Instruktor: W tej
lekcji porozmawiamy o napędach optycznych.
Obecnie napędy optyczne występują w trzech
głównych odmianach: CD, DVD i BD.
CD oznacza płyty kompaktowe,
podczas gdy DVD to Digital Versatile
Discs, a BD to Blu-ray.
Zanim streaming stał się popularny,
większość z nas kupowała muzykę na
płytach CD, a filmy na płytach DVD lub Blu-ray.
Każdy z tych trzech typów jest używany do różnych rzeczy w zależności
od ilości danych, które mogą przechowywać.
Płyty CD są najstarszą formą i w rzeczywistości przechowują najmniej danych.
Na płycie CD można zapisać od 74 do 80 minut muzyki,
co odpowiada od 650 do 700 megabajtom danych.
Różnica polega na tym, że płyty CD o większej pojemności
zapisują dalej w kierunku krawędzi dysku, co daje
nieco więcej miejsca na zapis, a zatem
można przechowywać więcej danych, nawet przy
użyciu tej samej podstawowej technologii.
Płyty CD działają przy użyciu czytnika, który odczytuje
informacje z płyty, a czytnik ten opiera się na świetle lasera.
Gdy używasz płyty CD, odczytujesz ją za pomocą
światła podczerwonego o większej długości fali.
Z czasem limit 700 megabajtów stał się prawdziwym problemem, więc
producenci stworzyli płyty DVD, aby móc
przechowywać takie rzeczy jak cyfrowe filmy.
Problem polega na tym, że płyta CD nie mogła pomieścić całego
dwugodzinnego filmu, ale nowszy format, znany
jako DVD lub Digital Versatile Disc, mógł pomieścić cały film.
Na płycie DVD można przechowywać 4 pliki. 7 gigabajtów lub 8. 4 gigabajty, w zależności
od tego, czy używana jest standardowa
czy dwuwarstwowa płyta DVD.
W przypadku dwuwarstwowej płyty DVD otrzymujesz 8. 4 gigabajty miejsca, czyli prawie dwa
razy więcej niż w przypadku standardowej płyty DVD, ponieważ
ma ona dwie różne warstwy przechowujące
informacje, dzięki czemu na jednej płycie można umieścić
znacznie więcej danych.
Podczas korzystania z płyty DVD do odczytu informacji używane
jest czerwone światło lasera o średniej długości fali.
Gdy technologia zaczęła przechodzić na krótsze długości fal,
mogliśmy przechowywać więcej danych na danym dysku.
Można więc zauważyć, że w przypadku płyt CD mieliśmy długą długość
fali, a w przypadku płyt DVD - średnią długość fali.
Kiedy dochodzimy do Blu-ray, mamy w rzeczywistości krótką długość
fali, która wykorzystuje niebieski laser do odczytu
danych z dysku, dlatego nazywamy go Blu-ray.
Obecnie standardowy dysk Blu-ray może pomieścić 25 gigabajtów danych,
a dwuwarstwowy dysk Blu-ray może pomieścić do 50 gigabajtów
danych, co daje nam ogromną ilość możliwości przechowywania
danych na jednym dysku.
Dlatego też, w miarę przechodzenia od płyt DVD,
które mogą mieć wideo w wysokiej rozdzielczości, do Blu-ray,
możemy przejść do formatów 4K przechowywanych na tych płytach, ponieważ
można przechowywać o wiele więcej informacji dzięki dwuwarstwowemu
Blu-ray zawierającemu 10 razy
więcej danych niż standardowa płyta DVD.
Jeśli chodzi o te dyski, niezależnie
od tego, czy używasz CD, DVD czy Blu-ray, będą one dostępne
w trzech różnych typach.
Są one znane jako tylko do odczytu lub ROM, jednokrotnego zapisu lub R oraz
wielokrotnego zapisu lub kasowalne, znane jako RW/RAM/RE.
W przypadku dysków tylko do odczytu, takich
jak CD-ROM, DVD-ROM lub BD-ROM, możliwy jest tylko
odczyt informacji z dysku.
Jeśli więc idę do sklepu i kupuję płytę CD z muzyką
mojego ulubionego zespołu, jest to CD-ROM.
Nie mogę zapisać informacji na dysku.
Został napisany przez zespół i jego producentów.
Mogę czytać tylko z tego dysku.
Jeśli masz odtwarzacz CD, będzie on mógł tylko odczytywać,
ale nie będzie mógł zapisywać.
Aby móc zapisywać, trzeba
mieć nośnik i dysk z możliwością zapisu.
Podobnie, jeśli idę do sklepu i kupuję płytę
DVD z moim ulubionym filmem, jest to DVD-ROM.
Mogę z niego tylko czytać.
A jeśli kupuję film 4K lub niektóre
z większych gier wideo, zwykle są
one dostarczane na BD-ROM lub Blu-ray-ROM.
Drugi typ to tak zwany zapis jednorazowy.
To w zasadzie tak, jakbym pisał na
kartce papieru markerem permanentnym.
Raz zapisanej informacji nigdy nie da się wymazać.
Na tym właśnie polega idea urządzeń jednokrotnego zapisu.
Jeśli używasz płyty CD jednokrotnego zapisu, nazywamy ją płytą CD-R.
Jeśli używasz płyty DVD jednokrotnego
zapisu, jest ona oznaczona jako DVD-R lub DVD+R.
Różnica między tymi dwoma formatami
polega na sposobie, w jaki laser zapisuje
informacje na danym dysku, ale
poza tym są one dość identyczne.
W przypadku dysków Blu-ray nazywamy je BD-R, które są urządzeniami
jednokrotnego zapisu.
Trzecia kategoria to urządzenia typu "write-many",
określane również jako dyski wymazywalne.
Jeśli używasz płyty CD, nazywamy to CD-RW,
co oznacza odczyt/zapis CD.
Dzięki temu mogę zapisywać tam różne
rzeczy, a następnie usuwać te pliki i umieszczać na nich nowe.
W przypadku płyt DVD mamy
do czynienia z trzema konkurującymi ze sobą technologiami:
DVD-RW, DVD+RW oraz DVD-RAM lub R-A-M.
Wersje DVD-RW będą bardzo
podobne do wersji CD-RW.
Dyski DVD-RAM są podobne do dysków DVD-RW, ale mają
inną formę, ponieważ dyski te są zwykle
umieszczone w kasecie i wyglądają bardzo podobnie
do taśmy zapasowej.
I tak naprawdę ich głównym przeznaczeniem było tworzenie
kopii zapasowych systemów.
Zamiast korzystać z kopii zapasowych na
taśmach, można było zapisywać rzeczy na DVD-RAM,
a gdy tylko chciało się je ponownie zapisać,
można było wymazać cały dysk i zapisać
go ponownie z kopiami zapasowymi z następnego dnia.
A potem mamy nasz dysk Blu-ray.
W przypadku Blu-ray mamy również do czynienia z płytami
wielokrotnego zapisu, które nazywamy płytami
wymazywalnymi i z tego powodu nazywamy je BD-RE, co oznacza wymazywalne płyty.
Podobnie jak CD-RW lub DVD-RW, może zapisywać, kasować,
a następnie ponownie zapisywać informacje
na płycie Blu-ray przy użyciu BD-RE.
Kolejną rzeczą, o której
musimy porozmawiać, jeśli
chodzi o napędy optyczne, jest ich szybkość.
Cóż, jeśli chodzi o napęd optyczny,
to przy zakupie należy kierować
się jego prędkością, którą nazywamy X-rating.
Dzieje się tak dlatego, że gdy spojrzysz
na urządzenie, powie ci, jak szybki jest jako mnożnik.
Na przykład, gdy po raz pierwszy pojawiły
się napędy CD, były to napędy 1X lub po prostu napędy CD.
Napęd 1X to normalny sposób słuchania muzyki, który
umożliwia odczyt z prędkością
150 kilobajtów na sekundę, ale z czasem było to naprawdę powolne, gdy chcieliśmy
odczytać lub zapisać informacje na płycie
CD, więc zaczęto tworzyć napędy, które były
szybsze, gdy mieliśmy do czynienia
z danymi.
Podczas odtwarzania
muzyki, dysk nadal będzie działał
z prędkością 1X, ale jeśli nie
odtwarzasz muzyki i przetwarzasz dane, możesz pracować z prędkością 2X, 4X,
16X lub 24X.
W przypadku dysku 52X,
150 kilobajtów na sekundę można
pomnożyć przez 52,
co daje 7800 kilobajtów na sekundę
lub 7. 6 megabajtów na sekundę.
I jest to generalnie prędkość, którą można
znaleźć w nowoczesnym komputerze, jeśli jest on wyposażony w odtwarzacz CD.
Kolejnym z nich są płyty DVD.
W przypadku płyt DVD prędkość 1X jest
mierzona na poziomie 1. 385 megabajtów na sekundę.
Ponownie, w przypadku
DVD można to zobaczyć jako ocenę X,
więc obecnie typowy odtwarzacz DVD ma ocenę około 24X.
A to oznacza, że będziesz mieć 1. 385 megabajtów na sekundę
razy 24, co daje 33. 24 megabajty na sekundę.
Jak widać, jest to znacznie szybsze niż w przypadku odtwarzacza
CD, mimo że odtwarzacz CD miał prędkość 52X, ponieważ
płyty DVD mogą odczytywać znacznie więcej danych
jednocześnie, nawet przy prędkości 1X.
Ostatnia prędkość napędu, którą musimy
omówić, dotyczy dysków Blu-ray.
Przy prędkości 1X będą one działać
z prędkością 4. 5 megabajtów na sekundę, ale
typowy odtwarzacz Blu-ray w dzisiejszych czasach
będzie działał z 8-krotną prędkością.
W przypadku prędkości 8x, wzięlibyśmy te 4. 5 megabajtów na sekundę, mnożymy
to przez osiem i otrzymujemy
łącznie 36 megabajtów na sekundę, co ponownie nie jest superszybkie,
ale jest całkiem dobre, gdy odczytujesz i zapisujesz z urządzenia
optycznego.
Jak widać, żaden z tych napędów optycznych nie będzie
niesamowicie szybki, gdy mamy do czynienia z czymś, co
ma 36 megabajtów na sekundę w porównaniu do, powiedzmy,
dysku twardego, który może
działać z prędkością 300 megabajtów na sekundę, naprawdę
nie ma tu porównania.
Jednak to właśnie wymienna natura tych dysków
sprawia, że są one popularne i naprawdę łatwe w transporcie
i sprzedaży dla firm muzycznych i wideo.
Ostatnią rzeczą, którą musimy
omówić, jeśli chodzi o napędy
optyczne, jest sposób ich instalacji.
Cóż, jeśli zamierzasz zainstalować go w swoim
systemie, musisz mieć otwartą 5. 25-calowa wewnętrzna wnęka umożliwiająca
włożenie do niej jednego
z tych dysków.
Urządzenia te są zwykle podłączane za pomocą
kabli danych SATA i zasilania SATA, dzięki czemu można je
podłączyć bezpośrednio do płyty głównej, tak jak w przypadku
wewnętrznego dysku twardego.
Duża różnica polega na tym, że będzie on miał gniazdo skierowane
na zewnątrz obudowy, dzięki czemu
można wkładać lub wyjmować te dyski w zależności od potrzeb.
Jeśli nie masz miejsca na wewnętrzny odtwarzacz
CD, DVD lub Blu-ray, możesz zainstalować go
za pomocą zewnętrznego urządzenia z obudową.
Istnieje wiele przenośnych odtwarzaczy i nagrywarek CD, DVD i Blu-ray,
które można kupić i które można podłączyć
do systemu za pomocą USB lub USBC, w zależności od
marki i modelu, który kupujesz.
Wiem, że w tej lekcji omówiłem dla ciebie
wiele różnych liczb i pewnie zastanawiasz się,
które z nich muszę zapamiętać?
Cóż, te, które bym zapamiętał,
to rozmiary dysków CD, DVD i Blu-ray.
W przypadku płyt CD jest to od 650 do 700 megabajtów, a w przypadku płyt
DVD - 4 megabajty. 7 gigabajtów lub 8. 4 gigabajty, jeśli używasz
płyty dwuwarstwowej, a w przypadku
Blu-ray będzie to 25 gigabajtów lub 50 gigabajtów,
jeśli używasz dwuwarstwowej płyty Blu-ray.
Są to ważne liczby, o których należy pamiętać,
ponieważ można spotkać się z pytaniem typu:
Masz 17 gigabajtów danych do zarchiwizowania, którego z poniższych
dysków powinieneś użyć do zapisania
takiej ilości informacji?
Aby zmieścić wszystkie te dane, należałoby
wybrać płytę Blu-ray lub dwuwarstwową płytę Blu-ray,
a nie byłoby to możliwe w przypadku zwykłej
płyty CD, DVD lub dwuwarstwowej płyty DVD, więc należy o tym pamiętać
podczas nauki do egzaminu.