Instructeur: In deze
les gaan we het hebben over optische stations.
Nu zijn er drie soorten optische
stations: CD, DVD en BD.
CD staat voor compact discs, terwijl
DVD staat voor Digital Versatile Discs en BD
staat voor Blu-ray discs.
Voordat streaming populair
werd, kochten de meesten van ons hun
muziek op cd's en hun films op dvd's of Blu-ray discs.
Elk van deze drie types wordt voor verschillende dingen gebruikt
op basis van de hoeveelheid gegevens die ze kunnen opslaan.
Cd's zijn de oudste vorm en ze slaan eigenlijk het minst op.
Een cd kan 74 tot 80 minuten muziek opslaan, wat neerkomt
op 650 megabyte tot 700 megabyte aan gegevens.
Het verschil is dat het grotere opslagvolume cd's verder
naar de rand van de schijf schrijft, waardoor er iets
meer ruimte is om te schrijven en er dus
meer gegevens kunnen worden opgeslagen, zelfs
als je dezelfde basistechnologie gebruikt.
CD's werken met een lezer die informatie van de schijf
afleest en die lezer is gebaseerd op laserlicht.
Als je een CD gebruikt, lees je dat eigenlijk
af met een langere golflengte, met infrarood licht.
Na verloop van tijd werd die limiet van 700 megabyte een echt probleem
en dus creëerden fabrikanten dvd's om dingen
als digitale video's op te kunnen slaan.
Het probleem is dat een CD niet een hele film van twee uur kon
opslaan, maar het nieuwere formaat, bekend als
een DVD of Digital Versatile Disc, kon wel een hele film opslaan.
Met een DVD kun je 4. 7 gigabytes of 8. 4 gigabyte, afhankelijk
van of je een standaard DVD of een
dual-layer DVD gebruikt.
Met een dubbellaagse dvd krijg je er 8. 4 gigabyte aan ruimte, wat bijna het
dubbele is van wat je krijgt met een standaard DVD omdat
het twee verschillende lagen heeft
die informatie opslaan zodat je veel meer gegevens op een
enkele schijf kunt proppen.
Wanneer je een DVD gebruikt, gebruik je een rood laserlicht om de
informatie te lezen en het gebruikt een gemiddelde golflengte.
Toen de technologie overging op kortere golflengtes, konden
we meer gegevens opslaan op een bepaalde schijf.
Dus je zult merken dat we bij CD's een lange golflengte
hadden en bij DVD's een gemiddelde golflengte.
Bij Blu-ray hebben we eigenlijk een korte golflengte en dit
gaat een blauwe laser gebruiken om de gegevens
van de schijf te lezen, daarom noemen we het Blu-ray.
Een standaard Blu-ray disc kan 25 gigabyte aan gegevens bevatten en
een dual-layer Blu-ray disc kan zelfs 50 gigabyte aan
gegevens bevatten, waardoor we een enorme hoeveelheid opslagcapaciteit
op een enkele disc hebben.
Daarom kunnen we, als we van dvd's met
high definition-video overstappen op Blu-ray,
4K-formaten op deze schijven opslaan, omdat je zoveel
meer informatie kunt opslaan op een dual-layer
Blu-ray die 10 keer meer
gegevens bevat dan een standaard dvd.
Als het gaat om deze schijven,
of je nu een CD, DVD of Blu-ray gebruikt, ze zijn er
in drie verschillende soorten.
Deze staan bekend als ROM (read-only), R (write-once)
en RW/RAM/RE (write-many).
Als je kijkt naar een alleen-lezen schijf zoals
een CD-ROM, een DVD-ROM of een BD-ROM, dan kun je alleen informatie
van de schijf lezen.
Dus als ik naar de winkel ga en een muziek-cd koop
van mijn favoriete band, dan is dat een cd-rom.
Ik kan geen informatie naar de schijf schrijven.
Het is geschreven door de band en hun fabrikanten.
Ik kan alleen van die schijf lezen.
Als je een CD-speler hebt, kan deze alleen
lezen en niet schrijven.
Om te kunnen schrijven, moet
je beschrijfbare media en een beschrijfbare schijf hebben.
Op dezelfde manier, als ik naar de winkel ga en
een DVD koop van mijn favoriete film, is dat een DVD-ROM.
Ik kan er alleen maar uit lezen.
En als ik een 4K-film koop of een aantal
van de grotere videogames die er zijn, worden
deze meestal geleverd op een BD-ROM of een Blu-ray-ROM.
Het tweede type dat we hebben staat bekend als write-once.
Dit is in wezen alsof ik met permanente
markeerstift op een stuk papier schrijf.
Als je het eenmaal hebt opgeschreven, kun je het nooit meer uitwissen.
Dat is het idee van een eenmalig beschrijfbaar apparaat.
Als je een write-once CD gebruikt, noemen we dit een CD-R.
Als je een write-once DVD gebruikt,
wordt deze gelabeld als een DVD-R of een DVD+R.
En het verschil tussen deze twee formaten
is hoe de laser informatie op die specifieke
schijf schrijft, maar verder zijn
ze redelijk identiek.
En voor Blu-ray discs noemen we dit een BD-R, wat weer een
eenmalig beschrijfbaar apparaat is.
De derde categorie die we hebben is wat bekend staat als een
write-many type apparaat, ook wel een wisbare schijf genoemd.
Als je een CD gebruikt, noemen we dit CD-RW,
wat staat voor CD lezen/schrijven.
Zo kan ik er dingen op schrijven,
die bestanden wissen en er nieuwe bestanden op zetten.
Wanneer je met DVD's te maken
hebt, hebben we eigenlijk drie concurrerende technologieën,
DVD-RW, DVD+RW, en dan nog één die DVD-RAM of R-A-M heet.
De DVD-RW versies zullen erg lijken op de
manier waarop we een CD-RW versie hebben.
De DVD-RAM schijven zijn vergelijkbaar met DVD-RW,
maar ze hebben een andere vormfactor omdat
deze schijven meestal in een cartridge zitten
die erg lijkt op een back-uptape.
En daar waren ze eigenlijk vooral voor bedoeld,
om back-ups van systemen te maken.
In plaats van bandback-ups te gebruiken,
kon je dingen op een DVD-RAM schrijven en wanneer
je dat opnieuw wilde schrijven, kon je de hele
schijf wissen en er opnieuw overheen
schrijven met de back-ups van de volgende dag.
En dan hebben we onze Blu-ray disc.
Met Blu-ray hebben we ook een schrijfbaar type
schijf dat we een uitwisbare schijf
noemen, en daarom noemen ze dit een BD-RE, wat staat voor record erasable.
En net als een CD-RW of een DVD-RW kan het schrijven, wissen
en vervolgens informatie herschrijven
naar een Blu-ray disc met behulp van een BD-RE.
Het volgende waar we het over
moeten hebben als het gaat om
optische schijven is hoe snel deze schijven zijn.
Als je een optische drive
koopt, wordt dat gebaseerd
op de snelheid en dat noemen we een X-rating.
Als je namelijk naar het apparaat kijkt,
zal het je vertellen hoe snel het is als vermenigvuldiger.
Toen de CD-drives voor het eerst uitkwamen,
waren het bijvoorbeeld 1X-drives of gewoon CD-drives.
Een 1X-schijf is hoe je normaal naar muziek luistert
en deze kan lezen met een snelheid
van 150 kilobyte per seconde, maar na verloop van tijd was dat erg traag als
we informatie wilden lezen of schrijven
naar een CD, dus begonnen ze schijven te
maken die sneller waren als je met gegevens
bezig was.
Als je muziek afspeelt,
werkt het nog steeds met een snelheid
van 1X, maar als je dat niet doet en je
doet datadingen, kun je het gebruiken met 2X, of 4X, of 16X, of 24X, en we zien dit eigenlijk helemaal gaan
tot ongeveer een 52X schijf.
Met een 52X-schijf kun
je die 150 kilobytes per seconde nemen,
vermenigvuldigen met
52, en dat geeft je 7.800 kilobytes per seconde
of 7. 6 megabytes per seconde.
En dat is over het algemeen de snelheid
die je in een moderne computer zult aantreffen als er een cd-speler in zit.
De volgende die we hebben zijn dvd's.
En bij dvd's wordt de 1X snelheid
gemeten op 1. 385 megabytes per seconde.
En nogmaals, bij de DVD zie
je dat dit een X-rating heeft, dus tegenwoordig
heeft een typische DVD-speler een 24X-rating.
En dat betekent dat je er 1 hebt. 385 megabytes per seconde
maal 24, wat neerkomt op 33. 24 megabytes per seconde.
Dit is, zoals je kunt zien, veel sneller dan onze
cd-speler, ook al stond de cd-speler op 52X omdat
dvd's zoveel meer gegevens in één keer kunnen
lezen, zelfs bij een snelheid van 1X.
En de laatste schijfsnelheid die we moeten
behandelen is die voor Blu-ray discs.
Op 1X snelheid zie je deze
werken op 4. 5 megabytes per seconde,
maar een typische Blu-ray speler werkt
tegenwoordig met een snelheid van 8X.
Voor 8X snelheden zouden we die 4 nemen. 5 megabytes per seconde, vermenigvuldig
dat met acht en we krijgen
een totaal van 36 megabytes per seconde, wat, nogmaals, niet
supersnel is, maar het is behoorlijk goed als je leest en schrijft
vanaf een optisch apparaat.
Zoals je kunt zien, zullen al deze optische
schijven niet razendsnel zijn als je te maken
hebt met iets van 36 megabytes per seconde
tegenover bijvoorbeeld
een harde schijf die 300 megabytes per seconde
kan verwerken.
Maar nogmaals, het is de verwijderbare aard van deze
schijven die ze populair maakt en heel gemakkelijk te
vervoeren en te verkopen voor muziek- en videobedrijven.
Het laatste dat we moeten bespreken
als het om optische stations
gaat, is hoe je er een installeert.
Nou, als je er een in je systeem gaat installeren,
moet je een open 5 hebben. 25 inch interne sleuf waarin
u een van deze schijven
kunt plaatsen.
Deze apparaten worden normaal gesproken
aangesloten met SATA-gegevens- en SATA-stroomkabels, zodat
je ze rechtstreeks op je moederbord kunt aansluiten zoals je
dat met een interne harde schijf zou doen.
Het grote verschil is dat er een sleuf is die naar
buiten is gericht, zodat
je de schijven naar behoefte kunt plaatsen of verwijderen.
Als je geen ruimte hebt voor een interne cd-, dvd-
of Blu-ray-speler, kun je er een installeren
met behulp van een extern apparaat met een behuizing.
Er zijn veel draagbare CD-, DVD- en Blu-ray-spelers en -branders
die je kunt kopen en die je op je systeem
kunt aansluiten via USB of USBC, afhankelijk
van het merk en model dat je koopt.
Ik weet dat ik in deze les veel verschillende
getallen heb behandeld en je vraagt je waarschijnlijk
af welke ik moet onthouden?
Nou, degene die ik zou onthouden
zijn de opslaggroottes voor CD's, DVD's en Blu-ray discs.
Voor CD's is dat 650 tot 700 megabytes, voor DVD's
is dat 4. 7 gigabytes of 8. 4 gigabyte als je een dual-layer
disc gebruikt, en voor Blu-ray
wordt het 25 gigabyte of 50 gigabyte als je
een dual-layer Blu-ray disc gebruikt.
Dit zijn belangrijke getallen om in gedachten te
houden, omdat je een vraag kunt zien als: Je hebt
voor 17 gigabyte aan gegevens om een back-up van te maken, welke van de volgende
schijven moet je gebruiken om die hoeveelheid
informatie weg te schrijven?
En je zou een Blu-ray disc of een Blu-ray
dual-layer disc moeten kiezen om al die gegevens te kunnen
bevatten, en je zou het niet kunnen doen
met alleen een CD, of een DVD, of dual-layer DVD, dus houd dit in gedachten
als je studeert voor je examen.