Instructeur: In deze
les ga ik je laten zien hoe je de cloud gebruikt,
en we gaan dit doen met behulp van een product van Amazon
dat Lightsail heet.
Lightsail is nu Amazon's toegang tot het cloudproduct.
In plaats van EC2 te moeten gebruiken, dat is voor computing,
Route 53, dat is voor networking, Aurora,
dat is voor databases, Fargate, dat
is voor containers en S3,
dat is voor opslag, krijgen we dat allemaal gecombineerd in één mooi, gemakkelijk
te gebruiken pakket voor ons als beginners in de cloud.
Het eerste wat je moet doen
is een Amazon account aanmaken door
naar aws te gaan. amazon. com/lightsail.
Vanaf hier kun je klikken op create an AWS
account en je gratis aanmelden.
Zodra je dat hebt gedaan, kun je inloggen op je account
en naar je Lightsail-dashboard gaan.
Vanaf hier klik je op create an instance.
Zodra je dat hebt gedaan, selecteer je de regio en beschikbaarheidszone
die het dichtst bij jou in de buurt liggen.
Als je dat wilt veranderen, klik je gewoon op AWS-regio wijzigen
en je kunt kiezen uit elke locatie ter wereld.
In mijn geval ben ik het dichtst bij de oostkant van
de Verenigde Staten.
Dus ik kies Virginia of Ohio voor us-east-1
of us-east-2 en ik ga verder en gebruik us-east-1
met Virginia, omdat dat iets dichter bij mij in de
buurt is en het helpt mijn
laadtijden te verkorten.
Als je nu naar beneden scrolt,
kun je je platform kiezen.
Je hebt de keuze tussen Linux
en Unix of Microsoft Windows.
Linux en Unix zijn goedkoper op Lightsail dan
Microsoft Windows.
En dat komt omdat Linux en
Unix open source software is, dus
er zijn geen licentiekosten.
Je kunt bijvoorbeeld beginnen met het laagste
plan voor Linux of Unix
voor slechts $3 en 50 cent per maand, waarmee
je je server en al je configuraties krijgt.
Bij Microsoft begint
dat bij $8 per maand voor het laagste niveau, omdat
er licenties zijn verbonden
aan die serversoftware.
Ik raad je aan om Linux of Unix als blauwdruk
te gebruiken.
En de reden hiervoor is
dat wanneer je in Core 2 van A+ komt, je je comfortabel
moet voelen met het gebruik
van enkele commando's in Linux.
Door dit hier in de cloud te maken, kun
je tijdens je studie de komende
maanden teruggaan, inloggen op je Linux server
in de cloud en daarmee oefenen.
Vervolgens gaan we kiezen wat we willen.
Willen we een applicatie en OS,
of willen we alleen het OS?
In wezen is de vraag: wil ik platform
as a service of infrastructure
as a service?
Als ik alleen het OS doe,
kan ik de exacte versie van Linux kiezen die
ik wil gebruiken, of dat nu Amazons
eigen versie van Linux is die AMI of Amazon Linux
2 wordt genoemd, of Ubuntu, Debian, Free BSD, openSUSE of CentOS.
Als ik een app plus OS wil gebruiken,
krijg ik niet alleen
het onderliggende besturingssysteem,
maar ook een applicatie.
Als je bijvoorbeeld je eigen website wilt maken
met behulp van een WordPress-logboek,
kun je dat doen door WordPress hier als app te selecteren, of misschien
wil je je eigen interne community maken en gebruik je Joomla
of Drupal om dat te doen.
Of misschien ga je je eigen
applicatie op maat schrijven
en wil je Node. js geïnstalleerd, op die manier
heb je dat als basis en al het andere
dat je gaat coderen wordt geschreven
in Node. js.
Door deze app plus besturingssysteem aan te bieden,
kunnen we het moeilijke werk van het configureren
van deze applicaties uit handen nemen, in tegenstelling
tot het verkrijgen van alleen het besturingssysteem
en het later zelf installeren van deze applicaties.
In mijn geval kies ik CentOS hier rechtsonder,
omdat CentOS een op Red
Hat gebaseerde versie van Linux is en de meeste organisaties, als ze hun
eigen Linux-servers draaien,
Red Hat Enterprise Linux of CentOS gebruiken.
En om die reden, als je
besluit om door te stromen naar de CompTIA Linux+** cursus,
zul je CentOS ook gebruiken als het basis besturingssysteem
tijdens die cursus.
Het is dus een goede keuze voor ons.
Dan gaan we naar beneden scrollen en
hebben we nog wat andere opties die we kunnen configureren,
inclusief of we een script willen dat elke keer wordt
gestart als we deze server laden of dat we
een uniek SSH sleutelpaar kunnen maken om op afstand in te loggen
op deze machine.
Voor nu hou ik het bij de standaardinstellingen
en als we naar beneden scrollen,
zie je dat we ons plan moeten kiezen.
Zoals ik al zei, kunnen we met de Linux-optie
beginnen met het laagste plan,
wat $3 en 50 cent per maand is.
En bij Amazon hebben ze op dit moment een speciale aanbieding
waarbij je, als je je aanmeldt,
de eerste drie maanden gratis krijgt en
er geen contract is.
Zodat we ons kunnen inschrijven.
De eerste drie maanden is het gratis.
En dus kunnen we hiermee spelen.
En als je het aan het einde van die drie maanden
verwijdert, hoef je niets te betalen.
Als je een server gaat uitzoeken,
ga je uitzoeken welke apparatuur je wilt.
En op basis daarvan
ga je meer of minder geld per maand betalen.
Zoals ik al zei, heeft Amazon op het moment
van deze opname een special
waarbij je de eerste drie levelplannen drie maanden
gratis kunt krijgen en daarna
betaal je de prijs die
hier op het scherm staat.
Dus omdat ik van plan ben om dit alleen
de komende twee of drie maanden
te gebruiken, ga ik door en kies ik de versie van $10,
omdat ik dan meer geheugen en opslagruimte op mijn
virtuele server krijg.
-: Zoals je hier kunt zien, had de eerste
optie die we hadden slechts 512 megabyte RAM,
wat erg weinig is.
De tweede is één gigabyte, de derde
is twee gigabyte, en het blijft
verdubbelen als we naar rechts bewegen,
en de prijs verdubbelt ook om de beurt.
Je zult zien dat de eerste drie allemaal één virtuele CPU gebruiken,
terwijl de andere twee virtuele
CPU's of meer gaan gebruiken als we
verder naar rechts gaan en de hogere prijsplannen zien.
Op de opslaglijn zie
je dat het eerste niveau begint met 20 gigabytes,
het tweede is 40, het derde is 60, dan gaat
het naar 80, dan 160, en vanaf daar
blijft het stijgen.
Als je naar rechts kijkt,
zie je dat de maximale plangrootte die je
kunt kiezen 160 dollar per maand is.
Dit is eigenlijk een behoorlijk krachtige
server, want je krijgt 32 gigabyte geheugen,
acht virtuele CPU's en 640 gigabyte opslag met behulp van een
snel solid-state apparaat.
Dus zoals je kunt zien,
kun je zelfs met iets simpels als Lightsail behoorlijk
krachtige servers kiezen in de cloud.
Het andere leuke is dat
je altijd laag kunt beginnen en na
verloop van tijd kunt verhogen.
Dit wordt verticaal schalen genoemd.
Als ik bijvoorbeeld besluit om te beginnen
met dit $10 per maand plan, en ik wil
een nieuwe website maken op deze virtuele
machine, en ik heb 10 mensen
per maand die naar die website gaan, dan zal deze $10
per maand machine meer dan voldoende
zijn om dat aan te kunnen.
Maar als ik duizend of 10.000
mensen per dag naar mijn website krijg,
is die server van $10 niet genoeg.
Maar ik kan snel teruggaan en overstappen naar een hoger plan door eenvoudigweg
een back-up van mijn server te maken, een nieuwe instantie
met de grotere grootte te maken en die instantie
vervolgens terug te zetten naar de nieuwere grotere grootte.
En op dat moment wordt dat mijn nieuwe website
en kan ik de oudere instantie die ik had verwijderen.
Vervolgens geven we onze instantie
een naam en ik noem deze LinuxPractice.
Zo kan ik onthouden wat het gaat worden.
En dan kun je ook nog kiezen hoeveel instanties je wilt,
en in mijn geval wil ik maar één instantie.
Maar als ik vijf van deze machines wil maken,
kan ik dat hier doen door dit gewoon te veranderen in vijf.
Maar we gaan er maar één maken, dus ik laat het bij één.
En dan hebben we deze alleen-sleutel tags en sleutelwaarde tags.
Deze kunnen worden gebruikt als je in een grote organisatie werkt,
zodat je kunt zien aan welk project je hebt gewerkt.
Op die manier gaat de factuur naar de juiste plek.
In mijn bedrijf hebben we bijvoorbeeld
twee verschillende websites.
We hebben DionTraining. com, wat onze hoofdwebsite
is, en ik heb ook een podcast genaamd "Your Cyber Path. En "Your Cyber Path" heeft zijn eigen website
op YourCyberPath.
com.
"Your Cyber Path" wordt eigenlijk gehost in Amazon Lightsail.
En dus hebben we er een label aan gehangen dat YCP heet.
En alles wat we gebruiken
dat te maken heeft met "Your Cyber
Path" wordt getagd als YCP, zodat we aan
het eind van de maand kunnen
zien hoeveel het ons kost om die services
te kunnen draaien.
Dit komt omdat we niet slechts één Lightsail-instantie gebruiken,
maar meerdere Lightsail-instanties.
En dus willen we elke maand kunnen
bijhouden hoeveel het ons in totaal kost.
En op die manier kunnen we
bijhouden wat het ons elke maand
kost om de hosting voor die website en de
bijbehorende podcast te beheren.
Zodra je dat hebt gedaan,
ga je verder en klik je op instantie maken.
En nu gaat Amazon aan de slag om
deze instantie voor ons te maken.
Ze wijzen dus de hoeveelheid geheugen toe
die we wilden, namelijk twee
gigabyte RAM, één virtuele CPU en een SSD van 60 gigabyte.
Naast het toewijzen van al die hardware voor ons,
gaan ze ook het besturingssysteem installeren
en dan kunnen we op afstand inloggen op die server en doen wat
we willen omdat we eigenaar
zijn van de server en we er
root of administratieve toegang over hebben.
Je zult ook zien dat
er een IP-adres aan deze server is gekoppeld.
Merk op dat het 54 is. 159. 170. 130 En er
staat ook een IPv6-versie onder met
dat lange nummer dat begint met 2600.
Dit is hoe we die server zouden aanpakken.
En dus als iemand naar 54 ging. 159. 170. 130 op dit moment, zou
het eigenlijk laten
zien waar deze server op reageert
als er een webserver op draait.
In mijn geval wordt de verbinding geweigerd als
ik daar nu naartoe probeer te gaan.
Waarom?
Omdat we nooit Apache of een andere webserver
hebben geïnstalleerd om die oproepen te beantwoorden.
En dit komt omdat we ervoor hebben gekozen om alleen het besturingssysteem te installeren
en niet de app plus het besturingssysteem.
Als je ervoor had gekozen om zoiets als WordPress
te gebruiken en ik ging naar dit IP-adres,
dan zou je de welkom bij WordPress-pagina zien
waarop je je WordPress-server kunt configureren
via deze webgebaseerde interface.
Oké.
Nu zien we dat onze server volledig is opgestart
en volledig draait.
En op dit punt willen we naar binnen kunnen
gaan en dingen doen met deze server.
We klikken op LinuxPractice en zien hier hoe je
verbinding kunt maken met je instantie.
Amazon maakt dit super eenvoudig voor ons door het
zo te maken dat we gewoon op connect kunnen drukken met SSH en het
zal in feite een SSH instance in onze web browser laten
verschijnen, wat een
remote sessie naar die server is.
Op dit moment ben ik verbonden met dat CentOS apparaat,
en je kunt zien dat ik nu ben ingelogd als CentOS.
Als ik wil zien in welke map ik zit,
kan ik iets als pwd gebruiken, wat
staat voor huidige werkdirectory.
En je kunt hier zien dat ik in de map /home/centos zit, wat
de thuismap van deze gebruiker is.
Als je hier in kijkt en ls doet,
vertelt dit ons wat er in deze map zit.
En in dit geval zijn er geen bestanden of mappen omdat
dit een gloednieuwe server is met een gloednieuwe account.
Als ik nu naar de root van deze harde schijf
wil gaan, kan ik cd space / doen, waardoor ik
naar de root van deze harde schijf
kan gaan.
Als je hierover denkt in termen van Windows,
dan zou dit betekenen dat je naar je interne
harde schijf gaat, zoals je C-schijf,
en kijkt welke bestanden en mappen daar zijn.
Opnieuw typ ik ls in en deze keer doe ik -la, wat zegt dat ik de lange
lijst wil en dat ik de attributen
wil zien.
En dit laat me alle bestanden en mappen zien
die zich in de root van deze harde schijf bevinden.
En zoals je hier kunt zien, hebben we er verschillende.
Alles in die paarse kleur is eigenlijk een map.
Alles in de lichtblauwe kleur is
een link die naar een andere map verwijst.
Als je bijvoorbeeld kijkt naar de regel
met bin, dan staat daar een symbolische link naar de map usr/bin.
Hetzelfde geldt voor
lib, het gaat naar de usr/lib directory.
Nu weet ik dat het meeste
hiervan waarschijnlijk niet veel zin voor
je heeft, maar het punt dat
ik wilde maken is dat je nu verbonden bent met je
Linux machine en er alles mee kunt doen wat je wilt.
Dus laat me teruggaan
naar mijn thuismap door cd space /home/centos te doen.
Als ik nu ls -la doe, zie je dat ik hier
geen mappen heb, behalve die ene verborgen
map die begint met een punt genaamd
SSH.
In Linux wordt alles dat begint met een punt
beschouwd als een verborgen bestand.
Als ik gewoon ls doe, zie je die niet omdat al
die bestanden zoals bash_logout, bash_profile
en bashrc als verborgen bestanden worden beschouwd.
Als ik nu mijn eigen bestand wil maken,
kan ik dat doen met het commando touch.
Dus ik zeg touch en noem dit bestand. txt.
Door dat te doen, heb ik een nieuw bestand gemaakt met de naam
bestand, maar dat bestand is leeg
omdat ik er nog niets mee heb gedaan.
Dus ik ga verder en maak mijn
scherm leeg en ik ga nog een keer weergeven met ls -la.
En nu zul je een bestand zien. txt is er en er staat geen
punt voor, wat betekent dat het
geen verborgen bestand is.
Merk echter op dat we in de vijfde kolom een nul hebben,
en dit is de grootte van dat bestand.
Dat bestand is nul bytes groot
omdat er geen inhoud is.
Als ik het touch commando
gebruik, maak ik gewoon een leeg bestand.
Als ik nu iets in dat bestand wil typen, kan
ik dat doen met een tekstverwerker.
En op Linux is er een tekst die bekend staat als vi.
Dus ga in vi space file typen. txt en druk op Enter.
En door dat te doen, kan ik nu zien dat dit een leeg bestand was.
Let op al die kleine kronkellijntjes,
de tilde laat me zien dat elk
van die lijntjes leeg is.
Als ik hier iets zou willen typen,
is het eerste wat ik moet doen de I-toets typen.
Dit zet me in de zogenaamde invoegmodus
en nu kan ik hier dingen in typen en ze
schrijven.
Dus ik ga zeggen dat dit Jasons testbestand is.
We schrijven er informatie in met behulp van VI, oké?
Nu we klaar zijn,
ga ik verder en typ ik de Escape-toets in, waardoor ik
terugga naar de opdrachtmodus.
Dan gebruik ik de dubbele punt toets en je kunt zien
dat de dubbele punt nu onderaan verschijnt.
Ik ga w doen voor write en q voor quit, waardoor dit
bestand wordt opgeslagen.
En je zult zien dat er één regel is
geschreven, 72 karakters.
Dus als ik mijn scherm leeg maak en deze keer ls -la doe, kun je
nu zien dat we 72 bytes hebben in
plaats van nul bytes in het bestand.
Als je in Linux de inhoud van een bestand op het scherm
wilt weergeven,
kun je dat doen door cat te typen.
Dus ik ga cat doen en dan mijn bestandsnaam van file. txt.
En als ik dat doe,
kunnen we nu de inhoud van dat bestand zien,
namelijk Jasons testbestand.
We schrijven er informatie in met behulp van VI.
Dus zoals je kunt zien, heb ik volledige toegang tot dit Linux systeem om vrijwel
alles te doen wat we op dit moment willen, omdat we
eigenaar zijn van deze server.
Ik kon beginnen met het installeren van programma's, ik kon een webserver draaien.
Ik kan vrijwel alles doen wat ik
wil omdat het mijn eigen server is en niemand
anders er toegang toe heeft.
De enige echte beperking hier is dat
we een opdrachtregelinterface gebruiken in plaats
van een grafische gebruikersinterface.
Je moet dus vertrouwd raken met het gebruik van
Linux in de commandoregel
als je deze server wilt draaien en bedienen.
Dit is heel gebruikelijk in de cloud.
De meeste cloudservers zullen tekstgebaseerd zijn
omdat we niet alle extra overhead en verwerkingsvereisten
willen die een grafische gebruikersinterface
ons biedt.
Daarom kunnen we, wanneer
we een tekstgebaseerde interface als deze gebruiken,
minder dure en minder krachtige servers gebruiken en toch
ondersteuning bieden aan een groot publiek.
Als dit bijvoorbeeld een webserver zou
zijn, dan kan deze kleine webserver
van $10 per maand vrij gemakkelijk honderd tot
500 mensen hosten.
Als ik duizenden mensen zou krijgen, zou
ik moeten upgraden naar het abonnement van 20 of $40 per maand en blijven
upgraden naarmate mijn publiek voor mijn specifieke
website groeit.
Laten we teruggaan
naar onze Amazon Lightsail interface.
En hier kun je zien dat je ook verbinding kunt maken
met je eigen SSH client in plaats van met
de browser-gebaseerde die ik zojuist
heb gedemonstreerd.
Als we naar het volgende tabblad gaan, zie je Opslag.
En hier kun je zien dat ik een enkele systeemschijf
van 60 gigabyte heb.
Nu kan het zijn dat 60 gigabyte niet
genoeg ruimte voor je is.
En als dat het geval is,
kun je extra aangekoppelde schijven toevoegen
via de interface hier.
Om dat te doen, klikken we gewoon op create new disk en
dan kun je selecteren
hoe groot je schijf moet zijn.
Ook hier is de schijfruimte op een SSD, wat duurder is dan
het gebruik van oudere,
langzamere, traditionele harde schijven.
En daarom zul je zien dat de bijbehorende
kosten gebaseerd zijn op de maat die je kiest.
Voor elke gigabyte ruimte die je wilt,
betaal je 10 cent per maand.
Dus als die 60 gigabyte ruimte niet genoeg voor me
was en ik 64 gigabyte extra wilde, dan kan ik
dat doen, maar
dat gaat me $6 kosten. 40 per maand om dat te doen.
Het mooie van het gebruik van een cloud-gebaseerde
interface als deze
is dat je elk gewenst formaat kunt kiezen.
Dus stel dat ik een schijf van één terabyte wilde hebben.
Ik zou dat kunnen doen door 1.024 gigabyte te doen.
En je kunt zien dat me dat $102 zou kosten. 40 cent per maand om dat aan mijn
Linux-server te koppelen.
Om je te laten zien hoe
dit werkt, ga ik aan de
slag en maak ik er een van 10 gigabyte.
Dit kost me $1 per maand.
Ik kan het een naam geven zoals StorageDisk en dan
kan ik doorgaan en die schijf maken.
Zodra je dat hebt gedaan,
moet je de instantie selecteren waaraan je het wilt koppelen.
In ons geval heb ik er maar één en dat is mijn
LinuxPractice machine, maar als ik meerdere
instanties zou hebben, zoals mijn Dion
Training website en een andere voor "Your
Cyber Path" website en dat soort dingen, dan zou ik
kunnen kiezen aan welke
ik het gekoppeld wil hebben.
En dan zul je zien dat het pad
naar deze schijf /dev/xvdf wordt op mijn Linux systeem zodra ik
hem aankoppel.
Dus ik ga verder en klik op attach,
en nu wordt dat op zijn plaats gezet op mijn Linux systeem.
Vervolgens gaan we hier terug naar home,
en dan gaan we weer naar LinuxPractice, en
hier gaan we klikken op metrics.
Met statistieken kan ik zien hoe hard mijn systeem werkt.
Nu kun je hier zien dat dit mijn CPU-overzichtsgrafiek is.
En zoals je ziet hebben we
deze server rond 15:52 uur op 17 juli gelanceerd.
En toen we de server aanvankelijk
opstartten, draaide deze op ongeveer 20% CPU-gebruik.
Dat komt omdat er veel aan de hand
was toen we die server voor het eerst opstartten
en hij zichzelf omhoog moest brengen.
Maar toen dat eenmaal gebeurd
was en we onze normale werklast weer hadden,
toen ik dingen aan het doen was in de commandoregel,
kon je het zien dalen tot ongeveer 1%.
Dit noemen we de duurzaamheidszone.
Omdat dit een cloud-gebaseerd systeem is en
we een virtuele processor gebruiken, doet
Amazon veel werk aan de achterkant om ervoor te zorgen
dat we goede prestaties krijgen.
Stel bijvoorbeeld dat ik dit gebruik om een website te hosten
en ik krijg veel mensen die allemaal tegelijk op
mijn website springen.
Wat er zal gebeuren is dat de vraag zal toenemen
en de processor zal stijgen.
Als die processor omhoog gaat,
zie je dat hij in de zogenaamde 'burstable zone' komt.
Als je tussen de 40 en 60 of 80% komt, kun je echt bursten, wat betekent
dat Amazon je extra
capaciteit geeft om
die belasting aan te kunnen zodat je server niet crasht.
Nu doen ze dit voor een bepaalde tijd per maand op basis
van je systeem.
En dus heb je maar een bepaalde hoeveelheid
uitbreekbare capaciteit beschikbaar.
Je kunt hier in de onderste grafiek
de resterende CPU burst-capaciteit zien.
En we hebben veel extra burst-capaciteit
beschikbaar op ons systeem
omdat we nog niet echt burst-capaciteit
hebben omdat we nog niet veel draaien
op deze server.
Als we omhoog gaan, kun je hier ook op klikken
en andere feiten zien,
zoals je CPU-gebruik, je piekcapaciteit, je piekcapaciteit
in minuten of percentage.
Je kunt ook je inkomende en uitgaande netwerkverkeer zien, evenals
mislukte statuscontroles, mislukte
instance statuscontroles, mislukte
systeemstatuscontroles en dat soort dingen.
Als we bijvoorbeeld kijken naar het inkomende netwerkverkeer,
dan kun je zien dat er verkeer is gestart en
dat dat verkeer na verloop van tijd is afgenomen.
Waarom is dat verkeer afgenomen?
Omdat de enige persoon die toegang heeft tot deze server ik
ben, en ik heb de laatste paar minuten
met je gepraat en geen commando's over
en weer ingevoerd, daarom zagen we die daling toen
we hier om 4:05 's middags aankwamen.
Vervolgens kunnen we klikken op networking.
En vanaf hier kun je onze publieke en privé
IP zien en ook onze firewall voor ons apparaat
in IPv4 en ons IPv6 netwerk en onze IPv6 firewall.
Daarnaast hebben we
de mogelijkheid om load balancing of distributie te doen.
En dit zou ons in staat stellen om meerdere servers
te hebben die worden beantwoord voor één website.
In ons geval delen we het verkeer met niemand.
We gebruiken slechts één server waarmee we praten en die
server wordt door ons beheerd
en alleen door ons gebruikt.
Maar als ik een website zou beheren
en ik zou van 100 mensen naar 1.000 mensen naar 10.000
mensen gaan, dan kan ik eigenlijk
meerdere systemen hebben die samenwerken
in tandem om de belasting te verdelen
over meerdere instanties om de verzoeken van al die
mensen te beantwoorden.
Vervolgens kunnen we teruggaan naar boven
en je kunt zien dat we Snapshots hebben.
Snapshots zijn de manier
waarop je een back-up van je systeem kunt maken.
Wanneer je een momentopname
maakt, wordt er een afbeelding van de harde schijf
gemaakt en opgeslagen in de cloud,
zodat je, als er iets gebeurt,
terug kunt gaan naar die momentopname.
In ons geval heb ik de automatische snapshots uitgeschakeld,
wat betekent dat er niet elke dag een back-up van mijn
server wordt gemaakt.
Dit wordt eigenlijk beschouwd als een slechte beveiligingspraktijk
omdat we snapshots willen kunnen maken als
er iets mis gaat.
Dus ik ga verder en zet mijn automatische snapshots aan.
En je zult zien dat dit automatisch elke dag een
momentopname maakt en
mijn zeven meest recente momentopnames opslaat.
Op deze manier is het een rollende back-up waar ik altijd naar kan kijken.
Automatische snapshots worden op dezelfde manier opgebouwd
als een handmatige snapshot.
Als je meer wilt weten over de facturering,
kun je dat bekijken door op die link te klikken.
Ik ga zeggen, ik begrijp het en ik ga het mogelijk maken.
Bovendien kan ik,
in plaats van te wachten tot 2:00 voor die momentopname, een
momentopname maken wanneer ik maar wil.
Als ik dat doe, geef ik het gewoon een naam.
In dit geval hebben ze er al een.
Het is een streepje voor de servernaam en een unieke identificatie
en druk op create.
Als je dat doet, wordt
er een momentopname of back-up van mijn hele server gemaakt.
En op die manier, als het kapot gaat of als er iets mis
gaat, kan ik het altijd herstellen vanaf die momentopname.
Vervolgens hebben we Tags.
En als je naar Tags kijkt,
is dit alles waar je deze Lightsail instantie
een label mee kunt geven, zodat je dingen
kunt bijhouden, zoals de status of de kosten die
eraan verbonden zijn.
Daarna hebben we het tabblad Geschiedenis
en dit vertelt ons wat er met deze instantie is gebeurd.
Je kunt zien dat we deze instantie oorspronkelijk
om 15:56 uur hebben aangemaakt, dat
we die harde schijf van 10 gigabyte om 16:10 uur hebben aangekoppeld, dat
we om 16:15 uur een snapshot hebben gemaakt en dat we
om 16:15 uur een add-on hebben ingeschakeld voor die
automatische snapshots.
Het laatste tabblad dat we hebben is het tabblad Verwijderen.
En met dit tabblad Verwijderen kunnen
we deze server verwijderen als we hem
niet meer nodig hebben.
Dus laten we zeggen dat er twee maanden voorbij zijn gegaan
en je hebt besloten dat je niet meer met deze server wilt spelen en je wilt die $3 niet
in rekening gebracht krijgen. 50, $5 of $10 per
maand om het draaiende te houden.
Je kunt hier gewoon naar binnen gaan en op Verwijderen klikken,
waardoor de instantie wordt verwijderd.
Als je dit nu verwijdert, hebben we die opslagschijf
nog steeds gekoppeld
aan de instantie.
De opslagschijf wordt losgekoppeld,
maar niet verwijderd.
Dit is de reden waarom een
opslagschijf eigenlijk een vrij voordelig ding
kan zijn, omdat ik bestanden van deze Linux machine op die opslagschijf
kan opslaan, het Linux systeem kan
verwijderen en dan die opslagschijf
opnieuw kan koppelen aan een ander systeem, zoals een ander Linux
systeem of een Windows systeem dat ik zou willen gebruiken
in deze cloud omgeving.
En dit is een goede manier
om gegevens van de ene cloudinstantie naar
de andere te krijgen binnen Lightsail.
Daarnaast zie je bovenaan ook de knop
Stop en de knop Opnieuw opstarten.
Als ik op stop druk, wordt die instantie uitgeschakeld.
En dat kan handig zijn
als je deze instantie niet meer wilt gebruiken,
maar je weet dat je er over een paar weken
naar terug zult komen, of je kunt
hem opnieuw opstarten en dat gebruik
je wanneer je een probleem hebt met je server, of wanneer je hem opnieuw
moet opstarten om een stukje software te installeren of een
configuratie-instelling toe te passen.
Dat was een korte introductie
over hoe je je eigen cloud-gebaseerde server kunt
maken met Amazon Lightsail.
Ik raad je aan om dit zelf te doen, het eens te proberen, en op die
manier heb je een CentOS machine waar
je mee kunt spelen wanneer je maar wilt, zittend
in de cloud.