Eğitmen: Bu derste
EUFI'ye bir göz atacağız ve EUFI ayarlarımızı
nasıl yapılandırabileceğimizi göreceğiz.
Şimdi, öncelikle anakartınızda
EUFI'ye nasıl yükleme yapacağınızı bulmanız gerekir.
Benim sistemimde, yeniden başlatma sırasında silme tuşuna basmam
gerekiyordu ve bu beni bilgileri görebilmem
ve farklı ayarları yapılandırabilmem için
grafiksel bir kullanıcı arayüzü
olan EUFI'ye getiriyor.
Şimdi EUFI'mdaki tüm olası seçenekleri tek tek ele almayacağım,
çünkü bu gerçekten uzun zamanımızı alır, ancak size sadece bazı önemli noktaları
göstermek istedim ve bunu kendi sisteminizle
kendi başınıza keşfedebilirsiniz.
Şimdi, EUFI'ye girdiğimizde
göreceğimiz ilk şey, Ayar,
Hız Aşırtma Ayarları, M-Flash, OC profili, Donanım
Monitörü ve Kart Gezgini olarak adlandırılan altı farklı düğmeye sahip bu
grafik ekranı alacağız.
Ayarlar altında,
bu EUFI'yi kullanarak belirli sistemimiz
için farklı yapılandırmalar ayarlamamıza izin verirken, hız
aşırtma işlemcimizi
hızlandırmak ve daha fazla çalışmasını sağlamak
için kullanılacak, bu da sistemimizin
daha hızlı gitmesini sağlayacak, ancak
çok daha fazla ısı üretecek ve işlemcinizin
ömrünü kısaltabilir.
M-Flash, bu özel anakartın güvenlik güncellemelerini,
hata düzeltmelerini ve yeni özellikler içeren yükseltmeleri
almak için EUFI'yi en son sürümle flaşlamanıza
nasıl izin verdiğidir.
Sağ tarafta OC Profili'ni görüyoruz ve bu BIOS ayarlarını
kaydetmeme ve yüklememe olanak tanıyor, böylece kendi
sistemimin farklı ihtiyaçlarına göre farklı yapılandırmalar
veya farklı profiller oluşturabiliyorum.
Donanım monitörü, sistemimin içindeki
sıcaklıklar, fan hızı ve ne kadar
hızlı gittiği dahil olmak üzere tüm farklı
donanım parçalarını görmemizi sağlayacak ve son olarak
bana anakartımın görsel bir temsilini verecek
olan Board Explorer'ımız var ve üzerine gelip farklı
parçalara bakabilir ve bu belirli sisteme neyin bağlı
olduğunu görebilirim.
Ayarlara bakarak başlayacağız.
Şimdi, ayarlara girdiğimizde,
bu daha önce gördüğünüz standart BIOS
gibi çalışır.
Buradan Sistem Durumu'na gidersek, göreceğimiz
ilk şey sistem tarihimiz ve saatimiz olacaktır ve saat dilimlerini
değiştiriyorsak veya sistemimizde farklı bir tarih veya
saat ayarlamamız gerekiyorsa
bunları uygun tarih ve saatle sıfırlayabiliriz.
Bunun altında, bir sonraki bölümde tüm farklı
depolama aygıtlarımın olduğunu göreceksiniz.
Buna altı SATA bağlantı noktam
ve bu anakarttaki iki M2 yuvam da dahil.
SATA Bağlantı Noktası 4 altında, dört
terabayt boyutunda bir Western Digital
Corporation sürücüsü olan dahili bir sabit sürücünün
bağlı olduğunu görebilirsiniz.
İkinci M2 yuvasının altında da
Samsung'un SSD ya da katı hal cihazını görebilirsiniz
ve bu iki terabaytlık 980 PRO modeli.
Ekranda aşağıya doğru devam
ettiğimizde, CPU'mun ID'si
veya mikro kodu, BIOS sürümü ve BIOS oluşturma tarihi
dahil olmak üzere sistem bilgilerini
göreceksiniz, bu aslında bu
özel durumda EUFI'ye atıfta
bulunuyor ve ardından yüklediğim
fiziksel bellek, bu durumda 32 gigabayt,
işlemcimin dört megabayt olan önbellek boyutu ve 32
megabayt olan işlemcimin L3 önbellek boyutu.
Ardından, ana menüye geri döneceğiz
ve Gelişmiş sekmesine gideceğiz.
Gelişmiş sekmesi
altında, PCI express veya PCIe
alt sistem ayarları dahil olmak üzere birçok farklı ayarımız var.
Güç ayarlarımız olan ACPI, entegre çevre
birimlerimiz, USB yapılandırmamız,
güç yönetimi kurulumumuz, Windows OS yapılandırmamız,
uyandırma olayı kurulumumuz, sürücülerimiz için
güvenli silme ve NVMe SSD kendi
kendine testimiz.
Buna ek olarak, alt kısımda bazı hız aşırtma
ve grafik sürücüsü sağlığı seçeneklerimiz de var.
Burada bakacağımız
USB yapılandırmamız olacak.
Şimdi, USB yapılandırmasına baktığınızda,
bu, ne tür yapılandırmalar yapabileceğinize
dair sisteminize bağlı olacaktır.
Bu sistemde, gerçekten
çok fazla farklı konfigürasyon yoktur.
Ve aslında, gerçekten sadece üç tane var.
Bunlardan ilki XHCI Handoff, ikincisi
Legacy USB Support ve üçüncüsü de Enhanced
Mouse Pointer Speed'dir.
Şimdi bahsettiğimiz bu fare imleci hızı şu anda
bir olarak ayarlanmıştır ve bu birden 20'ye kadar bir değerdir.
Bir değeriyle, bu en yavaş işaretçi hızıdır
ve bu belirli EUFI arayüzünün
içindeki işaretçi hızından bahseder.
Şimdi benim sistemimde, bir
tanesi sahip olduğum fare ile oldukça hızlı ve oldukça rahat
bir şekilde ileri geri hareket edebiliyorum.
Bundan daha hızlı gidersem, ihtiyacım
olan şeylere tıklamam
gerçekten zorlaşır ve bu nedenle
bunu birde bırakacağım, ancak değiştirmek
istersem, aşağı doğru oklayabilir
veya üzerine tıklayabilir ve ardından 10 gibi
istediğim sayıyı yazabilir veya bire geri dönebilirim.
Daha sonra, USB Eski Desteğimiz var ve bu etkinleştirildiğinde,
eski yapılandırmaları ve eski donanımları desteklemek için gerekirse USB
3 bağlantı noktalarımızın USB 2 veya USB 1 bağlantı noktası olarak
çalışmasını sağlar.
Şimdi, bunu yapmanın en büyük
sorunu, bir USB 3 bağlantı noktasına takılı bir USB 1 veya
USB 2 cihazınız varsa, bu tek bağlantı
noktasına bağlı diğer her şeyin bu eski
cihazın daha düşük ve daha yavaş hızında çalışacak
olmasıdır.
Benim durumumda, bunu etkin bırakacağım
çünkü sistemlerimde kullanmak istediğim
fare ve klavye gibi bazı eski
çevre birimlerim var.
Dolayısıyla bunların çalışabilmesi için eski
USB desteğini açmam gerekecek.
Daha sonra bir menü geri gideceğiz
ve entegre çevre birimlerine gideceğiz.
Şimdi bu özel anakartta, anakartıma
entegre edilmiş bir kablosuz adaptör
veya wifi kartı da dahil olmak üzere çok sayıda entegre çevre
birimim var.
Bu wifi özelliğini kapatmak istersem,
yerleşik wifi modülü kontrolüne gidip devre dışı
bırakabilirim ve bu noktada
wifi özelliğim artık çalışmayacaktır.
Şimdi merak ediyor olabilirsiniz, bunu neden yapmak isteyesiniz ki?
Bazı kuruluşlarda kablosuz cihazlara
izin verilmez çünkü kablosuz ağ,
kablolu ağ bağlantılarından daha az güvenlidir.
Ve bu tür kuruluşlarda bunu devre dışı bırakmak isteyebilirsiniz
ve daha sonra kimsenin tekrar
açamayacağından emin olmak için BIOS'a
girip bir şifre belirleyebilirsiniz.
Benim durumumda, aslında bu kablosuz kartı kullanıyorum,
bu yüzden geri dönüp etkinleştireceğim.
Göreceğiniz bir sonraki
şey SATA Yapılandırması adı verilen bu bölümdür.
SATA için kullanacağımız varsayılan mod olan AHCI
modunun etkin olduğunu fark edeceksiniz.
Altında ise altı farklı SATA portu bulunuyor ve her biri
çalışırken takılmak üzere devre dışı ya da etkin olarak
yapılandırılabiliyor.
Örneğin, şu anda sabit sürücüm SATA
bağlantı noktası 4'te bulunuyor ve
bu modu devre dışı olarak ayarladım.
Bunun anlamı, bilgisayar açıkken sabit sürücüyü
çıkaramayacağım veya yeni bir tane takamayacağımdır.
Yani bu SATA, eski bir depolama cihazı gibi çalışacak.
Ve bu biraz daha güvenli olma ve size biraz
daha iyi performans sağlama eğilimindedir.
Bu SATA bağlantı noktalarından herhangi birinde çalışırken takma
veya çalışırken takılabilir özelliğini
etkinleştirirseniz, tıpkı bir USB harici sabit
sürücüde olduğu gibi bir SATA sabit sürücü takabilirsiniz
ve işletim sistemi bunu tanımlayabilir ve önce bilgisayarınızı kapatmanıza
gerek kalmadan kullanabilir.
Yine bu, kullanım
durumunuza göre ne tür ayarlar
istediğinize kendiniz karar vermeniz gereken bir şeydir.
Gördüğünüz bir diğer ayar ise en
altta yer alan HD Ses Denetleyicisi.
Şimdi burada etkinleştirebilir veya devre dışı bırakabiliriz.
Ve bizim durumumuzda, bunu etkinleştirdik.
Bu anakart üzerinde
entegre bir yüksek çözünürlüklü, ses denetleyicisi
ve ses paneli çıkışı var ve hoparlörlerimi
buna bağladım ve bunu kullanıyorum.
Ancak ses için özel bir genişletme kartı takarsam, bu ses yapılandırmasını
anakarttan devre dışı bırakmak isterim, böylece
sistemimi bunun
yerine bana daha yüksek kalitede
ses veren genişletme kartındakini kullanmaya
zorlayabilirim.
Pekala, bir menü geriye gidelim.
Ve sonra AMD hız aşırtma
yazan yere gideceğiz, böylece buna
bir göz atabilirsiniz.
Şimdi burada size bir uyarıda bulunacaklar,
tıpkı daha önce yaptığım
gibi, işlemcinize hız aşırtma yaparsanız, ek ısı
yaratacaksınız ve bu aslında işlemcinizin
garantisini geçersiz kılabilir ve zamanından önce arızalanmasına
neden olabilir.
Bu yüzden yapılması tehlikeli bir şeydir
ve sisteminize hız aşırtma yapacaksanız
ne yaptığınızı gerçekten bilmelisiniz.
Bunu kabul ederseniz, sizi içeri alacak
ve işlemcinizin yanı sıra anakartta da hız aşırtma yapmaya başlamanıza
izin verecektir.
Burada sahip olduğumuz ilk menü Manuel CPU Hız Aşırtma.
Buraya girersem, frekans
ve gerilime dayalı olduğunu görebilirsiniz.
Burada, o çekirdek için frekansı ayarlayabilirim.
Şimdi, sol üst köşede dikkat ederseniz,
mevcut frekansım 3. 40 gigahertz, çünkü
işlemcimin varsayılan hızı bu.
Bunu daha yükseğe ayarlamak istersem,
bu frekansı artırabilirim ve belki 3'e
çıkabilirim. 5 gigahertz, bu da bana
100 megahertz daha yüksek hız sağlayacak, ancak
yine de ek güç kullanıyorum ve bu işlemciyi
soğutmaya ve buna uyum
sağlamaya çalışmak için ek soğutma kullanıyorum.
Buna ek olarak, CPU
voltajınızı da ayarlayabilirsiniz ve bu
voltaj CPU'ya ne kadar güç verdiğinizi
söyleyecektir.
Ve daha fazla güç vererek,
ek performans elde edebilirsiniz.
Üniteme hız aşırtma yapmak
istemediğim için oradan geri çekileceğim.
Ve burada görebileceğiniz bir sonraki DDR'dir ve
bu bizim belleğimizi ifade eder.
Yani yine, bu özel sistemde belleğimize
hız aşırtma yapabiliriz.
Belleğim 2133 megahertz için tasarlandı, ancak bunu
belki 2.400 megahertz'e kadar artırabilir ve daha fazla
zorlamaya çalışabilirim.
Bunu yaparsanız, belleğinizin
garantisini yine geçersiz kılabilir ve hız aşırtma
yaptığınız için belleğinizin erken arızalanmasına neden olabilirsiniz
ve bu kadar hızlı gitmek için tasarlanmamıştır.
Ancak bu, bazı oyuncuların yapmayı sevdiği bir şeydir; bilgisayarlarına
hız aşırtma yapmaya, bileşenlerine hız aşırtma
yapmaya, veri yolu hızlarına hız
aşırtma yapmaya ve bundan daha
fazla performans elde etmeye çalışırlar.
Şahsen ben hız aşırtmanın büyük bir hayranı değilim.
Bunun istikrarlı bir sisteme yol açmadığını ve ileride çok
daha fazla hata yapabileceğinizi düşünüyorum.
Bu yüzden o ortamlardan uzak durma eğilimindeyim.
Devam edelim ve geri dönelim
ve bir kez daha geri dönelim ve bir
kez daha geri dönelim ve bir kez daha geri dönelim.
Bu da bizi ana menümüze geri götürür.
Aşağı inip botlara bir göz atalım.
Şimdi burada, sistemi
açtığımızda, açılışta otomatik
testin bir parçası olarak MSI logosunun görünmesini isteyip
istemediğimiz gibi birkaç
farklı seçeneğimiz var.
Şu anda bu etkin olarak ayarlanmıştır.
Logoyu görmek istemiyorsanız,
bunu devre dışı olarak ayarlayabilirsiniz.
Sahip olduğunuz bir diğer
seçenek de klavyenizdeki Num Lock durumudur.
Bilgisayarınızı açtığınızda
Num Lock'un açık mı yoksa kapalı mı olmasını istersiniz?
Tam boyutlu bir klavyeniz varsa, muhtemelen
açık olmasını istersiniz çünkü
bu şekilde sayıları hemen kullanabilirsiniz.
Tam boyutlu bir klavyeniz yoksa ve numaratörünüz
aslında harf tuşlarının
olduğu normal klavyenizin bir parçasıysa,
bunu devre dışı bırakmak isteyeceksiniz.
Böylece bilgisayarınızı ilk
açtığınızda rakamlar yerine harfleri yazabilirsiniz.
Aşağıya doğru devam ettiğimizde, POST Beep'i göreceksiniz.
Şimdi POST Bip sesi, açılış otomatik testi sırasında
bip sesine izin verecek miyiz?
Şu anda bu devre dışıdır ve sistemdeki
varsayılan değer budur.
Bu POST'ları duyabildiğimden emin olmak
ve bilgisayar her açıldığında başarılı
bir bip sesi duymak istersem, devre
dışı bırakmak yerine bu ayarı etkinleştirebilirim.
Benim durumumda, devre dışı bırakacağım
çünkü bilgisayarı her açtığımda
o bip sesini duymak istemiyorum.
En önemli kısım ise en
altta gördüğümüz Sabit
Önyükleme Sırası Önceliklerimiz.
Şimdi, bu bizim sistemi nasıl başlatacağımıza
dair birden yediye kadar olan listemiz.
Şu anda, bu sistem ilk olarak sabit sürücü
kullanılarak başlatılacaktır.
Sonra bir CD ya da DVD arayacak.
Şimdi benim sistemimde CD veya DVD sürücüsü yok, bu yüzden bir önyükleme seçeneği
olarak buna sahip olmak biraz aptalca.
Bu yüzden buraya gireceğim
ve aslında bunu alıp devre dışı bırakacağım.
Bir sonraki önceliğimiz USB sabit sürücü olarak listelenmiştir.
Ancak yine güvenlik nedeniyle USB sabit
sürücüden önyükleme yapmak istemiyorum,
bu yüzden bunu devre dışı bırakacağım.
Sırada bir USB CD veya DVD'miz var.
Ve yine, güvenlik nedeniyle bunu yapmak istemiyorum,
bu yüzden devre dışı bırakacağım.
Beşincisi, USB flash sürücü veya USB
başparmak sürücüsü anlamına gelen bir USB Anahtarıdır.
Ve yine, güvenlik amacıyla, devam
edip bunu devre dışı bırakacağım.
Sırada bir USB disket sürücümüz var.
Ve yine, bunu devre dışı bırakacağım.
Ve son olarak bu ağ seçeneğimiz var ve ben
bunu devre dışı bırakacağım.
Şimdi, yukarı kaydırdığımda,
ağ seçeneğini istiyorsam, buraya gidebilir
ve bu noktada bunu iki numaralı önceliğim haline getirebilir
ve oraya ayarlayabilirim.
Şimdi sistemim ilk olarak bir sabit disk sürücüsü veya bir katı
hal sürücüsü arayacak.
Eğer bunu bulursa oradan önyükleme
yapacak, bulamazsa ağa geçecektir.
Bu iki seçenekten birini bulamazsa, önyükleme
yapmayacak ve bana şöyle
bir hata verecektir: "Önyüklenecek
bir işletim sistemi bulamıyorum çünkü üzerinde
işletim sistemi olan herhangi bir aygıt
bilmiyorum.
Çünkü ne sabit diskte
ne de ağda bir tane vardı. Şimdi geri döneceğiz ve
Güvenlik konusuna bakacağız.
Şimdi Güvenlik altında, burada birkaç seçeneğimiz var.
Birincisi yönetici parolamızdır ve
EUFI ortamına erişimi kontrol
eden paroladır.
Bu sistemde henüz
bir şifre belirlemedim çünkü bu
bilgisayarı yeni kurdum.
Ancak bir şifre belirlemek
istersem, buraya girip kullanmak
istediğim şifreyi yazacağım ve onaylamak için
tekrar yazacağım.
Ve şimdi bu şifreyi yüklediğimi göreceksiniz.
Artık EUFI parolasını yüklediğime göre,
önyükleme sırasında sisteme erişim sağlayacak bir kullanıcı
parolası belirleme seçeneğim de var.
Benim durumumda, bu bilgisayar birden fazla kişi
tarafından kullanılacağı ve birden fazla kişinin bilgisayara
erişimi olduğunda bir kullanıcı parolası
belirlemenin iyi bir uygulama
olduğunu düşünmediğim için bunu kapalı bırakacağım.
Bu sistemin sahip olduğu bir diğer seçenek
de U-Anahtar olarak adlandırılan şeyi yapabilme yeteneğidir.
Şimdi U-Key aslında dijital bir sertifika ile kodlanmış
bir USB flash sürücü olacak.
Bunu yapmak için sistemime bir USB flash sürücü takardım.
U-Anahtar Yap seçeneğine tıkladığımda
USB anahtarında bu dijital sertifikayı
oluşturacak ve sistemi
her açtığımda bu USB sürücüsünün
sistemimin arkasında takılı olması gerekecek,
aksi takdirde sistem açılmayacak.
Bu bir paroladan çok daha güvenlidir çünkü
artık sahip olduğunuz fiziksel bir şeydir.
Ve bu konuda endişeleriniz
varsa sisteminize daha fazla güvenlik
eklemenin bir başka harika yoludur.
Elimizdeki bir diğer seçenek de Güvenilir Bilgi İşlem.
Trusted Computing'in içinde,
TPM veya Trusted Platform Modülümüz için bir şeyler ayarlayabiliriz.
Bu sistemde bir TPM 2 olduğunu
fark edeceksiniz. 0 aygıtı işlemcimizin bir
parçası olarak kuruldu
ve AMD tarafından üretildi çünkü bu sistemde bir AMD işlemci
kullanıyorum.
Menünün bu alanından gidip TPM'yi
etkinleştirebilir veya devre dışı bırakabilir ve
TPM'de ihtiyaç duyduğum diğer işlemleri yapabilirim.
Geri dönelim.
Son alanımız ise Şasi İzinsiz
Giriş Yapılandırması olarak adlandırılan alandır.
Bu aslında kasanızdaki bir sensördür.
Ve eğer kasayı açarsanız, buna kasa denir,
o zaman sistemi bir
sonraki açılışınızda "Uyarı:
Birisi kasanızı açtı. Yine, bu bir güvenlik önlemidir çünkü ofisinizdeki
biri sistemi açmış ve sisteme kayıt
cihazı gibi istemeyeceğiniz bir şey
koymuş olabilir ya da yeni bir dahili hücresel kart veya kablosuz kart
takmış ve ardından bu bilgisayara veri girip çıkarıyor
olabilir.
Bu, bir şasi izinsiz
giriş algılama alarmı kullanmak için iyi bir nedendir.
Bu yüzden devam edip bunu etkinleştireceğiz
çünkü bu iyi bir uygulamadır ve bu şekilde
birisinin kasamızın
içini ne zaman karıştırdığını biliriz.
Sonra geri döneceğiz
ve bir kez daha geri gideceğiz
ve ana menüde artık
ayarlarımızı kaydedebilir ve sonra çıkabiliriz.
Bu noktada, değişikliklerimizi kaydedeceğiz ve aslında
henüz alandan ayrılmayacağım çünkü size başka şeyler
göstermek istiyorum.
Aksi takdirde değişiklikleri kaydedip sistemimi yeniden başlatabilirdim
ve ardından işletim sistemim açılırdı.
Şimdi, size göstermek istediğim
bir diğer şey de ana ekranda donanım
monitörü adı verilen bir şey var.
Buradan, özellikle
sıcaklık ve soğutma ve fanlarımızı
kontrol edebilme açısından sistemimiz hakkında
birçok bilgi görebiliyorduk.
Sağ üst köşede görebileceğiniz gibi,
bu sistemin bir CPU fanına ve altı kasa fanına sahip
olduğunu görebilirsiniz.
Ayrıca bu anakartta sıvı soğutmayı destekleme
özelliği de var, bu yüzden
PUMP 1'i görüyorsunuz.
Ancak bu sistemde sıvı soğutma kurmadım,
bu yüzden pompa sıfır RPM'de çalışıyor
çünkü pompa yok.
Ancak görebileceğiniz
gibi, CPU güzel ve serin bir hızda çalışıyor.
Bu yüzden şu anda sadece 700 ila 750 RPM'de çalışıyoruz.
Kasanın kendisi de şu anda oldukça havalı çünkü
üzerine çok fazla yük bindirmiyoruz.
Bu yüzden kasa fanlarımın
çoğu 950 ila 1000 RPM civarında çalışıyor.
Bu sistemle çok fazla iş yapıyor olsaydım,
sıcaklık artacak ve bu
fanlar tüm sistemi soğutmak için
daha hızlı dönecekti.
Şimdi, en üstteki sayılara ek olarak,
bir grafik de görebiliriz ve
burada bu CPU fanının
zaman içinde ne yaptığını görebiliriz.
Bilgisayarı ilk çalıştırdığımda
aslında oldukça düşüktü ve şimdi
bilgisayar daha uzun süre çalıştıkça yükseliyor,
yükseliyor, yükseliyor.
Orta bölümde ise, bu fanların
bize tam olarak neye baktığımızı ve zaman içinde
nasıl çalıştıklarını gösteren güzel
bir grafik tasvirimiz var.
Alt kısımda, işlemcimiz,
sistemimiz ve anakart üzerindeki
yonga setinin yanı sıra bazı genişleme
yuvalarımız hakkında bilgi veren altı sıcaklık
kümesi göreceksiniz.
Burada işlemcim olan CPU çekirdeğimin şu anda yaklaşık
41 Celsius veya 105 Fahrenheit derecede
çalıştığını görebilirsiniz.
Sistem kartı genel olarak
yaklaşık 31 santigrat derece veya 86 Fahrenheit
derecede çalışıyor.
Yonga setimizin
38 santigrat derece veya 100 Fahrenheit derecede
çalıştığını görüyoruz.
İşlemci soketi yaklaşık
32 santigrat derece ya da 89 Fahrenheit
sıcaklıkta çalışıyor ve ardından
bir numaralı PCI express X16 yuvasındaki
grafik genişletme kartımız 32 santigrat derece ya da
89 Fahrenheit sıcaklıkta çalışıyor.
Dolayısıyla tüm
bunlar, sistemi çok fazla çalıştırmadığım
için beklediğim aralıklar içinde.
Bu rakamlar 120'nin üzerine çıkmaya başlarsa, biraz endişelenmeye
başlarım ve fanlarımızın sıcaklığımızı
120 Fahrenheit derecenin altında veya bundan
daha soğuk tutmak için düzgün çalıştığından emin olmak isteriz.
En altta görebileceğiniz son şey,
aslında bu farklı sistem bileşenlerinin
her birinin zaman içinde aldığı ve kullandığı voltaj
miktarıdır.
Böylece CPU çekirdeğimizin şu anda 1 kullandığını
görebiliriz. 3 volt, CPU kuzey köprümüz
ve işlemci soketinden belleğe erişimi kontrol
eden çip üzerindeki sistemimiz aslında 0'da
çalışmaktadır.
97 volt.
Birkaç sütuna bakarsak RAM'imizin 1 değerinde
çalıştığını göreceksiniz. 1 volt ve yonga seti çekirdeğimiz
bir voltun biraz üzerinde çalışıyor.
Sistemin 12 volt DC sağladığını ve aslında 12
sağladığını göreceksiniz. 096 volt DC.
Ve sistemimiz 5 volt DC sağlıyor,
yani 5. 040 volt DC.
Ancak yine de bunları 12 ve 5'e yuvarlayacağız, ki
bunlar güç kaynağı, voltajlar
hakkında konuşurken
genellikle görmeyi beklediğimiz üç sayıdan
ikisi; 12, 5 ve 3. 3 volt DC, çoğu sistemde
kullanacağımız üç voltajdır.
Sonra devam edebilir ve kaçış tuşuna basabiliriz.
Bu bizi ana menüye geri götürecektir.
Ve bu sistemde size göstermek
istediğim son şey olan pano
gezginine bakacağız.
Şimdi kart gezgininde,
bu anakartımın görsel bir grafiksel gösterimini
gösterir.
Tüm EUFI'larda bu özellik bulunmayabilir, ancak
bunda var ve güzel bir özellik.
Şimdi, hangi şeylerin
hangi yerlere takılı olduğundan ve sistemimde
neyin çalıştığından emin değilsem, bunu burada
görebilirim.
Kırmızı olan her şey,
ona bir şey takılı olduğu anlamına gelir.
Burada işlemci soketimi görebiliyorum ve
vurguladığımda
bana AM4 soketim olduğunu ve buraya
taktığım işlemcinin 8 çekirdekli
bir AMD Ryzen 7 5700X işlemci olduğunu söylüyor.
Ve daha önceden de biliyoruz ki, 3'te çalışıyor. 4 gigahertz.
Onun altında sahip olduğumuz bir sonraki şey ise hafızamızdır.
A2 ve B2 yuvalarının bellekle dolu olduğunu görebilirsiniz.
Bunların her biri
16 gigabaytlık Corsair bellek yongası
kullanıyor ve bu da bana toplam
32 gigabayt bellek sağlıyor.
Sola doğru ilerlediğimde,
grafik kartı yuvası olan PCI express
X16'nın aslında ATI'nin VGA uyumlu bir
denetleyicisine sahip olduğunu göreceksiniz.
Şimdi tam olarak hangi kontrolcüye sahip olduğumu tespit edemedi,
ancak en azından orada bir genişleme kartı olduğunu ve bunun
bir grafik kartı olduğunu biliyoruz.
Daha sonra, aşağıya indiğimizde,
yonga setine sahip olduğumuzu göreceğiz
ve bu, işlemcimizin SATA denetleyicilerimiz, USB denetleyicilerimiz
ve arka bağlantı noktası kümemiz gibi tüm
harici cihazlarımızla konuşmasını sağlayan B550 yonga
setidir.
Biraz daha aşağıya indiğimizde SATA bağlantı
noktalarını göreceğiz ve bu bağlantı
noktalarını vurgulayıp yukarı çıkaracak.
Ve Western Digital dört terabaytlık sabit diskimle
SATA bağlantı noktası 4'e takılı olduğumu görebiliyoruz.
Yukarı çıkarken, M2 konektörümüzü kontrol edebilir
ve burada gösterildiği gibi iki terabayt boyutunda olan Samsung
SSD 980 PRO'ya sahip olduğumuzu görebiliriz.
Yukarı çıktıkça,
PCI express X1 yuvamızda da bir şey olduğunu görebiliyoruz
ve bu durumda, bir multimedya cihazı olan
bilinmeyen bir satıcı.
Şimdi bu yuvaya bir Elgato yakalama kartı taktığımı biliyorum
ve bu tam olarak bu.
Bu, bir tür multimedya cihazı
olan bir HDMI yakalama kartıdır.
Sol taraftaki kırmızı olanlar,
benim farklı kasa fanlarım.
Burada sistem kasası fanı 5'i görüyorsunuz ve hatta
üzerine gelip ne kadar hızlı döndüğünü
görebilir, gerçek zamanlı olarak güncelleyebilirsiniz.
Aşağıya indiğimizde,
birkaç USB başlığımızı göreceğiz ve
bize bunların grafiksel bir tasvirini verecek.
Ve sonra kartın ön tarafına doğru ilerlediğimizde,
başka bir USB Gen 1 konektörümüz olacak, bu durumda
ona hiçbir şey takılı değil.
Ve sonra burada 12 volt DC sağlayan
ana kart gücümüz var.
Bu tarafta da
yine fan konektörü 2, fan konektörü
1 ve şu anda 650 ila 700 RPM civarında
çalışan CPU fan konektörü var.
En üste çıktığımızda, CPU
güç konektörümüzün olduğunu görebiliriz ve daha
sonra en üstte arka bağlantı noktası kümemiz vardır
ve bize grafiksel olarak bunun da bir resmini gösterir.
Anakartınızı öğrenirken ve sisteminizde
varsa bu kart Gezgini'ni
kullanarak içinde ne olduğunu bulurken bunun
oldukça yararlı olabileceğini görebilirsiniz.
Gördüğünüz gibi
EUFI, BIOS'un ötesinde birçok farklı yeteneğe
ve birçok farklı ayara sahiptir, ancak gerçekten
BIOS ile aynı şeylerin çoğunu kapsar.
Hatta MSI, insanların kafasını karıştırmamak için bunu sadece ismiyle
BIOS olarak adlandırıyor.
Ancak teknik olarak bir EUFI'dir.
Gördüğünüz gibi
MSI bunu Click BIOS 5 olarak adlandırmayı seviyor,
bu yazılımın beşinci versiyonu, ancak
teknik olarak bir EUFI arayüzü çünkü fare
ve klavyemizi kullanıyoruz ve
BIOS tabanlı bir sistemde sahip olmadığımız
birçok ek araç ve tanılamaya sahibiz.