Instructeur: In deze
les gaan we het hebben over verwisselbare opslag, verwisselbare
opslag verwijst naar elk soort
opslagapparaat dat van computer naar computer kan
worden verplaatst zonder dat je de behuizing
hoeft te openen en het van binnenuit hoeft
te verwijderen.
Dit kan ook elk soort opslagmedium zijn
waarbij je de media uit het station kunt halen, bijvoorbeeld
als je een tapedrive hebt en je
de tape eruit haalt nadat je back-ups hebt gemaakt.
In deze les gaan we het hebben
over verwisselbare apparaten voor massaopslag, inclusief
de verschillende sluitingen die ze gebruiken,
flashdrives, geheugenkaarten, tapedrives, floppydrives
en dat soort dingen.
Eerst moeten we het hebben over hot swappable.
Nu is hot swappable
een term die echt belangrijk is om te begrijpen,
vooral als het gaat om deze verwisselbare opslagapparaten.
Als je bijvoorbeeld
ooit een externe harde schijf hebt gebruikt
in je laptop of desktop, en je hebt
deze aangesloten via USB en het systeem
herkende de schijf automatisch zodra je deze
had aangesloten, dan komt
dat omdat er een hot swappable aansluiting is.
Hot swappable schijfinterfaces zijn onder andere
USB, Thunderbolt en eSATA.
Deze kunnen alle drie deze hot swappable functie ondersteunen.
Dit betekent dat wanneer je een schijf aansluit, je
besturingssysteem
de schijf automatisch herkent.
Maar daarnaast kun je die schijf veilig uitwerpen door die hardware te verwijderen
en vervolgens de stekker uit het stopcontact te halen zonder
je gegevens te verliezen.
Met een traditionele harde schijf kan dat niet.
Je kunt niet zomaar je SATA of
pay to connector uit je kast halen zonder eerst
de computer uit te schakelen en deze vervolgens
veilig te verwijderen.
Dus hot swappable is echt belangrijk, vooral als
we het hebben over verwisselbare opslagschijven, omdat het
ons de mogelijkheid geeft om extra
opslagruimte aan ons systeem toe te voegen zonder dat
we de hele computer hoeven af te sluiten,
zoals we vroeger moesten doen.
Als het gaat om SATA, is
het echt belangrijk om
te begrijpen dat het hot swapping
ondersteunt, maar alleen als je AHCI inschakelt in je bios of UEFI.
Als ik het heb over AHCI, dan heb ik
het over de geavanceerde host controller interface,
en dit is een technische standaard
die is ontwikkeld door Intel
waarmee je deze hot swappable mogelijkheid hebt
met SATA apparaten.
In veel systemen is AHCI niet standaard ingeschakeld,
dus standaard is SATA meestal niet hot swappable totdat
je deze mogelijkheid inschakelt
in je bios of UEFI.
Toen SATA oorspronkelijk werd ontwikkeld, was het
namelijk bedoeld als vervanging voor PATA
en was het ontworpen als een interne connector, maar
na verloop van tijd werd er een uitbreiding op SATA gemaakt,
eSATA genaamd.
En eSATA betekent gewoon externe SATA.
En dus gebruikt het exact dezelfde kabel en connector, maar er
is eigenlijk een header die je
een externe SATA-poort geeft die bekend staat als eSATA
aan de buitenkant van je kast.
Je zou dus een harde schijf kunnen aansluiten met
eSATA en deze hot swap mogelijkheid kunnen
gebruiken zodra je AHCI inschakelt, daarom is AHCI toegevoegd als extra
mogelijkheid voor de meeste moderne systemen.
Waarom zou je eSATA willen gebruiken?
De snelheid is behoorlijk hoog, vergelijkbaar
met USB 3. 0.
Als je USB 3 gebruikt. 0, kun je ongeveer
vijf gigabits per seconde halen met eSATA, als je versie twee gebruikt,
kun je drie gigabits per seconde
halen en als je versie drie gebruikt,
kun je tot zes gigabits per
seconde halen.
Lange tijd was dit dus een geweldige manier
om verwijderbare opslag met zeer hoge snelheden te bieden.
Maar met de nieuwste versies van USB kunnen
we snelheden van 10 of 20 of zelfs 40 gigabit
per seconde halen, waardoor eSATA
niet meer zo populair is als vroeger.
Als je ooit een draagbare harde schijf of externe
harde schijf hebt gebruikt,
vraag je je misschien af wat daar eigenlijk in zit.
Wat maakt het speciaal?
Wat is het verschil met de gewone harde
schijf in je computer?
Nou, het antwoord is dat het niet zoveel verschilt.
In plaats daarvan nemen ze een interne harde
schijf en plaatsen deze in een zogenaamde schijfbehuizing,
die gemaakt is van staal, metaal of plastic.
Met deze schijfbehuizingen kun je elke soort
interne harde schijf nemen, zoals een 7.200 RPM, 3.000 RPM of een andere
harde schijf. 5 inch harde schijf van acht terabyte
en stop deze in de behuizing.
Op de behuizing zit
een connector aan de achterkant, over
het algemeen is dit een SATA 3 connector met
zowel data- als voedingsconnectoren.
En aan de buitenkant van de behuizing
vind je de connector die
je gaat gebruiken om je computer
aan te sluiten, bijvoorbeeld eSATA, maar ook USB of Thunderbolt.
Door deze schijfbehuizing te gebruiken,
kunnen we de gegevens van
die SATA-aansluiting aan
de achterkant van de harde schijf converteren
naar iets dat vaker wordt gebruikt op laptops, desktops
en andere apparaten zoals USB.
Dus als je naar de winkel gaat
en alle externe harde schijven bekijkt, zul je
zien dat ze er in veel verschillende vormen en maten zijn.
Er zijn echt grote exemplaren die gebruik
maken van die drieënhalve inch vormfactor in een schijfbehuizing,
terwijl er andere zijn die gebruik maken van de
2 inch vormfactor. 5 inch form factor
schijf in die draagbare schijfbehuizingen.
Daarnaast maken ze
tegenwoordig ook nog kleinere exemplaren
die vertrouwen op SSD's in die verwijderbare behuizingen.
Ik heb zelf bijvoorbeeld een draagbare SSD van één terabyte die via een USBC-aansluiting
op mijn systeem wordt aangesloten en die in een externe schijfbehuizing
wordt geplaatst. In plaats van dat ik de hele dag met deze
printplaat met de SSD rondloop, heb ik een mooie behuizing die de SSD vasthoudt en dat is een schijfbehuizing.
Laten we het vervolgens hebben over flash drives,
waar je normaal gesproken naar hoort verwijzen als een USB-stick
of een thumb drive.
De reden dat mensen deze USB-drives
noemen is omdat ze meestal een USB-aansluiting
hebben, maar dat hoeft niet altijd.
Ik heb er ook gezien die Thunderbolt,
lightning connectors of andere dataconnectors gebruiken,
maar verreweg de
meest voorkomende is de standaard USB type-A connector aan het uiteinde
van een van deze USB-sticks.
Wanneer je een van deze thumb drives
gebruikt, is het in wezen gewoon een plastic behuizing met een
USB-aansluiting, en aan de binnenkant
van die behuizing vind je deze circuits of chips
die in wezen zijn zoals de SSD's die we gebruiken
in moderne schijven.
Over het algemeen vind ik dat deze thumb drives
een lagere kwaliteit gebruiken dan een standaard SSD, waardoor
ze minder goed presteren.
Maar over het algemeen zijn ze nog steeds behoorlijk
snel en werken ze erg goed.
Het mooie van deze flashdrives of thumbdrives
zoals wij ze graag noemen, is dat ze klein en draagbaar zijn en
dat ze er in veel verschillende vormen en maten zijn.
Ik had er bijvoorbeeld een aan mijn sleutelhanger
die net iets groter was dan een
standaard USB type-A poort.
Deze schijf was extreem klein
en kon toch 64 gigabyte aan gegevens bevatten,
waardoor hij erg klein en draagbaar was om
overal mee naartoe te nemen.
En dat is echt het grote voordeel van deze flash
drives: je kunt ze overal mee naartoe
nemen omdat ze zo klein zijn en veel gegevens kunnen bevatten.
Het volgende waar we het over moeten hebben zijn geheugenkaarten.
Nu zijn geheugenkaarten gewoon een andere vormfactor
die gebruikt gaat worden in verschillende soorten
producten, zoals videocamera's, digitale camera's, smartphones,
tablets, wearables en IoT-apparaten.
Er zijn talloze formaten geheugenkaarten,
maar de meest voorkomende zijn SD, MiniSD, MicroSD, CompactFlash en Memory
Stick.
Memory Stick is een propriëtair protocol dat wordt gebruikt
op Sony-apparaten, terwijl de anderen
allemaal worden gebruikt door een verscheidenheid
aan verschillende fabrikanten in het veld.
Om een geheugenkaart te lezen of ernaar te schrijven,
moet je een geheugenkaartlezer op je systeem hebben.
Sommige computers hebben
deze ingebouwd in de voorkant van hun behuizing,
terwijl anderen een externe geheugenkaartlezer gebruiken
die via USB op je systeem wordt aangesloten.
Op mijn laptop is bijvoorbeeld
een SD-kaartlezer ingebouwd in het systeem.
Maar als ik iets als een geheugenstick
van Sony of een compact flashcard wilde lezen, moest ik een
externe lezer gebruiken die
via USB of USBC was aangesloten.
Tegenwoordig
vind je geheugenkaarten in allerlei verschillende
formaten. Vroeger hadden de originele SD-kaarten een maximale
capaciteit van ongeveer twee gigabyte.
Maar tegenwoordig
kun je een SDHC-kaart krijgen die tot 32 gigabyte groot
is of een SDXC-kaart die tot twee terabyte groot is.
Op dit moment, terwijl ik deze video opneem, gebruik ik
een SDXE, een 256 gigabyte secure digital card die
de opname voor me opslaat.
Wanneer je deze kaarten bekijkt, kunnen
ze op enorm verschillende snelheden werken.
Het is dus belangrijk om naar de snelheid
te kijken als je een kaart koopt.
Deze kunnen gaan tot 25 megabytes per seconde
met de originele specificatie
of tot 108 megabytes per seconde met UHS, als je UHS-2
gebruikt, kan dit snelheden
hebben tot 312 megabytes per seconde, en als je
UHS-3 gebruikt, kan je zelfs een snelheid hebben
tot 624 megabytes per seconde.
Dus afhankelijk van je toepassing heb je misschien een snellere kaart
nodig om die toepassing aan te kunnen.
Als je bijvoorbeeld 4K-video's maakt en deze opneemt
op een videocamera, heb je waarschijnlijk zoiets
als een UHS-3-specificatie nodig, die
werkt tot 624 megabytes per seconde omdat je zoveel gegevens
in één keer probeert op te slaan.
Aan de andere kant,
als je gewoon een eenvoudige spraakrecorder
gebruikt, kun je
wegkomen met de oorspronkelijke specificatie van 25 megabyte
per seconde omdat de meeste spraakopnames
slechts werken met ongeveer een halve megabyte per seconde
en daarom is 25 megabyte per seconde voldoende
snel voor dat gebruik.
Het volgende waar we het over gaan hebben zijn tapedrives.
De meesten van jullie zullen geen bandstations
gebruiken in hun thuisomgeving, maar als je in een bedrijf werkt en
je werkt aan servers, dan zullen
de meesten bandstations gebruiken en bandstations
zijn een goed voorbeeld van een verwijderbaar
opslagapparaat.
In de afgelopen jaren hebben
tapedrives aan populariteit ingeboet ten gunste van cloud-gebaseerde back-ups,
maar je zult dit nog steeds tegenkomen
in een grote verscheidenheid aan toepassingen in het veld.
Een tapedrive maakt gebruik
van een magnetische tape in een plastic behuizing
die we in een lezer plaatsen,
en je kunt een back-up van de gegevens
van je systeem naar die tape kopiëren.
Het mooie van deze tapes is dat je ze mee kunt nemen en
naar een andere faciliteit kunt sturen, zodat
je op een externe locatie een back-up van je gegevens kunt maken.
Ik was bijvoorbeeld IT-directeur voor een
groot netwerk- en beveiligingscentrum en elke
avond maakten we een
back-up van onze systemen op een tape.
Aan het eind van de week namen we dan alle tapes mee en stuurden
ze naar onze back-upfaciliteit. Op die manier,
als onze hoofdfaciliteit afbrandde of er een catastrofe
plaatsvond, hadden we nog steeds
al onze gegevens veilig en wel op de andere locatie.
Nu zijn, zoals ik al zei, veel bedrijven voor
hun back-ups overgestapt naar de cloud in plaats van tapes,
maar tape back-ups worden nog steeds veel gebruikt in overheids-
en militaire organisaties.
Dus ik wilde dat je het wist.
Elke tape kan een bepaalde
hoeveelheid gegevens opslaan.
Als je een standaardtape gebruikt,
bevatten deze meestal ongeveer 140 gigabyte aan gegevens.
Terwijl de LTO Ultrium-tapes tot
drie terabyte op één tape kunnen bevatten.
Die hoeveelheid capaciteit is meestal
voldoende om een back-up te maken van de meeste systemen,
maar als dat niet het geval is, kan je systeem meerdere
tapes overspannen en kun je doorgaan tot je de volledige back-up
klaar hebt, zelfs als het een set van drie, vijf of zelfs 50 tapes wordt om een volledige
back-up te maken.
Het laatste type opslagapparaat voor verwijdering waar ik het
in deze les over wil hebben zijn diskettestations.
Floppy drives zijn een heel oude manier
om gegevens op te slaan die je uit
je systeem haalt.
Dit was er al voordat we USB-sticks hadden,
dit was er al voordat we SSD's hadden,
dit was er al in de jaren 1970, 1980 en 1990.
En eerlijk gezegd zullen de meeste
mensen tegenwoordig geen floppy drive meer
gebruiken, tenzij ze werken aan een specifiek systeem
in een legacy omgeving.
Als je bijvoorbeeld werkt met sommige
ICS en SCADA systemen of je werkt met militaire
hardware, dan vertrouwen sommige daarvan nog
steeds op floppy discs om hun gegevens te krijgen.
En daarom wilde ik je er bewust van maken.
Als je tegenwoordig kijkt naar het pictogram voor opslaan in een applicatie,
dan is dat een diskette en technisch
gezien wordt dat een 3 genoemd. 5 inch diskette.
Dat is waar we op school
al onze documenten op opsloegen, en we
konden het mee naar huis nemen in plaats
van een USB-stick te gebruiken zoals we tegenwoordig doen.
Nu kunnen die schijven niet veel gegevens bevatten.
In feite kan een standaarddiskette
maar 1 diskette aan. 44 megabytes aan gegevens erop, wat nog niet
eens echt één foto is die vandaag door je iPhone is genomen.
Het zal dus echt niet veel gegevens kunnen bevatten, maar
zoals ik al zei, het
wordt gebruikt in sommige van deze oudere legacysystemen.
Als je met een legacy systeem werkt
en je moet toegang hebben tot een diskettestation
en je computer heeft er geen, dan kun
je externe diskettestations kopen die gebruik
maken van een USB aansluiting om
ze aan te sluiten op een modern systeem,
omdat de originele diskettestations eigenlijk
aangesloten waren met een 34 bits interne IDE of PATA kabel en een
Berg stroomkabel nodig
hadden om ze aan te sluiten en van stroom te voorzien.
Het probleem is dat ik in minstens de laatste 10 jaar geen
modern moederbord heb gezien dat
dat type aansluiting op het moederbord bood.
En daarom zijn er externe
USB floppydrives te koop als je een van deze gebruikssituaties
hebt waarbij je een floppydisk
moet gebruiken.
Oké, ik weet dat dit een hoop informatie was
over verwisselbare opslag, maar ik
wil dat je een paar belangrijke dingen onthoudt,
ten eerste, als het gaat om verwisselbare massaopslagapparaten,
betekent dit elk type apparaat waar
je gegevens op kunt zetten en meenemen.
Hieronder vallen zaken als externe harde schijven,
USB-sticks, geheugenkaarten, back-upbanden en
diskettes.
Naast optische schijven zoals CD's, DVD's en Blueray
schijven, maar daar zullen
we het in een eigen les over hebben.
En het andere dat je moet
onthouden is dat als je een externe harde schijf of SSD gebruikt,
dit hetzelfde type is dat in je
systeem wordt gebruikt.
Het enige verschil is dat ze in een schijfbehuizing
worden geplaatst die hun gegevenspoort
omzet in iets dat bruikbaar is als externe interface
die hot swappable is, zoals USB, Thunderbolt of een eSATA-aansluiting.