Instructeur: In deze les gaan we het
hebben over draadloze connectiviteit.
Wanneer we te maken hebben met problemen met draadloze
connectiviteit, zijn er veel verschillende dingen die ons
kunnen beïnvloeden, zoals onderbroken draadloze connectiviteit,
signaalinterferentie, lage signaalsterkte of standaarden die
niet op elkaar zijn afgestemd.
Ten eerste hebben we een onderbroken draadloze verbinding.
Als we het nu hebben over intermitterende draadloze
connectiviteit, dan betekent dit dat je
draadloze verbinding van omhoog naar omlaag gaat en weer terug.
Wanneer we het hebben over intermitterende bekabelde connectiviteit,
hebben we het over dingen zoals port flapping, waarbij
we van een up-state naar een down-state gaan op die specifieke
switchpoort.
Welnu, hetzelfde kan gebeuren wanneer je
te maken hebt met een draadloos netwerk, maar
in plaats van het flapperen van de poort dat
optreedt bij een fysiek apparaat, worden
we in plaats daarvan verbonden of losgekoppeld
van het draadloze netwerk.
En er zijn veel verschillende redenen voor en als
we het hebben over enkele van de andere problemen
die we ervaren met draadloze connectiviteit, dan zullen
deze allemaal terug te koppelen zijn naar de oorzaak van
intermitterende draadloze connectiviteit op je netwerk.
De tweede hoofdoorzaak van problemen met draadloze verbindingen, en
deze kunnen ook leiden
tot onderbroken draadloze verbindingen, is
wat bekend staat als signaalinterferentie.
Signaalstoring betekent dat er iets is dat
problemen veroorzaakt met ons signaal.
Onthoud dat wanneer we te maken hebben
met iets als wifi, of 802. 11 opereren we voornamelijk
binnen de 2. 4 gigahertz-bereik en het 5 gigahertz-bereik.
De reden dat deze twee frequentiebanden gekozen zijn,
is dat de FCC, of Federal Communications Commission, deze als open
frequenties heeft die iedereen kan gebruiken voor zijn consumentenelektronica
in een bepaald vermogensbereik.
Dit maakte het dus erg goedkoop om deze
bereiken te kunnen gebruiken, maar
het betekent ook dat er veel andere apparaten zijn
die deze bereiken ook gebruiken.
Bijvoorbeeld, in onze oudere netwerken, zoals wireless
b, wireless g en wireless n, als je opereert in de 2. netwerkomgeving, is het mogelijk om
de 2. netwerkomgeving te gebruiken. 4 gigahertz-spectrum gebruik
je eigenlijk dezelfde frequentieband
als magnetrons.
Dus als je draadloze toegangspunt zich
toevallig in de kantine van je kantoor bevindt en
elke keer als iemand zijn burrito opwarmt, valt
je draadloze netwerk uit. Dit kan komen door
signaalinterferentie veroorzaakt door de
magnetron omdat die dezelfde 2 gebruikt.
4
gigahertz spectrum om die burrito te kunnen opwarmen.
Naast dingen als magnetrons hebben we
ook een heleboel andere communicatieapparaten
die in deze 2 werken. 4 gigahertz- en
5 gigahertz-spectrum.
Je hebt bijvoorbeeld een draadloos beveiligingssysteem
en die werken in dezelfde frequentieband.
Je hebt misschien draadloze camera's of andere IoT-apparaten
die allemaal binnen dezelfde band werken en dit kan
signaalinterferentie veroorzaken.
Als je je daarnaast in een gebied
bevindt dat erg druk is, zoals een appartementsgebouw,
een flatgebouw of een klein kantorenpark,
kun je last hebben van signaalinterferentie van andere draadloze
netwerken die zich naast je
bevinden.
Als je bijvoorbeeld opereert
in de 2.. 4 gigahertz spectrum
en je gebruikt draadloos b, g of n, dan concurreer
je eigenlijk voor dezelfde 11 kanalen als alle
anderen en dus zien we
veel kanaaloverlap en dat veroorzaakt signaalinterferentie.
Om je netwerken te kunnen
verspreiden en interferentie te vermijden,
moet je altijd werken op kanalen 1, 6 en
11 in het draadloze b-, g- of n-spectrum.
Omgekeerd, als je werkt
met draadloos a, n, ac en ax, zijn er meer kanalen beschikbaar
en ben je dus minder gevoelig
voor signaalinterferentie.
Maar nogmaals, als er veel draadloze netwerken in je
omgeving zijn, kunnen die netwerken last hebben van onderbroken
verbindingen of lagere snelheden vanwege de verschillende
interferentie van de andere
netwerken in de omgeving.
Een ander gebied van signaalinterferentie
is eigenlijk fysieke interferentie.
Als je je toevallig in een gebouw
bevindt dat veel staal of beton gebruikt, zal
dit draadloze signalen blokkeren en dit
is ook een vorm van interferentie.
Het volgende probleem dat je kunt tegenkomen
is wat bekend staat als een lage signaalsterkte.
We meten dit door gebruik te maken van iets dat RSSI heet.
De RSSI staat voor de Received Signal Strength Indicator en deze
RSSI wordt gebruikt om de signaalsterkte te meten volgens
een indexniveau en het geeft ons een waarde
in wat bekend staat als decibel, of dB.
Als we het nu hebben
over de indicator voor de ontvangen signaalsterkte,
dan betekent elke hogere waarde dat
we een hoger signaal en minder ruis hebben.
Maar als we een lagere waarde hebben,
betekent dit dat we meer ruis en minder signaal hebben.
Een ding om in gedachten te houden
is dat RSSI normaal gesproken wordt weergegeven in negatieve decibels.
Dus als ik het heb over een lagere waarde,
betekent dit dat je meer ruis hebt en minder signaal.
Normaal gesproken wordt dit een getal als negatief
90 of negatief 100, of iets dergelijks.
Aan de andere kant, als je een zeer sterke RSSI hebt, zal
dit iets zijn als negatief 30, negatief 40, negatief
50 en dit betekent dat je een zeer goede en sterke
draadloze verbinding hebt.
Merk op dat toen ik het over een groot getal had, ik eigenlijk
kleinere numerieke waarden gebruikte, maar dat komt
omdat we het over negatieve getallen hebben.
Dus als je te maken hebt met negatief 30 tot negatief
50 hebben we het over een sterk signaal of een groter getal
dan wanneer we zoiets hebben
als negatief 90 tot negatief 100,
wat wordt beschouwd als een zeer klein
getal of een zeer hoge ruisomgeving voor een RSSI.
Dus als je naar je RSSI kijkt en je hebt een heel laag getal, wat ga je dan
doen om je signaalsterkte te verhogen?
Nou, er zijn een paar dingen die je kunt doen.
Ten eerste kun je het vermogen dat wordt gebruikt
door je draadloze apparaat verhogen,
maar bij de meeste draadloze apparaten is dit
niet instelbaar door de gebruiker omdat
de Federal Communications Commission limieten
stelt aan het vermogen dat je kunt gebruiken.
Het tweede wat je kunt doen is je antenne groter maken.
Als je een grotere antenne gebruikt,
zou je een signaal van verder weg moeten kunnen oppikken
of relatief gezien geef je het meer kracht of meer signaal.
Het derde wat je kunt doen
is dichter bij de bron gaan staan.
Als ik bijvoorbeeld in een kantoor ben en er
is maar één draadloze hotspot en die bevindt
zich in de kantine en mijn kantoor bevindt zich helemaal
aan de andere kant van het gebouw, dan zal
ik een erg zwakke RSSI hebben.
Om dat te verhogen moet ik hem een grotere antenne
geven of dichter bij die bron gaan staan.
Dus als ik in de kantine zit, heb ik misschien
een waarde van negatief 30 of negatief 40, maar als ik in mijn kantoor
zit, helemaal aan de andere
kant van het gebouw, heb ik misschien
een waarde van negatief 90 of negatief 100 en dat wordt als een heel
zwak signaal beschouwd.
Wanneer je een zwak signaal hebt, gebeuren er twee dingen.
Als het signaal extreem zwak is, kun je intermitterende
connectiviteitsproblemen hebben omdat je geen
verbinding kunt houden met dat netwerk.
Aan de andere kant,
als je verbinding kunt houden met het netwerk
maar je bevindt je in een gebied met een zwakker signaal,
dan zul je snelheidsverminderingen zien.
Dus in plaats van de
volledige 54 megabits per seconde met draadloze
g, of 108, of 300, of 600 megabits per seconde met draadloze n, krijg
je veel lagere snelheden.
Dus in plaats van 54 met draadloze g krijg je misschien
maar één, vijf of 10 megabits per seconde,
afhankelijk van de signaalsterkte.
Het doel hier is dus om een hogere RSSI te krijgen door je
dichter bij het toegangspunt
te plaatsen, je antenne
te vergroten of het zendvermogen te verhogen.
Het laatste waar we rekening mee moeten
houden is wanneer je een mismatch hebt met standaarden.
Onthoud wel dat er veel verschillende variaties
zijn op draadloze netwerken.
We begonnen met draadloos a, toen
gingen we naar b, toen g, toen n, toen ac en nu ax.
Wanneer je te maken hebt met deze verschillende
netwerken kun je verschillende clients mixen en matchen
met deze verschillende toegangspunten en
veel van de verschillende toegangspunten hebben dubbele radio's zodat ze al
deze verschillende banden kunnen ondersteunen.
Onthoud dat wireless a, wireless n, wireless
ac en wireless ax allemaal werken
in het 5 gigahertz-spectrum.
Als je te maken hebt met wireless b, wireless g of wireless
n, dan werken deze in de 2. draadloze modus. 4 gigahertz-spectrum.
Nu zijn deze twee spectrums niet compatibel
en als je een radio hebt die alleen draadloze g ondersteunt,
moet deze in 2 werken. 4 gigahertz modus.
Het zal niet kunnen communiceren
in de 5 gigahertz band.
Als je een modern apparaat hebt,
heb je waarschijnlijk ook een 802. 11 ac of ax netwerkinterfacekaart.
Deze netwerkinterfacekaarten ondersteunen eigenlijk
alleen 5 gigahertz voor wireless ac en ax, maar veel van
deze kaarten hebben een dual radio-opstelling waarbij ze een
2.000-radio gebruiken. Een radio die ook geschikt is voor 4 gigahertz,
zodat je achterwaartse compatibiliteit kunt
gebruiken en ook verbinding kunt maken met draadloze b-, g- of n-toegangspunten.
Laten we bijvoorbeeld zeggen dat je thuis
een draadloos n-toegangspunt hebt.
Dat draadloze n toegangspunt heeft
twee radio's, één op 2. 4 gigahertz om draadloos b, g en n
te ondersteunen en de andere
op 5 gigahertz om draadloos a, n, ac en ax te ondersteunen.
Laten we het nu hebben over wat er gebeurt
als drie verschillende clients verbinding maken met dit toegangspunt.
De eerste klant wordt mijn iPhone
en mijn iPhone heeft een 802. 11 ac draadloze kaart erin, dus als ik
verbinding maak met die draadloze n-router,
maak ik verbinding via 5 gigahertz,
maar ik ga downgraden naar draadloze n-snelheden,
dus ik krijg een topsnelheid van
ongeveer 108 tot 300 megabit per seconde en
ik gebruik het 5 gigahertz-spectrum.
Ten tweede ga ik er een oude tablet op aansluiten.
Deze oude tablet heeft alleen een draadloze g-netwerkkaart in zich, dus
als hij verbinding maakt met dit toegangspunt,
maakt hij verbinding met de 2. 4 gigahertz radio.
Als dat gebeurt, wordt de topsnelheid
van die draadloze verbinding 54 megabit per seconde.
Dit komt omdat mijn apparaat alleen draadloze g ondersteunt, dus het toegangspunt gaat
zichzelf downgraden en begint te praten met draadloze g-snelheden
over die 2. Het toegangspunt ondersteunt alleen draadloze
g-snelheden. 4 gigahertz radio.
Dat zal geen invloed hebben op mijn iPhone,
want mijn iPhone maakt gebruik van de 5 gigahertz-radio,
dus hij zal nog steeds werken met draadloze n-snelheden in het
5 gigahertz-spectrum en we zullen die
hogere snelheid kunnen gebruiken.
Maar deze oudere client die
nu verbinding maakt met draadloze g-snelheden
zal alles vertragen dat via die 2 verbinding
maakt. 4 gigahertz radio.
Nu is het tijd om het derde apparaat eruit te halen.
Ik neem een oude draadloze printer die
draadloos n gebruikt om verbinding te kunnen maken met dit netwerk.
Helaas werkt de radio in deze printer
alleen op 2. 4 gigahertz omdat het
de oudere stijl van draadloos n is, maar het
kan tot een snelheid van 108 megabit per seconde gaan.
Als het verbinding maakt, zal het zien
dat het draadloze toegangspunt iemand anders ondersteunt
die met wireless g werkt en daarom zal het zichzelf moeten
downgraden in een achterwaartse compatibiliteitsmodus
naar wireless g-snelheden.
Dus ook al is de printer in staat om 108 megabit per seconde
te halen, hij haalt die snelheid niet en haalt slechts 54
megabit per seconde, omdat alles wat op die
2. megabit per seconde is aangesloten, ook daadwerkelijk 54
megabit per seconde haalt. Het 4 gigahertz-gedeelte van
dit draadloze toegangspunt
werkt nu op draadloze g-snelheid en als ik een echt
oud apparaat dat draadloos b was zou aansluiten, zou
het van draadloos g terugvallen naar draadloos b met 11
megabit per seconde, waardoor de prestaties van ons
netwerk drastisch zouden afnemen.
Het is dus echt belangrijk bij het oplossen van
problemen met netwerkprestaties op een draadloos
netwerk dat je nagaat welke frequentie wordt gebruikt,
wat de maximale snelheid van die frequentie is en welke specifieke
versies van draadloze netwerken worden gebruikt wanneer
ze verbinding maken met dat draadloze
toegangspunt.
Onthoud dat je draadloze toegangspunten
oudere apparaten kunnen ondersteunen, maar als je dat doet en
je voegt die achterwaartse compatibiliteit
toe, dan zal dat draadloze toegangspunt
zijn snelheid verlagen naar die lagere niveaus.
Dus als je het hoogste prestatieniveau wilt behouden, kun
je je draadloze toegangspunten configureren
om alleen de modernste versies van die protocollen te ondersteunen,
zoals wireless n op de 2. 4 gigahertz-spectrum
en draadloze ac of ax op het 5 gigahertz-spectrum.
Of je kunt achterwaartse compatibiliteit toestaan,
maar je zult moeten begrijpen
dat je een enorme klap krijgt als iemand met een van die
oudere apparaten verbinding maakt met je netwerk
en dat dit de snelheden van
elke client die verbonden is met
die bepaalde frequentie naar beneden
haalt.