Instruktor: W tej
lekcji omówimy kwestie związane z rozruchem.
Podczas pierwszego uruchomienia komputer
przechodzi autotest zasilania.
Po pomyślnym zakończeniu tej operacji, system zacznie
szukać urządzenia rozruchowego.
Tym urządzeniem rozruchowym może być wewnętrzny dysk
pamięci masowej, taki jak urządzenie półprzewodnikowe
lub wewnętrzny dysk twardy, albo nośnik
wymienny, taki jak pamięć flash USB, płyta CD lub DVD.
Oprócz tego można
również uruchomić komputer przez sieć.
Są to więc różne sposoby
uruchamiania systemu.
Ważne jest jednak to,
że jeśli system nie może znaleźć urządzenia rozruchowego, spowoduje
to błąd, ponieważ nie ma systemu
operacyjnego do załadowania.
W takim przypadku na ekranie pojawi się błąd informujący,
że nie znaleziono urządzenia rozruchowego.
Jak więc można to rozwiązać?
Jest kilka różnych rzeczy,
na które należy zwrócić uwagę, aby rozwiązać ten problem.
Po pierwsze, możesz przejść do UEFI lub BIOS-u i sprawdzić
kolejność rozruchu.
Wewnątrz UEFI lub BIOS-u można dokładnie określić, w jaki
sposób urządzenia mają się uruchamiać i w jakiej kolejności.
Na przykład kolejność, którą właśnie przedstawiłem w tej lekcji, jest w rzeczywistości
dość powszechną kolejnością, w której
najpierw będzie szukał wewnętrznego urządzenia pamięci masowej,
takiego jak urządzenie półprzewodnikowe lub wewnętrzny dysk twardy,
a następnie będzie szukał wszelkiego rodzaju wymiennej pamięci masowej,
takiej jak pamięć flash USB lub napęd dysków optycznych, a nawet starej szkoły
stacji dyskietek.
A następnie będzie szukać sieci jako ostatecznej
opcji rozruchu.
Kolejność tę można zmienić
na podstawie priorytetu przypisanego
w UEFI lub BIOS-ie.
Następnie należy sprawdzić i upewnić się, że te urządzenia
pamięci masowej są rozpoznawane przez
komputer w UEFI lub BIOS.
Jeśli nie są one rozpoznawane przez UEFI lub BIOS, może to oznaczać,
że urządzenie pamięci masowej nie jest
prawidłowo podłączone do płyty głównej lub
nie jest do niego doprowadzana odpowiednia
ilość energii.
Należy więc sprawdzić połączenia na tym
urządzeniu pamięci masowej
i upewnić się, że jest ono prawidłowo podłączone.
Po sprawdzeniu, czy UEFI lub BIOS rozpoznaje
urządzenie pamięci masowej,
może to wskazywać na problem z sektorem rozruchowym.
Sektor rozruchowy to pierwszy obszar
na urządzeniu pamięci masowej, który będzie odczytywany
przez UEFI lub BIOS podczas uruchamiania systemu.
Pomaga to systemowi określić, jakie
partycje znajdują się na danym urządzeniu pamięci masowej, dzięki czemu
może on następnie przypisać do niego litery dysków
i wchodzić w interakcje z tymi partycjami.
Istnieją dwa różne
sposoby sformatowania urządzenia pamięci masowej
i dostarczenia informacji rozruchowych.
Jest to znane jako główny rekord rozruchowy lub
tablica partycji GPT lub GUID.
Główny rekord rozruchowy, zwany również MBR, to
starsza metoda dostarczania informacji rozruchowych.
W przypadku korzystania z MBR będzie
on przechowywany w pierwszym sektorze
pierwszej partycji tego urządzenia pamięci masowej.
Kiedy mówię o partycji na urządzeniu pamięci
masowej, mam na myśli wzięcie całego dysku, takiego
jak dysk SSD o pojemności jednego terabajta lub dysk twardy,
i podzielenie go na wiele logicznych części.
Każda z tych części nazywana jest partycją.
Teraz możesz mieć pojedynczą
partycję lub wiele partycji.
Wszystko zależy od tego, jak chcesz skonfigurować swój system.
Jeśli korzystasz z systemu
Windows, przez większość czasu będziesz mieć jedną partycję,
ale jeśli korzystasz z systemu
Linux, możesz mieć wiele partycji, które oddzielają
pliki systemowe od plików danych i
tym podobnych.
Teraz, gdy używasz tego starszego formatu Master Boot Record, będzie on przechowywał
informacje o wszystkich partycjach w tym pierwszym sektorze
urządzenia pamięci masowej, a także pewne informacje, które będą wskazywać
lokalizację pierwszej partycji
rozruchowej, która będzie miała aktywny
sektor rozruchowy.
Tak więc, gdy system próbuje się uruchomić, jeśli
używasz systemu typu Master Boot Record, odczyta
on ten pierwszy sektor, uzyska informacje
o partycjach, dowie się, gdzie znajduje
się aktywny sektor rozruchowy, a następnie przejdzie
do tego aktywnego sektora rozruchowego, aby móc
znaleźć i załadować system operacyjny za pomocą programu
ładującego.
Teraz, w zależności od używanego systemu operacyjnego,
będziesz używać innego programu ładującego.
Jeśli korzystasz z systemu
Windows, będziesz używać danych konfiguracji rozruchu,
znanych również jako BCD, aby móc przechowywać
informacje o systemie Windows
i sposobie jego uruchamiania.
Jeśli korzystasz z systemu operacyjnego Linux,
najprawdopodobniej używasz GRUB
lub LILO jako programu ładującego.
Tak czy inaczej, koncepcja jest taka sama.
Zamierzamy uruchomić system, znaleźć urządzenie pamięci masowej,
odczytać pierwszy sektor na tym urządzeniu pamięci
masowej, który zawiera główny rekord rozruchowy,
a następnie wskazać sektor rozruchowy na aktywnej
partycji, aby móc załadować program ładujący i załadować
system operacyjny.
Drugim sposobem na sformatowanie urządzeń pamięci
masowej za pomocą informacji
rozruchowych jest to, czego używamy w nowoczesnych
systemach, a jest to znane jako GPT lub GUID Partition Table.
GUID to skrót od Globally Unique ID, a GUID Partition Table
to wyspecjalizowany schemat rozruchowy, który ma wiele
nowoczesnych zalet w porównaniu
z MBR lub Master Boot Record.
Na przykład, możesz mieć partycje o większym rozmiarze
i nie musisz koniecznie uruchamiać systemu z pierwszej
partycji, tak jak w przypadku
głównego rekordu rozruchowego.
Gdy mamy do czynienia ze schematem rozruchowym
GPT, nie jesteśmy ograniczeni do tego pojedynczego
sektora, ale możemy zapisać informacje rozruchowe
na dowolnej partycji i mieć inny sposób
identyfikacji partycji.
Zamiast tego można przenieść informacje
rozruchowe do innych sektorów na dysku twardym.
Ale idea jest taka sama.
Nadal musimy być w stanie zidentyfikować
różne partycje na tym urządzeniu pamięci masowej, a następnie
znaleźć system operacyjny do uruchomienia za
pomocą programu ładującego system operacyjny
na jednej z tych aktywnych partycji.
Tak więc, gdy patrzysz na urządzenie pamięci masowej,
jeśli jest ono prawidłowo wykrywane przez UEFI lub BIOS, ale
nie jesteś w stanie znaleźć urządzenia rozruchowego,
zwykle oznacza to problem z głównym
rekordem rozruchowym
lub tabelą partycji GUID znaną jako GPT.
Najczęściej komunikat o błędzie będzie brzmiał:
Nie znaleziono urządzenia rozruchowego, ale w niektórych przypadkach
może pojawić się informacja, że nie znaleziono systemu operacyjnego lub systemu operacyjnego,
a nawet nieprawidłowa specyfikacja dysku.
Wszystkie z nich wskazują na to samo.
Istnieje jakiś problem z sektorem
rozruchowym na tym urządzeniu pamięci masowej.
Teraz jako technik,
gdy masz jeden z tego typu problemów z uszkodzonym
sektorem rozruchowym, będziesz musiał
zrozumieć, jak poprawić
ten sektor rozruchowy i być w stanie przywrócić
system operacyjny.
Teraz, ponieważ jest to specyficzne
dla określonej wersji systemu operacyjnego,
zachowamy ten rodzaj rozwiązywania problemów
dla Core 2 egzaminu A +, ponieważ tutaj w Core 1 skupiamy się bardziej
na sprzęcie, a nie na systemach operacyjnych.
Zamiast tego wystarczy zidentyfikować, że
sektor rozruchowy jest uszkodzony, a
następnie w Core 2 dowiemy się,
jak rozwiązać ten problem w oparciu o różne
systemy operacyjne, z których
możesz korzystać.
Teraz, gdy omówiliśmy już wszystkie
sektory rozruchowe, główny rekord rozruchowy
i tabelę partycji GUID, przyjrzyjmy
się innemu rodzajowi problemów z rozruchem komputera.
Wspomniałem wcześniej, że UEFI i BIOS ustawią priorytetową
kolejność rozruchu na podstawie tego,
co ustawiłeś w swoich konfiguracjach.
Zwykle w pierwszej kolejności sprawdzany jest dysk wewnętrzny,
ale jeśli kolejność priorytetów została zmieniona,
w pierwszej kolejności mogą być sprawdzane
wymienne nośniki pamięci masowej, takie jak płyty CD, DVD lub
pendrive'y, a nawet sieć, a następnie
dysk wewnętrzny.
Może to powodować wiele problemów dla użytkowników,
ponieważ jeśli kolejność priorytetów została ustawiona nieprawidłowo
i ustawiono ją na coś takiego
jak napęd optyczny jako pierwszy, a ktoś
zostawił tam płytę DVD z żywą dystrybucją
Linuksa, po ponownym uruchomieniu systemu najpierw uruchomi
się on z tej płyty DVD i załaduje Linuksa zamiast
Windowsa, którego oczekiwali z wewnętrznego
dysku twardego.
Należy więc o tym pamiętać, ponieważ jeśli
priorytet rozruchu jest ustawiony nieprawidłowo, można uruchomić
komputer z urządzenia zewnętrznego lub sieci zamiast z dysku
wewnętrznego, co może spowodować załadowanie systemu
operacyjnego, którego użytkownik się
nie spodziewa.
Ostatnią rzeczą, o której chcę wspomnieć
podczas rozwiązywania problemów z rozruchem,
jest to, że zawsze chcesz być w stanie
sprawdzić, czy twoje wewnętrzne urządzenie pamięci
masowej faktycznie działa poprawnie, patrząc,
słuchając i czując, czy to urządzenie jest w ruchu.
Co mam na myśli mówiąc o patrzeniu,
słuchaniu i odczuwaniu tego urządzenia pamięci masowej?
Cóż, jeśli spojrzysz na przód komputera,
będzie tam dioda LED aktywności.
Po włączeniu systemu powinna
być widoczna aktywność dysku, a
dioda LED powinna migać za każdym razem,
gdy dane są udostępniane do lub z wewnętrznego
dysku, niezależnie od tego, czy jest to dysk twardy,
czy dysk półprzewodnikowy.
To właśnie mam na myśli mówiąc o patrzeniu.
Teraz, gdy mówię o słuchaniu i odczuwaniu, nie będzie to działać,
gdy masz do czynienia z urządzeniem
półprzewodnikowym, ale będzie działać
z tradycyjnym dyskiem twardym.
Gdy korzystasz z tradycyjnego dysku
twardego i odczytujesz lub zapisujesz informacje,
możesz położyć rękę na obudowie obok miejsca,
w którym znajduje się dysk twardy i będziesz
w stanie wyczuć, czy dysk faktycznie się porusza, ponieważ dysk będzie
się obracał, gdy dane są odczytywane
lub zapisywane na nim.
Ponownie, można to również usłyszeć,
ponieważ usłyszysz niepokojący dźwięk
poruszającego się dysku twardego, gdy głowica
szukająca próbuje odczytać informacje
z różnych części dysku.
Tak więc, po uruchomieniu komputera,
jeśli nie słyszysz obracania się dysku
twardego lub nie czujesz wibracji
po dotknięciu obudowy, może
to wskazywać, że dysk nie
jest prawidłowo rozpoznawany lub prawidłowo zasilany
przez system.
W takim przypadku może być konieczne wyłączenie
systemu, otwarcie
obudowy i sprawdzenie, czy jest ona prawidłowo podłączona
do płyty głównej i zasilacza, aby upewnić
się, że dysk twardy jest gotowy do użycia i można
z niego uruchomić system operacyjny.