Eğitmen: Bu derste
e-posta sunucuları hakkında konuşacağız.
E-posta sunucularına gelince, bunlar bir mesaj oluşturmamıza
ve bunu kendi ağımızdaki ya da internet üzerinden dünyadaki
herhangi bir başka ağdaki başka bir
kullanıcıya göndermemize yardımcı olmak için kurulmuş
sunuculardır.
Şimdi bir teknisyen olarak, karşılaşacağınız
dört ana sunucu türü vardır.
Bunlar arasında SMTP veya
Basit Posta Aktarım Protokolü sunucuları,
Postane Protokolü 3 veya POP3 sunucuları, İnternet İleti
Erişim Protokolü veya IMAP sunucuları ve kısaca Exchange
olarak bilinen Microsoft Exchange Sunucuları yer alır.
Şimdi SMTP söz konusu olduğunda,
buna Basit Posta Aktarım Protokolü diyoruz.
Ve bu, e-postanın bir posta alanından
diğerine nasıl teslim edilmesi gerektiğini
belirten bir protokoldür.
Yani support@diontraining adresinden bir e-posta gönderirsem. com'dan Gmail hesabınıza gönderiliyorsa,
SMTP sunucumdan geçmesi
gerekir ve bu mesaj daha sonra işlenmesi ve ardından
size ulaştırılması için Google sunucularına
gönderilir.
SMTP sunucularını ele aldığımızda, göndericinin
alıcı SMTP sunucusunun IP adresini bulması
gerekir ve bunu alıcının e-posta
adresinin bir parçası olarak alan adını
kullanarak yapar.
Örneğin, size@gmail adresine gönderdiğimi
biliyorsam. com, gmail'e bakacağım. com'a girip IP adreslerini
alacağım ve sunucum
SMTP protokolünü kullanarak e-postamı
bu sunucunun IP adresine gönderecek.
Şimdi, oraya ulaştığında,
@ işaretinin önünde ne olduğuna bakacaklar, bu durumda
siz@gmail. com adresine gönderirsiniz
ve onlar da Sizi bulup Siz posta kutusuna koyar ve siz de e-postanızı
almak için Gmail'e bir sonraki
girişinizde bu posta kutusuna erişebilirsiniz.
Şimdi, SMTP'nin açılımı Basit Posta Aktarım Protokolüdür, ancak kafamda
işleri düzgün tutmak için her zaman bu posta
gönderme aktarım protokolü olarak düşünmeyi seviyorum.
Çünkü SMTP'yi düşündüğümde aklıma
e-posta göndermek geliyor,
çünkü SMTP'nin kullanıldığı her şey bu.
SMTP kullandığınızda, 25 numaralı bağlantı noktası üzerinden çalışacak
ve bu protokolü kullanarak bir SMTP sunucusundan
diğerine mesaj gönderebilecek ve bu
şekilde MTA olarak bilinen
başka bir mesaj aktarım aracısına gönderebilecektir.
Sahip olduğumuz ikinci tür POP3 ya da Postane Protokolü
sürüm üç olarak bilinen türdür.
Postane Protokolü ya da POP, aslında
çok uzun zamandır var olan eski
bir e-posta protokolüdür.
İlk POP3 hesabımı 1980'lerde açmıştım,
o kadar eski.
Şimdi, protokol olarak Postane Protokolü sürüm
üç kullandığınızda, bunu 110 numaralı bağlantı noktası üzerinden yapacaksınız.
POP3 kullandığınızda, e-posta sunucunuza bağlanabilir,
mesajlarınızı indirebilir ve ardından bunları
yerel makinenizde işleyebilirsiniz.
POP3 ile uğraşıyorsanız ve aynı hesaba erişen
birden fazla farklı cihazınız varsa
bu büyük bir sorundur, çünkü her
bağlandığınızda, genellikle
varsayılan olarak mesajlarınızı indirecek
ve sunucudan silecek şekilde ayarlanacaktır.
Örneğin, bir Gmail hesabı kullanıyorsanız ancak
POP3 sunucusuna erişebilmek için Thunderbird, Apple Mail
veya Microsoft Outlook kullanıyorsanız
ve postalarınızı Gmail'den almak için POP3 protokolünü
kullanıyorsanız, bunları bilgisayarınıza indirecek
ve ardından Gmail sunucusundan silecektir.
Dediğim gibi, Postane Protokolü 80'lerde
geliştirilmişti ve o zamanlar çoğu insanın
e-postalarına eriştikleri tek bir bilgisayarları
vardı, bu yüzden bu büyük bir
sorun değildi.
Ancak modern zamanlarda bu aslında büyük bir sınırlama çünkü çoğu insan
gibiyseniz, iş yerinde bir masaüstü bilgisayarınız,
evde bir dizüstü bilgisayarınız, bir akıllı
telefonunuz, bir tabletiniz olabilir ve tüm bu cihazların
hepsi e-postalarınızı kontrol ediyor olabilir.
Postane Protokolü sürüm üç kullanıyorsanız ve bu cihazların
her birine e-posta indiriyorsanız, e-postalarınızın
bir kısmı her zaman bu cihazların bazılarında olur ve bu da tüm e-postalarınızı aynı anda görmenizi
çok zorlaştırır.
POP3'ün bu sınırlamalarının üstesinden gelmek için
IMAP adı verilen yeni bir protokol geliştirilmiştir ve
IMAP, İnternet Mesaj Erişim Protokolü anlamına gelmektedir.
Şimdi IMAP aslında e-postalarınızı almaya gittiğinde
posta kutusu yönetimi yapmak için tasarlanmış
bir posta alma protokolüdür.
Böylece e-postalarınızı okuyabilmenin ve yerel olarak
makinenize koyabilmenin yanı sıra,
sunucuda bir kopyasını tutabilir.
Buna ek olarak, e-posta istemciniz
her bağlandığında bu sunucudaki mesajların
her birinin durumunu yönetebilir.
Dolayısıyla, protokol olarak 143 numaralı rapor
üzerinden çalışan IMAP kullanıyorsanız, aslında
bu sunucuya bağlanabilecek, mesajlarınızı
alabilecek ve okuyabileceksiniz.
Ve bunları okuduğunuzda, sunucuda
okundu olarak işaretleyecektir.
Yani iPhone'umu elime alıp bir mesajı okuduktan sonra
iPad'imi açarsam, iPhone'umda
okuduğum için iPad bu mesajın zaten okunmuş olduğunu
gösterecektir.
Bu, tüm cihazlarınızı senkronize tutmanın harika
bir yoludur ve Yahoo, Gmail ve diğer e-posta sağlayıcıları
gibi hizmetleri kullanırken gerçekten iyi çalışır.
Şimdi elimizdeki dördüncüsü Exchange
veya Microsoft Exchange olarak biliniyor.
Ve bu Microsoft Corporation tarafından oluşturulmuştur
ve Windows sunucularında çalışır.
Artık Microsoft Exchange, özellikle Windows tabanlı etki alanı
ortamları için tasarlanmış bir posta kutusu sunucu ortamıdır.
Ve hala 110 numaralı bağlantı
noktası üzerinden POP3 veya 143 numaralı bağlantı
noktasını kullanan IMAP veya 25 numaralı bağlantı noktasını
kullanan SMTP gibi az önce bahsettiğimiz birçok
protokolü kullanarak çalışıyor olacaktır.
Ancak tüm bunlar bu değişim ortamının
içinde, değişim sunucusu kullanılarak yapılır.
Şimdi, SMTP, POP3 ve IMAP gibi daha önce bahsettiğimiz
üç sunucuya ek olarak bunu ayrı bir konu olarak
gündeme getirmemin nedeni, Exchange'in birçok kurumsal ortamda yaygın
olarak kullanılmasıdır.
Ve eğer yardım masası veya hizmet masasında büyük
bir kuruluş için çalışıyorsanız, Exchange
ile günlük olarak çalışacağınız büyük
şeylerden biri olarak karşılaşmanız
muhtemeldir.
Bu yüzden konuyu gündeme getirmek ve Microsoft
Exchange terimine ve bunun dünya çapında pek
çok kuruluş tarafından kullanılan bir e-posta sunucusu
olduğu gerçeğine aşina olduğunuzdan emin olmak istedim.