Instruktor: W tej lekcji pokażę
ci, jak możesz skonfigurować
BIOS, jeśli używasz go w jednym ze swoich systemów
W tej demonstracji użyję BIOS-u ThinkStation
P410, aby pokazać, jak to działa, ale większość BIOS-ów będzie działać
w podobny sposób.
Możesz zobaczyć więcej lub mniej opcji
w zależności od konkretnej płyty głównej
i konkretnego komputera.
Pierwszą opcją, która jest nam przedstawiana,
jest język, którego chcemy używać.
W tym konkretnym systemie obsługują
one zarówno język angielski, jak i francuski, a ja użyję angielskiego,
ponieważ to właśnie nim się posługuję.
Pod nim znajduje się podsumowanie systemu.
Jeśli wybierzesz Podsumowanie systemu,
strzałką w dół, a następnie naciśnij Enter.
Powie ci trochę o tym konkretnym systemie.
Jest to system serwerowy,
wykorzystujący procesor Intel Xenon.
Działa z prędkością 2. 6 gigaherców.
Widzimy, że ma cztery rdzenie.
Jest to więc procesor wielordzeniowy.
A jeśli chodzi o pamięć,
można zauważyć, że mamy zainstalowane około 132
dwa gigabajty, czyli 131072 megabajty.
Jeśli spojrzymy na prędkość
magistrali, pamięć ta działa z prędkością 2133 megaherców.
W miarę przesuwania się
w dół można zobaczyć, co jest włączone lub
wyłączone i co działa w tym konkretnym systemie.
Gdy przejdziemy do dysków,
zobaczymy, że są dwa dyski SATA.
Jeden to dysk twardy dla naszego systemu operacyjnego,
a drugi to płyta CD/DVD, której możemy używać do instalowania
oprogramowania i innych rzeczy za pomocą
napędu optycznego.
Jeśli chcę wrócić do menu głównego, po prostu wciskam escape.
Następnie możemy zejść na dół
i ustawić datę i godzinę systemu.
Na tym konkretnym systemie
widać, że jest tuż po szóstej
wieczorem 16 lipca 2022 roku, kiedy nagrywam ten film.
Następnie przejdziemy tutaj i widać,
że mamy tryb konfiguracji
i możemy ustawić go jako tekst lub grafikę.
Niektóre BIOS-y obsługują minimalny wyświetlacz graficzny.
Dla naszych celów zachowam tekst, a następnie Setup
Content to Basic lub Advanced, a my zachowamy Basic,
abyśmy mieli mniej
ustawień do przejrzenia.
W dolnej części ekranu znajdują
się także inne dane podsumowujące,
takie jak typ systemu.
Jeśli ma adres Mac karty sieciowej lub ethernetowej.
Jest to identyfikator systemu i inne kluczowe informacje.
Następnie przejdziemy do urządzeń i aby to
zrobić, po prostu naciśniemy klawisz strzałki w prawo, co
spowoduje przejście do zakładki Urządzenia.
Z tego miejsca możemy
skonfigurować wiele różnych rzeczy
dla tego systemu, w tym połączenia audio, wideo, sieciowe,
USB, SATA i Thunderbolt.
Nie będziemy omawiać wszystkich opcji podmenu, ponieważ
zajęłoby nam to wiele godzin.
Zamiast tego chciałbym jednak zwrócić
uwagę na kilka najważniejszych kwestii.
A tym, który naprawdę chcę
omówić, jest zakładka Konfiguracja USB.
Wspomniałem, że BIOS i
UEFI można skonfigurować tak, aby włączały
lub wyłączały urządzenia USB.
Tak więc, jeśli martwiłem się, że złośliwe oprogramowanie dostanie się
do mojego systemu lub dane wyjdą z mojego systemu,
mogę faktycznie przesunąć strzałkę w dół do tego,
nacisnąć enter, a następnie wyłączyć to.
W ten sposób wyłączone zostały
wszystkie porty USB w tym konkretnym systemie.
Teraz, jeśli używam klawiatury USB, mikrofonu lub kamery internetowej, wszystkie
te urządzenia przestaną działać.
I tak, prawdopodobnie nie chcę konfigurować go w ten sposób,
nawet jeśli jest to najbezpieczniejsze.
Pójdę więc dalej i ponownie włączę te porty USB.
Zamiast tego przejdziemy na sam
dół, gdzie jest napisane Obsługa
sterownika pamięci masowej USB.
W tym przypadku mogę wybrać opcję Wyłączone.
A kiedy to zrobię, oznacza to, że jeśli wezmę pendrive'a lub
zewnętrzny dysk twardy i podłączę
go do jednego z portów USB, system operacyjny
nie będzie w stanie odczytywać i zapisywać
z niego danych.
Ale jeśli podłączę coś takiego jak klawiatura lub mysz,
nie są one uważane za urządzenia pamięci masowej
i nadal będą działać.
Jest to więc bardzo bezpieczny sposób konfiguracji systemu
poprzez włączenie wszystkich urządzeń USB,
ale następnie ograniczenie lub wyłączenie
obsługi sterowników pamięci masowej, jeśli BIOS to obsługuje.
Przejdziemy dalej i klikniemy Exit, aby wrócić.
Teraz przejdziemy do zakładki Zaawansowane.
W zakładce Zaawansowane
znajdziesz wiele różnych
opcji, ale ta, na której chcę się
tutaj skupić, to ustawienia ACPI.
To są nasze ustawienia zasilania i
to tutaj będziesz włączać
takie rzeczy, jak hibernacja lub stan
uśpienia z BIOS-u do systemu operacyjnego.
Na przykład, jeśli zezwolisz na hibernację, pozwoli
to komputerowi nie tylko na uśpienie, ale
także na faktyczne zapisanie stanu komputera.
W ten sposób, jeśli korzystasz z laptopa
i zamkniesz pokrywę, zapisze ona twój stan, a kiedy
otworzysz pokrywę i wrócisz do komputera, będzie
dokładnie tam, gdzie ją zostawiłeś.
Hibernacja jest tym, co na to pozwala.
Jeśli nie chcesz tego ustawienia,
możesz wejść tutaj i po prostu je wyłączyć.
Oprócz tego mamy również ACPI Sleep State.
Patrząc na stan uśpienia ACPI, konfiguruje
on, co zrobi przycisk z przodu
komputera, gdy go naciśniesz.
Teraz, jeśli naciśniesz go i ma on S3 (Suspend to RAM),
oznacza to, że zapisze twój stan w pamięci RAM
i utrzyma zasilanie maszyny.
Ale jeśli chcesz zawiesić wyłączone, uniemożliwi
to zawieszenie tego systemu.
Jest to kolejna rzecz, którą można włączyć lub wyłączyć
w zależności od konkretnych preferencji systemowych.
Jeśli wrócimy, przyjrzymy się jeszcze kilku
elementom, w tym konfiguracji procesora.
Konfiguracja procesora na tej konkretnej płycie
głównej ma wiele gniazd.
Tak więc ta płyta główna pozwoli mi
na umieszczenie jednego lub dwóch procesorów.
Tutaj możesz zobaczyć
te oznaczone jako Socket 0 i Socket 1.
Następnie mogę wejść i skonfigurować
konfigurację per gniazdo.
Co chcę zrobić dla każdego z tych gniazd,
takich jak włączanie lub wyłączanie rdzeni dla tych gniazd.
Następnie, jeśli przejdziemy nieco dalej, zobaczymy,
że następną opcją, którą mamy, jest hyper Threading.
Hyper Threading pozwala nam uzyskać
lepszą wydajność naszego procesora, umożliwiając oprogramowaniu
korzystanie z wielu logicznych wątków procesora w ramach jednego
fizycznego procesora.
W tej chwili jest to ustawione na
włączone, ale jeśli masz określone oprogramowanie lub
przypadek użycia, który go
nie obsługuje, możesz wejść i wyłączyć to w razie potrzeby.
Następnie wrócimy
i przyjrzymy się konfiguracji pamięci.
Teraz w sekcji Konfiguracja
pamięci zobaczysz kilka unikalnych rzeczy w tym BIOS-ie,
których prawdopodobnie nie zobaczysz w swoim własnym
systemie w domu, w tym obsługę ECC lub kodu korygującego błędy.
Na tym konkretnym BIOS-ie widać, że jest on skonfigurowany,
a płyta główna obsługuje automatyczne wykrywanie ECC.
Oprócz tego można wyłączyć ECC lub włączyć ECC, w
zależności od potrzeb, ale w naszym przypadku pozostawimy
to w trybie automatycznym.
Oznacza to, że mogę umieścić na tej płycie pamięć
ECC lub zwykłą pamięć nieparametryczną, a płyta
będzie w stanie wykryć i obsłużyć każdą z nich.
Oprócz tego, możemy również obsługiwać
dwa różne typy pamięci na tej płycie,
UDIMM i RDIMM.
UDIMM to niebuforowany, nieparametryczny, normalny
typ pamięci, podczas gdy
RDIMM to zarejestrowana pamięć, która
będzie w stanie obsługiwać ECC.
Ponieważ skonfigurowaliśmy to w ten sposób,
mogę użyć dowolnego z nich na tej płycie głównej
i będzie on obsługiwany w porządku.
Ale gdybym włożył coś w rodzaju modułu UDIMM
i to nie zadziałało,
mógłbym wejść i wybrać to jako tylko UDIMM, a to nadpisałoby
to ustawienie i powiedziałoby,
że używam UDIMM, musisz go również
rozpoznać jako taki.
Jest to więc kolejny sposób na korzystanie z BIOS-u
podczas rozwiązywania problemów.
Teraz, jeśli będę kontynuował w dół, zobaczysz Memory Map.
W tym miejscu możemy skonfigurować pamięć wielokanałową
na tej konkretnej płycie głównej.
Pozwoli nam to na przeplatanie kanałów.
W tej chwili jest ustawiona na Auto.
Tak więc w oparciu o to, gdzie umieściłem moduły na płycie
głównej, płyta główna automatycznie to wykryje,
a następnie ustawi ją na pamięć jedno-, dwu-,
trzy- lub czterokanałową, w zależności
od konfiguracji.
Mogę też wejść tutaj i ręcznie skonfigurować tę konfigurację, jeśli
przeprowadzam jakieś rozwiązywanie
problemów i powiedzieć, że chcę pojedynczy
kanał, podwójny kanał, potrójny kanał lub poczwórny kanał.
Na przykład, może jest jakiś przypadek użycia,
w którym chcę działać tylko w jednym kanale.
Powiedziałbym więc, że w ten sposób,
nawet jeśli włożę dwa moduły lub cztery moduły, nadal
będzie działać tylko z 64-bitowym adresem przy użyciu pojedynczego
kanału jako mojej metody.
Jeśli wrócę tutaj, wrócimy ponownie.
A teraz jesteśmy na ekranie
głównym, przejdziemy do Power.
Pod Power, zauważysz, że mamy
nasze ustawienia wentylatora
i tutaj teraz mam ustawione na 1, co jest
niższą prędkością wentylatora.
Oznacza to, że będzie tak cicho, jak to tylko możliwe,
ale wiąże się to z ryzykiem wyższych temperatur w moim systemie.
I odwrotnie, gdybym podkręcał procesor, mógłbym chcieć przejść
do wyższego ustawienia wentylatora, które byłoby nazywane
trybem chłodzenia, który będzie miał
wyższą prędkość wentylatora i niższe
temperatury w systemie.
Gdybym chciał trybu balansu, byłoby
to coś bardziej zbliżonego do 4, czyli
dokładnie pośrodku.
Będzie to dobra równowaga
między temperaturą, prędkością wentylatora i hałasem.
W ten sposób otrzymuję to, co najlepsze ze wszystkich światów.
Następnie przejdziemy do sekcji Bezpieczeństwo.
I tutaj mamy kilka różnych opcji
bezpieczeństwa, które możemy ustawić,
w tym nasze hasło administratora
i nasze hasło włączenia.
W przypadku hasła administratora
uniemożliwi to komukolwiek
dostęp do ustawień BIOS-u i zmianę
ustawień.
Dlatego chcemy mieć pewność,
że mamy hasło administratora,
aby zablokować innym osobom dostęp do BIOS-u,
aby nie mogli wprowadzać zmian w konfiguracji
bez naszej zgody.
Z drugiej strony, hasło włączenia zasilania
będzie hasłem kontrolującym
dostęp do całego systemu.
Jeśli ustawię hasło włączenia zasilania i włączysz komputer,
musisz wprowadzić to hasło, zanim
komputer spróbuje się uruchomić i uzyskać
dostęp do dysku twardego i innych
komponentów systemu.
Oprócz tego na dole znajduje się
również hasło dysku twardego, które pozwala ustawić
hasło, które umożliwi kontrolowanie
dysku twardego za pomocą hasła.
Jeśli w systemie znajduje się wiele dysków twardych,
niektóre systemy BIOS umożliwiają
również ustawienie indywidualnego hasła
dla każdego dysku twardego w systemie.
W ten sposób, gdy ktoś próbuje uruchomić komputer, może
mieć dostęp do jednego dysku twardego, ale
nie do drugiego.
Będziesz mógł to zrobić za pomocą tych haseł.
Jeśli przewiniemy tutaj
w dół, zobaczymy kilka innych opcji, w tym Secure Boot.
Teraz Secure Boot będzie
można włączyć lub wyłączyć w zależności od systemu.
W tym systemie mamy obecnie ustawiony tryb
BIOS, a Secure Boot wymaga użycia UEFI.
Dlatego nie jesteśmy w stanie tego teraz
ustawić, a Secure Boot jest wyłączony.
W porządku, wciśnijmy escape i wrócimy.
Następnie klikamy strzałkę
w prawo, aby przejść do zakładki Uruchamianie.
Teraz, w zakładce Uruchamianie, będziesz
mógł kontrolować tryb rozruchu.
Widać tutaj, że nasz tryb rozruchu to Legacy Only.
Nie obsługujemy środowiska typu UEFI.
Gdy przechodzimy przez naszą podstawową sekwencję rozruchową,
pozwoli nam to nacisnąć enter i przejść do niej.
A następnie będziemy
mogli przesuwać te różne elementy w górę lub w dół w kolejności,
w jakiej chcemy dla naszej konkretnej sekwencji rozruchowej.
Widzimy listę wszystkich urządzeń,
których można użyć jako urządzenia rozruchowego
w tym konkretnym systemie,
w tym stacji dyskietek USB, klucza USB lub dysku flash, dowolnego z tych urządzeń,
1, 2, 3, 4 lub 5, z których żadne nie jest obecnie
podłączone.
Karty PCIe, P1 i P2, urządzenia SATA,
Sata 1 do 6, a następnie inne urządzenia
SATA, eSATA lub zewnętrzne
SATA, złącza sieciowe i dyski twarde USB lub
czytniki kart, a także CD ROM i inne
urządzenia.
Aby móc zmienić konfigurację priorytetu rozruchu,
należy wybrać każdą opcję, a następnie
nacisnąć klawisz plus lub minus, aby przesunąć
je w górę lub w dół w kolejności rozruchu.
Pozwoli to określić, które z nich mają
być uruchamiane, a które nie.
Możesz też nacisnąć klawisz X, aby wykluczyć
urządzenia, z których nie chcesz zezwalać
na uruchamianie, takie jak klucz USB lub zewnętrzny dysk twardy USB.
Ostatnią rzeczą, której należy
dopilnować, jest zapisanie wszystkich ustawień po
ich zakończeniu.
Jeśli nie zapiszemy ustawień i opuścimy BIOS, wszystko,
co właśnie skonfigurowaliśmy, zostanie utracone.
Aby go zapisać, należy nacisnąć klawisz F10, co spowoduje
jego zapisanie, wyjście i ponowne uruchomienie komputera.
Jeśli popełniliśmy błąd i chcemy wrócić do
ustawień domyślnych w dowolnym momencie,
możemy to zrobić, naciskając klawisz F9.
Ale jeśli to zrobimy, wszystkie nasze zmiany zostaną
nadpisane wartościami domyślnymi, które zostały
utworzone przez producenta naszej płyty głównej.
W porządku, to była krótka wycieczka po BIOS-ie,
aby dać ci podstawowe zrozumienie, jak go obsługiwać
za pomocą klawiszy strzałek i wybierania różnych
ustawień.
Jak już wspomniałem wcześniej, w dzisiejszych
czasach będziesz coraz rzadziej korzystał z BIOS-u,
ponieważ większość z nas przeszła na UEFI dla większości
naszych płyt głównych i systemów.