Instruktor: W tej
lekcji porozmawiamy o serwerach poczty e-mail.
Jeśli chodzi o serwery poczty e-mail, są to serwery,
które są skonfigurowane tak, aby pomóc nam skomponować
wiadomość i wysłać ją do innego użytkownika,
w naszej własnej sieci lub przez Internet do dowolnej
innej sieci na świecie.
Jako technik, istnieją cztery główne typy serwerów,
z którymi można się zetknąć.
Należą do nich serwery SMTP
(Simple Mail Transfer Protocol), serwery
POP3 (Post Office Protocol 3), serwery IMAP (Internet
Message Access Protocol) oraz serwery Microsoft
Exchange, znane po prostu jako Exchange.
Jeśli chodzi o SMTP, jest
to tak zwany Simple Mail Transfer Protocol.
Jest to protokół określający sposób
dostarczania wiadomości e-mail
z jednej domeny pocztowej do drugiej.
Jeśli więc wyślę wiadomość e-mail z support@diontraining. com na Twoje konto Gmail, musi
przejść przez mój serwer
SMTP, a następnie wiadomość ta jest wysyłana
na serwery Google w celu przetworzenia
i dostarczenia do Ciebie.
Teraz, gdy mamy do czynienia z serwerami
SMTP, nadawca musi odkryć adres IP
serwera SMTP odbiorcy i robi
to za pomocą nazwy domeny jako części
adresu e-mail odbiorcy.
Na przykład, jeśli wiem, że wysyłam
go na adres you@gmail. com, poszukam gmaila. com i uzyskać ich adres
IP, a mój serwer wyśle
moją wiadomość e-mail na adres IP tego
serwera przy użyciu protokołu SMTP.
Teraz, gdy już tam dotrze, przyjrzy
się temu, co znajduje się przed znakiem @, w tym przypadku
you@gmail. com, a następnie znajdzie
Cię i umieści w skrzynce pocztowej You, do której będziesz
mieć dostęp przy następnym
zalogowaniu się do Gmaila, aby odebrać pocztę.
SMTP to skrót od Simple Mail Transfer Protocol, ale aby zachować
jasność w mojej głowie, zawsze lubię myśleć
o nim jako o protokole przesyłania poczty.
Ponieważ kiedy myślę o SMTP, myślę
o wysyłaniu e-maili, ponieważ
jest to wszystko, do czego SMTP jest używany.
W przypadku korzystania z protokołu SMTP, będzie on działał na porcie 25 i będzie
w stanie wysyłać wiadomości z jednego serwera SMTP do
drugiego przy użyciu tego protokołu,
a w ten sposób może wysyłać
je do innego agenta transferu wiadomości znanego jako MTA.
Drugi typ to tak zwany POP3, czyli Post Office
Protocol w wersji trzeciej.
Protokół Post Office Protocol, czyli POP, jest tak
naprawdę starszym protokołem poczty elektronicznej,
który istnieje od bardzo dawna.
Swoje pierwsze konto POP3 miałem jeszcze w latach
80-tych.
Teraz, gdy używasz Post Office Protocol
w wersji trzeciej jako protokołu, będziesz to robić przez port 110.
Korzystając z protokołu POP3, można połączyć się
z serwerem poczty e-mail, pobrać wiadomości, a następnie
przetworzyć je na komputerze lokalnym.
Jest to bardzo ważne w przypadku korzystania z POP3
i posiadania wielu różnych urządzeń, które
uzyskują dostęp do tego samego konta,
ponieważ za każdym razem, gdy się z nim
łączysz, zazwyczaj domyślnie jest ono skonfigurowane
do pobierania wiadomości i usuwania ich z serwera.
Na przykład, jeśli korzystasz z konta Gmail,
ale używasz Thunderbirda, Apple Mail lub Microsoft
Outlook, aby uzyskać dostęp do serwera
POP3 i używasz protokołu POP3 do pobierania
poczty z Gmaila, pobierze je na twój komputer, a
następnie usunie z serwera Gmail.
Ponownie, jak już wspomniałem, Post Office Protocol
został opracowany w latach 80-tych, a wtedy
większość ludzi miała jeden komputer, z którego uzyskiwali
dostęp do poczty e-mail, więc nie
było to nic wielkiego.
Ale w dzisiejszych czasach jest to ogromne ograniczenie, ponieważ
jeśli jesteś jak większość ludzi,
możesz mieć komputer stacjonarny w pracy,
masz laptopa w domu, masz smartfona, masz tablet
i wszystkie te urządzenia sprawdzają
pocztę e-mail.
Jeśli więc korzystasz z Post Office Protocol w wersji trzeciej
i pobierasz wiadomości e-mail na każde z tych urządzeń,
niektóre z nich znajdują się na niektórych z nich przez cały czas, co bardzo
utrudnia przeglądanie wszystkich
wiadomości jednocześnie.
Aby przezwyciężyć te ograniczenia POP3, opracowano
nowy protokół o nazwie IMAP, który jest skrótem
od Internet Message Access Protocol.
IMAP jest w rzeczywistości protokołem pobierania poczty, który został
zaprojektowany do zarządzania skrzynką pocztową
podczas pobierania wiadomości e-mail.
Tak więc oprócz możliwości odczytywania wiadomości e-mail
i umieszczania ich lokalnie na komputerze,
może przechowywać kopię na serwerze.
Ponadto klient poczty e-mail może faktycznie
zarządzać statusem każdej z tych wiadomości na tym
serwerze przy każdym połączeniu.
Jeśli więc korzystasz z protokołu IMAP, który
działa za pośrednictwem raportu 143, będziesz
w stanie połączyć się z tym serwerem, odbierać
wiadomości i je czytać.
A kiedy je przeczytasz, oznaczy
je na serwerze jako przeczytane.
Jeśli więc chwycę iPhone'a i przeczytam wiadomość, a następnie
wyciągnę iPada, iPad pokaże,
że ta wiadomość została już przeczytana, ponieważ przeczytałem
ją na iPhonie.
Jest to świetny sposób na synchronizację wszystkich
urządzeń i działa naprawdę dobrze, gdy korzystasz
z usług takich jak Yahoo, Gmail i innych dostawców poczty e-mail.
Czwarty z nich to Exchange
lub Microsoft Exchange.
Jest on tworzony przez Microsoft Corporation
i działa na serwerach Windows.
Obecnie Microsoft Exchange to środowisko serwera skrzynek pocztowych zaprojektowane
specjalnie dla środowisk domenowych opartych na systemie Windows.
I nadal będzie działać
przy użyciu wielu protokołów, o których
właśnie rozmawialiśmy, takich jak POP3 na
porcie 110 lub IMAP, przy użyciu portu
143 lub SMTP, przy użyciu portu 25.
Ale wszystko to odbywa się w środowisku
Exchange, przy użyciu serwera Exchange.
Powodem, dla którego poruszam tę kwestię jako
osobny element oprócz trzech serwerów, o których
już mówiliśmy, czyli SMTP, POP3 i IMAP, jest fakt, że Exchange jest szeroko
stosowany w wielu środowiskach korporacyjnych.
A jeśli pracujesz w dużej organizacji w dziale pomocy
technicznej lub obsługi klienta, prawdopodobnie
natkniesz się na Exchange jako jedną z najważniejszych rzeczy,
z którymi będziesz pracować na co dzień.
Chciałem więc poruszyć ten temat i upewnić
się, że znasz termin Microsoft Exchange
i fakt, że jest to serwer poczty e-mail używany
przez wiele organizacji na całym świecie.