Instruktor: W tej lekcji
porozmawiamy o mobilnej łączności bezprzewodowej.
Obejmuje to Wi-Fi lub sieci bezprzewodowe, sieci komórkowe,
hotspoty, Bluetooth i komunikację bliskiego zasięgu.
Najpierw porozmawiajmy o Wi-Fi lub sieci bezprzewodowej.
Obecnie w przypadku Wi-Fi istnieje wiele
różnych typów Wi-Fi, w tym bezprzewodowe, a, b, g, n, ac i ax.
W miarę przesuwania się w dół listy, będziemy
przechodzić do coraz szybszych trybów korzystania
z sieci bezprzewodowych.
Teraz, aby móc korzystać z jednej z tych sieci bezprzewodowych,
potrzebne są dwie rzeczy.
Potrzebujesz bezprzewodowego radia w swoim urządzeniu,
którym może być smartfon, tablet lub laptop, i potrzebujesz
bezprzewodowego punktu dostępowego, z którym
będziesz się łączyć.
W zależności od tego, który punkt dostępu
bezprzewodowego jest oferowany w danym obszarze,
prędkość, z jaką będziesz mógł się
połączyć, będzie zależeć od tych dwóch rzeczy,
albo karty bezprzewodowej wewnątrz urządzenia,
albo punktu dostępu.
Którykolwiek z nich jest bardziej ograniczający lub wolniejszy,
jest tym, na którym będziesz działać.
Na przykład, powiedzmy, że mam nowszego iPhone'a
i ma on łączność bezprzewodową 802. 11 wewnątrz zasilacza.
Oznacza to, że moja karta
będzie faktycznie obsługiwać a, b, g, n lub ac.
Ale jeśli próbuję połączyć się z bezprzewodowym
punktem dostępowym
w bibliotece, a mają tylko bezprzewodowy punkt dostępowy
G, moja karta przełączy się w tryb bezprzewodowy G i uzyskam wolniejsze
prędkości.
Jest to ważna rzecz, o której należy
pamiętać podczas rozwiązywania
problemów z łącznością sieci bezprzewodowej, ponieważ
może to być urządzenie, ale może to być
również punkt dostępowy, z którym próbujesz
się połączyć.
Jeśli chodzi o łączność z siecią bezprzewodową,
jednym z największych problemów jest to, że
wydajność sieci bezprzewodowej na mniejszych urządzeniach
będzie wolniejsza niż na większych urządzeniach.
Na przykład, jeśli używam iPhone'a w porównaniu z iPadem,
iPad zwykle będzie lepszy od iPhone'a.
Dlaczego tak się dzieje?
Wynika to z rozmiaru anteny
używanej w tym urządzeniu.
Jeśli masz większe urządzenie, możesz mieć większą antenę,
a większe anteny mogą w rzeczywistości odbierać
sygnały z większej odległości i mogą odbierać te sygnały
z większą siłą, zapewniając im szybsze prędkości.
Jest to więc kolejna rzecz, o której należy pamiętać.
W przypadku urządzeń mobilnych
antena bezprzewodowa
zazwyczaj znajduje się wewnątrz urządzenia.
Oznacza to, że jeśli podniesiesz smartfon
lub tablet i spojrzysz na niego,
nie zobaczysz wizualnie anteny bezprzewodowej.
Jeśli jednak faktycznie otworzyłbyś urządzenie,
zobaczyłbyś, że antena bezprzewodowa
jest w rzeczywistości osadzona wzdłuż zewnętrznej krawędzi obudowy.
Im bliżej zewnętrznej części obudowy znajduje się
antena, tym lepiej odbiera ona sygnały
spoza urządzenia.
Jest to więc ponownie coś, co
należy wziąć pod uwagę przy projektowaniu.
Jeśli chodzi o sieć bezprzewodową,
możesz także włączać i wyłączać Wi-Fi na swoich urządzeniach.
Można to zrobić za pomocą obszaru ustawień
urządzenia mobilnego lub, jeśli korzystasz z laptopa, może istnieć
fizyczny przełącznik lub klawisz
na klawiaturze, który należy kliknąć, aby móc
wyłączyć lub wyłączyć kartę bezprzewodową.
Po wyłączeniu karty bezprzewodowej oznacza
to, że komputer nie będzie już z niej korzystać i nie
będzie żadnej aktywności bezprzewodowej do
lub z urządzenia.
A jeśli pracujesz w środowisku o wysokim poziomie
bezpieczeństwa, być może
będziesz musiał to zrobić przed wprowadzeniem urządzeń
do tego obszaru, ponieważ mogą one zezwalać tylko
na sieci przewodowe, a nie bezprzewodowe w tych obszarach.
Kolejnym obszarem łączności bezprzewodowej,
który musimy omówić, jest łączność komórkowa.
Kiedy mówię o sieci komórkowej,
tak naprawdę mam na myśli komórkową sieć danych, która
pozwala nam łączyć się z Internetem
za pomocą radia komórkowego wewnątrz telefonu, a następnie łączyć
się z naszym dostawcą usług sieciowych.
Teraz, jeśli chodzi o technologie komórkowe,
będziemy działać w oparciu
o jedną z dwóch różnych technologii bazowych.
Jest to GSM lub CDMA, a to, z którego z nich będziesz
korzystać, będzie naprawdę
zależało od obszaru
świata, w którym mieszkasz i operatora,
z którego korzystasz w danym obszarze.
Na przykład, tutaj w Stanach Zjednoczonych,
jeśli korzystasz z T-Mobile lub AT&T,
polegają one na GSM, ale jeśli
korzystasz z Verizon, zwykle polegają na CDMA.
Jeśli mieszkasz w Japonii lub Korei Południowej, prawdopodobnie
korzystasz z CDMA, ale jeśli mieszkasz gdziekolwiek
indziej na świecie, przez większość czasu
będziesz korzystać z GSM.
Co dokładnie oznaczają GSM i CDMA?
GSM to Globalny System Komunikacji Mobilnej.
Jest to technologia komórkowa,
która pobiera głos podczas połączenia
i konwertuje go do formatu cyfrowego.
Następnie urządzenie otrzymuje kanał i przedział czasowy,
dzięki czemu dostawca usług może połączyć połączenie
z kilkoma innymi połączeniami,
aby zmaksymalizować wydajność całej sieci.
Załóżmy więc, że musisz świadczyć usługi dla czterech
użytkowników jednocześnie.
Każdy z nich może mieć ćwierć sekundy na przesłanie
swoich danych cyfrowych.
Następnie, gdy dociera na drugą stronę,
jest ponownie łączony i konwertowany
na głos analogowy, który słyszymy
przez głośniki.
Tak więc osoba po drugiej stronie
będzie teraz słyszeć to, co mówisz
i nawet nie zauważy tego opóźnienia, ponieważ
wszystko dzieje się w tle.
Ten podstawowy przykład, który właśnie
podałem, jest formą podziału czasu.
I to właśnie było pierwotnie
używane w standardzie GSM 2G.
Jednak z czasem został on zmodyfikowany
w celu wykorzystania różnych mechanizmów
podziału kodu w sieciach 3G, 4G i 5G z GSM.
Z drugiej strony CDMA oznacza
Code-Division Multiple Access i jest to technologia
komórkowa, która wykorzystuje podział kodu i dzieli
kanał za pomocą tego podziału kodu.
Zamiast więc wykorzystywać czas,
będziemy używać jakiegoś rodzaju szyfrowania
lub algorytmu dla każdego wykonywanego
połączenia, w którym dane przechodzą
przez naszą sieć.
Będzie to wymagało danych.
Koduje je przy użyciu unikalnego klucza,
a następnie strumień danych może być
przesyłany tym samym kanałem, co wszystkie inne
dane, bez mieszania ich ze sobą.
Teraz, po drugiej stronie tego równania,
odbiornik wyciągnie go na podstawie unikalnego klucza
dla każdego z tych połączeń.
Dzieli je, a następnie wysyła z powrotem w formacie
analogowym do osoby po drugiej stronie, aby mogła
usłyszeć, co mówisz.
Obecnie CDMA jest w rzeczywistości bardziej
wydajną i elastyczną technologią niż GSM.
W rzeczywistości, gdy pojawił
się 3G GSM, faktycznie zaadoptował wiele
części z CDMA i nazwał go WCDMA lub Wideband CDMA lub UMTS.
Uniwersalny mobilny system telekomunikacyjny Być
może zastanawiasz się, który z nich jest lepszy?
CDMA czy GSM i który z nich wybrać?
Cóż, zanim pojawiły się sieci 3G, 4G i 5G, istniała naprawdę
ogromna różnica między
tymi dwiema technologiami,
ale od czasu wprowadzenia 3G
są one prawie takie same
i używają wielu formatów CDMA, nawet jeśli
kupujesz telefon GSM, ponieważ
są one teraz używane WCDMA lub jedna z tych
ewolucji.
Jedynym powodem, dla którego poruszam temat
CDMA i GSM, jest uświadomienie sobie, że
istnieje różnica w obsłudze w zależności od miejsca
zamieszkania na świecie, ponieważ
te podstawowe technologie
to dwie różne rzeczy.
Jak już wspomniałem, GSM jest znacznie
szerzej obsługiwany na całym świecie.
Jeśli więc często podróżujesz służbowo, będziesz
chciał mieć przy sobie smartfon lub hotspot
z obsługą GSM.
Pamiętaj, że ważne jest, aby
sprawdzić u swojego operatora
komórkowego opcje hotspotów w Twojej okolicy,
zwłaszcza jeśli planujesz pracować poza tym
obszarem przez długi czas, zanim wyruszysz, aby
upewnić się, że to, co masz, będzie kompatybilne.
Większość nowoczesnych smartfonów może również działać jako
hotspot, korzystając z tetheringu przez kabel USB,
połączenia Bluetooth lub
udostępniania połączenia internetowego przez Wi-Fi.
Na przykład, gdy podróżuję, noszę
ze sobą modem komórkowy, a to jest bezprzewodowy
punkt dostępowy, który jest połączony
w małe urządzenie, które zawiera w sobie urządzenie
komórkowe.
W ten sposób mogę nosić go ze sobą za każdym
razem, gdy dotrę do miejsca, do
którego się wybieram, mogę po prostu włączyć
to urządzenie i mam sieć bezprzewodową,
do której mogę podłączyć laptopa, smartfona i tablet, a wszystkie mogą łączyć
się z tym hotspotem komórkowym i korzystać z tego pojedynczego
połączenia, aby uzyskać dostęp do Internetu.
Istnieje jeszcze jedna istotna
różnica między telefonem GSM a telefonem CDMA, a
jest nią możliwość korzystania z karty SIM.
Karta SIM to sposób identyfikacji
użytkownika w sieci GSM.
Jeśli jednak korzystasz z tradycyjnego telefonu CDMA,
nie używają one kart SIM.
Zamiast tego użyli kodu elektronicznego
wewnątrz samej słuchawki.
Oznaczało to, że urządzenie CDMA było w rzeczywistości
skonfigurowane i zablokowane
dla określonego operatora komórkowego i nie zawsze
można było z nim podróżować i zmieniać
operatorów, gdy byłeś za granicą.
Z tego powodu wiele osób preferowało telefony GSM, ponieważ można po prostu
wyciągnąć kartę SIM, włożyć nową w miejscu,
do którego podróżujesz, z lokalnym planem
usług, a to jest o wiele tańsze,
aby móc uzyskać dostęp do danych w
telefonie, korzystając z roamingu międzynarodowego z jednym z
amerykańskich operatorów komórkowych.
Obecnie jednak wszystkie
nowoczesne telefony obsługują również elektroniczne karty SIM.
Pozwala to po prostu pobrać aplikację z App Store i elektronicznie
zmienić kartę SIM na lokalnego dostawcę, aby uzyskać żądaną
usługę transmisji danych zaraz
po wyjściu z samolotu.
To również może zaoszczędzić mnóstwo pieniędzy
na nadużywaniu roamingu międzynarodowego.
I jest to znacznie tańszy sposób na uzyskanie usługi transmisji
danych, gdy jesteś za granicą.
Modem komórkowy będzie wbudowany
w urządzenie mobilne i musi wiedzieć,
jak połączyć się z różnymi
wieżami komórkowymi na całym świecie
i powiązanymi z nimi sieciami.
Aby to zrobić,
urządzenie będzie miało coś znanego jako PRL.
PRL to preferowana lista roamingowa.
Ta preferowana lista roamingowa zawiera wszystkie
informacje o różnych wieżach komórkowych,
z których będzie korzystać dane urządzenie
i dostawca usług.
Jeśli chcesz zaktualizować PRL, możesz
to zrobić w menu ustawień na smartfonie lub wprowadzić
specjalny kod za pomocą wielu
klawiszy telefonu, takich jak
gwiazdka, dwa, dwa, osiem.
Większość nowoczesnych smartfonów automatycznie
aktualizuje swoją listę PRL lub preferowanego
roamingu.
I tak nie będziesz musiał tego
robić, chyba że rozwiązujesz problem z łącznością komórkową
na konkretnym urządzeniu.
Teraz, jeśli chodzi o dane komórkowe,
możesz włączyć lub wyłączyć radio komórkowe w swoim urządzeniu,
przechodząc do menu ustawień na urządzeniu
lub przeciągając palcem w dół od góry ekranu i wyłączając
modem komórkowy, naciskając
ikonę radia komórkowego.
Oprócz tego, wszystkie
urządzenia mobilne mają również tak zwany tryb samolotowy.
Włączenie trybu samolotowego spowoduje
wyłączenie modemu komórkowego, a także wyłączenie
Wi-Fi na niektórych starszych urządzeniach.
Wynika to z faktu, że wcześniej linie
lotnicze nie zezwalały na korzystanie z Wi-Fi podczas lotu, ale w
ostatnich latach to się zmieniło.
Dlatego większość nowoczesnych
urządzeń wyłącza radio komórkowe dopiero
po przełączeniu go w tryb samolotowy.
Na niektórych urządzeniach tryb samolotowy może być bardzo
restrykcyjny do tego
stopnia, że wyłączy nie tylko modem komórkowy, ale także
Wi-Fi, GPS, Bluetooth i odbiorniki komunikacji bliskiego zasięgu.
To jednak zależy od modelu i kraju, w
którym urządzenie
zostało zakupione.
Ale tryb samolotowy przynajmniej
wyłączy modem komórkowy, ponieważ żadne linie lotnicze
nie pozwalają na podróżowanie z nadal włączonym
modemem komórkowym.
Kolejną opcją łączności bezprzewodowej, którą musimy
omówić, jest Bluetooth.
Obecnie Bluetooth jest używany jako połączenie
sieciowe punkt-punkt krótkiego zasięgu
między urządzeniem mobilnym a jakimś akcesorium.
Na przykład, jeśli używasz smartfona z zestawem słuchawkowym,
zwykle będzie to połączenie Bluetooth między
nimi.
Gdy zamierzasz korzystać z urządzenia z Bluetooth,
musisz najpierw sparować to urządzenie,
przechodząc w tryb wykrywalny lub tryb parowania.
W tym trybie akcesorium
Bluetooth może zostać wykryte przez urządzenie
mobilne.
Po znalezieniu tego akcesorium
należy kliknąć na nie w menu,
co spowoduje próbę sparowania
urządzenia mobilnego z tym akcesorium.
Aby upewnić się, że łączysz się z właściwym akcesorium,
musisz wprowadzić kod PIN lub klucz dostępu, aby móc
zweryfikować żądanie połączenia.
Jeśli nie jesteś pewien kodu PIN dla swojego
urządzenia, sprawdź stronę internetową
producenta lub spróbuj użyć zero, zero, zero, zero lub
jeden, dwa, trzy, cztery.
ponieważ są to domyślne kombinacje dla wielu urządzeń.
Ponadto niektóre urządzenia w akcesoriach będą
miały tryb łatwego parowania, w
którym wyślą numer PIN z akcesorium
do urządzenia mobilnego, a ono wyświetli go
na ekranie.
Po prostu powiesz "tak" lub "nie", czy
chcesz zaakceptować to urządzenie do parowania
na podstawie tego kodu.
Na przykład, jeśli wynajmuję samochód i
chcę podłączyć mój smartfon do wynajętego samochodu, mogę
to zrobić, dodając go jako urządzenie Bluetooth do samochodu.
Samochód wyświetli sześciocyfrowy numer.
Wyświetli również ten sześciocyfrowy numer na moim smartfonie
i mogę powiedzieć "tak" lub zaakceptować na smartfonie, aby
zaakceptować parowanie między samochodem a moim telefonem.
Teraz, po zakończeniu parowania tych urządzeń,
chcesz sprawdzić, czy działa poprawnie,
testując połączenie.
Jeśli podłączyłeś coś takiego jak zestaw słuchawkowy,
możesz to zrobić po prostu odtwarzając muzykę i upewniając
się, że słyszysz ją przez ten zestaw słuchawkowy.
Po nawiązaniu połączenia między samochodem a telefonem można je przetestować,
próbując wykonać połączenie
telefoniczne za pośrednictwem samochodu i sprawdzając,
czy używa do tego telefonu komórkowego.
Po zweryfikowaniu i przetestowaniu tej łączności
wiadomo, że urządzenie zostało prawidłowo sparowane
i ma dobre połączenie przez Bluetooth.
Ostatnią opcją łączności bezprzewodowej,
którą omówimy, jest NFC lub komunikacja bliskiego zasięgu.
Większość współczesnych smartfonów
ma wbudowany nadajnik-odbiornik NFC.
Umożliwia to urządzeniu
odbieranie i wysyłanie informacji w formacie NFC.
NFC to standard komunikacji bliskiego zasięgu,
który umożliwia transmisję
danych na bardzo krótkie odległości,
zwykle od dwóch do czterech cali, ale
nawet do około ośmiu cali.
Przekłada się to mniej
więcej na odległość od nadgarstka do opuszków palców.
Cała idea NFC polega na możliwości
nawiązania bardzo zaufanego połączenia, gdy
znajdujesz się w tym samym miejscu, co coś innego.
Przez większość czasu NFC będzie wykorzystywane
jako bramka płatnicza.
Na przykład, jeśli korzystasz z Samsung Pay, Google
Pay lub Apple Pay na swoim smartfonie,
używasz NFC do tej transakcji.
Za każdym razem, gdy idziesz
kupić kawę i korzystasz z Apple Pay przy
kasie, używasz NFC do przesyłania informacji o płatności
z telefonu do kasy, a następnie odbierasz
autoryzację z tego terminala z powrotem na telefonie.
Jeśli chcesz wyłączyć NFC,
możesz to zrobić w ustawieniach
urządzenia mobilnego.
Należy zauważyć,
że NFC nie jest wyłącznie technologią płatności.
NFC i jego standard komunikacji mogą być wykorzystywane do wszystkiego.
Jeśli masz zestaw słuchawkowy obsługujący
NFC, możesz sparować to urządzenie z
telefonem, tak jak w przypadku Bluetooth,
ale dużym ograniczeniem jest tutaj
tylko odległość do ośmiu cali dla tej transmisji.
Jeśli więc miałbym smartfon w kieszeni, a na głowie
miałbym zestaw słuchawkowy obsługujący NFC, to w rzeczywistości
jest on większy niż osiem cali i nie będzie
już działał.
Z tego powodu NFC jest prawie zawsze wykorzystywane do
celów transakcji płatniczych lub
aplikacji typu portfel.
Chciałem jednak zaznaczyć, że technologia ta może być wykorzystywana
również w innych zastosowaniach.
Na przykład, jeśli kupisz nową parę słuchawek AirPods od Apple
i masz iPhone'a, możesz wziąć słuchawki AirPods
wciąż w etui, umieścić je obok telefonu, a telefon
rozpozna, że są to słuchawki AirPods, a następnie
może nawiązać z nimi połączenie Bluetooth.
Teraz same słuchawki AirPods nie będą
komunikować się przez NFC w celu odtwarzania muzyki lub wykonywania
połączeń telefonicznych,
zamiast tego będą do tego używać Bluetooth, ale
proces parowania może być wykonywany automatycznie
za pomocą tego połączenia NFC, a zatem możemy
go użyć jako formy walidacji i zaufanego połączenia między smartfonem a słuchawkami
AirPods przed przejściem na połączenie Bluetooth
o większym zasięgu do naszego codziennego użytku.
Należy więc pamiętać, że istnieje wiele różnych sposobów
korzystania z łączności bezprzewodowej z urządzeniami.
Może to obejmować takie elementy jak łączność bezprzewodowa
lub Wi-Fi, łączność komórkowa, hotspoty, Bluetooth
i łączność bliskiego zasięgu.