanın yönetimini ve gözetimini

07:06.930 --> 07:09.690
yapmak zorunda kalmamamızı sağlar.

07:09.690 --> 07:11.790
DHCP ile ilgili bir diğer harika şey de müşterilerimize

07:11.790 --> 07:14.280
iletişim kurmaları için gereken tüm bu farklı değişkenleri

07:14.280 --> 07:15.690
sunmasıdır.

07:15.690 --> 07:18.270
Bu, atanmakta olan dinamik IP adresinin yanı sıra

07:18.270 --> 07:20.700
alt ağ maskesi, varsayılan ağ geçidi ve DNS sunucusunu

07:20.700 --> 07:21.990
içerir.

07:21.990 --> 07:23.640
Ve eğer bir WINS sunucusu kullanıyorsanız,

07:23.640 --> 07:25.860
bunu DHCP aracılığıyla da gönderebilirsiniz.

07:25.860 --> 07:26.910
Tüm bunlar, yeni bir

07:26.910 --> 07:29.550
istemci ağa her bağlandığında otomatik olarak

07:29.550 --> 07:32.850
DHCP protokolü kullanılarak yapılabilir.

07:32.850 --> 07:35.760
Evet, bu dört yapılandırma seçeneğini birkaç kez tekrarladığımı

07:35.760 --> 07:37.320
biliyorum ve bunun ne anlama geldiğini

07:37.320 --> 07:38.520
biliyor musunuz?

07:38.520 --> 07:41.190
Bu, bu bilginin gerçekten önemli olduğu anlamına gelir.

07:41.190 --> 07:44.160
Bu nedenle, DHCP'nin istemcilerinize sağladığı bu dört yapılandırma

07:44.160 --> 07:46.290
öğesini bilmeniz ve test günü için bunları aklınızda

07:46.290 --> 07:48.420
tutmanız yeterlidir.

07:48.420 --> 07:51.210
Unutmayın, bu IP adresi, alt ağ maskesi, ağ

07:51.210 --> 07:53.640
geçidi ve DNS sunucusunun IP'sidir.

07:53.640 --> 07:55.500
WINS sunucusu, gönderilebilen veya gönderilemeyen

07:55.500 --> 07:57.270
isteğe bağlı bir bileşendir.

07:57.270 --> 07:59.640
Pekala, ayrı bir videoda DHCP hakkında çok daha

07:59.640 --> 08:00.930
fazla konuşacağız, ancak

08:00.930 --> 08:03.210
şimdilik DHCP'nin BOOTP'nin ılımlı bir uygulaması

08:03.210 --> 08:05.760
olduğunu ve modern ağlarımızda bir istemcinin bir

08:05.760 --> 08:08.280
ağ üzerinde iletişim kurması için IP adresini ve diğer

08:08.280 --> 08:10.860
gerekli verileri otomatik olarak atayabilmek için

08:10.860 --> 08:12.210
yaygın olarak kullanıldığını

08:12.210 --> 08:14.520
hatırlamanız gerekir.

08:14.520 --> 08:17.430
Şimdi, otomatik ya da dinamik adresleme yapabilmemizin

08:17.430 --> 08:20.100
üçüncü yolu APIPA, A-P-I-P-A ya da Otomatik Özel

08:20.100 --> 08:23.310
İnternet Protokolü Adreslemesi kullanmaktır.

08:23.310 --> 08:26.250
Temel olarak, herhangi bir nedenle DHCP atama işlemini

08:26.250 --> 08:27.510
tamamlayamazsa veya tükendiğiniz

08:27.510 --> 08:29.460
için istemciye vermeniz için bir adres

08:29.460 --> 08:30.720
bulamazsa, bunun yerine

08:30.720 --> 08:33.240
APIPA kullanılacaktır.

08:33.240 --> 08:34.980
Bu tür bir şey, ağ sorunları veya bunun

08:34.980 --> 08:37.170
gibi başka bir şey nedeniyle istemcinin DHCP

08:37.170 --> 08:40.470
sunucusuna ulaşamadığı bir sorun varsa meydana gelebilir.

08:40.470 --> 08:41.460
Şimdi bu durumlarda,

08:41.460 --> 08:43.860
istemci kendi kendine atanan bir adres olan APIPA

08:43.860 --> 08:45.900
adresinde kendini imzalayacaktır.

08:45.900 --> 08:48.540
Şimdi varsayılan olarak, bir Window Server iş istasyonunda,

08:48.540 --> 08:51.390
Alternatif Yapılandırma sekmesi altındaki TCP/IP özellikleri

08:51.390 --> 08:53.310
altında APIPA'nın varsayılan olarak seçili

08:53.310 --> 08:55.530
olduğunu göreceksiniz.

08:55.530 --> 08:57.330
Şimdi, bu Windows makinesinin

08:57.330 --> 08:59.430
kendisine 169'dan rastgele bir adres

08:59.430 --> 09:03.090
atamasını sağlar. 254 nokta bir şey nokta bir şey kapsamı

09:03.090 --> 09:05.220
bir DHCP sunucusuna ulaşamazsa veya onunla

09:05.220 --> 09:08.670
iletişim kuramazsa ve anlaşma sürecini tamamlayamazsa.

09:08.670 --> 09:11.460
Şimdi, APIPA bir DHCP sunucusuna ihtiyaç duymadan bir yerel

09:11.460 --> 09:12.840
alan ağının hızlı bir şekilde yapılandırılmasına

09:12.840 --> 09:15.450
izin vermek için tasarlanmıştır.

09:15.450 --> 09:17.340
Örneğin, 10 istemci alırsam ve

09:17.340 --> 09:20.250
hepsini DHCP sunucusu olmayan bir anahtara bağlarsam,

09:20.250 --> 09:21.870
bu 10 istemci varsayılan olarak

09:21.870 --> 09:24.870
169 olan APIPA aralığından kendi IP adreslerini

09:24.870 --> 09:28.380
alacaktır. 254 nokta bir şey nokta bir şey.

09:28.380 --> 09:30.510
Yine, B sınıfı bir adres olduğu için,

09:30.510 --> 09:31.890
hepsi aynı yerel alan

09:31.890 --> 09:34.680
ağında olacağından bu tamamen iyidir.

09:34.680 --> 09:36.810
Yani bu 10 makineyle bu yerel alan ağında "Doom"

09:36.810 --> 09:38.790
oynamak isteseydim, sorun olmazdı.

09:38.790 --> 09:39.780
Hepsi birbirini bulacak

09:39.780 --> 09:42.060
ve APIPA adreslerine göre hiçbir sorun olmadan

09:42.060 --> 09:43.800
konuşacaklardır.

09:43.800 --> 09:45.420
Şimdi, ortaya çıkacak tek sorun bunların

09:45.420 --> 09:47.370
özel IP adresleri olmasıdır.

09:47.370 --> 09:50.730
Bu yüzden yerel alan ağımızın dışına yönlendirilemezler.

09:50.730 --> 09:52.920
Bu nedenle, yerel olarak iletişim kurmamız gerekirse,

09:52.920 --> 09:55.710
bunu bir anahtar kullanarak yapabiliriz ve her şey yolunda gider.

09:55.710 --> 09:58.050
Ancak yönlendirici ile aynı ağa sahip olmadığımız

09:58.050 --> 10:00.930
için internete ulaşamayacağız çünkü yönlendiricinin

10:00.930 --> 10:02.940
APIPA adresi değil geçerli bir IP adresi

10:02.940 --> 10:04.350
vardı.

10:04.350 --> 10:05.760
Dolayısıyla, oluşturduğumuz

10:05.760 --> 10:08.580
bu yerel ağdan çıkmak için varsayılan bir ağ geçidimiz yok.

10:08.580 --> 10:10.530
Şimdi, istemcilerinize bir APIPA adresi

10:10.530 --> 10:12.960
atadığınızda karşılaşacağınız en büyük zorluk

10:12.960 --> 10:14.220
budur, çünkü yerel alan

10:14.220 --> 10:15.810
ağı dışında veya IP adresi olmayan

10:15.810 --> 10:19.020
diğer cihazlarla iletişim kuramazlar.

10:19.020 --> 10:19.890
Eğer 169 ile başlayan

10:19.890 --> 10:23.400
bir bilgisayarınız varsa. 254 nokta bir şey nokta bir şey ve neden

10:23.400 --> 10:24.240
internete bağlanmadığını

10:24.240 --> 10:25.950
anlayamıyorsanız, işte bu sizin

10:25.950 --> 10:27.630
nedeniniz.

10:27.630 --> 10:28.770
Bu bir APIPA adresidir ve

10:28.770 --> 10:31.440
APIPA adresleri yönlendiriciden dışarı çıkamaz.

10:31.440 --> 10:33.450
Dolayısıyla APIPA adresleri internete bağlanmanıza

10:33.450 --> 10:34.830
izin vermeyecektir.

10:34.830 --> 10:37.500
Bir IP adresini yapılandırmak için son dinamik yöntemimiz

10:37.500 --> 10:40.440
ZeroConfig veya Sıfır Yapılandırma olarak bilinir.

10:40.440 --> 10:42.540
Şimdi, ZeroConfig APIPA'ya dayanan daha

10:42.540 --> 10:43.890
yeni bir teknolojidir.

10:43.890 --> 10:46.440
Size APIPA ile aynı özelliklerin yanı sıra bazı yeni özellikler

10:46.440 --> 10:47.850
de sağlayabilir.

10:47.850 --> 10:50.220
Örneğin, ZeroConfig aslında bir istemciye

10:50.220 --> 10:52.890
IPv4 bağlantı yerel adresi atayabilir.

10:52.890 --> 10:55.110
Bu, tıpkı APIPA gibi yerel bir alt ağda

10:55.110 --> 10:58.110
kullanılan yönlendirilemez bir IP biçimidir.

10:58.110 --> 11:00.600
Ancak en büyük fark, ZeroConfig ile bu istemcinin

11:00.600 --> 11:02.010
artık mDNS veya Multicast Domain

11:02.010 --> 11:04.470
Name Service olarak bilinen bir şeyi kullanarak

11:04.470 --> 11:06.330
DNS'e ihtiyaç duymadan bilgisayar

11:06.330 --> 11:08.280
adlarını IP adreslerine çözümleme yeteneğine

11:08.280 --> 11:10.800
sahip olabilmesidir.

11:10.800 --> 11:12.690
Ayrıca, ZeroConfig bir ağ üzerinde hizmet keşfi

11:12.690 --> 11:14.370
gerçekleştirebilir, böylece hangi şeylerin

11:14.370 --> 11:17.130
bağlı ve kullanıma hazır olduğunu öğrenebilir.

11:17.130 --> 11:20.040
Yani bir yazıcı, tarayıcı ya da paylaşımlı dosya sistemi varsa,

11:20.040 --> 11:22.650
ZeroConfig'i kullanarak bunları bulabilirsiniz.

11:22.650 --> 11:24.480
Son yıllarda ZeroConfig'in birçok farklı

11:24.480 --> 11:26.460
uygulaması oldu ve uygulamaya ve kullandığınız

11:26.460 --> 11:27.750
ürün serisine bağlı olarak

11:27.750 --> 11:30.600
farklı şeyler olarak adlandırıldı.

11:30.600 --> 11:32.490
Örneğin, Apple ürünlerinde ZeroConfig

11:32.490 --> 11:34.740
aslında Bonjour olarak adlandırılır ve çoğunlukla

11:34.740 --> 11:36.540
yerel alan ağındaki diğer istemcilerin

11:36.540 --> 11:39.510
ve cihazların hizmet keşfi için kullanılır.

11:39.510 --> 11:43.350
Microsoft Windows'ta buna LLMNR, yani Link-Local Multicast

11:43.350 --> 11:45.840
Name Resolution deniyor.

11:45.840 --> 11:48.540
Ve ağ bağlantısı sağlamanın yanı sıra isim çözümlemesi

11:48.540 --> 11:50.910
ve hizmet keşfi sağlamak için APIPA'nın bir

11:50.910 --> 11:53.310
uzantısı olarak buna güvenecektir.

11:53.310 --> 11:54.420
-: Şimdi, eğer Linux kullanıyorsanız,

11:54.420 --> 11:57.420
ZeroConfig genellikle SystemD veya sistem daemon hizmeti,

11:57.420 --> 11:59.130
özellikle de systemd-resolved

11:59.130 --> 12:02.910
arka plan hizmeti kullanılarak uygulanır.

12:02.910 --> 12:05.370
Unutmayın, IP adresi atamanın pek çok

12:05.370 --> 12:06.930
farklı yolu vardır.

12:06.930 --> 12:09.300
Bunu statik atama olarak bilinen manuel olarak veya

12:09.300 --> 12:12.570
dinamik atama olarak bilinen otomatik olarak yapabilirsiniz.

12:12.570 --> 12:14.250
Dinamik bir atama kullanıyorsanız,

12:14.250 --> 12:16.290
bunu BOOTP, DHCP, APIPA veya ZeroConfig

12:16.290 --> 12:19.770
olmak üzere dört yöntemden biriyle yapabilirsiniz.

12:19.770 --> 12:22.320
Gerçekten, her şey müşterilerinizin ve ağınızın ihtiyaçlarına

12:22.320 --> 12:23.313
bağlıdır.