Narrator: W tej lekcji omówimy
dyski półprzewodnikowe lub urządzenia półprzewodnikowe,
które są częściej nazywane dyskami SSD.
Dysk półprzewodnikowy lub urządzenie półprzewodnikowe będzie
wykorzystywać technologię pamięci flash do
implementacji trwałej pamięci masowej zamiast
używać obracających się i wirujących talerzy, jak to miało
miejsce w przypadku tradycyjnych dysków twardych.
Z tego powodu pamięć flash może zapewnić nam
znacznie lepszą wydajność niż te mechaniczne komponenty, które
były używane wewnątrz naszych dysków twardych, zwłaszcza
pod względem wydajności odczytu, ponieważ możemy wyszukiwać
w dowolnej części dysku SSD niemal natychmiast, podczas gdy w
przypadku dysku twardego musimy obracać talerzem,
a następnie przesuwać głowicę wyszukiwania,
aby móc znaleźć część, z której chcemy odczytać.
Ze względu na brak elementów mechanicznych,
dyski SSD są znacznie szybsze
i trwalsze niż tradycyjne dyski twarde.
Na przykład, jeśli upuszczę tradycyjny dysk twardy,
ryzykuję utratę wszystkich danych, ponieważ
talerz może zostać przesunięty z miejsca lub
głowica odczytu/zapisu może faktycznie zarysować talerz,
co spowoduje utratę danych.
Ponieważ jednak dyski SSD nie mają wewnątrz mechanicznych i ruchomych
elementów, w przypadku ich upuszczenia istnieje mniejsze prawdopodobieństwo
ich uszkodzenia lub utraty przechowywanych
na nich danych.
Aby móc zniszczyć dysk SSD poprzez upuszczenie
go, trzeba zrzucić go z pięciopiętrowego budynku
i użyć naprawdę dużej siły, aby uszkodzić
chipy pamięci lub płytkę drukowaną
wewnątrz niego, co może doprowadzić
do utraty danych.
Dyski SSD po raz pierwszy zaczęły być powszechnie stosowane
w tabletach i smartfonach ze względu na ich niewielki
rozmiar, a brak ruchomych części sprawia,
że są one bardzo energooszczędne.
Pozwala to na dłuższą żywotność
baterii tych przenośnych urządzeń.
Z czasem zaczęły one trafiać do laptopów, a od niedawna
dyski SSD pojawiają się również w komputerach stacjonarnych
i serwerach ze względu na ich wysoką wydajność,
mimo że są one droższe niż tradycyjne
dyski twarde.
Jeśli chodzi o dyski SSD,
istnieją trzy główne formaty, które można napotkać, są
one nazywane 2. 5 cali, 1. 8 cali
i M2.
Teraz 2. 5-calowy format będzie
typowym formatem używanym podczas
wymiany tradycyjnego dysku twardego
w laptopie lub jednym z mniejszych
komputerów stacjonarnych.
1. 8-calowa obudowa była kiedyś powszechnie
stosowana w mniejszych laptopach, ale obecnie
została zastąpiona przez obudowę M2.
Format M2 w ogóle nie przypomina tradycyjnego
dysku twardego, a zamiast tego
wygląda jak układ pamięci.
Jest bardzo mały, bardzo elegancki i bardzo lekki, co czyni
go doskonałym produktem do użytku
podczas korzystania z laptopów ze względu na
fakt, że ma bardzo małe opakowanie lub niewielką obudowę.
Jeśli chodzi o podłączenie dysku SSD,
można to zrobić na wiele różnych sposobów,
w zależności od używanego dysku SSD.
Jeśli używasz jednego ze starszych dysków
SSD, są one oparte na złączach SATA.
Podłącza się go tak, jak
zwykły dysk twardy SATA, używając siedmiopinowego
kabla SATA do transmisji danych i podłączając
go do dysku SSD, wraz z 15-pinowym
kablem zasilającym SATA w celu nawiązania połączenia
z tym dyskiem.
Jeśli używasz 2. 5 cali lub 1. W przypadku dysków
SSD w formacie 8 cali, zazwyczaj będą one korzystać
z połączenia SATA.
Jako alternatywę dla tego rozwiązania
opracowano coś o nazwie mSATA.
Obecnie mSATA jest mniejszym formatem, który pozwala na zapakowanie
dysku SSD jako karty adaptera, którą można podłączyć
do połączonego portu danych i zasilania na płycie głównej.
W rzeczywistości działałoby to z taką samą
prędkością jak zwykłe połączenie
SATA, więc jeśli korzystasz z połączenia SATA w wersji trzeciej,
byłoby to połączenie o przepustowości sześciu gigabitów
na sekundę, co przekłada się
w przybliżeniu na około 600 megabajtów na sekundę.
Może to jednak stać się wąskim gardłem,
ponieważ dyski SSD są naprawdę szybkie i mogą
działać szybciej niż prędkości SATA.
Z tego powodu producenci stworzyli
coś znanego jako NVMe, co jest skrótem
od Non-Volatile Memory Express.
Będzie on używany z urządzeniami SATA w formacie M2 i umożliwia
podłączenie bezpośrednio do płyty głównej
za pomocą tego portu NVMe.
Często na płycie głównej
będzie on oznaczony jako M2, chociaż M2 to technicznie
współczynnik kształtu dysku SSD, a nie typ złącza,
ponieważ typ złącza to NVMe.
Oprócz SATA, mSATA i NVMe, istnieje jeszcze jeden o nazwie
PCIe, co oznacza PCI Express
lub Peripheral Component
Interconnect Express.
Zgadza się, te
same gniazda PCI Express na płycie głównej,
czy to x1, czy x16, mogą również pomieścić
dysk SSD, jeśli kupisz dysk SSD, który jest dostosowany do tych gniazd
i może z nich korzystać.
Powodem, dla którego warto
to zrobić, jest to, że te gniazda są szybsze
niż SATA, ale mają tendencję do bycia wolniejszymi niż
NVMe, więc większość dysków SSD w dzisiejszych czasach będzie
instalowana w formacie M2, przy
użyciu połączenia NVMe z płytą główną.
Należy pamiętać, że w przypadku dysków SSD
otrzymujemy świetną wydajność,
ale ograniczone możliwości przechowywania
danych, w tej samej cenie co tradycyjny dysk twardy.
Z tego powodu wiele
osób korzysta z połączenia dwóch urządzeń, zarówno dysku SSD
do hostowania głównego systemu operacyjnego i aplikacji,
które wymagają wyższych prędkości, a następnie
większego mechanicznego dysku twardego, aby móc przechowywać
wszystkie duże pliki danych, ponieważ jest
to o wiele tańsze na tradycyjnym
dysku twardym.
Teraz, ze względu na kwestię wydajności w stosunku do
kosztów, opracowano coś znanego jako napęd hybrydowy.
Dysk hybrydowy był w rzeczywistości technologią przejściową,
gdy dyski SSD po raz pierwszy pojawiły się na rynku i obecnie
nie widziałem ich zbyt często, ale chciałem
zwrócić na to uwagę na wypadek, gdybyś
się na to natknął.
Dysk hybrydowy wygląda jak tradycyjny dysk twardy i mieści
się w zwykłym 2. 5 cali
lub 3. 5 cali.
Ale oprócz tradycyjnych komponentów
dysku twardego z talerzem, siłownikiem
i głowicami odczytu/zapisu,
ma on również wbudowany dysk SSD.
Działa to w ten sposób, że dysk uczy się z czasem, jakie
pliki są często używane, takie jak pliki aplikacji lub pliki
systemu operacyjnego, i próbuje
przechowywać je na części SSD tego dysku wewnętrznego.
W przypadku większych plików danych,
które nie są używane rutynowo,
są one przenoszone na mechaniczny dysk twardy.
Ogólnie rzecz biorąc, ma to lepszą wydajność
niż tradycyjny dysk twardy,
ale ma gorszą wydajność niż dedykowany dysk SSD.
Z tego powodu nie są one już tak popularne na
rynku, ponieważ tak naprawdę
nie pozwolą zaoszczędzić tak dużo pieniędzy, a zamiast
tego większość ludzi po prostu kupi dwa dyski, jeden SSD
i jeden tradycyjny dysk twardy, a następnie rozdzieli
pliki w zależności od ich przypadku
użycia i potrzeb.