Instructeur: In deze
les gaan we het hebben over e-mailservers.
E-mailservers zijn servers die zijn opgezet
om ons te helpen een bericht op te stellen en naar
een andere gebruiker te sturen,
op ons eigen netwerk of over het internet naar een
ander netwerk ter wereld.
Als technicus zijn er eigenlijk vier hoofdtypen
servers die je zult tegenkomen.
Dit zijn SMTP-servers (Simple
Mail Transfer Protocol), Post Office
Protocol 3 (POP3-servers), Internet Message Access
Protocol (IMAP-servers) en Microsoft Exchange-servers
(eenvoudigweg Exchange genoemd).
SMTP noemen we het Simple
Mail Transfer Protocol.
En dit is een protocol dat specificeert
hoe e-mail moet worden afgeleverd van
het ene maildomein naar het andere.
Dus als ik een e-mail stuur van support@diontraining. com naar je Gmail-account,
moet het via mijn SMTP-server
en dat bericht wordt dan naar de servers
van Google gestuurd om te verwerken en
bij jou af te leveren.
Wanneer we nu te maken hebben met SMTP-servers,
moet de verzender het IP-adres van de SMTP-server
van de ontvanger ontdekken en dit doet
hij door de domeinnaam te gebruiken als onderdeel
van het e-mailadres van de ontvanger.
Als ik bijvoorbeeld weet dat ik het
naar you@gmail stuur. com, ik ga gmail opzoeken. com en hun IP-adres
en mijn server stuurt
mijn e-mail naar het IP-adres van die
server met behulp van het SMTP-protocol.
Als het er eenmaal is, kijken
ze naar wat er voor het @ teken staat, in dit geval
jij@gmail. com, en ze zullen je dan
vinden en het in de You mailbox plaatsen, die je dan kunt openen
wanneer je de volgende keer
inlogt op Gmail om je e-mail te ontvangen.
SMTP staat voor Simple Mail Transfer Protocol, maar om het voor mij
overzichtelijk te houden, zie ik het altijd
als het protocol voor het verzenden van e-mail.
Want als ik aan SMTP denk, denk ik aan
het versturen van e-mails, want
dat is alles waar SMTP voor wordt gebruikt.
Wanneer je SMTP gebruikt, werkt het over poort 25 en kan het berichten
versturen van de ene SMTP server naar de andere met
dat protocol, en op die manier kan het
berichten versturen naar
een andere message transfer agent, bekend als een MTA.
Het tweede type dat we hebben staat bekend als POP3,
of Post Office Protocol versie drie.
Het Post Office Protocol, of POP, is
eigenlijk een ouder e-mailprotocol
dat al heel lang bestaat.
Ik had mijn eerste POP3-account in de jaren 80,
zo oud is het.
Als je Post Office Protocol versie
drie als protocol gebruikt, doe je dit via poort 110.
Als je POP3 gebruikt, kun je verbinding maken met
je e-mailserver, je berichten downloaden en ze
vervolgens op je lokale machine verwerken.
Dit is een groot probleem als je met POP3 werkt en
meerdere verschillende apparaten hebt
die toegang hebben tot dezelfde account,
want elke keer dat je verbinding maakt,
wordt het standaard ingesteld om je berichten
te downloaden en van de server te verwijderen.
Dus als je bijvoorbeeld een Gmail account gebruikt,
maar je gebruikt Thunderbird, Apple Mail of Microsoft Outlook
om toegang te krijgen tot die POP3 server en
je gebruikt het POP3 protocol om je mail van Gmail te krijgen,
dan zal het die mail downloaden naar je computer en vervolgens
verwijderen van de Gmail server.
Nogmaals, zoals ik al zei, het Post Office Protocol
werd helemaal in de jaren 80 ontwikkeld en toen
hadden de meeste mensen een enkele computer van waaruit ze
hun e-mail bekeken, dus dit was geen
groot probleem.
Maar in de moderne tijd is dat eigenlijk een enorme beperking, want
als je bent zoals de meeste mensen,
heb je misschien een desktopcomputer op
je werk, een laptop thuis, een smartphone, een
tablet en al deze apparaten controleren
allemaal je e-mail.
En dus als je Post Office Protocol versie drie gebruikt en je downloadt
e-mail naar elk van deze apparaten, dan staat een
deel van je e-mail altijd op sommige van deze apparaten en dat maakt het heel
moeilijk voor je om al je e-mail
in één keer te zien.
Dus om deze beperkingen van POP3 te overwinnen,
is er een nieuw protocol ontwikkeld, genaamd IMAP,
en IMAP staat voor Internet Message Access Protocol.
IMAP is eigenlijk een mail retrieval protocol dat is
ontworpen om mailbox management te doen
wanneer het je e-mails ophaalt.
Het kan dus niet alleen je e-mails lezen en ze lokaal
op je computer zetten, het kan ook
een kopie op de server bewaren.
Bovendien kan je e-mailclient de status
van elk van die berichten op die server beheren
telkens als hij verbinding maakt.
Dus als je IMAP gebruikt als protocol,
dat werkt via rapport 143, kun je verbinding
maken met die server, je berichten
ontvangen en ze lezen.
En als je ze leest, wordt het op de
server gemarkeerd als gelezen.
Dus als ik mijn iPhone pak en een bericht lees en vervolgens
mijn iPad pak, zal de iPad laten
zien dat dat bericht al gelezen is omdat ik het op mijn
iPhone heb gelezen.
Dit is een geweldige manier om al je apparaten gesynchroniseerd
te houden, en het werkt heel goed als je diensten
als Yahoo, Gmail en andere e-mailproviders gebruikt.
De vierde staat bekend als Exchange
of Microsoft Exchange.
En deze is gebouwd door Microsoft Corporation
en draait op Windows-servers.
Nu is Microsoft Exchange een mailbox serveromgeving die speciaal
is ontworpen voor Windows-gebaseerde domeinomgevingen.
En het zal nog steeds
gebruik maken van veel van de protocollen
waar we het net over hadden, zoals POP3 over
poort 110, of IMAP over poort 143,
of SMTP over poort 25.
Maar dit gebeurt allemaal binnen deze exchange-omgeving,
met behulp van de exchange-server.
De reden dat ik dit als een apart item naar
voren breng naast de drie servers waar we het
al over hebben gehad, SMTP, POP3 en IMAP, is het feit dat exchange veel
wordt gebruikt in veel bedrijfsomgevingen.
En als je voor een grote organisatie op de helpdesk
of servicedesk werkt, zul je Exchange
waarschijnlijk tegenkomen als
een van de grote dingen
waar je dagelijks mee werkt.
Dus ik wilde het ter sprake brengen en ervoor zorgen
dat je bekend bent met de term Microsoft Exchange
en het feit dat het een e-mailserver is die wordt gebruikt
door veel organisaties over de hele wereld.