Instruktor: Początkowo musieliśmy ręcznie
nadawać adres IP każdej maszynie w naszej sieci, co nie jest tak
naprawdę dużym problemem w domu, gdzie możesz
mieć trzy lub cztery maszyny.
Ale w dużych sieciach, nad którymi
pracowałem, mamy setki, tysiące
lub setki tysięcy komputerów i serwerów.
To mnóstwo godzin pracy, które trzeba poświęcić
na konfigurację wszystkich tych urządzeń.
Ktoś był więc naprawdę sprytny i stworzył
zautomatyzowany sposób robienia tego, znany jako DHCP.
DHCP został wynaleziony, aby pomóc nam w tym monumentalnym zadaniu konfiguracji
wszystkich tych serwerów i stacji roboczych.
Teraz DHCP może również pomóc w wyeliminowaniu błędów konfiguracji,
ponieważ gdy osoba wprowadza adres IP do urządzenia
użytkownika końcowego, istnieje
możliwość popełnienia błędu ludzkiego, gdy gruby
palec wpisze niewłaściwy adres.
Ponadto może być naprawdę trudno utrzymać
dobrą listę wszystkich adresów IP, z których korzysta każdy
komputer w sieci.
Często może dochodzić do konfliktów IP poprzez
przypadkowe przypisanie tego samego adresu IP
do wielu maszyn w tej samej sieci.
W przypadku DHCP nic takiego nie będzie miało miejsca,
ponieważ każde urządzenie automatycznie otrzyma
adres IP z zakresu.
Zakres to po prostu lista prawidłowych adresów IP, które
są dostępne do przypisania lub wydzierżawienia komputerowi
lub punktowi końcowemu w danej podsieci.
Na przykład w mojej sieci domowej
mam 254 adresy IP dostępne dla urządzeń w moim zakresie.
Tak więc, gdy komputer dołącza do mojej sieci domowej, serwer DHCP automatycznie wybiera jeden z tych
nieużywanych adresów IP z zakresu 192.
168. 1. 2
aż do 192. 168. 1. 254.
A następnie przekazuje ten adres IP urządzeniu do wykorzystania.
Jest to znane jako leasing.
Jako administrator sieci, możesz
powiedzieć serwerowi DHCP, jakie adresy IP powinny być używane
w twoim zakresie, a nawet możesz
zarezerwować niektóre z tych adresów IP, których
nie chcesz rozdawać, jako część tak zwanego wykluczonego
zakresu w twoim zakresie.
Na przykład w mojej sieci domowej
mam kilka adresów IP, które
zostały wykluczone z zakresu DHCP.
Są to adresy IP z zakresu 192. 168. 1. 2 do 192.
168. 1. 10.
Te adresy IP zostały już przypisane do
niektórych rzeczy w mojej sieci ręcznie przeze mnie, takich
jak moja drukarka, mój sieciowy serwer plików
i inne podobne rzeczy,
dla których zawsze chcę mieć ten sam adres IP.
Innym sposobem na zrobienie tego
zamiast statycznego przypisywania tych adresów
IP jest użycie czegoś znanego jako rezerwacja DHCP.
Jest to bardzo często stosowane w dużych sieciach.
Teraz rezerwacja DHCP pozwala wykluczyć niektóre
z tych adresów IP z przekazywania urządzeniom, chyba że spełniają
one określone warunki.
Na przykład, mógłbym skonfigurować rezerwację DHCP
dla mojej drukarki w oparciu o jej adres MAC.
W ten sposób za każdym razem, gdy moja drukarka
dołącza do sieci, serwer DHCP widzi, że dołącza, sprawdza jej adres
MAC, a następnie przypisuje dokładnie ten
sam adres IP za każdym razem do tej drukarki,
ponieważ jest on wymieniony jako zarezerwowany
adres w zakresie DHCP.
Jest to świetny sposób na zrobienie
rzeczy, gdy masz dużą sieć,
zamiast ręcznie konfigurować każde urządzenie końcowe
z określonym adresem IP.
Pozwala to serwerowi DHCP zrobić to za ciebie, zasadniczo
nadając mu statyczny adres za każdym razem, ale przy użyciu
tej automatycznej konfiguracji.
Tak więc dzięki DHCP możemy zautomatyzować proces konfiguracji wszystkich
naszych urządzeń za każdym razem, gdy są one online.
Gdy urządzenie dołączy do naszej
sieci, skontaktuje się z naszym serwerem DHCP
i wykona tak zwane wykrywanie.
Powie: hej, serwerze DHCP,
muszę odkryć adres IP.
Oznacza to, że potrzebuję jednego, który zostanie mi przydzielony.
Następnie serwer DHCP pyta,
czy ten adres wygląda w porządku?
I oferuje adres z zakresu.
Jest to tak zwana faza ofertowa.
Wtedy komputer powie: tak, podoba mi się ten adres.
Proszę o jego przyjęcie.
I to jest faza żądania DHCP, która będzie
naszym trzecim krokiem w tym procesie.
Wreszcie, nasz serwer DHCP potwierdzi,
że adres IP jest teraz używany przez tego klienta,
wysyłając tak zwane potwierdzenie i mówiąc: w porządku,
to jest twój adres i możesz go pożyczyć
na określony czas.
Jest to znane jako dzierżawa DHCP.
Teraz, gdy patrzymy na to w naszych sieciach
domowych, domyślny czas dzierżawy wynosi zwykle około 24 godzin.
W przypadku sieci korporacyjnej
można jednak wybrać dłuższy czas dzierżawy,
np. siedem dni lub 30 dni, w zależności od przypadku
użycia.
W świecie cyberbezpieczeństwa
posiadanie urządzeń, które stale zmieniają swoje adresy
IP, utrudnia nam śledzenie, gdy dzieją się złe rzeczy.
Dlatego w większych sieciach stosujemy dłuższy czas dzierżawy.
Jak zapamiętać te cztery kroki DHCP?
Mam na to małą pomoc lub mnemonik.
Lubię myśleć o Dorze Odkrywcy.
Dora to D-O-R-A i oznacza odkrywać,
oferować, prosić i potwierdzać.
Oto cztery kroki konfiguracji urządzenia
w sieci przy użyciu protokołu DHCP.
Teraz, gdy urządzenie otrzymuje konfigurację
z naszego serwera DHCP, nie
tylko otrzymuje ten adres IP.
Zamiast tego otrzyma cztery kluczowe informacje.
Jest to adres IP, maska podsieci, domyślna
brama, która jest adresem IP naszego routera, oraz
adres IP serwera DNS, aby klient wiedział,
jak wykonać wyszukiwanie nazwy DNS.
Po skonfigurowaniu tych czterech informacji
klient może teraz połączyć się z Internetem, wyjść
z sieci i uzyskać dostęp do Internetu, ponieważ
wie teraz, gdzie znajduje się w sieci ze swoim
adresem IP, gdzie znajduje
się router z adresem bramy i jak przekonwertować
nazwy domen na adresy IP przy użyciu adresu IP serwera
DNS.
Wspomniałem już, że używamy DHCP do dynamicznego
przypisywania konfiguracji potrzebnej naszym urządzeniom
do połączenia z Internetem, ale możemy
to również zrobić ręcznie, co jest znane jako przypisanie
statyczne.
Kiedy robimy to dynamicznie, pozwalamy
serwerom DHCP wykonać konfigurację za nas, ale można również
przypisać konfigurację statycznie, jeśli podasz
wszystkie cztery informacje do urządzenia
klienckiego.
W większości dużych sieci nie ma potrzeby
statycznego przypisywania informacji.
Ale zamiast tego będziesz chciał
użyć rezerwacji DHCP, aby to zrobić.
Jednak w przypadku sieci domowej lub małej sieci
może być konieczna statyczna konfiguracja.
Teraz, jeśli musisz statycznie skonfigurować
urządzenie, upewnij się, że dokładnie sprawdziłeś
wszystko, co wprowadziłeś dla wszystkich
czterech informacji: adresu IP, maski podsieci, domyślnej
bramy i adresu IP serwera DNS.
W przypadku rozwiązywania problemów
z urządzeniem, które ma problemy z łącznością, należy
sprawdzić, czy zostało ono skonfigurowane statycznie.
A jeśli tak, to należy sprawdzić, czy adres IP i maska
podsieci są poprawnie skonfigurowane, ponieważ
często jest to źródło problemów.
W tym momencie rozmawialiśmy o przypisaniu dynamicznym
i statycznym.
Teraz, gdy używamy dynamicznego przypisania,
co się stanie, jeśli urządzenie nie może dotrzeć do serwera DHCP lub
nie otrzyma prawidłowej konfiguracji?
Co powinno robić to urządzenie? Czy powinienem po prostu pytać dalej?
Cóż, nie, ponieważ wtedy będzie po prostu siedzieć tam na zawsze,
zawieszając się.
Zamiast tego musimy mieć alternatywną konfigurację.
Za każdym razem, gdy konfigurujesz DHCP, jeśli DHCP nie powiedzie się i nie będzie
w stanie negocjować swojej drogi
przez proces DORA z jakiegokolwiek powodu, domyślnie
ustawi się na alternatywną konfigurację ustawioną
przez administratora systemu w systemie
operacyjnym.
Domyślnie będzie on ustawiony
na używanie tak zwanego adresu APIPA, A-P-I-P-A, który
jest automatycznym prywatnym adresem IP.
Teraz, jako administrator sieci lub administrator systemu,
możesz również skonfigurować urządzenie
tak, aby powróciło do znanego dobrego statycznego adresu
IP jako alternatywnej konfiguracji, jeśli wolisz.
Teraz, podczas konfigurowania serwera DHCP,
jedną z rzeczy, które można skonfigurować, są opcje zakresu.
Umożliwia to skonfigurowanie wielu różnych rzeczy,
ale najczęściej są to maska podsieci, która
zostanie zastosowana do wszystkich urządzeń
żądających tej konfiguracji, domyślny
router lub brama, z której te urządzenia powinny korzystać,
oraz serwer DNS, który ma zawierać
konfigurację adresu IP dla tych urządzeń, a także czas dzierżawy
adresu IP.
Jak widać, omówiliśmy
już wszystkie te rzeczy w tej lekcji, ale chciałem o
tym wspomnieć, abyś wiedział,
że możesz je zmienić i skonfigurować jako część
opcji zakresu wewnątrz serwera DHCP.