Instruktor: W tej
lekcji przyjrzymy się EUFI i zobaczymy,
jak możemy skonfigurować nasze ustawienia EUFI.
Teraz, najpierw na płycie głównej,
musisz dowiedzieć się, jak zamierzasz załadować do EUFI.
W moim systemie musiałem nacisnąć klawisz delete podczas ponownego uruchamiania,
co spowodowało przejście do EUFI, który
jest graficznym interfejsem użytkownika umożliwiającym
przeglądanie informacji i konfigurowanie
różnych ustawień.
Nie zamierzam teraz omawiać wszystkich możliwych opcji
w moim EUFI, ponieważ zajęłoby nam to naprawdę dużo czasu, ale chciałem tylko
pokazać ci kilka najważniejszych rzeczy,
które możesz zbadać samodzielnie w swoim własnym systemie.
Pierwszą rzeczą, którą
zobaczymy po załadowaniu
EUFI, jest graficzny wyświetlacz z sześcioma różnymi
przyciskami o nazwach: Ustawienia, Ustawienia podkręcania, M-Flash, Profil OC,
Monitor sprzętu i Eksplorator płyty.
W Ustawieniach pozwoli
nam to ustawić różne konfiguracje dla naszego
konkretnego systemu za pomocą tego EUFI, podczas gdy podkręcanie
będzie używane do przyspieszenia
naszego procesora i zwiększenia jego wydajności, co pozwoli naszemu systemowi
działać szybciej, ale będzie wytwarzać
znacznie więcej ciepła i może skrócić żywotność
procesora.
M-Flash to sposób, w jaki ta konkretna płyta główna umożliwia
flashowanie mojego EUFI najnowszą wersją, aby uzyskać
aktualizacje zabezpieczeń, poprawki błędów i
aktualizacje zawierające nowe funkcje.
Po prawej stronie widzimy Profil OC, który pozwala
mi zapisywać i ładować ustawienia BIOS-u, dzięki czemu
mogę tworzyć różne konfiguracje lub różne profile w oparciu
o różne potrzeby mojego konkretnego systemu.
Monitor sprzętu pozwoli nam zobaczyć wszystkie
różne elementy sprzętu, w tym temperatury
wewnątrz mojego systemu, prędkość wentylatora
i jego prędkość, a na koniec mamy Eksplorator płyt, który
da mi wizualną reprezentację mojej płyty głównej
i mogę najechać na nią kursorem i spojrzeć na różne elementy
i zobaczyć, co jest podłączone do tego konkretnego systemu.
Zaczniemy od przyjrzenia się ustawieniom.
Teraz, gdy przechodzimy do ustawień,
działa to podobnie jak standardowy BIOS, który
widziałeś wcześniej.
Jeśli przejdziemy tutaj do Statusu systemu,
pierwszą rzeczą, którą zobaczymy, jest nasza data i godzina systemowa,
a następnie możemy zresetować je z odpowiednią datą i godziną,
jeśli zmieniamy strefy czasowe lub
musimy ustawić inną datę lub godzinę w naszym systemie.
Poniżej znajduje się następna sekcja zawierająca
wszystkie moje urządzenia pamięci masowej.
Obejmuje to sześć portów
SATA i dwa gniazda M2 na tej płycie głównej.
Pod portem SATA 4 znajduje się
podłączony wewnętrzny dysk twardy
Western Digital Corporation o pojemności
czterech terabajtów.
Pod drugim gniazdem M2 znajduje się
dysk SSD lub urządzenie półprzewodnikowe od Samsunga,
a jest to model 980 PRO o pojemności dwóch terabajtów.
Kontynuując w dół ekranu, zobaczysz
informacje o systemie, w tym identyfikator
lub mikrokod mojego procesora, wersję BIOS-u i datę kompilacji
BIOS-u, która w tym konkretnym przypadku odnosi
się do EUFI, a następnie fizyczną pamięć, którą zainstalowałem,
w tym przypadku jest to 32 gigabajty, rozmiar
pamięci podręcznej mojego procesora, który
wynosi cztery megabajty i rozmiar pamięci podręcznej L3 mojego
procesora, który wynosi 32 megabajty.
Następnie wrócimy do menu głównego
i przejdziemy do zakładki Zaawansowane.
W zakładce Zaawansowane
mamy wiele różnych ustawień,
w tym ustawienia podsystemu PCI Express lub PCIe.
ACPI, czyli ustawienia zasilania, zintegrowane
urządzenia peryferyjne, konfiguracja
USB, konfiguracja zarządzania energią, konfiguracja
systemu operacyjnego Windows, konfiguracja zdarzeń
wybudzania, bezpieczne wymazywanie
dysków i autotest dysku SSD NVMe.
Oprócz tego w dolnej części mamy również kilka
opcji podkręcania i zdrowia sterownika graficznego.
Ten, któremu się tutaj
przyjrzymy, będzie naszą konfiguracją USB.
Jeśli chodzi o konfigurację USB, to
będzie ona zależeć od posiadanego
systemu i rodzaju konfiguracji.
W tym systemie
nie ma zbyt wielu różnych konfiguracji.
W rzeczywistości są tylko trzy.
Pierwsza z nich to XHCI Handoff,
druga to Legacy USB Support, a trzecia
to Enhanced Mouse Pointer Speed.
Szybkość wskaźnika myszy, o której mówimy,
jest teraz ustawiona na jeden, a jest to wartość od jeden do 20.
Z wartością jeden, jest to najwolniejsza prędkość wskaźnika
i mówi o prędkości wskaźnika
wewnątrz tego konkretnego interfejsu EUFI.
Teraz na moim systemie jeden
jest całkiem szybki z myszką, którą mam i mogę poruszać
się tam iz powrotem całkiem wygodnie.
Jeśli zrobię to szybciej, będzie
mi naprawdę trudno klikać
na rzeczy, których potrzebuję,
dlatego zostawię to na jeden, ale jeśli
chcę to zmienić, mogę po prostu
kliknąć strzałkę w dół lub kliknąć na nią, a
następnie wpisać żądaną liczbę, na przykład 10, lub
wrócić do jednego.
Następnie mamy obsługę USB Legacy Support,
która jest włączona,
co pozwala nam, aby nasze porty USB 3 działały jako porty USB 2 lub USB
1, w razie potrzeby, aby obsługiwać starsze konfiguracje i
starszy sprzęt.
Duży problem polega na tym,
że jeśli masz urządzenie USB 1 lub USB 2 podłączone do portu
USB 3, wszystkie inne urządzenia
podłączone do tego portu będą działać
z niższą i wolniejszą prędkością tego starszego
urządzenia.
W moim przypadku pozostawię tę opcję włączoną, ponieważ
mam kilka starszych urządzeń peryferyjnych,
takich jak myszy i klawiatury, których
lubię używać w moich systemach.
Będę więc musiał włączyć obsługę starszego
USB, aby umożliwić ich działanie.
Następnie wrócimy do menu i przejdziemy
do zintegrowanych urządzeń peryferyjnych.
Na tej konkretnej płycie głównej
mam wiele zintegrowanych urządzeń peryferyjnych,
w tym adapter bezprzewodowy lub kartę Wi-Fi wbudowaną w płytę
główną.
Gdybym chciał wyłączyć tę funkcję wifi, mógłbym
przewinąć w dół do sterowania wbudowanym modułem wifi,
ustawić go na wyłączony
i w tym momencie moje wifi nie będzie już działać.
Być może zastanawiasz się teraz, dlaczego miałbyś to robić?
Cóż, w niektórych organizacjach nie zezwala
się na korzystanie z urządzeń bezprzewodowych,
ponieważ Wi-Fi jest mniej bezpieczne niż przewodowe połączenia sieciowe.
W takich organizacjach warto to wyłączyć, a
następnie można wejść
do BIOS-u i ustawić hasło, aby
nikt nie mógł go ponownie włączyć.
W moim przypadku faktycznie używam tej karty
bezprzewodowej, więc wrócę i ją włączę.
Następną rzeczą, którą
zobaczysz, jest sekcja o nazwie Konfiguracja SATA.
Zauważysz, że mamy włączony tryb AHCI, który jest domyślnym
trybem, którego będziemy używać dla SATA.
Pod nim znajduje się sześć różnych portów SATA, a każdy
z nich można skonfigurować jako wyłączony lub włączony
do podłączania na gorąco.
Na przykład, w tej chwili mój dysk
twardy znajduje się na porcie SATA 4
i mam ten tryb ustawiony na wyłączony.
Oznacza to, że nie mogę odłączyć dysku twardego
ani podłączyć nowego, gdy komputer jest włączony.
Tak więc SATA będzie działać jak starsze urządzenie pamięci masowej.
Jest to nieco bezpieczniejsze
i zapewnia nieco lepszą wydajność.
Po włączeniu funkcji hot plug lub hot-pluggable na dowolnym
z tych portów SATA, można by faktycznie
podłączyć dysk twardy SATA, tak jak zewnętrzny
dysk twardy USB, a system operacyjny byłby w stanie
go zidentyfikować i użyć bez konieczności wcześniejszego wyłączenia
komputera.
Ponownie, jest to coś,
o czym będziesz musiał sam zdecydować,
jakiego rodzaju ustawienia chcesz w oparciu o swój przypadek użycia.
Kolejne widoczne ustawienie znajduje
się u dołu - HD Audio Controller.
Teraz możemy ją włączyć lub wyłączyć.
W naszym przypadku mamy ją włączoną.
Na tej płycie głównej
mamy zintegrowany kontroler dźwięku o wysokiej rozdzielczości
i wyjście panelu audio, do którego
mam podłączone głośniki i używam tego.
Ale jeśli włożę dedykowaną kartę rozszerzeń dla dźwięku, chciałbym
wyłączyć tę konfigurację audio z płyty głównej,
aby w ten sposób
zmusić system do korzystania
z tej na karcie rozszerzeń, która zapewnia
wyższą jakość dźwięku.
W porządku, wróćmy do menu.
Następnie zejdziemy na dół do
miejsca, w którym jest napisane podkręcanie
AMD, abyś mógł na to spojrzeć.
Teraz zamierzają dać ci ostrzeżenie,
tak jak zrobiłem to wcześniej,
że jeśli podkręcisz swój procesor, wytworzysz
dodatkowe ciepło i może to faktycznie
unieważnić gwarancję na procesor i spowodować jego przedwczesną
awarię.
Jest to więc coś niebezpiecznego i naprawdę
powinieneś wiedzieć, co robisz, jeśli
zamierzasz podkręcać swój system.
Jeśli to zaakceptujesz, to pozwoli
ci to rozpocząć podkręcanie płyty głównej i
procesora.
Pierwsze menu, które tutaj mamy, to Ręczne podkręcanie procesora.
Jeśli wejdę tutaj, zobaczysz,
że jest to oparte na częstotliwości i napięciu.
Tutaj mogę ustawić częstotliwość dla tego rdzenia.
Teraz, jeśli zauważysz w lewym górnym
rogu, moja obecna częstotliwość to 3. 40 gigaherców, ponieważ jest
to domyślna prędkość mojego procesora.
Jeśli chciałbym ustawić to wyżej,
mogę zwiększyć częstotliwość i być
może przejść do 3. 5 gigaherców, co dałoby
mi 100 megaherców większą prędkość, ale ponownie,
używam dodatkowej mocy i używam dodatkowego
chłodzenia, aby spróbować
schłodzić ten procesor i dostosować go do tego.
Oprócz tego można
również ustawić napięcie procesora,
które określa ilość mocy dostarczanej
do procesora.
Dając mu więcej mocy, można
uzyskać dodatkową wydajność.
Zamierzam się stamtąd wycofać,
ponieważ nie chcę podkręcać mojej jednostki.
Kolejnym elementem jest DDR, który odnosi
się do naszej pamięci.
Tak więc ponownie, możemy faktycznie podkręcić naszą
pamięć w tym konkretnym systemie.
Moja pamięć została zaprojektowana na 2133 megaherce,
ale mogę zwiększyć jej taktowanie do 2400 megaherców i spróbować
mocniej ją podkręcić.
Jeśli to zrobisz, możesz
ponownie unieważnić gwarancję na pamięć i możesz doprowadzić
do przedwczesnej awarii pamięci, ponieważ podkręcasz ją, a
nie jest ona zaprojektowana do
tak szybkiego działania.
Ale jest to coś, co niektórzy gracze lubią robić, będą próbować
podkręcać swoje komputery, podkręcać
komponenty, podkręcać prędkość
magistrali i próbować uzyskać
dodatkową wydajność.
Osobiście nie jestem wielkim fanem podkręcania.
Uważam, że nie prowadzi to do stabilnego systemu i może powodować
znacznie więcej błędów w przyszłości.
Dlatego staram się trzymać z dala od tych ustawień.
Cofnijmy się jeszcze
raz, cofnijmy się jeszcze
raz i cofnijmy się jeszcze raz.
W ten sposób wracamy do menu głównego.
Zejdźmy na dół i spójrzmy na bagażnik.
Teraz, podczas uruchamiania
systemu, mamy kilka różnych opcji,
takich jak: czy chcemy, aby logo MSI pojawiało się podczas uruchamiania
systemu w ramach autotestu
po włączeniu zasilania?
Obecnie opcja ta jest włączona.
A jeśli nie chcesz widzieć
logo, możesz je wyłączyć.
Inną dostępną opcją
jest status Num Lock na klawiaturze.
Czy po włączeniu komputera
Num Lock ma być włączony czy wyłączony?
Jeśli masz pełnowymiarową klawiaturę,
prawdopodobnie chcesz, aby była włączona,
ponieważ w ten sposób możesz od razu korzystać z liczb.
Jeśli nie masz pełnowymiarowej klawiatury, a klawiatura
numeryczna jest w rzeczywistości
częścią zwykłej klawiatury, na której znajdują
się klawisze liter, będziesz chciał
ją wyłączyć.
W ten sposób można wpisać litery
zamiast cyfr po pierwszym włączeniu komputera.
Gdy będziemy kontynuować w dół, zobaczysz POST Beep.
Teraz POST Beep to, czy zezwolimy na sygnał dźwiękowy
podczas autotestu po włączeniu zasilania?
W tej chwili jest ona wyłączona
i jest to domyślne ustawienie systemu.
Jeśli chcę się upewnić, że słyszę POSTS i chcę słyszeć
pomyślny sygnał dźwiękowy za każdym razem,
gdy komputer się uruchamia, mogę włączyć
to ustawienie zamiast pozostawiać je wyłączone.
W moim przypadku pozostawię go wyłączonym, ponieważ
nie chcę słyszeć tego sygnału dźwiękowego
za każdym razem, gdy włączam komputer.
A najważniejszą częścią
jest to, co widzimy na dole,
czyli nasze priorytety Fixed Boot Order.
To jest nasza lista od jednego do siedmiu
sposobów uruchamiania systemu.
W tej chwili system zostanie uruchomiony
najpierw przy użyciu dysku twardego.
Następnie będzie szukać płyty CD lub DVD.
Teraz w moim systemie nie ma napędu CD ani DVD, więc trochę głupio
jest mieć to jako opcję rozruchu.
Więc wejdę tutaj,
wezmę to i wyłączę.
Naszym kolejnym priorytetem jest dysk twardy USB.
Ale ponownie, ze względów bezpieczeństwa
nie chcę uruchamiać systemu z dysku twardego
USB, więc zamierzam to wyłączyć.
Kolejnym rozwiązaniem jest USB CD lub DVD.
I znowu, nie chcę tego robić ze względów bezpieczeństwa,
więc zamierzam to wyłączyć.
Piąty to klucz USB, który
oznacza pamięć flash USB lub pendrive USB.
I ponownie, ze względów bezpieczeństwa,
zamierzam to wyłączyć.
Kolejnym urządzeniem jest stacja dyskietek USB.
I znowu, zamierzam to wyłączyć.
I wreszcie mamy tę opcję sieciową, którą
zamierzam wyłączyć.
Teraz, gdy przewijam w górę,
jeśli chcę wybrać opcję sieciową,
mogę przejść tutaj i ustawić ją jako priorytet
numer dwa w tym momencie.
Teraz mój system będzie najpierw szukał dysku twardego lub dysku
półprzewodnikowego.
Jeśli go znajdzie, uruchomi się z tego miejsca,
a jeśli nie, przeniesie się do sieci.
Jeśli nie znajdzie żadnej z tych dwóch opcji,
nie uruchomi się i po prostu
wyświetli błąd "Nie mogę znaleźć
systemu operacyjnego do uruchomienia, ponieważ
nie znam żadnych urządzeń z systemem operacyjnym".
Ponieważ nie było go
na dysku twardym ani w sieci. Następnie wrócimy i przyjrzymy
się bezpieczeństwu.
Teraz w sekcji Bezpieczeństwo mamy kilka opcji.
Pierwszym z nich jest nasze hasło administratora
i jest to hasło kontrolujące dostęp
do środowiska EUFI.
W tym systemie nie mam
jeszcze ustawionego hasła, ponieważ dopiero
co zbudowałem ten komputer.
Ale jeśli chcę ustawić hasło,
po prostu wejdę tutaj i wpiszę
hasło, którego chcę użyć, a następnie wpiszę je ponownie,
aby je potwierdzić.
A teraz zobaczysz, że zainstalowałem to hasło.
Teraz, gdy mam zainstalowane hasło EUFI,
mam również możliwość ustawienia hasła użytkownika, które
zapewni dostęp do systemu podczas rozruchu.
W moim przypadku zostawię to wyłączone,
ponieważ ten komputer będzie używany przez wiele osób
i nie uważam, że dobrą praktyką jest
ustawianie hasła użytkownika,
gdy wiele osób ma dostęp do komputera.
Inną opcją dostępną w tym systemie
jest możliwość tworzenia tak zwanego klucza U-Key.
Teraz U-Key będzie zasadniczo pamięcią flash USB, która zostanie
zakodowana za pomocą cyfrowego certyfikatu.
Aby to zrobić, włożyłem dysk flash USB do systemu.
Po kliknięciu opcji "Make U-Key" na kluczu
USB zostanie utworzony certyfikat
cyfrowy, a za każdym razem,
gdy uruchomię system, będę musiał
mieć zainstalowany ten dysk USB z tyłu systemu, w
przeciwnym razie system się
nie uruchomi.
Jest to znacznie bezpieczniejsze niż hasło,
ponieważ teraz jest to coś fizycznego, co posiadasz.
To kolejny świetny sposób
na zwiększenie bezpieczeństwa
systemu, jeśli się o to martwisz.
Inną opcją jest Trusted Computing.
Wewnątrz Trusted Computing
możemy skonfigurować rzeczy dla naszego TPM lub Trusted Platform Module.
Zauważysz, że w tym systemie
mamy TPM 2. 0 zainstalowane jako część
naszego procesora i zostało
wyprodukowane przez AMD, ponieważ używam procesora AMD w tym
systemie.
Z tego obszaru menu mogę przejść
i włączyć lub wyłączyć TPM oraz wykonać inne operacje
na TPM, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Cofnijmy się.
Ostatnim obszarem
jest tak zwana konfiguracja włamań do obudowy.
W rzeczywistości jest to czujnik na obudowie.
A jeśli otworzysz obudowę, która nazywa się chassis, to przy
następnym uruchomieniu
systemu pojawi się komunikat "Ostrzeżenie:
Ktoś otworzył twoją obudowę". Ponownie, jest to środek ostrożności, ponieważ
być może ktoś w twoim biurze otworzył
system i włożył do niego coś, czego nie chciałbyś
tam mieć, na przykład urządzenie nagrywające, lub włożył
nową wewnętrzną kartę komórkową
lub kartę bezprzewodową, a następnie przesyła dane do i
z tego komputera.
Jest to dobry powód
do korzystania z alarmu wykrywania włamań w obudowie.
Więc włączymy to, ponieważ
jest to dobra praktyka i w ten sposób będziemy
wiedzieć za każdym
razem, gdy ktoś będzie mieszał w naszej obudowie.
Następnie cofniemy
się jeszcze raz i w menu głównym
będziemy mogli zapisać
nasze ustawienia, a następnie wyjść.
W tym momencie zapiszemy nasze zmiany i nie zamierzam
jeszcze opuszczać tego obszaru, ponieważ chcę pokazać
kilka innych rzeczy.
W przeciwnym razie mógłbym zapisać zmiany i ponownie uruchomić
system, a następnie uruchomiłby się mój system operacyjny.
Inną rzeczą, którą chciałem pokazać,
jest to, że na ekranie głównym mamy coś,
co nazywa się monitorem sprzętowym.
Stąd mogliśmy zobaczyć
wiele informacji o naszym systemie, w szczególności
w odniesieniu do temperatury i chłodzenia oraz możliwości sterowania
naszymi wentylatorami.
Jak widać w prawym górnym rogu,
system ten posiada wentylator CPU i sześć
wentylatorów obudowy.
Na tej płycie głównej ma również możliwość
obsługi chłodzenia cieczą,
dlatego widać PUMP 1.
Ale w tym systemie nie zainstalowałem chłodzenia
cieczą, dlatego pompa pracuje przy zerowych
obrotach, ponieważ nie ma pompy.
Jak jednak widać, procesor
pracuje w przyjemnym, chłodnym tempie.
Tak więc obecnie pracujemy z prędkością od 700 do 750 obrotów
na minutę.
Sama obudowa jest teraz całkiem fajna,
ponieważ nie obciążamy jej zbytnio.
Większość wentylatorów
w mojej obudowie pracuje z prędkością od 950 do 1000 obrotów na minutę.
Gdybym wykonywał dużo ciężkiej pracy z tym systemem,
temperatura wzrastałaby, a
wentylatory obracałyby się szybciej,
aby schłodzić cały system.
Teraz, oprócz liczb na górze, możemy
również zobaczyć wykres, a tutaj
możemy zobaczyć,
co robił ten wentylator procesora w czasie.
Kiedy po raz pierwszy uruchomiłem
komputer, był on dość niski, a
teraz rośnie, rośnie, rośnie z czasem, gdy komputer
działa dłużej.
A w środkowej części mamy ładne
graficzne przedstawienie tych wentylatorów, które
są w stanie pokazać nam dokładnie, na co
patrzymy i jak działają one w czasie.
Na dole znajduje się
zestaw sześciu temperatur, które
informują nas o naszym procesorze,
systemie i chipsecie na płycie głównej, a także o
niektórych gniazdach rozszerzeń.
Widać więc, że rdzeń CPU, czyli mój procesor, pracuje obecnie
w temperaturze około 41 stopni Celsjusza
lub 105 stopni Fahrenheita.
Ogólna temperatura płyty
systemowej wynosi około 31 stopni Celsjusza
lub 86 stopni Fahrenheita.
Gdy przejdziemy dalej,
zobaczymy, że nasz chipset działa w temperaturze 38 stopni Celsjusza
lub 100 stopni Fahrenheita.
Gniazdo procesora działa
w temperaturze około 32 stopni Celsjusza
lub 89 stopni Fahrenheita, a
nasza graficzna karta rozszerzeń
w gnieździe PCI Express X16 numer jeden działa w temperaturze
32 stopni Celsjusza lub 89 stopni Fahrenheita.
Tak więc wszystkie te
wartości mieszczą się w zakresach, których bym oczekiwał,
ponieważ nie pracuję zbyt ciężko nad systemem.
Gdyby te liczby zaczęły przekraczać 120 stopni, zacząłbym się
trochę niepokoić i chcemy mieć pewność,
że wszystkie nasze wentylatory działają prawidłowo,
aby utrzymać temperaturę poniżej 120 stopni Fahrenheita lub nawet
niższą.
Ostatnią rzeczą, którą można zobaczyć
na dole, jest ilość napięcia, które każdy
z tych różnych komponentów systemu pobiera i wykorzystuje
w czasie.
Widzimy więc, że nasz rdzeń CPU wykorzystuje
obecnie 1. 3 V, nasz mostek północny
procesora i system-on-a-chip, który kontroluje
dostęp z gniazda procesora do pamięci, w rzeczywistości działa
przy 0. 97 V.
A jeśli spojrzymy na kilka kolumn, zobaczymy,
że nasza pamięć RAM działa na poziomie 1. 1 V, a rdzeń naszego chipsetu
pracuje na napięciu nieco powyżej 1 V.
Zobaczysz, że system dostarcza 12 woltów prądu stałego
i faktycznie dostarcza 12 woltów. 096 V DC.
Nasz system dostarcza pięć woltów prądu
stałego, czyli 5. 040 V DC.
Ale ponownie, zaokrąglimy je do 12 i 5, które są dwiema
z trzech liczb, które zwykle
spodziewamy się zobaczyć,
gdy mówimy o zasilaniu, napięciach;
12, 5 i 3. 3 V DC to trzy napięcia,
których będziemy używać w większości systemów.
Następnie możemy przejść dalej i nacisnąć escape.
Spowoduje to powrót do menu głównego.
Przyjrzymy się eksploratorowi plansz, który
jest ostatnią rzeczą, jaką chciałem
pokazać w tym konkretnym systemie.
Teraz, w eksploratorze płyt,
wyświetlana jest wizualna reprezentacja graficzna
mojej płyty głównej.
Nie wszystkie EUFI będą to miały, ale ten
ma i jest to miła funkcja.
Teraz, jeśli nie jestem
pewien, jakie rzeczy są podłączone do jakich
miejsc i co działa w moim systemie, mogę to
zobaczyć tutaj.
Wszystko, co jest zaznaczone
na czerwono, oznacza, że coś jest do niego podłączone.
Widzę tutaj gniazdo procesora, a jeśli
je podświetlę,
powie mi, że mam gniazdo AM4, a procesor,
który tam zainstalowałem,
to 8-rdzeniowy procesor AMD Ryzen 7 5700X.
Wiemy już, że działa z prędkością 3. 4 gigaherce.
Kolejną rzeczą, którą mamy poniżej, jest nasza pamięć.
Widać, że slot A2 i slot B2 są wypełnione pamięcią,
a każdy z nich wykorzystuje
układ pamięci Corsair o pojemności
16 gigabajtów każdy, co daje
łącznie 32 gigabajty pamięci.
Przesuwając się w lewo,
można zauważyć, że gniazdo karty
graficznej, PCI Express X16, jest w rzeczywistości
wyposażone w kontroler ATI kompatybilny
z VGA.
Teraz nie mógł wykryć dokładnie, jaki mam kontroler,
ale przynajmniej wiemy, że jest tam karta rozszerzeń
i że jest to karta graficzna.
Następnie, przesuwając się w dół,
zobaczymy, że mamy chipset, a jest
to chipset B550, który umożliwia naszemu procesorowi komunikację ze wszystkimi
naszymi urządzeniami zewnętrznymi, takimi
jak nasze kontrolery SATA, kontrolery USB i nasz tylny
klaster portów.
Gdy zejdziemy nieco niżej, zobaczymy
porty SATA, które zostaną podświetlone
i podniesione.
Widzimy, że jestem podłączony do portu SATA 4 z moim
czteroterabajtowym dyskiem twardym Western Digital.
Gdy wrócimy do góry, możemy sprawdzić
nasze złącze M2 i zobaczyć, że mamy dysk Samsung
SSD 980 PRO o rozmiarze dwóch terabajtów.
Przesuwając się w
górę, możemy również zobaczyć, że nasze gniazdo PCI Express
X1 ma coś w sobie, aw
tym przypadku jest to nieznany dostawca z urządzeniem
multimedialnym.
Teraz wiem, że zainstalowałem kartę przechwytującą Elgato w tym gnieździe
i to jest dokładnie to.
Jest to karta przechwytująca HDMI,
która jest rodzajem urządzenia multimedialnego.
Wszystkie te po lewej stronie, które są czerwone,
to moje różne wentylatory obudowy.
Widać tutaj wentylator systemowy 5, a nawet można
najechać na niego kursorem i zobaczyć,
jak szybko się obraca, aktualizując go w czasie rzeczywistym.
A potem, gdy zejdziemy
w dół, zobaczymy kilka naszych nagłówków
USB i da nam to graficzną reprezentację tych nagłówków.
A potem, gdy przejdziemy do przedniej części płyty,
będziemy mieli kolejne złącze USB Gen 1, w tym przypadku
nic nie jest do niego podłączone.
Następnie mamy tutaj zasilanie
płyty głównej zapewniające 12 V DC.
Po tej stronie ponownie
mamy złącze wentylatora 2, złącze wentylatora 1
i złącze wentylatora procesora, które obecnie
działa z prędkością od 650 do 700 obrotów na minutę.
Gdy przejdziemy do góry, możemy
zobaczyć, że mamy nasze złącze zasilania procesora,
a następnie na samej górze znajduje się nasz tylny klaster
portów, który również pokazuje nam graficznie.
Widać więc, że może to być bardzo przydatne
podczas nauki płyty głównej
i ustalania, co faktycznie się na niej znajduje,
korzystając z tego eksploratora płyt, jeśli system go udostępnia.
Jak więc widać, EUFI
ma wiele różnych możliwości i wiele różnych
ustawień poza BIOS-em, ale tak naprawdę obejmuje
większość tych samych rzeczy, co BIOS.
W rzeczywistości MSI nawet nazywa ten BIOS tylko nazwą, aby
nie wprowadzać ludzi w błąd.
Jest to jednak technicznie rzecz biorąc EUFI.
Jak widać, MSI lubi
nazywać to Click BIOS 5, co jest ich piątą wersją
tego oprogramowania, ale technicznie jest
to interfejs EUFI, ponieważ używamy myszy
i klawiatury, a także mamy wiele
dodatkowych narzędzi i diagnostyki, których
nie mieliśmy w systemie opartym na BIOS-ie.