Instructeur: In
deze les gaan we het hebben over MDM en MAM, wat staat
voor mobile device management en mobile
application management.
Beide maken deel uit van een groter concept dat bekend staat als
EMM of enterprise mobility management.
Enterprise mobility management is een softwareklasse die ontworpen
is om een beveiligingsbeleid toe te passen voor
gebruik op mobiele apparaten, zoals
smartphones en tablets, en om de applicaties
te beheren die op deze apparaten geïnstalleerd
kunnen worden.
Dit is een groot probleem voor bedrijven.
Als ze smartphones uitdelen aan hun werknemers,
moeten ze kunnen controleren
welke gegevens op die smartphones worden gezet
en welke applicaties erop kunnen worden uitgevoerd om
ervoor te zorgen dat alles veilig gebeurt.
Dus als het gaat om enterprise mobility management,
zijn er veel verschillende soorten software die een
organisatie kan gebruiken.
En afhankelijk van waar je
werkt, kun je een van deze gebruiken, iets heel
anders, of geen van deze.
Hieronder vallen zaken als VMware Workspace ONE,
Endpoint Manager van Microsoft, bekend als Intune,
Protection Mobile van Symantec en Broadcoms,
Endpoint Management van Citrix
of Business Manager van Apple.
Deze lijst is slechts een kleine
greep uit het brede aanbod van enterprise mobility
management software.
Voor het examen hoef je
geen van deze producten bij naam te kennen of te weten hoe
je ze moet gebruiken, maar je
moet je wel bewust zijn van het
feit dat enterprise mobility management software
er in twee hoofdvariëteiten is: mobile
device management en mobile application management.
Mobile Device Management (MDM) gaat beleidsregels
op apparaatniveau instellen voor verificatie,
gebruik van functies en connectiviteit.
Als je te maken hebt met het beheer van mobiele apparaten,
geeft dit de mogelijkheid
om bepaalde functies in of uit te schakelen, waaronder hardware.
Ik heb bijvoorbeeld in organisaties gewerkt waar
we de camera op die smartphones hebben uitgeschakeld.
Waarom?
Omdat we niet wilden dat mensen foto's
namen van geheime gebieden,
wilden we er zeker van zijn dat
die camera's niet werkten.
In die organisatie moesten
de camera's en microfoons van alle apparaten
die ons kantoor binnenkwamen
worden uitgeschakeld in de MDM-oplossing.
Daarnaast hebben we
in een andere organisatie waar ik werkte ook
de WiFi-mogelijkheden uitgeschakeld
op veel mobiele apparaten.
Dit komt omdat wanneer je verbinding maakt
met WiFi in bijvoorbeeld een coffeeshop,
je niet kunt zien of die verbinding veilig is.
Dus een van de dingen die we deden, met behulp van onze software
voor het beheer van mobiele apparaten, was het uitschakelen
van de mogelijkheid om verbinding
te maken met een draadloos netwerk.
Alles moest worden gedaan
met behulp van de mobiele modem in dat apparaat omdat mobiele
communicatie tussen ons apparaat en de torens van onze serviceprovider
te vertrouwen was, maar niet als iemand verbinding maakte
via een draadloos netwerk.
Dit was een zakelijke beslissing,
maar het kostte ons wel veel geld omdat iedereen
nu al zijn synchronisaties moest doen via een mobiele
verbinding en niet via WiFi, wat leidde tot hoge telefoonrekeningen
voor die organisatie.
Maar het was een keuze die we maakten op basis van het beveiligingsbeleid
van dat bedrijf.
Dus onthoud dat als het gaat om het beheer van mobiele apparaten,
dit een soort software is waarmee
we het apparaat zelf kunnen bedienen, inclusief
de functies zoals de camera en microfoon, maar
ook de verbindingsopties.
Daarnaast stelt software voor
het beheer van mobiele apparaten beheerders ook in staat om een apparaat
op afstand te wissen als het zoek is geraakt, een apparaat op afstand
te vergrendelen als iemand het gebruikt en je niet meer
wilt dat hij het gebruikt, en sommige software
geeft je zelfs de mogelijkheid om op afstand
toegang te krijgen tot dat apparaat en te
zien wat de gebruiker ziet als je problemen
aan het oplossen bent.
De tweede klasse van
beheersoftware voor bedrijfsmobiliteit
die je gaat tegenkomen staat bekend als MAM, wat staat
voor beheer van mobiele toepassingen.
Het beheer van mobiele applicaties gaat
nu het beleid bepalen voor apps die bedrijfsgegevens
kunnen verwerken, en het zal de overdracht
van gegevens naar persoonlijke apps voorkomen.
In wezen is dit een soort zandbakoplossing.
Deze oplossing configureert
een door de onderneming beheerde container of werkruimte waar
alle gegevens van het bedrijf worden opgeslagen, en alles
daarbuiten wordt als niet-vertrouwd beschouwd en mag geen
interactie hebben met wat zich
in de container bevindt.
Software voor het beheer van mobiele applicaties is
dus erg populair bij organisaties die hun
eindgebruikers of werknemers toegang willen geven
tot bedrijfsgegevens op hun persoonlijke apparaten.
Dit staat bekend als BYOD of bring your own device.
Laten we bijvoorbeeld zeggen dat ik je heb aangenomen om bij Dion Training te werken.
Je wilde je iPhone of Android-telefoon
kunnen gebruiken met onze bedrijfsnetwerken en toegang
hebben tot onze gegevens.
We kunnen mobiel applicatiebeheer implementeren,
zodat we een container in je apparaat kunnen maken
die al onze gegevens bevat.
Die container wordt versleuteld
en al onze gegevens blijven veilig, ongeacht
wat je met de rest van je telefoon doet.
Dit is een geweldige manier om je bedrijfsmiddelen te beschermen
als je een 'bring your own device'-beleid gaat toestaan.
Aan de andere kant,
als we smartphones gaan uitgeven aan iedereen, kunnen
we een MDM beleid gebruiken met een beleid
voor het beheer van mobiele apparaten waarmee we het apparaat
zelf kunnen beheren.
Als je je eigen smartphone hebt
en je gebruikt hem in mijn bedrijf, ga
je me niet toestaan om
je camera of je microfoon of je draadloze connectiviteit
of dat soort dingen uit te schakelen.
Maar als ik jou toegang geef tot
mijn gegevens op je smartphone, dan vind je
het waarschijnlijk
prima om één applicatie op je apparaat te installeren
die al mijn gegevens bevat waar
jij toegang tot hebt.
En dit is het verschil
tussen het gebruik van mobiel apparaatbeheer op apparaatniveau
en mobiel applicatiebeheer op
applicatieniveau of containerniveau.
De meeste bedrijven laten je een paar
verschillende applicaties
installeren, waaronder
één voor e-mail, agenda,
contactpersonen en gegevensopslag.
Deze verschillende containers
hosten hun gegevens allemaal apart
in deze container en ze worden
versleuteld zodat ze
niet kunnen worden gelezen door andere
applicaties op je apparaat.
Daarnaast kun je, of je nu MDM of MAM gebruikt, ook DLP-controles
implementeren, wat staat voor Data
Loss Prevention.
Controles ter voorkoming van gegevensverlies detecteren
wanneer gegevens van een apparaat worden gehaald en zorgen
ervoor dat ze alleen op de juiste manier worden gebruikt.
Voor onze zakelijke e-mail gebruiken
we bijvoorbeeld Google Workspace en we
hebben een DLP- of Data Loss Prevention-oplossing als onderdeel
van dat systeem.
Als een van onze teamleden een
groot bestand probeert te versturen via onze e-mail, wordt
dat gedetecteerd, geblokkeerd en worden
onze systeembeheerders gewaarschuwd
dat ze proberen gegevens uit onze systemen te exfiltreren.
In dat geval bekijken we het en zien
we waarom het systeem een markering aanbracht
in die specifieke e-mail.
En het kan zijn dat dat teamlid probeerde
een e-mail naar zijn persoonlijke account te sturen
die alle namen en adressen bevatte
van alle medewerkers die we hebben.
Dat zou iets zijn dat is
ingesteld in ons systeem voor gegevensverliespreventie
om alles wat lijkt op persoonlijk
identificeerbare informatie te identificeren en het
verzenden ervan te blokkeren.
Ook als ze iets probeerden te versturen
dat leek op creditcardnummers,
zou het systeem dat opvangen en blokkeren om ervoor
te zorgen dat die creditcardnummers
onze systemen niet verlaten.
Nu herinner je je misschien dat ik zei
dat alle applicaties worden geïnstalleerd
via de App Store als je een iPhone gebruikt of via
een winkel zoals Google Play als je een
Android-toestel gebruikt.
Dit is eigenlijk een probleem voor veel grote organisaties omdat
ze misschien een applicatie wilden ontwikkelen
voor een tablet of een smartphone en deze alleen
toegankelijk wilden maken voor hun eigen gebruikers die intern
zijn binnen hun bedrijf.
Om dit probleem op te lossen, heeft Apple
een distributieprogramma voor ontwikkelaars voor bedrijven gemaakt,
waarmee privétoepassingen kunnen worden gedistribueerd
via een programma met de naam Apple Business Manager.
De Apple Business Manager is
in wezen een suite voor het beheer van mobiele applicaties
waarmee je applicaties vanuit een privéopslagplaats
naar je apparaten kunt pushen die deel uitmaken van je
bedrijfsnetwerk.
Google heeft iets soortgelijks
en hun optie voor privékanalen
heet Managed Google Play, wat een beheerde versie
van de Google Play Store is die alleen de apps bevat
die je gedistribueerd wilt hebben op de apparaten
van je werknemers.
Houd hier dus rekening mee als het gaat om mobiele apparaten
in een bedrijfsomgeving.
Je gaat waarschijnlijk werken
met een MDM of een MAM, en je gaat werken met een beheersysteem voor
mobiele apparaten of een beheersysteem
voor mobiele toepassingen.
Beide zijn een vorm van enterprise mobility management, en sommige
oplossingen voor enterprise mobility management
kunnen beide functies aan, afhankelijk
van je use case en je specifieke behoeften.