ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Ας μην το ξανακάνουμε.
-Να τη σκαπουλάρουμε απ' την Αποκάλυψη; -Η ειδικότητά μας.
Κάτι δεν πάει καθόλου καλά.
-Ίδια σουίτα. Απ' τον κώλο. -Χωρίς υπερβολή.
Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων στο πιο κουλό.
Κι ακόμα δεν είδες τίποτα.
Επιτέλους, η απέναντι πλευρά.
Ο Κλάους;
Παιδιά, λυπάμαι. Ο αδερφός σας…
Έκανα ό,τι μπορούσα, αλλά δεν μπήκε εγκαίρως.
Το τελευταίο θύμα του Κούγκελμπλιτζ.
Ήταν πίσω μου όταν μπήκα στο τούνελ.
Να πάμε πίσω.
Δεν υπάρχει τίποτα πίσω.
Αφήστε τα δάκρυα για αργότερα.
Τώρα πρέπει να συνεχίσουμε.
Και ο Λούθερ και ο Κλάους;
Όταν λέμε "πραγματικότητα",
τι εννοούμε, αλήθεια;
Τη δεκαετία του 1800, οι διάνοιες της εποχής
διατύπωσαν τη θεωρία ότι ζούμε σε ωρολογιακό σύμπαν.
Στην Κβαντική Εποχή,
ο χρόνος και ο χώρος εικάζεται ότι είναι ένα ολόγραμμα.
Οι αρχαίοι λαοί πιστεύουν
ότι ιππεύσαμε τέσσερις ιπτάμενες χελώνες
ή τα κέρατα ενός λευκού βουβαλιού.
Αυτές οι ιδέες
εγείρουν το ερώτημα
"Θα μάθουμε ποτέ ποια είναι η μορφή της πραγματικότητας;"
Ή, πιο παράδοξα ακόμα, έχει μορφή πέρα απ' αυτήν που της δίνουμε;
Νιώθεις πολύ μικρός.
Γιατί να βάλεις ανανά σε πίτσα;
Ξέρεις,
αν το καλοσκεφτείς,
είμαστε μόνο
μικροσκοπικοί κόκκοι άμμου
σε μια έρημο γεμάτη άμμο.
Είναι για γαρνιτούρα σε κοκτέιλ, στην καλύτερη.
Που είναι μέσα σε ηλιακά συστήματα.
Μέσα σε ερήμους από γαλαξίες.
Να ρωτήσω μάλλον, γιατί είναι στην πίτσα μου;
-Κλάους, ακούς; -Ναι, αμέ.
Είμαστε ασήμαντοι γενικά, και τα λοιπά.
Δεν είμαι μαστουρωμένος φοιτητής στη Φιλοσοφία πρώτου έτους.
Μια στιγμή.
-Πού είμαστε; -Είμαστε νεκροί, φίλε.
Είμαστε νεκροί.
Καλώς ήρθες στα λημέρια μου.
Είναι εξαίρετο.
Εδώ έπρεπε να μείνετε. Πολύ πιο ωραίο.
Στο τσακ τη γλιτώσαμε με τη Λάιλα.
Είμαι εδώ τώρα. Έχουμε το αριθμητικό πλεονέκτημα.
Ήταν κάτι δυνατό, σβέλτο και τσατισμένο.
Μη χτυπήσετε αυτό το κουδούνι.
Μη χάσετε κάνα δάχτυλο ή πλοκάμι.
-Θα το ρισκάρω. -Μη.
Κάνε άκρη.
Θέλουμε καλή ψυχολογία για να το νικήσουμε.
"Καλή ψυχολογία"; Ρωτάς αν είμαι θυμωμένη; Ναι, είμαι.
Θέλω να σκοτώσω τον φονιά του Λούθερ.
Ο Λούθερ δεν είναι ο μόνος που χάθηκε.
Χάσαμε και τον Κλάους.
Είμαι θυμωμένος. Όλοι είμαστε.
Ας φερθούμε έξυπνα.
Ναι, θα δράσουμε την κατάλληλη στιγμή.
Ούτε καν, Πέντε. Οι πόρτες δεν ανοίγουν.
Άρα παγιδευτήκαμε εδώ;
Αυτό το μέρος είναι δοκιμασία, παγίδα και μέσο σωτηρίας ταυτόχρονα.
Τι λέει η πινακίδα;
Λέει "Μη χτυπήσετε το κουδούνι".
Αυτό σημαίνει.
Το πιάσαμε, Ντιέγκο. Κακό κουδούνι.
Τι θα κάνουμε;
Γνωρίζει κανείς;
Ρέτζι;
Ρέτζι.
Πεινάω. Ψήνεται κανείς για ρολό ουνάγκι;
Πώς γίνεται να τρως σε τέτοια στιγμή;
Ξέρω γω. Εσύ πώς γίνεται να 'σαι μαλάκας;
Θα σε…
Μαζέψου. Εντάξει;
-Τρώει για… -Δύναμη.
Στους δύσκολους καιρούς.
Ντιέγκο, έρχεσαι λίγο;
Είμαι νεκρός;
Ναι.
Χαίρομαι που 'μαι εδώ την πρώτη σου φορά.
Είναι περίεργη αίσθηση.
Είναι σαν να ξυπνάς από ένα πολύ ζωντανό όνειρο.
Μην ανησυχείς.
Όλα θα βγάλουν νόημα πολύ σύντομα.
Θεέ μου. Με σκότωσε ο μπαμπάς.
Κι εμένα με σκότωσε! Πολύ.
Είναι εξωγήινος.
Προσπαθούμε ν' αποφεύγουμε αυτούς τους όρους εδώ.
Και ξέρω, είναι φουλ πολιτικά ορθό,
αλλά μπορείς απλώς να πεις ότι είναι
Βρετανός.
Όχι! Είναι πραγματικός εξωγήινος.
Είναι σαν εντομάνθρωπος από άλλον πλανήτη.
Θεέ μου.
Κλάους, να πας να προειδοποιήσεις τη Σλόουν και τους άλλους.
Δεν μπορώ. Τελείωσα με την άλλη πλευρά.
-Ορίστε; -Εδώ ανήκω.
Όλη μου τη ζωή, ήμουν χαμένο κορμί, ένα φρικιό.
Έκανα το ένα λάθος μετά το άλλο και το παράλλο.
Αλλά όλα αυτά ήταν ένα σημάδι.
Σημάδι ότι εδώ είναι το σπίτι μου.
Εδώ πρέπει να είμαι.
Στο κωλομέρος;
Άντε, βρε, στην αιθέρια διάσταση εννοώ.
Μ' εσένα και όλους τους αιώνιους φίλους μας τα φαντάσματα.
Κι εγώ τι θα κάνω;
Θα τρως πίτσα και θα βλέπεις ωραία ντοκιμαντέρ
μ' εμένα, για πάντα.
Μισό. Δηλαδή ξεγράφεις την οικογένειά μας;
Μη σκας, Λούθερ.
Εδώ θα καταλήξουν.
Όλοι πεθαίνουν στο τέλος. Καλά δεν λέω;
Ναι. Εμείς πεθάναμε, σωστά;
Όσο δεν πάει.
-Όσο δεν πάει; -Ναι!
Οπότε, τι θα γίνει αν κάνω αυτό;
Καλή προσπάθεια,
αλλά δεν υπάρχει στάλα πόνος στο Κενό.
Ναι! Βάλε τα δυνατά σου.
Δέχομαι την πρόκληση.
Μα καλά, θα το ξεφούρνιζες στην ψύχρα;
Συγγνώμη. Λέω να τους πούμε για το μωρό.
Όχι.
Θέλω να βγάλω την αποστολή πριν κορνιζάρεις τον υπέρηχο, έλεος.
Μου δίνεις τη σάλτσα σόγιας;
Δεν καταλαβαίνω.
Είμαστε με τα πιο αγαπημένα μας άτομα.
Γιατί να μην τους το πούμε;
Όλα πηγαίνουν χάλια.
Ας δώσουμε στην οικογένεια κάτι για να παλέψει.
Σκάσε και φάε το ψάρι σου.
Εντάξει.
Είναι όπως τα είπε ο γέρος.
Η μία φορά είναι τύχη, οι δύο είναι σύμπτωση
κι η τρίτη δεν θα συμβεί γιατί δεν είμαι βλάκας.
Δεν ξέρουμε αν τους σκότωσε.
Σοβαρά τώρα; Είναι ο τρόπος δράσης του.
Το έχουμε ξαναδεί.
Θυμάσαι πώς επανενωθήκαμε αρχικά;
-Στην κηδεία του μπαμπά. -Ακριβώς.
Σας ξεγέλασε τότε, χαϊβάνια, και το ξανακάνει τώρα.
-Έλα, Πέντε. -Όχι.
Έχασε την ψηφοφορία για το τούνελ,
αλλά δες πού είμαστε.
Μα σίγουρα θα σκότωνε τον Λούθερ;
Θα σκότωνε Λούθερ, Κλάους, όλους μας,
χωρίς τον παραμικρό δισταγμό.
Το χειρότερο; Νομίζω ότι εμπλέκεται κι η Άλισον.
Όχι.
Δεν θέλω να λέω όσα λένε όλοι.
Έχεις πιο σοβαρές έγνοιες απ' τα κλισέ του πένθους.
Ξέρω ότι όλα τελειώνουν,
αλλά νόμιζα ότι θα ήμασταν μαζί όταν θα συνέβαινε.
Δεν πρόλαβα να πω ούτε αντίο.
Εγώ πρόλαβα να πω αντίο.
Στην κόρη μου
και τον άντρα μου.
Δεν ήταν αρκετό.
Τα συναισθήματα…
Δεν χωράνε σε λόγια.
Ο Λούθερ σε αγαπούσε.
Ως τη Σελήνη και πιο πέρα.
Τον έκανες πολύ χαρούμενο.
Όχι, βοήθησε τη Σλόουν στο τούνελ.
Δεν λέω για τον Κλάους.
Τον Λούθερ;
Τι… Όχι. Δεν θα το έκανε ποτέ.
Της τη βάρεσε απ' όταν ήρθαμε στο χρονολόγιο.
-Έχασε την κόρη της. -Και σκότωσε τον Χάρλαν.
Και δίκιο να 'χεις,
δεν θα πουν την αλήθεια αν τους προκαλέσουμε.
Συμφωνώ.
Έλα τώρα. Άκουσέ με.
Δεν γυρίζω εκεί κάτω να τις φάω πάλι.
Και δεν μπορείς να κάνεις κάτι!
Είσαι μεγάλος εγωίσταρος! Το ξέρεις;
Χαλάρωσε. Μην ανησυχείς.
Έχεις όλο τον χρόνο του κόσμου να το ξεπεράσεις.
Εντάξει, αυτό ήταν.
Σκατά.
Έλα τώρα.
Ένα εκατομμύριο φορές πέθανα πριν βρω αυτό το κόλπο.
-Πάλι; -Ναι, πάλι.
Ποιος φαντάζεται έτσι τον παράδεισο;
Τι στο…
-Γεια σου, φιλάρα. -Βρε…
-Όχι! -Έλα εδώ!
Έλα εδώ!
Γαργαλιέμαι.
Άσε με!
Εσύ…
Μπορεί να μη νιώθεις πόνο,
αλλά θα σε κάνω χαλκομανία για μια αιωνιότητα, Κλάους.
Δεν θα 'χεις λεπτό γαλήνης. Δεν θα σταματήσω ποτέ.
Όχι.
Το Κενό είναι το σπίτι μου.
Μπορεί να είναι φουσκωτό σπίτι, αλλά είναι δικό μου!
Δεν θες να βοηθήσεις την οικογένεια, καλώς.
Αλλά ο έρωτας της ζωής μου πάει στην κόλαση.
Δεν ξέρω καν αν μπορώ.
Ποιος ξέρει πού να πήγαν.
Κλάους, το σπίτι σου είναι αυτό.
-Ναι. -Τώρα το είπες.
-Ναι. -Είσαι ο βασιλιάς του θανάτου.
Λίγο πομπώδες.
Προτιμώ να με θεωρώ ως…
Ναι.
Τον Πρίγκιπα του Σκότους.
Ό,τι πεις!
Πιστεύω σ' εσένα, αδερφέ.
Όλα μπορείς να τα κάνεις.
-Γεια σας. -Γεια.
Συγγνώμη που χαλάσαμε το πάρτι.
Καλά, εντάξει. Άκου.
-Θα το δοκιμάσουμε. Ναι; -Εντάξει.
Και στην κλίμακα εμψύχωσης από το ένα ως το Braveheart,
η δική σου παίρνει μισό Rudy.
Καλά, τα σχόλια μετά.
Μπορείς και καλύτερα, νομίζω.
Να πάρει η ευχή.
Πρέπει να μιλήσουμε.
-Έχω δουλειά. Αργότερα; -Όχι, τώρα.
Σκότωσες τον Λούθερ και τον Κλάους;
Ένας Φύλακας καραδοκεί στο ξενοδοχείο.
Θα επιτύχουμε μόνο νικώντας τον.
Πού με ωφελεί να σκοτώσω δύο μέλη;
-Απάντησέ μου. -Μόλις απάντησα.
Αν μάθω ότι με παραμυθιάζεις, γέρο, άκυρη η συμφωνία.
Σε διαβεβαιώνω ότι εγώ θα την τηρήσω.
Περιμένω να κάνεις το ίδιο.
-Τι ήταν αυτό; -Δεν σε αφορά.
Δεν με αφορά;
Είμαστε στο Ξενοδοχείο Λήθη. Όπως το ήθελες.
-Χάρη σ' εμένα. -Μη λες ανοησίες.
Η Άλισον σκότωσε τον Χάρλαν, εγώ ένωσα τις οικογένειες.
Εσύ τι έκανες, Νούμερο Δύο;
Μαζευτείτε, παιδιά.
Τώρα που κάναμε ένα διάλειμμα,
ας πιάσουμε δουλειά για τα καλά.
Ο μύθος των Επτά Καμπανών;
Ακριβώς. Κάποιος προσέχει.
Να βρούμε τις καμπάνες. Μετά;
Όχι. Οι καμπάνες είναι αλληγορία για αυτό.
-Το σιγίλιο. -Σωστά, Νούμερο Πέντε.
Είναι το κλειδί των επτά καμπανών.
Αν βρούμε το σύμβολο, πλησιάζουμε στην επαναφορά του σύμπαντος.
Τι κάνουμε αν το βρούμε;
Δεν ξέρω.
Ορίστε; Ήρθαμε εδώ επειδή είχες σχέδιο.
Έχω, μέχρι ένα σημείο.
Τέλεια, θα μείνουμε στο ξενοδοχείο για πάντα,
να κοιτάμε τοίχους και να τρώμε σούσι.
Πρέπει να βρούμε το σιγίλιο
για να επαναφέρουμε το σύμπαν.
Τι λες, πάλι συμφωνείς με τον μπαμπά;
Εντάξει. Με τι ξεκινάμε;
Θα χωριστούμε. Εγώ, Άλισον, Σλόουν. Μπεν, Πέντε, Βίκτορ.
-Εμείς με την Άλισον. -Πάρτε τον Μπεν.
Έχουμε εκπαιδευτεί με την Άλισον, άρα λογικό να την έχουμε εμείς.
Ναι. Να μου λείπει.
Γιατί;
Έξοχη ιδέα.
Άλισον, με τις Ομπρέλες. Σπουργίτια, μαζί.
Πιάστε από έναν όροφο. Να βρούμε το σιγίλιο.
-Κι εμείς; -Είστε ντουέτο.
Κανείς δεν θέλει την γκρίνια σας.
Πάτε παντού, ψάξτε τα όλα και τα λέμε εδώ σε 30 λεπτά.
Είναι τελείως χάσιμο χρόνου.
Το άκουσες; Μας αποκάλεσε ντουέτο.
Αρχίζω να συμπαθώ τον πατέρα σου.
Ξέχασα το ημερολόγιό μου. Θα σας βρω στον πέμπτο.
Κάποιος έκανε πολύ κόπο να το κρύψει.
Πόσο μεγάλο είναι;
Ξέρεις, ο αγαπητός Ρετζ δεν είπε.
Αλήθεια;
Περίμενα να ξέρεις περισσότερα για το σχέδιό του.
Συγγνώμη. Τι πάει να πει αυτό;
Σας είδα στη Σουίτα Λευκό Βουβάλι στη διάρκεια του γάμου.
Δεν ξέρω αν είναι ώρα…
Έμαθα ότι λιποθύμησες χθες βράδυ.
Έτσι είναι.
Κι άργησα λίγο να θυμηθώ τι είδα,
αλλά θυμάμαι, Άλισον.
Εσύ κι ο μπαμπάς κάνατε κάποια συμφωνία.
Σε τι συμφώνησες;
Συμφωνία; Με τον μπαμπά;
-Πες μου ότι αστειεύεσαι. -Όχι.
Απάντησέ μου.
Έχεις τρελαθεί.
Κάνατε συμφωνία. Ο Λούθερ είναι νεκρός.
Μάλιστα.
Τον Λούθερ τον σκότωσε αυτό το πράγμα.
-Κι ο Κλάους; -Δεν κατάφερε να μπει.
Η συμφωνία σου στερεί ανθρώπινες ζωές.
Πιστεύετε ότι συμφώνησα με τον μπαμπά
να σκοτώσουμε Λούθερ και Κλάους;
Τέλος. Τα λέμε στο λόμπι.
Περίμενε, όχι.
Περίμενε. Πέντε…
Άλισον.
Άκουσέ με.
Βίκτορ; Άλισον;
Μάλιστα.
Άρα τώρα αρχίζει το καλό.
Βαρέθηκα κι εσάς και τις θεωρίες συνωμοσίας σας.
Έλα. Άκουσέ με…
Γιατί να το κάνω;
Ψήφισες να πεθάνουμε.
Έγραψες την οικογένεια και όλο το σύμπαν.
Εγώ παλεύω να σώσω και τα δύο.
Να μάθουμε τι σχεδιάζει ο μπαμπάς πριν πεθάνουν κι άλλοι.
Πού διάολο είναι ο Πέντε;
Πίσω μου ήταν.
Πέντε;
Θα τη βγάλουμε καθαρή, εντάξει;
Κι οι τρεις μας.
Και μετά;
Θα είμαστε μια ευτυχισμένη οικογένεια.
Δεν θα είμαστε.
Κάνεις τις μαλακίες σου για να δεις αν θα είμαι καλός μπαμπάς;
-Πέρασες. -Τις βαρέθηκα.
Κάτσε.
Δεν αφορά εμένα.
Φοβάσαι.
Ήταν πιο εύκολο με τον Σταν.
Ας με διαολόστελνες.
Έτσι, δεν θα χρειαζόταν να σου πω για το μωρό
ή να σου πω να μείνεις.
Γιατί να πω την αλήθεια αντί να σε ρίξω τρελαίνοντάς σε
χωρίς να είμαι ευάλωτη;
Ξέρεις πόσο παλαβό είναι;
Κι αν απογοητεύσω το μωρό μας
όπως η μαμά μου εμένα;
Δεν θα το κάνεις.
Γιατί παρά τις παλαβές μαλακίες σου,
είσαι ένα καλό και τίμιο άτομο.
Είσαι σίγουρος;
Χίλια τα εκατό.
Έλα.
Στο ίδιο ασανσέρ βγήκαμε;
Ψάξε και κάτω απ' τα φυτά.
Πάρ' τον κώλο σου και ψάχνε για εσοχές στους τοίχους.
Καλά.
Να ένας τοίχος και…
Να κι άλλος τοίχος.
Τι έχεις πάθει;
Πεθαίνει κόσμος κι εσύ κάνεις σαν κακόκεφος έφηβος.
Ίδια ο μπαμπάς είσαι.
Γιατί θες τόσο να σε συμπαθήσει;
Δεν ορίζει εσένα ούτε εμάς.
Αφήσαμε το δικό μας στίγμα.
Ως Ακαδημία του Σπουργιτιού, αλλά πάνε πια.
Δεν ήταν ποτέ Σπουργίτι.
Ήταν ο άθλιος μπαμπάς μας. Δεν τον χρειάζεσαι.
Εύκολα το λες εσύ. Βρήκες ήδη νέα οικογένεια.
Το καλύτερο κομμάτι της μόλις πέθανε.
Δεν περίμενα να το πω, αλλά χαίρομαι που σας βλέπω.
-Τι συμβαίνει; -Το ξενοδοχείο αλλάζει.
Κάνω συνέχεια κύκλους. Αλλά λες και είναι ζωντανό.
-Πάμε στο λόμπι. -Το δοκίμασα.
Στο ίδιο σημείο καταλήγω απ' όπου κι αν πάω.
Ίσως δεν έχεις προσανατολισμό.
Καλά. Χάραξε πορεία, Μαγγελάνε.
Πέντε;
Πέντε!
Πέντε;
Πέντε.
-Μα πού είναι; -Πού θες να ξέρω;
Έλα τώρα. Δεν γίνεται να συνεχίσουμε έτσι.
Πώς θα γυρίσουμε στα πράγματα όπως ήταν πριν;
Πριν από την ψεύτικη συγγνώμη…
Και τα ψέματα;
Άλισον, πες μου. Πώς θα το καταφέρουμε;
Δεν ξέρω αν μπορούμε.
Ζορίζεσαι, μπαμπά;
-Εσύ! -Με πεθύμησες.
Μία είσοδος έχει η Λήθη. Δεν μπορεί.
Κι όμως, να που ήρθα.
Συναρπαστικό.
Θα 'θελα να το εξερευνήσω κι άλλο, αλλά δεν είναι η ώρα.
Με χρησιμοποίησες. Ναι, για να τους φέρεις εδώ.
Αλλά με χρησιμοποίησες.
Κι όταν δεν σου χρησίμευα πια, μ' άφησες να πεθάνω;
Σ' άφησα να πεθάνεις; Χάρη σου έκανα.
Ήξερα ότι θα γύριζες στο Κενό, όπου ανήκεις.
-Μ' αρέσει εκεί. -Τι ήρθες, τότε;
Δολοφόνησες τον Λούθερ.
-Απαραίτητο. Κι αποτελεσματικό. -Ποιος έχει σειρά;
Ο Πέντε; Ο Βίκτορ; Όλη η οικογένεια;
Πάψε! Όλοι είναι στις θέσεις τους. Η μάχη ξεκινάει.
Ένα κουδούνι με χωρίζει απ' το έπαθλο. Θα το καταστρέψεις!
Αν είχα μια πεντάρα όποτε το άκουγα, θα 'χα μαζέψει ένα δολάριο.
Δεν είναι πολλά λεφτά,
αλλά τα μαγαζιά όπου όλα κάνουν ένα δολάριο είναι…
Φτάνει πια.
Μα κανείς δεν μ' ακούει;
Όχι, γλυκέ μου, κανείς μας.
Ας πάμε στο λόμπι.
Ναι.
Ποιο απ' τα ηλίθια αδέρφια μας χτύπησε το κουδούνι;
Άλισον!
Άλισον, πρέπει να φύγουμε!
Άλισον, σήκω! Πάμε!
Ποιος το έκανε;
-Μήπως να τρέξουμε; -Ακολουθώ.
Άντε!
-Ντιέγκο, στάσου. -Γάμα το.
Ωραία βολή, γλυκέ μου.
Γάμησέ με.
Τρέξε!
Πάτα το κουμπί!
-Όροφο; -Οποιονδήποτε!
Όντως τώρα; Σαμουράι;
Της πάει η εκδίκηση.
Σκάσε και βοήθα να το σκοτώσουμε.
Εδώ. Πάμε.
Εντάξει.
Πρέπει να δέσουμε την πληγή.
Είχατε δίκιο. Έκανα συμφωνία με τον μπαμπά.
-Για Λούθερ και Κλάους; -Όχι, δεν είχα σχέση, αλήθεια.
Γιατί μου το λες τώρα;
Θέλω να με πιστέψεις, εντάξει;
Το έκανα για όλους μας. Και για τον Λούθερ και τον Κλάους.
Τι σου πρόσφερε;
Θέλω να μ' εμπιστευτείς.
Κοίτα με. Αν γλιτώσουμε από δω, όλα θα πάνε καλά.
Βίκτορ;
Άλισον;
Βίκτορ!
Άλισον;
Σου είπα να φύγεις, εντάξει;
Και να πεθάνεις μόνος; Δεν λέει.
Και το μωρό;
-Άσ' το σ' εμένα. -Είμαι ο πατέρας.
Δεν συμμετέχεις στην κύηση για άλλους έξι μήνες.
Δεν θα σε πείσω με τίποτα να μην παλέψεις;
-Το κατάλαβες επιτέλους. -Έχεις δίκιο.
Κατάλαβα.
-Τι κάνεις; -Προστατεύω την οικογένειά μου.
Όχι. Ντιέγκο, μη μ' αφήνεις.
Συγγνώμη.
"Πάντα μαζί" υποσχέθηκες!
Το ξέρω.
Ντιέγκο, όχι, μην το κάνεις.
Όταν γεννηθεί το μωρό, πες του
ή της
για το ποιος ήμουν.
Και ποιος ήθελα να είμαι.
Όχι. Ντιέγκο, όχι.
Ντιέγκο!
Τον τσεκούρωσες πέντε φορές. Γιατί ζει;
Η πανοπλία. Σαν τσιμέντο.
Υπάρχει κενό. Στην πλάτη.
Να πάμε από πίσω.
-Ας το σκοτώσουμε. -Σλόουν.
Μαλάκα!
Πέντε!
Άλισον;
Επιτέλους.
Κάποιος με δύναμη που αξίζει να μιμηθώ.
Λάιλα; Γιατί ήσουν στην αποθήκη;
Θα σου εξηγήσω μετά.
Σκατά.
-Βαρέθηκα να τρέχω. -Κι εγώ.
Κάτι μου θυμίζει.
Τουλάχιστον δεν παλεύουμε μεταξύ μας.
Πάμε.
Κλάους;
-Θεέ μου, Κλάους. -Λάιλα.
-Είσαι καλά; -Κλάους!
-Πώς βγήκες; -Τι έγινε; Νομίζαμε ότι πέθανες.
Μακάρι.
-Γεια. -Είσαι καλά;
-Νομίζω ναι. -Κλάους.
Χάλια είσαι.
Σκότωσε κι εσύ Φύλακα να δεις.
-Μόλις το κάναμε. -Κι εμείς.
Σου είπα να μείνεις…
Σ' αγαπώ!
Κλάους, νόμιζα ότι πέθανες.
Ναι, είμαι ζωντανός.
Κι υπέροχος, κι ας προσπάθησε να με σακατέψει ο μπαμπάς.
Συγκινούμαστε μετά.
Αυτό που πρέπει να μάθετε τώρα είναι
ότι σκότωσε τον Λούθερ.
Και με άφησε έξω απ' το τούνελ
και χτύπησε το ηλίθιο κουδούνι!
Τι σχέδιο έχεις, γέρο;
-Δεν έχουμε χρόνο. -Σκότωσες τον Λούθερ!
Δεν είχα επιλογή. Δεν ερχόσασταν ως ομάδα.
Οι ηλίθιοι μύθοι και οι ιστορίες σου.
Μούφα οι επτά καμπάνες.
-Μας έφερες να πεθάνουμε! -Όχι.
Εδώ είναι το κλειδί για την επαναφορά του σύμπαντος.
Να βρούμε το σιγίλιο!
Αδιαφορώ για το σιγίλιο. Όλοι μας.
Στο τσακ γλιτώσαμε απ' τον Φύλακα με το κράνος και το δρεπάνι!
Αυτός που σκοτώσαμε είχε τσεκούρι.
Ο δικός μας σπαθί.
Ένας έμεινε.
-Να τον κυνηγήσουμε. -Τέλεια μας πήγε πριν.
Σας βρίσκεται κάνα παυσίπονο; Αλλιώς, σκάστε.
Γίνεται να μιλάτε πιο σιγά,
σε ένταση μουρμουρητού;
Ευχαριστώ.
Βρήκα το σιγίλιο! Είναι…
Κανείς δεν πειράζει τη γυναίκα μου, κάθαρμα.
Τόσα χρόνια σού έμεινα πιστός.
Χαράμισες τη ζωή μου στη Σελήνη. Γιατί;
Γι' αυτήν την ηλίθια αποστολή;
Είχες σκοπό.
Φυλούσες το πιο πολύτιμο πράγμα στο σύμπαν.
Τι ήταν αυτό;
Θα καταλάβεις σύντομα.
Όλοι σας.
Κλάους.
Δεν μπορώ να το διατηρήσω.
Θα σε αγαπώ για πάντα.
Εντάξει;
Το σιγίλιο είναι στο πάτωμα.
Τα αστέρια!
Παιδιά, βρείτε ένα αστέρι. Σταθείτε πάνω του.
Μπεν, ήρθε η ώρα σου. Γρήγορα!
Επτά σημεία. Επτά εμείς. Εμείς είμαστε οι καμπάνες;
Όχι.
Όχι εσύ.
Γρήγορα! Έτσι θα τον σταματήσουμε!
Νούμερο Πέντε, γρήγορα!
Δεν συμφωνήσαμε αυτό. Τους πονάς.
Δεν σταματώ τώρα. Θα κλείσει το όχημα.
-Δεν καταλαβαίνω. -Το ξενοδοχείο ήταν βιτρίνα.
Είμαστε σε όχημα σε άλλη διάσταση.
Το έφτιαξε ο δημιουργός του σύμπαντος.
Τι σχέση έχει μ' αυτούς;
Μόνο τα σωματίδια στα σώματά τους τροφοδοτούν το όχημα.
Σκότωσε τον Λούθερ.
Προσπάθησε να σκοτώσει τον Κλάους. Θέλει να πεθάνουμε όλοι.
-Πρέπει να σταματήσεις! -Τελειώνω.
Και μετά θα πάρουμε αυτό για το οποίο ήρθαμε.
Τους σκοτώνεις!
Όλα στη ζωή έχουν ένα τίμημα.
Σταμάτα!
Άλισον, μην αγγίξεις το κουμπί. Δεν ξέρουμε τι κάνει.
Άλισον, σταμάτα!
Μη μ' αναγκάσεις!
Μ' εμπιστεύεσαι;
Βίκτορ, τι κάνεις; Σταμάτα την!
-Άλισον, περίμενε! -Άλισον, μην το κάνεις!
ΤΑΞΙ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
Κλερ;
Τι συμβαίνει, μαμά;
Τίποτα, μωρό μου.
Χαίρομαι πολύ που είμαι σπίτι.
Εδώ θα ερχόσουν πάντα.
Γεια σου, μωρό μου.
Ωραίο.
ΠΑΡΚΟ ΟΜΠΣΙΝΤΙΑΝ
ΔΩΡΕΑ ΤΟΥ ΣΕΡ ΡΕΤΖΙΝΑΛΝΤ ΧΑΡΓΚΡΙΒΣ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1989
Λούθερ;
Γαμώτο.
-Με βλέπετε; -Ναι!
-Είμαι ζωντανός; -Ναι!
Είμαι ζωντανός!
-Ο Λούθερ είναι ζωντανός! -Θεέ μου.
Κι όχι μόνο, μεγάλε.
Τι λες τώρα! Το σώμα μου!
Κάτσε.
Είμαι κούκλος.
Ο Λούθερ έγινε καλλίγραμμος.
-Να το δείξω στη Σλόουν. -Έχω το χέρι μου.
Τέλεια. Πού είναι η Σλόουν;
Ήταν… Ήταν πίσω μου όταν…
-Η Άλισον πάτησε το κουμπί. -Λείπει.
Δεν ξέρω για σας, παιδιά,
αλλά εγώ έχω χρόνια να νιώσω τόσο καλά.
Ξέρει κανείς πού είμαστε;
Στο ξενοδοχείο.
Ή, τουλάχιστον, εκεί που ήταν.
Τα κατάφερε ο γέρος.
Επανέφερε το σύμπαν.
Έχεις τα δάχτυλά σου.
Σλόουν; Σλόουν!
Δεν με νοιάζουν οι επαναφορές. Θέλω τη γυναίκα μου.
Πού είναι, Πέντε;
Χαίρομαι που ζεις, αλλά μαζέψου.
Όχι αν δεν μου απαντήσεις.
Εντάξει, χέσ' το.
Κάτι δεν πάει καλά.
Πολύ σωστά. Θα σε πλακώσω.
-Πλάκωσέ τον. -Όχι, ηλίθιε.
Η δύναμή μου. Δεν διακτινίζομαι.
Ναι, καλά.
Κακό αυτό.
Εντάξει. Έλα.
Αλακαζάμ Φαντασμάκους.
Δηλαδή είμαι πάλι θνητός;
Να πάρει!
Σταθείτε. Πώς θα τις πάρουμε πίσω, βλάκες;
Σκατά.
Πρέπει να βρω τη γυναίκα μου.
Όχι! Λούθερ, μη φύγεις.
Πριν πέντε λεπτά ήσουν νεκρός. Είσαι ευάλωτος!
-Πάω μαζί του. -Όχι. Κλάους, περίμενε!
Εγώ την κάνω.
Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι και να…
Εμείς τι θα κάνουμε;
Θα ζήσουμε ήσυχοι;
Μαλάκα.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΧΑΡΓΚΡΙΒΣ
Το τρένο έχει προορισμό τον σταθμό Γιόιντο.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη