Instruktor: W tej lekcji
omówimy złącza zasilania.
Teraz, gdy patrzysz na zasilacz, będziesz
miał różne złącza, które
zasilają różne urządzenia.
Pierwszym z nich jest tak zwana
płyta główna lub adapter płyty głównej, który
zapewni zasilanie naszej płycie głównej.
Z czasem adapter ten nieco się zmienił.
Pierwotnie w standardzie ATX potrzebne
było tylko 20-pinowe złącze, aby zapewnić
zasilanie płyty głównej.
Z czasem została ona jednak
rozszerzona do 24-pinów dla standardowego zasilacza ATX 12 V.
Obecnie wiele nowszych zasilaczy
oferuje tak zwane
złącze 20+4 pin zamiast złącza 24-pinowego.
Nazwa 20+4 wynika z faktu, że są to
dwa złącza, które są ze sobą
łączone przed podłączeniem
ich do 24-pinowego złącza na płycie
głównej.
Pozwala to na użycie nowoczesnego
zasilacza do starszych lub nowszych
maszyn, ponieważ może on obsługiwać
zarówno 20-pinowe, jak i 24-pinowe złącze, łącząc 20+4 w jedno
24-pinowe złącze.
To powiedziawszy, wiele naszych nowszych
zasilaczy porzuca to złącze 20+4 i zamiast
tego używa tylko 24-pinowego złącza.
Powodem tego jest to, że większość
ludzi nie znajdzie obecnie płyty głównej,
która nadal będzie obsługiwać adapter 20-pinowy.
W tym momencie prawie wszystkie nowoczesne płyty
główne wykorzystują pełne 24-piny.
Tak więc wiele nowszych i mocniejszych zasilaczy
będzie miało po prostu pojedyncze 24-pinowe złącze.
Jeśli zobaczysz taki, który ma 24 piny lub 20+4, będziesz wiedział,
co z nim zrobić.
Wystarczy połączyć ze sobą
20+4, aby uzyskać złącze 24-pinowe.
Teraz, oprócz złącza zasilania
płyty głównej, mamy również złącze
zasilania procesora, zwykle oznaczane jako
zasilanie procesora.
Teraz zasilanie procesora może mieć cztero-, sześcio-
lub ośmiopinowe złącze, ale większość
nowoczesnych procesorów będzie używać ośmiu pinów.
Z tego powodu większość dzisiejszych zasilaczy
jest wyposażona w pojedyncze, ośmiopinowe złącze.
Chociaż niektórzy podzielili
to na konfigurację cztery plus cztery, podobną
do konfiguracji 20 + 4, której używamy do zasilania
płyty głównej.
Jeśli twój ma konfigurację cztery plus cztery,
a zasilanie procesora na płycie głównej wymaga ośmiu
pinów, po prostu połącz cztery i cztery
razem, aby utworzyć ośmiopinowe
złącze i podłącz je do płyty.
Następnie mamy porty zasilania kart PCIe lub PCI Express.
Niektóre karty zewnętrzne będą wymagały dodatkowego zasilania.
Na przykład, jeśli masz bardzo wydajną kartę
graficzną, którą umieszczasz w gnieździe PCI Express X16,
gniazdo to może domyślnie dostarczać tylko 25 W mocy.
Niektóre z najnowocześniejszych płyt
głównych mogą obsługiwać nawet 75 W mocy, ale
to wciąż za mało dla wielu z tych
naprawdę potężnych kart graficznych.
Dzięki temu można podłączyć kartę graficzną
do gniazda i uzyskać 75 dużych mocy przez to gniazdo.
Ponadto mogą one posiadać
sześcio- lub ośmiostykowe złącze na górze
karty, umożliwiające podłączenie
dodatkowego zasilania bezpośrednio z zasilacza.
Niedawno instalowałem nową kartę
graficzną w moim systemie
i miała ona dwa dodatkowe porty zasilania.
Musiałem więc podłączyć dwa ośmiopinowe kable
zasilające w formacie PCIe od zasilacza
do tej karty, oprócz 75 W mocy, którą
już pobierałem z mojej płyty głównej
przez dedykowane gniazdo karty
graficznej PCI Express X16.
Te złącza zasilania PCIe będą miały postać sześcio-
lub ośmiopinowego złącza.
Z tego powodu większość nowoczesnych zasilaczy
dostarcza albo ośmiopinowe, albo
sześciopinowe plus dwupinowe.
Te sześć plus dwa pozwoli ci użyć sześciopinowej
części dla starszych kart, a następnie połączyć sześć
plus dwa, aby utworzyć ośmiopinową
część, jeśli używasz bardziej
nowoczesnej karty PCI Express, która obsługuje
osiem pinów dla złącza zasilania.
Innym typem złącza zasilania, z którym
można się spotkać, jest tak zwane złącze zasilania SATA.
Teraz złącze zasilania SATA będzie używane
do zasilania dysków SATA.
Są to płyty CD, DVD, Blue-ray lub wewnętrzny
dysk twardy.
Będą to złącza w kształcie
litery L z 15 pinami.
Zasadniczo wyglądają jak kabel danych SATA,
który ma siedem pinów,
ale są dłuższe, ponieważ mają 15 pinów.
Ostatnim typem złącza zasilania,
z którym można się spotkać, jest tak zwane złącze Molex.
Obecnie złącze Molex jest starszym złączem
i było używane w starszych dyskach twardych IDE i PATA,
a także w starszych napędach CD i DVD.
W większości nowoczesnych
systemów prawdopodobnie nie będziesz używać złącza
Molex, ale większość zasilaczy nadal zawiera
co najmniej jedno, aby zapewnić kompatybilność
wsteczną w przypadku korzystania
z tego zasilacza w starszym systemie.
Oprócz tego może być potrzebne więcej
niż jedno złącze Molex, więcej złączy
SATA, więcej złączy PCI itp.
Co można zrobić w takim przypadku?
Cóż, można użyć tak zwanego złącza Y, a złącze
Y po prostu bierze jedno złącze i
zamienia je w dwa.
Większość tych kabli zasilających będzie
w stanie obsługiwać wiele urządzeń, ale
mają tylko jedno złącze na początek.
Jeśli więc chcesz obsługiwać dwa starsze urządzenia Molex, ale
masz tylko jedno złącze Molex, możesz użyć
złącza Molex w kształcie litery Y, aby podzielić to
jedno złącze Molex na dwa złącza Molex, po jednym dla
każdego urządzenia.
Oprócz tego można również znaleźć adaptery Y, które
umożliwiają konwersję z jednego typu złącza na inny.
Na przykład, istnieją złącza Y adaptera PCIe,
które przechodzą z PCIe do Molex lub z PCIe
do SATA, co pozwala na przekształcenie
złącza PCIe w dwa złącza SATA
lub w złącza Molex, w zależności od złącza
Y zakupionego do systemu.
Pamiętaj więc, że jeśli chodzi o złącza zasilania,
istnieje wiele różnych złączy, których
możesz użyć, w tym zasilanie płyty głównej
lub płyty głównej, zasilanie procesora, PCI Express, SATA,
Molex i adaptery typu Y.
Konkretne złącze, którego zamierzasz użyć, będzie
zależeć od urządzenia, które próbujesz
obsługiwać, i będziesz musiał
podłączyć właściwe złącze do właściwego urządzenia.
Teraz każde z tych różnych złączy jest kluczowane,
więc pasują one do złącza tylko w jednym kierunku.
Może to pomóc w upewnieniu się, że nie ma problemów z
umieszczeniem niewłaściwej polaryzacji,
takiej jak dodatnia lub ujemna, w niewłaściwym miejscu.
(elektroniczny dźwięk brzęczenia)