Instructeur: Hoewel routers Access Control Lists
kunnen gebruiken om wat bescherming te filteren voor onze netwerken,
is het echt een speciaal apparaat, bekend als een firewall, dat uitblinkt
in het gebruik van Access Control Lists.
Toegangscontrolelijsten zijn erg belangrijk voor ons
om onze netwerken te kunnen beveiligen
tegen ongewenst verkeer.
Een groot deel van de toestemmings-
en afwijzingsverklaringen die we gebruiken in onze ACL's
zijn gebaseerd op poortnummers, omdat deze direct correleren
met een toepassing of dienst die we willen toestaan of blokkeren.
Toegangscontrolelijsten of ACL's zijn de regelsets die geplaatst
worden op de firewalls, routers en andere netwerkinfrastructuurapparaten
die verkeer via een bepaalde interface toestaan of
toelaten.
Deze regelsets regelen de verkeersstroom
van en naar onze netwerken.
Om de Access Control List op onze firewalls te configureren,
gebruiken we een webgebaseerde interface of
een tekstgebaseerde opdrachtregelinterface.
Bij het configureren van deze ACL's is het
belangrijk om te onthouden dat de volgorde
waarin ze worden weergegeven de volgorde van de
acties specificeert die worden ondernomen op een bepaald stuk verkeer.
Acties worden altijd top-down uitgevoerd binnen
een toegangscontrolelijst.
Het verkeer wordt vergeleken met de eerste regel en
als het overeenstemt met de voorwaarden voor de
actie die moet worden toegepast, dan wordt deze uitgevoerd
en worden er geen andere ACL's gecontroleerd.
Daarom moeten
onze meest specifieke regels altijd
bovenaan de lijst staan
en de meer algemene regels onderaan.
Nu kunnen routers basisbeveiliging bieden met behulp
van deze toegangscontrolelijsten en filterregels.
Maar het zijn eigenlijk onze netwerkfirewalls
die het meest gebruikt zullen
worden voor netwerkbeveiliging en bulk blokkeren en toestaan.
Firewalls kunnen hardware-gebaseerde apparaten
zijn, of gespecialiseerde software geïnstalleerd op een client of server,
om deze functie uit te voeren.
De primaire rol van een firewall is het inspecteren en
controleren van verkeer dat de grens
van een netwerk binnenkomt of verlaat.
Er zijn veel verschillende soorten
firewalls, waaronder packet-filtering, stateful,
proxy, dynamic packet filtering en kernel proxy firewalls.
Elk type firewall richt zich op een meer of minder
grondige inspectie van het verkeer.
Zoals met alles in netwerkbeveiliging is er een
afweging van prestaties gebaseerd op hoe
diep we inspecteren.
Als een firewall een meer diepgaande inspectie doet,
dan kan het apparaat een even hoge verwerkingscapaciteit
bereiken, omdat het meer tijd zal kosten om door elk van die
ACL regels te gaan en elk van die pakketten te inspecteren.
Dit kan de efficiëntie van ons netwerk negatief beïnvloeden
en de netwerklatentie verhogen.
Omdat firewalls zo'n integraal beveiligingsapparaat voor onze
netwerken zijn, worden ze voortdurend verder ontwikkeld
om ons betere functies en meer beveiliging te bieden.
Het is belangrijk op te merken dat veel
organisaties migreren
naar een Unified Threat Management firewall, of UTM.
Unified Threat Management-apparaten bieden de mogelijkheid
om talrijke beveiligingsfuncties uit te voeren
binnen één apparaat of netwerkappliance.
Deze apparaten bevatten de functionaliteit
van meerdere gespecialiseerde apparaten, zoals netwerkfirewalls,
netwerkinbraakpreventiesystemen, gateway antivirus en
antispam, virtual private network concentratie, contentfiltering,
load balancing en preventie van gegevensverlies, allemaal binnen één
enkel netwerkapparaat.
Deze Unified Threat Management-apparaten
hebben ook veel voordelen, zoals
het verminderen van het aantal apparaten
dat technici moeten leren kennen, bedienen en onderhouden.
Dit kan helpen om de totale kosten voor het
bieden van deze bescherming te
verlagen, maar er zijn nog steeds enkele nadelen.
Het grootste probleem
met UTM-apparaten is dat ze een single point of failure zijn.
Als het apparaat bijvoorbeeld uitvalt,
verliezen we niet alleen onze firewall.
We verliezen nu onze firewall, ons antivirusprogramma,
ons inbraakpreventiesysteem en dat soort dingen.
Onze hele beveiligingsstapel kan worden verpakt
in dit ene apparaat, wat betekent dat als we het kwijtraken,
we onze hele beveiligingsstapel kwijtraken.
Onze organisatie moet dus zowel de voor- als
de nadelen van Unified Threat Management overwegen
voordat we besluiten om dat in onze architectuur
te implementeren.
Enkele voordelen van het gebruik van een UTM zijn lagere aanloopkosten,
onderhoud en stroomverbruik.
Omdat al deze functies zich in één
apparaat voor rekmontage bevinden.
Ze zijn ook eenvoudiger te installeren en te configureren
dan meerdere apparaten voor elke afzonderlijke functie.
En ze kunnen volledig worden geïntegreerd,
wat ook veel voordelen heeft.
Het grote nadeel hiervan is dat ze een enkelvoudig
storingspunt zijn en vaak
de details missen die een meer gespecialiseerd
hulpmiddel biedt, en dat hun
prestaties vaak niet zo efficiënt zijn als die van een apparaat
met één functie.
Hoewel UTM-apparaten voor het grootste deel goed werken, maken
ze gebruik van afzonderlijke individuele engines voor
elke functie die ze proberen uit te voeren in hun
beveiligingsinspecties.
Terwijl, wanneer je een next-gen firewall gebruikt,
je een enkele efficiëntere engine gebruikt.
Dus als netwerksnelheid en
-efficiëntie de belangrijkste zorg zijn voor
je organisatie, dan wil je
overwegen om een next-gen firewall te gebruiken in plaats
van een Unified Threat Management apparaat.
Als je organisatie besluit om een Unified
Threat Management apparaat te gebruiken,
dan plaats je het tussen je LAN en de verbinding
met het internet, net alsof het
een firewall in een inline configuratie is.
Zoals je kunt zien, zijn er veel verschillende keuzes
als het gaat om firewalls wanneer je de architectuur
van je netwerk ontwerpt.