WEBVTT

00:00.150 --> 00:01.770
-: Najnowszym typem wirtualizacji,

00:01.770 --> 00:03.540
który staje się popularny w naszych sieciach,

00:03.540 --> 00:05.790
jest wirtualizacja oparta na kontenerach, znana

00:05.790 --> 00:07.980
również jako konteneryzacja.

00:07.980 --> 00:10.290
Ten typ wirtualizacji jest jednak znacznie bardziej skoncentrowany

00:10.290 --> 00:12.780
na serwerach niż na użytkowniku końcowym.

00:12.780 --> 00:14.460
W przypadku tego typu wirtualizacji jądro

00:14.460 --> 00:16.440
systemu operacyjnego jest współdzielone przez

00:16.440 --> 00:19.440
wiele maszyn wirtualnych, ale przestrzeń użytkownika dla każdej maszyny

00:19.440 --> 00:22.740
wirtualnej jest tworzona i zarządzana w unikalny sposób.

00:22.740 --> 00:25.020
Konteneryzacja to rodzaj wirtualizacji stosowany

00:25.020 --> 00:27.900
przez system operacyjny hosta w celu zapewnienia izolowanego

00:27.900 --> 00:31.230
środowiska wykonawczego dla aplikacji.

00:31.230 --> 00:33.390
Konteneryzacja jest uważana za dość bezpieczną,

00:33.390 --> 00:35.370
ponieważ wymusza segmentację i separację

00:35.370 --> 00:38.280
zasobów na poziomie systemu operacyjnego.

00:38.280 --> 00:40.290
Obecnie konteneryzacja jest powszechnie

00:40.290 --> 00:42.210
stosowana w serwerach Linux, a niektóre

00:42.210 --> 00:43.950
przykłady wirtualizacji opartej

00:43.950 --> 00:46.980
na kontenerach obejmują takie rzeczy jak Docker, Parallels

00:46.980 --> 00:48.960
Virtuozzo i projekt OpenVZ.

00:48.960 --> 00:51.870
Jak naprawdę wygląda konteneryzacja?

00:51.870 --> 00:53.610
Cóż, masz kawałek sprzętu, a następnie

00:53.610 --> 00:56.460
na tym sprzęcie masz system operacyjny hosta, zwykle

00:56.460 --> 00:59.430
Linux, a następnie masz menedżera kontenerów.

00:59.430 --> 01:02.820
Coś takiego jak Kubernetes, Docker lub coś podobnego.

01:02.820 --> 01:05.100
Teraz ten menedżer kontenerów będzie używany do tworzenia

01:05.100 --> 01:08.070
różnych kontenerów zawierających różne aplikacje.

01:08.070 --> 01:10.290
W tym przypadku mam trzy pojemniki.

01:10.290 --> 01:12.000
Mam pierwsze środowisko, które jest oparte

01:12.000 --> 01:14.340
na jądrze systemu operacyjnego hosta, w tym przykładzie

01:14.340 --> 01:16.170
używanego systemu Linux.

01:16.170 --> 01:18.720
Mamy więc kontener z systemem Linnux, który

01:18.720 --> 01:20.700
zawiera kilka aplikacji.

01:20.700 --> 01:23.130
Teraz pojemnik drugi może zrobić to samo, a

01:23.130 --> 01:25.290
pojemnik trzeci może zrobić to samo.

01:25.290 --> 01:27.210
Ponieważ wszystkie trzy kontenery współdzielą

01:27.210 --> 01:28.980
te same pliki systemu operacyjnego hosta.

01:28.980 --> 01:30.750
Zajmuje to znacznie mniej zasobów niż

01:30.750 --> 01:33.690
czysta wirtualizacja przy użyciu maszyn wirtualnych.

01:33.690 --> 01:35.730
Podobnie jak w przypadku wirtualizacji.

01:35.730 --> 01:38.340
Jeśli zamiast tego użylibyśmy pojedynczych maszyn wirtualnych, każda

01:38.340 --> 01:40.860
z nich potrzebowałaby własnej kopii systemu operacyjnego.

01:40.860 --> 01:43.740
Może to być od 8 do 10 gigabajtów na każdy z nich.

01:43.740 --> 01:45.000
Ale dzięki kontenerom wszyscy

01:45.000 --> 01:47.280
możemy współdzielić ten sam system operacyjny.

01:47.280 --> 01:50.250
Konteneryzacja wykorzystuje więc znacznie mniej pamięci masowej

01:50.250 --> 01:52.260
i wymaga znacznie mniej mocy obliczeniowej.

01:52.260 --> 01:55.050
Jest to prawdziwa zaleta korzystania z czegoś takiego jak

01:55.050 --> 01:56.970
kontener z perspektywy operacyjnej.

01:56.970 --> 01:59.970
Teraz, ponieważ te kontenery są logicznie odizolowane.

01:59.970 --> 02:02.100
W rzeczywistości nie mogą one ze sobą współpracować.

02:02.100 --> 02:04.080
Jeśli chcę, aby dwa kontenery ze sobą rozmawiały,

02:04.080 --> 02:06.480
muszę połączyć je za pośrednictwem sieci wirtualnej i wykonać

02:06.480 --> 02:07.890
odpowiedni routing i przełączanie,

02:07.890 --> 02:09.330
aby umożliwić im rozmowę.

02:09.330 --> 02:11.970
Domyślnie nie mają one możliwości komunikowania się ze

02:11.970 --> 02:14.310
sobą i jest to świetna rzecz z punktu widzenia bezpieczeństwa,

02:14.310 --> 02:16.410
ponieważ mamy tę segmentację.

02:16.410 --> 02:18.810
Oto najważniejsze ostrzeżenie, jeśli chodzi

02:18.810 --> 02:20.010
o kontenery.

02:20.010 --> 02:22.890
Jeśli atakujący włamie się do systemu operacyjnego hosta,

02:22.890 --> 02:24.990
na przykład systemu operacyjnego Linux,

02:24.990 --> 02:27.960
o którym właśnie mówiłem, zgadnij, co się stanie?

02:27.960 --> 02:30.810
Cóż, ten atak ma teraz dostęp do wszystkich kontenerów w swoich

02:30.810 --> 02:33.270
danych, ponieważ ten jeden system operacyjny jest

02:33.270 --> 02:35.790
używany przez wszystkie hostowane kontenery.

02:35.790 --> 02:37.440
Jest to jedna z największych luk w zabezpieczeniach

02:37.440 --> 02:38.820
podczas korzystania z kontenerów.

02:38.820 --> 02:40.470
Mogę mieć system kontenerowy, który obsługuje

02:40.470 --> 02:42.240
obecnie 50 różnych serwerów.

02:42.240 --> 02:43.980
Na każdym z nich działają różne serwery

02:43.980 --> 02:46.230
i usługi wykorzystujące konteneryzację.

02:46.230 --> 02:49.050
Ale jeśli ktoś jest w stanie dostać się do tego jednego serwera

02:49.050 --> 02:52.020
pod tym systemem operacyjnym Linux, ma teraz dostęp do wszystkich

02:52.020 --> 02:55.290
50 hostowanych serwerów i wszystkich ich danych.

02:55.290 --> 02:57.480
Kolejnym ryzykiem, które należy wziąć pod uwagę,

02:57.480 --> 03:00.390
jest sposób hostowania kontenerów i innych maszyn wirtualnych.

03:00.390 --> 03:03.210
Gdy zaczynamy polegać na wirtualizacji i przetwarzaniu w chmurze,

03:03.210 --> 03:05.040
bardzo ważne staje się rozpoznanie, że

03:05.040 --> 03:07.680
nasze dane mogą być hostowane na tym samym serwerze fizycznym,

03:07.680 --> 03:09.660
co dane innej organizacji.

03:09.660 --> 03:12.120
W ten sposób wprowadzamy pewne luki w zabezpieczeniach

03:12.120 --> 03:13.920
naszych systemów.

03:13.920 --> 03:16.950
Po pierwsze, jeśli serwer fizyczny ulegnie awarii z powodu działań

03:16.950 --> 03:18.960
jednej z innych organizacji, może to faktycznie

03:18.960 --> 03:19.880
wpłynąć na wszystkie

03:19.880 --> 03:22.500
organizacje na tym samym serwerze.

03:22.500 --> 03:24.960
Podobnie, jeśli jedna organizacja nie utrzymuje bezpieczeństwa

03:24.960 --> 03:26.760
swoich środowisk wirtualnych, są one

03:26.760 --> 03:28.740
hostowane na tym fizycznym serwerze, istnieje

03:28.740 --> 03:31.470
możliwość, że atakujący może to wykorzystać ze szkodą dla

03:31.470 --> 03:33.900
wszystkich innych organizacji hostowanych na tym

03:33.900 --> 03:35.880
samym serwerze.

03:35.880 --> 03:38.220
Podobnie jak istnieją obawy związane z łączeniem naszych

03:38.220 --> 03:40.170
sieci z sieciami innych firm, istnieją również obawy

03:40.170 --> 03:42.210
związane z przechowywaniem danych wielu organizacji

03:42.210 --> 03:44.010
na tym samym serwerze fizycznym.

03:44.010 --> 03:46.530
Ważne jest dla nas prawidłowe skonfigurowanie, zarządzanie

03:46.530 --> 03:48.780
i audytowanie dostępu użytkowników do maszyn wirtualnych

03:48.780 --> 03:50.820
hostowanych na tych serwerach.

03:50.820 --> 03:53.850
Ponadto chcemy mieć pewność, że nasze maszyny wirtualne mają

03:53.850 --> 03:56.580
zainstalowane najnowsze łatki, programy antywirusowe,

03:56.580 --> 03:58.410
animwire i kontrolę dostępu.

03:58.410 --> 03:59.760
Aby zminimalizować ryzyko przeciążenia

03:59.760 --> 04:02.490
zasobów serwerów fizycznych, zawsze dobrym pomysłem jest skonfigurowanie

04:02.490 --> 04:04.920
naszych maszyn wirtualnych z odpowiednim przełączaniem

04:04.920 --> 04:08.280
awaryjnym, redundancją i elastycznością.

04:08.280 --> 04:09.810
Monitorując wydajność sieci

04:09.810 --> 04:11.610
i zasoby serwerów fizycznych, powinniśmy

04:11.610 --> 04:13.500
być w stanie zrównoważyć obciążenie

04:13.500 --> 04:15.570
na kilku maszynach fizycznych, zamiast

04:15.570 --> 04:17.370
polegać tylko na jednej.

04:17.370 --> 04:19.290
Inną luką, która może zostać wykorzystana

04:19.290 --> 04:21.330
przez atakującego, jest użycie tego samego typu

04:21.330 --> 04:24.420
hypervisora na wszystkich naszych maszynach wirtualnych.

04:24.420 --> 04:27.180
Na przykład, jeśli nasza organizacja polega wyłącznie

04:27.180 --> 04:29.700
na hiperwizorze ESXi firmy VMware i zostanie stworzony

04:29.700 --> 04:32.280
nowy exploit dla tego hiperwizora, atakujący może

04:32.280 --> 04:35.790
użyć go przeciwko wszystkim naszym systemom.

04:35.790 --> 04:38.400
Tak więc, jeśli odniesie sukces na jednym z naszych serwerów, prawdopodobnie

04:38.400 --> 04:40.830
wypróbują go na pozostałych naszych serwerach.

04:40.830 --> 04:43.260
A jeśli wszystkie nasze serwery używają tej samej

04:43.260 --> 04:46.410
platformy, w tym przypadku ESXi firmy VMware, ta luka może zostać

04:46.410 --> 04:49.350
wykorzystana w całej naszej organizacji.

04:49.350 --> 04:51.420
Wyzwanie z tym związane polega jednak na tym,

04:51.420 --> 04:53.700
że ponownie, jeśli korzystamy z wielu platform hypervisor,

04:53.700 --> 04:55.620
nasze koszty wsparcia i wymagania szkoleniowe

04:55.620 --> 04:57.360
również wzrosną.

04:57.360 --> 05:00.090
Z tego powodu większość organizacji decyduje się na korzystanie

05:00.090 --> 05:02.610
z jednej platformy, ale przynajmniej podejmują

05:02.610 --> 05:04.800
decyzję o wyważonym ryzyku.

05:04.800 --> 05:07.290
Aby ograniczyć to ryzyko, organizacja powinna stosować

05:07.290 --> 05:09.690
odpowiednie konfiguracje, upewnić się, że hypervisor

05:09.690 --> 05:11.520
jest zawsze załatany i aktualny oraz dostępny

05:11.520 --> 05:14.280
tylko za pośrednictwem bezpiecznego interfejsu zarządzania,

05:14.280 --> 05:16.830
a także ściśle kontrolować dostęp.

05:16.830 --> 05:19.230
Są to niektóre z rzeczy, które należy wziąć pod uwagę, gdy

05:19.230 --> 05:21.570
zaczynasz zastanawiać się, czy zamierzasz zwirtualizować

05:21.570 --> 05:23.880
swoje systemy i przenieść je do rozwiązania lokalnego

05:23.880 --> 05:25.410
lub opartego na chmurze.

05:25.410 --> 05:27.540
Po pierwsze, czy zamierzasz wirtualizować?

05:27.540 --> 05:30.360
Jeśli tak, to czy zamierzasz korzystać z tradycyjnych maszyn

05:30.360 --> 05:32.430
wirtualnych, czy też z konteneryzacji?

05:32.430 --> 05:34.410
Jaki jest stosunek ryzyka do zysku?

05:34.410 --> 05:35.970
Trzeba zachować równowagę.

05:35.970 --> 05:37.230
Jest to decyzja biznesowa,

05:37.230 --> 05:39.780
a także decyzja dotycząca cyberbezpieczeństwa.

05:39.780 --> 05:41.460
Będziesz więc musiał zmierzyć te rzeczy

05:41.460 --> 05:44.100
i zdecydować, co najlepiej wybrać dla swojej organizacji i jej

05:44.100 --> 05:45.723
konkretnych przypadków użycia.
